Δόγματα καὶ Ἱεροί Κανόνες

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία πού ἔγινε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου τοῦ ὁμωνύμου προαστίου Ἀθηνῶν, τὴν Δευτέρα 19 Ὀκτωβρίου 2009.

Σεβαστοὶ πατέρες, χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς κάθ’ ἠμᾶς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,

Εἶναι σύνηθες ὅταν χρειαζόμαστε πνευματικὴ τροφοδοσία, καὶ καλὰ κάνουμε, νὰ διαβάζουμε κάποια κείμενα, κάποια βιβλία καὶ νὰ τρεφόμαστε ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ μας καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Πολὺ ὡραῖο εἶναι αὐτὸ τὸ πράγμα. Ἀλλὰ ἔχω παρατηρήσει ὅτι δὲν εἶναι σύνηθες, μέσα σ’ αὐτὴν τὴν...πνευματική μας ἀναζήτηση γιὰ πνευματικὴ τροφοδοσία, ν’ ἀνοίξουμε καμιὰ φορά καὶ νὰ διαβάζουμε τὰ πρακτικὰ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

Τί διατυπώνεται ἐκεῖ; Ὅπως ξέρετε πολὺ καλά, διατυπώνονται δύο πράγματα. Διατυπώνονται τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ μάλιστα ἀλαθήτως διὰ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ ταυτόχρονα διατυπώνονται πῶς θὰ γίνουν οἱ δρόμοι καὶ οἱ τρόποι γιὰ νὰ μπορέσουν αὐτὰ τὰ δόγματα νὰ γίνουν πράξη στὴ ζωή μας καί, ἂν στὴ ζωὴ μας κάτι δὲν πάει καλά, πώς μέσα ἀπὸ αὐτὰ τὰ δόγματα θὰ διορθώσουμε τὰ μὴ σωστά.

Ἔχουμε λοιπὸν στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, τοὺς Ὅρους, πού εἶναι τὰ δόγματα, καὶ ἔχουμε καὶ τοὺς Κανόνες, τὸ πῶς [δηλαδὴ] θὰ θεραπεύσουμε αὐτὸ πού δὲν πάει σωστά.

Θὰ μοῦ πεῖτε, μὰ ἄλλο πράγμα νὰ διαβάζεις ἕνα κείμενο ζωντανό, ὅπου παίρνεις πνευματικὴ τροφὴ καὶ ἄλλο νὰ διαβάζεις τὰ πρακτικὰ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Γί’ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ λόγο, γιὰ νὰ φύγει αὐτὴ ἡ πόλωση ἀπὸ τὸ νοῦ μας, αὐτὴ τὴ βραδιὰ πολὺ σύντομα θὰ προτείνω κι αὐτὴ τὴν πάρα πολὺ οὐσιαστικὴ μέθοδο πνευματικῆς τροφοδοσίας μέσα ἀπὸ τοὺς Ὅρους καὶ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ δὴ θὰ μείνω στὸ θέμα τὸ πῶς οἱ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας θεραπεύουν.

Νὰ τὸ τονίσω ἀφετηριακὰ χρησιμοποιώντας λόγια τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης λέει ὁμιλώντας γιὰ τοὺς Κανόνες -προσέξτε οἱ Ὄροι εἶναι τὰ δόγματα καὶ οἱ Κανόνες εἶναι τὸ πῶς θὰ θεραπεύσουμε αὐτὸ πού δὲν ζοῦμε σωστὰ- λέει: «ὅπως ἂν θεραπευθείη πᾶν ἀρρώστημα ψυχικὸν»[1]. Γί’ αὐτὸ ὑπάρχουν οἱ Κανόνες, γιὰ νὰ γιατρέψουμε κάθε ἀρρώστημα ψυχικό, καὶ παραλληλίζει τὴ μελέτη τῶν Κανόνων καὶ τὴν ἐφαρμογή τους ὡς ἰατρικὴ μεθοδολογία.

