Τότε – ὦ τοῦ θαύματος !...Δὲν περιγράφεται ὁ τρόμος ποὺ προκλήθηκε στοὺς Ἑβραίους !

*Στὴν πόλη τῆς Βηρυτοῦ ζοῦσε κάποτε ἕνας Χριστιανὸς σ᾿ ἔνα σπίτι τὸ ὁποῖο νοίκιαζε...*_

Ὅταν ἔφυγε ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ σπίτι ὁριστικά, ξέχασε ἐκεῖ μία εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος.

Ὕστερα μετακόμισε στὸ ἴδιο σπίτι ἕνας Ἑβραῖος.

Στὴ Βηρυτὸ ὑπῆρχαν πολλοὶ Ἐβραίοι ποὺ ἔτρεφαν ἰδιαίτερα πικρὰ αἰσθήματα γιὰ τὴ Χριστιανικὴ Πίστη..

Ἔτσι, λοιπόν, ὄταν βρέθηκε ἡ εἰκόνα στὸ σπίτι, οἱ Ἑβραίοι τὴ μετέφεραν ἐκεῖ ὄπου συνάζονταν καὶ ἄρχισαν νὰ τὴ χλευάζουν ὅπως καὶ οἱ πρόγονοί τους εἶχαν ἄλλοτε χλευάσει τὸν ἴδιο τὸν ζωντανὸ Σωτῆρα..

Ἐπίσης ἔκαναν στὴν εἰκόνα ὅ,τι καὶ οἱ πρόγονοί τους εἶχαν κάνει στὸν Σωτῆρα: τρύπησαν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια μὲ καρφιά, ἄλειψαν μὲ ξίδι τὰ χείλη τῆς εἰκόνας· μυκτήρισαν μὲ κάθε δυνατὸ τρόπο τὴν εἰκόνα τοῦ Σωτῆρα..

Τέλος, _*κάποιος ἀπ᾿ αὐτοὺς πῆρε μία λόγχη καὶ κτύπησε τὴν ἁγία εἰκόνα κάτω ἀπ᾿ τὸ πλευρό.. Τότε – ὦ τοῦ θαύματος !*_

Ὁ Α. Χ. ἀπό τήν Ἀθήνα μᾶς διηγεῖται τήν μεταστροφή του ἀπό τόν Ἰουδαϊσμό στήν Ὀρθοδοξία. Μία δημόσια ἐξομολόγηση

Ονομάζομαι Α. Χ. και γεννήθηκα το 1982 στην Αθήνα. Ο πατέρας μου ήταν Ιουδαίος στο θρήσκευμα ενώ η μητέρα μου παρότι ήταν βαπτισμένη Ορθόδοξη Χριστιανή ήταν αδιάφορη προς την Χριστιανική Πίστη. Παντρεύτηκαν στην Συναγωγή της Αθήνας και εκτός από εμένα απέκτησαν και άλλο ένα παιδί.

Μου έκαναν περιτομή όταν ήμουν μικρός όπως σε όλα τα εβραιόπουλα και την τελετή ενηλικίωσης που κάνουν δεκατριών ετών στα αγόρια (δώδεκα στα κορίτσια). Πήγα στο εβραϊκό δημοτικό σχολείο Αθηνών όπου εκτός των άλλων μαθημάτων που γίνονται σε όλα τα ελληνικά σχολεία μαθαίνουν την εβραϊκή γλώσσα, εβραϊκή ιστορία και Παλαιά Διαθήκη. Ξεκινάνε τη μέρα με εβραϊκές προσευχές και τηρούν όλες τις γιορτές του έτους με αργίες ή άλλες εκδηλώσεις και έθιμα. Συχνά πηγαίναμε στη συναγωγή για διάφορες τελετές. Κάθε Παρασκευή γινόταν μια ειδική γιορτή πρίν από το Σάββατο που είναι η ιερή τους ημέρα. Πολλές εκδρομες και ταξίδια που γινόντουσαν είχαν ως κέντρο την εβραϊκη θρησκεία. Επίσης υπάρχουν στην Ελλάδα διάφορες ομάδες νεότητος όπου οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις εδώ ή στο εξωτερικό. Τα καλοκαίρια πηγαίναμε στην εβραϊκή κατασκήνωση στους Πρόποδες του Ολύμπου. Και εκεί ό,τι γινόταν, γινόταν με κέντρο τα έθιμα και τις παραδόσεις της Εβραϊκής θρησκείας και της χώρας της. (Κάθε απόγευμα λένε ακόμα και τον ύμνο του Ισραήλ!).

