Μέγας ὁ Ἀγάθων ἀπό τούς ἀββάδες τοῦ Γεροντικοῦ....

Μέγας ο Αγάθων από τους αββάδες του Γεροντικού, για τον οποίο το Βιβλίο «Αποφθέγματα Γερόντων» αφιερώνει τριάντα τον αριθμό λόγια και περιστατικά. Περιβόητος μεταξύ των Πατέρων της ερήμου αναχωρητής και αββάς, έζησε πιθανότατα κατά το δεύτερο μισό του τέταρτου αιώνα και τις αρχές του πέμπτου. Θεωρείται ως τύπος του ταπεινού και πράου ανθρώπου. Κατά το 390, όταν ο όσιος μέγας Αρσένιος βγήκε στην έρημο, ο Αγάθων είχε ήδη σχηματίσει γύρω του ένα όμιλο μαθητών, από τους οποίους κατεξοχήν γνωστοί είναι ο Αλέξανδρος και ο Ζωῒλος. Σύμφωνα με τα κοπτικά συναξάρια, εορτάζει την 11η Σεπτεμβρίου, ενώ τα ίδια τον χαρακτηρίζουν ως στυλίτη, πράγμα απίθανο [Θ.Η.Ε. 1, 105 (1962)].

Ενδεικτικά από τα αναφερόμενα σε αυτόν στα Αποφθέγματα καταγράφουμε τα παρακάτω:

- Είπε ο αββάς Αγάθων: «Πρέπει ο μοναχός να μην αφήνει τή συνείδησή του να τον κατηγορήσει για οποιοδήποτε πράγμα».

- Είπε πάλι: «Χωρίς φύλαξη των θείων εντολών δεν προοδεύει ο άνθρωπος ούτε σε μία αρετή».

- Είπε πάλι: «Ποτέ δεν κοιμήθηκα έχοντας κάτι εναντίον οποιουδήποτε, ούτε άφησα κανένα να κοιμηθεί έχοντας κάτι εναντίον μου, όσον εξαρτιόταν από μένα».

- Έλεγαν για τον αββά Αγάθωνα ότι πήγαν κάποιοι προς αυτόν, επειδή άκουσαν ότι έχει μεγάλη διάκριση, και θέλοντας να τον δοκιμάσουν αν πράγματι την ασκεί στη ζωή του τού λένε:

Εσύ είσαι ο Αγάθων; Ακούμε για σένα ότι είσαι πόρνος και υπερήφανος.

Κι αυτός είπε: Ναι, έτσι είναι.

Και του λένε: Εσύ είσαι ο Αγάθων ο φλύαρος και καταλάλος;

Κι αυτός είπε: Εγώ είμαι.

Του λένε πάλι: Εσύ είσαι ο Αγάθων ο αιρετικός;

Τό γενέσιον τοῦ Τιμίου,Ἐνδόξου Προφήτου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου

 ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ

Τοῦ πρωτ. Γ. Δορμπαράκη

.           «Ὁ ἅγιος Ἰωάννης μαρτυρεῖται ἀπὸ τὸν Χριστὸ ὅτι εἶναι ὑπεράνω ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ περισσότερο ἀπὸ προφήτης. Εἶναι αὐτὸς ποὺ προσκίρτησε ἤδη ἀπὸ τὴν γαστέρα τῆς μητέρας του καὶ κήρυξε στοὺς ἀνθρώπους τὴν παρουσία τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ καὶ ἔτρεξε πρῶτος στὸν Ἅδη, γιὰ νὰ εὐαγγελιστεῖ τὴν Ἀνάστασή Του. Αὐτὸς ὑπῆρξε υἱὸς τοῦ ἀρχιερέα Ζαχαρία καὶ τῆς στείρας Ἐλισάβετ ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ ὑπόσχεση Θεοῦ. Ὁ Ἰωάννης ἔλυσε τὴν σιωπὴ τοῦ πατέρα του μὲ τὴν γέννησή του καὶ γέμισε ὅλον τὸν κόσμο ἀπὸ χαρά. Γι᾽ αὐτὸ καὶ οἱ ἄγγελοι συναγάλλονται σήμερα μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὅλη ἡ κτίση πληρώθηκε ἀπὸ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη. Τελεῖται δὲ ἡ σύναξή του στὸν ἁγιώτατο ναό του, ποὺ βρίσκεται στὸ Φωράκιο».

Ὑπάρχουν χριστιανοί σήμερα ; (Ἕνα ἰδιότυπο σχόλιο ἐξ΄ἀφορμῆς τῶν ἐκλογῶν)

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΗΜΕΡΑ;

(´Ενα ιδιότυπο σχόλιο εξ΄αφορμής των εκλογών)

 

Το ερώτημα δεν τίθεται ρητορικά. Ήδη έχει τεθεί προ πολλών χρόνων από μεγάλους μελετητές του χριστιανισμού, στην προσπάθειά τους να ψαύσουν τις βάσεις της χριστιανικής πίστεως. Κι ο λόγος είναι απλός: το να είναι κανείς χριστιανός σημαίνει ότι αντιστρέφει τα κριτήρια του κόσμου και της ίδιας της ανθρώπινης φύσεως, απαρνείται ό,τι ο κόσμος θεωρεί δεδομένο, επιλέγει πάντοτε τη ζωή Εκείνου, ο Οποίος ήλθε στον κόσμο για να τον αλλάξει και να τον φέρει κυριολεκτικά άνω-κάτω, λόγω της αλλοιώσεως αυτού του κόσμου από την αμαρτία, συνεπώς να τον επαναφέρει στην ορθή του κατεύθυνση. Είναι γνωστό άλλωστε ότι τελικώς έτσι ορίζεται ο χριστιανός από τους αγίους μας: ως «μίμημα Χριστού κατά το δυνατόν ανθρώπω» (άγ. Ιωάννης της Κλίμακος).