Ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Ἰωάννης ὁ χρυσοχόος

Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος Ντανᾶς Ἀγρίνιο 29 Ἀπριλίου 2022

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας

Ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Ἰωάννης ὁ χρυσοχόος

(Μάρτυρες γιά τήν ἀρετή τῆς ἁγνότητος)

Ἡ ζωή καί τό μαρτύριο

Στίς 14 Μαΐου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τό νέον ἀθλητή τῆς πίστεως τόν Ἰωάννη, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἀπό τή Σούμνα τῆς Βουλγαρίας. Τή γενέτειρά του, ἀκριβῶς, καθώς καί τά ὀνόματα τῶν γονέων του δέν τά γνωρίζουμε. Σύμφωνα μέ τή βουλγαρική διάλεκτο τό ὄνομά του ἦταν Ράικος, πού ἑρμηνεύεται στά ἑλληνικά «Ἰωάννης». Ἀσκοῦσε τό προσοδοφόρο ἐπάγγελμα τοῦ χρυσοχόου, ὡστόσο δέν αἰχμαλωτίσθηκε ἀπό τό «χρυσό» καί τήν τρυφηλή ζωή πού τοῦ προσφερόταν μέ συνακόλουθο τή ζωή τῆς ἁμαρτίας. Σέ ἡλικία 18 ἐτῶν ἦταν ἕνα πανέμορφο παλληκάρι πού ἀγαποῦσε τό Χριστό. μισοῦσε τίς σαρκικές ἡδονές καί τόν εὔκολο τρόπο ζωῆς, ἔχοντας ὡς πρότυπο στή ζωή του τόν πάγκαλο Ἰωσήφ· ἦταν δέ πάντα σέ θέση νά ὁμολογήσει τή χριστιανική του ἰδιότητα.

Ἀπέναντι ἀπό τό ἐργαστήριό του στή Σούμνα βρισκόταν ἕνα τούρκικο σπίτι, πού ὁ νοικοκύρης εἶχε μιά κόρη ἀνύπανδρη. Ἐκείνη πολεμήθηκε ἀπό αἰσχρούς λογισμούς ὅταν εἶδε τήν ὀμορφιά τοῦ Ἰωάννη. Καθημερινά φλεγόταν ἀπό τή σαρκική ἐπιθυμία καί μή μπορώντας νά πετύχει τό σκοπό της, ἐπινόησε μιά φοβερή πλεκτάνη.

Κάποια μέρα κατέβηκε καί βγῆκε ἔξω ἀπό τήν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ της καί ἄρχισε νά φωνάζει τόν Ἰωάννη νά τήν πλησιάσει γιά νά τῆς πάρει, τάχα, μέτρο στό δάκτυλο, γιά νά τῆς φτιάξει ἕνα χρυσό δαχτυλίδι. Αὐτός μή γνωρίζοντας τόν ἀνόσιο σκοπό τῆς γυναίκας, μόλις πῆγε κοντά του ἡ μαινάδα, ἄρχισε μέ ἀδιάντροπα λόγια νά τόν παρακινεῖ στήν ἁμαρτία καί νά τόν τραβάει μέ ὅση δύναμη εἶχε μέσα στό σπίτι της. Ὁ χαριτώνυμος Ἰωάννης, συνειδητοποιώντας τόν ἠθικό κίνδυνο ἀντιστάθηκε μέ δύναμη, μέ ἀποτέλεσμα ἡ κοπέλα νά πέσει ἀνάσκελα.

Ἐκείνη, ἐπειδή δέν πέτυχε τό σκοπό της, μέ σατανική μανία ἄρχισε νά φωνάζει στούς παρευρισκομένους ὅτι ὁ Ἰωάννης ἀποπειράθηκε νά τή βιάσει. Ἀμέσως, κάποιοι αἱμοβόροι ἀγαρηνοί ἅρπαξαν μέ βιαιότητα τόν Ἰωάννη καί τόν ὁδήγησαν στόν Κριτή.

Ὁ Κριτής, μέ τή σύμφωνη γνώμη τοῦ πατέρα της, τοῦ πρότεινε ἤ νά γίνει τοῦρκος καί νά λάβει γυναίκα του τήν ἀδιάντροπη ἐκείνη κόρη ἤ νά θανατωθεῖ. Ὁ Ἰωάννης ἀπάντησε, χωρίς κἄν νά δειλιάσει, «χριστιανός εἰμί, χριστιανός θέλω νά ἀποθάνω». Μπροστά στό μεγαλεῖο τῆς σταθερῆς πίστεως καί ὁμολογίας τοῦ μάρτυρος, ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἀναφωνεῖ: «Ὦ τῆς στερᾶς σου ἐνστάσεως παμμακάριστε Ἰωάννη! Ὦ τοῦ ἀνδρείου σου φρονήματος! Ὦ τῆς πρός τόν Χριστόν θερμοτάτης καί διαπύρου σου ἀγάπης»!

