Ὁ Ὅσιος Δανιὴλ Κατουνακιώτης καὶ ἡ «σύνοδος» στὴν Κρήτη (ΜΕΡΟΣ Β' )

«Ο Όσιος Δανιήλ Κατουνακιώτης και η «σύνοδος» στην Κρήτη»

(Η ζωντανή συνείδηση του Ορθοδόξου λόγου και η διαχρονική Δεσποτεία του αντι-αιρετικού-ομολογιακού λόγου του)

ΜΕΡΟΣ Β' - Δείτε και το (ΜΕΡΟΣ Α' )

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Έχω διαβάσει ότι «ουδείς πλέον αγνώμων του ευεργετηθέντος», ως παλαιό παροιμιακό γνωμικό, συχνά-πάντα επαληθευόμενο. Αυτό ισχύει για τους αιρετικούς οικουμενιστές, που πήραν το τραίνο (εν κινήσει) της ορθοδοξίας και το οδηγούν (προσπαθούν) σε άκρως αντιφατικούς, αντιθετικούς και σχιζοφρενικούς - παραλόγους σταθμούς με οδηγό την «σύνοδο» του 2016. Μας βλέπουν ως σχισματικά «χορταράκια» που πρέπει να «ξεπατωθούν», όπως άκουσα σε κήρυγμα οικουμενιστή επισκόπου, διότι δεν ακολουθούμε τη διαδρομή προς Ρώμη.

Ένα τέτοιο ομολογιακό-άγιο χορταράκι φύτρωσε εδώ και εκατό (100) χρόνια, με κόπο και ιδρώτα, στους βράχους των Κατουνακίων, που εξετίμησε την αλήθεια της ορθοδοξίας πραγματικά και αποτελεί, σήμερα, συντριπτική απάντηση στους διανοούμενους-παρανοούμενους οικουμενιστές και είναι ο Όσιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης. Εδώ και εκατό (100) χρόνια πριν, έβγαλε το προσωπείο της «προσεχούς οικουμενικής συνόδου» που έγινε στην Κρήτη (Ιούνιος 2016), όπως τονίσαμε και στο Α' Μέρος της μικρής εργασίας μας.

Με κάθε συντομία μπορούμε να θυμίσουμε (ιστορικά), ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τις Εγκυκλίους του 1902, 1904 και κυρίως του 1920, εγκαινίασε τις «λογικές» της οικουμενικής κίνησης. Η υψηλή θεολογική ευαισθησία του Οσίου Δανιήλ, κατενόησε πλήρως τις «αναλυτικές συνταγές» του οικουμενισμού στις εγκυκλίους αυτές. Σαρανταπέντε χρόνια αργότερα οι «συνταγές» πήραν τη μορφή «καταλόγου θεμάτων της Μελλούσης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου». Έτσι η Α' Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Επιτροπή το 1971 κατήρτισε τον παρακάτω κατάλογο δέκα (10) θεμάτων, τον οποίον ενέκρινε η Α' Προσυνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη το 1976, δηλ.:

1. Ορθόδοξος Διασπορά 2. Αυτοκέφαλον και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού 3. Αυτόνομον και ο τρόπος ανακηρύξεως αυτού 4. Δίπτυχα 5. Θέματα Ημερολογίου 6. Κωλύματα γάμου 7. Αναθεώρησις των περί νηστείας διατάξεων 8. Σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον 9. Ορθοδοξία και οικουμενική κίνησις 10. Συμβολή των Αυτοκεφάλων και Αυτονόμων Ορθοδόξων Εκκλησιών διά την πραγμάτωσιν των χριστιανικών ιδεωδών της ειρήνης, της ελευθερίας, της αδελφωσύνης, της αγάπης μεταξύ των λαών και η απάλειψις των ρατσιστικών διακρίσεων. (βλέπε Πρακτικά στο Περιοδικό Συνοδικά, Σαμπεζύ, τόμ. ΙΙ/ΙΙΙ).

Ο Όσιος Δανιήλ έγραψε τις ορθόδοξες απαντήσεις σε καθαρά Ευαγγελικό - Πατερικό εννοιολογικό πλαίσιο, αναιρώντας τις πλάνες - παρεκκλίσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Αναλύει εύστοχα το νοηματισμένο (θεολογικό) βάθος της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου περί του εορτασμού του Αγίου Πάσχα, σε συσχετισμό με την αναθεώρηση του Ημερολογίου (Εορτολόγιο). Στο βιβλίο του υπάρχει η σχετική παράγραφος με τίτλο: «Η ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ», μιας και η «Διόρθωση» αυτή έγινε αφετηρία όλων των άλλων αναθεωρήσεων, τονίζει ο Ι. Πατήρ (σελ. 33).

Γράφει σχετικά:

«Επειδή το ζήτημα του Ημερολογίου επαρουσιάσθη ως αφετηρία όλων των άλλων αναθεωρήσεων, και διά τούτο εγένετο τόσος πάταγος και εσκανδάλισε πολλούς, τούτου χάριν ο ειρμός της παρούσης μελέτης με υποχρεοί, όπως φέρω απαθώς και τας επί τούτου ταπεινάς κρίσεις μου... Αλλ' ημείς αναδιφώντες τα πρακτικά των Αγίων Πατέρων επί της Πρώτης Συνόδου, βλέπομεν ότι εκείνοι οι Θεοφόροι Πατέρες εμελέτησαν αρκούντως το ζήτημα τούτο μαθηματικώς και είδον ότι μετά παρέλευσιν τριακοσίων ετών ή και ολιγώτερον, κατά την διάγνωσιν πολλών Μαθηματικών, θα κατερχώμεθα μίαν ημέραν, και εν τη Πρώτη Συνόδω μετά πολλής συνέσεως έθεσαν ως βάσιν του Πάσχα την Ισημερίαν της 21ης Μαρτίου, εν ώ ήδη ευρισκόμεθα εις τας 8 του ιδίου· πλην το λάθος τούτο εν γνώσει των παρέβλεψαν, ως αζήμιον κατά την ουσίαν, διά να φυλάξωσι τους τέσσαρας διορισμούς των Αγίων Αποστόλων, ως και τον έβδομον Κανόνα αυτών.

Περί των τεσσάρων τούτων διορισμών λέγει ο Ματθαίος ο Νομικός εν τω περί του Αγίου Πνεύματος λόγω αυτού, ότι έχομεν παρά των Αγίων Αποστόλων τέσσαρας διορισμούς διά το άγιον Πάσχα· έστι ο μεν πρώτος ίνα μή συνεορτάζωμεν τούτο μετά των Ιουδαίων· ο δε δεύτερος να εορτάζωμεν το ημέτερον Πάσχα αφού παρέλθη η εαρινή Ισημερία· ο τρίτος, να εορτάζωμεν τούτο μετά την πρώτην πανσέληνον κατόπιν από την Ισημερίαν· ο δε τέταρτος, το να εορτάζωμεν το Άγιον Πάσχα, ευθύς κατά την πρώτην της εβδομάδος ημέραν.

Διά τούτο οι Θειότατοι εκείνοι Πατέρες, ίνα μή αθετήσωσι και παραβιάσωσι τους διορισμούς και Κανόνας των Αγίων Αποστόλων, παρέβλεψαν το επουσιώδες λάθος της Ισημερίας, διά να φανώσι συνεπείς εις τους ανωτέρω διορισμούς, ών η παράβλεψις ήθελε φέρει πολλά τα έκτροπα εις την Εκκλησίαν του Θεού.

Μόνον οι νεώτεροι Λατίνοι τολμήσαντες μετερρύθμισαν το ημερολόγιον αναβιβάσαντες την κατελθούσαν Ισημερίαν πάλιν εις την 21ην Μαρτίου, εις ήν ευρίσκετο επί της Πρώτης Συνόδου, και διά τούτο επήλθεν η μεταξύ ημών και αυτών διαφορά των δεκατριών ημερών. Θελήσαντες δε ούτοι να διορθώσωσι την Ισημερίαν παρεβίασαν τους τέσσαρας διορισμούς των Αγίων Αποστόλων και τον έβδομον κανόνα αυτών, ου μή δ’ αλλά και τον πρώτον της εν Αντιοχεία Ιεράς Συνόδου… (σελ. 33-34-35) όθεν η πρότασις αύτη περί Αναθεωρήσεως ουδέν άλλο σημαίνει, ειμή την ανατροπήν της αποφάσεως της Πρώτης Ιεράς Συνόδου. Πλην με όλας τας επιστημονικάς τροποποιήσεις, ας προβάλλουσιν οι θιασώται του Νέου Ημερολογίου, αδύνατον ίνα μή προσκρούσωσιν εις τους διορισμούς των Αγίων Αποστόλων και εις τους θεσμούς και Κανόνας των Ιερών Συνόδων και πρωτίστως της Πρώτης Οικουμενικής.

Εις τί παρακαλώ, τόσα έτη έβλαψε την καθ' ημάς Εκκλησίαν το καθ' ημάς Παλαιόν Ημερολόγιον και ήδη χάριν των αντιπάλων ημών να παρουσιάσωμεν τοιούτον σκάνδαλον, όπερ αντί διορθώσεως προεξένησε τοσαύτην διαφωνίαν και σύγχισιν ουχί μεταξύ ημών και των επηλύδων, αλλά μεταξύ ημών και ημών των Ορθοδόξων τέκνων της Εκκλησίας;»

Σχόλιο: Ο Όσιος Δανιήλ είχε αντιληφθεί την «ενδοορθόδοξη οικουμενική κίνηση», αρχή της οποίας ήτο η Εγκύκλιος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κων/πόλεως το 1920 (και του 1902) «Προς τας απανταχού Εκκλησίας του Χριστού», προς δημιουργία «Κοινωνίας των Εκκλησιών», ως ανάλογο της «Κοινωνίας των Εθνών».

Στο κάλεσμα της Εγκυκλίου (1920) βρίσκουμε την οικουμενική σύνθεση Ρωμαιοκαθολικισμού και των προτεσταντικών ομολογιών.

«Οι δικοί μας Πατέρες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, από τους Αποστολικούς χρόνους μέχρι σήμερα, διαφύλαξαν άφθαρτο το Ορθόδοξο Σύμβολο της Πίστης μας» (Όσιος Δανιήλ Κατουνακιώτης). (Συνεχίζεται)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

https://aktines.blogspot.com/2026/06/blog-post_259.html#more