Φύσηξε ὁ Ἅγιος μέσα στήν ἀρτηρία τοῦ ὤμου της

ΦΥΣΗΞΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΡΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΩΜΟΥ ΤΗΣ..!

Φύσαγε· φύσαγε ο Θεός στη Δημιουργία, όπως φύσηξε κι ο Άγιος τη μέρα εκείνη του Νοεμβρίου του ’93 μέσα στον ώμο της Γερόντισσας και την αρτηρία της, όταν καθισμένη στο κελλί της, «ὅλως ἀπροόπτως» έλεγε η ίδια, «αἰσθάνομαι πικρόν πόνον εἰς τὴν καρδίαν μου, πρὶν ἀκόμη φύγει ὁ ἕνας, συνέχεια, δεύτερος, και τρίτος (σ.σ. πόνος)».

Είπε ότι τελειώνει, φεύγει. Ας έφευγε κι εκείνη να πάει επιτέλους στον Χριστό της. «Ἐννόησα ὅτι ἤγγικεν ἢ μᾶλλον ἦτο αὐτὸ τὸ τέλος τῆς ζωῆς μου καὶ ἐστράφην, ἵνα σταυρωθῶ καὶ νὰ παραδώσω εἰς τὸν Κύριον μοῦ τὸ πνεῦμα μου».

Τότε, ο Άγιος, ο αγαπητός της, πλὴν, πρὶν γι’ αυτήν, «πλὴν ὅμως, πρὶν προλάβω νὰ σχηματίσω τὴν πρώτην Κίνησιν τοῦ Σταυροῦ, βλέπω τὸν Ἅγιο Ἐφραὶμ σκυμμένον, ἐπάνω μου».

Ω, ώρα! Ω, χρώμα! Ω στιγμή! Καμία εποχή απ’ τις τέσσερις δεν είναι σαν την πέμπτη εποχή των Αγίων της ζωής.

«Ἀμέσως ἐγείρεται (σ.σ. ο Άγιος) καὶ ἀφοῦ ἔπαιρνε ἀναπνοή, μοῦ τὴν ἐκφυσοῦσε εἰς τὸν ὦμον, ὅπου ὑπάρχει ἀρτηρία συνδέουσα τὴν καρδίαν μας».

Ὁ σκύλος στὴν ταφὴ τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ.

Στις 5 Μαΐου 1426 εκοιμήθη στα χέρια των Τούρκων ο Άγιος Εφραίμ από τη Νέα Μάκρη ύστερα από πολύμηνα βασανιστήρια

Μια μοναχή από τη Μονή Ευαγγελισμού της Νέας Μάκρης διηγήθηκε σε όραμα τι συνέβη μετά το μαρτύριο του Αγίου.

Είδε πώς ένας σκύλος από το μοναστήρι εκείνης της εποχής, λευκός με μαύρες κηλίδες, που έζησε την εποχή του Αγίου, κρατούσε κοντά στο σκορβώδες δέντρο (πρόκειται για τη μουριά από την οποία κρεμάστηκε ο Άγιος Εφραίμ ο Νέος, μια μουριά που υπάρχει και σήμερα, γύρω από το οποίο χτίστηκε σήμερα παρεκκλήσι).

Ἡ ὁσία Μακαρία, τὸ ματωμένο λείψανο τοῦ μεγαλομάρτυρος Ἐφραὶμ καὶ ἡ μεταβολὴ τῶν Τιμίων Δώρων

Η γερόντισσα Μακαρία Δεσύπρη (+1999) είναι μια οσιακή μορφή της Ορθοδοξίας με παγκόσμια ήδη ακτινοβολία. Είναι εκείνη η μοναχή που το 1950 με θαυμαστό τρόπο της απεκαλύφθη το μαρτυρικό σκήνωμα του ιερομόναχου Εφραίμ, που υπέστη οχτάμηνο βασανιστήριο από τους Τούρκους και εξέπνευσε στη μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του όρους των Αμώμων Αττικής (σημερινή Νέα Μάκρη) στα 1426.

Η οσία γερόντισσα, κοσμημένη με το προορατικό, διορατικό και ιαματικό χάρισμα, ήδη οδεύει προς την επίσημη αγιοκατάταξή της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατόπιν σχετικής αιτήσεως του οικείου Μητροπολίτη Κυρίλλου. Ευχόμαστε την ταχεία ολοκλήρωση της τυπικής αυτής διαδικασίας, καθότι η αγιότητα της Μακαρίας είναι εγνωσμένη μέσα από αναρίθμητες μαρτυρίες πιστών.

Διαβάζοντας ο γράφων πρόσφατα το βιβλίο για τη ζωή της (έκδοση της Ι. Μονής) στάθηκε σε ένα θαυμαστό περιστατικό.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰάκωβος,ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ Ν. Μάκρης καί τά θαυμαστά σημεῖα!!!

Όταν στις 3 Ιανουαρίου 1950 βρέθηκαν από την αείμνηστη Ηγουμένη Μακαρία Δεσύπρη, τα ιερά λείψανα του Αγίου Εφραίμ στο ερειπωμένο τότε Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ν. Μάκρης, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος ήταν ο Ιάκωβος Βαβανάτσος ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, τον οποίο η μακαριστή Γερόντισσα ενημέρωσε αμέσως σχετικά με την ανεύρεση την ιερών λειψάνων, εκείνος την συμβούλεψε να κρατήσει προσωρινά μυστικό το γεγονός, να τοποθετήσει τα λείψανα σε ξύλινο κιβώτιο και να τα φυλάξει εντός του Ναού της Μονής όπου θα τα έβλεπε ο ίδιος στην πρώτη επίσκεψη του στο Μοναστήρι.