Προσέξτε, γιὰ νὰ σᾶς βοηθήσω νὰ σᾶς πῶ κάτι πολὺ οὐσιαστικό· λέω, Ὄροι καὶ Κανόνες. Ὄροι εἶναι τὰ δόγματα. Τὰ δόγματα εἶναι ἀλήθειες· ἀλλὰ τὰ δόγματα εἶναι ἀλήθειες οἱ ὁποῖες ἀποκαλύπτονται ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ βιωθοῦν, δὲν ἀποκαλύπτονται ἁπλῶς γιὰ νὰ γίνουν γνωστικὰ ἀντικείμενα μελέτης. Παράδειγμα: μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ Θεὸς τὴν ἀγάπη Του μέσα ἀπὸ τὸ δόγμα τῆς ἁγίας Τριάδας. Ἀσύλληπτο, μυστήριο, κι ὅμως τὸ ἀποκαλύπτει Ἐκεῖνος. Δὲν τὸ ἀποκαλύπτει γιὰ νὰ ποῦμε ὅτι, ξέρετε, ἐμεῖς ξέρουμε πολλὰ πράγματα, ξέρουμε τὰ δόγματα. Τὸ ἀποκαλύπτει γιὰ νὰ τὸ ζήσουμε. Πῶς θὰ τὸ ζήσουμε; Τὸ προσεγγίζουμε βέβαια τὸ μυστήριο, ἕνας ὁ Θεὸς καὶ ταυτόχρονα εἶναι τρεῖς, Πατήρ, Υἱὸς καὶ Ἅγιο Πνεῦμα· βλέπετε, ὑπάρχει ἑνότητα, ὑπάρχει ἀγάπη καὶ ταυτόχρονα ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ διάκριση τῶν προσώπων. Νὰ λοιπόν, τί μαθαίνουμε ἀπὸ τὸ δόγμα τῆς ἁγίας Τριάδος: ἑνότητα καὶ ἀγάπη, ἀλλὰ ταυτόχρονα πρόσωπο. Αὐτὸ στὴ ζωή μας πῶς ἐφαρμόζεται; Πάρτε μιὰ οἰκογένεια, ἕνα μοναστήρι. Ἀπαραίτητο εἶναι νὰ λειτουργήσουν ὡς κοινόβιο, νὰ ὑπάρχει ἑνότητα καὶ ἀγάπη, ἀλλὰ ταυτόχρονα ὅλοι ποῦ μετέχουν σ’ αὐτὸ τὸ κοινόβιο θὰ ἔχουν τὴν προσωπική τους ἐλευθερία πού δὲν θὰ καταπατηθεῖ καὶ δὲν θὰ ἐξοντωθεῖ. Ἄνθρωποι χωρὶς πρόσωπο δὲν εἶναι ἄνθρωποι. Ἔρχεται λοιπὸν ἐδῶ ὁ Κανόνας, ὅταν αὐτὸ δὲν βιώνεται σωστά, νὰ τὸ διορθώσει μὲ κάποια θεραπευτικὴ μέθοδο. [Ὅταν] δὲν ἐφαρμόζουμε τὸ δόγμα, αὐτὸ μᾶς βλάπτει γιατί δὲν ζοῦμε σωστά. Ἔρχεται λοιπὸν ὁ Κανόνας νὰ πεῖ ποιὰ εἶναι ἡ θεραπευτικὴ μεθοδολογία· ἄρα μιλᾶμε γιὰ κάτι πολὺ σπουδαῖο.

Δὲν γίνεται οἰκονομία στὸ Δόγμα τῆς Ἐκκλησίας ἐν ὀνόματι κάποιας ψευτοενώσεως

Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα 1ης παιδαγωγικῆς ὁμιλίας τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, μὲ θέμα «Ἀποστολικοὶ Κανόνες Ι΄» (16-10-2004)

Ἡ θεραπευτικὴ εἶναι γιὰ ὅλους, ἔτσι οἱ Κανόνες ὅ,τι ἔχουν μέσα τὸ ἔχουν γιὰ λόγους θεραπευτικοὺς καὶ ἀκριβῶς γι΄ αὐτὸν τὸν λόγο ἡ ἀκρίβεια τῶν Κανόνων περνάει καὶ ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς οἰκονομίας. Ὑπάρχει ἀκρίβεια τῆς θεραπευτικῆς, ἀλλὰ κατὰ τὰ μέτρα τῆς ἀσθενείας, τῆς προθέσεως, τῆς διαδικασίας ποὺ τὸ ἔκανε, ὑπάρχει ἄλλη θεραπευτική. Ἴδιο καρκίνο ἔχουν δύο ἀσθενεῖς, ἀπὸ ἄλλη αἰτία δημιουργήθηκε, σὲ ἄλλη φάση βρίσκεται, ἄλλη θεραπεία σηκώνει ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ἀσθενοῦς. Ἄρα ὑπάρχει ἡ ἀκρίβεια τοῦ Κανόνος, δηλαδὴ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητίσει αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κανόνας, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἡ Ἐκκλησία μὲ τοὺς Ἐπισκόπους – πνευματικοὺς κάνει τὴν θεραπευτικὴ καὶ κατ΄ οἰκονομία.

