Τό ὑπερκόσμιο χάρισμα τῆς ἱερωσύνης .Ἀρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ἱ. Μ. Τιμίου Προδρόμου.

                         

Τό ὑπερκόσμιο χάρισμα τῆς ἱερωσύνης

ὡς διακονία καταλλαγῆς τοῦ κόσμου μέ τόν Θεό

Ἱερατικό Συνέδριο Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων

Σεβασμιώτατε καί Ἱερώτατε Ποιμενάρχα,

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Σεβαστοί Πατέρες,

            Ἡ ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ, στήν ὁποία μετέχουμε, εἶναι ἕνα μεγάλο καί παράδοξο χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί ὁ λόγος γι’ αὐτό εἶναι, γιά μᾶς τούς πτωχούς, «δυσερμήνευτος»[1]. Φανερώνεται μέσα στόν κόσμο ὡς διακονία συμφιλιώσεως τῶν ἀνθρώπων μέ τόν Σωτήρα Θεό. Ὅσοι δέχονται τό δῶρο αὐτό ἔχουν ὡς κύριο ἔργο τῆς ζωῆς τους νά πρεσβεύουν γιά τήν παγκόσμια σωτηρία πού χαρίζει ὁ Χριστός καί νά ἀγωνίζονται γιά τήν πνευματική ἀναγέννηση τοῦ ποιμνίου πού ὁ ἀγαθός Κύριος τούς ἐμπιστεύθηκε.         

  Ὅπως γιά κάθε πράξη καί σέ κάθε βῆμα τῆς ζωῆς μας τέλειο «ὑπόδειγμα» καί ἀληθινή «ὁδόν» ἀποτελοῦν τό Πρόσωπο, ἡ ζωή καί ὁ λόγος τοῦ Παντοκράτορος Ἰησοῦ, ἔτσι καί στήν ἱερατική μας διακονία, ἔξω ἀπό τή δική Του Ἀποκάλυψη δέν ὑπάρχει ἄλλο φῶς γιά νά μᾶς κατευθύνει πρός τή θεάρεστη ἐκπλήρωσή της καί τήν αἰώνια λύτρωση, τόσο τήν προσωπική μας ὅσο καί ἐκείνη τοῦ σύμπαντος κόσμου.

«Σημεία ἀπό τόν Οὐρανό» Μεταξύ ἐπιστήμης, φαντασίας καί δεισιδαιμονίας.Μέρος 4ο.γ

 

 Δείτε εδώ:Μέρος 4ο.β


3. Τα έξι είδη επαφών με UFO
 Οι «στενές επαφές δευτέρου τύπου» (ΣΕ-2) είναι ουσιαστικά παρόμοιες με τις εμπειρίες ΣΕ-1, με μόνη διαφορά ότι αφήνουν κάποια χτυπητά υλικά και/ή ψυχολογικά επακόλουθα της παρουσίας τους. Αυτά τα επακόλουθα περιλαμβάνουν σημάδια στο έδαφος, κάψιμο ή ξήρανση φυτών και δέντρων, παρεμβολή στα ηλεκτρικά κυκλώματα που προκαλεί παράσιτα στο ραδιόφωνο και σταμάτημα των μηχανών των αυτοκινήτων, ανησυχία στα ζώα, όπως αποδεικνύεται από την περίεργη συμπεριφορά τους, και συνέπειες σε ανθρώπους, οι οποίες περιλαμβάνουν προσωρινή παράλυση ή μούδιασμα, αίσθηση ζέστης, ναυτίας ή άλλης ανησυχίας, προσωρινή έλλειψη βαρύτητας (που μερικές φορές προκαλεί αιώρηση), ξαφνική θεραπεία πληγών και πόνων, και διάφορα ψυχολογικά και σωματικά δευτερεύοντα αποτελέσματα, που περιλαμβάνουν παράξενα σημάδια στο σώμα.

Ἡ ἀγάπη εἶναι τό δεῖπνο τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος

 

ΛΟΓΟΙ ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ

Ο Θεός και οι άγγελοι αυτού

εν ανάγκαις χαίρουσιν,

ο δε διάβολος και οι εργάται αυτού εν αναπαύσει

  Η αγάπη είναι το δείπνο της βασιλείας του Θεού.