Όταν ο μακαριστός Ιάκωβος πήγε στο Μοναστήρι για να λειτουργήσει τα λείψανα είχαν πράγματι τοποθετηθεί μέσα σε ξύλινο κιβώτιο και βρισκόταν εντός του Αγίου Βήματος.

Κατά την διάρκεια του όρθρου ο Αρχιερέας παρακαλούσε θερμά τον Κύριο και την Παναγία να του δείξουν ένα σημείο που να φανερώνει την αγιότητα του ανθρώπου στον οποίο ανήκαν τα λείψανα αφού τότε τα μόνα στοιχεία που υπήρχαν ήταν τα οράματα της Ηγουμένης.

Μυροβλίζει ἡ Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ στήν Ρουμανία.Βοήθειά μας ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ!!!

ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ-Θά κάνω πολλά θαύματα πρίν ἔλθουν τά δεινά...

Ο Άγιος Εφραίμ από τίς πρώτες κι΄ όλας εμφανίσεις του στήν τότε ηγουμένη Μακαρία, είχε πεί:

“Θά κάνω πολλά θαύματα, γιά νά πιστέψει ό κόσμος καί νά σωθεί (νά σώσει δηλαδή τήν ψυχή του), πρίν έρθουν μεγάλα δεινά.”

https://proskynitis.blogspot.com/2022/05/blog-post_24.html

«Ἐγώ ἐγχείρηση δέν ἔκανα, ἀλλά τήν ἔκανε ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ καί μέ ἔκανε καλά!».

Το πρωτο θαύμα που βίωσα από τον Άγιο Εφραίμ ήταν στις 6 Δεκεμβρίου του 2019. 

Όλα ξεκίνησαν το 2018 που είχα πρόβλημα με τα αιμοπετάλια μου και με παρακολουθούσε αιματολόγος. Πρώτα μου έκανε διάφορες θεραπείες και στη συνέχεια έκανα ενέσιμη θεραπεία.

Στην πορεία της θεραπείας μου, μετά από 8 μήνες, πήγα στον γιατρό μου και του είπα: «Γιατρέ, την τελευταία εβδομάδα έχω πόνο στο συκώτι» και μου είπε να πάω για έλεγχο. Στις αναλύσεις διαπίστωσε ότι κάτι δεν πάει καλά και μου έδωσε ραντεβού για υπερηχογράφημα.

Στο υπερηχογράφημα έδειχνε κάτι σαν σκιές και ογκώματα, αλλά δεν έδειχνε καθαρά. Ακολούθως, με έστειλε για MRI (μαγνητικό) στις 28 Δεκεμβρίου 2018.

Βγαίνουν τα αποτελέσματα στις 3 Ιανουαρίου 2019. Τα αποτελέσματα έδειχναν ότι το συκώτι μου ήταν κατά 28,7% καλυμμένο με καρκίνο. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινούσαν τα δύσκολα. Ο γιατρός μου είπε ότι πρέπει να ξεκινήσω επείγον χημειοθεραπεία. Μου έδωσε ραντεβού στις 7 Ιανουαρίου 2019, αλλά δεν πήγα ποτέ, γιατί ο Άγιος Εφραίμ μου έκανε το θαύμα του ήδη!

Το βράδυ του Σαββάτου 5 Ιανουαρίου με ξημερώματα Κυριακής 6 Ιανουαρίου είχα έντονο φριχτό πόνο και συμπτώματα ζαλάδας. Απέναντι από το κρεβάτι μου είχα μια μικρή εικόνα του Αγίου Εφραίμ και τον παρακάλεσα: « Άγιε μου, να μου περάσει ο πόνος γιατί δεν αντέχω». Μετά από λίγη ώρα ο πόνος μου πέρασε και αποκοιμήθηκα. Κατά τις 4:00 το πρωί ξύπνησα από ένα όνειρο.

Μόρφου Νεόφυτος: Ἡ Νέα Ἐποχή τοῦ Χριστοῦ ἔρχεται… Τώρα θά δώσουμε ἐξετάσεις ὅλοι. Κανένας μήν ἔχει πεποίθεση στίς παλαιές περγαμηνές του...

Μόρφου Νεόφυτος: Η Νέα Εποχή του Χριστού έρχεται. Αυτό που ζούμε είναι τα προοίμια του παγκοσμίου πολέμου. Είναι βιολογικός πόλεμος αυτό που ζούμε. Και είναι πόλεμος ειδικά εκφοβισμού. Άμα φοβίσεις τον λαουτζίκο τον κάνεις ότι θέλεις…

Μόρφου Νεόφυτος: Η Νέα Εποχή του Χριστού έρχεται…

Τον Άγιο Εφραίμ τον συνέλαβαν οι Τούρκοι τότε στα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας μήνα Σεπτέμβριο.

Τον έδεσαν πάνω σε μια μουριά που μέχρι σήμερα είναι ένα δέντρο κατάξερο και το προστάτευσε εκεί η αγία γερόντισσα Μακαρία. Και σώζετε αυτό το δέντρο.

