Ὅσιος Γαβριὴλ ὁ διὰ Χριστὸν σαλός(1929-1995): “Στὰ χρόνια του Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι θὰ περιμένουν τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸ Διάστημα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερο τέχνασμα τοῦ διαβόλου.”

Στὰ χρόνια του Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι θὰ περιμένουν τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸ Διάστημα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερο τέχνασμα τοῦ διαβόλου.

Ἡ ἀνθρωπότητα θὰ ζητεῖ βοήθεια ἀπὸ τοὺς ἐξωγήινους, χωρὶς νὰ γνωρίζει ὅτι αὐτοὶ στὴν πραγματικότητα εἶναι δαίμονες.

Ὁ Γέροντας Γαβριὴλ ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς (1929-1995), πλήρης Χάριτος καὶ ἁγιοπνευματικῶν χαρισμάτων, ἀπολάμβανε μεγάλου σεβασμοῦ στὴ Γεωργία. Μαρτυρίες γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ δίνουν σὲ ἕνα μικρὸ βιβλίο Μητροπολίτες, ἡγούμενοι, ἡγουμένισσες, μοναχοί, ἱερεῖς καὶ λαικοί.

Ὁ Γέροντας ἦταν ἀσυμβίβαστος μὲ κάθε ἀντίχριστη πολιτικὴ καὶ πρακτική. Τὴν πρωτομαγιὰ τοῦ 1965 ἔκαψε ἕνα 12μετρο πορτραῖτο τοῦ Λένιν ποὺ κρεμόταν στὸ κτίριο τοῦ ἀνωτάτου Σοβιὲτ στὴν Τυφλίδα, πρωτεύουσα τῆς Γεωργίας. Συνελήφθη ἀπὸ τὴν Κά-Γκέ-Μπέ. Στὴν ἐρώτηση τοῦ ἀνακριτοῦ γιατί τὸ ἔκανε ἀπάντησε: «Τὸ ἔκανα γιατί δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λατρεύουμε ἕνα ἄνθρωπο. Ἐκεῖ, στὴν θέση τοῦ πορτραίτου τοῦ Λένιν, πρέπει νὰ κρεμάσετε τὴν εἰκόνα τῆς Σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ. Γιατί γράφετε ‘Δόξα στὸν Λένιν’; Πρέπει νὰ γράψετε: Δόξα στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό». Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸν ἔκλεισαν σὲ ψυχιατρικὴ κλινική, ὅπου διέγνωσαν σχιζοφρένεια!!!

………..

Παραθέτουμε στὴν συνέχεια μερικὲς ἀπὸ τὶς νουθεσίες τοῦ Γέροντος πρὸς τὰ πνευματικὰ τοῦ τέκνα περὶ τῶν ἐσχάτων καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου.

Δίδασκε ὁ Γέροντας: στοὺς ἐσχάτους καιροὺς τοὺς ἀνθρώπους θὰ τοὺς σώσουν ἡ ἀγάπη, ἡ ταπείνωση καὶ ἡ καλωσύνη.

Ἡ καλωσύνη ἀνοίγει τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου, ἡ ταπείνωση ὁδηγεῖ μέσα σ’ αὐτόν, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη ἐμφανίζει τὸν Θεό.

Ὅλους, ὅσοι πήγαιναν σ’ αὐτὸν γιὰ εὐλογία, τοὺς παρακαλοῦσε κλαίγοντας: νὰ κάνετε τὸ καλὸ γιὰ νὰ σᾶς σώσει ἡ καλωσύνη σας.

Ἡ γῆ κατὰ τὸ ἥμισυ ἔγινε Ἅδης. Ὁ Ἀντίχριστος στέκεται στὴν πόρτα καὶ δὲν τὴ χτυπᾶ ἁπλῶς, ἀλλὰ ὁρμᾶ μέσα.

Ἐσεῖς θὰ τὸν δεῖτε τὸν Ἀντίχριστο.

Οἱ Ἀπόστολοι ὡμίλησαν σαφῶς περί τῆς Ἀποστασίας ~ Ἁγίου Ἐπισκόπου Θεοφάνους, τοῦ Ἐγκλείστου.

Το πνεύμα της Αποστασίας στους έσχατους καιρούς

κατά την ερμηνεία του Αγίου Επισκόπου Θεοφάνους του Εγκλείστου

»Στους έσχατους καιρούς ένα μόνον μέρος θα κρατήσει την γνήσια πίστη, όπως την παρέδωσαν οι Άγιοι Απόστολοι και την διατηρεί η Ορθόδοξος Εκκλησία…»

…Ο Απόστολος ὁμιλεῖ σαφῶς περὶ τῆς Ἀποστασίας, ἡ ὁποία θὰ συμβῆ στὶς ἔσχατες ἡμέρες, πρὶν ἀπὸ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Περὶ αὐτῆς ἀναφέρεται καὶ σὲ ἄλλες Ἐπιστολές του.