Αυτά ήταν τα πρώτα θρησκευτικά ερεθίσματα που είχα ενώ προσωπικά δεν με είχε απασχολήσει ποτέ το θέμα της ύπαρξης του Θεού, της Πίστης, ή της ζωής μετά το θάνατο. Θα έλεγα οτι έκανα μια κοσμική ζωή όπως τα περισσότερα παιδιά της εποχής μου, με ότι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των αμαρτημάτων. Και ενώ τα χρόνια πέρναγαν σε αυτή την κοσμική ελευθέρια, με διασκεδάσεις αμαρτωλές, ένα τεράστιο ψυχικό κενό δημιουργόταν μέσα μου. Ενώ είχα όλες τις ανέσεις και τις ευκολίες που μπορεί να έχει ένας νέος, ενώ είχα την δυνατοτητα να αναλωθώ σε κάθε είδους αμαρτωλη πράξη και ψευτικη χαρά αυτού του κόσμου έβλεπα οτι κάτι έλειπε… Ένοιωθα ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έχει νόημα και αξία ένοιωθα ότι στην ουσία δεν είμαι ευτυχισμένος. Και καθώς ο καιρός και τα χρόνια πέρναγαν το ψυχικό αυτό κενό γινόταν όλο και μεγαλύτερο χωρίς να μπορω να προσδιορίσω τι είναι αυτό που λείπει και που να μπορεί να δώσει πραγματικό νόημα στην ύπαρξή μου.

Δύο είναι τα περιστατικά που συνδέονται με τα γυμνασιακά μου χρόνια και που μέσα από αυτά φαίνεται η πρόνοια του Θεού να με οδηγήσει στην Εκκλησἰα Του.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Κάνε τό καλό πρῶτα σέ ὅσους ἔχουν τήν ἴδια πίστη καί τό ἴδιο αἷμα μέ σένα»

  Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Николај Велимировић, στα σερβικά) Επίσκοπος Αχρίδος, της Σερβικής Εκκλησίας, γεννήθηκε το 1880 στην Σερβία. Η οικογένειά του καταγόταν από την Σρεμπένιτσα της Βοσνίας. Έλαβε ευρεία μόρφωση ανά την υφήλιο και επέδειξε σπουδαίο συγγραφικό έργο. Οι υψηλές θεολογικές και φιλοσοφικές μελέτες του τον έκαναν σύντομα γνωστό λαμβάνοντας πέντε διδακτορικούς τίτλους σε διάφορα Πανεπιστήμια του κόσμου. Επίσκοπος εκλέχθηκε μόλις στα 39 του χρόνια. Λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Γερμανοί τον μετέφεραν στο στρατόπεδοΝταχάου στην Γερμανία. Τέθηκε ως «ειδικός κρατούμενος» σε ξεχωριστό χώρο και δεν βασανίστηκε. Απελευθερώθηκε στις 8 Μαΐου του 1945. Λόγω του ότι την εξουσία στην πατρίδα του κατέλαβε το αθεϊστικό κομμουνιστικό καθεστώς αυτοεξορίστηκε στην Αμερική. Εκοιμήθη προσευχόμενος στις 17 Μαρτίου 1956 στην Ι.Μ. Αγ. Τύχωνος στις ΗΠΑ. Το ιερό του σκήνωμα επέστρεψε στην Σερβία το 1991. Στις 24 Μαΐου 2003 ανακηρύχθηκε Άγιος από την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Η μνήμη του τιμάται στις12 Μαΐου. Ο σύγχρονος και φίλος του Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς τον είχε χαρακτηρίσει «Χρυσόστομο των ημερών μας». Ο Άγιος αγαπούσε πολύ τον ελληνικό λαό και σεβόταν πολύ την ελληνική Εκκλησία και την ελληνική ιστορία. Μερικά από τα κείμενά του και τις ομιλίες του έχουν κατηγορηθεί από «ειδικούς» ότι περιέχουν«αντισημιτική» ρητορική. Π.χ. σε ομιλία του το 1936 στο Μοναστήρι Zica στη Σερβία, μίλησε εναντίον της εβραϊκής απειλής για τον Χριστιανισμό μπροστά σε ένα εκλεκτό ακροατήριο στο οποίο παρευρίσκετο και ο Πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας Μίλαν Στογιαντίνοβιτς. Το βιβλίο του «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής» θεωρείται γενικά ως η ισχυρότερη «απόδειξη» των «αντισημιτικών» πεποιθήσεων του Αγίου. 

 

 Αποσπάσματα από το υπέροχο βιβλίο «Μέσα από το Παράθυρο της Φυλακής - Μηνύματα στο λαό», Αγίου Νικολάου Επισκόπου Αχρίδος. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2012. Ό,τι πρέπει για αυτές τις ημέρες! 

  Παρακάτω αποσπάσματα από το βιβλίο:

   -  Ο απόστολος Παύλος λέει: «Κι όταν κάνουμε το καλό, ας μην αποκάμουμε. Γιατί, αν αντέξουμε ως το τέλος, θα θερίσουμε τον καρπό στον κατάλληλο καιρό… ας κάνουμε το καλό σε όλους και κυρίως σε αυτούς που έχουν την ίδια πίστη με εμάς»  (Γαλ. 6, 9).         