Τον κρέμασαν ανάποδα και του έλεγαν να αλλαξοπιστήσει. Και αυτός γνήσιος Ορθόδοξος μοναχός, ασκητής ήθελε να γίνει και μάρτυρας. Δεν του έφτανε το Οσιακό στεφάνι. Ήθελε και μαρτυρικό στεφάνι ο Άγιος.

… Αυτός ο πειρασμός τώρα που συμβαίνει με τον λεγόμενο κορονοϊό, άλλοι τον λεν κοροναϊό, μερικοί είρωνες κοροδοϊόν, ότι και να’ ναι πρώτα και κύρια ξέρετε τι είναι;

Είναι η δοκιμασία των Χριστιανών. Πρώτα ημών των ρασοφόρων, Πατριαρχών, Αρχιερέων, Ιερέων, Διακόνων, Ψαλτών, Καλογήρων και μετά εσάς των πιστών που επιμένετε παρ όλη την προπαγάνδα που γίνεται να έρχεστε σε αυτούς τους τόσο ωραίους εσπερινούς. Που έχουν την γεύση της Αναστάσεως. Που έχουν την χαρά της Αναστάσεως. Την δόξα της αιώνιας ζωής…

Ήταν έξυπνοι οι Άγιοι. Δεν είχαν φόβο μέσα τους.

Γιατί είχαν πίστη Χριστού, γιατί είχαν πνεύμα Άγιο ήταν σφραγισμένοι με το Άγιο Πνεύμα. Δεν έχουμε εμείς ανάγκη να σφραγιστούμε. Ούτε από τα εμβόλια του Μπίλ Γκέϊτς ούτε από οτιδήποτε άλλο.

Εμείς είμαστε σφραγισμένοι. Άλλοι να έχουν έννοια που είναι αμύρωτοι. Βγήκε ένας από τους πολιτικούς μας και τι έλεγε; Τι κρίμα λέει εδώ ν’ ανοίξουμε τις Εκκλησίες και να μην πηγαίνουμε θέατρα, να μην έχουμε λέει πολιτιστικές εκδηλώσεις και λέω κι εγώ πράγματι αυτή η αρρώστια αν έβγαλε ένα καλό εδείξαμε ο καθένας την πίστη μας. Το νου μας. Που είναι στραμμένος ο νους του καθενός. Δεξιοί και Αριστεροί. Όλοι.

Και που είσαστε ακόμα αυτή η χρονιά ίσως και η άλλη λένε αυτοί που «βλέπουν» θα είναι οι χρονιές των εξετάσεων. Θα δώσουμε εξετάσεις. Με αφορμές πολλές. Όχι μόνον αρρώστιες. Με διάφορες αφορμές.

Μόρφου Νεόφυτος – Μια θα φεύγει άλλη θα έρχεται. Μας προετοίμασαν οι Άγιοι.

Γιατί θα έχουμε αυτές τις εξετάσεις; Γιατί χρειάζεται ο Χριστός τους δικούς Του ανθρώπους τώρα. Για να φτιάξει το καινούργιο πλήρωμα του σκάφους Του.

Ποιο είναι το σκάφος του Χριστού; Η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αυτό είναι το σκάφος του Χριστού. Και αποφάσισε ο Χριστός να αποκαθαρίσει το πλήρωμα αυτού του σκάφους. Και πλήρωμα δεν είσαστε μόνον εσείς οι απλοί Χριστιανοί. Είναι και οι κυβερνήτες, οι Δεσποτάδες και οι Πατριαρχάδες είναι και οι παπάδες…

Τώρα θα δώσουμε εξετάσεις όλοι. Κανένας μην έχει πεποίθεση στις παλαιές περγαμηνές του. Μα εγώ έκανα τόσα προσκυνήματα, μα εγώ είχα τον τάδε γέροντα, τον τάδε Άγιο τώρα σαν να ξεκινά καινούργια ζωή. Και θέλει ο Χριστός τώρα που είναι το μεταίχμιο από την παλαιά ζωή στη νέα εποχή.

Όχι του υδροχόου που λένε αυτοί οι δαίμονες της νέας εποχής όχι. Η Νέα Εποχή που προετοιμάζει το σχέδιο του Χριστού, δεν έχει μόνο σχέδια ο Κίσιγκερ, ο Μπίλ Γκέϊτς και οι Ευρωπαίοι και οι Ρώσοι μεγιστάνες και Ολιγάρχες όχι. Έχει σχέδια και ο Χριστός και μας αγαπά. Ποιο πολύ από όλους. Ποιο πολύ και από την μάνα μας ο Χριστός μας αγαπά.

Τώρα όμως ποιοι θα μπούμε μέσα σε αυτό το σκάφος και ποιοι τελικά είμαστε οι λαθρεπιβάτες θα φανεί από την στάση μας σε αυτή την χρονιά ίσως και την άλλη…

Για να μπορέσει έτσι να οδηγήσει αυτό το νέο πλήρωμα της πανάρχαιας Εκκλησίας των πρωτοτόκων και της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην εποχή της Αναλαμπής της Ορθοδοξίας που έρχεται.

