Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Σέργιος καί Βάκχος

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

Οι Μάρτυρες αποτελούν την πλέον επίλεκτη και εκλεκτή χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι με την ομολογία τους στο Χριστό αντάλλαξαν τη δόξα, τις τιμές και τα αξιώματα του κόσμου με την πίστη τους στον αληθινό Θεό. Αυτοί υπήρξαν οι ισχυροί κυματοθραύστες κατά των λυσσαλέων επιθέσεων κατά της Εκκλησίας. Με το τίμιο αίμα τους πότισαν το δένδρο της σώζουσας πίστης. Δύο από τους μυριάδες Μάρτυρες υπήρξαν οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος, αξιωματικοί του Ρωμαϊκού στρατού. 

Καταγόταν από τη Ρώμη και έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305). Καταγόταν από ευγενείς οικογένειες και είχαν λάβει σοβαρή μόρφωση. Η αριστοκρατική τους καταγωγή τους ευνόησε να κάνουν καριέρα στο ρωμαϊκό στρατό. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους είχαν αναχθεί σε υψηλά αξιώματα στη «Σχολή Κιντιλίων». Οι «Σχολές» ήταν επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες, οι οποίες είχαν καθιερωθεί από τον Διοκλητιανό (284-305) και υπάγονταν κατ’ ευθείαν στον αυτοκράτορα. Λειτουργούσαν ως σώματα όπου εκπαιδεύονταν οι αξιωματικοί των ρωμαϊκών λεγεώνων. Γι’ αυτό όσοι υπηρετούσαν σ’ αυτές, επιλέγονταν με μεγάλη προσοχή και εκτιμώντο τα φυσικά και πνευματικά τους πλεονεκτήματα και οι σπάνιες στρατιωτικές τους ικανότητες. Οι δύο νέοι αξιωματικοί είχαν διαλεχτεί ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους νέους για την αξιοζήλευτη θέση τους στη «Σχολή». Έχοντας επιδείξει ασυνήθιστη ανδρεία και αρετή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο μεν Σέργιος είχε οριστεί Πριμηκήριος, ο δε Βάκχος Σεκουνικήριος. 

Τό «λεῖμμα» τῶν Χριστιανῶν εἶναι τό «μικρόν Ποίμνιον». Ἡ ἀληθής θυσία.π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

https://www.youtube.com/watch?v=sIDHr2VuSY4&app=desktop

Ὁ πνευματικός ἀγώνας

Ο αγώνας αυτός γίνεται κάθε ημέρα και ώρα.

Αν μάλωσες, κατέκρινες ή στεναχώρησες αδερφό, έχασες την ειρήνη σου. Αν δέχτηκες λογισμό κενοδοξίας ή περιφρόνησες τον αδερφό, έχασες τη χάρη. Αν σε πρόσβαλε σαρκικός λογισμός και δεν τον έδιωξες αμέσως, θα ψυγεί στην καρδιά σου η αγάπη για τον Θεό και δεν θα έχεις παρρησία στην προσευχή.

Ὁλόκληρος ὁ κόσμος δέν εἶναι ἰσοστάσιος μέ τήν πιστή ψυχή τοῦ ἀνθρώπου.

«Ολόκληρος ο κόσμος δεν είναι ισοστάσιος με την πιστή ψυχή του ανθρώπου. Τι είναι ο υλικός κόσμος; Ένα σύνολο από αβεβαιότητες και φθορά. Δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε σε τίποτε. Όλα είναι εύθραυστα και παροδικά.

10 Όκτωβρίου. Εὐλαμπίου καί Εὐλαμπίας μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Πέμ. ιζ´ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἐφεσ. δ´ 14 - 17).

Εφ. 4,14            ἵνα μηκέτι ὦμεν νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας, ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων, ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης, 

Εφ. 4,14                    Δια να μη είμεθα πλέον νήπιοι από απόψεως πνευματικής, άστατοι σαν τα κύματα τρικυμισμένης θαλάσσης, που ανεβοκατεβαίνουν και ωθούνται εδώ κι' εκεί από την φοράν των ανέμων. Αυτήν δε την ακαταστασίαν την προκαλεί σαν ορμητικός άνεμος η δολία απάτη της υπούλου διδασκαλίας των πλανεμένων ανθρώπων, οι οποίοι με πανουργίαν χρησιμοποιούν τεχνάσματα, δια να διαδώσουν την πλάνην των. 