ΟΙ ΑΓΑΠΟΛΟΓΟΙ THΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΠΕΤΟΥΝ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ & ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!! ΑΛΛΑ ΑΝ ΑΦΑΙΡΈΣΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΗ Η ΚΟΡΥΦΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΗ. ΕΑΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ, ΤΟ ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΉΛΟΥΣ ΘΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

ΟΙ ΑΓΑΠΟΛΟΓΟΙ THΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΠΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ & ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ!!!

______

______

Μικρο απόσπασμα ομιλίας του Μητροπολίτου Φλωρίνης
π. Αυγουστίνου Καντιώτου. ‘Εγινε στις 29.6.1968

ΠΣΤΙΣ ΔΙ’ ΑΓΑΠΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΗ (ΓΑΛ. 5, 6)

Πίστι είναι τα δόγματα, τᾳ οποια δεν χωρίζονται από την αγάπη. Στην εποχή μας οι μοντέρνοι θεολόγοι τα χωρίζουν. Και στο Σύνταγμα αυτό θέλουν να κάνουν, να τα χωρίσουν.
Εμεῖς λέει το Κράτος το Ελληνικό θα προστατεύσουμε μόνο τα δόγματα, όσο τα άλλα, την ηθική, την μοντέρνα ηθική, θά κρατήσουμε λέει από όλο το Ευαγγέλιο μόνο το αγαπᾶτε αλλήλους!!! Θα κρατήσουν, λένε, το αγαπᾶτε αλλήλους, που είναι η κορυφή τοῦ Ολύμπου. Δεν μπορεῖ να μείνη η κορυφή στην θέσι της, αν πριονίσης το βουνό ολόκληρο! Υπάρχει η κορυφή, διότι υπάρχει ολόκληρος ο όγκος τοῦ βουνοῦ. Και υπάρχει το αγαπάτε αλλήλους, γιατί υπάρχουν δόγματα. Εάν αφαιρέσης τα δόγματα, το αγαπᾶτε αλλήλους θα καταντήση σεξουαλικό σύστημα και εκεῖ θέλουν να καταντήση ο χριστιανισμός.

Ὁ ἀγώνας γιά τήν διαφύλαξη τῶν δογμάτων-ἡ καταπολέμηση τῶν αἱρέσεων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Μελέτες στήν Φιλοκαλία 

Ἐπειδή τά δόγματα εἶναι λόγοι τοῦ Κυρίου καί δέν εἶναι «ἐφευρέσεις» κάποιων ἐκκλησιαστικῶν προσώπων ἤ συνόδων, ὀφείλουμε νά τά διαφυλάττουμε μέ κάθε τίμημα. 

Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής ἐπισημαίνει ὅτι γιά τήν τήρηση καί διαφύλαξη τῶν δογμάτων ἀπαιτεῖται ἀγωνιστικό φρόνημα μέχρι θανάτου[1] . «Ἐξ αἰτίας αὐτῶν [ἐνν. τῶν δογμάτων καί λοιπῶν λόγων τοῦ Κυρίου] ὑπομένομε», διδάσκει ὁ ὅσιος ἀγωνιστής τῆς Ὀρθοδοξίας, «κάθε σκληραγωγία, παραδείγματος χάριν, νηστεῖες, ἀγρυπνίες, χαμαικοιτίες, κόπους, καί μόχθους σέ διακονίες, ὕβρεις, ἀτιμίες, βασανισμούς, θανάτους καί τά συναφῆ. Διότι γιά τούς λόγους τῶν χειλέων σου, λέγει [ὁ ψαλμωδός], ἐγώ φύλαξα σκληρές ὁδούς»[2]. 

Ὁ Μ. Ἀντώνιος, γνωρίζουμε ἀπό τήν Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, ὅτι δέν δίστασε νά ἐγκαταλείψει τήν μοναστική -ἡσυχαστική του ζωή καί νά μεταβεῖ στήν Ἀλεξάνδρεια πρός ἐνίσχυση τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος τῆς ἐκεῖ τοπικῆς Ἐκκλησίας στόν καιρό τῆς ἀρειανικῆς αἱρέσεως. 

Τά ὀρθά δόγματα ὁδηγοῦν στήν ὀρθή ζωή, ἐνῶ οἱ αἱρέσεις στήν μή θεραπεία τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας καί ἑπομένως στήν ἀπώλεια[3]. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος, πού οἱ ἅγιοι φιλοκαλικοί Πατέρες, ὅπως καί ὅλοι οἱ ἅγιοι, καταπολεμοῦσαν μέ σφοδρότητα τίς αἱρέσεις καί ἐμπόδιζαν τήν διάδοση τῶν πλανεμένων δογμάτων. 