Μετά τον παγκόσμιο πόλεμο που ήδη ξεκίνησε. Όχι να ρωτάτε πότε θα γίνει ο πόλεμος. Αυτό που ζούμε είναι τα προοίμια του παγκοσμίου πολέμου. Είναι βιολογικός πόλεμος αυτό που ζούμε.

Και είναι πόλεμος ειδικά εκφοβισμού. Άμα φοβίσεις τον λαουτζίκο τον κάνεις ότι θέλεις. Όχι εμβόλια του βάζεις χορεύεις επάνω του και σου λέει κι ευχαριστώ…

Ακούστε ολόκληρη την ομιλία του Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου που έγινε στον πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής της Αγίας Ειρήνης της Μεγαλομάρτυρος και του Αγίου Ιερομάρτυρος Εφραίμ του εν τη Νέα Μάκρη Αττικής, που τελέσθηκε στον ιερό ναό Αγίας Ειρήνης της κοινότητος Αγίας Ειρήνης (Κανναβιών), της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου (4.5.2020).

Δείτε το βίντεο εδῶ:

https://xristianos.gr/tv/morfou-neofytos-h-nea-epoxi-tou-xristou-erxetai/?utm_source=facebook&utm_medium=teams-pm&utm_campaign=1st_6m_2020

Τῇ 3ῃ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου μνήμη τῆς εὑρέσεως τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ ἐν τῷ ὄρει τῶν Ἀμώμων Νέας Μάκρης

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ, κατὰ κόσμο Κωνσταντῖνος Μόρφης, γεννήθηκε στὰ Τρίκαλα στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1384 μ.Χ. σὲ εἰδυλλιακὴ τοποθεσία, κοντὰ στὸν Ληθαῖο ποταμό. Ἔμεινε ὀρφανὸς ἀπὸ πατέρα σὲ μικρὴ ἡλικία μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα ἑφτὰ ἀδέλφια του, τὴ δὲ φροντίδα τους, μετὰ τὸν Θεό, ἀνέλαβε ἡ εὐσεβὴς μητέρα του. Σὲ ἡλικία 14 ἐτῶν, γιὰ νὰ ἀποφύγει τὸν ἐξισλαμισμὸ καὶ τὰ γενιτσαρικὰ σώματα, εἰσῆλθε στὴν ἀκμάζουσα τότε σταυροπηγιακὴ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ ὅρους τῶν Ἀμώμων (Καθαρῶν) τῆς Ἀττικῆς. 

Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ἀκολούθησε μὲ ἔνθεο ζῆλο τὸν Χριστό, καὶ διέπρεψε μὲ τὴν λαμπρότητα τῆς ζωῆς του καὶ τοὺς πόνους τῆς ἀθλήσεώς του στὸ ὀρὸς τῶν Ἀμώμων Ἀττικῆς (Περιοχὴ Νέας Μάκρης). Ἀξιώθηκε ἀκόμα νὰ λάβει τὸ μέγα Μυστήριο τῆς Ἱεροσύνης καὶ τὸ χάρισμα νὰ ὑπηρετεῖ τὸ ἅγιο θυσιαστήριο, σὰν ἄγγελος Θεοῦ, μὲ φόβο Θεοῦ καὶ πολλὴ κατάνυξη. 

Τὸ 1416 μ.Χ. οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν καὶ λεηλάτησαν τὴν Ἀττικὴ καὶ ἀνάγκασαν τὸ Δούκα τῶν Ἀθηνῶν νὰ δηλώσει ὑποταγὴ στὸ Σουλτάνο. Τὸ 1424 μ.Χ. οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν βιαίως στὴ Μονὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καὶ ἔσφαξαν ὅλους τούς Πατέρες τῆς Μονῆς. Ὁ Ἅγιος ἀπουσίαζε στὴ σπηλιὰ του πάνω στὸ βουνὸ γιὰ προσευχὴ καὶ μόλις ἐπέστρεψε ἀντίκρισε ἔντρομος τὰ πτώματα τῶν Πατέρων. Ἀφοῦ τοὺς ἔθαψε, ἀκολούθως θρήνησε γοερῶς. 

Τὸν ἑπόμενο χρόνο, τὴν 14η Σεπτεμβρίου 1425 μ.Χ., ἐπανῆλθαν οἱ βάρβαροι καὶ...

βρῆκαν τὸν Ἅγιο. Τὸν συνέλαβαν καὶ ἄρχισαν τὰ μαρτύρια του, ποὺ τελείωσαν στὶς 5 Μαΐου 1426 μ.Χ. ἡμέρα Τρίτη καὶ ὥρα 9 τὸ πρωί. Τὸν κρέμασαν ἀνάποδα σ' ἕνα δένδρο, ποὺ σώζεται ἀκόμα, τὸν κάρφωσαν στὰ πόδια καὶ τὸ κεφάλι, καὶ τέλος τὸ καταπληγωμένο καὶ μαρτυρικὸ σῶμα του τὸ διαπέρασαν μὲ ἀναμμένο ξύλο καὶ ἔτσι παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν στεφανοδότη Χριστό. 

