Ὁ Γέρων Βησσαρίων .

Ο Γέρων Βησσαρίων Κορκολιάκος, ο Αγαθωνίτης, γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το έτος 1908, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας. Στα 18 του χρόνια πήγε στην Καλαμάτα, όπου συνδέθηκε με πνευματικούς ανθρώπους και αποφάσισε να εισέλθει στον ιερό κλήρο. Έγινε Μοναχός και πήρε το όνομα Βησσαρίων. Έπειτα χειροτονήθηκε Διάκονος, Ιερέας και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.

Ανώτερες σπουδές του ήταν το Σχολαρχείο. Ωστόσο η συνεχής μελέτη των ιερών βιβλίων, των κειμένων της Εκκλησίας μας, των βιβλίων του αναλογίου, είχαν κάνει τον π. Βησσαρίωνα άνθρωπο ευρύτατα και βαθύτατα μορφωμένο θεολογικά.

Γεμάτος πνευματικά εφόδια το έτος 1935, ύστερα από πρόσκληση του επίσης Μεσσήνιου Μητροπολίτη Καρδίτσας Ιεζεκιήλ, ο π. Βησσαρίων πήγε στην Καρδίτσα, όπου αφοσιώθηκε στο έργο της διακονίας του Κυρίου μας. Εκεί ασκήθηκε στο έργο της φιλανθρωπίας και μέσα σε αυτό ανάλωσε ολόκληρη τη ζωή του σε σημείο που ευρισκόμενος στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», λίγο πριν το θάνατό του, να ρωτάει από το κρεβάτι του πόνου με ακαταπόνητη έγνοια για τα παιδιά, τους φτωχούς, για τα πράγματα της Εκκλησίας και της κοινωνίας.

Ανέλαβε πολλές και δύσκολες αποστολές. Μεταξύ αυτών έπαιξε σημαντικό ρόλο στη γερμανική κατοχή, κατά την οποία αναφέρεται ότι βοήθησε πολλούς πατριώτες και έσωσε με προσωπικές παρεμβάσεις του παιδιά που είχαν συλλάβει οι Γερμανοί.

Μετά την Απελευθέρωση και τον Εμφύλιο ο π. Βησσαρίων έφυγε από την Καρδίτσα. Ήδη Αρχιμανδρίτης με πολύχρονο ασκητικό βίο και πλούσιο πνευματικό και κοινωνικό έργο, ήρθε στην Ιερά Μονή Αγάθωνος μετά το 1955, επηρεασμένος από τον επίσης Πελοποννήσιο π. Γερμανό Δημάκο. Εκεί ανέλαβε να διακονεί τον πνευματικό τομέα του Μοναστηριού. Είχε εσωτερικό διακόνημα μέσα στο Μοναστήρι, αλλά είχε και εξωτερική υπηρεσία στον κόσμο. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη πήγαινε στα Νοσοκομεία της Λαμίας, έβλεπε τους ασθενείς, τους παρηγορούσε και τους εξομολογούσε. Με τη χαρισματική προσωπικότητά του, την αγάπη του για τον άνθρωπο και τον γλυκύ και απλό τρόπο του κατάφερνε να ανακουφίζει τις πονεμένες ψυχές. Τις λοιπές ημέρες καθόταν στο Μοναστήρι, μπροστά στην Εκκλησία, υποδεχόταν με το ευπροσήγορο χαμόγελό του τον κόσμο και άκουγε τα προβλήματά του. Οι άνθρωποι που έρχονταν φορτωμένοι με πόνο, βάσανα και άγχος, έφευγαν από το Γέροντα ανακουφισμένοι. Πολλούς από αυτούς τους βοηθούσε και οικονομικά. Όσα πράγματα και χρήματα του έφερναν πολλοί άνθρωποι που τον εμπιστεύονταν, ο παππούλης τα μοίραζε στους φτωχούς και όσους είχαν ανάγκη. Έλεγε συνεχώς: «Έξω οι άνθρωποι είναι φτωχοί, έξω πεινάνε, πρέπει να τους βοηθήσουμε».

Μνήμη Γέροντος Βησσαρίωνος Ἀγαθωνίτου

Ο Γέροντας Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης κοιμήθηκε οσιακά στις 22 Ιανουαρίου του 1991.

