ΚΟΣΜΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΦΛΑΜΙΑΤΟΥ
ΑΠΑΝΤΑ
ἤτοι
Φωνὴ Ὀρθόδοξος περὶ τῶν μελλόντων
καθώς
καὶ Ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς ἐν τῷ ἁγίῳ Ὄρει Πατέρας
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Μεταξὺ τῶν μετὰ τὴν Ἑλληνικὴν παλιγγενεσίαν ὀρθοδοξοτάτων, ἅμα δὲ καὶ προφητικωτάτων Διδασκάλων τοῦ Ἔθνους, πρωτίστην θέσιν κατέχει ἀναμφιβόλως ὁ «θεοφιλής καὶ ἀθλητὴς τοῦ Χριστοῦ» Κοσμάς Φλαμιάτος. Οὗτος εἶχεν ἁγιώτατον βίον καὶ ἀσκητικὰς ἀρχάς, ἦτο ὄντως ζηλωτὴς τῆς Ὀρθοδοξίας, ὑπῆρξε δὲ ἐκ τῶν πρώτων παραγόντων τῆς πνευματικῆς ἀναζωπυρώσεως τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, μεταδώσας τὸν εὐσεβῆ ἐνθουσιασμόν καὶ τὸν ἱεραποστολικὸν ζῆλον του.
Ἐγεννήθη εἰς Πουλάτα Κεφαλληνίας, ἐγένετο δὲ διδάσκαλος καὶ ἱεροκήρυξ καὶ ἐδίδαξεν εἰς διαφόρους πόλεις και χωρία. Τῷ 1836 τοῦ ἐπροτάθη ἡ θεολογικὴ ἕδρα τῆς Ἰονίου Ακαδημίας τῆς Κερκύρας, ἀλλὰ δὲν τὴν ἐδέχθη, κατηγορών μᾶλλον σφοδρῶς τὸ ἐν λόγω «σεμινάριον», ὅτι εἶναι ἵδρυμα προτεσταντῶν ἢ προτεσταντιζόντων, ἐν ᾧ ἡ νεολαία ἐφθείρετο ὀρθοδόξως καὶ ἠθικῶς. Ὁμοῦ μὲ ἄλλους ἐπεδίωκον: νὰ βαπτισθῆ Ὀρθόδοξος ὁ παπολάτρης βασιλεύς Οθων καὶ νὰ ἐπανασυνδεθῆ μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία, διὰ τῶν ἐνεργειῶν τῶν τότε κυβερνώντων, ἀνορθοδόξων ὄντων, ἀπεσχίσθη τούτου καὶ ἦτα σχισματική μέχρι τοῦ 1850. Οἱ «Αγγλοι, οἱ ὁποῖοι κατεῖχον τότε τὰ Επτάνησα, γνωρίζοντες ποίαν δύναμιν ἀποτελεῖ διὰ τοὺς Ελληνας ἡ Ὀρθοδοξία, εἰργάζοντο καταχθονίως εἰς βάρος αὐτῆς, δπως καὶ εἰς τὴν δύσμοιρον Κύπρον, ἀπαιτήσαντες καὶ ἀπὸ τοὺς ιερεῖς τῆς Ἑπτανήσου να συνεργάζωνται μὲ τὴν ἀγγλικὴν κατοχήν. Ὁ Κοσμάς Φλαμιάτος ἔγραψε κατὰ τῶν ἀντορθοδόξων ἐνεργειῶν τῶν προτεσταντών Αγγλων, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐξώρισαν ὁμοῦ μὲ ἄλλους ἱερεῖς, οἵτινες ἐπίσης ἀντέδρασαν κατὰ τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν καὶ ἀπαιτήσεων.
