Ἡ ἁμαρτία ὁδηγεῖ στόν θάνατο, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἁμαρτία ὁδηγεῖ στόν θάνατο (Α΄ Κορ. 15, 54-58), Ἑρμ. Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, 13-3-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Οἱ διάλογοι μέ τό Ἰσλάμ, τόν Παπισμό καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἁρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Απόσπασμα_Οἱ διάλογοι μέ τό Ἰσλάμ, τόν Παπισμό καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἁρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 20-3-2022

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Τῶν ἀκουσίων λογισμῶν ἀγαποῦμε τίς αἰτίες καί γι' αὐτό μᾶς ἐπιτίθενται, Ἀββᾶ Μᾶρκου Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 ΚΗΡΥΓΜΑ. Τῶν ἀκουσίων λογισμῶν ἀγαποῦμε τίς αἰτίες καί γι' αὐτό μᾶς ἐπιτίθενται, Αββά Μάρκου - Τά 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι από τα έργα τους δικαιώνονται, Φιλοκαλία τόμος Α', 20-3-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Κάθε φιλόθεος εἶναι καί φιλόπονος, Ἀββᾶ Μᾶρκου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 Κάθε φιλόθεος εἶναι καί φιλόπονος, Αββά Μαρκου-Τά 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι από τα έργα τους δικαιώνονται, Φιλοκαλία τόμος Α', Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου, 19-3-2022

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἐκεῖνοι πού δέ διεξάγουν πόλεμο μέ τόν ἑαυτό τους, ἐνάντια στά πάθη τους, τίς κακίες καί τίς ἁμαρτίες τους, ἀναπόφευκτα τό διεξάγουν ἐνάντια στό Θεό καί τούς ἀνθρώπους γύρω τους.

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΠΕΡΙ ΠΟΛΕΜΩΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΙ.

" Ότι εκείνοι πού δε διεξάγουν πόλεμο με τον εαυτό τους, ενάντια στα πάθη τους, τις κακίες και τις αμαρτίες τους, αναπόφευκτα το διεξάγουν ενάντια στο Θεό και τούς ανθρώπους γύρω τους."

Με το Ευαγγέλιο του ό Κύριος Χριστός δίδαξε τούς ανθρώπους πώς να πολεμούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ώστε πολεμώντας τον εαυτό τους να εξευγενιστούν, να καλλιεργηθούν, να γαληνεύσουν, να χαριτωθουν, και ακόμα να θεωθουν. Γι’ αυτόν τον πόλεμο, και μόνον γι’ αυτόν, σχεδίασε τη μόνη αποτελεσματική στρατηγική και τακτική.

Και έδειξε με εξαιρετικό τρόπο, πώς πρέπει να είναι οι άνθρωποι για να μη φθάνουν στον πόλεμο μεταξύ τους ή εναντίον τους. Δεν ισχυρίστηκε ότι δε θα υπάρχει πόλεμος, αλλά μάς δίδαξε πώς θα απαλείψουμε τις αιτίες του πολέμου. Όμως με το προορατικό Του πνεύμα είδε πώς δε θα θελήσουν όλοι οι άνθρωποι να Τον ακούσουν, και γι’ αυτό το λόγο θα ξεσπάσουν πολλοί πόλεμοι. Θα ακούσετε πώς γίνονται πόλεμοι ή πώς προετοιμάζονται πόλεμοι.

Το ένα έθνος θα ξεσηκωθεί εναντίον του άλλου και το ένα βασίλειο εναντίον του άλλου (Ματθ. κδ’, 6-8). Ό Σωτήρας έφερε ειρήνη στους ανθρώπους, έφερε την καλή θέληση, έφερε το νου, αποκάλυψε το σκοπό, έδειξε το δρόμο, ονόμασε τα μέσα, πρόσφερε διαρκή βοήθεια σ’ όλους και τον καθένα. Όμως όλα αυτά τα Θεϊκά δώρα πολλοί θα απορρίψουν, γι’ αυτό θα κτυπηθούν με τη μάστιγα του πολέμου.

