Οὐκρανοὶ (Σχισματικοί) εἰς Ἅγιον Ὄρος Ἐν Βίγλᾳ

Ἅγιον Ὄρος (2/15-4-2024)

Σᾶς ἐνημερώνω ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ γιὰ τὴν ἐπίσκεψιν Οὐκρανῶν Σχισματικῶν στὴν Ἱερὰν Μονὴν Μεγίστης Λαύρας. Σύμφωνα μὲ μαρτυρίες Μοναχῶν καὶ λαϊκῶν προσκυνητῶν.

• Ἐπισκέφθησαν τὴν Μονὴ τὴν περασμένη Παρασκευή. Ἦσαν: 1 ἐπίσκοπος, 2 ἱερεῖς καὶ 5 λαϊκοί.

Πρὶν ἐπισκεφθοῦν τὴν Μονή, 3 Ἱερομόναχοι εὐλαβέστατοι καὶ εὐσεβέστατοι, ἀνεχώρησαν ἐκ τῆς Μονῆς, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ μὴ συμπροσευχηθοῦν μὲ τοὺς Σχισματικούς, γιὰ νὰ μὴ ἀσπασθοῦν αὐτοὺς καὶ ν’ ἀποφύγουν κάθε πειρασμὸν τοῦ Σχίσματος.

• Τὴν Παρασκευὴν ἑσπέρας στὸ τέλος τοῦ Μικροῦ Ἀποδείπνου καὶ τῆς ἐπιτελέσεως τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου καὶ τῆς Δ΄ στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Θεοτόκον, πῆραν εὐχὴν ὅσοι ἦσαν στὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς, ἀντὶ ἀπὸ τὸν ἡγούμενον, ἀπὸ τὸν Οὐκρανὸν ἐπίσκοπον. Εὐτυχῶς οἱ περισσότεροι Πατέρες ἀνεχώρησαν χωρὶς νὰ πάρουν εὐχήν. Πῆγαν πολὺ λίγοι καὶ ἀπ’ αὐτοὺς οἱ περισσότεροι δὲν γνώριζαν ὅτι ἦταν σχισματικὸς ὁ ἐπίσκοπος καὶ κάποιοι λαϊκοὶ προσκυνητές, ποὺ δὲν γνώριζαν γιὰ τὸ σχίσμα.

Ὁ ὑπερμεγέθης Σταυρός πού φοροῦσε ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης

Ο υπερμεγέθης Σταυρός που φορούσε ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης φυλάσσεται στην Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους όπου οι προσκυνητές έχουν την ευλογία να τον ασπασθούν αλλά και να τον φορέσουν.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2019/07/blog-post_33.html

Ἡ Παναγία θύμιαζε στή Μεγίστη Λαύρα

Παναγία η Βηματάρισσα – Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Ο γέρο-Θεόφιλος, αδελφός της Μονής αυτής, σε μια πνευματική συζήτηση που είχαμε, πριν από 40 περίπου χρόνια, μου είπε τα εξής :

«Αδελφέ πάτερ Ανδρέα, επειδή και συ είσαι εξαρτηματικός αδελφός της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, κι εδώ έβαλες μετάνοια για να γίνεις μοναχός και επομένως σαν παράδελφος μου, που είσαι, σου λέγω, πως πρέπει πάντοτε να είμαστε προσεκτικοί και νηφάλιοι. Η προσευχή με την υπακοή πρέπει αδελφές να είναι ενωμένες, όπως είναι οι φτερούγες στα πουλιά, για να μπορεί ο άνθρωπος να έχει πνευματική προκοπή και να πετάει με το νου του, από τα γήινα στα ουράνια.

Γι΄ αυτό να προσέχεις μου είπε, όταν πηγαίνεις στην εκκλησία για να προσευχηθείς ή να ψάλλεις : α) να μην παίρνεις ποτέ ψηλά τα ίσια και να μην ψάλλεις με άτακτες φωνές, β) και όταν μπαίνεις στην εκκλησία για να προσευχηθείς, θα πρέπει κάθε έννοια, κάθε φροντίδα και μέριμνα, που σε αποσπά και χωρίζει από τη προσευχή, να την αφήνεις έξω από την πόρτα της εκκλησίας, αν θέλεις να δέχεται ο Θεός την προσευχή και την ψαλμωδία σου, και να έχεις μισθό αιώνιο και όχι κατάκριση.

Ἡ Μεγίστη Λαύρα διαψεύδει δημοσίευμα

 Η Ιερά Μεγίστη Μονή Λαύρας του Αγίου Όρους με επιστολή της προς το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr διαψεύδει την είδηση για τον Μοναχό που εκοιμήθη τον Ιανουάριο στα Καυσοκαλύβια και φέρεται να βρέθηκε άφθαρτος μέρες μετά την κοίμησή του, σύμφωνα με μαρτυρίες μοναχών της Σκήτης.

Πάντως εύλογα ερωτήματα προκαλεί η απάντηση της Μονής 2.5 μήνες μετά το γεγονός, για το οποίο θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά, παρόλο αυτά δεν θα δώσουμε συνέχεια.