Ξενομεταμόσχευση: γιατί καί τό σῶμα τήν ἀρνεῖται σθεναρά;

Ἀφορμή γιά τό σχόλιό μας αὐτό ἀποτέλεσε ἡ εἴδηση ὅτι πρόσφατα πραγματοποιήθηκε «ξενομεταμόσχευση» καρδιᾶς σέ ἕναν 57χρονο Ἀμερικανό. Ὡς «ξενομεταμόσχευση» περιγράφεται ἡ διαδικασία τῆς μεταμόσχευσης ὀργάνων ἀπό ζῶο σέ ἄνθρωπο καί στήν προκειμένη περίπτωση μεταμόσχευση τοῦ βασικοτέρου ὀργάνου ἴσως τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος: τῆς καρδιᾶς. Ἡ εἴδηση ἔχει περίπου ὡς ἀκολούθως:

Στίς 11 Ἰανουαρίου τοῦ 2022 πραγματοποιήθηκε ἀπό ἰατρούς τοῦ ἰατρικοῦ κέντρου τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Βαλτιμόρης μεταμόσχευση καρδιᾶς ἀπό ἕναν γενετικά τροποποιημένο χοῖρο στόν... ὁποῖον εἶχαν ἀπενεργοποιηθεῖ κάποια γονίδια πού θά ὁδηγοῦσαν σέ εὐθεία καί ἄμεση ἀπόρριψη τοῦ μοσχεύματος ἀμέσως μέ τή λήψη του ἀπό τό σῶμα τοῦ ἀσθενοῦς. Οἱ γιατροί εἶχαν ἀποφανθεῖ ὅτι ὁ ἀσθενής δέν εἶχε καμία ἄλλη ἐλπίδα μέ βάση τήν πάθηση ἀπό τήν ὁποία ἔπασχε καί θά πέθαινε σύντομα. Τό ἀποτέλεσμα ἦταν ὅτι ὁ ἀσθενής πέθανε δυό μῆνες μετά τήν ἐπέμβαση ἀπό ἐπιπλοκές ὅπως ἀνέφερε τό ἀνακοινωθέν.

Τό πιό ἄμεσο πού ἔχουμε νά παρατηρήσουμε βέβαια εἶναι ὅτι μέ τήν ἐπέμβαση αὐτή στήν οὐσία ἔγινε ἐπιτάχυνση τῆς ἡμερομηνίας θανάτου τοῦ ἀσθενοῦς ἀφοῦ κανείς δέν μπορεῖ νά μᾶς βεβαιώσει ὅτι ἄν ἔμενε μέ τήν πάθησή του δέν θά ζοῦσε περισσότερο ἔστω καί λίγο. Ἔχουμε δεῖ πάρα πολλές φορές τίς προβλέψεις τῶν γιατρῶν περί τοῦ προσδοκίμου ζωῆς ἀσθενῶν μέ συγκεκριμένες ἀσθένειες νά πέφτουν ἔξω καί αὐτό γιατί τό πότε θά «φύγει» ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι ἀπόφαση τοῦ Δημιουργοῦ. Μέ τήν ἐπέμβαση αὐτή τέθηκε σχεδόν ἄμεσο τέλος στή ζωή τοῦ συγκεκριμένου ἀσθενοῦς ὁ ὁποῖος θά ὁδηγήθηκε προφανῶς νά συναινέσει στή συγκεκριμένη διαδικασία καί ἀπό τούς γιατρούς του. Σά νά λέμε «μιᾶς καί εἶσαι καταδικασμένος ἔλα νά πειραματιστοῦμε μέ τήν ξενομεταμόσχευση».