Μετὰ ἀπὸ μισῆ χιλιετία εὐδόκησε ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς καὶ φανερώθηκαν, ὕστερα ἀπὸ πολλὲς ἐμφανίσεις τοῦ ἰδίου τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ καὶ πολλῶν ἄλλων θαυμαστῶν γεγονότων, ὅλα ὅσα σήμερα γνωρίζουμε, τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιώθηκαν μὲ τὴν εὕρεση τῶν μαρτυρικῶν καὶ χαριτόβρυτων λειψάνων τοῦ Ἁγίου στὶς 3 Ἰανουαρίου 1950 μ.Χ. 

Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ γιορτάζεται δύο φορὲς τὸ χρόνο, στίς 3 Ἰανουαρίου ἡ εὕρεση τῶν τιμίων λειψάνων του, καὶ στις 5 Μαΐου τό μαρτυρικό του τέλος. 

Διηγεῖται ἡ μοναχὴ Μακαρία... 

Ὁ ἄμωμος Τοῦ ᾿Aμώμου τῶν ἀμώμων!.. ENAΣ ANΘPΩΠOΣ 500 ETΩN!!!

Ὁ ἄμωμος Τοῦ ᾿Aμώμου

τῶν ἀμώμων!..

ENAΣ ANΘPΩΠOΣ 500 ETΩN!!!

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ (5/5), κατά κόσμον Kωνσταντῖνος Mόρφης, γεννήθηκε στά Tρίκαλα 14 Σεπτεμβρίου 1384, κοντά στόν Ληθαῖον ποταμόν. Γόνος δεκαμελούς οικογενείας, ορφάνεψε από πατέρα μικρός, με την εκλεκτή μητέρα να τους αναθρέφη εν παιδεία και νουθεσία Kυρίου. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών -για να αποφύγη την βίαιη στράτευση- προσήλθε στην Iερά Mονήν Eυαγγελισμού της Θεοτόκου στις βορειο-ανατολικές υπώρειες του όρους των Aμώμων (των Kαθαρών), το Πεντελικό δηλαδή. Xειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ζώντας συν Θεώ, κατά Θεόν, εν Θεώ! Tο 1416 έγινε εισβολή στην Aττική και αναγκάσθηκε ο Δούξ των Aθηνών να δηλώση υποταγή στον σουλτάνο. Tο 1424 εισέβαλαν στην Mονή του την οποίαν επότισαν με το αίμα των Mοναχών της... O Iερομόναχος Eφραίμ απουσίαζε στο ασκητήριό του, στο βουνό και μόλις επέστρεψε αντίκρυσε το φρικτό θέαμα… Θρηνώντας εκήδευσε κι ενεταφίασε τους συμμοναστάς του. Ένα χρόνο μετά, 14 Σεπτεμβρίου 1425, επανήλθαν οι εισβολείς και τον βρήκαν. Tον συνέλαβαν και άρχισαν τα μαρτύριά του, τα οποία τελείωσαν οκτώ μήνες μετά, στις 5 Mαίου 1426 ημέρα Tρίτη εννέα το πρωί. Tον κρέμασαν ανάποδα σε μία συκομουριά η οποία σώζεται μέχρι σήμερα, τον κάρφωσαν στο κεφάλι και τα πόδια και τέλος το καταπληγωμένον αιμόφυρτο σώμα του το διεπέρασαν με αναμμένο ξύλο το οποίο και προεκάλεσε την εκπνοή του.

Μετά από πεντακόσια ολόκληρα χρόνια, ευδόκησε ο φιλάνθρωπος Θεός και αποκαλύφθηκαν -ύστερα από πολλές εμφανίσεις του Mεγαλοϊερομάρτυρος Aγίου και άλλα θαυμαστά γεγονότα- όλα όσα σήμερα γνωρίζουμε. Όσα φανερώθηκαν επιβεβαιώθηκαν με την εύρεση των χαριτοβρύτων λειψάνων του Aγίου Eφραίμ στις 3 Iανουαρίου 1950. Tότε εορτάζεται -κατ’ έτος- η εύρεση των τιμίων λειψάνων του και στις πέντε Mαϊου το μαρτυρικό τέλος του.

Tο Mοναστήρι του Aγίου

H Mονή του Aγίου Eφραίμ στη N. Mάκρη είναι από τα παλαιότερα μοναστήρια. Tο 1945 η μακαριστή καθηγουμένη Mακαρία Δεσύπρη κατέφυγε στα ερείπια της παλαιάς Mονής του Eυαγγελισμού. Θεοφώτιστη διεμόρφωσε ένα κελλί και καταπιάσθηκε να καθαρίζη τα ερείπια του παλαιού ναού, για να τον ανακατασκευάση.

Συγκλονιστικό Θαῦμα: Ἔβλεπε τόν Ἅγιο Ἐφραίμ ζωντανό νά κοιτάει τόν κόσμο πού τόν ἀσπάζονταν

  Όπως διηγείται η κα Κ. Φ., είχε τάξει κάθε χρόνο να πηγαίνει στην ΑΓΡΥΠΝΙΑ η οποία γίνεται στο Μοναστήρι Του 4 προς 5 Μαϊου, που τιμάται η μνήμη Του. Μια χρονιά, πριν αρχίσει η ολονυχτία, πήγε στο γυναικωνίτη μαζί με το μικρό γιο της. 

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΑ ΜΗ ΝΥΣΤΑΞΕΙ ΚΙ ΑΝ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙ.

Και, ω! του θαύματος, καθώς κοίταζε τη λάρνακά Του, ΤΟΝ ΕΙΔΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝΙΤΗ. 