Ὁ ἅγιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός στόν κγ΄ λόγο τοῦ δευτέρου βιβλίου του, μᾶς διασώζει τά ἑξῆς: «Ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, ἐγκωμιάζοντας τόν ἅγιον Ἐφραίμ, ὅτι ἄν καί ἦταν σοφός ἔγραψε ἁπλᾶ, [καί ἀκόμα] λέγει μέ θαυμασμό, γιά τό πῶς, ἄν καί ἦταν πολύπειρος στά δόγματα, κόλλησε μέ ἐπιδεξιότητα τά φύλλα τῶν καταραμένων βιβλίων, ἐκείνου τοῦ μωροῦ αἱρετικοῦ[4] καί πῶς ἐκεῖνος ἀπό ὑπερηφάνεια, μή μπορώντας νά ὑποφέρῃ τήν ντροπή ἐξεψύχησε.

‘‘Πιστεύω ὅ,τι θέσπισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες’’

Απόσπασμα από ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου. 

... Ὁ δὲ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ὑπαγορεύει τὰ ἑξῆς βαρυσήμαντα: 

«Πολλοὶ ἅγιοι Μάρτυρες, ὅταν δὲν ἤξεραν τὸ δόγμα, ἔλεγαν: ‘‘Πιστεύω ὅ,τι θέσπισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες.’’ Ἂν κάποιος τὸ ἔλεγε αὐτό, 

μαρτυροῦσε. ∆ὲν ἤξερε δηλαδὴ νὰ φέρη ἀποδείξεις στοὺς διῶκτες γιὰ τὴν πίστη του καὶ νὰ τοὺς πείση, ἀλλὰ εἶχε ἐμπιστοσύνη στοὺς Ἁγίους Πατέρες. Σκεφτόταν; ‘‘Πῶς νὰ μὴν ἔχω ἐμπιστοσύνη στοὺς Ἁγίους Πατέρες; Αὐτοὶ ἦταν καὶ πιὸ ἔμπειροι καὶ ἐνάρετοι καὶ ἅγιοι.

Πῶς ἐγὼ νὰ δεχθῶ μία ἀνοησία; Πῶς νὰ ἀνεχθῶ νὰ βρίζη ἕνας τοὺς Ἁγίους Πατέρες;’’ 

Νὰ ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στὴν παράδοση. Σήμερα, δυστυχῶς, μπῆκε ἡ εὐρωπαϊκὴ εὐγένεια καὶ πᾶνε νὰ δείξουν τὸν "καλό". Θέλουν νὰ δείξουν ἀνωτερότητα καὶ τελικὰ πᾶνε νὰ προσκυνήσουν τὸν διάβολο μὲ τὰ δύο κέρατα. ‘‘Μία θρησκεία,’’ σοῦ λένε, ‘‘νὰ ὑπάρχη’’, καὶ τὰ ἰσοπεδώνουν ὅλα. Ἦρθαν καὶ σ’ ἐμένα μερικοὶ καὶ μοῦ εἶπαν: ‘‘ Ὅσοι πιστεύουμε στὸν Χριστό, νὰ κάνουμε μία θρησκεία.’’

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Δὲν γίνεται οἰκονομία στὸ Δόγμα τῆς Ἐκκλησίας ἐν ὀνόματι κάποιας ψευτοενώσεως

Ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπαμα 1ης παιδαγωγικῆς ὁμιλίας τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου πατρὸς Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, μὲ θέμα «Ἀποστολικοὶ Κανόνες Ι΄», ἐκφωνήθηκε 16-10-2004.

Ἡ θεραπευτικὴ εἶναι γιὰ ὅλους, ἔτσι οἱ Κανόνες ὅ,τι ἔχουν μέσα τὸ ἔχουν γιὰ λόγους θεραπευτικοὺς καὶ ἀκριβῶς γι΄ αὐτὸν τὸν λόγο ἡ ἀκρίβεια τῶν Κανόνων περνάει καὶ ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς οἰκονομίας. Ὑπάρχει ἀκρίβεια τῆς θεραπευτικῆς, ἀλλὰ κατὰ τὰ μέτρα τῆς ἀσθενείας, τῆς προθέσεως, τῆς διαδικασίας ποὺ τὸ ἔκανε, ὑπάρχει ἄλλη θεραπευτική. Ἴδιο καρκίνο ἔχουν δύο ἀσθενεῖς, ἀπὸ ἄλλη αἰτία δημιουργήθηκε, σὲ ἄλλη φάση βρίσκεται, ἄλλη θεραπεία σηκώνει ὁ ὀργανισμὸς τοῦ ἀσθενοῦς. Ἄρα ὑπάρχει ἡ ἀκρίβεια τοῦ Κανόνος, δηλαδὴ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀμφισβητίσει αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Κανόνας, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἡ Ἐκκλησία μὲ τοὺς Ἐπισκόπους - πνευματικοὺς κάνει τὴν θεραπευτικὴ καὶ κατ΄ οἰκονομία.