Ὅμως ἡ ξενομεταμόσχευση ἀντίκειται σέ αὐτή τήν ἴδια τή φύση τοῦ ἀνθρώπου ὡς Θεοειδοῦς ὄντος. Διαβάζομε στό Βιβλίο τῆς Γενέσεως: (Κεφ. Α΄στίχ 24) «Καί εἶπεν ὁ Θεός: ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχήν ζῶσαν κατά γένος. Καί ἐγένετο οὕτως. Καί ἐποίησεν ὁ Θεός τά θηρία τῆς γῆς κατά γένος, καί τά κτήνη κατά γένος αὐτῶν καί πάντα τά ἑρπετά τῆς γῆς κατά γένος αὐτῶν.» Καί παρακάτω στό ἴδιο κεφάλαιο στόν στίχο 27 διαβάζουμε: «καί ἐποίησεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.» καί παρακάτω (κεφ Β΄, στίχ. 7) «Καί ἔπλασεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπό τῆς γῆς, καί ἐνεφύσησεν εἰς τό πρόσωπον αὐτοῦ πνοή ζωῆς, καί ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχήν ζῶσαν.» Ἀπό τά παραπάνω χωρία μποροῦμε ἀβίαστα νά συνάγουμε τό συμπέρασμα ὅτι ὁ Θεός ξεχώρισε τόν ἄνθρωπο ἀπό τή στιγμή τῆς δημιουργίας του. Ἐνῶ τά ζῶα (κτήνη) τά ἔφτιαξε διά τοῦ λόγου του, τόν ἄνθρωπο τόν ἔπλασε μέ ξεχωριστή ἐνέργεια, ἔβαλε «Προσωπική ἐργασία» ξεχωρίζοντάς τον ἔτσι ἀπό τά ζῶα καί ὄχι μόνο αὐτό ἀλλά τόν ἔπλασε κατ’ «εἰκόνα του» καί τοῦ ἐνεφύσησεν «πνοή ζωῆς» τήν ψυχή τή ζῶσα του. Ὁ ἄνθρωπος δηλαδή ἐπλάστηκε ὡς ἕνα Θεοειδές Ὄν νά εἰκονίζει τόν Θεό καί νά τοῦ μοιάζει θά λέγαμε στήν καθομιλουμένη (ἄν μᾶς ἐπιτραπεῖ αὐτή ἡ ἀπόδοση τοῦ «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν»).

Ἅγιος Συμεών ὁ θαυμαστορείτης ὁ στυλίτης

῾Ο ὅσιος καὶ θεοφόρος, πατὴρ ἡμῶν Συμεὼν γεννήθηκε στὴν ᾽Αντίοχεια τὸ 521· οἱ γονείς του ἦσαν μυροποιοὶ στὸ ἐπάγγελμα καὶ κατάγονταν ἀπὸ τὴν ῎Εδεσσα. ῾Η γέννησή του εἶχε ἀναγγελθεῖ στὴν μητέρα του, ἁγία Μάρθα (4 ᾽Ιουλ.), ἀπὸ τὸν ἅγιο ᾽Ιωάννη τόν Πρόδρομο, ὁ ὁπόιος ἐμφανίσθηκε καὶ τῆς ἔδωσε τὸ ὄνομά του, προλέγοντας ὅτι θὰ διῆγε, κατὰ τὸ παράδειγμά του, πολιτεία ἀσκητική. ῾Ο Συμεὼν ἦλθε ἀνώδυνα στὸν κόσμο καὶ δεχόταν μόνο τὸ δεξί στήθος τῆς μητέρας του, ἀρνούμενος νὰ θηλάσει, ὅταν ἐκείνη εἶχε γευθεῖ κρέας. ῎Αρχισε νὰ μιλάει ἀπὸ τὴν βάπτισή του, σὲ ἡλικία δύο ἐτῶν, καὶ ἐπτὰ ἡμέρες ἐπαναλάμβανε: «῞Εχω πατέρα καὶ δὲν ἔχω. ῎Εχω καὶ δὲν ἔχω μητέρα» ἐκφράζοντας ἔτσι τὴν πλήρη ἀποταγή του ἀπὸ τά ἐπίγεια. Σὲ ἡλικία πέντε ἐτῶν, γλύτωσε ἀπὸ θαῦμα σὲ ἕναν σεισμό (25 Μαίου 526), μαζί μὲ τὴν μητέρα του, ἐνῶ ὁ πατέρας του πέθανε κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τοῦ σπιτιοῦ τους. Λίγο ἀργότερα τὸ παιδὶ εἶδε πάνω στὸ τεῖχος τὸν Χριστὸ περιβαλλόμενο ἀπὸ πλῆθος ἁγίων, ὁ ὁποίος τοῦ δίδαξε τὴν ὁδὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσει γιὰ νὰ ἀποκτήσει τὴν σοφία καὶ νὰ ἀποφύγει τὴν τιμωρία τοῦ Θεοῦ. Μιὰ λευκοντυμένη μορφὴ ἐμφανίστηκε, κατόπιν, καὶ τὸν κάλεσε νὰ ἀκολουθήσει σὲ βουνό, ποὺ βρισκόταν σὲ ἀπόσταση δεκατριῶν χιλιομέτρων ἀπὸ τὴν ᾽Αντιόχεια, πρὸς τὴν κατεύθνιση τῆς Σελευκείας, ὅπου πέρασε μερικὲς ἡμέρες συντροφιὰ μὲ τὰ θηρία. Τὸ παιδὶ ἀνακάλυψε ἐν συνεχείᾳ ἕνα μονύδριο, ὅπου τὴν ἀδελφότητα καθοδηγοῦσε ὁ στυλίτης ᾽Ιωάννης, ὁ ὁποίος εἶχε προειδοποιηθεῖ γιὰ τὴν ἄφιξη τοῦ Συμεὼν σὲ ὀπτασίες. Τὸν ὑποδέχθηκε μὲ χαρά, ὡς ἐκλεκτὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸν ἔθεσε εὐθὺς ὑπὸ τὴν καθοδήγησή του, ἔκθαμβος ἀπὸ τὰ σημεία σοφίας καὶ ἐγκρατείας τοῦ ἑξάχρονου αὐτοῦ παιδιοῦ ποὺ δὲν δεχόταν νὰ γευθεῖ τροφή, παρὰ μόνο τρεῖς στὶς ἑπτὰ ἡμέρες.

