Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης. Θεία παρηγοριά.(1967)

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες

 8. Θεία παρηγορία

Απομάκρυνση τῆς θλίψης ἀπό τήν ψυχή Στην προσευχή τρέχω από στεναχώρια πολλή. «Συγχώρα με, Θεέ μου, βοήθησέ με, δέν ἀντέχω ἄλλο, κουράστηκα, πολλές οἱ θλίψεις, πολλά τά βάσανα, δέν ἔχω ἄλλο κουράγιο, Θεέ μου, σῶσέ με. Πατέρα μου, τα δάκρυα πολλά, πνίγομαι, ὁ πόνος πολύς, ξεκούραση πουθενά, μόνη μου πρέπει να περάσω τόν πόνο. Δέν θά σταματήσω, Κύριε, σε παρακαλῶ, Πατέρα μου οὐράνιε, βοήθησέ με». Καί στή συνέχεια προσευχή. Ξεκουράστηκα λίγο ψυχικά καί περιμένω. Υπομονή στην προσευχή μέχρι πού μέ παίρνει ὁ ὕπνος. Δέν γνωρίζω τί ὕπνος ἦταν αὐτός· ὕπνος καί ἐγρήγορση μαζί. Βλέπω τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, πού ὁ Κύριος ἦταν ὡς ποιμήν μέ τή ράβδο. Τόν βλέπω, τρέχω να πάρω εὐχή καί νά ἐξομολογηθῶ γιατί εἶπα στόν λογισμό μου ὅτι τόν γνωρίζω, τόν ξέρω καλά καί ἐγώ καί ὅλος ὁ κόσμος τόν ἔχουμε προστάτη καί ὅλοι τόν ξέρουμε. Πῶς τόν λένε, ἀφαιρέθηκα, δέν θυμόμουν ἐκείνη τήν ὥρα ποιός ἦταν. Ἔτσι ἔγινε καί ἐνῶ πῆγα κοντά του μοῦ λέει: «Τά γνωρίζω ὅλα παιδί μου, μην στεναχωριέσαι, κάνε λίγο υπομονή». Ὅταν μοῦ εἶπε: «Τά γνωρίζω ὅλα», μοῦ τά πῆρε ὅλα ἀπό μέσα μου, ὅπως τά τραβάει το χωνί καί μοῦ ἔβαλε ἄλλα να γεύομαι, να ξεχνῶ τους πειρασμούς πού μέ πολεμοῦσαν. Καί ξύπνησα καί ἔτσι ἦταν.

Σοῦ ἀσπάστηκα τό χεράκι σου, με σταύρωσες. Ἄχ, τί ξεκούραση παραδεισένια! Καί ὅταν ξύπνησα, τότε ἡ ψυχή μου τό ἔλεγε ποιός ἦταν, ἀλλά ὁ λογισμός μου τότε δεν πήγαινε νά πῶ ὅτι ὁ Χριστός ἦταν. Εὐχαριστῶ πάντα τόν μόνο ἀληθινό Θεό πάντων ἕνεκεν δόξα σοι, δόξα σοι, Κύριε. Πάντα φώτιζε με καί φρούρει με, το πρόβατο σου τό ἁμαρτωλό.

Βιβλιογραφία. ΙΩΣΉΦ Μ.Δ. ΠΑΡΑ ΤΑΣ ΠΟΔΑΣ ΤΏΝ ΑΓΊΩΝ.. ΙΕΡΌ ΗΣΥΧΑΣΤΉΡΙΟ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΓΛΥΚΟΦΙΛΟΎΣΗΣ ΡΑΨΆΝΗΣ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/3_21.html