Περί προσευχῆς

Περί προσευχῆς

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Κοινή ἐμπειρία εἶναι ὅτι κατά τή διάρκεια τῆς προσευχῆς, ὁ νοῦς μας φεύγει ἀπό τόν ἱερό χῶρο τῆς περισυλλογῆς καί συναίσθησης τῆς ἁμαρτωλότητάς μας καί ἀσχολεῖται μέ τίς καθημερινές μας ἀπασχολήσεις, τήν ἐπικοινωνία μας μέ τούς ἄλλους, τίς συνομιλίες πού εἴχαμε, τήν πληροφόρηση γιά δυσάρεστα γεγονότα, τίς ἰδέες τῶν ἀντιφρονούντων καί τήν ἐπιπολαιότητά τους καί ὄχι σπάνια μέ ὅσα βλέπουμε καί ἀκοῦμε ἀπό τά μέσα ἐνημέρωσης.

Ἀλλά καί οἱ μοναχοί καί ἀποκομμένοι ἀπό τόν κόσμο ἔχουν παρόμοιες δυσκολίες, ἀναλογιζόμενοι τό παρελθόν τους, βλέποντας τό παρόν καί προγραμματίζοντας ἕνα καλύτερο μέλλον, τό ὁποῖο προφανῶς δέν θά ἀξιωθοῦν νά ζήσουν.

Ὅλα τά παραπάνω πρέπει νά τά ἀντιμετωπίζουμε, χωρίς συναίσθημα, ἀλλά μέ τήν ἁπλή λογική καί νά τά ἀπορρίπτουμε ἤ νά τά μεταθέτουμε σέ ἄλλο χρόνο καί νά ἡσυχάζουμε ἀπό τίς ἐφήμερες ἐντυπώσεις καί τούς ἐνοχλητικούς λογισμούς. Τό ἔργο αὐτό εἶναι δύσκολο γιά νά τό πετυχαίνει καθημερινά ὁ προσευχόμενος. Λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού διώχνουν τίς ἐντυπώσεις καί μεταφέρονται σέ ἥσυχο λιμάνι, ὅπου ὁ νοῦς τους προσεύχεται μέ τήν καρδιά τους καί αἰσθάνονται τήν ἀνάγκη νά ποῦν «Κύριε, ἐλέησόν με» καί τό «Δόξα σοι, ὁ Θεός».

Ὁ Κύριος προσευχόμενος-Ἡ προσευχή Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Πῶς στεκόμαστε μπροστά στόν Θεό, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Κύριος προσευχόμενος-Ἡ προσευχή Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Πῶς στεκόμαστε μπροστά στόν Θεό,  7-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἔτσι ἔρχεται ἡ ἀληθινή προσευχή, ἡ σωστή προσευχή...

❈ Πῶς ἔρχεται ἡ προσευχή; Διά τῆς ὑπακοῆς. Σοῦ λέει κάτι ὁ Πνευματικός καί ἐσύ θέλεις νά κάνεις τό δικό σου. Δέν θά ἀποκτήσεις προσευχή. Προσευχή θά ἀποκτήσεις, ὅταν κάνεις ὑπακοή. Δέν ἔρχεται ἡ ὑπακοή διά τῆς προσευχῆς, ἀλλά διά τῆς ὑπακοῆς ἡ προσευχή.

Ἡ ἡσυχία εἶναι μισή προσευχή (Ἁγ. Παϊσίου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Νὰ νιώθεις τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ παιδί μου!

Ρώτησε κάποιος έναν σύγχρονο Γέροντα:

- Γέροντα πώς να κάνω προσευχή;

Και εκείνος απάντησε: Να νιώθεις την παρουσία του Χριστού παιδί μου!

-Και πως γίνεται αυτό;

-Να, πως ενώ εγώ είμαι εδώ, ξέρω ότι οι Πατέρες είναι δίπλα; Έτσι να νιώθεις, ότι στο διπλανό δωμάτιο είναι ο Χριστός μας! Τόσο κοντά και τόσο αδιάλειπτα!

Πήγα και εγώ κάποτε στην Παναγούδα στον Άγιο Παϊσιο και τον ρώτησα: -Γέροντα πως θα κάνω καρδιακή προσευχή; Όλο αποσπάται ο νους μου!