Τους αφανείς εργάτες του αμπελώνος του εμφανώς τους δοξάζει ο Κύριος, που με την παγγνωσία Του προγνωρίζει ότι θα γίνουν όμοιοι της εικόνος Του· αυτούς τους καλεί στην υπηρεσία Του και, αφού τους καθιστά δικαίους τους δοξάζει· «Ους εδικαίωσε τούτους και εδόξασε» (Ρωμ. η΄ 30).

Τέτοιο αφανή εργάτη στις ημέρες μας, που, αφού ανέβηκε τους αναβαθμούς από το «κατ’ εικόνα» στο «καθ’ ομοίωσιν», τον κατέστησε κληρονόμο της Βασιλείας Του δοξάζοντάς τον ταυτόχρονα με αφθαρσία του σκηνώματός του παρουσίασε ο Κύριος τον Γέροντα Βησσαρίωνα τον Αγαθωνίτη. Μη ξεχνάμε ότι «τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα» (Α΄ Κορίνθ. α΄ 28), τους άσημους και περιφρονημένους επιλέγει πάντοτε ο Θεός, για να αποδείξει τιποτένιους και ελάχιστους αυτούς που ο κόσμος θαυμάζει και προβάλλει ως πρότυπα της εφήμερης ζωής τους.

Στις ημέρες μας όπου «επλεόνασεν η αμαρτία» (Ρωμ. ε΄ 20) αλλά περισσεύει η χάρη, ήλθε η ανακομιδή του αφθάρτου σκηνώματος του Γέροντος Βησσαρίωνος να μας προβληματίσει, για την από μέρους μας ατίμωση του ανθρωπίνου σώματος. Ατιμάζεται το ανθρώπινο σώμα με τις χαμαίζηλες επιθυμίες και ορέξεις από όλους μας, που δεν κατανοούμε ότι δεν μας ανήκει· δεν είναι δικό μας· χρήση του κάνουμε, αφού είναι, όπως λέγει ο απόστολος Παύλος «ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος» (Α΄ Κορίνθ. στ΄ 19)· ατιμάζεται επίσης και με τη βλάσφημη καύση του μετά την απομάκρυνση απ’ αυτό της αθάνατης ψυχής με μοναδικό στόχο την εξαφάνιση των ιχνών της αγιότητος και την αποδυνάμωση τη πίστεως. Η καύση αυτή των νεκρών, που ήδη εφαρμόζεται σε πολλές χριστιανικές, αλλοίμονο, χώρες, μελετάται να εφαρμοσθεί και στην Ορθόδοξη πατρίδα μας. Δουλαγωγούμε το σώμα και το ταλαιπωρούμε με διαρκή άσκηση, όχι για να καταστρέψουμε την υγεία του, αλλά για να περιορίσουμε την επίδρασή του στα πνευματικά και να ανεβούμε την κλίμακα της αρετής με τη ζώωση του πνεύματός μας, αφού είναι γνωστό ότι « η σαρξ επιθυμεί κατά του πνεύματος το δε πνεύμα κατά της σαρκός» (Γαλάτ. ε΄ 17). Μετά όμως το θάνατο, δηλαδή το χωρισμό της άφθαρτης ψυχής από τη φθειρόμενη σάρκα το σώμα το περιποιούμεθα και με τιμές το παραδίδουμε στη γη, από τη οποία πλάσθηκε, για να αναστηθεί στην κοινή εξανάσταση, όπου θα συναχθούν τα γυμνά οστά και θα λάβουν σάρκα και νεύρα για να παρουσιασθούν ενώπιον του δικαιοκρίτου Κυρίου, που με το στόμα του προφήτου Ιεζεκιήλ λέγει: «Ιδού εγώ ανοίγω τα μνήματα υμών και ανάξω υμάς εις την γην του Ισραήλ και γνώσεσθε ότι εγώ είμι Κύριος εν τω ανοίξαί με τους τάφους υμών του αναγαγείν με εκ των τάφων τον λαόν μου και δώσω πνεύμά μου εις υμάς και ζήσεσθε» (Ιεζ. λζ΄ 12-14).

Κατατέθηκε ὁ φάκελος γιά τήν Ἁγιοκατάταξη τοῦ Γέροντος Βησσαρίωνος τοῦ Ἀγαθωνίτου

 Πλήρη φάκελο κατέθεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος την Πέμπτη 10 Ιανουαρίου στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, περί της αγιοκατατάξεως του Ιερομονάχου Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου του Ελεήμονος Πνευματικού.