Ἐκπομπὴ 73η. «Δογματικὲς ἐκφράσεις γιὰ τὸν Χριστό» 20 Δεκεμβρίου 2018, Ναυπάκτου Ἱερόθεος

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/12/73-20-2018.html?m=1

Γιατί ὁ Χριστιανισμός δέν πρέπει νά ἀλλάζει (Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος)

   Οἱ καιροὶ ἔχουν ἀλλάξει!

Πόσο χάρηκα ποὺ τὸ ἄκουσα. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀκοῦτε προσεκτικὰ ὅ,τι λέγω, καὶ ὄχι μόνο ἀκοῦτε, ἀλλὰ καὶ εἶστε διατεθειμένοι νὰ τὸ τηρήσετε. Τί περισσότερο θὰ μπορούσαμε νὰ ἐπιθυμήσουμε ἐμεῖς ποὺ κηρύττουμε ὅπως διαταχθήκαμε καὶ ὅσα διαταχθήκαμε;

Ἀνεξάρτητα ἀπὸ ὅλα αὐτά, μὲ κανένα τρόπο δὲν μπορῶ νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν γνώμη σας καὶ τὸ θεωρῶ καθῆκον μου νὰ τὴν σχολιάσω καὶ νὰ τὴν διορθώσω. Διότι – μολονότι ἴσως εἶναι παρὰ τὴν θέλησι καὶ τὴν πεποίθησί σας – προέρχεται ἀπὸ ἁμαρτωλὴ πηγή, σὰν νὰ μποροῦσε ὁ Χριστιανισμὸς νὰ μεταβάλλη τὰ δόγματά του, τοὺς κανόνες του, τὶς ἁγιαστικές του τελετουργίες, γιὰ νὰ ἀνταποκριθῆ στὸ πνεῦμα κάθε ἐποχῆς καὶ προσαρμοσμένος στὰ μεταβλητὰ γοῦστα τῶν υἱῶν τοῦ αἰῶνος τούτου, νὰ μποροῦσε νὰ προσθέση ἤ νὰ ἀφαιρέση κάτι.

Κι’ ὅμως δὲν εἶναι ἔτσι. Ὁ Χριστιανισμὸς πρέπει νὰ παραμένη αἰώνια ἀμετάβλητος, χωρὶς καθόλου νὰ ἐξαρτᾶται ἤ νὰ κατευθύνεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἑκάστοτε ἐποχῆς. Ἀντίθετα ὁ ἴδιος ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι διωρισμένος νὰ κυβερνᾶ καὶ νὰ διοικῆ τὰ πνεῦμα τοῦ αἰῶνος γιὰ καθένα ποὺ ὑπακούει στὶς νουθεσίες του. Γιὰ νὰ σᾶς πείσω στὸ ἐν λόγῳ ζήτημα, θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὲς σκέψεις γιὰ νὰ τὶς μελετήσετε.

Κάποιοι εἶπαν πὼς ἡ διδασκαλία μου εἶναι αὐστηρή. Κατ’ ἀρχὴν ἡ διδασκαλία μου δὲν εἶναι δική μου, οὔτε θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἱερὴ θέσι κανεὶς δὲν πρέπει οὔτε μπορεῖ νὰ κηρύττη δικιά του διδασκαλία. Ἂν λοιπὸν ἐγὼ ἤ κάποιος ἄλλος τολμήσει ποτὲ νὰ τὸ κάνη, μπορεῖτε νὰ μᾶς βγάλετε ἐκτὸς Ἐκκλησίας.

Ἐμεῖς κηρύττουμε τὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῶν ἁγίων Ἀποστόλων του καὶ τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας ποὺ κατευθύνεται ἀπὸ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Συνάμα φροντίζουμε μὲ κάθε δυνατὸ τρόπο νὰ διατηρήσουμε τὴν διδασκαλία αὐτὴ ἀκεραία καὶ ἀπαραβίαστη στὸν νοῦ καὶ στὴν καρδιά σας. Παρουσιάζουμε κάθε σκέψι καὶ χρησιμοποιοῦμε κάθε λέξι μὲ πολλὴ προσοχή, γιὰ νὰ μὴ σκιάσουμε μὲ κανένα τρόπο αὐτὴ τὴν λαμπρὴ καὶ θεία διδασκαλία. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ πράξη διαφορετικά.