*Περί Προσευχῆς*

*Περί Προσευχῆς*

❈ Λέει ὁ Μέγας Βασίλειος ἡ προσευχή γιά νά εἶναι σωστή, θά πρέπει νά ἔχει καί δοξολογία καί ἐξομολόγηση καί εὐχαριστία καί νά ἔχει καί αἴτηση. Ἐμεῖς συνήθως ἔχουμε μόνο αἴτηση. Ξεχνᾶμε νά δοξολογήουμε τόν Θεό, ξεχνᾶμε νά Τόν εὐχαριστήσουμε, πολλές φορές ξεχνᾶμε καί νά ἐξομολογηθοῦμε.

Ἡ σωστή προσευχή ἀρχίζει μέ μία αὐτομεμψία, λένε οἱ Πατέρες, μέ μία αὐτοκατηγορία. Ὅταν πᾶς δηλαδή στόν Θεό, λένε οἱ Πατέρες, τό πρῶτο πού θά πεῖς νά εἶναι κάτι ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ σου, νά κατηγορήσεις τόν ἑαυτό σου. Νά πεῖς:

«Θεέ μου, εἶμαι ἀνάξιος νά Σοῦ μιλήσω, συγχώρεσέ με, βοήθησέ με». Τό πρῶτο εἶναι αὐτό. Ἄν πᾶς ἔτσι, ἀμέσως αἰσθάνεσαι τήν ἀγάπη καί τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἀξία τῆς προσηλώσεώς μας κατά τήν προσευχήν

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἡ ἀξία τῆς προσηλώσεώς μας κατά τήν προσευχήν

«Ἐὰν γὰρ προσεύχωµαι γλώσσῃ, τὸ πνεῦµά µου προσεύχεται, ὁ δὲ νοῦς µου ἄκαρπός ἐστι.» (Α΄ Κορ. 14, 14). (Δηλ.: Διότι, ἐὰν προσεύχωµαι µὲ τὸ χάρισµα τῆς γλώσσης, προσεύχεται µὲν ἡ ψυχή µου, ποὺ εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ Πνεύµατος καὶ αἰσθάνεται τὸν ἑαυτόν της ἑνωµένον µὲ τὸ Πνεῦµα, ἀλλ’ ὁ νοῦς µου δὲν κατανοεῖ ἐκεῖνα ποὺ λέγω καὶ συνεπῶς παραµένει ἄκαρπος καὶ χωρὶς ὠφέλειαν».

Πότε ἡ προσευχὴ εἶναι ὠφέλιμη καὶ εἰσακούεται; Ὅταν εἴμαστε ἑνωμένοι μὲ τὴν Χάρη τοῦ Κυρίου.

Τί λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος;

«Ἄς πλησιάζουμε τὸν Θεὸ κι ἄς γονατίζουμε μπροστά Του, ὄχι μόνο σωματικά, ἀλλὰ καὶ πνευματικά. Ἄς τὸ σκεφθοῦμε, σὲ ποιὸν πλησιάζουμε καὶ γιὰ ποιὸ λόγο καὶ ποιὰ ὠφέλεια θέλουμε νὰ πετύχουμε. Προσερχόμαστε στὸν Θεό, τὸν ὁποῖο, ὅταν τὸν εἶδαν τὰ Σεραφεὶμ ἔστρεψαν ἀλλοῦ τὰ μάτια τους, ἐπειδὴ δὲν μποροῦσαν ν’ ἀντικρύσουν τὴν ἀκτινοβολία Του, τὸν ὁποῖο τὸν βλέπει ἡ γῆ καὶ τρέμει. Στὸ Θεὸ προσερχόμαστε, στὸν ὁποῖο κατοικεῖ φῶς ἀπρόσιτο (Α΄ Τιμ. 6, 16). Καὶ προσερχόμαστε, γιὰ νὰ Τὸν παρακαλέσουμε νὰ μᾶς ἀπαλλάξη ἀπ’ τὴ γέεννα, νὰ συγχωρήση τὶς ἁμαρτίες μας, νὰ μᾶς ἀπαλλάξη ἀπ’ τὶς ἀφόρητες ἐκεῖ­νες τιμωρίες, γιὰ νὰ κληρονομήσουμε τὸν Οὐρανὸ καὶ τὰ ἀγαθά, ποὺ ὑπάρχουν ἐκεῖ».

