Περί Μοναξιᾶς

❈ Ὁ ἄνθρωπος αὐτός μέ μιά παραίσθηση, μέ μιά ψευδαίσθηση. Ποιά εἶναι ἡ παραίσθηση καί ψευδαίσθηση; Ὅτι εἶναι μόνος. Αὐτή εἶναι ἡ πιό μεγάλη ψευδαίσθηση τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι ποτέ μόνος. Ἔχει πάντα δίπλα του τόν Χριστό. Καί ἀλλοίμονο στόν ἄνθρωπο, καί μάλιστα στόν Χριστιανό πού λέει:

- Εἶμαι μόνος, δέν ἔχω κανέναν!

Περί Μοναξιᾶς

❈ Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ ποτέ δέν νιώθει μοναξιά, ποτέ δέν νιώθει ὅτι δέν τόν ἀγαποῦν, γιατί μέσα στήν Ἐκκλησία βρίσκει τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἀγάπη παγκόσμια καί ἀγκαλιάζει ὅλους τούς ἀνθρώπους.

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 3 – 6 – 2015)

Τότε ποὺ ἡ μοναξιὰ εἶναι καλή!

Τότε ποὺ ἡ μοναξιὰ εἶναι καλή! – Α΄

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Ναί, καλοί μου φίλοι, ὑπάρχει κι αὐτὴ ἡ περίπτωση. Ἡ μοναξιὰ νὰ εἶναι ὄντως καλή. Δόξα σοι ὁ Θεός! Πρόκειται γιὰ τὴ μοναξιὰ ἐκείνη ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἠρεμία, στὴ γαλήνη, στὴν ἀνάπαυση, στὴν αὐτογνωσία, στὸν αὐτοέλεγχο. Εἶναι ἐκείνη ποὺ μᾶς φέρνει ἐμπνεύσεις μεγάλες, ἀνώτερες, δημιουργικές, οὐράνιες. Ποὺ μᾶς ἑνώνει μὲ τὸν Θεό! Τὴ μοναξιὰ αὐτὴ ἔρχονται στιγμὲς ποὺ τὴν ἀποζητᾶμε καὶ πρέπει νὰ τὸ κάνουμε! Ὁπότε τὸ νὰ ζεῖ κανεὶς μόνος, γιὰ λίγο ἢ πολύ, δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι καὶ «μόνος» στὴ ζωή του καὶ πάσχει ὁπωσδήποτε. Χαρεῖτε! Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους …

Τὴ μοναξιὰ ἄλλοτε τὴν ἐπιλέγει κανεὶς καὶ ἄλλοτε ὄχι. Ἄλλοτε μᾶς ἐπιβάλλεται καὶ μᾶς καταδυναστεύει κι ἄλλοτε τὴν ἐπιδιώκουμε, γιατί μᾶς λυτρώνει!

Ἡ ἐπιβεβλημένη μοναξιὰ εἶναι καταναγκαστική, δὲν τὴν θέλει κανεὶς μὲ τίποτα, δὲν τὴν διαλέγει, εἶναι ἡ μοναξιὰ τῆς θλίψης! Ὁ ἄνθρωπος στὴν περίπτωση αὐτὴ λυπᾶται ποὺ εἶναι μόνος, συχνὰ πάσχει ἀπὸ κατάθλιψη, ὑποφέρει, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ κάνει διαφορετικά.

Στὴν ἄλλη μοναξιά, στὴν ἑκούσια, τὰ πράγματα εἶναι ἐντελῶς διαφορετικά. Ἔχει ἀνάγκη κανεὶς ἀπὸ ὁρισμένες μοναχικὲς στιγμές, τὶς ὁποῖες καὶ ἐπιδιώκει, τὶς ἐπιθυμεῖ κι αἰσθάνεται πολὺ ὄμορφα, ὅταν εἶναι μόνος του. Τούτη τὴν ἀνάγκη μπορεῖ νὰ τὴν αἰσθάνεται εἴτε ζεῖ μόνος του, εἴτε συμβιώνει μὲ κάποιον ἄλλον ἢ καὶ μὲ πολλούς. Ὑπάρχει, δηλαδή, ἡ ἀνάγκη γιὰ κάποιες στιγμές, ὧρες ἢ καὶ ἡμέρες, ἀκόμη, δικές του. Ὧρες ποὺ θὰ μείνει μόνος μὲ τὸν ἑαυτό του.