Στὶς ἀρχὲς ἀκόμη τοῦ βίου του στὸ μοναστήρι ὁ Συμεὼν ἐπιτέλεσε τὸ πρῶτο του θαῦμα γιατρεύοντας ἕναν βοσκό, ὁ ὁπόιος ἀπὸ φθόνο θέλησε νὰ τὸν σκοτώσει καὶ γιὰ τιμωρία του ἔμεινε ξερὸ τὸ δεξί του χέρι. ᾽

Βιασμοί καί Γενοκτονία ἐναντίον τῶν Ἑλληνίδων. Μικρά Ἀσία, Πόντος, Θράκη, Καππαδοκία

Θεοφάνης Μαλκίδης

Βιασμοί και Γενοκτονία εναντίον των Ελληνίδων. Μικρά Ασία, Πόντος, Θράκη, Καππαδοκία

Ομιλία στην εκδήλωση στο μνημείο της Γενοκτονίας στο Τορόντο του Καναδά. Μάϊος 2022

Ο πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη Τζόρτζ Χόρτον γράφει ότι ο «επανειλημένος βιασμός γυναικών και κοριτσιών δεν μπορεί να αποδοθεί ούτε σε θρησκευτική μανία, ούτε σε κτηνώδη πάθη. Ένα από δυνατώτερα συναισθήματα που πήρα μαζί μου από τη Σμύρνη ήταν το συναίσθημα της ντροπής, διότι ανήκα στο ανθρώπινο γένος».

Μετά τη δολοφονία των ανδρών, οι γυναίκες απετέλεσαν το κομμάτι εκείνο του πληθυσμού, πάνω στο οποίο κάθε χτύπημα θα επέφερε σημαντικό πλήγμα συνολικά στην εθνική ομάδα. Η γυναίκα είναι η πηγή της ζωής, κάθε δολοφονία στερούσε από τον Ελληνισμό τη βιολογική του συνέχεια. Όπου δεν μπορούσε να γίνει αυτό, υπήρχε ο βιασμός και ο καρπός της αγάπης, του έρωτα, των πιο ωραίων ανθρώπινων συναισθημάτων, η μητρότητα και η οικογένεια, μετατρεπόταν σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, σε παντοτινή υπενθύμιση του εγκλήματος. Παράλληλα υπήρχε ο βιασμός των εγκύων και μετέπειτα η δολοφονία μητέρας και εμβρύου, υπήρχε ο εγκλεισμός χιλιάδων γυναικών σε τουρκικά σπίτια.

Ο Φ. Σαντιό αναφέρει ότι «τις γυναίκες και τις κοπέλες η Διοίκηση τις διαμοίρασε χαρέμια, άλλες κλείστηκαν με τη βία σε οίκους ανοχής και έγιναν ιδιοκτησία των Τούρκων. Άλλες τις οδήγησαν στις φυλακές οι χωροφύλακες για τις βιάσουν….. Στις πύλες των πόλεων υπάρχουν σκλαβοπάζαρα με μεγάλη πελατεία, εκεί πουλιούνται οι γυναίκες, τα κορίτσια και τα παιδιά που απήγαγαν οι τουρκικές ή κουρδικές συμμορίες στο διάβα τους».