Ἁγίου Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ Κεφάλαιο 1ον. 1)«Ἡ δύναμη τοῦ καλοῦ λογισμοῦ » 2)«Ἡ μεγαλύτερη ἁρρώστια: οἱ ἀριστεροί λογισμοί »

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"

ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

Ο πόλεμος των λογισμών

Οί καλοί και οί κακοί λογισμοί[1]

- Γέροντα, τα ζώα πώς καταλαβαίνουν την καλωσύνη ενός άνθρωπου;

- 'Έχουν διαίσθηση και καταλαβαίνουν, αν τα αγαπάς, αν τα πονάς. Τα ζώα στον Παράδεισο αισθάνονταν την εϋωδία της Χάριτος και υπηρετούσαν τον Αδάμ. Μετά την παράβαση ή φύση συστενάζει με τον άνθρωπο. Νά, ο καημένος ό λαγός λ.χ. συνέχεια κοιτάζει φοβισμένος. Ή καρδιά του χτυπάει τάκ- τάκ-τάκ. Λεν κοιμάται καθόλου ό φουκαράς.

Πόσο υποφέρει αυτό τό αθώο πλασματάκι εξ αιτίας μας! Όταν όμως ένας άνθρωπος επανέρχεται στην κατάσταση προ της πτώσεως, τά ζώα τον πλησιάζουν ξανά χωρίς φόβο. Ό άνθρωπος, όταν τα βλέπη όλα με καλούς λογισμούς, εξαγνίζεται και χαριτώνεται από τον Θεό.

Με τους αριστερούς λογισμούς κατακρίνει και αδικεί τους άλλους, εμποδίζει την Θεία Χάρη να ερθη, και εύχεται ό διάβολος και τον αλωνίζει.

«Ή δύναμη του καλού λογισμού »

- Γέροντα, στην Παλαιά Διαθήκη, στο Δ' βιβλίο των Μακκαβαίων, αναφέρεται:"Ό ευσεβής λογισμός δεν είναι έκριζωτής των παθών, άλλα ανταγωνιστής[2]" . Τί σημαίνει;

- Κοίταξε νά δής: Τά πάθη είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας, αλλά ό ευσεβής, ό καλός, λογισμός μας βοηθάει νά μην υποδουλωνώμαστε σ' αυτά.

Όταν ό άνθρωπος φέρνη όλο καλούς λογισμούς και σταθεροποίηση μιά καλή κατάσταση, τά πάθη παύουν νά ενεργούν, οπότε είναι σάν νά μήν υπάρχουν. Δηλαδή ό ευσεβής λογισμός δεν ξερριζώνει τά πάθη, αλλά τά πολεμάει και μπορεί νά τά καταβάλη.

Νομίζω, ό συγγραφεύς περιγράφει τί μπόρεσαν νά υποφέρουν οί Άγιοι Επτά Παίδες, ή μητέρα τους Άγια Σολομονή και ό διδάσκαλος τους Άγιος Έλεάζαρος, έχοντας ευσεβείς λογισμούς[3], γιά νά δείξη ακριβώς τήν δύναμη του καλού λογισμού.

Ὅταν συγχωρεῖς, κερδίζεις περισσότερα ἀπό 'ἐκεῖνα πού δίδεις…

«Όταν συγχωρείς, κερδίζεις περισσότερα από εκείνα που δίδεις», λέει χαρακτηριστικά ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Μιλάει απλά, εποικοδομητικά, θέλοντας να μας παιδαγωγήσει σε μία εποχή που το οφθαλμόν αντί οφθαλμού μοιάζει να ισχύει περισσότερο παρά ποτέ. Ας παρακολουθήσουμε όσα εκείνος διδάσκει.

Μοιάζουν γνωστά κι απλά. Παραμένουν όμως στη πράξη δύσκολα και μακρινά…

Θέλεις να μάθεις τη σημασία της αρετής; Τα εξής παραγγέλλει ο Θεός στους ανθρώπους: «Κανείς από σας ας μη διατηρεί στην καρδιά του κακία για τον αδελφό του» και «κανείς ας μη συλλογίζεται την κακίαν του άλλου». Βλέπεις;

Δεν λέει μόνο, συγχώρεσε το κακό του άλλου, αλλά μην το έχεις ούτε στη σκέψη σου, μη το συλλογίζεσαι, άφησε όλη την οργή, εξαφάνισε την πληγή. Νομίζεις, βεβαίως, ότι με την εκδικητικότητα τιμωρείς εκείνον που σε έβλαψε.

Γιατί εσύ ο ίδιος σαν άλλο δήμιο εγκατέστησες μέσα σου το θυμό και καταξεσκίζεις τα ίδια σου τα σπλάχνα.

Έχεις αδικηθεί πολύ και στερήθηκες πολλά εξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες και ζημιώθηκες σε πολλά σοβαρά θέματά σου και γι αυτό θέλεις να δεις να τιμωρείται ο αδελφός σου;

Και εδώ πάλι σου είναι χρήσιμο να τον συγχωρήσεις. Γιατί, εάν θελήσεις, εσύ ο ίδιος να εκδικηθείς και να επιτεθείς εναντίον του είτε με τα λόγια σου, είτε με κάποια ενέργειά σου, ή με την κατάρα σου, ο Θεός όχι μόνο δεν θα επέμβει κατ’ αυτού -εφόσον εσύ ανέλαβες την τιμωρία του- αλλά επιπλέον θα σε τιμωρήσει ως θεομάχο.