Πρόκειται ἀσφαλῶς ἐδῶ γιὰ τὴν «καλὴ» μοναξιά.

Εἶναι ἐκείνη ἡ μοναξιὰ ποὺ μᾶς συνιστᾶ ὁ Χριστὸς ὅταν λέγει: «Ὅταν πρόκειται νὰ προσευχηθεῖς, μπὲς στὸ ἰδιαίτερο δωμάτιό σου καὶ ἀφοῦ κλείσεις τὴν πόρτα σου προσευχήσου στὸν Πατέρα σου, ὁ ὁποῖος εἶναι παρὼν ἐκεῖ στὸ κρυφὸ μέρος…» (Ματθ. στ΄ 6).

Πάνω σ’ αὐτὴ τὴν καλὴ μοναξιὰ ἔχει οἰκοδομηθεῖ ὁ μοναχισμὸς καὶ ὁ ἀσκητισμός.

Λύνει ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη τὴν μοναξιά;

Λύνει ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη τὴν μοναξιά;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Τὸ πρόβλημα τῆς μοναξιᾶς, καλοί μου φίλοι, εἶναι ὄντως πολὺ μεγάλο σήμερα, ὅπως ἀναφέραμε καὶ στὸ προηγούμενο δημοσίευμά μας. Καὶ πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ προσπαθοῦν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸ ἐκμεταλλευτοῦν! «Ἂν ἡ μοναξιὰ εἶναι ἐπιδημία, τότε μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ μία κερδοφόρα βιομηχανία», λένε πολὺ χαρακτηριστικά!! Ἀπ’ αὐτοὺς ὅλους, πῶς θὰ μποροῦσε νὰ ἀπουσιάζει ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη (ΤΝ); Ἔρχεται κι αὐτὴ νὰ δώσει τὸ δικό της παρὸν καὶ τὴν δική της λύση. Ἆραγε τί ἀκριβῶς κάνει; Καὶ κατὰ πόσο ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα; Ἂς τὸ δοῦμε…

Ἡ παρουσία καὶ ἐδῶ τῆς ΤΝ δὲν μᾶς ἐκπλήσσει βέβαια. Κι αὐτὸ ἂν σκεφτοῦμε ὅτι, καιρὸ τώρα, ὅλο καὶ πιὸ πολὺ ἀντικαθίστανται οἱ ἀνθρώπινες ἀλληλεπιδράσεις μὲ τὶς ψηφιακές. Ὁ δάσκαλος, ὁ γιατρός, ὁ προπονητὴς κ.λπ. ὅλο καὶ ἀντικαθίστανται ἀπὸ κάτι ψηφιακό, ἕνα ὑπολογιστὴ ἂς ποῦμε.

Καὶ τί ἀκριβῶς κάνει ἐν προκειμένῳ ἡ ΤΝ; Χρησιμοποιεῖ τὰ λεγόμενα chatbots, ὅπως εἶναι τὸ ElliQ ποὺ δημιούργησε ἡ ἑταιρεία Intuition Robotics. Δηλαδή;

Τὰ chatbots εἶναι εἰδικὰ λογισμικὰ προγράμματα ποὺ ὑποστηρίζονται ἀπὸ ΤΝ καὶ μποροῦν νὰ ἐκτελοῦν συγκεκριμένες λειτουργίες, μιμούμενα κατὰ τὸ δυνατὸν καλύτερα τὸν ἀνθρώπινο γραπτὸ καὶ προφορικὸ λόγο. Ἔτσι, ὅταν χρησιμοποιεῖ κανεὶς ἕνα chatbot, εἶναι σὰν νὰ ἔχει μία συνομιλία μὲ κάποιον.

Καὶ τὸ ElliQ τί εἶναι; Πρόκειται γιὰ τὸ πρῶτο chatbot ποὺ χρησιμοποιεῖ ΤΝ, γιὰ νὰ συνομιλεῖ καὶ νὰ κάνει ἀστεῖα καὶ συντροφιὰ στὸν χρήστη! Συγκεκριμένα μοιάζει μὲ μία ἐπιτραπέζια λάμπα ποὺ φωτίζεται, περιστρέφεται καὶ συνομιλεῖ μαζί του!!!