Κυριακή Β Νηστειῶν. «Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἡ θεολογία του καί ἡ σημασία αὐτῆς»

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ,

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-3-1981]

Β45

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, δευτέρα Κυριακή των Νηστειών, εορτάζει τη μνήμη του μεγάλου πατρός και θεολόγου του 14ου αιώνος, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

Εάν η Κυριακή της Ορθοδοξίας, που εορτάσαμε την περασμένην Κυριακήν, είναι η εορτή κατά την οποίαν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, στην 7η Οικουμενική Σύνοδο έδειξαν ότι ο Υιός του Θεού αληθινά έγινε άνθρωπος, για να θεωθεί ο άνθρωπος, αυτό με τη σημερινή Κυριακή και την προβολή του μεγάλου προσώπου και αγίου, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που δεν είναι βεβαίως σήμερα η κανονική του μνήμη, αλλά η προβολή του, ως θεολόγου και μαχητού υπέρ της Ορθοδοξίας, με τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά έγινε αυτό πολύ σαφές· διότι ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ηγωνίσθη ως μοναχός και ως επίσκοπος, ακριβώς να δείξει ότι είναι δυνατόν αυτό να γίνει.

Ποιο; Αυτό που η 7η Οικουμενική Σύνοδος ήδη είχε θεμελιώσει: ότι ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο ἵνα ἡ σάρξ γένηται λόγος. Αυτό που όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, σε μια ολοσύμφωνη γραμμή ετήρησαν μέσα στη διαδρομή της Εκκλησίας: ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός. Και δύο μεγάλες Οικουμενικές Σύνοδοι, που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη το 1341 και το 1351, κατοχύρωσαν αυτήν την μεγάλη αλήθεια. Είναι οι τελευταίες μεγάλες Σύνοδοι που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη, που έγιναν στην Ανατολή, 100 χρόνια πριν πέσει η Κωνσταντινούπολις και η Ανατολή πια βρίσκεται κάτω από την κυριαρχία αλλοθρήσκων. Αλλά όμως, θείω Πνεύματι, έγιναν αυτές οι δύο Σύνοδοι και ενεφανίσθη αυτός ο Άγιος μεγάλος πατήρ, ο οποίος και προκάλεσε τας Συνόδους, σημειώσατέ το αυτό, εξ αφορμής της Δύσεως, η οποία υπεστήριζε τα εναντία, στο πρόσωπο του Βαρλαάμ, ότι δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να φθάσει στη θέωση, και θα δούμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό, ο άγιος αυτός πατήρ που τόσο ηγωνίσθη, με τας Συνόδους αυτάς έθεσαν το θεμέλιον της Ανατολής, της Ορθοδόξου Ανατολικής Θεολογίας,ώστε όταν θα ήρχοντο τα μεγάλα κύματα της Δύσεως να την καταποντίσουν, αυτή να είναι θεμελιωμένη.

Το κύριο πρόβλημα που απησχόλησε τότε, κατά τον 14ον αιώνα, ήταν το εξής: Ποιος είναι ο βασικός χαρακτήρ της Χριστιανικής υπάρξεως. Ποιες είναι οι δυνατότητες του ανθρώπου να φθάσει πού; Αυτό ήταν το πρόβλημα. Βεβαίως δεν ήταν πρόβλημα. Το θέμα αυτό ήδη είχε τεθεί από την πρώτη στιγμή που ιδρύθηκε και φανερώθηκε και κηρύχθηκε η Εκκλησία εις τον κόσμον. Όλοι οι αρχαίοι Πατέρες ήδη είχαν δώσει τη γραμμή πλεύσεως. Ποιες ακριβώς είναι οι δυνατότητες του ανθρώπου ως Χριστιανού, να φθάσει πού;

«Κωλύματα καὶ προϋποθέσεις Θείας Μεταλήψεως» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Κωλύματα καὶ προϋποθέσεις Θείας Μεταλήψεως»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 13/3/22