Άφησε τα πράγματα στο Θεό. Αυτός θα τα τακτοποιήσει πολύ καλύτερα απ’ ότι εσύ θέλεις. Σε σένα έδωσε μόνο την εντολή να προσεύχεσαι για τον άνθρωπο που σε λύπησε..

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

πηγή: askitikon

https://simeiakairwn.wordpress.com/

https://epanosifi.blogspot.com/search?updated-max=2019-09-27T10:42:00%2B03:00&max-results=7&start=63&by-date=false

Ἀναγραφή νέων Ἁγίων στούς ἁγιολογικούς δέλτους τῆς Ἐκκλησίας

3 Οκτωβρίου 2019

Η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατόπιν εισηγήσεως της Κανονικής Επιτροπής, κατόπιν σχετικού αιτήματος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ, αποφάσισε την αναγραφή στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας των μαρτυρικώς τελειωθέντων υπέρ της ορθοδόξου πίστεως: 

α) Μάρκου Πέτρου Μαρκούλη εκ Κλεισούρας, 

β) Νούλτζου εκ Καστορίας, και των συν αυτώ αθλησάντων, 

γ) Γεωργίου του εκ Καστορίας, 

δ) ιερέως Βασιλείου Καλαπαλίκη, εφημερίου Χιλιοδεντρίου Καστορίας και 

ε) Αρχιμανδρίτου Πλάτωνος Αιβαζίδη.

Πατριάρχης Σερβίας Εἰρηναῖος: "οἱ ἀποφάσεις γιά τό Οὐκρανικό βλάπτουν ὄχι μόνο τήν Κανονική Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ἀλλά ἀπειλοῦν σοβαρά τήν ἐνότητα τῆς οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας"

''Στηρίζω και αναγνωρίζω τον Μητροπολίτη Ονούφριο''

"Θα συνεχίσω να υποστηρίζω τον Προκαθήμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Ονούφριο" - τόνισε ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Ειρηναίος, μιλώντας στην Εφημερίδα "Πολίτικα".

Ο Πατριάρχης Σερβίας για ακόμη μια φορά προέτρεψε όλους να προσεύχονται για την υπέρβαση των διαιρέσεων στην Ουκρανία, καθώς και για την ειρήνη στην χώρα.

"Η Εκκλησία μας φέρει ευθύνη για την ενότητα της Ορθοδοξίας, την πίστη στην παράδοση και τους ιερούς κανόνες" ανέφερε μεταξύ άλλων ο Πατριάρχης Ειρηναίος.

Σε άλλο σημείο ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Σερβίας, τόνισε ότι "οι αποφάσεις για το Ουκρανικό βλάπτουν όχι μόνο την Κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας, αλλά απειλούν σοβαρά την ενότητα της οικουμενικής Ορθοδοξίας".

Μή λυπᾶσαι καί μήν πικραίνεσαι ὁ Χριστός εἶναι ἐδῶ (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης)

Να γνωρίζεις ότι πολλές φορές θα αισθανθείς τον εαυτό σου να ενοχλείται και να λείπει από μέσα του αυτή η αγία ειρήνη και γλυκιά μοναξιά και αγαπητή ελευθερία, και μερικές φορές μπορεί να σηκωθεί από τις κινήσεις της καρδιάς σου μία σκόνη, που θα σε ενοχλήσει στην πορεία που πρόκειται να εκτελέσεις.

Και αυτό σου το παραχωρεί ο Θεός για μεγαλύτερο καλό σου. Θυμήσου ότι αυτός είναι ο πόλεμος από τον οποίον οι άγιοι έλαβαν τα στεφάνια των μεγάλων μισθών. Σε όλα εκείνα που σε συγχίζουν πρέπει να πεις: «Κύριέ μου, βλέπεις εδώ τον δούλο σου, ας γίνει σε μένα το θέλημά σου. Γνωρίζω και το ομολογώ ότι η αλήθεια των λόγων σου παραμένει πάντοτε σταθερή και οι υποσχέσεις σου είναι αψευδείς και σ’ αυτές ελπίζω. Εγώ παραμένω μόνον για σένα». Ευτυχισμένη, βέβαια, είναι η ψυχή εκείνη που προσφέρεται με τον τρόπο αυτό στον Κύριό της, κάθε φορά που ενοχληθεί ή συγχισθεί. Και αν παραμείνει ο πόλεμος αυτός και δεν μπορέσεις έτσι γρήγορα, όπως θέλεις να ενώσεις το θέλημά σου με το θέλημα του Θεού, μην δειλιάσεις γι’ αυτό ούτε να λυπηθείς.