Ὁ ἐγωισμός ὡς αἰτία τῆς μοναξιᾶς! (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Εἶναι ἀλήθεια, καλοί μου φίλοι, ὅτι σήμερα ζοῦμε στὴν «κοινωνία τοῦ ἐγώ», ὅπως θὰ τὴν λέγαμε. Μὲ τὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα ἔχουμε ἀναφέρει σὲ προηγούμενα κείμενά μας, νὰ τὴν ἐπιδεινώνουν κατὰ πολύ. Ὅμως ὁ ἐγωισμὸς σαφῶς δὲν μᾶς συμφέρει. Εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα αὐτὸ ποὺ θὰ τὸ ἐξετάσουμε ἰδιαίτερα κάποια στιγμή. Πρὸς τὸ παρὸν θὰ περιοριστοῦμε σὲ τοῦτο μόνο: Ὅτι ὁ ἐγωισμὸς μᾶς δημιουργεῖ ἀκόμη καὶ μοναξιά. Τὴν κακὴ μοναξιὰ βέβαια!

* * *

Καὶ τοῦτο γιατί εἶναι ὁ τρόπος, γιὰ νὰ διώχνουμε τοὺς ἄλλους ἀπὸ κοντά μας. Εἶναι τὸ τεῖχος ποὺ κτίζουμε ἀνάμεσα σέ μᾶς καὶ στοὺς ἄλλους. Ἐπικοινωνοῦμε μόνο ἀπὸ συμφέρον! Συνάπτουμε φιλίες πάντοτε συμφεροντολογικές! Δείχνουμε εὐγενικοί, ἐπειδὴ ἀποβλέπουμε στὸ κέρδος!

Βλέπετε συμβαίνει αὐτὸ ποὺ ἔλεγε ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος τῆς Πάτμου: «Ὅπου ἐγωϊσμὸς ἐκεῖ πνεῦμα Θεοῦ δὲν ὑπάρχει». Καὶ τί εἶναι ἡ κακὴ μοναξιά; Αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ κενὸ τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ.

Ἔλεγε ὁ ἁγιασμένος γέροντας π. Μᾶρκος Μανώλης: «Ἂν ὁ Θεὸς δὲν εἶναι “Κύριος καὶ Δεσπότης τῆς ζωῆς μου”, τότε τὸ ἐγώ μου γίνεται ὁ κύριος καὶ δεσπότης, τὸ κέντρον τοῦ κόσμου».

Δηλαδὴ ἡ μοναξιὰ προέρχεται μέσα ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἀντιστροφὴ τῶν πραγμάτων, ὅπου στὴ θέση τοῦ Θεοῦ μπαίνει τὸ «ἐγώ»!

Νά βροῦμε «ζῶνες» σιωπῆς (π.Εὐσεβίου Βίττη)

Ο σημερινός άνθρωπος φοβάται τη μοναξιά, δεν μπορεί να μείνει μόνος. Φοβάται και στις πολυάνθρωπες πόλεις, και στα χωριά και στην εξοχή… ένα περίεργο γεγονός: αφού πας, αδελφέ μου, στο δάσος, γιατί δεν παρατάς το κινητό, το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση; Πήγαινε να αφουγκραστείς τη μοναξιά! Ν’ ακούσεις το θρόισμα των φύλλων, το τραγούδι των πουλιών, το ρυάκι το κελαρυστό, ν’ ακούσεις πώς περνά ο αέρας απ’ τα δένδρα και τα καθαρίζει και τα ανανεώνει και τα κάνει να τραγουδούν στο πέρασμά του, όταν δεν είναι άγριος και τυφωνικός, αλλά είναι αύρα απαλή που εικονίζει τον Θεό.

Φοβάται ο άνθρωπος να μείνει μόνος, διότι δεν υπάρχει ο Χριστός. Ο πιο μεγάλος ερημίτης δεν είναι μόνος. Ρωτούν πολλοί, πώς περνάς χωρίς τηλεόραση; Κι εσείς πώς περνάτε χωρίς μοναξιά; Χωρίς ησυχία; Να δούμε λίγο τη μόνωση, την ησυχία, την ηρεμία, τη σιωπή που είναι ένα μεγάλο μάθημα για να το μάθουμε…

Στον κόσμο δεν μπορούμε να ησυχάσουμε, χωρίς να αρχίσει ένας ποταμός λόγων. Ακόμη και σε χώρους σιωπής, όπως είναι οι Εκκλησίες, δεν ησυχάζουμε… ακούει κανείς ένα μουρμουρητό σαν να πρόκειται περί πληθούσης αγοράς, που έλεγαν οι παλιοί (πριν ν’ αρχίσει η λειτουργία, δεν λέω όταν αρχίσει!).

