Τῆς Παναγίας μας τό πιο χαρούμενο πένθος!

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΕΝΘΟΣ!

Παύλος Σαββίδης

Τον μήνα Αύγουστο ο χρόνος με την ξέφρενη πορεία του που συνοδοιπορεί μαζί μας και «εκβάλλει» στην αιωνιότητα, σταματά, παίρνει βαθιές ανάσες, γονατίζει και παρακλητικά κάνει στάση στη γιορτή της Μεγάλης Μάνας της Ορθοδοξίας μας! Συμμετέχει και αυτός στη χαρά του πένθους των πιστών για τη «Ζωηφόρο Κοίμηση» της Θεοτόκου. …

Από κοντά γιορτάζουμε και το παράδοξο της Εορτής αφού ο θάνατος, αυτός ο δίδυμος αδελφός του χρόνου, τραγική συνέπεια της αμαρτίας, που μόνο θλίψεις και ανείπωτους πόνους σκορπίζει, μεταποιείται στο πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, στο πιο χαρούμενο πένθος.Γι’ αυτό και δεν θρηνούμε, αλλά μόνο πανηγυρίζουμε διότι ο θάνατός της «μόνον όνομα έχει» αφού η εκκλησία μας τον θάνατό της ονομάζει «ζωηφόρο». Kαι επειδή ζωή της, είναι ενωμένη με την ενυπόστατη ζωή του Υιού και Θεού της, και ο «τάφος» και η « νέκρωσις» αυτήν « ουκ εκράτησεν».

Χαρά το πένθος της Κοίμησή της γιατί δεν εγκατέλειψε τον κόσμο, αλλά τώρα είναι πιο κοντά μας για να ακούει τις δεήσεις μας, σπεύδει για να μας παρηγορήσει, να μας ενισχύσει, να σφουγγίσει τα δάκρυά μας, και να ενσταλάξει στην ψυχή μας την ελπίδα και τη βεβαιότητα ότι όσο μένουμε κοντά της και όσο αναθέτουμε στην αγάπη της τις μέριμνες και τα προβλήματά μας, θα είναι πάντα ο μοναδικός βοηθός και προστάτης μας. Ο κατ’εξοχήν δογματικός και θεοτοκόφιλος άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, πρεπούμενα και ικετευτικά την παρακαλεί : «Μη μας αφήσεις ορφανούς εμάς που αγωνιζόμαστε για το θέλημα του Υιού σου Σύ που είσαι η μητέρα του συμπαθούς και ευσπλάχνου Θεού. Ας σε έχουμε ανάπαυση στους κόπους μας και ανακούφιση στους ιδρώτες και τις ταλαιπωρίες…».

Ο Αύγουστος, μας φέρνει ελπιδοφόρα μηνύματα με τους γλυκόλαλους κτύπος μιας καμπάνας. Και πιο πολύ, γιατί ευωδιάζει από το θυμίαμά μας στη Χάρη της από τις κατανυκτικές ψαλμωδίες. Ακόμα πιο πολύ κάθεται κάτω από το αναμμένο καντήλι μπροστά στην Παναγία και στέκεται ο καθένας και σιωπηλά της μιλά. Κρατάει ανοιχτό δίαυλο με τον ουρανό, κουβεντιάζει με δέος στη δική του γλώσσα με τη Μάνα του κόσμου. Παίρνουμε το θάρρος σήμερα που πανηγυρίζουμε την Μετάστασή της προς τη ζωή, γιατί γνωρίζουμε πως οι δικές της θεομητορικές δεήσεις σκεπάζουν αμαρτίες και περιστάσεις δύσκολες που μας περικυκλώνουν…

Έχουμε Μάνα που δεν γνωρίζει ξεκούραση, που «δουλειά της» είναι πάντα ακοίμητη για μένα, για σένα, για όλα της τα παιδιά. Για τους προσευχόμενους μοναχούς, για τις αφιερωμένες ψυχές που θυσιαστικά διακονούν στα εκκλησιαστικά έργα, για τους πονεμένους, τους πληγωμένους από την αχαριστία του κόσμου, τους ανήμπορους, τους ναρκομανείς και καταφρονεμένους περιθωριακούς, και προπάντων για τα ανήσυχα νιάτα. Πώς αλήθεια συνδεθήκαμε τόσο πολύ μαζί της; Γιατί τη νιώθουμε τόσο πολύ κοντά μας; «Παναγιά μου!» αναφωνούμε και προστρέχουμε για να την υμνήσουμε, κάθε φορά που η καμπάνα μας προσκαλεί στη μεγάλη γιορτή της, στο πανηγύρι της με τις αυγουστιάτικες κατανυκτικές Παρακλήσεις.

Η Παναγία δεν ξεχωρίζεται από την ψυχή μας. Όλοι μας λίγα της λέμε και πολλά ακούμε. Μας έχει κοντά της καθώς ατενίζουμε την αγία μορφή της που συνδυάζει την αγνή γλυκύτητα της ταπεινής Παρθένου με το τρυφερό χαμόγελο προς τον Υιό Της.

Είναι βαθιά ριζωμένο στους ορθόδοξους Έλληνες, από πατρογονική παράδοση, πως τον Δεκαπενταύγουστο τον μήνα της «εφημερεύει» μέρα νύχτα και πως και εμείς με τη σειρά μας, αντίδωρο ευγνωμοσύνης, δε βγάζουμε ποτέ αξιόχρεα από το νου μας και τα χείλη μας το γλυκό Όνομά της.

Το δώρο στη γιορτή της Παναγίας από εμάς τα ελληνορθόδοξα παιδιά της; Τελεία και παύλα στις βδελυκτές βλασφημίες του Παιδιού της και την δική της άσπιλη μορφή με αποκορύφωμα την βεβήλωση της Πινακοθήκης. Πληγωμένη ανεπανόρθωτα από όσους πολιτικούς μας ψήφισαν σοδομικούς νόμους και καμαρώνουν τώρα στις λιτανείες. Ιδιαίτερα θέλει την σεμνότητα και αγαπά την αγνότητα των νέων.

Τον επίλογο υπογράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «…Παναγία σε παρακαλώ μετάδωσε πλούσια στο λαό σου όλα σου τα χαρίσματα. Φέρε τη βοήθεια και θεραπεία σου ως αντίβαρο στα πάθη μας, δώσε την ευεργεσία σου στις ψυχές και στα σώματά μας και να παίρνουμε δύναμη από τη χάρη σου για τη δόξα του Υιού σου…».

Καλή και ευλογημένη Παναγιά! Παύλος Σαββίδης, 2026.

https://aktines.blogspot.com/2026/08/blog-post_01.html#more