Αλλά συνέχισε να προσφέρεις τον εαυτό σου και να προσκυνάς και θα νικήσεις. Ρίξε μία ματιά και στον κήπο που ήταν ο Χριστός σου και που τον αποστρεφόταν η ανθρωπότητα λέγοντας: «Πατέρα, αν είναι δυνατό, ας παρέλθει το ποτήριο αυτό από εμένα».

Ἀπό τό Συναξάρι – Ὁ ἅγιος μάρτυρας Βεντσεσλάβος, βασιλεύς τῶν Τσέχων

(28 Σεπτεμβρίου)

Εγγονός της αγίας Λουντμίλας (16 Σεπτ.) και γαλουχημένος από εκείνην στην ορθόδοξη πίστη, ο άγιος Βεντσεσλάβος (τσεχ. Vasclav) διαδέχθηκε τον πατέρα του Βρατισλάβο στον θρόνο της Βοημίας σε ηλικία δεκατριών ή δεκατεσσάρων ετών (921). Μέχρις ότου ενηλικιωθεί, τον επιτρόπευε η μητέρα του Δραγομίρα.

Όταν ο Βεντσεσλάβος πήρε στα χέρια του τα ηνία του κράτους (925), εδραίωσε την ορθόδοξη πίστη στην Βοημία και εξόρισε την μητέρα του, η οποία είχε τεθεί επικεφαλής ειδωλολατρικής αντιδράσεως. Αν και βασιλεύς, ρύθμιζε την ζωή του σύμφωνα με τα πρότυπα των μεγάλων ασκητών. Κατά τις δίκες φρόντιζε για την απονομή της δικαιοσύνης, ώστε κανείς αθώος να μην καταδικάζεται. Θερμός ζηλωτής της πίστεως και της αγάπης προς τον πλησίον, εξαγόραζε μικρά παιδιά ειδωλολατρών, που επωλούντο ως σκλάβοι, τα βάπτιζε και τα ανέτρεφε χριστιανικά. Μετέφρασε στην τσεχική γλώσσα το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο και διενήργησε την ανακομιδή των λειψάνων του αγίου Βίτου (ή Γκυ, 15 Ιουν.) και της αγίας Λουντμίλας στην Πράγα.

Ο νεώτερος αδελφός του Βολεσλάβος, ορεγόμενος τα σκήπτρα, εσκευώρησε συνωμοσία εναντίον του με τους ευγενείς ειδωλολάτρες, τους οποίους είχε απομακρύνει ο άγιος, επειδή αντετίθεντο στον αποστολικό του ζήλο προς διάδοση του χριστιανισμού. Με υποκίνηση εκείνων ο Βολεσλάβος προσκάλεσε τον Βεντσεσλάβο στο παλάτι του, για να τον θανατώσει.

Στηρίζουν τήν ἀλήθεια

Η πλάνη πάντα αυτοκαταστρέφεται και, παρόλο που δεν το θέλει, στηρίζει σε όλα την αλήθεια. Πρόσεξε: Έπρεπε ν’ αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. 

Ε, λοιπόν όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί! Εφ’ όσον έφραξαν με τον βράχο και σφράγισαν και φρούρησαν τον τάφο, δεν ήταν δυνατό να γίνει καμιά κλοπή. 

Ἄσε τό στόμα σου ἀνοιχτό

Η πίστη είναι ένα πνευματικό στόμα. Όσο πιο ελεύθερα ανοίγει, τόσο μεγαλύτερο είναι το ποτάμι απ’ όπου εισέρχονται σ’ αυτό θα θεία νάματα. Άσε το στόμα αυτό ανοιχτό. 

9 Όκτωβρίου. Ἰακώβου ἀποστόλου, υἱοῦ τοῦ Ἀλφαίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἀποστόλου. ι´ Κυρ. ἐπιστ. (Α´ Κορ. δ´ 9 - 16).

Α Κορ. 4,9          δοκῶ γάρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. 

Α Κορ. 4,9                Αλλ' ημείς οι Απόστολοι κάθε άλλο παρά βασιλείαν και δόξαν έχομεν κερδήσει στον κόσμον αυτόν. Διότι νομίζω, ότι ο Θεός ημάς τους Αποστόλους μας έχει δείξει εις τα μάτια όλων των ανθρώπων σαν τους πιο τελευταίους, σαν καταδικασμένους εις θάνατον, που βαδίζουν στον τόπον της εκτελέσεως. Διότι εγίναμεν παράδοξον θέαμα εις όλον τον κόσμον, στους αγγέλους που θαυμάζουν, και στους ανθρώπους που χλευάζουν.