    Ο λαός σοφά λέει, πως το πουκάμισο είναι πιο κοντά στο δέρμα από την μπλούζα. Κάνε λοιπόν πρώτα το καλό στα αδέρφια σου, σ’ αυτούς που έχουν την ίδια πίστη με σένα, στη συνέχεια στους συγγενείς, μετά στους γείτονες και μετά στους ανθρώπους που είναι μακριά από εσένα, όσον αφορά την πίστη και το αίμα, και μετά στους ανθρώπους που ζουν στα πιο μακρινά μέρη του κόσμου.

   Ας μην είμαστε, όπως εκείνοι, που ονομάζονται διεθνιστές και είναι έτοιμοι να κάνουν το καλό σ’ εκείνους που είναι πιο μακριά, ενώ τα αδέρφια μας, τα πλησιέστερα στοαίμα και την πίστη, τα αφήνουν αβοήθητα, να ταλαιπωρούνται και να πεθαίνουν.

Ὁμιλία γιά τήν προφητεία σχετικά μέ τόν ἐρημωμένο οἶκο. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

ΟΜΙΛΙΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΗΜΩΜΕΝΟ ΟΙΚΟ.

ιδού αφίεται υμών ο οίκος υμών έρημος

(Ματθ. 23,38)

Γιατί  ο Κύριος, όταν κρινόταν ενώπιων των Εβραίων και του Πιλάτου, παρέμεινε σιωπηλός; Διότι πριν απ’ αυτό είχε πει τα πάντα, όσα ήταν αναγκαία να ειπωθούν. Προφήτευσε πώς οι Εβραίοι αρχιερείς θά Τον παρέδιδαν στους απίστους και πώς θά Τον σκότωναν. Πολλές φορές είχε προαναγγείλει τα όσα δεινά θά Τον έβρισκαν και οι απόστολοι πού Τον άκουγαν τα είχαν κρατήσει επιμελώς στη μνήμη τους. Προφήτευσε επίσης τη φοβερή τιμωρία πού θά επέσυραν στους εαυτούς τους οι μιαιφόνοι Εβραίοι, γιά τις φαύλες πράξεις τους εναντίον τού Υιού τού Θεού. Αυτά τα άκουσαν και οι Εβραίοι - και τα λησμόνησαν!

Ιδού αφίεται υμίν ο οίκος υμών έρημος. Ο Κύριος προφήτευσε αυτόν τον λόγο γιά τούς Εβραίους. Οι Εβραίοι τον άκουσαν και τον λησμόνησαν. Αλλά πολύ αργότερα, πολλοί θυμήθηκαν αυτούς τούς προφητικούς λόγους: πολλοί εκ των επιζώντων τού φοβερού κακού πού βρήκε την Ιερουσαλήμ, όταν οι Ρωμαίοι την κατέστρεψαν, λεηλάτησαν και έκαψαν, διώχνοντας τούς κατοίκους της, οι οποίοι διασκορπίστηκαν σε όλα τα μέρη του κόσμου. Πολλοί τότε αποκεφαλίστηκαν ή στραγγαλίστηκαν, πέθαναν από την πείνα ή σταυρώθηκαν.

Ὁμιλία γιά τήν κρίση κατά τήν σάρκα καί τήν κρίση κατά τό πνεῦμα. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΣΑΡΚΑ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ . ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

 υμείς κατά την σάρκα κρίνετε (Ίωάν. 8:15)

Έτσι μίλησε ο πάνσοφος Κύριος στους μοχθηρούς Ιουδαίους: υμείς κατά την σάρκα κρίνετε. Είχαν συλλάβει μια γυναίκα για μοιχεία και ήθελαν να τη λιθοβολήσουν, επειδή διέπραξε σαρκικό αμάρτημα. Όμως ο Καρδιογνώστης Κύριος, ο Οποίος καταλάβαινε την ψυχή της γυναίκας κι έβλεπε ότι αυτή μπορούσε να σωθεί και να αλλάξει, τήν έφερε σε μετάνοια και τη λύτρωσε. Μολονότι η γυναίκα αυτή είχε διαπράξει μοιχεία, όμως η ψυχή της δεν ήταν μοιχός ολοκληρωτικά. Οι Φαρισαίοι, από τήν άλλη πλευρά, έφεραν συνεχώς στήν καρδιά τους το αμάρτημα της μοιχείας, αλλά το απέκρυπταν επιδέξια. Δεν καταδίκαζαν τήν καρδιακή μοιχεία, αλλά μόνον τήν πράξη της σαρκικής μοιχείας εκείνων πού έπιαναν επ’ αυτοφώρω.