Η επιστολή έχει ως εξής:

Ἀξιότιμε Κύριε Πολυγένη,

περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μονῆς δημοσίευμα εἰς τὸ ὑμέτερον ἐκκλησιαστικὸν πρακτορεῖον ἀναρτηθὲν τῇ 18ῃ Ἰανουαρίου τρ. ἔτ. καὶ ἀναφερόμενον εἰς τὴν κοίμησιν μοναχοῦ εἰς Καλύβην τῆς ὑφ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Σκήτης Ἁγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων.

Ο πατέρας του αγιορείτικου κοινοβιακού μοναχισμού Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης που κατηγορήθηκε ως ο “Εφραίμ” του 10ου αιώνα (με φωτογραφικό υλικό)

Εμφάνιση της Παναγίας στον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη και θαυματουργική ανάβλυση πηγής από τον βράχο. Τοιχογραφία νάρθηκος Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας (19ος αι.)

Για περισσότερα σχετικά με το ποιός ήταν ο άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης πατήστε εδώ και εδώ.
Ανάμεσα στα 964 και 972 η Λαύρα ήταν το μόνο σημαντικό ίδρυμα του Άθω, σε αριθμό μοναχών όπως και σε περιουσία. Και προς αυτήν στρέφονταν οι νέοι μοναχοί, οι επισκέπτες και οι δωρητές. Η συρροή μοναχών και δωρεών της επέτρεψαν να κατασκευάσει σε σύντομο διάστημα ένα λιμάνι, το ξενοδοχείο, το νοσοκομείο και μώλους. Η Λαύρα παρουσίαζε αυτόν τον καιρό περισσότερο το θέαμα ενός απέραντου εργοταξίου παρά ενός μοναστηριού στην Αθωνική έρημο. Μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί ότι οι μοναχοί της Λαύρας ξεπέρασαν γρήγορα τους ογδόντα, αριθμό που είχε ορίσει ο Νικηφόρος (Φωκάς, αυτοκράτορας του Βυζαντίου) το 964, και πώς, όταν ο Αθανάσιος στο τυπικό του ανεβάζει το όριο στους εκατόν είκοσι, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να νομιμοποιεί μια κατάσταση που ήδη υπήρχε. Για τις οικοδομές του ο Αθανάσιος είχε ανάγκη από εκτάσεις, και είναι αναμφίβολο πως τα εδάφη, που από τον Αντιάθω ως το ακρωτήριο των Αποθηκών όριζαν τον Λαυριωτικό χώρο στα 972-975, δεν συμπεριλαμβάνοντα στα όρια του κελλιού που ο Πρώτος είχε παραχωρήσει στον Αθανάσιο στα 959-960. Του τα παραχώρησαν αργότερα, και μάλλον τμηματικά, και νιώθοντας υποχρεωμένοι, είτε επειδή ο Αθανάσιος πέτυχε την αύξηση της βασιλικής επιχορήγησης για τον Άθω και την ανακαίνιση της Εκκλησίας των Καρεών είτε γιατί ήξεραν ότι είχε την υποστήριξη της ανωτάτης αρχής. Η επίτευξη των σχεδίων του Αθανασίου έχει το αντιστάθισμά της. Πολλοί από τους παλαιούς άρχισαν να δυσανασχετούν, και η δυσαρέσκειά όλο και μεγάλωνε. Στα εδάφη που αποκτούσε η Λαύρα από δόσιμο του κοινού, αγορές ή δωρεές, που μερικές φορές επιτυγχάνονταν κάτω από πιέσεις,
υπήρχαν κελλιά όπου ζούσαν ασκητές. Και αυτοί ήσαν τότε υποχρεωμένοι ή να φύγουν ή να μπούν στην υποταγή της Λαύρας. Γίνεται εύκολα αντιληπτό λοιπόν γιατί το τυπικό του Τζιμισκή αναφέρει παλαιές διενέξεις και γιατί πολλοί μοναχοί θεωρούσαν ( γύρω στα 970-972) ότι ο Αθανάσιος έβλαπτε τα συμφέροντα τους και τους αδικούσε. ( Το κείμενο λέει: «ενήγον σκάνδαλα και φιλονεικίας εφ’ ικανούς χρόνους γίνεσθαι μεταξύ αυτών τε και Αθανασίου…ως ότι περικόπτονται τινες και αδικούνται παρ’ αυτού»).

Και όλοι σχεδόν οι μοναχοί του Άθω είχαν λόγους να εχθρεύονται τον Αθανάσιο: μερικοί εξαιτίας οικονομικών συμφερόντων, άλλοι λόγω της επιρροής του…με λίγα λόγια, κατηγορούσαν τον Αθανάσιο ότι υπέσκαπτε τα θεμέλια του αθωνικού τρόπου άσκησης. Ο βιογράφος, σε έναν κατάλογο, όπου κατονομάζει τα παράπονα των Αθωνιτών εναντίον του Αθανασίου, αναγράφει όλες τις δραστηριότητές του: « οικοδομάς ανεγείροντα πολυτελείς και περιβόλους και ναούς και επίνεια και καταγωγάς υδάτων επινοούντα ( αρδευτικά έργα) και ζεύγη βοών και ημιόνων ωνούμενον», αλλά και ότι έσπειρεν αγρούς και εφύτευσεν αμπελώνας».
Πηγή: Διονυσίας Παπαχρυσάνθου, Ο Αθωνικός Μοναχισμός, Αρχές και Οργάνωση, έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 2004

http://vatopaidi.wordpress.com/2010/07/07/