1. Η αγάπη είναι η βασιλεία, που μυστικά υποσχέθηκε ο Κύριος στους Αποστόλους ότι θα φάνε στη βασιλεία του. Διότι το «να τρώτε και να πίνετε στο δικό μου τραπέζι στη βασιλεία μου» (Λουκ. 22, 30) τι άλλο είναι παρά η αγάπη; Γιατί η αγάπη του Θεού μπορεί να θρέψει τον άνθρωπο, χωρίς αυτός να τρώγει και να πίνει. Η αγάπη, ακόμη, είναι το κρασί που ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου (Ψ. 93, 16). Μακάριος είναι αυτός που ήπιε από τούτο το κρασί. Από αυτό ήπιαν οι ακόλαστοι και ένιωσαν ντροπή οι αμαρτωλοί και λησμόνησαν τους δρόμους της αμαρτίας και οι μέθυσοι και έγιναν νηστευτές και οι πλούσιοι και πεθύμησαν τη φτώχεια και οι φτωχοί και πλούτισαν με την ελπίδα και οί άρρωστοι και έγιναν υγιείς και οι αγράμματοι και έγιναν σοφοί.

Ἕνα θαυμαστό γεγονός: Ὁ ἀσπασμός τῆς χειρός τοῦ Γέροντος Βησσαρίωνος τοῦ Ἀγαθωνίτη ἀπό τόν Γέροντα Κύριλλο

Τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς  τὸ διηγήθηκε ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας Κύριλλος, πρὶν μερικὰ χρόνια, μπροστὰ ἀπὸ τὴ λάρνακα τοῦ ἄφθαρτου Γέροντα Βησαρίωνος στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἀγάθωνος στὴν Οἴτη.

Παρόντες ἦταν, ἐκτὸς ἀπὸ ἐμένα, τὴν ἀδελφή μου Σοφία, τὸ σύζυγό της Κωνσταντῖνο, καὶ   ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀγάθωνος Γέρων Δαμασκηνός. Ἐπίσης, ὁ συνοδὸς τοῦ Γέροντος Κυρίλλου πατὴρ Γαβριήλ, νῦν Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ὁσίου Δαβίδ, καὶ ὁ ἱερέας τῆς Ὑπάτης Δημήτριος Καραγιάννης.

Λίγο ἐνωρίτερα εἴχαμε τελέσει, ὅλοι μαζί, Θεία Λειτουργία  στὸ μετόχι τοῦ Μεγάλου Μετεώρου στὴν Ὑπάτη καὶ εἴχαμε μαζί μας τὴν τιμία Κάρα τοῦ Ὁσίου Δαβίδ. Τὴν εἶχε φέρει ὁ Γέροντας μὲ τοὺς πατέρες στὴ Λαμία.

Ἐκεῖ, μπροστὰ στὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Βησσαρίωνος, ὁ Γέροντας μας διηγήθηκε τὰ ἀκόλουθα:

Ἀγνώστου συγγραφέως:Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ_6ο_mp3

Π. Σάββας 2012-04-26_ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΥ_ΣΤ΄ ΜΕΡΟΣ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 26-04-2012 (Συνάξεις Νέων στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ὅταν πάντως βλέπεις ὅτι κινδυνεύεις, ὕψωσε τά χέρια σου στόν οὐρανό καί κραύγασε: «Κύριε, χάνομαι, σῶσε με!»

 

«Μακάριοι οἱ Πεινῶντες και διψῶντες την δικαιοσύνην,

ὅτι αὐτοί χορτασθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 6)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

Μέ τά πνευματικά βιβλία πού μελετᾶς, ἔχεις φτάσει τώρα στό σημεῖο νά βλέπεις ὅτι ἔχεις γονατίσει πνευματικά κάτω ἀπό τό βάρος πολλῶν καί δυσβάσταχτων σταυρῶν, πού σοῦ φόρτωσαν ὁ κόσμος, ἡ σάρκα καί ὁ διάβολος. Καί εἶσαι γι᾿ αὐτό ἐξουθενωμένος, τρομοκρατημένος.