Καθώς δε τον προσκυνούσαν, ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΟΙΤΟΥΣΕ ΕΝΑΝ-ΕΝΑΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΣΠΑΖΟΝΤΑΝ. Είχε μείνει εκστατική! Δεν πίστευε στα μάτια της! Ένιωθε, λες και βρισκόταν σ’ άλλον κόσμο. Αυτό συνεχίστηκε όλη τη νύχτα. Μια ανείπωτη γαλήνη την είχε καταλάβει κι όπως ήταν επόμενο δε νύσταξε.

Ἱερά Μονή Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί Ἁγίου Ἐφραίμ Νέας Μάκρης

  Ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Αττικής (από τον 10ο αιώνα) είναι αυτό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Όρος των Αμώμων (τοποθεσία γνωστή σήμερα ως Νέα Μάκρη). Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας έγιναν στο μοναστήρι βάρβαρες σφαγές, ενώ ένας από τους μάρτυρες ήταν ο Άγιος Εφραίμ.

Το Ιερό Λείψανο του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ βρέθηκε θαυματουργικά πριν μερικές δεκαετίες. Το 1945 η οσιότατη μακαριστή μοναχή Μακαρία (κοιμήθηκε το 1999) πήγε στα ερείπια της αρχαίας μονής του Ευαγγελισμού του Όρους Αμώμων, στις βορειανατολικές υπώρειες του Πεντελικού. Από θεία παρόρμηση, διαμόρφωσε ένα κελάκι εκεί και άρχιζε να καθαρίζει τα ερείπια του παλαιού Ναού για να τον ανακατασκευάσει. Εκεί πολλές φορές διαλογιζόταν ότι σε εκείνα τα χώματα είχαν ζήσει κατά την πάροδο των αιώνων άγιοι Μοναχοί και προσευχόταν να «γνωρίσει ή να της φανερωθεί κάποιος από αυτούς». Μια φωνή στην αρχή σιγανή αλλά με τον καιρό δυνατότερη στην ψυχή της, της έλεγε «Σκάψε και θα βρεις αυτό που επιθυμείς» και θαυμαστώς της είχε φανερωθεί ένα σημείο στο προαύλιο του μοναστηριού.

Ἡ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ Νέας Μάκρης μυροβλύζει στήν Μολδαβία

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/11/blog-post_639.html?m=1

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ καί τά τρία παλικάρια!

 «Εν όρει των Αμώμων ώσπερ ήλιος έλαμψας, και μαρτυρικώς, θεοφόρε, προς θεόν εξεδήμησας, βαρβάρων υποστας επιδρομάς, Εφραίμ Μεγαλομάρτυς του Χριστού, δια τούτο αναβλύζεις χάριν αεί, τοις ευλαβώς βοώσι σοι, δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα».

              13 Μαρτίου 1966 

(Το θαυμαστό όνειρο μιας μοναχής)

«Σεβαστή μου Μητέρα, Ευλογείτε! Είδα στον ύπνο μου πως πήγα στην Εκκλησία να σας βρω, κι εκεί, βλέπω την πόρτα του Ιερού να είναι ανοιχτή.

Για μια στιγμή, βλέπω ένα χέρι, και ένοιωσα μέσα μου ότι θα ήταν ο Άγιος Εφραίμ. Δεν πρόλαβα να τελειώσω την σκέψη μου, και Να! Ο Άγιος Εφραίμ με τα τρία παλικάρια! Έτσι, όλοι μαζί με ακολούθησαν και με ύφος αυστηρό και με χειρονομία, σαν να με μάλωνε, μου είπε:

«Μα τι έχεις εσύ πάλι και κάνεις έτσι; Να κάνεις μετάνοιες, να κάνεις μετάνοιες, να κάνεις μετάνοιες», είπε τρεις φορές και όταν πήγα να του φιλήσω το χέρι, έκανε και ο ίδιος μετάνοιες στρωτές, αλλά έκανα κι εγώ. Και τότε του είπα:

«Εσείς Άγιε μου, είσαστε Άγιος, και να μην κάνετε μετάνοιες».

Εκείνος μου απάντησε τότε κάτι, που δεν το θυμάμαι. Τότε γονάτισα μπροστά του και του είπα:

Τό δέντρο πού μαρτύρησε ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Ἐφραίμ καί ὁ τάφος του

Ἀπό τό Συναξάρι – Ὁ Ἅγιος νεομάρτυρας Ἐφραίμ ὁ Νεοφανής

  5 Μαΐου

Για τον Άγιο αυτόν Νεομάρτυρα δεν γνωρίζαμε τίποτε μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 1950, οπότε και φανέρωσε τον τόπο της ταφής του, στην αρχαία Μονή του Ευαγγελισμού, στο όρος Αμώμων (Πεντέλη), στην Νέα Μάκρη Αττικής. Από το 1965 μέχρι σήμερα, ο Άγιος εμφανίσθηκε πολλές φορές σε μοναχές της μονής ή σε προσκυνητές, στον ύπνο τους ή μπροστά τους, καλυπτόμενος από υπέρλαμπρο φως και γλυκύτατη ευωδία, διηγούμενος με λεπτομέρειες, για τις οποίες υπάρχει εντυπωσιακή ταύτιση, τον βίο του και τις συνθήκες του μαρτυρίου του.