Στὴν Πρώτη πρὸς Τιμόθεον γράφει: «Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων» (Α’ Τιμ. δ’ 1). Ὁμοίως γράφει ὁ αὐτὸς στὴν Β’ Τιμ. γ’ 1 καὶ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος στὴν Β’ Πέτρ. γ’ 1.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰούδας μαρτυρεῖ, ὅτι ὅλοι οἱ Ἀπόστολοι ὡμίλησαν περὶ αὐτοῦ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο: «Μνήσθητε τῶν ρημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν. Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες» (Ἰούδ. 17—19).

Ἡ πνευματικὴ θύελλα τῆς Πανθρησκείας. Φαινόμενο των εσχάτων και σημείο αποστασίας.

Δὲν ὑπάρχει καλλίτερο παράδειγμα γιὰ νὰ ἀποδώσει τὴν πνευματικὴ κατάσταση τοῦ σημερινοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου. Ὁ κόσμος ἔφυγε ἀπὸ τὸ πατρικό του σπίτι, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, καὶ ζεῖ ἁμαρτωλὰ καὶ πλανεμένα μὲ θεὸ τὴ σάρκα καὶ τὸ χρῆμα. Ἐνάρετοι ἄνθρωποι χαρακτηρίζουν τὶς ἡμέρες ὡς "ἡμέρες Νῶε", διότι τότε, ὅπως καὶ σήμερα, σκεφτόντουσαν οἱ ἄνθρωποι μόνο τὰ γήινα καὶ τὰ σαρκικά.

Σήμερα ὁ κατακλυσμὸς τῆς ἁμαρτίας παρασέρνει πολὺ κόσμο. Ἡ ἁμαρτία, ἡ πλάνη καὶ ἡ κοσμικότητα πλημμυρίζουν τὰ πάντα: δουλειά, σπίτι, σχολεῖο, στρατό, ψυχαγωγία, ἐνημέρωση. Τρία εἶναι τὰ μεγάλα παράθυρα, ἀπὸ τὰ ὁποία εἰσέρχεται τὸ σκοτάδι, ὁ βοῦρκος καὶ ἡ ἁμαρτία: ἡ Τηλεόραση, τὸ Διαδίκτυο καὶ τὸ φορητὸ τηλέφωνο. Ἂς μὴ κοροϊδευόμαστε, παρὰ τὴν χρησιμότητά τους, ἡ πνευματικὴ ζημιὰ ποὺ κάνουν εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη.

Ὅσο πᾶμε, τὰ πράγματα γίνονται καὶ πιὸ ἐπικίνδυνα. Οἱ μορφὲς τοῦ κακοῦ πληθαίνουν καὶ γίνονται πολλὲς φορὲς δυσδιάκριτες, διαφορετικὲς κάθε φορά. Ἄλλες εἶναι φανερές, ἄλλες πονηρὰ συγκαλυμμένες καὶ παραπλανητικές. Οἱ τελευταῖες εἶναι καὶ οἱ πιὸ ἐπικίνδυνες, διότι κάνουν τὸ μαῦρο ἄσπρο, τὸ ψέμα ἀλήθεια καὶ τὸ κακὸ καλό. Ὁ Χριστὸς μᾶς προειδοποίησε: «βλέπετε μὴ τὶς ὑμᾶς πλανήση».

Τὰ ἐσχατολογικὰ φαινόμενα θὰ ἐντείνονται μέχρι τὴν ἔλευση τοῦ τελικοῦ ἀντίχριστου, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Στοὺς ἐσχάτους χρόνους ὁ κάθε πιστὸς θὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Στοὺς ἐσχάτους χρόνους ὁ κάθε πιστὸς θὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας- Ἁγ. Ἴωάννης Μαξίμοβιτς, 7-1-2024,

 Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Εἶναι πιό ἀργά ἀπ' ὅ,τι νομίζετε!»

Το τελευταίο κήρυγμα του π. Σεραφείµ Ρόουζ

(† 2 Σεπτεμβρίου 1982)

Μια από τις αδελφές της Σκήτης της Αγίας Ξένης κατέγραψε: «Το τελευταίο κήρυγμα του π. Σεραφείµ κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας της Μεταμορφώσεως ήταν πολύ ειδικό για όλους εμάς που βρισκόµασταν κοντά του...

