Γιά ποιό λόγο λοιπόν, λέει ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες;

❈ Γιά ποιό λόγο λοιπόν, λέει ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ Ἰατρός, οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες; Γιά ποιό λόγο συχνά ἀνταποδίδουν κακία στό καλό, καί ὄχι σπάνια κακολογοῦν τούς εὐεργέτες τους; Εἶναι φοβερό αὐτό πού λέει, ἀλλά εἶναι πράγματι ἀληθινό.

"Οὐδείς ἀσφαλέστερος ἐχθρός ἀπό τόν εὐεργετηθέντα ἀχάριστο". Εἶναι γνωστό αὐτό τό γνωμικό. Κανένας, λέει, δέν εἶναι πιό σίγουρος ἐχθρός ἀπό τόν ἀχάριστο πού τόν ἔχεις εὐεργετήσει. Αὐτός εἶναι ὁ πιό σίγουρος ἐχθρός σου. Ὄχι βέβαια πάντα, ἀλλά ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀμετανόητος.

Γιατί λοιπόν οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες; Γιατί ἀνταποδίδουν κακό στό καλό πολλές φορές καί κακολογοῦν αὐτούς πού τούς εὐεργέτησαν;

Στή βάση τῆς ἀχαριστίας, ἀπαντάει ὁ Ἅγιος Λουκᾶς, βρίσκεται ὁ ἐγωισμός. Γιατί αὐτοί στούς ὁποίους προσφέρεται ἡ εὐεργεσία συχνά δέν βλέπουν σ' αὐτό τίποτα τό ἰδιαίτερο. Τό θεωροῦν σάν κάτι τό αὐτονόητο, φυσιολογικό ἤ καί ὀφειλόμενο, τό νά τούς εὐεργετήσουν οἱ ἄλλοι. Ἔχουνε μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτόν τους. Λίγο σκέφτονται καί νοιάζονται γιά τούς ἄλλους, θεωρώντας ὅτι ὅλοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νά τούς δίνουν προσοχή. Κάθε εὐεργεσία τήν θεωροῦν μηδαμινή καί τήν λαμβάνουν ὡς ὀφειλόμενη.

Ὑπάρχουν ἐπίσης ἄνθρωποι, ἀκόμα πιό διεφθαρμένοι καί ὑπερήφανοι, στούς ὁποίους ἡ εὐεργεσία εἶναι δυσάρεστη! Ὅσο καί ἄν ἀκούγεται παράδοξο.. Γιατί ἔχουν τόσο πολύ ἐγωισμό, πού δέν θέλουν καθόλου νά ταπεινώνονται νά ζητήσουν κάτι. Ὡστόσο, λέει ὁ Ἅγιος, ὅσο χρειάζονται κάτι, πηγαίνουν καί ζητοῦν σκυφτοί βοήθεια. Ὅμως, ὅταν λαμβάνουν τή βοήθεια, ἀντί εὐγνωμοσύνης, θυμός καί κακία βράζουν στίς καρδιές τους. Τούς βασανίζει τό ὅτι ἀναγκάστηκαν νά τήν ζητήσουνε (τήν εὐεργεσία) καί τό ὅτι βρέθηκε εὐγενικός ἄνθρωπος πού τούς τήν παρέσχε. Καί δέν σκέφτονται νά τόν εὐχαριστήσουν. Αὐτός εἶναι ὁ Διάβολος. Αὐτά εἶναι τά πάθη. Αὐτός εἶναι ὁ ἐγωισμός, ἀντί νά χαίρεσαι καί νά εὐχαριστεῖς, δαιμονίζεσαι καί μισεῖς γιά τό καλό πού σοῦ κάνει ὁ ἄλλος. Σέ καμιά περίπτωση αὐτοί οἱ ἄνθρωποι δέν σκέφτονται νά εὐχαριστήσουν τόν εὐεργέτη τους.

Ἀκόμα περισσότερο, μερικές φορές οἱ καρδιές τους σκληρύνονται τόσο, ὥστε τό συναίσθημα τῆς προσβολῆς, τῆς φιλαυτίας, γεννᾶ μίσος πρός τόν εὐεργέτη. Εἶναι αὐτή ἡ ἀντίδραση τοῦ ἐγωιστῆ ἀνθρώπου, πού τό θεωρεῖ ταπεινωτικό νά εὐεγετεῖται.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 - 5 - 2020)