Ο Άγιος Εφραίμ έγινε μοναχός σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, σε μονή που άκμαζε την εποχή εκείνη. Μετά από είκοσι χρόνια ασκητικής βιοτής, συνελήφθη από τους Τούρκους που έσφαξαν όλους τους υπόλοιπους μοναχούς και κατέστρεψαν την μονή. Από τις 14 Σεπτεμβρίου του 1425 μέχρι τις 5 Μαΐου 1426 υποβλήθηκε σε πλήθος βασανιστηρίων. Τέλος, οι βάρβαροι τον κρέμασαν ανάποδα σε μια μουριά, κάρφωσαν τα πόδια του και το κεφάλι στο δένδρο και παρέδωσαν το σώμα του στις φλόγες.

Μετά την αποκάλυψη αυτή, ο Άγιος δεν έπαυσε να δείχνει ότι είναι εν Θεώ ζωντανός, με πολλές εμφανίσεις και ιάματα. Εμφανίζεται με την μορφή ενός κάτισχνου στην όψη ασκητή ή με τα ιερατικά του άμφια και δηλώνει την ταυτότητα του λέγοντας: «Ονομάζομαι Εφραίμ!»

Βίος καί θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Μεγαλομάρτυρος

Μέρος Α' - Τα πρώτα χρόνια

Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1384 και ανήμερα της εορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, στα Τρίκαλα Θεσσαλίας, γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Μόρφης. Παιδί πολύτεκνης οικογένειας, είχε άλλα επτά αδέλφια, έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία.

Έτσι η φροντίδα της ανατροφής τους, έπεσε εξ' ολοκλήρου στους ώμους της μητέρας του. Αυτή με μόχθο προσπαθούσε, όχι μόνο να συντηρήσει τα παιδιά της, μα και να τα καθοδηγήσει στον δρόμο της αρετής και του Χριστού. Το 1395 την Θεσσαλία κατέλαβε ο Σουλτάνος Βαγιαζίτ Α' με τα στρατεύματά του.

Για τους θριάμβους του στον πόλεμο και την αγριότητά του επονομαζόταν Κεραυνός. Επειδή οι Έλληνες δεν παραδόθηκαν αμέσως στις προσταγές του, η διοίκηση που επέβαλε, ήταν σκληρή και τυραννική. Ήταν δε αυτός που εφάρμοσε το φοβερό "παιδομάζωμα". Την στρατολόγηση δηλαδή νέων αγοριών 14-18 χρονών ή και μικρότερων για την δημιουργία ενός σώματος φανατικών Τούρκων εναντίον των Ρωμιών.

Τα μικρά Ελληνόπουλα που έπαιρναν, τα έστελναν σε ειδικά διαμορφωμένα στρατόπεδα και τα εκπαίδευαν με πολλή αυστηρότητα, ώστε να γίνουν ανελέητοι πολεμιστές. Αφοσιωμένοι απόλυτα στο Ισλάμ, τον Προφήτη τους Μωάμεθ και στον Σουλτάνο, αποτελούσαν τις ορδές των Γενιτσάρων, που σκορπούσαν τον τρόμο και τον θάνατο απ' όπου περνούσαν. Απολάμβαναν ιδιαίτερες εξουσίες και προνόμια ως το εκλεκτότερο τμήμα του Τουρκικού στρατού.

Ο Κωνσταντίνος στο μοναστήρι

Μέσα σε αυτό το φοβερό κλίμα που επικρατούσε στην σκλαβωμένη Ελλάδα, μόνη παρηγοριά των χριστιανών ήταν οι εκκλησίες και τα μοναστήρια. Εκεί έβρισκαν προστασία και παρηγοριά, όλοι οι διωκόμενοι από τους Τούρκους. Είναι ανυπολόγιστη η προσφορά της εκκλησίας μας και η βοήθεια που πρόσφερε τα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας. Έτσι η μητέρα του Κωνσταντίνου, προκειμένου να έχει και ο γιος της την ίδια τύχη των άλλων δεκαπεντάχρονων, τον προέτρεψε να φύγει από τα Τρίκαλα για να γλιτώσει. Ο Κωνσταντίνος, έχοντας μία ιδιαίτερη κλίση και αγάπη από μικρός προς την εκκλησία και την εκκλησιαστική ζωή, δέχτηκε ευχαρίστως να πάει σε μοναστήρι.

Εἶδε τόν Ἅγιο Ἐφραίμ στόν ὕπνο του κι ἀπό τότε ὅλα τά προβλήματα μέ τήν ὑγεία του ἐξαφανίστηκαν

Όπως μαρτυρεί ο κ. Π. Σ., σ’ επιστολή του προς την Ι. Μονή τού Αγίου Εφραίμ, από πολύ καιρό ΥΠΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΕΝΤΟΝΕΣ ΖΑΛΑΔΕΣ, ΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑ, ΔΥΝΑΤΟ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ. Επί ένα χρόνο ταλαιπωρείτο. 

Πήγαινε στους γιατρούς, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Ένα βράδι, είδε στον ύπνο του, ότι βρισκόταν σ’ ένα χώρο με κόσμο και μία μοναχή καθόταν σ’ ένα ψηλό ψαλτήρι κι έψελνε. Ξαφνικά, άνοιξε μία πόρτα ενός δωματίου, όπου υπήρχε ένα κρεβάτι, στο οποίο αναπαυόταν ένας πανύψηλος Ιερέας, με σκούρα, κατάμαυρα μαλλιά και γένια.