Τὸ χασμουρητὸ στὴν προσευχή...

Γιατί την ώρα την προσευχής θα σε πιάσει χασμουρητό; Γιατί είναι η στιγμή που οι δαίμονες σε πολεμάνε.....Σταύρωσε το στόμα σου, και ζήτησε το έλεος του Θεού.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Όταν θέλεις να χασμουρηθεις, μην ανοίξεις το στόμα σου, νομίζοντας ότι θα ανακουφιστεις . Θα σου συμβεί εντελώς το αντίθετο. Τα μάτια σου θα αρχίσουν να δακρύζουν και θα θέλεις συνεχώς να χασμουριέσαι. Ετσι εξευτελιζεσαι μπροστά στους άλλους, Μην ανοίγεις καθόλου το στομα σου, ουτε για χασμουρητο ούτε για γέλιο. Το χασμουρητό εθεωρείτο απόρροια δαιμονικης ενέργειας, δημιουργειται όμως και από οργανικά αιτία.

Η σχετική με τον δαίμονα άποψη δεν φαίνεται άστοχη, διότι ο δαίμων έχει την θέση του σε όλα τα θέματα. Οταν πετύχει να σε κάνει να χασμουριέσαι, καταπιπτει αμέσως η σχέση σου με τους ανθρώπους, δεν μπορείς ούτε να σοβαρευθεις, ουτε να καταλάβεις τι σου λένε, πολύ περισσότερο δεν μπορείς να προσευχηθεις.

Λέγεται ότι ειδικός δαίμων θίγει τα όργανα του λάρυγγα και αμέσως προκαλεί το

χασμουρητό.

Ἡ Θεία Κοινωνία: Τό ἰσχυρότερο ἰαματικό φάρμακο

– Γέροντα, κουραστήκατε πολὺ στὴν Θεία Λειτουργία(1)· δὲν ἔπρεπε νὰ μείνετε καὶ στὴν ἀνάγνωση τῆς «Εὐχαριστίας»

– Τί λές; Κοινώνησα καὶ νὰ μὴν πῶ ἕνα «εὐχαριστῶ» στὸν Θεό; Σὲ πολὺ μεγάλη ἀνάγκη μπορεῖ νὰ φύγη κανεὶς νωρίτερα. Κι ἐσὺ νὰ μὴ φεύγης ποτέ· νὰ ἀκοῦς τὴν «Εὐχαριστία» καὶ νὰ λὲς συνέχεια:«Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου· Σ’ εὐχαριστῶ. Δόξα σοι ὁ Θεός, δόξα σοι ὁ Θεός!» καὶ νὰ φτερουγίζη ἡ καρδιά σου.

Μιὰ φορὰ εἶχα πάει γιὰ Θεία Λειτουργία σὲ ἕνα Κελλί.

Ἤμουν κουρασμένος καὶ ταλαιπωρημένος· ἤμουν καὶ νηστικός, ἐπειδὴ θὰ κοινωνοῦσα. Ἐκεῖ δὲν εἶχαν φωτιὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν Ἀκολουθία ἔτρεμα ἀπὸ τὸ κρύο. Μόλις ὅμως κοινώνησα, ἔνιωσα νὰ διαπερνᾶ ὅλο μου τὸ σῶμα μιὰ θέρμη.

Καθετί πού κάνουμε χωρίς προσευχή, εἶναι ἔργο ἐγωιστικό...

Καθετί πού κάνουμε χωρίς προσευχή, αὐτό εἶναι ἔργο πού ξεκινάει ἀπό ἐμᾶς. Ἅρα εἶναι ἔργο ἐγωιστικό, ἔργο χαμένο. Ὅσο «καλό» καί ἄν φαίνεται ἐξωτερικά, στήν πραγματικότητα δέν εἶναι καλό.