Στα Bουρλά ο Ρ. Πυώ περιγράφει με λεπτομέρειες την τραγική τύχη που είχαν πολλά κορίτσια, τα οποία για να διαφύγουν από τα χέρια των τυράννων τους, έβαφαν τα πρόσωπά τους με ιώδιο και φορούσαν ρούχα ηλικιωμένων. Δεν γλύτωσαν όμως όλα:

Ἡ Ἱερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περί τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΙΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΝ

Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 2014 ἀρξαμένου πολέμου εἰς τὴν Οὐκρανίαν, μεταξὺ ἀδελφῶν ἡνωμένων ἀπ’ αἰῶνος μὲ κοινὴν ἐν Χριστῷ πίστιν καὶ ἱστορίαν, ἀπὸ καιροῦ ἔχει προτρέψει τὰ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερὰ Καθιδρύματα ἵνα ἐντείνουν τὰς δεήσεις καὶ προσευχὰς πρὸς κατάπαυσιν αὐτοῦ. Συνεχιζομένου δὲ καὶ ἐνταθέντος ἐπ᾽ ἐσχάτων αὐτοῦ, ἐκφράζει μετὰ συνοχῆς καρδίας τὴν βαθεῖαν λύπην αὐτῆς διὰ τὰς ἀπωλείας τόσων ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ τὴν συμπαράστασιν αὐτῆς εἰς τὰ θύματα τῆς συγκρούσεως.

Τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὡς ὑπερχιλιετὴς μοναχικὴ πολιτεία, ἀκολουθώντας τὰ ἀπὸ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν διὰ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς Ἐκκλησίας παραδοθέντα κελεύσματα περὶ τῆς μεταξὺ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων ἀγάπης καὶ φιλαδελφίας, προσεύχεται νυχθημερὸν καὶ ἀδιαλείπτως ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου καὶ τῶν ὡς ἄνω ἐμπολέμων περιοχῶν εἰδικώτερον.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 31-5-2022

https://youtu.be/SK9LkJj4F_g
Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 31-5-2022

Ὁ σταυρός πρέπει νά φοριέται πάντα, δέν ὑπάρχει λόγος νά τόν βγάλεις ἀπό τό στῆθος σου:

Ὁ σταυρός πρέπει νά φοριέται πάντα, δέν ὑπάρχει λόγος νά τόν βγάλεις ἀπό τό στῆθος σου: οὔτε κολύμπι, οὔτε μπάνιο, οὔτε συζυγικές σχέσεις. Ἅγιος Γαβριήλ ὁ Σαμταυριάς (Οὐργκεμπάτζε)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2022/05/blog-post_286.html

31 Μαΐου. «Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τοῦ τυφλοῦ». Ἑρμείου μάρτυρος (β ́ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρ. ς΄ ἑβδ. Πράξ. (Πρξ. ιζ΄ 19-28).

Πραξ. 17,19       ἐπιλαβόμενοί τε αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον ἤγαγον λέγοντες· δυνάμεθα γνῶναι τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή;

Πραξ. 17,19              Και αφού τον επήραν, τον έφεραν στον Αρειον Παγον και του είπαν· “ημπορούμεν να μάθωμεν ποιά είναι αυτή η νέα διδασκαλία, την οποίαν κηρύττεις;

Ἡ ὡφέλεια ἀπό τούς ἐλέγχους, Ἀββᾶ Μᾶρκου-Φιλοκαλία.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 ΚΗΡΥΓΜΑ_361. Η ωφέλεια από τους ελέγχους, Αββά Μάρκου-Τά 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι από τα έργα τους δικαιώνονται, Φιλοκαλία τόμος Α', 30-5-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἡ μεγαλύτερη προδοσία εἶναι αὐτή τῆς πίστεως, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, (ἀπόσπασμα)

 Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς: Στα έσχατα χρόνια κάθε Χριστιανός είναι υπεύθυνος για το σύνολο της Χριστιανοσύνης

Ἡ γνωριμία τῆς Γερόντισσας Μακρίνας μέ τόν Ἅγιο Γέροντα Ἐφραίμ Κατουνακιώτη!