Ἕνας τέτοιος νόμος ποὺ καθορίζει τὸ κήρυγμα τοῦ καθενὸς στὴν Ἐκκλησία νὰ εἶναι θεόπεμπτο, καθιερώθηκε ἀπὸ τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου κι’ ἔτσι πρέπει νὰ παραμείνη ἰσχῦον ὥς τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Ὁ Προφήτης Μωυσῆς μετὰ τὴν παράδοσι τῶν ἐντολῶν τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ στὸν Ἰσραηλιτικὸ λαό, κατέληξε στὰ ἑξῆς: «Οὐ προσθήσετε πρὸς τὸ ρῆμα ὅ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν, καὶ οὐκ ἀφελεῖτε ἀπ’ αὐτοῦ, φυλάσσεσθε τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον» (Δευτ. 4,2).

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ - δέκα τοποθετήσεις σέ δέκα ἐρωτήσεις...

Γιατί έγινε η Ανάληψη μετά από 40 μέρες και όχι αμέσως μετά την Ανάσταση; Ο αρχηγός της ζωής, που έλυσε τα δεσμά του θανάτου με την Ανάστασή του, συναναστράφηκε με τους μαθητές του επί σαράντα ημέρες και επιβεβαίωσε σ’ αυτούς την Ανάστασή του με πολλές αποδείξεις. Δεν ανέβηκε στους ουρανούς την ίδια ημέρα που αναστήθηκε, γιατί κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε αμφιβολίες και ερωτηματικά. Διαφορετικά, πολλοί από τους άπιστους θα μπορούσαν να προβάλλουν το επιχείρημα ότι η Ανάσταση δεν ήταν παρά ένα ακόμη από τα όνειρα ευσεβών πόθων που γρήγορα έρχονται και πιο γρήγορα παρέρχονται. Για αυτό ακριβώς έμεινε ο Χριστός σαράντα ολόκληρες ημέρες στη γη, και εμφανίστηκε επανειλημμένα στους μαθητές του, και τους έδειξε τις ουλές από τα πληγές του, τους μίλησε για τις προφητείες που εκπλήρωσε με την ζωή και τα πάθη του ως άνθρωπος, και μάλιστα συνέφαγε μαζί τους.

Ἀδυνάτισαν οἱ χριστιανικές ψυχές καί ἀναζητοῦν θρησκεία χωρίς δόγμα. Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος

 

Καθηλωτικός ὁ καθηγητής κ. Δημ. Τσελεγγίδης στήν ὁμιλία του μέ θέμα «Δόγμα καί ζωή, μία ἀδιάρρηκτη συνύπαρξη» (video)

---

27 Νοεμβρίου 2016

Μέσα στο κατάμεστο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Καλαμπάκας, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το απόγευμα του Σαββάτου η εκδήλωση­ του Συλλόγου ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΛΙΘΟΠΟΛΙΣ με θέ­μα: «Δόγμα και ζωή, μία αδιάρρηκτη συνύπαρξη», με ομιλητή τον Καθηγητή Δογματικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη.

Ο κ. Τσελεγγίδης είναι γνωστός και ιδιαίτερα δημοφιλής στους εκκλησιαστικούς κύκλους και η παρουσία του στην πόλη μας αποτέλεσε σημαντικό γεγονός για όλο τον νομό και προσέλκυσε πλήθος κόσμου, ιερέων, μοναχών και πολλών παλαιών φοιτητών του από την περιοχή μας.

Τά Δόγματα τῆς πίστης μας (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ

1. Τό ἔχουμε πεῖ πολλές φορές, ἀδελφοί μου χριστιανοί, ὅτι τό πιό μεγάλο καί τό πιό σημαντικό ἀπό ὅλα εἶναι ἡ ΠΙΣΤΗ μας, ἡ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ μας. Γι᾽ αὐτό καί στήν προσ­ευχή μας καθημερινά πρέπει νά λέμε: «Χριστέ μου, στερέωσέ μου τήν πίστη καί τήν ἀγάπη μου σέ Σένα»! Μόνο ἄν ἔχουμε πίστη ὀρθή καί ζοῦμε αὐτή τήν πίστη στήν καθημερινή μας ζωή θά πετύχουμε τήν σωτηρία μας καί θά ἁγιάσουμε.