Μπήκε στο δωμάτιο αυτό. Η μοναχή τού έδειξε τότε τον Ιερέα προφέροντας δυνατά τη λέξη «ΕΦΡΑΙΜ» κι έφυγε. Τη στιγμή που γύρισε και τον κοίταξε, τον είδε να σηκώνεται, να στέκεται καθιστός και του είπε: Κλείσε την πόρτα και κάτσε δίπλα μου. Τι έχεις; Αφήστε, Γέροντα, δε μπορώ, του απήντησε κι εκείνος του είπε: «ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΛΕΣ». Δε μπορώ να τη λέω πάντοτε, του αποκρίθηκε.

Τότε σηκώθηκε ο Άγιος Εφραίμ, ΤΟΝ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ, ΕΦΕΡΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ:

Γιατί ὁ ἅγ. Ἐφραίμ ὅταν εἰκονίζεται κρατάει μία φλόγα;

 Γιατί ο άγ. Εφραίμ όταν εικονίζεται κρατάει μια φλόγα;

 Ένας Άγιος των εσχάτων ημερών, που εμφανίστηκε επί της εποχής της Τουρκοκρατίας και μαρτύρησε, ο Άγιος Εφραίμ, ξέρετε πως αγιογραφείται;  

 

Με το δεξί του χέρι ευλογεί, ενώ στο αριστερό πάντα κρατάει μία φλόγα.  

-Τι είναι αυτή η φλόγα;  

ΕΙΝΑΙ Η ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ!  

Αυτή την πίστη θέλει ο Άγιος να μεγαλώσει στις ψυχές των ανθρώπων!  

 

Να ξέρετε ότι για να φτιάξετε το καντήλι σας, όσο λάδι και να βάλεις μέσα, αν δεν βάλεις το φυτιλάκι με τη φωτιά, το καντήλι δεν ανάβει.

 Γι’ αυτό, το φυτίλι που έχετε μέσα στην καρδιά σας, φουντώστε το εσείς με την δύναμη της πίστης σας.

Αυτή, Η ΒΑΘΙΑ ΠΙΣΤΗ ΣΑΣ 

στη συνέχεια θα φουντώσει και θα γίνει 

Ο ΘΕΪΚΟΣ ΣΑΣ ΕΡΩΤΑΣ!

 

Μην αγνοήσετε την φοβερή δύναμη του θεϊκού έρωτα, γιατί θα είναι η δεύτερη δύναμη των Χριστιανών στα έσχατα.

-ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΕΪΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ; 

Είναι μια σχέση τελείως προσωπική. Όπως κανένας ερωτευμένος δεν λέει αυτά που κάνει μπροστά στους άλλους ανθρώπους, έτσι και αυτοί που πνευματικά, θεϊκά ερωτεύονται τον Θεό δεν λένε σε κανέναν ποτέ και πως επικοινωνούν με τον Βασιλιά τους.

Ὁ ἅγιος Ἐφραίμ ἔσωσε νεαρό πού οἱ γιατροί τόν θεωροῦσαν «κλινικά νεκρό»

 Πριν από 15 χρόνια ο Μιχάλης, που μόλις είχε «πατήσει» τα 18, έπεσε θύμα σοβαρού τροχαίου. Ενα αυτοκίνητο έπεσε με δύναμη στο 

μηχανάκι που οδηγούσε, στο χωριό Κουνάβοι, και ο άτυχος νεαρός εκτοξεύτηκε πολλά μέτρα μακριά, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι και να παραμείνει στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. 

 

Οι γιατροί τον θεωρούσαν «κλινικά νεκρό».

Ο θείος του, Μάρκος Βασιλάκης, έμπορος της κεντρικής λαχαναγοράς Ηρακλείου, διηγείται συγκινημένος στην «Espresso» πώς ο άγιος Εφραίμ έκανε το θαύμα που, όπως λέει, «έσωσε το παλικάρι μας και άλλαξε τη ζωή της οικογένειας»:

 

«Κλαίγαμε όλοι»

 

«Το παιδί είναι γιος της πρώτης μου ξαδέρφης. Οι γιατροί δεν του έδιναν ελπίδες κι εμείς είχαμε ετοιμάσει ακόμα και την κηδεία του, αφού είχαμε παραγγείλει φέρετρο και είχαμε βγάλει τα κηδειόσημα! Η μητέρα του σερνόταν σαν νεκροζώντανη στους διαδρόμους του Βενιζελείου και όλοι μας κλαίγαμε για τα χαμένα νιάτα του αγοριού. Μέχρι που ένα πρωινό είδα στον μεγάλο διάδρομο του νοσοκομείου μία ψηλή γυναίκα (γύρω στο 1.75 μ.), περίπου 70 ετών, με γκρίζα μαλλιά και ράσο. Το πρόσωπό της ήταν πολύ ευγενικό και καλοσυνάτο και στα χέρια της κρατούσε ένα μπουκαλάκι με λάδι. “Δώστε μου ένα κομμάτι βαμβάκι” μου είπε κι εγώ αποσβολωμένος έψαξα να βρω.