*Από το βιβλίο: «Λόγια Καρδίας – 

Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου»

~ Τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του έτους 1981 νοσηλεύθηκε επί ένα μήνα στο νοσοκομείο των κληρικών (Ν.Ι.Κ.Ε.) στήν Αθήνα ό μακαριστός Γέρων π. Έφραίμ Κατουνακιώτης (1912-1998), ό όποιος έπασχε από χρόνια δερματική πάθηση των ποδιών. Τό γεγονός αυτό έγινε γνωστό στούς εκκλησιαστικούς κύκλους καί επειδή ό Γέρων δεν έξήρχετο από τό Αγιον Όρος, έσπευσαν πολλές μοναστικές αδελφότητες, καί από γυναικεία Μοναστήρια, να τον επισκεφτούν χάριν διδαχής καί ευλογίας. Ό Γέρων συνοδευόταν από τον πρώτο του υποτακτικό, Ιερομόναχο π. Ιωσήφ, (Πρόκειται γιά τόν διάδοχο του Γέροντος Έφραίμ του Κατουνακιώτου στο ‘Ιερό Ησυχαστήριο του Όσιου Έφραίμ του Σύρου στα Κατουνάκια, στήν έρημο του Αγίου Όρους) ό όποιος τον βοηθούσε στήν νοσηλεία καί εκτελούσε χρέη «θυρωρού» στον θάλαμο, γιά να διατηρείται ή ησυχία του ασθενούς.

Ή Γερόντισσα Μακρίνα μέ μερικές αδελφές μετέβησαν στο νοσοκομείο προκειμένου να επισκεφτούν τον π. Έφραίμ καί απευθυνόμενες στον π. Ιωσήφ πού ευρισκόταν στον διάδρομο, ζήτησαν άδεια να δουν γιά λίγο τον Γέροντα. Ό π. Ιωσήφ εισήλθε στον θάλαμο καί πλησιάζοντας τον Γέροντα του ανακοίνωσε την άφιξη της Γερόντισσας Μακρίνας μέ τις μοναχές της. Ή απάντηση Του Γέροντος ήταν εμφαντική: «Διάπλατα τις πόρτες, παιδί μου!». Ή Γερόντισσα εισήρθε μέ πολύ σεβασμό προς τον Γέροντα καί μέ έκδηλη την αγάπη και την συγκίνηση της. Αφού πήραν την ευλογία του Γέροντος , αναχώρησαν.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, ὁ Ἁγιορείτης Γέροντας Νεκτάριος καί ἡ Παναγία.Ἕνα σύγχρονο θαῦμα στόν Ἄθωνα.Ἕνα θαῦμα τῆς Θεομήτορος, διά τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου.

O Άγιος Νεκτάριος, ο Αγιορείτης Γέροντας Νεκτάριος και η Παναγία.Ένα σύγχρονο θαύμα στον Άθωνα. Ένα θαύμα της Θεομήτορος, δια του Αγίου Νεκταρίου.

Δήγηση του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ροδοστόλου κ.κ.Χρυσοστόμου (από το βιβλίο του Θεομητορικά και εξόδια στον Αθωνα.σελ.12-17 -διασκευασμένο.)

Τον μήνα Απρίλιο του έτους 1981,μετά από δεκαετείς εν κόσμω προσπάθειες για όσο το δυνατόν μοναχοπρεπέστερη διαβίωση , πεισθήκαμε (οι περί τον ιερομόναχο Κύριλλο) ότι τα δεδομένα και οι συναφείς συγκυρίες δεν μπορούσαν να συμβάλλουν σε αυτό που διακαώς ζητούσε η ψυχή μας.Γι΄αυτό αποφασίσαμε να αναχωρήσουμε και να έλθουμε προς οριστική εγκαταβίωση στο Άγιο Όρος ,στο Περιβόλι της Παναγίας ,στην ωραιότερη πατρίδα εκείνων που θέλουν να ζήσουν ως μοναχοί και να πεθάνουν οσιοπρεπώς.

Πρίν καταλήξουμε οριστικά στο κελλί που βρισκόμεθα σήμερα(Αγ.Νικόλαος Μπυραζέρη) περιδιαβαίναμε και ερευνούσαμε τα οπουδήποτε έρημα κελλιά ,για να δούμε πού και ποιο θα διαλέγαμε προς οριστική διαμονή.