Κατά τη διάρκεια της Λιτής στην αγρυπνία για τη γιορτή, οι µοναχοί του Μοναστηριού, οι µοναχές της Αγίας Ξένης και οι επισκέπτες πήγαν έξω στο δάσος με πομπή, κρατώντας κεριά και ψάλλοντας τα στιχηρά της εορτής - οι άνδρες στην περιοχή της Σκήτης της Μεταμορφώσεως στην κορυφή του όρους Άγιος Γερμανός, οι γυναίκες στην περιοχή της Σκήτης του Προφήτη Ηλία...

Συναντήθηκαν οι φωνές τους καθώς έψαλαν από κοινού στη βάση ενός µεγάλου σταυρού που υψώνεται πάνω από το φαράγγι Μπίγκουµ. Η νύχτα ήταν χωρίς σύννεφα και έναστρη...

Ο π. Σεραφείµ, με λευκά άμφια, πήγε στον σταυρό και έκανε νόηµα σε όλους να σβήσουν τα κεριά. Στάθηκε σιωπηλός για µια στιγμή, εξετάζοντας το σκοτεινό φαράγγι και τον γεμάτο αστέρια ουρανό, και άρχισε κάπως έτσι: Ιδού η µεγαλοσύνη της δημιουργίας του Θεού βλέπουμε µια λάμψη, κάπως ακαθόριστη και θαμπή, της ομορφιάς του αιώνιου Βασιλείου του Θεού, για το οποίο όλοι µας δηµιουργηθήκαµε.

Πρέπει πάντα να θυµούµαστε ότι το σπίτι µας είναι στους ουρανούς:

Γέρων Γρηγόριος: «Θά δοῦμε ἀνθρώπους πνευματικούς νά πλανῶνται, νά πέφτουν. Μή μᾶς σκανδαλίζει αὐτό τό πρᾶγμα»

«Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου – Β’», (2021) Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς: Ἱερὸν ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος»

Ὅταν ὅμως θέλει νά ζήσει κανείς, ὁπωσδήποτε θά ἀγωνιστεῖ καί θά ἐνδιαφερθεῖ γιά τήν ψυχή του, γιά τήν ἄλλη ζωή θά ἐνδιαφερθεῖ. Θά σκεφτεῖ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θά σκεφτεῖ τί τοῦ προσφέρει ὁ Θεός, τί πρέπει νά κάνει αὐτός σάν παιδί τοῦ Θεοῦ. Θά κινηθεῖ μέ φιλότιμο, μέ ἀγάπη πρός τόν Θεό, πρός τούς συνανθρώπους, θά ἐργαστεῖ καί ὁπωσδήποτε μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ θά καλλιεργήσει τόν ἐσωτερικό του ἄνθρωπο, τό ἐσωτερικό του χωράφι θά τό τακτοποιήσει.

Αὐτό πού τονίζει ὁ ὅσιος Παΐσιος εἶναι ὅτι εἶναι δύσκολοι οἱ καιροί μας. Ὁ σατανᾶς θά κινηθεῖ «ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς». Θά δοῦμε πολλά, λέγω. Ἤδη βλέπουμε. Θά δοῦμε ἀκόμη περισσότερα. Θά δοῦμε ἀνθρώπους πνευματικούς νά πλανῶνται, νά πέφτουν. Μή μᾶς σκανδαλίζει αὐτό τό πρᾶγμα. Γιατί εἶναι ἡ δύναμη τοῦ διαβόλου.

Διότι τήν τεχνολογία θά τήν χρησιμοποιήση ὁ διάβολος στούς ἐσχάτους καιρούς...

+

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

[…]Τὴν τεχνολο­γία δὲν τὴν κατηγοροῦμε. Τὸ χελιδόνι κάνει τὴν φωλιά του ὅπως τὴν ἔκανε πρὶν ἀπό 2.000 χρόνια, καὶ θὰ ἐξακολουθήση νὰ τὴν κάνη ἴδια καὶ μετὰ ἀπὸ 2.000 χρόνια. Ἐνῶ ὁ ἄνθρωπος τὴν καλύβα του τὴν ἔκανε οὐρανοξύστη. Ἐπίσης ὁ ἄνθρωπος βάδιζε μὲ τὰ πόδια, τώρα τρέχει ἰλιγγιωδῶς με τ᾽ αὐτοκίνητο. Τὸ εἶπε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ὅτι θὰ δῆτε νὰ τρέχουν ἀμάξια χωρίς ἄλογα…

Οἱ λαϊκοί ὡς συνεργάτες τῶν εὐλαβῶν κληρικῶν Οἱ Χριστιανοί στούς ἐσχάτους καιρούς -Ἐπ. Αὐγουστίνου Καντιώτου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 Αποσπασμα_Οἱ λαϊκοί ὡς συνεργάτες τῶν εὐλαβῶν κληρικῶν - Οἱ Χριστιανοί στούς ἐσχάτους καιρούς Γ΄, Ἐπ. Αὐγουστίνου Καντιώτου, 9-8-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Στούς ἐσχάτους καιρούς ἡ κόλαση θά ἀδειάσει ἀπ' τούς δαίμονες...