Η σιωπή είναι το αντίθετο του λόγου. Ο άνθρωπος είναι λογικό ον. Ο εσωτερικός λόγος γίνεται και έναρθρος λόγος, ομιλία. Κάποτε όμως η ομιλία καταντά λόγος ασταμάτητος, φλυαρία που κουράζει. Είναι λόγος κενός, όχι εποικοδομητικός, χωρίς περιεχόμενο, όχι λόγος πλούσιος, ποτισμένος από θείο Πνεύμα.

Μοναξιά δέν εἶναι ἡ ἀπουσία τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἡ ἀπουσία τῆς Χάριτος ἀπό τόν ἄνθρωπο...

Την μοναξιά οι άνθρωποι την ερμηνεύουν, ως μια αίσθηση απουσίας ανθρώπων γύρω τους και νιώθουν, ότι είναι απολύτως μόνοι. Οι Πατέρες όμως, την μοναξιά την ερμηνεύουν ως απουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο, με αποτέλεσμα να μην νιώθει, ότι όταν είναι εντελώς μόνος του, είναι μαζί με άλλους 2, να μην πω 3!

Ὅσο θά περνᾶν τά χρόνια καί θά ἔρχεται ὁ Ἄντίχριστος, ὅλο καί πιό πολλούς μοναχικούς ἀνθρώπους θά ἔχουμε

«Σήμερα έχουμε πάρα πολλούς μοναχικούς ανθρώπους... 

Και όσο θα περνάν τα χρόνια, και θα έρχεται ο Αντίχριστος, όλο και πιο πολλούς μοναχικούς ανθρώπους θα έχουμε. 

Που δεν ταιριάζουν με κανέναν και δεν τους θέλει και κανένας.

Γιατί ακριβώς δεν έχουνε μάθει να ζούνε τον Χριστό. Προσπαθούν να αναπαύσουν τον εαυτό τους. Αντί να αναπαύσουν τους άλλους και τον Χριστό. Και όπως έλεγε ένας Γέροντας, ότι ο Αντίχριστος λέει θα έρθει, όταν τελικά οι άνθρωποι δεν θα έχουνε μονοπάτι για τον γείτονα. Τόσο πολύ μοναχικοί θα γίνουν δηλαδή. Τόσο ακοινώνητοι.

Ὠ, τί ἐφιάλτης ἡ ἐπικαιρότητά μας! (Ἀρχ. Σωφρόνιος Σαχάρωφ τοῦ Ἔσσεξ)

Στους δρόμους του Παρισιού, του Λονδίνου και άλλων πόλεων είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί χώρος για στάθμευση, είναι φοβερά επικίνδυνο και δύσκολο να διασχίσει κάποιος τους δρόμους από το πλήθος των αυτοκινήτων, την τρελή ταχύτητα με την οποία όλοι επιθυμούν να τρέχουν.

Σχηματίζεται εικόνα φοβερής απομονώσεως όλων από όλους. Είναι αδύνατη η ήσυχη επαφή, και πουθενά σχεδόν δεν υπάρχει ήρεμο μέρος. Ο γενικός ρυθμός της ζωής είναι αφύσικα γρήγορος. Οι άνθρωποι χάνουν την ικανότητα για ήρεμη ανάπαυση, απλή φιλία, ανιδιοτελή επικοινωνία μεταξύ τους… Τόσο πολλοί πάσχουν από μοναξιά.

Καμία κοινωνική εξασφάλιση ή υπηρεσία δεν τους σώζει από το αίσθημα της φοβερής απομόνωσης, και πολλές χιλιάδες πέφτουν στο φρικτό κενό, οδηγούνται στο αδιέξοδο της απόγνωσης. Δεν είναι καθόλου εύκολο να τους βοηθήσει κανείς.