«Τοὺς μὲν ζῶντας ἐν μετανοίᾳ καὶ ἐξομολογήσει παράλαβε, τοὺς δὲ κεκοιμημένους ἔνθα ἐπισκοπεῖ τὸ φῶς τοῦ προσώπου Σου Κύριε», παρακαλοῦμε ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς ὅταν συστέλλουμε τὰ ψιχία τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς τοὺς ζῶντας καὶ τοὺς κεκοιμημένους, καὶ τὰ ρίπτουμε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Δισκάριο μέσα στὸ Ἅγιο Ποτήριο καὶ ἀναμιγνύονται μὲ τὸ Πανάγιον Αἷμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ παρακαλοῦμε τὸν Θεὸ καὶ λέμε, «κάνε οἱ ζῶντες μὲν νὰ τελειωθοῦν, νὰ ἀφήσουν τὴν πρόσκαιρη αὐτὴ καὶ μάταιη ζωὴ μὲ μετάνοια καὶ ἐξομολόγηση. Καὶ οἱ κεκοιμημένοι ποὺ ἤδη ἔχουν ἀναχωρήσει νὰ εἶναι μαζί Σου μέσα στὸ φῶς». Τί μᾶς διδάσκει μὲ αὐτὸ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία; Ὅτι πρέπει νὰ ζοῦμε πάντοτε μὲ μετάνοια καὶ μὲ ἐξομολόγηση. Ὄχι ἁπλῶς ἐξομολόγηση ἡ ὁποία δυστυχῶς πολλὲς φορὲς ἀπὸ κάποιους δὲν γίνεται σωστὰ γιατὶ δὲν τὰ λένε ὅλα. Κρύβουν ἁμαρτήματα καὶ παίρνουν μία τυπικὴ ἀλλὰ ὄχι οὐσιαστικὴ συγχώρηση, γιατὶ ὅταν κρύβεις ἁμαρτήματα, δὲν συγχωρεῖσαι· καὶ γι’ αὐτὰ ποὺ εἶπες δὲν συγχωρεῖσαι. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ μόνο νὰ ὁμολογεῖς τὰ ἁμαρτήματά σου ἔστω καὶ ἄν τὸ κάνεις μὲ τέλειο τρόπο καὶ τὰ πεῖς ὅλα· χρειάζεται καὶ νὰ μετανοεῖς, δηλαδὴ νὰ διορθώνεις τὴ ζωή σου.

Ὅσοι λοιπὸν ἔχετε αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις, νὰ προσέλθετε. Γιατὶ δυστυχῶς, μέσα στὶς Ἅγιες ἡμέρες αὐτὲς τῆς Ἁγίας Μεγάλης Σαρακοστῆς, πολλοὶ προσέρχονται νὰ κοινωνήσουν ἀλλὰ ἀνάξια καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν ἐξομολογηθεῖ σωστά· ἔχοντας κρύψει ἁμαρτήματα καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν ἀλλάξει ζωή, χωρὶς νὰ ἔχουν μετανοήσει. Πολλὲς φορὲς κάνουμε ἁμαρτίες καὶ δὲν τὸ συνειδητοποιοῦμε ἤ πηγαίνουμε καὶ σὲ «πνευματικοὺς» ποὺ μᾶς δίνουν ἄφεση γιὰ ὅλα. Λίγοι δίνουν ἄφεση καὶ ἀπὸ τὸ τηλέφωνο ἀκόμα, χωρὶς κἄν νὰ ἐξετάζουν τὴ ζωή. Μοῦ ἔλεγε ἕνας νέος, «κοινωνάω κάθε Κυριακή», καὶ λέω θὰ εἶναι πολὺ σπουδαῖος καὶ πνευματικὸς αὐτὸς ὁ νέος. Καὶ μετὰ μὲ τὴν κουβέντα τί μοῦ εἶπε;

Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης (†) - Γιατί ὀργίζεται ὁ Θεός

Συχνό, αγαπητοί μου, στη χώρα μας και στον κόσμο, είναι τελευταίως το φαινόμενο ανωμάλων καιρικών συνθηκών. Ασυνήθιστα μετεωρολογικά φαινόμενα προκαλούν ακραίες καταστάσεις και θεομηνίες, με ζημιές ή και θύματα ακόμη. Σε εποχή χειμώνος υψηλές θερμοκρασίες που θυμίζουν καλοκαίρι, και σε εποχή θέρους σύννεφα και βροχές λες και είναι φθινόπωρο. Η βροχή που πέφτει τότε δεν είναι ευλογία, είναι καταστροφή. Ο λαός μας λέγει «στον καταραμένο τόπο Μάη μήνα βρέχει». Κάποτε πέφτει και χαλάζι, που τσακίζει τα κλαδιά, ρημάζει τ’ αμπέλια, ρίχνει κάτω τα σπαρτά, χτυπάει ζώα και ανθρώπους, σπάει τζάμια, καταστρέφει αυτοκίνητα.