«Μήν ταρασσέσθω σου ἡ καρδία» (Ἰω. 14. 1). Ἤ μᾶλλον, νά χαίρεσαι. Σκέψου: Δέν εἶσαι πιά μόνο ἕνας στρατιώτης τοῦ τσάρου, ἀλλά καί ἕνας στρατιώτης τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Δέν ἀνήκεις μόνο στό στράτευμα ἐκεῖνο πού πολεμάει «πρός αἷμα καί σάρκα», ἀλλά καί σ᾿ ἐκεῖνο πού ἀγωνίζεται «πρός τάς ἀρχάς, πρός τάς ἐξουσίας, πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρός τά πνευματικά τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Ἐφεσ. 6. 12).

Πῶς ἐμφανίστηκε στήν Παρασκευή Ναϊσοπούλου ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί ἡ ἁγία εἰκόνα τῆς Παναγίας Μακελάρισσας.β' μέρος

 

ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Η ΠΑΝΑΓΙΑ.

Δείτε εδώ:α' μέρος

Έτσι καθώς κοιμόταν, βλέπει να παρουσιάζεται μπροστά, της, μια γυναίκα, που φαινόταν σαν να πετούσε.

Η γυναίκα αυτή, στην Παρασκευή είπε: «Παρασκευή μην κλαις πλέον, διότι, η προσευχή και η δέησής σου έφτασε στο Θεό, και εκείνο που επιθυμείς θα γίνει. Μόνο  πρέπει να σηκωθείς και να πας στην έρημο του Ταϋγέτου. Εκεί θα βρεις μια σπηλιά στο μέρος που λέγεται «Αμπελάκι». Μέσα στη σπηλιά εκείνη θα βρεις την Εικόνα μου, είναι χωμένη μέσα στα φουσκιά των ζώων. Να πας το γρηγορότερο εκεί, να βγάλεις την Εικόνα μου και να χτίσης εκεί εκκλησία, γιατί πολύ σύντομα, η σπηλιά αυτή, θα γίνει στο όνομά μου μεγάλο γυναικείο Μοναστήρι».

Ύστερα απ' αυτό το όραμα, η Παρασκευή ξύπνησε κατατρομαγμένη, κι άρχισε με πολλά δάκρυα να προσεύχεται και με λυγμούς στην Παναγία να λέει: «Παναγία μου Δέσποινα και βασίλισσα του ουρανού και της γης, των Αγγέλων και των Αγίων, εγώ δεν ξέρω το μέρος αυτό που μου είπες, που βρίσκεται, για να πάω; Γι' αυτό θερμά σε παρακαλώ, δείξε μου άνθρωπο, που να μπορεί να με οδηγήσει έως εκεί».

Μητρόπολη Γλυφάδος: "Ὄχι νεκρώσιμη ἀκολουθία σέ ὅσους ἐπιθυμοῦν τήν καύση".

του Αντώνη Τριανταφύλλου Το ζήτημα της τέλεσης της νεκρώσιμης ακολουθίας για όσους επιθυμούν όχι την ταφή αλλά την καύση απασχόλησε τη χθεσινή Ιερατική σύναξη της Μητρόπολης Γλυφάδας, καθώς τοπικοί κληρικοί έχουν διαπιστώσει ότι οι Εργολάβοι Γραφείων Κηδειών ζητούν να τελεσθεί η εξόδιος Ακολουθία στις Ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως και εν συνεχεία δεν ζητούν συνοδεία Κληρικού για την ταφή με την δικαιολογία, ότι θα ενταφιαστεί στην Επαρχία. Ωστόσο, μετά από έρευνα των τοπικών εκκλησιαστικών αρχών, έχει διαπιστωθεί ότι η σορός του Κεκοιμημένου μεταβαίνει στη Βουλγαρία για καύση. Σύμφωνα, λοιπόν, με την απόφαση της Ιερατικής Σύναξης της Μητρόπολης Γλυφάδας και μέχρι να αποφανθεί επισήμως και ειδικώς επί του θέματος η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος , αποφασίστηκε σε τοπικό Εκκλησιαστικό επίπεδο να μην επιτρέπεται η τέλεση της νεκρώσιμης ακολουθίας εφόσον διαπιστωμένα η σορός του κεκοιμημένου δεν προορίζεται για ταφή. Συγκεκριμένα:

«Ἐξ ὑπακοῆς ταπείνωσις· ἐκ ταπεινώσεως διάκρισις· ἐκ διακρίσεως διόρασις· ἐκ δέ ταύτης προόρασις»

Β΄ ΜΕΡΟΣ

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

1)Ἡ ζωή στήν Ἐκκλησία.