Αἰσθάνομαι ὅτι εἶμαι μόνος

Μή φοβάσαι δέν εἶσαι μόνος. Μόνος εἶναι ἐκεῖνος πού δέν γνωρίζει τὸν Θεὸ ἄκομα καὶ ἂν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι συναναστρέφονται μαζὶ του. Αὐτός, καὶ στήν πιὸ πολυάριθμη κοινωνία, θὰ ἔλεγε- ὅπως καὶ τώρα λένε κάποιοι- «βαριέμαι, δέν ξέρω τί θέλω νά κάνω μὲ τὸν ἑαυτό μου, ὅλα εἶναι βαρετά». 

Αὐτὲς εἶναι ψυχὲς ἄδειες ἀπὸ τὸν Θεό, φλοῖδες χωρὶς κουκούτσι, στάχτη χωρὶς κάρβουνο. Ἀλλὰ ἐσὺ δέν εἶσαι μόνος ἀφοῦ εἶσαι πλάι στόν Κύριο καὶ ὁ Κύριος δίπλα σου.

Ἄκουσέ πώς ὁ μεγάλος Παῦλος, ὁ ἀπόστολος τῆς οἰκουμένης, ἦταν κάποτε ἐγκαταλελειμμένος ἀπ’ ὅλους, καί πώς μιλᾶ: «᾿Εν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον· μὴ αὐτοῖς λογισθείη· ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέ με, ἵναδι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη· καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος» ( Β’ Τιμ. 4, 16-17 ). 

Βλέπεις, λοιπόν, πόσο ἅγια σκέφθηκε καὶ μίλησε ὁ δοῦλος τοῦ Χριστοῦ Παῦλος σ’ ἐκεῖνες τίς πρῶτες μέρες, ὅταν στόν κόσμο δέν ὑπῆρχε ἄκομα οὔτε ἕνας χριστιανικὸς Ναός, οὔτε ἔνας χριστιανὸς ἄρχοντας! Ἐνῶ σήμερα ὅλη ἡ γῆ εἶναι στολισμένη μὲ χριστιανικοὺς Ναοὺς καὶ οἱ χριστιανοὶ ἀπαριθμοῦνται σὲ κάτι ἐκατοντάδες ἐκατομμύρια.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ἄμα δέν δώσεις τόν ἑαυτό σου στόν Θεό, τί νά σοὺ κάνει τό φάρμακο; Θά σέ ναρκώσει σήμερα, αὔριο μπορεῖ νά σοῦ ἔρθει πιό μεγάλη κατάθλιψη»

 (Από μαγνητοφωνημένη συνομιλία τού Γέροντα)

– Γέροντας: Και όλοι οι χριστιανοί… Και όλος ο κόσμος και που πιστεύουνε και που δεν πιστεύουνε, αυτό το πράγμα τούς τρώει… η απομάκρυνση από τον Θεό.

– Συνομιλητής: Μάλιστα.

– Γέροντας: Η απομάκρυνση από τον Θεό φέρνει τη μοναξιά… Κατάλαβες;

– Συνομιλητής: Φέρνει κατάθλιψη, φέρνει τούτο, φέρνει εκείνο… το άγχος.

– Γέροντας: Και όταν αρνείσαι ένα μυστήριο… ένα μυστήριο…

Ἱερεῖς τῆς Κωνσταντινουπόλεως: Διωγμοί, Πάθη καί Μοναξιά

Γέροντας Δοσίθεος (Κανέλλος), 

Ηγούμενος Ι.Μ. Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας

Ο εφημέριος της Παναγίας στο Πέραν μου έλεγε πριν μερικά χρόνια: «Είμαι εδώ εφημέριος επί 54 χρόνια». Αν ζή, πρέπει να έχη ξεπεράση τα 60 χρόνια ιερατικής διακονίας. Και είδε δόξες να περνούν και να χάνονται…