''Στους εσχάτους καιρούς η κόλαση θα αδειάσει απ' τους δαίμονες. Όλοι θα είναι στη γη και στους ανθρώπους''.

Όσιος Λαυρέντιος του Τσέρνιγκωφ(1868 -1950)

https://proskynitis.blogspot.com/2022/11/blog-post_32.html

Ἔρχονται δύσκολες στιγμές...

«Έρχονται δύσκολες στιγμές δοκιμασίας, όταν θα πρέπει να επιλέξουμε απευθείας: είτε τον Σατανά είτε τον Χριστό, ένα από τα δύο. Δεν υπάρχει πια τρίτη εναλλακτική, επομένως πρέπει να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν περισσότερο και να είμαστε σε αυτό το πνεύμα της αλήθειας, στο οποίο μας θέλει η Μητέρα του Θεού και ο Σωτήρας Ιησούς Χριστός.

Τό δεύτερο ὅραμα τοῦ Abbot Anthony - ἡ αὔξηση τῆς πορνείας στούς τελευταίους χρόνους

Το δεύτερο όραμα του Abbot Anthony (μέρος II) - η αύξηση της πορνείας στους τελευταίους χρόνους:

Στην αρχή της ιστορίας συνόψισα όλα όσα προηγήθηκαν και όχι τυχαία. Πολύ συχνά, μάλλον, σχεδόν πάντα, δεν ξεχωρίζουμε τα πραγματικά μεγάλα από τα μικρά πράγματα. Με αυτή την έννοια, δεν παρατηρούμε πώς ένα μικρό αμάρτημα παραβιάζει τους θεμελιώδεις νόμους του Θεού. Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον κόσμο και, ως Δημιουργός, τον δημιούργησε σε πλήρη αρμονία με τον εαυτό Του. Θυμάστε το ρητό για τον νεοδημιουργημένο κόσμο: «Είναι καλό!». Ο Θεός το είπε αυτό, ο Θεός ο Πανεπαρκής, Παντοδύναμος, Παντοδύναμος, Παντελής, Πανάγαθος Δημιουργός βρήκε τη δημιουργία καλή, δηλαδή ο κόσμος είναι σε αρμονία με το Καλό, με την Αγάπη, γιατί ο Θεός

Είναι η αγάπη. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον ικανό να επηρεάσει την ύπαρξη του κόσμου, το στεφάνι της δημιουργίας, επίσης δημιουργημένο κατ' εικόνα και ομοίωση του Καλού και της Αγάπης. Και οι εντολές που του δίνει ο Δημιουργός δεν είναι παρά οδηγίες για μια ειρηνική και ευτυχισμένη ζωή σε αρμονία μαζί Του. Κάθε τι που έρχεται σε αντίθεση με αυτές τις εντολές είναι απώλεια για τον κόσμο, για οτιδήποτε είναι ζωτικό για αυτόν, που εξαρτάται από αυτόν.

Όλα ξεκινούν σαν από μικροπράγματα: από ένα πιο ελεύθερο φόρεμα, από τη συλλογική εκπαίδευση κοριτσιών και αγοριών, και όχι υπό την καθοδήγηση ενός πνευματικού προσώπου, αλλά υπό την καθοδήγηση ενός λαϊκού δασκάλου. Σύντομα θα σβήσει και αυτό το όνομα, παραμένοντας δάσκαλος [δάσκαλος]! Δάσκαλος γιατί και τι; Πολλοί από αυτούς τους δασκάλους, γενικά, είναι ηθικά φθαρμένοι. Άλλοι δεν ξέρουν και δεν θέλουν να μάθουν τίποτα για τους κανόνες της ζωής σε αυτόν τον κόσμο που δημιούργησε ο Θεός. Τι μπορούν να διδάξουν στους άλλους; Τους διδάσκει για τον κόσμο, αλλά όχι ως δημιούργημα του Θεού, αλλά για να ζουν σε έναν κόσμο υποκείμενο σε διαβολικά πνεύματα! Εδώ είναι το μικρό που βγαίνει από το μεγάλο.

Πατήρ Ilarion Argatu (1913-1999). Προφητεία.