 

ΙΑ) Ζώντας ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ γευόμαστε τά δῶρα τοῦ Παρακλήτου, τά ποικίλα χαρίσματα.

Σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ π. Πορφυρίου: Τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, δίδονται μόνον ἐντός τῆς Ἐκκλησίας καί μάλιστα στούς ὑπάκουους¹⁶³. Ἔλεγε χαρακτηριστικά ὅτι «ἔγινα ξύπνιος, γρήγορος, πιό γερός στό σῶμα καί στήν ψυχή... Καί τό Χάρισμα τό προορατικό μοῦ δόθηκε ἀπ’ τόν Θεό ἐξαιτίας τῆς ὑπακοῆς»¹⁶⁴. Πράγματι ἔκανε, ὅπως ἔλεγε, «ἄκρα ὑπακοή»¹⁶⁵ στούς Γεροντάδες του, ἀλλά ἐπίσης καί «χαρούμενη»¹⁶⁶ ὑπακοή. Συνάμα ἀγάπησε μέ μία φοβερή ἔνταση τόν Θεό¹⁶⁷. Γι’ αὐτό καί γέμισε μέ τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι καί σήμερα ἐνεργό. Ἀναζητεῖ ἀνθρώπους δεκτικούς γιά νά ἀναπαυθεῖ. Οἱ δεκτικοί εἶναι οἱ ταπεινοί. Ταπεινοί εἶναι ὅσοι ὑπακούουν. Ὁ Γέροντας ἐπιβεβαιώνει μέ τήν ζωή του τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Σιναΐτη, πού γράφει στήν οὐρανοδρόμο Κλίμακα: «Ἐξ ὑπακοῆς ταπείνωσις· ἐκ ταπεινώσεως διάκρισις· ἐκ διακρίσεως διόρασις· ἐκ δέ ταύτης προόρασις»¹⁶⁸.

Ὁ ὅσιος Γέρων ἀξιώθηκε τοῦ διορατικοῦ¹⁶⁹ καί τοῦ προορατικοῦ¹⁷⁰ χαρίσματος. Σέ κάποια περίσταση μάλιστα, ὁ π. Πορφύριος, προγνώρισε ἐπερχόμενο θάνατο καί προετοίμασε κατάλληλα τό πνευματικό του παιδί¹⁷¹. Σχετικά μέ τό διορατικό Χάρισμα πού τοῦ δόθηκε σέ τόσο νεαρά ἡλικία ἔλεγε, ὅτι:

Συνάντηση ὁσίων.Δεύτερο μέρος

Βίος καί πολιτεία

τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη

(6ο Μέρος)

Ἀπό τό βιβλίο «Ὅσιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλύβης»

 Δεῖτε ἐδῶ:Πρῶτο μέρος

Συνάντηση ὁσίων

Ἀπογοητευμένοι καί ταλαιπωρημένοι, κατέφυγαν στό κελλί τοῦ ἁγίου Μάμαντος, γιά νά βροῦν κάποια μικρή ἀναψυχή. Ἀκριβῶς ἐκεῖ ἔρχεται ὁ ὅσιος καί τούς χαιρετάει ὀνομαστικά ὅλους, χωρίς, ἐννοεῖται, νά γνωρίζει προηγουμένως κανέναν! Ἐπί πλέον τούς ἀποκαλύπτει ὅτι ὁ δάσκαλός τους σκέπτεται ν᾿ ἀναχωρίσει ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος καί νά πάει στά Παρόρια*. Οἱ ἀπεσταλμένοι ἔμειναν κατάπληκτοι μέ τά λόγια του αὐτά. Γνώριζε τίς μυστικές βουλές τοῦ γέροντά τους, χωρίς ποτέ νά ἔχει συνομιλήσει μαζί του!

Τόν προσκάλεσαν γιά τή συνάντηση. Ἐκεῖνος δέχτηκε καί ξεκίνησαν ὅλοι μαζί γιά τή σκήτη τοῦ Μαγουλᾶ. Ὁ ὅσιος ἔψαλλε στό δρόμο:

«Ἦρα τούς ὀφθαλμούς μου εἰς τά ὄρη,

ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.

Ἡ βοήθειά μου παρά Κυρίου

τοῦ ποιήσαντος τόν οὐρανόν καί τήν γῆν».

Μόλις ἔφτασαν στό κελλί, εἶπε στούς συνοδούς του:

Ὁ εὐλαβής ἱερεύς, ὁ ἔμπορος καί ὁ Μέγας Βασίλειος

Ο ΕΥΛΑΒΗΣ ΙΕΡΕΥΣ Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ.

   Κάποιος ευλαβής Ιερεύς, σύγχρονος του Μ. Βασιλείου, λόγω κάποιων περιστάσεων μπήκε σε χρέη και τα χρέη αυτά συν τω χρόνο αυξήθηκαν και οι πιστωτές τον ενοχλούν για τον χρέος του.

Αυτό τον ανάγκασε να στραφεί και να ζητήσει βοήθεια σε κάποιον κοντινό και γνωστό του έμπορο, ο οποίος, εισακούοντας τον αίτημά του, του έδωσε 500 χρυσά νομίσματα με τα οποία ο ιερεύς ξεπλήρωσε το χρέος του. Προς ικανοποίηση του εμπόρου ο ιερεύς του υποσχέθηκε να μνημονεύει τον όνομά του και το όνομα των συγγενών του υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως στην Προσκομιδή για όλη του τη ζωή.

Ο έμπορος υπολόγιζε ότι ο ιερεύς θα ζούσε πολλά χρόνια και θα προσευχόταν γι' αυτόν και τους συγγενείς του σε κάθε Λειτουργία και μ' αυτό θα τον ικανοποιούσε για τα χρήματα που του είχε δώσει.

Γιά τήν Ταπείνωση

 

Χωρίς την ταπείνωση, έλεγε ο στάρετς Αμβρόσιος, δε σώζεται ο άνθρωπος. Αν πιστέψουμε πως από δική μας αξία σωζόμαστε, έχουμε απατηθεί. Θα σας αναφέρω ένα διδακτικό περιστατικό. Μια επιφανής αρχόντισσα, αρκετά ευσεβής αλλά όχι και αρκετά ταπεινή, καθώς κοιμόταν είδε ένα συγκλονιστικό όνειρο: Πάνω σε ένδοξο θρόνο ο δίκαιος Κριτής! Και απέναντί του πλήθη λαού, μεταξύ των οποίων και η ίδια. Ο Χριστός ετοιμαζόταν να καλέσει κοντά Του τους εκλεκτούς.
Εκείνη που βασιζόταν στις αρετές της και στις καλοσύνες της περίμενε μεγάλες τιμές, αλλά έπεσε έξω στην πρόβλεψή της. Κάποια ταπεινή χωριατοπούλα κρίθηκε άξια για την πρώτη θέση.

Οἱ Ἅγιοι μάρτυρες τοῦ Νόβο Σέλο(+9 Μαϊου) καί τοῦ Μπατόκ(+17 Μαϊου)

Οι Άγιοι Μάρτυρες του Μπατόκ(+17 Μαίου)

Εκατό τέσσερις αγίους είχε ανακηρύξει, μέχρι το 2011, η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ανάμεσά τους είναι πατριάρχες και επίσκοποι, όπως ο Κλήμης της Αχρίδας, οι Ευθύμιος και Ιωακείμ του Τυρνόβου• όσιοι φωτιστές και ασκητές όπως ο Ναούμ της Αχρίδας και ο Ιωάννης της Ρίλας• τέσσερις μονάρχες – ο Πρίγκιπας Μπογιάν- Ενραβωτά, ο Ηγεμόνας Μπορίς Α', ο Τσάρος Πέταρ και ο Πρίγκιπας Ιωάννης-Βλαντίμιρ• τρεις στρατιωτικοί και 87 μάρτυρες. Ύστερα από τις τελευταίες δυο αγιοκατατάξεις – του Παϊσίου του Χιλανδαρινού, το 1962, και του Σωφρονίου της Βράτσας, δυο χρόνια αργότερα, επί της πατριαρχείας του Κυρίλλου, η Βουλγαρική Εκκλησία δεν έχει προβεί σε άλλη ανακήρυξη αγίου. 
Στις αρχές του 2011, η Ιερά Σύνοδος της Βουλγαρικής Εκκλησίας αποφάσισε ομόφωνα να κατατάξει στις δέλτους του Αγιολογίου της, χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά που σκοτώθηκαν στο Μπατάκ, νότιας Βουλγαρίας, από τους βασιβουζούκους κατά την πάταξη της εξέγερσης του Απριλίου του 1876. 

14 Μαΐου Συναξαριστής. Ισιδώρου τοῦ ἐν Χίῳ, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἀλεξάνδρου, Βαρβάρου καὶ Ἀκολούθου, Καρτεγίου Ἐπισκόπου, Θεράποντος Ἐπισκόπου Κύπρου, Λεοντίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, Ἰσιδώρου διὰ Χριστὸν σαλοῦ, Ἀντωνίου Ἱερομάρτυρα καὶ τῶν σὺν αὐτῶ Μαρτυρησάντων, Δανιὴλ Ἱερομάρτυρα καὶ τῶν σὺν αὐτῶ Μαρτυρησάντων, Μάρκου Νεομάρτυρα, Ἰωάννου τοῦ Βουλγάρεως Νεομάρτυρα, Νικήτα τοῦ Ἐγκλείστου, Σύναξη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Ἱεροσλάβλ, Ἅγιοι Ἀριστοτέλης καὶ Λέανδρος.

Ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Μάρτυρας ἐν Χίῳ
 

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἰσίδωρος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες. Ὑπηρέτησε στὸ ρωμαϊκὸ στρατὸ ἐπὶ βασιλέως Δεκίου (249-250 μ.Χ.) καὶ προήχθη στὸ ἀξίωμα τοῦ Ὀπτίωνος.

Ὁ Ἅγιος εἶχε ἑλκυσθεῖ στὴν Χριστιανικὴ πίστη κατὰ τὸ τελευταῖο του ταξίδι ἀπὸ ἄλλους Χριστιανοὺς ποὺ ὑπηρετοῦσαν μαζί του στὴ ναυτικὴ στρατιωτικὴ δύναμη.

Ὅταν ᾖλθε στὴ Χῖο ὁ Κεντυρίων Ἰούλιος τὸν διέβαλε ἀναφέροντας στὸ ναύαρχο Νουμέριο ὅτι ἦταν Χριστιανὸς καὶ ἀρνιόταν νὰ προσφέρει θυσία στοὺς θεούς. Τότε τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν ἀπείλησαν, γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του στὸν Χριστό. Ὑποβλήθηκε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ σὲ σκληρὸ ξυλοδαρμὸ ποὺ κατανίκησε μὲ τὴν ἀδάμαστη πίστη του. Ὁ πατέρας του, ὅταν ἔμαθε ὅτι ἦταν Χριστιανός, ἐξεπλάγην.

Ἔτσι, ξεκίνησε τὸ ταξίδι γιὰ τὴν Χῖο, ὅπου ἔφθασε μὲ πολὺ κόπο. Ἀμέσως ζήτησε νὰ δεῖ τὸν φυλακισμένο υἱό του καὶ ὁ ναύαρχος Νουμέριος, νομίζοντας ὅτι ἡ πατρικὴ παρέμβαση θὰ ἄλλαζε τὴν πίστη τοῦ Μάρτυρα, τὸ ἐπέτρεψε. Ὁ Ἅγιος ἱκέτευε τὸν πατέρα του νὰ ἀνοίξει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του καὶ νὰ δεῖ τὴν ἀλήθεια.