Εμείς πολλές φορές έχουμε σαν όνειρο την συνταξιοδότησι. Να πάρουμε σύνταξι να γλυτώσουμε από τριμηνίες, προϋπολογισμούς και απολογισμούς. Γνώρισα τον πατέρα Φιλόθεο στην ηλικία των 92 ετών. Ήτο εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Εδίρνε Καπού (στην Πύλη της Αδριανουπόλεως). Ενορίτες; Αυτός, η παπαδιά του και μία κόρη, αν δεν απατώμαι. Ψάλαμε μαζί σε μια Προηγιασμένη στο Αγίασμα των Βλαχερνών. Εθαύμασα την αντοχή του στο ψάλσιμο, παρ’ όλη την προχωρημένη ηλικία του. Μετά την απόλυσι, τον ερώτησα:
—Είσθε συνταξιούχος;
Μου απήντησε:
—Εμείς εδώ δεν γνωρίζουμε τι έστι σύνταξις, πεθαίνουμε στο Θυσιαστήριο!
Μετά από τρία έτη έμαθα ότι εκοιμήθη. Όμως εκοιμήθη ως λειτουργός. Στο Θυσιαστήριο, από του χρέους μή κινών.

Ἡ ταλαιπωρία τῆς μοναξιᾶς

'' Η Ταλαιπωρία της Μοναξιάς '' . Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος. 

https://www.youtube.com/watch?t=85&v=3EW-CP3qT3g

Μή φοβᾶσαι δέν εἶσαι μόνος. Μόνος εἶναι ἐκεῖνος πού δέν γνωρίζει τόν Θεό

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

Μη φοβάσαι δεν είσαι μόνος. Μόνος είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τον Θεό ακόμα και αν όλοι οι άνθρωποι συναναστρέφονται μαζί του.

Αυτός, και στην πιο πολυάριθμη κοινωνία, θα έλεγε - όπως και τώρα λένε κάποιοι - «βαριέμαι, δεν ξέρω τι θέλω να κάνω με τον εαυτό μου, όλα είναι βαρετά». 

Αυτές είναι ψυχές άδειες από τον Θεό, φλοίδες χωρίς κουκούτσι, στάχτη χωρίς κάρβουνο. Αλλά εσύ δεν είσαι μόνος αφού είσαι πλάι στον Κύριο και ο Κύριος δίπλα σου.
Άκουσε πώς ο μεγάλος Παύλος, ο απόστολος της οικουμένης, ήταν κάποτε εγκαταλελειμμένος απ’ όλους, και πώς μιλά: 

Ἡ κοινωνία τῆς ἐρήμου καί ἡ ἐρημία τῶν πόλεων»

 μοναχοῦ Μωυσέως Ἁγιορείτου

  Βρισκόμαστε, ἀγαπητοί μου, στήν ἐποχή πού προφήτευσε ὁ ἅγιος, πώς ὁ ἄνθρωπος θά κάνει ἡμέρες δρόμο γιά νά βρεῖ ἕναν ἄνθρωπο καί σάν τόν συναντήσει θά τόν ἀσπάζεται ὡς ἀδελφό του. Τοῦτο παράδοξα συμβαίνει προτοῦ πραγματοποιηθεῖ ἀκριβῶς, ὅπως τό λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὕστερα ἀπό ἕναν, ἄς ποῦμε, ἐπερχόμενο τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Μόνος ὁ σημερινός ἄνθρωπος ἄγχεται, ἀγωνιᾶ, πάσχει, ταλαιπωρεῖται καί ταλαιπωρεῖ. Γιατί; Μιά κάποια ἀπάντηση θά προσπαθήσει νά δώσει ἡ παροῦσα ὁμιλία μεταφέροντας τό ἄρωμα τῆς κοινωνίας τῆς ἐρήμου στήν ἐρημία τῶν συγχρόνων μεγαλουπόλεων.

 Μοναξιά εἶναι ἡ ἀδυναμία ἐπαφῆς καί ἐπικοινωνίας. Ἡ ἀνικανότητα νά δημιουργηθεῖ καί νά ὑπάρξει δεσμός, σχέση μέ τούς ἄλλους. Ὁ σύγχρονος πολιτισμός καί οἱ δομές τῆς σημερινῆς κοινωνίας, τά τηλεκατευθυνόμενα ἀπό τήν προπαγάνδα μέσα ἐπικοινωνίας, ἀκόμη καί τά παιχνίδια τῶν παιδιῶν, ὁδηγοῦν στήν κοινωνική ἀλλοτρίωση στήν πολιτική ἀποξένωση στήν ἀτομική ἀπομόνωση, καθώς ἀναφέρει σύγχρονος μελετητής (Δασκαλάκης Γ.Δ.). Ὁ ἄνθρωπος ἔτσι, ἀπό νωρίς ἀρχίζει νά διακατέχεται ἀπό αἴσθημα βαρειᾶς ἀδυναμίας καί ὀκνηρίας, νά χάνει τό νόημα τῆς ζωῆς καί τόν σκοπό της, νά ζεῖ δίχως ἰδανικά καί κανόνες, συνεχῶς νά ὑποπτεύεται καί ν’ ἀμφιβάλλει.