«Έρχονται δύσκολες στιγμές γιατί η πίστη έχει αποδυναμωθεί. Λόγω της φτώχειας, οι άνθρωποι θα πουλήσουν την ψυχή τους για φαγητό και ρούχα. Ο κόσμος θα γίνει χειρότερος, η αγάπη και το έλεος μεταξύ των ανθρώπων θα εξαφανιστούν. Οι ιερείς θα συγχωνευθούν με τους λαϊκούς και δεν θα υπάρχει κανείς να οδηγήσει τους πιστούς. Οι πιστοί θα παραστρατήσουν, γιατί δεν θα βρίσκουν πια ούτε τον βοσκό ούτε τον δρόμο. Θα κυβερνήσει τα χρήματα καί οι τόκοι για να κερδίσεις περιουσίες. Κανείς δεν θα έχει έλεος και φροντίδα για τις ψυχές των πιστών. Όλα θα πάνε σε μια απλή επιχείρηση. Δεν θα εκτιμούν πλέον τη σωτηρία, την πίστη, τον φόβο του Θεού, το καθήκον, την υποχρέωση, την ευθύνη και τη συνείδηση ​​αλλά τα χρήματα.

Θα πουλήσουν ο ένας τον άλλον. Το κακό στον κόσμο θα είναι αφόρητο. Ο φόβος του Θεού θα μειωθεί. Θα ζήσουμε στους έσχατους καιρούς. Δεν έχουμε ιδέα πόσο θα ζυγίζουν. Δεν έχουμε ιδέα τι μας περιμένει και τα παιδιά μας.

Στούς καιρούς πού θά ἔρθουν. Ἡ προφητεία τοῦ πατέρα Ilarion Argatu (1913-1999)

Τι θα συμβεί μετά; Θα είναι χειρότερα! Θα είναι η επόμενη φορά. Θα συμβούν τα εξής:

1. « Η οικογενειακή ζωή θα είναι στο έδαφος» , οι σύζυγοι θά απατούν, δεν σέβονται πλέον ο ένας τον άλλον, τα παιδιά δεν ακούν και σέβονται πλέον τους γονείς τους.

Στούς καιρούς πού θά ἔρθουν. Ἡ προφητεία τοῦ πατέρα Ilarion Argatu (1913-1999) γιά τό ρουμάνικο λαό

«Από την επανάσταση όλα έχουν ανατραπεί. Δεν υπάρχει πια ντροπή, δεν υπάρχει άλλο έλεος, η αγάπη έχει μειωθεί και θα είναι ακόμα χειρότερα. Αν αυτή η επανάσταση ξεκινούσε από το φως, θα τα καταφέρναμε, αλλά έτσι ξεκίνησε από το σκοτάδι, από εκείνη τη μεταρρύθμιση, και για να είναι καλή χρειάζεται αντεπανάσταση.

Τα γυμνά που βλέπετε παντού: σε εφημερίδες, περιοδικά, στην τηλεόραση, είναι ειδικά τοποθετημένα έτσι ώστε ο άντρας που τα βλέπει να του χαλάσει το μυαλό και η βία που δείχνουν στην ταινία ή στις ειδήσεις είναι ειδικά τοποθετημένη για να του χαλάσει την καρδιά του ανθρώπου και μόλις τα κερδίσεις μπορείς να κυβερνάς τον άνθρωπο όπως θέλεις. Όλα τα κακά φαίνονται ειδικά, ώστε λόγω έλλειψης πίστης να μπει ο διάβολος. Τι έγινε η χώρα μου, ο περίγελος όλου του κόσμου! Έπρεπε να είμαστε σαν λουλούδι μπροστά σε όλους, γιατί έχουμε την αληθινή πίστη, όχι αυτό που είμαστε τώρα.

Ἕνας ἀκομα Ἅγιος μιλᾶ γιά τήν ἀναλαμπή...Ὁσίου Ἰωάννη τοῦ Χοζεβίτη.