Ἡ προσευχή εἶναι τεῖχος καί σέ προστατεύει ἀπό τίς ἐνέργειες τοῦ Πονηροῦ

Ἔχουμε πάψει νά προσευχόμαστε! Πόσοι προσεύχονται πραγματικά καί ὄχι τυπικά – πέντε λεπτά τό πρωί καί πέντε λεπτά τό βράδυ; Πόσοι προσπαθοῦν νά κάνουν ἀδιάλειπτη προσευχή, ὅπως μᾶς διδάσκει ὁ Χριστός γιατί εἶναι τό ὀξυγόνο τῆς ψυχῆς; Δέν λέει κανείς, ἀρκεῖ μιά ὥρα τήν ἡμέρα ν’ ἀναπνέω, ἄρα σταματάω. Ἔλεγε κάποιος: «ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ πίστη μας εἶναι ὁ πολιτισμός τῆς ἀνάσας». Δηλαδή κάθε ἀνάσα σου νά εἶναι γιά τόν Χριστό.

Πνευματικὸ ὀξυγόνο καὶ ὕδωρ ζῶν εἶναι ἡ προσευχὴ γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ ὀρθόδοξου Χριστιανοῦ

Ιερά Μητρόπολις Πάφου

Πνευματικό οξυγόνο και ύδωρ ζών είναι η προσευχή για την ψυχή του ορθόδοξου Χριστιανού

Το ακόλουθο κείμενο προέρχεται από το Προσευχητάριον Ορθοδόξου Χριστιανού που εξέδωσε η Ι.Μ.Πάφου το 2025, υπό τις ευλογίες του πανιερωτάτου μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού

Τι είναι η προσευχή;

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφοντας για την προσευχή, μας είπε ότι η προσευχή για τον Χριστιανό είναι τόσο αναγκαία όσο είναι αναγκαίο το νερό για το ψάρι. Ο άγιος Гρηγόριος ο Θεολόγος μάς λέγει ότι θα πρέπει να προσευχόμαστε περισσότερο απ’ όσο αναπνέουμε, αφού, όπως για το σώμα είναι ανάγκη η αναπνοή, έτσι και για την ψυχή μας, για να μπορέσει να ζήσει, είναι αναγκαία η προσευχή. Τον ίδιο τον Χριστό τον βλέπουμε πολλές φορές να προσεύχεται αλλά και να μας διδάσκει πώς να προσευχόμαστε. Μας είπε ο Χριστός, ότι πρέπει να ζητάμε ό,τι έχουμε ανάγκη από το Θεό, και όσα ζητήσουμε στην προσευχή μας με πίστη θα μας δοθούν απ’ Αυτόν. Eπίσης, ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσουμε τον Χριστό είναι να περνάμε χρόνο μαζί Του, διά της προσευχής. Αν ο μαγνήτης έλκει τα σίδερα, η εξομολόγηση, ο εκκλησιασμός, η νηστεία, η ελεημοσύνη και η προσευχή ελκύουν το έλεος του Θεού…! Ο Гέροντας Гαβριήλ, ο Αγιορείτης, λέγει συχνά στους προσκυνητές: Гιατί γεννηθήκαμε και υπάρχουμε στον κόσμο αυτό; Гια να δοξάζουμε τον Θεό και να προσφέρουμε αγάπη και χαρά στους άλλους.

Πώς πρέπει να κάνουμε την προσευχή μας;

Γιατί εἶναι δύσκολο νά μαζέψεις τόν νοῦ σου τήν ὥρα τῆς προσευχῆς;

❈ Ξέρετε τί δύσκολο εἶναι νά μαζέψεις τόν νοῦ σου τήν ὥρα τῆς προσευχῆς; Γιατί εἶναι δύσκολο; Γιατί ἔχει συνηθίσει ὁ νοῦς νά ἀλητεύει. Ἐπειδή εἶναι σκοτισμένος, δέν μένει στήν ὅραση τοῦ Θεοῦ καί τήν ὥρα πού πᾶς νά προσευχηθεῖς...