Τό παμφάγο θηρίο

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Ερμηνεύοντας ο Άγιος Κύριλλος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων, το θαυμαστό γεγονός της θεραπείας του παραλυτικού της Βηθεσδά, σημειώνει τα εξής χαρακτηριστικά : "όπου να εμφανιστεί ο Ιησούς, εκεί βρίσκεται και η σωτηρία. Γιατί, κι αν δει τελώνη να κάθεται στο τελωνείο, τον κάνει απόστολο και ευαγγελιστή. Και αν ταφεί μαζί με τους νεκρούς, ανασταίνει τους νεκρούς. Και στους τυφλούς χαρίζει την όραση, και στους κουφούς την ακοή. Περνάει και από τις δεξαμενές, όχι εξετάζοντας τις οικοδομές, αλλά θεραπεύοντας τους αρρώστους"1.

Ο θεόπνευστος Πατέρας της Εκκλησίας, με αυτούς τους λόγους, μας ερμηνεύει πώς το πρόβλημα του παραλυτικού του ευαγγελικού αναγνώσματος , δεν ήταν μόνο η ασθένεια, αλλά κυρίως η παρουσία της αμαρτίας.

Ήταν η απουσία του Θεού από τη ζωή του. Και όπου απουσιάζει ο Θεός, εκεί κυριαρχεί το παμφάγο θηρίο, που είναι η μοναξιά.

Είναι η φοβερή οδύνη για τον άνθρωπο, και συγχρόνως αφόρητος πόνος, ο οποίος του προκαλεί μια αβάσταχτη δυστυχία.

Γιατί μερικές φορές αἰσθανόμαστε τόσο ἄδειοι καί τόση μοναξιά. Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΓΙΑΤΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΑΔΕΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟΣΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

https://www.youtube.com/watch?v=FAB2cNZ7Gb0

Ἡ ἔξοδος ἀπό τήν θανατηφόρο μοναξιά. Ἀρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος

Η έξοδος από την θανατηφόρο μοναξιά

Αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος Ιεροκήρυκας Ι. Μ. Πατρών Δρ Θεολογίας, Καθηγητής ΕΑΠ (ΣΕΠ)

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι το αίσθημα της μοναξιάς είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν υπάρχει άνθρωπος στην γη, ο οποίος ημπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν έχει νοιώσει, έστω και μια φορά στην ζωή του, το αίσθημα αυτό της μοναξιάς. Διάσημοι και άσημοι, άγιοι και αμαρτωλοί, όλοι έχουν περάσει από τις οδυνηρές και κρίσιμες ώρες της μοναξιάς.
Ο Έριχ Φρομ υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος δεν φοβήθηκε τίποτε άλλο περισσότερο από την μοναξιά.

Μοναξιά καΪ πλήξη

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ-Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

Σέ πνευματικό του παιδί πού ἔπασχε ἀπό πλήξη-ἀκηδία καί μοναξιά ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος ἔγραφε:

«Η χάρη του Θεού να ‘ναι μαζί σου!

“Είμαι μόνη”, γράφεις, “και αισθάνομαι πλήξη”. Είναι φυσικό αυτό το αίσθημα. Νομίζω, ωστόσο, μετά τις αποφάσεις που πήρες και τα όσα συνακόλουθα σε συμβούλεψα να κάνεις, δεν θα έπρεπε να αισθάνεσαι έτσι. Ακόμα και μόνη, δεν θα ένιωθες μοναξιά, αν βίωνες την παρουσία του Κυρίου, που είναι κοντά σου, όπως άλλωστε και ο φύλακας άγγελός σου˙ είναι κοντά σου όχι νοερά, αλλά πραγματικά. Η επίγνωση, λοιπόν, της παρουσίας του Θεού δεν θα άφηνε το αίσθημα της μοναξιάς ούτε την πλήξη , που το ακολουθεί, να κυριαρχήσουν στην καρδιά σου.