~ Στά χρόνια του εσχάτου αιώνος θά παύσουν οί πνευματικοί ποιμένες νά φροντίζουν γιά τό ποίμνιο ακολουθώντας τό κοσμικό ρεύμα. Τήν σκολιά οδό θά βαδίζουν, αφήνοντας τόν πατερικό δρόμο καί δέν θά ψάλλουν στά πρόβατα μέ τήν ποιμενική φλογέρα. Θά καύσουν μέ τήν «πρόοδο» τήν πνευματική μάνδρα κι ο καπνός θά προξενεί τήν αίρεση του παπικού δόγματος. Τότε ο κόσμος μέ τήν επιστήμη θά κάνη πολλές εφευρέσεις καί δέν θά ύπάρχη σ’αύτήν η πίστις,ούτε ο φόβος του Θεου. Ό απλοϊκός λαός άπό τόν φόβο τών αιωνίων βασάνων θά φυλάγει μέ ακρίβεια τις θείες εντολές. Αλλά ζώντας στήν αναρχία χωρίς πνευματικούς οδηγούς θά μισηθούν από τήν εξουσία καί πολλοί θά φυλακισθούν. Μέ θερμό ζήλο θά επιδίδωνται στά καλά καί ταπεινά έργα θεωρούμενοι άπό τόν κόσμο ότι έχασαν τά μυαλά των. Η άνθρώπινη σοφία είδωλα θά λατρεύσει κοσμικά καί ο άσύδοτος κόσμος θά τά χρησιμοποιήσει ως μέσα σωτηρίας. Θά κουρεύουν γένεια καί μαλλιά καί τά ενδύματά των θά κοντύνουν κι όλους στ’άλήθεια τούς νόμους σύμφωνα μέ τήν μόδα θά θεσπίσουν. Δέν θά υπάρχει ντροπή στους νέους ούτε στά αδέλφια μεταξύ των αγάπη, ενώ η μόδα θά παρασύρει όλους τούς ακολάστους ανθρώπους. Τότε ο Θεός μέ αηδία θ’ άντικρύσει τούς θνητούς καί πολλούς θά στερήσει τής ζωής, όπως κάποτε μέ τούς Σοδομίτας. Τότε η γη δέν θά καρποφορεί καί οί δουλειές θά λιγοστέψουν διότι πολλοί θά πιστεύουν στόν σατανά ως σύντροφο της ελεύθερης ζωής τους! Τότε θά βράζει ό κόσμος σάν ένα καζάνι στήν φωτιά καιόμενος άπό τήν τυφλή οργή και ειρήνη σ'αυτόν δέν θα υπάρχει. Οι μεγάλοι καί φοβεροί πόλεμοι θά’ναι πυκνοί σάν κρίκοι αλυσίδας αλλά ο τρομερώτερος απ’όλους θά είναι ο τών επτά κρατών στό Βυζάντιο!

Πατέρα λένε ὅτι ἔρχονται δύσκολα.....

-Πατέρα λένε ότι έρχονται δύσκολα.....

Τι μπορούμε να κάνουμε?

Ο πατέρας είναι στο τιμόνι!

Δεν ακούτε τι λέει ο Προφήτης Δαβίδ στον Ψαλμό 32;

Ψαλ. 32,10 Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων·

Ψαλ. 32,10 Ο Κυριος διαλύει και εκμηδενίζει τας σκέψεις και τας αποφάσεις των αμαρτωλών εθνών και ματαιώνει τα κακόβουλα σχέδια των πονηρών αρχόντων.

Τίς ἔσχατες ἡμέρες θά ἔρθουν δύσκολοι καιροί. Γιατί οἱ ἄνθρωποι θά εἶναι...

Τίς ἔσχατες ἡμέρες θά ἔρθουν δύσκολοι καιροί. Γιατί οἱ ἄνθρωποι θά εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς στούς γονεῖς τους, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς, ἄστοργοι, ἀδιάλλακτοι, συκοφάντες, ἄσωτοι, ἄγριοι, ἐχθροί τοῦ καλοῦ, προδότες, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπό ἐγωισμό...

Τό πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί ἡ προσέγγισή του ἀπό ἐκκλησιολογική-ἀνθρωπολογική ἄποψη

Ολέθρια σάρκα. Του δολίου Βελίαρ κύμα σκοτεινό

σάρκα φρικτή, ρίζα των πολύμορφων παθών.

Ολέθρια σάρκα, φίλη του εδώ κόσμου που κυλάει ΄

σάρκα φρικτή ΄ αντίπαλε της ουράνιας ζωής.

«Κατά σαρκός», ποίημα αγίου Γρηγορίου Θεολόγου [1] .

Α΄ ΜΕΡΟΣ: ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σεβαστοί πατέρες,

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να παραβρεθώ απόψε στον Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου και να συμμετέχω στον κύκλο των ομιλιών που προγραμμάτισε για το εκκλησιαστικό και εκπαιδευτικό έτος που διανύουμε η δραστήρια και πάντοτε γρηγορούσα «Εστία Πατερικών Μελετών».

Το θέμα γύρω από το πάθος της ομοφυλοφιλίας, το οποίο θα αναπτύξουμε εντός ολίγου, είναι ένα από τα πλέον επίκαιρα και ευαίσθητα θέματα στη σημερινή εποχή της αποστασίας που όλοι βιώνουμε. Με τη χάρη του Θεού θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αυτό το ζήτημα, όχι επί τη βάσει κοσμικών «επιστημονικών» επιχειρημάτων (π.χ. ιατρικής, ψυχιατρικής, βιολογίας κτλ), ή αφηρημένων και γενικόλογων «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», αλλά με όρους θεολογικούς, εκκλησιαστικούς και ποιμαντικούς, όπως εδράζονται:

α) στην Αγία Γραφή, ως αποκάλυψη του θελήματος του ίδιου του Θεού στον άνθρωπο, και

β) στην ανόθευτη διδασκαλία των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων, οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη σειρά τους απλανώς και αλαθήτως με το εν λόγῳ θέμα.