Ἡ πίστη μας, ἀδελφοί μου, δέν εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα, ἀλλά εἶναι ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. Καί τήν Ἀποκάλυψη αὐτή μᾶς τήν ἔφερε ὁ σαρκωθείς Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

2. Τήν πίστη μας αὐτή τήν διατυπώνουν οἱ ἅγιοι Πατέρες σέ σύντομες προτάσεις πού καλοῦνται ΔΟΓΜΑΤΑ. Καί τά ΔΟΓΜΑΤΑ εἶναι θεόπνευστα, ὅπως θεόπνευστη εἶναι καί ἡ Ἁγία Γραφή. Γιατί οἱ ἅγιοι Πατέρες διετύπωσαν τά Δόγματα σέ Οἰκουμενικές Συνόδους, ὅπου ἐνεργεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα. Τό Ἅγιο Πνεῦμα «ἀρχιτεκτονεῖ» τήν Ἐκκλησία καί Αὐτό, τό Ἅγιο Πνεῦμα, συνεργεῖ στήν ἔκθεση τῶν «ὀρθῶν τῆς πίστεως Δογμάτων» διά τήν σωτηρία μας.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἕναντι τῶν αἱρέσεων (Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης)

Το στόμα του Χρυσορρήμονος Ιωάννου και η γραφίδα του θα χρειαζόταν για να εγκωμιάσουμε επαξίως τον μέγα Απόστολο Παύλο, το στόμα του Χριστού. Επειδή μας λείπουν και τα δύο αυτά, θα δανεισθούμε λόγους του ίδιου του Αποστόλου για να παρουσιάσουμε το θέμα μας. Φυσικά την αντιμετώπιση των αιρέσεων, θέμα τόσο σημαντικό στην ποιμαντική διακονία της Εκκλησίας, δεν θα μπορούσε να την αμελήσει αυτός που είχε την μέριμναν πασών των εκκλησιών1, ο Απόστολος των Εθνών Παύλος.

Ας ξεκινήσουμε όμως από το πως βλέπει ο Απόστολος την υγιαίνουσα διδασκαλία. Τι είναι, δηλαδή, αυτό που σήμερα ονομάζουμε Ορθοδοξία, τι είναι η σωστή πίστη, για να την αντιδιαστείλουμε κατόπιν προς την αίρεση. Υιοί Θεού, λέγει ο Απόστολος, είναι όσοι κινούνται και καθοδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα (Ρωμ. 8, 14), οι πνευματέμφοροι, δηλαδή οι Άγιοι. Αυτοί είναι οι πραγματικοί Χριστιανοί.

α.Δόγμα καί ἦθος_ β.Περί Θεοῦ_Κατηχήσεις Ἁγ. Κυρίλλου_mp3

Π. Σάββας 2011-05-28_Α)ΔΟΓΜΑ ΚΑΙ ΗΘΟΣ-Β)ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ_ΑΓ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ_4η ΚΑΤΗΧΗΣΗ_1ο ΜΕΡΟΣ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 11-08-2010 (Συνάξεις Ἀνδρῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Δόγμα καὶ ζωή

Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ χριστιανοί ἀγνοοῦν ὅτι ἡ δογµατική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἀδιάρρηκτη σχέση µέ τήν πνευµατική ζωή. Τό δόγµα καί ἡ ζωή συµβαδίζουν. ∆έν µπορεῖ κάποιος νά περιφρονεῖ τά δόγµατα, δηλαδή τό περιεχόµενο τῆς πίστης, καί παράλληλα νά µιλάει γιά πνευµατική ζωή, πού εἶναι ἴδια µέ ἐκείνη τῶν ἑτεροδόξων καί αἱρετικῶν.

Οἱ οἰκουµενιστές ἀρνοῦνται τό ἀλληλένδετο δόγµατος καί ζωῆς, γι᾿ αὐτό καί ἔχουν βάλει στό περιθώριο τά δόγµατα καί ὑπερτονίζουν τήν τυφλή ἀγάπη καί τήν ἀποτελεσµατικότητα τῶν συµπροσευχῶν, τῶν κοινωνικῶν σχέσεων, τῶν ἀσπασµῶν, τῶν χειροφιληµάτων, τῶν εὔκολων ταπεινολογιῶν, τῶν κενῶν οὐσιαστικοῦ περιεχοµένου εὐχῶν καί τῶν κοινῶν διακηρύξεων πώς τάχα οἱ ἑτερόδοξοι, παπικοί καί προτεστάντες, εἶναι ἴδιοι µέ τούς Ὀρθόδοξους καί οἱ µικρές διαφορές πού ὑπάρχουν σέ λίγο θά ἐκλείψουν.