Σε εκείνες τις προσπάθειες και τις ανά την ιερή χερσόνησο πορείες,βρεθήκαμε να περνάμε έξω από την καγκελόπορτα του Ιβηρίτικου κελλιού του Αγίου Ονουφρίου,το οποίο γειτονεύει με την Ιερά Μονή Φιλοθέου και είδαμε στον κήπο του ένα ηλικιωμένο μοναχό , κάθιδρο και εντελώς ατημέλητο,που με κινήσεις όμως που πρόδιδαν πολυχρόνια καλλιεργητική εμπειρία και μυική σιγουριά στο ανεβοκατέβασμα της μακροστύλιαρης δικέλλας, έσκαβε κατάβαθα και αναποδογύριζε τελείως το πολλά υποσχόμενο χώμα.Στις δε καταπράσινες απλωσιές της αντικρυνής πλευράς του κτήματος ,δυό καλοθερμμένα μουλάρια ,ξεσαμάρωτα κι΄αμολυτά ,να καταχαίρονται τις ανοιξιάτικες γλυκοζεστασιές και ξένοιαστα να μασουλάνε τις ποικίλες χλωροτρυφεράδες.

Εὐλογιά τῶν πιθήκων: Ἄλλη μιά προσπάθεια μαζικῆς ὑστερίας ἀπό τά παγκόσμια κέντρα ἐξουσίας

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Ἡ «Εὐλογιά τῶν πιθήκων» φαίνεται πώς εἶναι τό νέο «entry» στήν παγκόσμια πασαρέλα τοῦ τρόμου, πού ξεκίνησε μέ τόν κορονοϊό καί εἶναι ἄγνωστο τό πότε θά τελειώσει.

Εὐλογιά τῶν Πιθήκων: Μετά τόν κορονοϊό καί τίς ἀλφαβητικές μεταλλάξεις του, μετά τήν «ἀπειλή» τοῦ φονικοῦ μύκητα «Candida auris» (πού ἔχει ταυτοποιηθεί ἀπό τό... 2009), μετά καί τίς... ἀνεξιχνίαστες ἡπατίτιδες παιδιῶν, φτάσαμε πλέον στό νέο κεφάλαιο μαζικῆς ὑστερίας, τήν ἐμφάνιση τῆς «Εὐλογιᾶς τῶν Πιθήκων».

Μιά νέα ὑγειονομική φρενίτιδα δοκιμάζει νά θρονιαστεῖ πάνω στό χάος πού δημιούργησε τό... πέρασμα τοῦ κορονοϊοῦ, ἐπιβεβαιώνοντας πώς κάποια κέντρα ἐξουσίας ἔχουν βαλθεῖ νά μήν ἀφήσουν μέ τίποτα νά ὀρθοποδήσει ἡ παραζαλισμένη ἀνθρωπότητα.

Εὐλογιά τῶν πιθήκων: Ἕνα νέο «σίριαλ» πανικοῦ;

Γιά ὁλόκληρες δεκαετίες οἱ κοινωνίες ἔρχονταν σέ ἐπαφή μέ ἕνα πλῆθος μεταδιδόμενων ἀσθενειῶν χωρίς κἄν νά τό ἀντιλαμβάνονται. Νοσοῦσαν χωρίς νά μαθαίνουν κἄν τά ὀνόματα τῶν ἰώσεων πού περνοῦσαν. Προχωροῦσαν τίς ζωές τους, χωρίς νά λαμβάνονται μέτρα ἐθνικοῦ, ἄλλα οὔτε κἄν τοπικοῦ χαρακτῆρα. Οἱ ἄνθρωποι συνέχιζαν τήν καθημερινότητα τούς, χωρίς νά βλέπουν ρυθμιστικές ἀρχές νά λειτουργοῦν ὑπό συνθῆκες παράκρουσης.

Καί ἀπό τή φυσιολογική ζωή φτάσαμε σήμερα σέ μιά παρά φύσιν ὑποχονδρίαση. Ἤρθαμε στό σημεῖο ὁ κάθε πολίτης νά «ἀνακαλύπτει» καί ἀπό 2 ἰούς κάθε ἑβδομάδα. Μέ αὐτόν τόν ἀνελέητο βομβαρδισμό τρομολαγνικῶν πληροφοριῶν, νά κοντεύει ὁ κάθε ἄνθρωπος νά ἀποκτήσει πτυχίο «λοιμωξιολόγου», γιατί τά media καί οἱ ἀρχές ἔχουν βαλθεῖ νά συντηρήσουν μέ τό ζόρι μιά παγκόσμια ὑστερία.