Ο φάκελος περιέχει λεπτομερή, πολυσέλιδη Εισήγηση του Μητροπολίτου κ. Νικολάου για την οσιακή ζωή, το μεγάλο φιλανθρωπικό και πνευματικό έργο του Γέροντος, αλλά και για τα γεγονότα, τα οποία επηκολούθησαν της εμφανίσεως του αφθάρτου και ευωδιάζωντος Ιερού λειψάνου του, το οποίο η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εχαρακτήρισε ως: «Σημείον του Ουρανού».

 

Ο φάκελος επίσης περιέχει και πολλά άλλα στοιχεία συνηγορούντα εις την αγιοκατάταξη του π. Βησσαρίωνος, όπως: Βιβλία, Επίσημα Έγγραφα, Δελτία Τύπου, Μαρτυρίες, Θεοσημεία, Θαύματα, Εμφανίσεις, Δημοσιεύματα, Λειτουργικούς Ύμνους και Ποιήματα.

«Ἅγιε Πρόδρομε, γιατί ἀφήνεις καί σοῦ παίρνουν τά χρήματα μπροστά ἀπό τήν εἰκόνα σου;»

 Ο Γέρων Βησσαρίων (κατά κόσμον Ανδρέας) Κορκολιάκος, ο Αγαθωνίτης, γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το έτος 1908.Στα 18 του χρόνια πήγε στην Καλαμάτα, όπου συνδέθηκε με πνευματικούς ανθρώπους και αποφάσισε να εισέλθει στον ιερό κλήρο. 

Έγινε Μοναχός και πήρε το όνομα Βησσαρίων. Έπειτα χειροτονήθηκε διάκονος, ιερέας και έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.Όταν λειτουργούσε ο π. Βησσαρίων, έλαμπε ολόκληρος. Ο π. Βησσαρίων ήταν και ο «κουβαλητής» του μοναστηριού. Έβγαινε με την εικόνα της Παναγία στα χωριά, όπου με λαχτάρα τον περίμεναν στους δρόμους οι πιστοί. Σε έναν από τους διαλόγους τους μιλά για το όραμα που είχε με τον Τίμιο Πρόδρομο:-Γέρο-Βησσαρίων, αν αγαπάς μου λέγεις και κάποιο άλλο θαύμα που έγινε σ’ αυτή την εκκλησία, και πως είδες τον Τίμιο Πρόδρομο ζωντανό και μίλησες μαζί του;Ο γερο-Βησσαρίων μειδίασε λίγο, και άρχισε με την συνηθισμένη του απλότητα να λέει:

 

-Αυτό που μου λες έγινε ύστερα από δύο χρόνια (1918) και άκουσέ το αφού το θέλεις.

 

Εσύ μυλωνάς έκανες και ξέρεις ότι πολλές φορές μαζεύονται πολλοί στο μύλο. Μια ημέρα λοιπόν δύο χωρικοί ήλθαν στα παζάρια και ο ένας αγόρασε τη φοράδα του άλλου.Εκείνος που την αγόρασε, πήγε στην εκκλησία και προσκύνησε (σ. ο γ. Βησσαρίωνας ήταν τότε οικονόμος στο Μετόχι αγιορείτικης μονής στα Μαριανά Χαλκιδικής). Άφησε, μάλιστα, μπροστά στην εικόνα του Τιμίου Προδρόμου και μερικά χρήματα και μου είπε να ανάψω ένα κερί. Εγώ άναψα το κερί, είδα και τα χρήματα που ήταν αρκετά, δεν τα πήρα, τα άφησα μπροστά στην εικόνα. Κατά το βράδυ πήγα να ανάψω τα καντήλια και βλέπω να λείπουν τα χρήματα. Μα δεν το ξέρεις πόση στενοχώρια μου ήλθε. Ο πειρασμός με σκλήρυνε και εμένα και, όπως κουβεντιάζουμε μαζί, πήγα μπροστά στην εικόνα του αγίου και του λέω:

Θαυμαστά περιστατικά μέ τόν ὅσιο γέροντα Βησσαρίωνα τόν Ἀγαθωνίτη. Γέροντας Δαμασκηνός Ζαχαράκης, καθηγούμενος Ἱερᾶς Μονῆς Ἀγάθωνος

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/12/blog-post_26.html

Θαυμαστά περιστατικά μέ τόν ὅσιο γέροντα Βησσαρίωνα τόν Ἀγαθωνίτη. Πνευματικό Μυστικό ἀποκάλυψε σέ Φανοποιό

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/12/blog-post_5.html

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΒΗΣΣΑΡΊΩΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΘΩΝΙΤΗ. Ο ΠΑΤΗΡ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΗΚΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑ Γ.Δαμασκηνός Ζαχαράκης, Καθηγούμενος Ἱερᾶς Μονῆς Ἀγάθωνος. . Ο ΠΑΤΗΡ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΑΝΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/12/blog-post_66.html

Ὁ πατήρ Κύριλλος τοῦ Ὁσίου Δαβίδ μίλησε μέ τόν πατέρα Βησσαρίωνα

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/12/blog-post_63.html

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΘΩΝΙΤΗ. Γέροντας Δαμασκηνός Ζαχαράκης, Καθηγούμενος Ἱερᾶς Μονῆς Ἀγάθωνος.

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2016/12/blog-post_26.html

Ἱερά Μονή Ἀγάθωνος Φθιώτιδος καί ὁ Ἅγιος γέρων Βησσαρίων

Χριστιανοί ξεσηκωθεῖτε!!!Ὑπερασπιστεῖτε τήν πίστη

 Μπορεί ένας άθεος με την παρέα του να ρυθμίζει τα «πιστεύω» και τα «θέλω» εκατομμυρίων πιστών; Στην Ελλάδα όλα γίνονται.

Ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς - Ἕνα μέτρο πάνω ἀπ’τό ἔδαφος, λουσμένος στό Φῶς.

Κάποιες μέρες του 1980, ο Πατήρ Βησσαρίων της Μονής Αγάθωνος βρέθηκε για λόγους ποιμαντικούς στο χωριό Κάτω Τιθορέα της Φθιώτιδος και φιλοξενήθηκε στο σπίτι της οικογένειας Ευαγγέλου και Ζωής Κωνσταντίνου.

Το δεύτερο βράδυ της φιλοξενίας σηκώθηκε η κυρία Ζωή γύρω στα μεσάνυχτα για κάποια ανάγκη της.Βγαίνοντας στον διάδρομο, παρατήρησε ότι από το δωμάτιο όπου αναπαυόταν ο πατήρ Βησσαρίων, έβγαινε φως.

Το σπίτι ήταν παλιάς κατασκευής, με πόρτες στα υπνοδωμάτια, στις οποίες υπήρχαν μικρά τζαμάκια, που τα κάλυπταν ομορφοκεντημένα κουρτινάκια.Κάποιο λοιπόν απ’αυτά ήταν τραβηγμένο και η νοικοκυρά του σπιτιού είδε να έρχεται ένα παράδοξο φως.Πλησίασε ασυναίσθητα και κοίταξε μέσα. Μαρμάρωσε από την έκπληξη!!

Πλῆθος πιστῶν καί ἐπισήμων στήν Ἱ.Μ.Ἀγάθωνος. Παραμένει ἄφθαρτος ὁ γέροντας Βησσαρίωνας

Πλήθος πιστών βρέθηκε χθες στην Ιερά Μονή Αγαθώνος στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για την… συμπλήρωση 24 χρόνων από την κοίμηση του γέροντος Βησσαρίωνα. Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδας μαζί με τους πατέρες της Μονής και άλλους ιερείς τέλεσαν τη θεία λειτουργία παρουσία των πιστών και αρκετών επισήμων του τόπου και υποψηφίων βουλευτών. Ο κος Νικόλαος στην ομιλία του μίλησε για άλλη μια φορά για το σημείο της αφθαρσίας που ο Θεός θέλησε να φανερώσει στην εποχή μας και να δοξάσει μέσα από αυτόν τον τρόπο τον γέροντα Βησσαρίωνα.

Ένα θαυμαστό γεγονός: Ὁ ἀσπασμός τῆς χειρός τοῦ Γέροντος Βησσαρίωνος τοῦ Ἀγαθωνίτη ἀπό τόν Γέροντα Κύριλλο

Τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς  τὸ διηγήθηκε ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας Κύριλλος, πρὶν μερικὰ χρόνια, μπροστὰ ἀπὸ τὴ λάρνακα τοῦ ἄφθαρτου Γέροντα Βησαρίωνος στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἀγάθωνος στὴν Οἴτη.Παρόντες ἦταν, ἐκτὸς ἀπὸ ἐμένα, τὴν ἀδελφή μου Σοφία, τὸ σύζυγό της Κωνσταντῖνο, καὶ   ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀγάθωνος Γέρων Δαμασκηνός. Ἐπίσης, ὁ συνοδὸς τοῦ Γέροντος Κυρίλλου πατὴρ Γαβριήλ, νῦν Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ὁσίου Δαβίδ, καὶ ὁ ἱερέας τῆς Ὑπάτης Δημήτριος Καραγιάννης.Λίγο ἐνωρίτερα εἴχαμε τελέσει, ὅλοι μαζί, Θεία Λειτουργία  στὸ μετόχι τοῦ Μεγάλου Μετεώρου στὴν Ὑπάτη καὶ εἴχαμε μαζί μας τὴν τιμία Κάρα τοῦ Ὁσίου Δαβίδ. Τὴν εἶχε φέρει ὁ Γέροντας μὲ τοὺς πατέρες στὴ Λαμία.

Ἐκεῖ, μπροστὰ στὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Βησσαρίωνος, ὁ Γέροντας μας διηγήθηκε τὰ ἀκόλουθα:

Ἀπό τή ζωή καί δράση τοῦ ὁσίου Γέροντος Βησσαρίωνος τοῦ Ἀγαθωνίτου

*** Κάποτε ακούστηκαν κακά λόγια για έναν ιερέα κάποιου χωριού. Τα λόγια αυτά από στόμα σε στόμα, έφθασαν και στα δικά μας αυτιά.

Μια μέρα ρώτησα τον π. Βησσαρίωνα να μου πει γι’ αυτόν τον Παπά.

«Τι συμβαίνει πάτερ, τι είναι αυτά που ακούγονται, τον ξέρεις εσύ αυτόν τον Παπά» ;

«Τον ξέρω παιδί μου, μου είπε, και έχω να σου πω πως καλλίτερον παπά δεν έχω γνωρίσει απ’αύτον».

«Ναι, είπα εγώ, αλλά ξέρεις παπούλη, έξω βουΐζει ο κόσμος με τα όσα λέγονται για τον παπά αυτόν».

«Άκουσε παιδί μου, μου ξαναείπε, σου μιλάει ο π. Βησσαρίων και σου λέει πως δεν υπάρχει αγιώτερος παπάς απ’αυτόν».

«Καλά Γέροντα, είπα εγώ, συγγνώμην, δεν θα ξαναπώ τίποτε».

Μετά από λίγο με πλησίασε και μου είπε:

Ἕνα θαυμαστό γεγονός: Ὁ ἀσπασμός τῆς χειρός τοῦ Γέροντος Βησσαρίωνος τοῦ Ἀγαθωνίτη ἀπό τόν Γέροντα Κύριλλο

Τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς  τὸ διηγήθηκε ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας Κύριλλος, πρὶν μερικὰ χρόνια, μπροστὰ ἀπὸ τὴ λάρνακα τοῦ ἄφθαρτου Γέροντα Βησαρίωνος στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἀγάθωνος στὴν Οἴτη.

Παρόντες ἦταν, ἐκτὸς ἀπὸ ἐμένα, τὴν ἀδελφή μου Σοφία, τὸ σύζυγό της Κωνσταντῖνο, καὶ   ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀγάθωνος Γέρων Δαμασκηνός. Ἐπίσης, ὁ συνοδὸς τοῦ Γέροντος Κυρίλλου πατὴρ Γαβριήλ, νῦν Καθηγούμενος τῆς Μονῆς Ὁσίου Δαβίδ, καὶ ὁ ἱερέας τῆς Ὑπάτης Δημήτριος Καραγιάννης.

Λίγο ἐνωρίτερα εἴχαμε τελέσει, ὅλοι μαζί, Θεία Λειτουργία  στὸ μετόχι τοῦ Μεγάλου Μετεώρου στὴν Ὑπάτη καὶ εἴχαμε μαζί μας τὴν τιμία Κάρα τοῦ Ὁσίου Δαβίδ. Τὴν εἶχε φέρει ὁ Γέροντας μὲ τοὺς πατέρες στὴ Λαμία.

Ἐκεῖ, μπροστὰ στὸ ἱερὸ σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Βησσαρίωνος, ὁ Γέροντας μας διηγήθηκε τὰ ἀκόλουθα:

Συγκινητικές μαρτυρίες γιά τό Γέροντα Βησσαρίωνα τόν Ἀγαθωνίτη

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑ ΑΓΑΘΩΝΙΤΗ (ΚΟΡΚΟΛΙΑΚΟ)

Ἀπό τό ἠλεκτρονικό ταχυδρομεῖο:

1η μαρτυρία: «Πατέρα Σάββα, βάζω μετάνοια και ζητώ την ευλογία σας. Σήμερα (14 Δεκεμβρίου 2011) στην ιστοσελίδα σας είδα ότι γράφετε για τον γέροντα Βησσαρίωνα της Μονής Αγάθωνος και με συγκινήσατε.

Είχα την ευλογία και την χαρά να τον γνωρίσω όταν ήμουν παιδί, στο δημοτικό σχολείο. 

Κατάγομαι από ένα χωριό της Λαμίας, Ανθήλη, λέγεται και ο παππούλης  εναλλάξ με άλλους μοναχους της Μονής έφερναν την εικόνα της Παναγιάς στο χωριό δυο φορές τον χρόνο και γυρνούσαν με ένα τρακτέρ από  εκεί από το χωριό.

Σημείο Θεού – Bησσαρίων ο Αγαθωνίτης

Σημείο διαφωνιών και αντικρούσεων αποτέλεσε ο Γέροντας Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης († 22 Ιανουαρίου 1991), του οποίου το σκήνωμα βρέθηκε άφθαρτο κατά την ανακομιδή του λειψάνου του, δεκαπέντε χρόνια μετά την κοίμησή του. Ο καθηγούμενος της Ι. Μ. Αγάθωνος, ο οποίος γνώριζε από τα μαθητικά του χρόνια τον Γέροντα Βησσαρίωνα καταθέτει την μαρτυρία του για την προσωπικότητα του Γέροντα.

του Αρχιμ. Δαμασκηνού Ζαχαράκη

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Αγάθωνος

Τον π. Βησσαρίωνα γνώριζα από τα μαθητικά μου χρόνια και από τότε ήταν ο πνευματικός μου. Αργότερα τον έζησα στην διάρκεια είκοσι ολόκληρων χρόνων πνευματικής σπουδής στην Μονή Αγάθωνος. Στα χέρια του πλαστουργήθηκε η μοναχική μου συνείδηση.

π.ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΟΡΚΟΛΙΑΚΟΣ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ἀρχιμ. π. Βησσαρίων Κορκολιάκος, ὁ Πνευματικός, ὁ Ἀγαθωνίτης

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ

        «Ἰησοῦς Χριστός, χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰώνας», λέγει ὁ ἱερός συγγραφέας τῆς πρός Ἑβραίους Ἐπιστολῆς (ιγ’ 8). Ὁ Χριστός δηλαδή, ἡ πηγή τῆς ζωῆς καί τῆς ἁγιότητας, δέν περιορίζει τή χάρη Του μόνο σέ κάποιες ἐποχές ἤ σέ κάποιους ἀνθρώπους. Δέν εἶναι προσωπολήπτης ὁ Θεός (Ρωμ. β’ 11) οὔτε ὑπάρχει μεροληψία σ’ Αὐτόν.

Παντοῦ καί πάντοτε, ὅπου βρεῖ κατάλληλο καί εὔφορο πνευματικά ἔδαφος, σπέρνει τόν λόγο  Του, τόν ποτίζει μέ τή χάρη Του καί τόν αὐξάνει μέ τήν εὐλογία Του. Ἔτσι λοιπόν σέ κάθε λαό μέ τήν χάρη καί τό φωτισμό τοῦ Αγ. Πνεύματος «οἱ δίκαιοι, ἡ καλή γῆ τοῦ Εὐαγγελίου, καρποφορούσιν ἐν ὑπομονῇ, τριάκοντα καί ἑξήκοντα καί ἑκατόν» (Λουκ. η’ 15). Αὐτό συνέβη καί μέ τόν π. Βησσαρίωνα Κορκολιάκο, τόν Πνευματικό.