Περί τῆς ἔννοιας τοῦ Δόγματος καί περί τῆς πτώσεως τοῦ Ἀδάμ, Πατερική Θεολογία, π Ἰωάννου Ρωμανίδη.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περί τῆς ἔννοιας τοῦ Δόγματος καί περί τῆς πτώσεως τοῦ Ἀδάμ, Πατερική Θεολογία, π Ἰωάννου Ρωμανίδη,4ο Μέρος.
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-09-2014
(Σύναξη στὸ Ἀρχονταρίκι στόν Ἱ. Ν. ἉγίωνἈναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν)

 http://hristospanagia3.blogspot.gr/

1.Περὶ ψυχῆς, περὶ σκέψεων καὶ νοημάτων στὸν ἄνθρωπο, 2.Περὶ τοῦ βασικοῦ δόγματος τῆς πατερικῆς παραδόσεως, 3.Περὶ τῆς ἐμπειρίας τῆς θεώσεως_Πατερικὴ Θεολογία_8ο μέρος_π. Ἰωάννου Ρωμανίδη_mp3

 

Π. Σάββας 2014-10-04_1.Περὶ ψυχῆς, περὶ σκέψεων καὶ νοημάτων στὸν ἄνθρωπο, 2.Περὶ τοῦ βασικοῦ δόγματος τῆς πατερικῆς παραδόσεως, 3.Περὶ τῆς ἐμπειρίας τῆς θεώσεως_Πατερικὴ Θεολογία_8ο μέρος_π. Ἰωάννου Ρωμανίδη_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 04-10-2014 (Σύναξη στὸ Ἀρχονταρίκι στόν Ι. Ν. Ἁγίων Ἀναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας, Τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Γενικά περί τοῦ δόγματος

TO ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Γενικά περί τοῦ δόγματος

 

1. Ἄν μᾶς ρωτήσουν τί πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας, ἄς ἑνώσουμε τά τρία δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ μας χεριοῦ, ὅπως ὅταν κάνουμε τόν Σταυρό μας, καί νά ποῦμε: Αὐτό πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας. Τά τρία δάκτυλα δηλώνουν τά τρία Πρόσωπα τῆς θεότητος· εἶναι διαφορετικά πρόσωπα, ἀλλά ἑνωμένα. Ὁ Θεός μας εἶναι ἡ Ἁγία Τριάδα: Ὁ Πατέρας, Ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιος καί ἀχώριστος. Στόν Θεό μας, λέει ὁ ἐπίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, ὑπάρχει «πραγματική διαφοροποίηση καί ἀληθινή ἑνότητα». Ἀκόμη στόν Θεός μας ἔχουμε ὄχι μόνο ἑνότητα, ἀλλά καί «κοινωνία». Στόν Θεό μας ἔχουμε ἑνότητα τριῶν Προσώπων μέ κοινωνία μεταξύ τους. Εἶναι τρία ἴσα Πρόσωπα, πού τό καθένα κατοικεῖ μέσα στά ἄλλα δύο.

Περί τῆς ἔννοιας τοῦ Δόγματος καί περί τῆς πτώσεως τοῦ Ἀδάμ_Πατερική Θεολογία_ Δ΄_ Μέρος_π. Ἰωάννου Ρωμανίδη_mp3

Π. Σάββας 2014-09-14_Περί τῆς ἔννοιας τοῦ Δόγματος καί περί τῆς πτώσεως τοῦ Ἀδάμ_Πατερική Θεολογία_ Δ΄_ Μέρος_π. Ἰωάννου Ρωμανίδη_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-09-2014 (Σύναξη στὸ Ἀρχονταρίκι στόν Ι. Ν. Ἁγίων Ἀναργύρων Πενταπλάτανου Γιαννιτσῶν).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ἐξέλιξη τῶν δογμάτων

 Δεν εξελίσσεται το Δόγμα, αλλά η διατύπωση τού Δόγματος

τού π. Ι. Ρωμανίδη

Μελετώντας κανείς τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, διαπιστώνει ότι η ορολογία καθορίζεται και, μερικές φορές, αλλάζει, ανάλογα με την πολεμική των αιρετικών και με σκοπό να αντιμετωπισθούν οι αιρέσεις. Δεν πρόκειται δηλαδή για εξέλιξη στην κατανόηση του δόγματος, αλλά εξέλιξη στην διατύπωσή του.

«Δεν υπάρχει εξέλιξη στην κατανόηση του δόγματος. Εξέλιξη στην κατανόηση του δόγματος δεν μπορεί να υπάρχη. Δεν μπορεί ποτέ το δόγμα να κατανοηθή. Διότι το δόγμα, δεν είναι αντικείμενο της λογικής του ανθρώπου, αλλά το δόγμα βιώνεται από την εμπειρία της Θεώσεως. Τότε το δόγμα μεταβάλλεται σε βίωμα γίνεται βίωμα, γίνεται θεοπτία. Το δόγμα είναι το ρητό».

Μερικοί υποστηρίζουν, εσφαλμένως, ότι η Εκκλησία, με την πάροδο του χρόνου, εμβαθύνει περισσότερο στα δόγματα και τα κατανοεί καλύτερα. Αυτό δεν είναι ορθό.