Τι σημαίνουν όλα αυτά: οι βροχές, οι πλημμύρες, τ’ αστροπελέκια, οι κεραυνοί, η ανομβρία ή η πολυομβρία, οι ακρίδες, οι σεισμοί, οι ασθένειες, ο θάνατος; Γιατί όλα αυτά; Ποια η αιτία; Αιτία είναι η οργή του Θεού, το ότι έχουμε εξοργίσει το Θεό. Και αιτία της οργής του Θεού ποια; Γιατί ο Θεός είναι οργισμένος; Εξαιτίας των αμαρτιών μας. Ποιων αμαρτιών; Όλοι κρατούμε στα χέρια ένα κομπολόι του διαβόλου και παίζουμε με τις χάντρες του, τις αμαρτίες, κάθε μέρα.

✶✶✶

Να σας θυμίσω μερικές αμαρτίες;

Ξημερώνει ας πούμε Κυριακή. Τι θα πει Κυριακή; Ημέρα του Κυρίου, Ο Κύριος λέει όλες τις μέρες να εργαζόμαστε. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στη δουλειά ο άνθρωπος, σαν το μυρμήγκι. Την Κυριακή το πρωί χτύπησε καμπάνα; Εκκλησιασμός. Ο Χριστιανός με φτερά στα πόδια να τρέξει στην εκκλησιά. Να σταθεί εκεί, να ευχαριστήσει το Θεό που τον άφησε μια βδομάδα και εργάσθηκε, να ζητήσει το έλεός του Θεού, τη συγχώρηση των αμαρτημάτων, να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία, ν’ ακούσει τον απόστολο, το ευαγγέλιο, το κήρυγμα, να κοινωνήσει τα άχραντα μυστήρια, και να βγει έχοντας τη χάρη του Θεού.

Οἱ ἔσχατοι χρόνοι εἶναι ἤδη ἐδῶ...

Μια από τις αδελφές της Σκήτης της Αγίας Ξένης κατέγραψε:

«Το τελευταίο κήρυγμα του π. Σεραφείµ κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας της Μεταμορφώσεως ήταν πολύ ειδικό για όλους εμάς που βρισκόµασταν κοντά του…

«…Πρέπει πάντα να θυµούµαστε ότι το σπίτι µας είναι στους ουρανούς: πρέπει να αποτινάξουμε όλα τα µάταια και ασήμαντα πάθη και ανησυχίες που µας κρατούν δεµένους στη γη, στον πεσµένο γήινο κόσμο, τα οποία µας εμποδίζουν από την πραγματοποίηση του σκοπού της δημιουργίας µας. Πόσο εύκολα ξεχνάμε τον ίδιο τον λόγο της ύπαρξής µας…

Οι έσχατοι χρόνοι είναι ήδη εδώ. Βλέπουμε καθαρά την προετοιμασία της εποχής του Αντιχρίστου.

20 Μαρτίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Β ́ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. «Γρηγορίου ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ». Τῶν ἐν τῇ μονῇ τοῦ ἁγ. Σάββα ἀναιρεθέντων πατέρων (†796). Μύρωνος νεομάρτυρος τοῦ ἐξ Ἡρακλείου (†1793). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς β΄ νηστειῶν (Ἑβρ. α΄ 10 - β΄ 3).

Εβρ. 1,10           καὶ σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί·

Εβρ. 1,10                   Και, πάλιν η Γραφή άλλου λέγει· “συ, Κυριε, εις την αρχήν της δημιουργίας εστερέωσας την γην επάνω εις ασφαλές θεμέλιον και έργα των ιδικών σου χειρών, είναι οι ουρανοί·

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Β ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ- ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, 20-3-2022

https://youtu.be/0XAqZtzbaV4

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Β ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ- ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, 20-3-2022

Μή λέτε πώς οἱ ἄνθρωποι τό Θεῖο φῶς δέ βλέπουν, ἤ κι ὅτι εἶναι ἀδύνατο στα χρόνια τά δικά μας...

''Μήν ἰσχυρίζεστε ὅτι ὁ Θεός κρύβεται ἀπ' τούς ἀνθρώπους, μή λέτε πώς οἱ ἄνθρωποι τό Θεῖο φῶς δέ βλέπουν, ἤ κι ὅτι εἶναι ἀδύνατο στά χρόνια τά δικά μας. Ποτέ δέν εἶναι, φίλοι μου, ἀδύνατο σᾶς λέγω, ἀλλά παραεῖναι δυνατό γιά ὅλους αὐτούς πού θέλουν...''

Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος(Ὕμνος ΚΖ΄ 128-132)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2022/03/blog-post_85.html

Διάκριση- ἡ ἀναγκαιότητά της, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις ΛΑ', Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτου

 Διάκριση- η ἀναγκαιότητά της, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις ΛΑ', 19-3-2022, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτου

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Κυριακή Β Νηστειῶν. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Καπερναούμ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Μάρκ. 2,1-12]

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

«Καὶ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον διεπέρασε, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, εἶπε τῷ παραλυτικῷ· ‘’Θάρσει, τέκνον, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι’’(: Και αφού μπήκε σε ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης, και ήλθε στη δική Του πόλη, την Καπερναούμ. Τότε Του έφεραν έναν παράλυτο, που τον είχαν βάλει πάνω σ’ ένα κρεβάτι. Και καθώς ο Ιησούς είδε την πίστη που είχε και ο παράλυτος κι εκείνοι που τον μετέφεραν, είπε στον παράλυτο, ο οποίος ανησυχούσε και φοβόταν μήπως οι αμαρτίες του γίνουν εμπόδιο στη θεραπεία του: ‘’Έχε θάρρος, παιδί μου˙ έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου’’)»[Ματθ.9,1-2]

Δική Του πόλη εδώ ονομάζει την Καπερναούμ· διότι άλλη μεν Τον έφερε στον κόσμο, η Βηθλεέμ, άλλη Τον ανέθρεψε, η Ναζαρέτ, και άλλη Τον είχε διαρκώς κάτοικό της, η Καπερναούμ.[πρβ.Ματθ.4,13: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ(:Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Αντίπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία. Κι αφού άφησε τη Ναζαρέτ, πήγε και κατοίκησε στην Καπερναούμ, η οποία ήταν κτισμένη κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας, στα σύνορα των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ)» και Ματθ.4,17: «Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν(:Από τότε άρχισε ο Ιησούς να κηρύττει συστηματικά και να λέει: ‘’Μετανοείτε, διότι πλησίασαν οι ημέρες που ο Μεσσίας θα εγκαθιδρύσει και στη γη τη βασιλεία των ουρανών με τη νέα, πνευματική, άγια και ουράνια ζωή, η οποία θα μεταδίδεται μέσα στην Εκκλησία Του’’)»].

Ο παραλυτικός της παρούσης διηγήσεως είναι διαφορετικός από εκείνον που αναφέρει ο ευαγγελιστής Ιωάννης[Ιω.5,5-18]· διότι εκείνος ήταν κατάκοιτος κοντά στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά, ενώ αυτός εδώ βρισκόταν στην Καπερναούμ. Και ο ένας είχε τριάντα οκτώ χρόνια παράλυτος, ενώ για αυτόν που αναφέρεται εδώ δεν ειπώθηκε τίποτε παρόμοιο. Ακόμη, εκείνος δεν είχε ανθρώπους που θα τον βοηθούσαν, ενώ αυτός που αναφέρεται από τον ευαγγελιστή Ματθαίο είχε τους προστάτες του, οι οποίοι και τον μετέφεραν. Επίσης στον παραλυτικό της Καπερναούμ, λέγει: «παιδί μου, σου έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου», ενώ εκείνον που αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης τον ρωτά: «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;(:Θέλεις να γίνεις υγιής;)»[ Ιω.5,6]. Και εκείνον της Βηθεσδά τον θεράπευσε μέρα Σάββατο, ενώ αυτόν εδώ όχι Σάββατο. Διότι, διαφορετικά θα τον κατηγορούσαν και γι’ αυτό οι Ιουδαίοι. Αλλά όσον αφορά αυτόν της Καπερναούμ σιώπησαν για το θέμα αυτό, ενώ στον άλλο έκαναν επίθεση και τον κατεδίωκαν. Αυτά δεν τα είπα τυχαία, αλλά για να μη νομίσει κανείς ότι υπάρχει διαφωνία μεταξύ των ευαγγελιστών εάν θεωρήσει ότι πρόκειται για ένα και τον αυτόν παραλυτικό.