Οι πνευματικοί άνθρωποι κρίνουν κατά το πνεύμα και οι σαρκικοί άνθρωποι κρίνουν κατά τη σάρκα. Ακόμη και σήμερα οι Εβραίοι, διασκορπισμένοι σε όλο τον κόσμο και «τιμωρημένοι», είναι ανίκανοι να σκεφτούν πνευματικά και να κρίνουν πνευματικά. Ακόμα σκέπτονται και κρίνουν μόνον κατά τη σάρκα και μόνον εξωτερικά, σύμφωνα με τις επιταγές τού νόμου πού είναι γραμμένος σε χαρτί αποτυπωμένος στη φύση, αλλα ακόμη όχι κατά το πνεύμα. Διότι, αν είχαν μάθει να κρίνουν τούς ανθρώπους και τα έργα κατά το πνεύμα, θά αναγνώρισαν αμέσως τον Κύριο Ιησού ως Μεσσία και Σωτήρα.

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης γιά τούς Ραββίνους

– Γέροντα, οι Εβραίοι, ενώ διαβάζουν την Παλαιά Διαθήκη, πώς δεν πιστεύουν στον Χριστό;

– Δεν πας να το πης αυτό στους Εβραίους; Οι Εβραίοι είχαν ανέκαθεν φανατισμό. Καταλαβαίνουν, αλλά είναι ο εγωισμός που τους τυφλώνει. Αν πρόσεχαν λίγο, δεν θα παρέμενε κανένας Εβραίος.

– Αυτά που διάβαζαν, πώς τα ερμήνευαν;

– Πώς τα ερμήνευαν και πώς τα ερμηνεύουν! Τα πνευματικά νοήματα τα κάνουν υλικά. Αυτό λ.χ. που λέει ο Προφήτης Ησαΐας, «εξανθήσει τα έρημα του Ιορδάνου», να δης πώς το ερμήνευσαν. Για να δείξουν ότι άνθησε η έρημος, γύρισαν κάποιον ποταμό, έκαναν πεζούλια, κήπους, φύτεψαν μπανανιές, λεμονιές, πορτοκαλλιές, έφτιαξαν όλο περιβόλια, οπότε λένε «άνθησε η έρημος»! Όλα έτσι τα ερμηνεύουν. Ενώ οι λόγοι αυτοί του Προφήτου αναφέρονται στην αναγέννηση του κόσμου με το Άγιο Βάπτισμα, με το λουτρό της παλιγγενεσίας.

– Τώρα περιμένουν τον επίγειο βασιλιά;

– Ναι, τον Αντίχριστο. Οι Ραββίνοι ξέρουν ότι ήρθε ο Μεσσίας και ότι Τον σταύρωσαν. Αφού έχω μάθει από ένα πρόσωπο ότι, όταν ψυχορραγή ένας Εβραίος, πάει ο Ραββίνος και του λέει στο αυτί: «Ο Μεσσίας ήρθε». Βλέπεις, τους πειράζει η συνείδηση, γιατί αισθάνονται ενοχή, αλλά δεν ταπεινώνονται.

Δεῖτε τί ἀναφέρουν τά «Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών» γιά τόν ἔλεγχο τοῦ πλανήτη καί γιά τούς Χριστιανούς

Δείτε τί αναφέρει για τους φόρους το 20ο κεφάλαιο από τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» και θα ... τρομάξετε

Πρωτόκολλο Εικοστό – Μια προοδευτική φορολογία θα δώσει πολύ μεγαλύτερο εισόδημα από τη σημερινή αναλογική φορολογία, η οποία μας είναι χρήσιμη μόνο για να διεγείρουμε αναταραχές και δυσαρέσκειες μεταξύ των Χριστιανών.
Προκαλέσαμε στους Χριστιανούς οικονομικές κρίσεις με μοναδικό σκοπό ν’ αποσύρουμε το χρυσό από την κυκλοφορία. Τεράστια κεφάλαια έμειναν στάσιμα, αποσύροντας και το χρήμα των Κρατών, που υποχρεώνονταν έτσι ν’ απευθύνονται στα ίδια αυτά κεφάλαια, για να βρουν χρήματα.

Τα δάνεια αυτά…επιβάρυναν τα οικονομικά των Κρατών με την πληρωμή τόκων. Τα υποδούλωσαν στο κεφάλαιο. Η συγκέντρωση της βιομηχανίας στα χέρια των κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι κατέστρεψαν τη μικρή βιομηχανία, απορρόφησε όλες τις δυνάμεις του λαού και συγχρόνως του Κράτους... Όσο καιρό τα δάνεια παρέμειναν εσωτερικά, οι Χριστιανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να μεταβιβάζουν το χρήμα από την τσέπη του φτωχού στις τσέπες του πλούσιου. Όταν όμως εξαγοράσαμε τα πρόσωπα που χρειάζονταν για να μεταφέρουμε τα δάνεια σε εξωτερικό έδαφος, όλα τα πλούτη των Χριστιανών διοχετεύθηκαν στα ταμεία μας και όλοι οι Χριστιανοί άρχισαν να μας πληρώνουν φόρο υποτέλειας.

Ποιό πρέπει νά εἶναι τό κριτήριο τῶν σχέσεων μας μέ τόν Ἑβραϊσμό;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 14^η Φεβρουαρίου 2017

ΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΧΕΣΩΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΒΡΑΪΣΜΟ; 

 

  Ο ρατσισμός και οι φυλετικές διακρίσεις σε όλες τους τις εκφάνσεις, αποτελεί σήμερα ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα.

Οι όντως δύσκολες οικονομικές και άλλες συνθήκες, σε παγκόσμιο επίπεδο, ευνοούν την ανάδυση τέτοιων φαινομένων. Μια έκφανση του ρατσισμού είναι και ο αντισημιτισμός. Το εκπεφρασμένο με φράσεις και πράξεις μίσος κατά του εβραϊκού λαού, το οποίο εμφανίζεται, σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα, ήδη στην προ Χριστού εποχή και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όπως είναι γνωστό, το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος στην προσπάθειά του να επιτύχει την προσέγγιση των θρησκειών και την καταπολέμηση του ρατσισμού και αντισημιτισμού, διοργανώνει συχνά μέσα στα πλαίσια των Διαθρησκειακών Συναντήσεων, Διασκέψεις Ακαδημαϊκού Διαλόγου και άλλες εκδηλώσεις, στις οποίες προβάλλει και τιμά πρόσωπα που πρωτοστατούν προς την κατεύθυνση αυτή και συμβάλλουν στην ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών και των λαών.   

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος:Περί παρουσίας ὀρθοδόξου χριστιανοῦ σέ συναγωγή

Εἰ εἰς θέατρον οὐκ ἐπιτρέπεις ἀπελθεῖν, πολλῷ μᾶλλον ἐπί συναγωγῆς τοῦτο χρή ποιεῖν. Μείζων γάρ ἡ παρανονία ἐκείνης αὕτη. Ἐκεῖ ἁμαρτία τό γινόμενον, ἐνταῦθα δέ ἀσέβεια.  

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος -  Ε.Π.Ε. 34,220)

(Απόδοση στην δημοτική γλώσσα)

Αν δεν επιτρέπεται να πηγαίνουν οι Χριστιανοί στο θέατρο, πολύ περισσότερο δεν επιτρέπεται στην συναγωγή. Αυτή η παρανομία είναι μεγαλύτερη εκείνης. Στην περίπτωση του θεάτρου πρόκειται για αμαρτία. Στην άλλη για ασέβεια.

Οἱ Ἐβραῖοι καί ὁ Ἀντίχριστος. ΓΕΡΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΑΖΑΡΗΣ.

Οι Εβραίοι και ο Αντίχριστος.

Οι Εβραίοι δεν πιστεύουν τον Χριστό. Λέει όμως στη Γραφή ότι στις ημέρες εκείνες, όπου θα είναι η δοκιμασία του ανθρώπου και θα έρθει αυτό το θηρίο της Αποκαλύψεως πού το λένε αντίχριστο και θα βασιλεύσει και θα δημιουργήσει τόσα προβλήματα αφάνταστα πάνω στη γη, θα ανατρέψει το Σύμπαν, τότε οι Εβραίοι στην αρχή θα τον πιστέψουν, ότι αυτός είναι ο Μεσαίας, εκείνος πού περιμένουν, γιατί ο αντίχριστος θα κάνει τέρατα και σημεία απ’ τον ουρανό: θα κατεβάζει αστραπές, θα κατεβάζει τα σύννεφα, θα κάνει θαύματα. Αυτά θα τα πιστέψουν, λέει.

Αλλά εκεί μέσα θα έρθει μεγάλη δυστυχία. Και τότε μερικοί απ’ αυτούς θα πουν:

Εὐθύνεται ἡ Ἐκκλησία γιά ἀντισημιτισμό;

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 20η  Απριλίου 2015.

 

ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟ;

 

 Ο ρατσισμός, σε όλες τους τις εκφάνσεις, αποτελεί σήμερα ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα. Οι όντως δύσκολες οικονομικές και άλλες συνθήκες, σε παγκόσμιο επίπεδο, ευνοούν την ανάδυση τέτοιων φαινομένων. Μια έκφανση του ρατσισμού είναι και ο αντισημιτισμός. Το εκπεφρασμένο με φράσεις και πράξεις μίσος κατά του εβραϊκού λαού, το οποίο εμφανίζεται, σύμφωνα με την ιστορία, ήδη στην προ Χριστού εποχή και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από πρόσφατο δημοσίευμα του κ. Δημήτρη Ψαρρά, στην εφημερίδα «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» (φύλλο: 30-3-2015), με τίτλο: «Πολλοί Εβραίοι αισθάνονται ταραγμένοι σήμερα από τον αντισημιτισμό στην Ευρώπη». Ο συντάκτης στο δημοσίευμά του σχολιάζει μια έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας σχετικά με τον αντισημιτισμό, η οποία παρουσιάστηκε στη βρετανική πρεσβευτική κατοικία στην Αθήνα υπό την αιγίδα της βρετανικής προεδρίας της Διεθνούς Συμμαχίας για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (IHRA). Στην εκδήλωση αυτή κεντρικός ομιλητής ήταν ο Βρετανός αναλυτής κ. Τζόναθαν Μπόιντ, του οποίου στη συνέχεια παραθέτει θέσεις και απόψεις πάνω στο εν λόγω θέμα.

Προσοχή!!!Κινέζικα παπούτσια φτιάχνονται μέ σταυρό στίς σόλες

Ἡ νέα τάξη πραγμάτων προσπαθεῖ μὲ κάθε μέσο νὰ «χτυπήσει» τὸν Τίμιο Σταυρό. Εἴχαμε παρατηρήσει τὸ φαινόμενο ἐδῶ καὶ χρόνια, ὁρισμένες ἑταιρεῖες νὰ τοποθετοῦν μικροὺς σταυροὺς κάτω ἀπὸ τὶς σόλες τῶν παπουτσιῶν ὥστε οἱ πιστοὶ ποὺ θὰ τὰ φορᾶνε νὰ πατᾶνε τόν Τίμιο Σταυρό. Ὅλως τυχαίως, οἱ συγκεκριμένες ἑταιρεῖες ἦταν ἑβραϊκῆς καταγωγῆς…

Φαίνεται πὼς τὰ σατανικά τους σχέδια δὲν σταμάτησαν, καὶ μὲ τὴ συμβουλὴ τοῦ ἀρχεκάκου, τοποθετοῦν πλέον κανονικὸ σταυρὸ καὶ μὲ ἰδαιετέρως μεγάλο σχῆμα κάτω ἀπό σόλες παπουτσιῶν. Μάλιστα ὅπως σημειώνει ὁ ἀναγνώστης πού μᾶς ἔστειλε τὶς φωτογραφίες, τὰ συγκεκριμένα παπούτσια προέρχονται ἀπὸ τὴν Κίνα καὶ μᾶλλον εἶναι ἑβραϊκῶν συμφερόντων…

ΜΗΤΡΟΠ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ, Ἐπιστολή πρός τούς Ἐβραίους τούς ἀρνουμένους ὅτι σταύρωσαν τόν Ἰησοῦ Χριστό μας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ & ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

 ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ - ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ 

Δημητσάνα-Μεγαλόπολη, Κυριακή 27 Ἀπριλίου 2014

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

Ἐπιστολή πρός τούς Ἑβραίους τούς ἀρνουμένους
ὅτι σταύρωσαν τόν Ἰησοῦ Χριστό μας 

Ἀδελφοί χριστιανοί,

Χριστός Ἀνέστη!

1. Χθές, προχθές, μοῦ εἶπαν γιά ἕνα ραββῖνο Ἑβραῖο πού λέει καί πολυ-λέει ὅτι δέν εὐθύνονται οἱ Ἑβραῖοι γιά τήν Σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ρίχνει τήν ὅλη εὐθύνη γιά τήν πράξη αὐτή στούς Ρωμαίους. Γιά τήν βεβαιότητα τοῦ πράγματος ζήτησα νά ἀκούσω καί ἐγώ τήν ὁμιλία του. Ἀπό τήν ὁμιλία του προσωπικά μοῦ ἔκανε καλή ἐντύπωση ἡ προσπάθειά του νά ἀπαλλάξει τό ἑβραϊκό ἔθνος του ἀπό τήν κατηγορία ὅτι βαρύνεται γιά τήν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, γιατί μέ αὐτό δηλώνει ὅτι τό θεωρεῖ ὡς μεγάλο κακό αὐτό πού ἔγινε. Τό κακό δηλαδή νά καταδικασθεῖ σέ θάνατο ὁ ἀθῶος Ἰησοῦς Χριστός. Καί δέν θέλει λοιπόν νά βαρύνεται καί νά κακολογεῖται τό ἔθνος του μέ μία τέτοια βαρειά κατηγορία.
Πραγματικά, ὁ ὁμιλητής μέ ὅσα λέγει καί μέ τόν τρόπο πού τά λέγει φανερώνει ὅτι ἀγαπάει πολύ τό ἔθνος του, τό ἑβραϊκό ἔθνος, γι᾽ αὐτό καί προσπαθεῖ, χωρίς ὅμως νά τό ἐπιτυγχάνει, νά ἀποδείξει ὅτι ὁ ἑβραϊκός λαός δέν ἔχει καθόλου σχέση μέ τήν σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ρόταρυ, Τοῦ Γεώργιου Ψαλτάκη, Θεολόγου

Σύμπτωση που του σύμβολο των Ρόταρυ εμπεριέχει το άστρο του Δαβίδ στο κέντρο του;

 Είναι μια οργάνωση που μετα λύπης βλέπουμε πολλές φορές σε συνεστιάσεις και συγκεντρώσεις τους να συμμετέχουν ιερείς,ακόμα και μητροπολίτες της Εκκλησίας,εστω και εν αγνοία τους ελπίζουμε,τους οποίους και τιμούν συχνά!Αυτό ακόμα και με το πρόσχημα οτι κάνουν κάποιες φιλανθρωπίες,είναι τρομερά επικίνδυνο και δυσάρεστο.

Ας δούμε ομως μερικά στοιχεία για το τι ακριβως είναι αυτή η οργάνωση:

Η διεθνής αυτή οργάνωση ιδρύθη στο Σικάγο στις 23.2.1905 από τον Αμερικανό δικηγόρο Paul P. Harris. Κάτω από το πρόσχημα φιλανθρωπικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων καλύπτει μυστικούς σκοπούς. Δια τούτο θεωρείται ως «το νηπιαγωγείον της Μασονίας»[1].

Ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης, δώρησε στήν ἰσραηλιτική κοινότητα τό βρεφοκομεῖο «Ἅγιος Στυλιανός» ἀξίας 28 ἑκ. εὐρώ! Μέ τή σύμφωνη γνώμη ΟΛΩΝ τῶν παρατάξεων!

Φυσικὰ τὸ τεράστιο αὐτὸ κονδύλι θὰ ἐπιβαρύνει τοὺς δημότες τῆς πόλης... 

Μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης, τὸ 1912, ἱδρύθηκε τὸ σωματεῖο «Ἅγιος Στυλιανός», ποὺ ἵδρυσε καὶ τὸ ὁμώνυμο βρεφοκομεῖο, ποὺ ἔκτοτε λειτουργεῖ διαρκῶς, παρέχοντας προστασία, στοργὴ καὶ ἐκπαίδευση σὲ ἔκθετα βρέφη.
Ἡ ἵδρυσή του στηρίχτηκε σὲ κληροδότημα τοῦ Θεσσαλονικέως ὁμογενοῦς ἀπὸ τὴ Βενετία Ἀντωνίου Νινή. Τὸ βρεφοκομεῖο διοικεῖται ἀπὸ τὸ 1938 ἀπὸ τὸν Δῆμο Θεσσαλονίκης ὑπὸ τὴν ἐπωνυμία «Δημοτικὸ Βρεφοκομεῖο Θεσσαλονίκης Ἅγιος Στυλιανός». Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, διατάχθηκε ἡ ἐγκατάστασή του σὲ κτήριο τῆς ἰσραηλιτικῆς κοινότητας καὶ συγκεκριμένα στὸ σχολεῖο «Καζές», ὅπου στεγάζεται μέχρι σήμερα.

Ὁ Μωαμεθανισμός εἶναι δημιούργημα τῶν Ἐβραίων!

Κατά τον 6ον αιώνα βλέπουν οι Εβραίοι τον Χριστιανισμό να ξαπλώνεται καί ν' αγκαλιάζει όλη τη γη. Θέλουν όμως, με κάθε τρόπο να αναχαιτίσουν την εξάπλωση αυτή. Τους ανησυχεί η ραγδαία πορεία της πίστεως και της Διδασκαλίας του Χριστού. Συνέρχεται τότε το αόρατο Εβραϊκό Επιτελείο Σανχεντρίν (Συνέδριο) και δημιουργεί μια χριστιανομάχο θρησκεία, τον Μωαμεθανισμό.

Ελάχιστοι, ίσως γνωρίζουν, ότι η θρησκεία του Ισλάμ δεν ήταν έργο του αγραμμάτου καί αγροίκου Μωάμεθ, αλλά των Εβραίων...

Ἡ προσήλωση στόν ἀριθμό 11 καί ἡ νέα δημόσια τηλεόραση μέ τό ἐβραϊκό ὄνομα

Η ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 11 ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΟΝΟΜΑ

"...Σέ καμία περίπτωση μήν σκύψουμε τό κεφάλι ἐνώπιόν τους καί νά μήν συνεργαστοῦμε μαζί τους. Μέ τή σιγουριά τοῦ νικητῆ ἄς ἐνισχύουμε τούς ἀδύναμους ἀδελφούς μας καί νά τούς θυμίζουμε τίς προρρήσεις τῶν Πατέρων πώς δέν ἀργεῖ ἡ ὥρα πού τά σχέδια αὐτῶν τῶν μωρῶν θά συντριβοῦν ὡς «σκεύη κεραμέως»..."

Ὅπως εὔστοχα ἔχει παρατηρηθεῖ, σημαντικές στιγμές τῆς Ἑλλάδας στήν ἐπί Μνημονίου ἐποχή ἐπιλέγονται χρονικά νά σχετίζονται μέ τόν ἀριθμό 11. Θυμίζουμε τήν τοποθέτηση τοῦ, ἐξωκοινοβουλευτικοῦ μέν, μέλους δέ, τῆς Τριμεροῦς Ἐπιτροπῆς τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, τραπεζίτη Λουκᾶ Παπαδήμου πού ἔλαβε χώρα στίς 11-11-2011 ἀλλά καί τήν ἀπό αὐτόν προκήρυξη ἐκλογῶν στίς 11-4-2012, ὕστερα ἀπό ἀναβολές ἕως ἐκείνη τήν ἡμέρα.

Περί κιπά (ἐβραϊκό σκουφάκι), Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ὀρθοδὀξου Ἐκκλησίας καί γέροντος Παϊσίου

Περί κιπά (εβραϊκό σκουφάκι), Ιερών Κανόνων της Ορθοδὀξου Εκκλησίας και γέροντος Παϊσίου

Κάποιοι αγαπητοί σχολιαστές του ιστολογίου μας, διαφώνησαν με την ανάρτησή και τη θέση μας για το μεμπτό της παρουσίας του Υπουργού Δένδια στην Εβραϊκή Συναγωγή, φορώντας μάλιστα και το κιπά (εβραϊκό σκουφάκι).

Για την ενημέρωση των ιδίων, αλλά και των καλοπροαίρετων αναγνωστών, φρονούμε ότι πρέπει να τονισθεί η ρητή απαγόρευση των Ιερών Κανόνων (65^ος Αποστολικός Κανών): «ει τις κληρικός ή λαϊκός εισέλθοι εις συναγωγήν Ιουδαίων ή αιρετικών προσεύξασθαι και καθαιρείσθω και ΑΦΟΡΙΖΕΣΘΩ».¹  
Και επειδή ένας από τους σχολιαστές υποστήριξε ότι μόνο φορώντας το κιπά μπορούμε να προσκυνήσουμε τον τάφο του Προφητάνακτος Δαβίδ, οπότε κατά κάποιο τρόπο επιβάλλεται να το φορέσουμε σε αυτήν την περίπτωση, η απάντηση έρχεται από τον γέροντα Παίσιο και είναι σαφέστατη:

Ἐβραίοι καί Χριστιανοί

Διάλογος μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών ^[1]

 

© John S. Romanides

 

Βουκουρέστι, Ρουμανία, 29-31 Οκτωβρίου 1979. Η συνέχεια του διαλόγου που έγινε τον Μάρτιο 1977 στην Λουκέρνη της Ελβετίας, υπό την αιγίδα του Πατριάρχου Ιουστινιανού της Ρουμανίας και του Αρχιραββίνου Μωϋσή  Ρόζεν της Ρουμανίας.

Στην συνάντηση προήδρευσαν από κοινού ο Μητροπολίτης Δαμασκηνός Τρανουπόλεως, ^[2] Διευθυντής του Ορθοδόξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ Ελβετίας κα ο Καθηγητής Σεμαρυαχου Ταλμών, Πρόεδρος του Εβραϊκού Συμβουλίου για Διαθρησκειακές Διαβουλεύσεις στο Ισραήλ, Καθηγητής Αγίας Γραφής στο Ινστιτούτο Εβραϊκών Σπουδών και Πρύτανης του Τμήματος Ανθρωποτήτων, Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ.

Τα κείμενα που παρουσιάσθηκαν κατά την διάρκεια των συναντήσεων της πρώτης ημέρας είχαν ετοιμασθεί και παρουσιάσθηκαν από τον Καθηγητή κ. Μιχαήλ Βύσογκροντ του Πανεπιστημίου City University of New York, με τον τίτλο «Παράδοση και Κοινωνία στον Ιουδαϊσμό», και το Ορθόδοξο κείμενο είχε ετοιμασθεί από τον Διάκονο Ηλί Τζόουνς Γκολίτζιν του Ινστιτούτου Βιβλικών Επιστημών, Τμήμα Θεολογίας, Ελβετία, με τίτλο «Ο ρόλος της Αγίας Γραφής στην Ορθόδοξη Παράδοση» ^[3]

Ἅγιος νεομάρτυς Φιλούμενος ἁγιοταφίτης (1913-1979).

Ο άγιος νεομάρτυρας Φιλούμενος του Φρέατος του Ιακώβ (29 Νοεμβρίου 1979)

Άγιος Φιλούμενος – Στις 29 Νοεμβρίου 2009 ημέρα της εορτής του έγινε η αγιοκατάταξή του στα Ιεροσόλυμα

Ο Άγιος Φιλούμενος κατά κόσμος Σοφοκλής γεννήθηκε στην Λευκωσία, στις 15 Οκτωβρίου 1913. Γονείς του ήταν οι ευσεβείς Γεώργιος και Μαγδαληνή. Ήταν δίδυμος αδελφός με τον π. Ελπίδιο κατά κόσμον Αλέξανδρος και από μικροί ξεχώριχαν για την αγάπη που είχαν προς τον Θεό και γι’ αυτό από πολύ νωρίς άναψε μέσα τους η επιθυμία για τη μοναχική ζωή. Το 1927, σε ηλικία μόλις 14 τώ αναχώρησαν και οι δυο για την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, αφού πήραν την ευχή του πνευματικού τους, αλλά και των ευλαβών γονέων τους. Εκεί έμειναν 6 περίπου χρόνια, όταν ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου τους πήρε για να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο του Πατριαρχείου στα Ιεροσόλυμα, όπου βρέθηκαν το 1934, μαθητές στην Σχολή της Αγίας Σιών.