Γίνεται συνεπώς σαφές πως στην παρούσα ομιλία δεν θα εκφέρουμε προσωπικές απόψεις, ούτε ασφαλώς θα στοχοποιήσουμε κάποιους περιθωριακούς ανθρώπους, κάποιους «λεπρούς», στην τάξη των οποίων δεν ανήκουμε εμείς οι «καθαροί». Άλλωστε, η προσέγγιση των εφάμαρτων ζητημάτων εκ μέρους της Εκκλησίας, δεν έχει ως σκοπό τον στιγματισμό και την εξουθένωση του «πλησίον», αλλά την εκούσια αποδοχή της χριστιανικής διδασκαλίας, που θα τον οδηγήσει στη συναίσθηση της εμπαθούς καταστάσεώς του και εν τέλει στη θεραπεία του. Για όσους σκόπιμα ή μη το παραγνωρίζουν, η αναφορά της Εκκλησίας του Χριστού, παρά το γεγονός ότι αποτελεί θείο καθίδρυμα, δεν εξαντλείται μόνο στους ενάρετους ανθρώπους, αλλά επεκτείνεται κυρίως στους πνευματικά αδύνατους και ατελείς, στους πάσχοντες και τους νοσούντες. Πρόκειται ουσιαστικά για το κατεξοχήν ορατό θεραπευτήριο, όπου πραγματώνεται διαχρονικά η λυτρωτική υπόσχεση του «ιατρού των ψυχών και των σωμάτων» Χριστού στο ταλαιπωρημένο, από τον πόνο και την αμαρτία, ανθρώπινο γένος πως «οὐ χρείαν ἔχουσιν οἰ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Μτθ. θ΄ 12).

Άρα συνοπτικά, ο σκοπός της Εκκλησίας είναι να οδηγήσει στη σωτηρία το γένος των ανθρώπων και στην αποκατάσταση της βασιλείας του Θεού στη γη. Είναι με άλλα λόγια η ανατροπή της αμαρτίας και η επικράτηση της αγάπης, της χαράς και της ελευθερίας στη γη. Δια μέσου της Εκκλησίας συμφιλιώνεται πάλι ο μετά την πτώση άνθρωπος με τον Θεό, που από εχθρός του Θεού (ένεκα της καταστάσεως της αμαρτίας που βρισκόταν) προάγεται εκ νέου σε μέτοχο της αρχαίας αυτού Χάριτος και δόξας. Μόνον η Εκκλησία ασκεί το έργο της απολυτρώσεως και του αγιασμού, ένα έργο το οποίο της το ανέθεσε ο Σωτήρας Χριστός διά της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Έτσι η Εκκλησία καθίσταται ο μοναδικός αυθεντικός φορέας, μέσω του οποίου ο άνθρωπος μπορεί να επικοινωνήσει με τον Θεό και να εξυγιανθεί ψυχοσωματικά, έχοντας προπαρασκευασμένα τα κατάλληλα φάρμακα που είναι τα ιερά της μυστήρια, για να αναγεννήσει τα άσωτα μέλη της και να τα μεταβάλει από τέκνα απωλείας σε τέκνα Χάριτος.

Ως εκ τούτου, η Εκκλησία αποτελεί την «κιβωτό της σωτηρίας» του ανθρώπου, εντός της οποίας όλα ανεξαιρέτως τα πάθη δύνανται να μεταμορφωθούν και να αναβαθμιστούν με ορίζοντα σωτηριολογικό, εφόσον ο ασθενής άνθρωπος μετανοήσει εμπράκτως, κατά το ευαγγελικό πρότυπο του «ασώτου υιού». Επομένως είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό από το ακροατήριο, πως η όποια συζήτηση για το πάθος της ομοφυλοφιλίας, εφόσον αποσυνδεθεί από τη σωτηριολογία του ανθρώπου, εύλογα μπορεί να διολισθήσει σε μία συζήτηση άσκοπη για τον Ορθόδοξο Χριστιανό, ιδιαίτερα όταν απέναντί του έχει να συνδιαλλαγεί με τον ακαδημαϊκό (ή και λαϊκό) κόσμο του ρασιοναλισμού (=ορθολογισμού), ο οποίος στο μεγαλύτερο μέρος του έχει γίνει πηγή διαφθοράς. Για τον κόσμο αυτό, που έχει ως χαρακτηριστικό γνώρισμά του τον πνευματικό αναλφαβητισμό, η «ερωτική απελευθέρωση», και μάλιστα στην πιο αχαλίνωτη φάση της είναι ενδεικτική της «ειλικρίνειας» της σύγχρονης ανθρωπότητας, ενταγμένη στο δόγμα: «τα πάντα επιτρέπονται». Αυτός ο κόσμος, ζώντας πλέον στον οίστρο της αποστασίας του από τον Θεό, δεν δύναται να συνειδητοποιήσει πως σκοπός της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου είναι η σωτηρία και η θέωση του ανθρώπου, και ότι η «ορατή Εκκλησία» αποτελεί τον μόνο σωτηριώδη φορέα.