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ:«Διαφοροποιήσεις τῆς πίστεως». π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ[:Ιω. 9, 1-38]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-6-2000]

(Β415)

Ο Κύριος Ιησούς, αγαπητοί μου, είπε κάποτε: «Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;». Αλλά ποια πίστη ο Κύριος θα ζητούσε να βρει όταν κατά τη Δευτέρα Του Παρουσία θα επανήρχετο εις την Γην;

Είναι ένα χωρίο, το οποίο πάρα πολύ με έχει, προσωπικά, εντυπωσιάσει· που έμμεσα δίδεται η πληροφορία ότι δεν θα υπάρχει η πίστις επί της Γης. Δηλαδή συγκεκριμένα, θα είναι σπάνια η πίστις επί της Γης. Και ποία πίστις; Στο Θεανθρώπινο πρόσωπό Του. Δηλαδή προϊόντος του χρόνου, οι άνθρωποι θα παύσουν να πιστεύουν εις τον Ιησούν Χριστόν ως τέλειον Θεόν και τέλειον άνθρωπον. Και τούτο γιατί όλοι μιλούν περί πίστεως, αλλά σε πολλούς χριστιανούς μας, διαφοροποιείται η πίστις. Προσέξτε, διαφοροποιείται η πίστις. Υπάρχει μία πίστις υποκειμενική, με πλείστες όσες παραλλαγές.

Έτσι συνέβη και τότε που ο Κύριος έκανε το θαύμα της θεραπείας του τυφλού. Ο κάθε ένας έλεγε ό,τι ήθελε. Άλλοι επρόβαλλαν ότι αν το θαύμα ήταν πραγματικό. Άλλοι δέχονταν μεν το θαύμα, αλλά δεν το ομολογούσαν, όπως ακριβώς και οι γονείς του τυφλού δεν το ομολογούσαν - μας το λέγει σαφώς ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, διότι εφοβούντο να μη γίνουν αποσυνάγωγοι, επειδή οι άρχοντες είχαν πει ότι όποιος ομολογεί τον Ιησούν ότι είναι ο Μεσσίας, αυτός θα γίνεται αποσυνάγωγος.

Οι άρχοντες θέτουν πολλά ερωτηματικά, αν όντως ήταν θαύμα. Γι΄αυτό, όταν κάλεσαν ή οδήγησαν τον πρώην τυφλόν και τον ερωτούν πώς έγινε αυτό όλο, εκείνος διηγήθηκε το πώς έγινε. Και πάλι τον ξαναρωτούν: «Και πώς έγινε;». Και πάλι: «Και πώς έγινε;». «Καλά», λέγει, «για σταθείτε. Δεν σας είπα; Γιατί ρωτάτε και ξαναρωτάτε ξανά; Μήπως κι εσείς θέλετε να γίνετε μαθηταί Του;». Εκείνοι θύμωσαν εναντίον του πρώην τυφλού και τον έβγαλαν έξω. «Εσύ», λέει, «είσαι όλος ἐν ἁμαρτίαις και θα μας πεις εμάς ότι θέλομε να γίνομε μαθηταί Εκείνου;». Δεν λένε το όνομά Του… «Εκείνου». Δεν λένε το όνομά Του... Και σημειώσατε ότι υπήρχε η αντίληψις ότι ένας που γεννιέται με ένα σημάδι, ένα παιδί ή ο ίδιος, λέει, αμάρτησε(Μα πότε; Στα σπλάχνα της μάνας του αμάρτησε; Πότε;) ή αμάρτησαν οι γονείς του. Αφού λοιπόν είχε τύφλωσιν ο άνθρωπος αυτός, άρα λοιπόν θα πρέπει οι γονείς του να είχαν αμαρτήσει. Κ.λπ. κ.λπ.

Ο μόνος που απεδέχθη το θαύμα ήταν, αγαπητοί μου, ο ίδιος ο τυφλός. Κι όταν λίγο αργότερα, βρήκε ο Κύριος έξω τον πρώην τυφλόν, αφού έμαθε ότι τον είχανε βγάλει έξω κ.λπ. κ.λπ. του είπε: «Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ;». Και λέγει ο τυφλός, ο πρώην τυφλός: «Τίς ἐστιν, Κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν;(Κύριε, ποιος είναι για να πιστέψω σε αυτόν;). Και ο Κύριος του απαντά: «Καὶ ἑώρακας αὐτὸν καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν»(Και τον έχεις δει και Εκείνος που ομιλεί τώρα μαζί σου είναι ο Αυτός. Που σου είπα, αν πιστεύεις εις τον Υιόν του Θεού). Και τότε ο τυφλός απαντά: «Πιστεύω, Κύριε». «Καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ».