Ἦθος καὶ χριστιανικὴ ἠθικὴ μέσα ἀπὸ μιὰ ἀπόφαση τοῦ ΣΤΕ

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕ

Προ ολίγων εβδομάδων διαβάσαμε με έκδηλη απογοήτευση και έντονο προβληματισμό την απόφαση (392/2026) του Συμβουλίου της Επικρατείας (στο εξής ΣτΕ) σχετικά με τον “γάμο” των ομόφυλων ζευγαριών και την υιοθεσία παιδιών απ’ αυτά έτσι όπως νομοθετήθηκε με τον 5089/2034.

Δεν προτίθεμαι να κρίνω την απόφαση καθώς δεν είμαι νομικός, ούτε να κατακρίνω εμμέσως πλην σαφώς την επιλογή ζωής των ανθρώπων αυτών.

Είμαι όμως κι εγώ, όπως αυτοί, πολίτης και μάλιστα συνειδητός Χριστιανός, ελεύθερος να ζω και να υπερασπίζομαι το δικό μου δικαίωμα επιλογής και την ελευθερία , βάσει του Ελληνικού Συντάγματος, να εκφράζω τη γνώμη, την πίστη και τις αξίες μου και μάλιστα με τρόπο που δεν θα προσβάλλει κανέναν άλλον.

Έτσι, λοιπόν, το σημείο της εν λόγω απόφασης που θα σχολιάσω είναι η λανθασμένη βάση του σκεπτικού του ΣτΕ , ειδικά σε ότι αφορά στην ηθική και τα χρηστά ήθη εξ απόψεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Ας δούμε πρώτα τί ακριβώς κοινοποιήθηκε στους πολίτες, μεταξύ άλλων.

Τυχαία επέλεξα την παρακάτω ιστοσελίδα : kathimerini.gr 20/3/26, 11:55 άρθρο της Σ. Σπίγγου με τίτλο : “Ομόφυλα ζευγάρια. Το σκεπτικό του ΣτΕ γιά τον πολιτικό γάμο και την υιοθεσία”. Σταχυολογώ τα παρακάτω:

“…οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας δεν παραμένουν στατικοί και αναλλοίωτοι αλλά εξελίσσονται σύμφωνα με τις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες, ενώ η επέκταση του πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου δεν θίγει τον θεσμό της οικογένειας…

…δεν θίγονται οι κανόνες και παραδόσεις της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας σχετικά με την τέλεση γάμου και δημιουργία οικογένειας…

Ἦθος καὶ εὐσυνειδησία

Ἦθος καὶ εὐσυνειδησία

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στὴν ἐποχή μας, ὅπου οἱ ἄνθρωποι στὴν πλειονότητά τους ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, παρατηροῦμε τοὺς ὑπεύθυνους τῆς πολιτικῆς ζωῆς νὰ προγραμματίζουν μικρὰ ἀλλὰ καὶ μεγάλα ἔργα καὶ νὰ τὰ πραγματοποιοῦν, γιὰ τὴν πρόοδο καὶ τὴν εὐημερία τοῦ λαοῦ. Κανένας λογικὸς ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς κατηγορήσει. Ἐπιμέρους ἀδυναμίες ἴσως νὰ ὑπάρχουν, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι οἱ προσπάθειες εἶναι μάταιες καὶ ἀνωφελεῖς.

Ὑπάρχει ὡστόσο ἡ μεγάλη ἔλλειψη ἱκανῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ λειτουργήσουν καὶ νὰ ἀξιοποιήσουν τὰ ἔργα. Ἀνησυχοῦμε, γιατί δὲν ὑπάρχει τὸ ἦθος καὶ ἡ εὐσυνειδησία, γιὰ νὰ ἀποδίδουν σωστὰ καὶ νὰ καταλήγουν στὴ βελτίωση τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων. Θὰ περιγράψουμε μερικὲς περιπτώσεις, γιὰ νὰ γίνει κατανοητὸ ὅτι ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ ἀνθρώπους μὲ ἦθος καὶ εὐαισθησία. Κι ἐκεῖ πρέπει νὰ στρέφεται πρωτίστως κάθε πνευματικὴ προσπάθεια.

Σὲ μία περιοχὴ διαπιστώνεται ὅτι τὸ δημοτικὸ σχολεῖο εἶναι ἀκατάλληλο καὶ ἐπικίνδυνο γιὰ τὴ σωματικὴ ἀκεραιότητα τῶν μαθητῶν καὶ τῶν δασκάλων. Γίνονται ἐνέργειες καὶ σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα ἡ ἁρμόδια ὑπηρεσία τοῦ κράτους κτίζει καὶ ἐξοπλίζει ἕνα σύγχρονο σχολεῖο, ποὺ χαροποιεῖ μαθητὲς καὶ γονεῖς. Γίνονται ἐγκαίνια, καλοῦνται οἱ ἄρχοντες τῆς τοπικῆς αὐτοδιοίκησης, διατυπώνονται εὐχὲς καὶ δίνονται ὑποσχέσεις ὅτι ὅλα θὰ πᾶνε καλά. Μετὰ ἀπὸ μερικοὺς μῆνες ὅμως ἀρχίζουν νὰ φαίνονται τὰ ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα τῆς μεγάλης ἔλλειψης. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ δὲν ἐργάζονται μὲ εὐσυνειδησία. Εἶναι ἀδιάφοροι, τοὺς λείπει ἡ ἀγάπη γιὰ τὰ παιδιὰ καὶ ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντά τους μὲ ρᾳθυμία. Παράλληλα ἔχουν συνεχῶς ἀπαιτήσεις ἀπὸ τοὺς προϊσταμένους τους καὶ ἐπιδιώκουν τὴν εὔκολη καὶ χαλαρὴ ἀπασχόληση.

Ἕνας πραγματικός ἡθοποιός

Ηθοποιός: διαμορφώνων ήθος ή χαρακτήρα # εκφράζων ήθη και συναισθήματα της ψυχής 

Σε μια πόλη ήταν ένας ζυγιστής. Έρχεται κάποιος κάτοικος της πόλης φέρνοντάς του πεντακόσια νομίσματα σφραγισμένα. Του λέει: «Πάρε τα σφραγισμένα πεντακό­σια νομίσματα και, όταν θα έχω ανάγκη, μού τα δίνεις λίγα-λίγα». 

Όταν του τα έδωσε, κανείς άλλος δεν ήταν παρών εκεί. Άλλα ένας από τα υψηλά πρόσωπα της πόλης, πού περπατούσε έξω από τό ζυγοστάσιο, άκουσε και είδε ότι του έδωσε τα σφραγισμένα νομίσματα. Όμως ό ζυγιστής δεν ήξερε ότι άκουσε.

Ύστερα από μέρες έρχεται αυτός πού είχε δώσει τα χρήματα και λέει στον ζυγιστή: «Δώσ’ μου ένα μέρος από τα σφραγισμένα, γιατί έχω ανάγκη». Εκείνος νομίζοντας ότι κανείς δεν ήταν μπροστά, όταν του τα είχε δώσει, αρνήθηκε και είπε: «Τίποτε δεν μου έδωσες». Μόλις βγήκε ό άνθρωπος από κει ταραγμένος, τον συναντά εκείνο το επίσημο πρόσωπο και τού λέει: «Τί έχεις;» Αυτός του παρουσί­ασε το πρόβλημα. Τον ρωτάει: «Πράγματι του έχεις δώσει;» «Ναι», άπαντά. Τού λέει τότε: «Πες του: έλα και πείσε με ορκιζόμενος στον άγιο Ανδρέα, και αυτό μού αρκεί». Εκεί κοντά υπήρχε ναός τού άγιου μάρτυρα Ανδρέα.

Όταν επρόκειτο να ορκιστεί ό ζυγιστής, παίρνει εκείνο το επίσημο πρόσωπο τον υπηρέτη του και τού λέει:

“Εἶχα τρεῖς γιούς. Σκοτώθηκαν καί οἱ τρεῖς ἐκεῖ πάνω. Χαλάλι τῆς πατρίδας μου”

 

Στον πανηγυρικό λόγο που εκφώνησε στην Ακαδημία Αθηνών, στις 27 Οκτωβρίου του 1960, ο μεγάλος μας λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης, μεταξύ των άλλων σπουδαίων ανέφερε και ένα συγκλονιστικό γεγονός, που διαδραματίσθηκε στα μετόπισθεν, όπου απόλεμος πληθυσμός της πατρίδας μας συναγωνιζόταν την ανδρεία των μαχητών. Το μεταφέρω:

«Είχε οργανωθή, κατά τη διάρκεια του αγώνα υπηρεσία μεταγγίσεως αίματος, απ’ τον Ερυθρό Σταυρό της Ελλάδος. Είχα και ένα φίλο γιατρό, σ’ αυτή την υπηρεσία, λοιπόν πήγαινα κάπου-κάπου να τον δω και να τα πούμε. Ο κόσμος έκαμε ουρά κάθε μέρα για να δώση το αίμα του για τους τραυματίες μας. Ήταν εκεί νέοι, κοπέλες, γυναίκες, μαθητές, παιδιά που περίμεναν τη σειρά τους. Μια μέρα, λοιπόν, ο επί της αιμοδοσίας φίλος μου γιατρός, είδε μέσα στην σειρά των αιμοδοτών που περίμεναν, να στέκεται και ένα γεροντάκι.

– Εσύ, παππούλη, του είπε ενοχλημένος, τι θέλεις εδώ;

Ο γέρος απάντησε δειλά:

Συμβουλὲς γιά τὸ ἦθος τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴν ἐναρέτη ζωὴ

 

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

1. Οἱ ἄνθρωποι λέγονται λογικοὶ καταχρηστικά. Δέν εἶναι λογικοὶ ἐκεῖνοι πού ἔμαθαν τοὺς λόγους καὶ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων σοφῶν, ἀλλὰ ὅσοι ἔχουν λογικὴ ψυχὴ καὶ μποροῦν νά διακρίνουν ποιό εἶναι τὸ καλὸ καὶ ποιό εἶναι τὸ κακό. Καὶ ἔτσι ἀποφεύγουν τὰ κακὰ καὶ ψυχοβλαβῆ, μελετοῦν ὅμως σοβαρὰ τὰ καλὰ καὶ ψυχωφελῆ καὶ τὰ πράττουν μὲ μεγάλη εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Μόνο αὐτοὶ πρέπει ἀληθινὰ νά λέγονται λογικοὶ ἄνθρωποι.

2. Ὁ ἀληθινὰ λογικὸς ἄνθρωπος μία μόνο φροντίδα ἔχει, νά ὑπακούει καὶ νά εἶναι ἀρεστὸς στόν Θεό, τὸν Κύριο τῶν ὅλων, καὶ σὲ τοῦτο καὶ μόνο νά ἀσκεῖ τὴν ψυχὴ του, πῶς νά γίνει ἀρεστὸς στόν Θεό, εὐχαριστώντας Τον -ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ θέση του στή ζωή- γιά τὴν μεγάλη καὶ ἐξαιρετικὴ πρόνοιά Του καὶ τὴν κυβέρνηση ὅλου τοῦ κόσμου. Γιατὶ εἶναι παράλογο, τό νά εὐχαριστοῦμε τοὺς γιατροὺς ὅταν μᾶς δίνουν τὰ πικρὰ καὶ ἀηδιαστικὰ φάρμακα γιά χάρη τῆς ὑγείας τοῦ σώματός μας, νά εἴμαστε ὅμως ἀχάριστοι στόν Θεὸ γιά ὅσα φαίνονται σ’ ἐμᾶς δυσάρεστα καὶ νά μὴν ἀναγνωρίζουμε ὅτι τὰ πάντα γίνονται ὅπως πρέπει καὶ πρὸς τὸ συμφέρον μας σύμφωνα μὲ τὴν πρόνοιά Του.

α.Δόγμα καί ἦθος_ β.Περί Θεοῦ_Κατηχήσεις Ἁγ. Κυρίλλου_mp3

Π. Σάββας 2011-05-28_Α)ΔΟΓΜΑ ΚΑΙ ΗΘΟΣ-Β)ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ_ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ_4η ΚΑΤΗΧΗΣΗ_1ο ΜΕΡΟΣ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 11-08-2010 (Συνάξεις Ἀνδρῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ὁ ὀμορφότερος στίβος

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Ο Ο Μ Ο Ρ Φ Ο Τ Ε Ρ Ο Σ Σ Τ Ι Β Ο Σ

Τη νύχτα 7 προς 8 Δεκεμβρίου 2012 συνέβη ένα συγκλονιστικό γεγονός. Στο χωριό Μεσορόπη Παγγαίου Καβάλας ένα σπίτι άρπαξε φωτιά. Ήταν μια μικρή τριώροφη μονοκατοικία, όπου κατοικούσε η μεγάλη υπερπολύτεκνη οικογένεια του ζεύγους Αθανασίου και Ειρήνης Τσιμηρίκα με δέκα παιδιά. Η φωτιά εκδηλώθηκε στο δεύτερο όροφο, όπου κοιμόντουσαν ο παππούς και η γιαγιά της οικογένειας με τα δύο μικρότερα παιδιά, τον Γεράσιμο, 7 ετών, και τον Ανδρέα, 5 ετών. Όταν η φωτιά έγινε αντιληπτή, οι γονείς και τα μεγαλύτερα παιδιά άρχισαν αμέσως να βγάζουν έξω τα μικρότερα παιδιά. Όμως στο δεύτερο όροφο η φωτιά προκάλεσε βραχυκύκλωμα που βύθισε στο σκοτάδι ολόκληρο το σπίτι. Ο πυκνός καπνός συμπλήρωσε το κακό κατεβάζοντας την ορατότητα στο απόλυτο μηδέν.

Στις κρίσιμες εκείνες στιγμές του πανικού και της σύγχυσης ο μεσαίος γιος, ο δεκαπεντάχρονος Τηλέμαχος, αντιλήφθηκε πρώτος τον κίνδυνο που διέτρεχαν τα μικρά του αδέλφια στο δεύτερο όροφο.

Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων καί τήν ἐνάρετη ζωή, σέ 170 κεφάλαια

Ἅγιος Ἀντώνιος ὁ Μέγας

1. Ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος μιά μόνο φροντίδα ἔχει, νά ὑπακούει καί νά εἶναι ἀρεστός στό Θεό, τόν Κύριο τῶν ὅλων, καί σέ τοῦτο καί μόνο νά ἀσκεῖ τήν ψυχή του, πῶς νά γίνει ἀρεστός στό Θεό , εὐχαριστώντας Τον γιά τή μεγάλη καί ἐξαιρετική πρόνοιά Του καί τήν κυβέρνηση ὅλου τοῦ κόσμου, ὅποια κι ἄν εἶναι ἡ θέση του στή ζωή. Γιατί εἶναι παράλογο, νά εὐχαριστοῦμε τούς γιατρούς ὅταν μᾶς δίνουν τά πικρά καί ἀηδιαστικά φάρμακα γιά χάρη τῆς ὑγείας τοῦ σώματός μας, νά εἴμαστε ὅμως ἀχάριστοι στό Θεό γιά ὅσα φαίνονται σ᾿ ἐμᾶς δυσάρεστα καί νά μήν ἀναγνωρίζουμε ὅτι τά πάντα γίνονται ὅπως πρέπει καί πρός τό συμφέρον μας σύμφωνα μέ τήν πρόνοιά Του. Γιατί ἡ ἀναγνώριση αὐτή καί ἡ πίστη στό Θεό εἶναι ἡ σωτηρία καί ἡ τελειότητα τῆς ψυχῆς.

Μέγας Ἀντώνιος - Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων καί τήν ἐνάρετη ζωή

1. Οι άνθρωποι λέγονται λογικοί καταχρηστικοί. Δεν είναι λογικοί εκείνοι που έμαθαν τα λόγια και τα βιβλία των αρχαίων σοφών, αλλά όσοι έχουν λογική ψυχή και μπορούν να διακρίνουν ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό και έτσι αποφεύγουν τα πονηρά και βλαβερά στη ψυχή, μελετούν όμως τα καλά και ψυχωφελή, και τα πράττουν με μεγάλη ευχαριστία προς το Θεό. Μόνο αυτοί πρέπει αληθινά να λέγονται λογικοί νθρωποι.
2. Ο αληθινά λογικός άνθρωπος μια μόνο φροντίδα έχει, να υπακούει και να αρέσει στο Θεο των όλων.
3. Η εγκράτεια, η ανεξικακία, η σωφροσύνη, η καρτερία, η υπομονή και οι παρόμοιες μέγιστες και ενάρετες δυνάμεις μας δόθηκαν από το Θεό και είναι αντίθετες και αντιστέκονται και μας βοηθούν στις αντίστοιχες προς αυτές κακίες. Αν γυμνάζουμε αυτές τις δυνάμεις και τις έχουμε πάντοτε πρόχειρες, τότε νομίζουμε ότι δεν μας συμβαίνει πια τίποτε δύσκολο ή θλιβερό ή αβάσταχτο, γιατί σκεφτόμαστε ότι όλα είναι ανθρώπινα και τα νικούν οι αρετές που έχομε.

Το Ορθόδοξο ήθος

ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ

π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος
Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας

ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΗΘΟΣ

Το ορθόδοξο ήθος είναι καρπός συνεργασίας της ανθρώπινης προαίρεσης και της χάρης του Θεού. Είναι αποτέλεσμα ελεύθερης προσωπικής επιλογής, που αναφέρεται στην αποδοχή του έργου του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου· του δρόμου που ο Θεός υποδεικνύει στον άνθρωπο για να κάνει κτήμα του την εν Χριστώ σωτηρία. Γι' αυτό λέμε πως το ορθόδοξο ήθος είναι αποτέλεσμα συνεργίας της ανθρώπινης προαίρεσης και της χάρης του Θεού. 

Αναλύοντας το ορθόδοξο ήθος είμαστε αναγκασμένοι να επανέλθουμε σε θέματα που ήδη έχουμε εξετάσει. Η επανάληψη αυτή βοηθάει τον αναγνώστη να κατανοήσει βαθύτερα το θέμα που αναλύουμε σ' αυτό το κεφάλαιο.

Ὑπάρχουν πολλές Ἐκκλησίες;

Η ΕΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ».

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ «χῶρος» καί ὁ «τρόπος» τῆς σωτηρίας· εἶναι τό «ζωντανό Σῶμα», ὅπου κανείς ζεῖ τήν ὄντως Ζωή δηλαδή  τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

Πρέπει εὐθύς ἐξ ἀρχῆς νά τονίσουμε ὅτι, ὅταν χρησιμοποιοῦμε τόν ὅρο «Ἐκκλησία», ἐννοοῦμε τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί μόνον Αὐτήν. Καμμιά ἄλλη ἀπό τίς λεγόμενες «Ἐκκλησίες» δέν ἀποτελεῖ ἀληθινή Ἐκκλησία, ἀφοῦ Μία Ἐκκλησία θεμελίωσε ὁ Χριστός στήν γῆ: Τήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ἡ ὁποία, μόνη Αὐτή, διαφύλαξε ἀπαράτρωτα τά δόγματα τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων καθώς καί τήν Ἱερά Παράδοση[1]. Μόνο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πληροῖ αὐτό πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Ἀπόστολο Παῦλο, δηλαδή  : «στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας»[2]. Αὐτή εἶναι ἡ ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία.

Τό ἦθος τῶν ὀρθοδόξων ἑλλήνων

Το 1960 ομιλητής, κατά την εορτάσιμο ημέρα, στην Ακαδημία Αθηνών είναι ο Στρατής Μυριβήλης. Αντιγράφω: «Είχε οργανωθεί, κατά τη διάρκεια του αγώνος, υπηρεσία μεταγγίσεως αίματος απ’ τον

Ερυθρό Σταυρό της Ελλάδος. Είχα ένα φίλο γιατρό σ’ αυτή την υπηρεσία και πήγαινα κάπου-κάπου να τον δω και να τα πούμε. Ο κόσμος έκαμε κάθε μέρα ουρά γιά να δώσει το αίμα του για τους τραυματίες μας.

Ήταν εκεί νέοι, κοπέλες, γυναίκες, μαθητές, παιδιά που περίμεναν τη σειρά τους.

Μία μέρα, λοιπόν, ο επί της αιμοδοσίας φίλος μου γιατρός, είδε μέσα στη σειρά των αιμοδοτών που περίμεναν, να στέκεται και ένα γεροντάκι.
- Εσύ, παππούλη, του είπε ενοχλημένος, τι θέλεις εδώ;

Ανάλυσις τών αρχικών γραμμάτων τής λέξεως ΘΕΟΜΗΤΩΡ. Kηρύγματα π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Κυρ. ΠΡΟ τής Υψώσεως. 9.9.2007

Γλυκοφιλούσα - Ιερά Μονή Φιλοθέου

Εξακολουθεί να υπάρχει η εορτή της Παναγίας μας, και όπως το αναφέραμε χτες στο μικρό μας κήρυγμα, είπαμε ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, ονομάζεται Θεοτόκος σύμφωνα με εκείνα τα οποία εδογμάτισε η Τρίτη Οικουμενική Σύνοδος, δεν την είπε μόνον Θεοτόκο, αλλά και την είπε και Θεομήτορα.
Θα μπορούσαμε αν θέλουμε, -αν θέλουμε βέβαια-, να πάρουμε ένα ένα τα γράμματα της λέξεως ΘΕΟΜΗΤΩΡ, Θήτα, Εψιλον, Όμικρον, Μι, Ητα και τα λοιπά, και στο καθένα από αυτό να κάνουμε μια μικτή ανάλυση.
Δεν θάθελα βέβαια να σας κουράσω διότι μόνον το πρώτο γράμμα, μας αναφέρεται σε αυτό το οποίον πιστεύουμε, δηλαδή εις Κύριον τον Θεόν, τον Έναν αλλά Τριαδικόν Θεόν, τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα, αυτή είναι η πίστις μας.
Πιστεύομε εις έναν Θεόν, Τριαδικόν, Τρισυπόστατον, δηλαδή εις τρείς υποστάσεις.
Κάθε πρόσωπο είναι και τέλειος Θεός.
Όλος Θεός ο Πατήρ, όλος Θεός ο Υιός, όλος Θεός το Άγιον Πνεύμα.