Όμως αυτός ο κόσμος σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να προσδιοριστεί ως χριστιανικός, ακόμα κι αν τυπικά μιλάμε για βαπτισμένους Ορθοδόξους. Διότι όπως θα μας πει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, «ὁ τῶν χριστιανῶν κόσμος ἕτερός ἐστι, καὶ διαγωγὴ καὶ νοῦς καὶ λόγος καὶ πρᾶξις ἑτέρα τυγχάνει, καὶ ἡ τῶν ἀνθρώπων τοῦ κόσμου τούτου διαγωγὴ καὶ νοῦς καὶ λόγος καὶ πρᾶξις ἑτέρα. Ἄλλο τί εἰσιν ἐκεῖνοι καὶ ἄλλο τί εἰσιν οὗτοι, καὶ πολλὴ διάστασις μεταξὺ τούτων κἀκείνων» [2] .

Β΄ ΜΕΡΟΣ: ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ποιες είναι οι οντολογικές προδιαγραφές του ανθρώπου

Προτού όμως εμβαθύνουμε στο θέμα που μας αφορά, καλό είναι να δώσουμε τις ακριβείς συντεταγμένες περί της δημιουργίας του ανθρώπου, ώστε να προσδιορίσουμε επακριβώς τα κατασκευαστικά όρια της ανθρώπινης φύσεως.

Εἰλικρινεῖς ἀπαντήσεις σέ ἐσχατολογικές ἐρωτήσεις (B')

Πρωτοπρεσβυτέρου Π. Ιωάννη Φωτόπουλου

Εφημέριου του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Αττικής

Ερώτηση 2η:

Ἡ ἐνασχόληση μέ τόν Ἀντίχριστο, τίς μεγάλες δυσκολίες καί τό πιθανό μαρτύριο που θά ὑποστοῦν οἱ Χριστιανοί, δημιουργοῦν φόβο, ἄγχος καί ἀνασφάλεια σέ ὅσους τά ἀκοῦνε. Μερικοί δέν μποροῦν νά κοιμηθοῦν καί ἄλλοι θεωροῦν μάταιο νά ἀσχοληθοῦν μέ τή δουλειά τους, τή μόρφωση καί ἀποκατάσταση τῶν παιδιῶν τους. Μήπως, λοιπόν θά ἦταν σκόπιμο νά μή γίνονται αὐτές οἱ συζητήσεις ἀλλά νά δοθεῖ ἔμφαση στήν πνευματική ζωή;

Ἀπάντηση:

Ὡς ἕνα βαθμό τά προαναφερθέντα εἶναι ἀληθινά. Κάτι τέτοιες στιγμές σκέπτομαι ἕνα λαϊκό ἀνέκδοτο πού ἐκφράζει τήν ἰσορροπία τοῦ ἑλληνορθοδόξου λαοῦ μας. Ρώτησαν, λέει, μιά φορτωμένη γκαμήλα: "Τί προτιμᾶς; Ἀνηφόρα ἤ κατηφόρα; " Καί ἐκείνη : "Γιατί ; Χάθηκε τό ἴσωμα ; "

Θέλω νά πῶ μ' αὐτό ὅτι χρειαζόμαστε τή μεσαία καί εὐαγγελική ὁδό : Οὔτε ἀδιαφορία καί περιφρόνηση γιά τά αὐξανόμενα σημεῖα τῶν καιρῶν, οὔτε ἄγχος καί φόβο γιά τά ἐπερχόμενα δεινά.

Ὑπάρχουν καί πολλοί εὐαίσθητοι ἄνθρωποι πού τρομοκρατοῦνται καί γι'αὐτό χρειάζεται διάκριση καί προσοχή ὅταν μιλοῦμε γιά τά ζητήματα αὐτά. Αὐτή ἡ διάκριση προϋποθέτει νήψη, ἐγρήγορση καί καθαρό νοῦ πού ἐπιτυγχάνονται μέ τήν ἀδιάλειπτη προσευχή καί ὅλη τήν πνευματική ζωή.