Περί Προσοχῆς

❈ Ξέρετε πῶς ἔχουμε προσοχή; Ὅταν ἔχουμε προσευχή. Ἡ προσευχή φέρνει τήν προσοχή. Ὅταν προσεύχεσαι, προσέχεις κιόλας. Καί ὅταν προσέχεις, μπορεῖς καί νά προσευχηθεῖς πιό καλά. Τό ἕνα βοηθάει τό ἄλλο. Ὅπως λέγαμε στά μαθηματικά στό σχολεῖο, ἀμφιμονοσήμαντη ἀντιστοιχία.

«Καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει...»

Όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να έχει την καρδιά του σε κατάσταση μετανοίας και συντριβής: «Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει» (Ψαλμ. ν’, 19).

Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Δεν χρειάζεται να δώση ο άνθρωπος άλλο τίποτε σάν αντάλλαγμα για την ψυχή του παρά το να γνωρίζη τον εαυτό του πως είναι μηδέν. Και με αυτό θα προσφέρη στον Θεό «καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην», η οποία είναι η μόνη θυσία που αρμόζει να προσφέρεται στο Θεό από κάθε ευσεβή άνθρωπο.

Και αυτήν μόνο την θυσία δεν πρόκειται να εξουδενώση ο Θεός, ο οποίος γνωρίζει τον άνθρωπο πως δεν έχει άλλο τίποτε δικό του να του προσφέρη σάν θυσία, καθώς λέγει και ο Δαυΐδ: «Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα άν ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει».

Με αυτήν την θυσία και σώθηκαν και σώζονται και θα σωθούν βασιλείς, δυνάστες, ευγενείς, δυσγενείς, σοφοί, αμαθείς, πλούσιοι, φτωχοί, ζητιάνοι, άδικοι, πλεονέκτες, άνομοι, ασελγείς, φονιάδες και κάθε είδος αμαρτωλών.

Και το βάθος αυτής της θυσίας πρέπει να μετράται με το μέτρο των αμαρτημάτων δηλαδή κατά τις αμαρτίες που έκανε ο άνθρωπος, ανάλογη να έχη και την ταπείνωσι και την συντριβή.

Aλλά ακόμη και όσιοι και δίκαιοι και καθαροί τή καρδία και όλοι γενικά διά μέσου αυτής μόνο της θυσίας σώζονται. Και η ελεημοσύνη και η πίστις και η φυγή του κόσμου και αυτός ο μεγάλος αγώνας του μαρτυρίου από τα κάρβουνα αυτής της θυσίας, δηλαδή της συντριβής, παίρνουν φωτιά.

Και αυτή είναι η θυσία στην οποία δεν βρίσκεται αμαρτία και η οποία νικά την φιλανθρωπία του Θεού. Γι’ αυτήν την θυσία μόνο έρχονται οι αρρώστιες, οι θλίψεις, οι στενοχώριες, τα πταίσματα, τα πάθη τα ψυχικά και τα συνακόλουθα σωματικά για να προσφέρη αυτήν την θυσία στον Θεό κάθε θεοσεβής.

Προσευχὴ ἀληθινὴ εἶναι....

Προσευχή αληθινή είναι η απερίσπαστη, ή χωρίς ρεμβασμό, που εκτελείται με προθυμία, με ψυχή που πονάει για τις αμαρτίες της και με νού προσηλωμένο.

Η προσευχή περισσότερο πρέπει να αφορά πράγματα αγαθά και να μην εξαντλείται μόνο σε λεπτά και προσεγμένα λόγια. Η ταπεινοφροσύνη γίνεται παντού όχημα της προσευχής και αυτή είναι απόδειξη ταπείνωσης, γιατί γνωρίζοντας την ασθένειά μας ζητάμε τη βοήθεια του Θεού.

Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης

(Περί Επιμελείας Ψυχής Γ' Εκδ. ομιλία Α’ περί προσευχής σελ. 110)

 

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/11/blog-post_22.html

Ἡ ἀνάγκη τῆς προσευχῆς

Ἱερὸς Χρυσόστομος

 

«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχομεν ἀνάγκην τῆς προσευχῆς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ δένδρα ἔχουν ἀνάγκην τῶν ὑδάτων. Διότι οὔτε τὰ δένδρα δύνανται νὰ παράγουν τοὺς καρπούς, ἐὰν δὲν πίνουν ὕδωρ διὰ τῶν ριζῶν, οὔτε ἡμεῖς θὰ δυνηθῶμεν νὰ παραγάγωμεν τοὺς πολυτίμους καρποὺς τῆς εὐσεβείας, ἐὰν δὲν ποτιζώμεθα διὰ τῶν προσευχῶν.

