Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

Προς Γαλάτας, κεφάλαιο 5, εδάφια 22-26 και κεφάλαιο 6, εδάφια 1-2

Κεφάλαιο Ε΄: 22 Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, 23 πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος. 24 Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις. 25 Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν. 26 Μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες.

Κεφάλαιο ΣΤ’: 1 Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. 2 Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

Κεφάλαιο Ε΄: 22 Ο καρπός, όμως, που παράγει το Άγιο Πνεύμα με τον φωτισμό και τη χάρη που χορηγεί στις ψυχές μας, είναι η αγάπη, η χαρά που προέρχεται από την αγαθή συνείδηση, η ειρήνη που είναι αχώριστη απ’ αυτήν, η ανοχή και η πλατιά καρδιά στις αδικίες που μας κάνουν οι άλλοι, η αγαθή διάθεση και καλοσύνη, η ευεργετική διάθεση και συμπεριφορά, η πίστη και η αξιοπιστία στα λόγια και τις υποσχέσεις μας, 23 η πραότητα, η εγκράτεια σε οτιδήποτε πονηρό. Απέναντι στους ανθρώπους αυτούς που έχουν τις αρετές αυτές δεν ισχύει ο νόμος. 24 Και όσοι ανήκουν πραγματικά στον Χριστό έχουν νεκρώσει τον σαρκικό άνθρωπο με τα πάθη και τις επιθυμίες του. 25 Εάν ζούμε σύμφωνα με τις εμπνεύσεις του Αγίου Πνεύματος, ας συμπεριφερόμαστε και σύμφωνα με τις προσταγές του Αγίου Πνεύματος και όχι κινούμενοι από ελατήρια ιδιοτέλειας και ματαιοδοξίας. 26 Ας μη γινόμαστε ματαιόδοξοι, προκαλώντας ο ένας τον άλλο σε φιλονικίες και φθονώντας ο ένας τον άλλο.

Κεφάλαιο ΣΤ΄: 1 Σας κάνω προσεκτικούς στη ματαιοδοξία και τον φθόνο, διότι οι αδυναμίες των αδελφών γίνονται αφορμή να εκδηλώνει ο ένας κι ο άλλος τη φιλαρχία του. Όχι, αδελφοί˙ κι εάν από αδυναμία πέσει ένας άνθρωπος σε κάποιο αμάρτημα, εσείς που είστε πνευματικά ισχυροί, να τον διορθώνετε και να τον παιδαγωγείτε με πνεύμα πραότητος. Εσύ μάλιστα που διορθώνεις τον άλλο πρόσεχε τον εαυτό σου μην πέσεις κι εσύ σε πειρασμό˙ και θα συμβεί αυτό είτε με το να παρασυρθείς στο ίδιο αμάρτημα, είτε με το να κυριευθείς από ανυπομονησία ή ματαιοδοξία και φιλαρχία, και γενικότερα από εγωισμό. 2 Για να προστατεύεστε, λοιπόν, από τον κίνδυνο να πέσετε κι εσείς, να υπομένετε ο ένας τις ενοχλήσεις του άλλου, που οφείλονται στα ελαττώματα και τις ελλείψεις τους˙ κι έτσι, με την υπομονετική, αυτή, ανοχή, εκπληρώστε τελείως τον νόμο του Χριστού, δηλαδή την εντολή της αγάπης. Άνθρωπος που δεν υπομένει με αγάπη την αδυναμία του άλλου, δεν συναισθάνεται ότι έχει κι αυτός ελαττώματα, αλλά έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Η ιδέα του, όμως, αυτή είναι ψεύτικη.