Ἡ προετοιμασία τῆς καρδιᾶς στὴν προσευχή

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

Ἂν ἡ καρδιά σου εἶναι ταραγμένη ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τοῦ πονηροῦ πνεύματος, καλύτερα νὰ μὴ μιλᾶς στοὺς ἄλλους.

Πρὸ πάντος, γιὰ νὰ τοὺς διορθώσῃς. Θὰ προκαλέσης πιθανώτατα θυμὸ καὶ ὄχι διόρθωσι. Μιὰ τέτοια ἐσωτερικὴ κατάστασις σημαίνει ὅτι εἴμαστε ἀνάξιοι νὰ διδάξουμε τοὺς ἄλλους. Πρῶτα διῶξε τὸν ἐχθρό, εἰρήνευσε τὴν καρδιά σου καὶ κατόπιν μίλα.

Μερικοὶ νομίζουν ὅτι εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ ἂν λένε τις καθωρισμένες προσευχές, χωρὶς νὰ προσέχουν στὴν προετοιμασία τῆς καρδιᾶς τους γιὰ τὴν προσευχή. Πολλοί, λόγου χάριν, διαβάζουν την πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως Ἀκολουθία, ἐνῷ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἑτοιμάσουν τὴν καρδιά τους ὥστε νὰ προσέλθουν ἀξίως στὴ θεία κοινωνία. Ἂν ἡ καρδιά σου εἶναι καλοπροαίρετη, ἂν μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἕτοιμη νὰ ὑποδεχθῇ τὸν Νυμφίο, τότε, ἀκόμη καὶ ἂν δὲν διαβάσης ὅλη ἐκείνη τὴν Ἀκολουθία, εἶσαι ἐν τάξει.

Νὰ ἔχης τὴν διάθεση νὰ ἀρχίσης ...

Νὰ ἔχης τὴν διάθεση νὰ ἀρχίσης

-Γέροντα, γιατί ἔχω ἀμέλεια;

-Ἀ‐μέλεια; Γιατὶ σοῦ λείπει τὸ …μέλι! Δὲν ἔχεις, φαίνεται, γλυκαθῆ ἀπὸ τὰ πνευματικά.

-Γέροντα, μετὰ ἀπὸ μιὰ περίοδο ἀμελείας, βοηθάει νὰ ξεκινήσω σιγὰ‐σιγά; Τὴν μιὰ μέρα νὰ κάνω ἕνα κομποσχοίνι, τὴν ἄλλη δύο κ.λπ.;

-Νὰ ἔχης τὴν διάθεση νὰ ἀρχίσης καὶ νὰ βιάσης λίγο τὸν ἑαυτό σου, γιὰ νὰ βάλης μιὰ ἀρχή. Ἀκόμη καὶ κουρασμένος ἂν εἶναι κανείς, ἂν βιάση λίγο τὸν ἑαυτό του, περνάει ἡ κούραση καὶ νιώθει καλά. Αὐτὴ ἡ μικρὴ προσπάθεια ποὺ κάνει, ἔχει μεγάλη σημασία, γιατὶ ὁ Θεὸς τὴν διάθεση θέλει γιὰ νὰ ἐπέμβη· καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ θὰ μᾶς σώση, ἡ θεία ἐπέμβαση.

-Γέροντα, ἀκόμη καὶ ὅταν ἔχω χρόνο, δὲν ἔχω διάθεση νὰ κάνω πνευματικά.

Ψαλμός, στίχος 2, «Ὁ Θεὸς, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον» Περί προσευχῆς, Ἁγίου Παϊσίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ψαλμός, στίχος 2, «Ὁ Θεὸς, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον» Περί προσευχῆς, Ἁγίου Παϊσίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 

Ὁμιλία  τοῦ π. Σάββα  στίς 19-8-2017 (Κήρυγμα) 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης