Καί ποῦ λοιπόν, ἄλλην εὑρήσω ἀντίληψιν;

Σύ μου ἰσχύς Κύριε, Σύ μου καί δύναμις, Σύ Θεός μου,

Σύ μου ἀγαλλίαμα, ὁ πατρικούς, κόλπους μή λιπών, καί 

τήν ἡμετέραν, πτωχείαν ἐπισκεψάμενος· διό σύν τῷ 

προφήτῃ, Ἀββακούμ Σοί κραυγάζω· τῇ δυνάμει 

Σου δόξα φιλάνθρωπε.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα της Τρίτης 13-08-2013.

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2012. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κορινθίους Α΄ κεφ. Ι΄ 5 - 12    

ι΄ 5 - 12
 

 

Ευαγγέλιον: Κατά Ματθαίον κεφ. ΙΣτ΄ 6 - 12    

ΙΣτ΄ 6 - 12 
 

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Καλλιέργεια τῆς Εὐγνωμοσύνης πρός τόν Θεό γιά τίς ἄπειρες εὐεργεσίες Του

   ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΗ ΖΗΣΟΥΜΕ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ:

ΠΩΣ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΓΝΗΣΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥ

 ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: 

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ 

Ε)Καλλιέργεια τῆς Εὐγνωμοσύνης πρός τόν Θεό γιά τίς ἄπειρες εὐεργεσίες Του,

• τίς γενικές (σωτήριος οἱκονομία, δημιουργία καί συντήρηση τοῦ κόσμου) καί
• τίς προσωπικές (ἔνταξη στήν ἐκκλησία, σωτηρία, προσωπικά θαύματα κ.λ.π.)

Ἡ συνειδητο­ποίηση τῶν ὕψιστων εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ (δημιουργία, Θεία πρόνοια καί ἀνακαίνιση τοῦ κόσμου διά τῆς Θείας Οἰκονομίας) μᾶς κάνει νά αἰσθανό­μαστε εὐγνωμοσύνη. Ἡ δέ εὐγνωμοσύνη μᾶς παρακινεῖ στήν ἀέναη δοξολογία, στήν ἀδιάλειπτη εὐχαριστία τοῦ Θεοῦ μέ τήν Θεία Λειτουρ­γία. Ὅταν ὁ Σαμαρείτης λεπρός θεραπεύτηκε καί αἰσθάνθηκε εὐγνωμοσύνη πρός τόν Κύριο γύρισε πίσω καί Τόν προσκύνησε. Τά αἴτια πού ὁδήγησαν τόν πρώην λεπρό στήν πίστη, τή δοξολογία καί τήν προσκύνηση τοῦ Χριστοῦ, ἦταν ἡ εὐεργεσία πού δέχτηκε καί ἡ εὐγνωμοσύνη πού αἰσθάνθηκε. Ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ εὐεργεσία, ἀλλά καί ἡ ἀναγνώρισή της, πού γέννησε τήν εὐγνωμοσύνη, δέν θά ὑπῆρχαν οἱ ἐκδηλώσεις αὐτές.

Περί λαϊκῶν καί κληρικῶν, ὡς καί περί Ἐκκλησίας

   Πατερική Θεολογία

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

  Επιμέλεια - Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου

 

Μέρος Πρώτον: Στοιχεία Ορθοδόξου ανθρωπολογίας και Θεολογίας

27. Περί λαϊκῶν καί κληρικῶν, ὡς καί περί Ἐκκλησίας

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια όμως βλέπομε μία περίεργη εξέλιξι μέσα στην ιστορία της Εκκλησίας, κατά την οποία το βασίλειον ιεράτευμα⁵⁶, της Εκκλησίας δεν παρέμεινε ποιοτικά εκείνο που ήταν αρχικά⁵⁷.

Αρχικά, δηλαδή στην εποχή των πρώτων Χριστιανών, έχομε τους λαϊκούς και τους κληρικούς. Ο Απόστολος Παύλος τους λαϊκούς ονομάζει ιδιώτες και οι Πατέρες της Εκκλησίας είναι εκείνοι που ερμηνεύουν τους ιδιώτες του Αποστόλου Παύλου ως λαϊκούς. Λαϊκός είναι εκείνος, ο οποίος έχει μεν βαπτισθή, αλλά δεν έχει ακόμη κληθή άνωθεν, ώστε να γίνη βασίλειον ιεράτευμα, δηλαδή κληρικός. Ως κληρικός εθεωρείτο ο θεόκλητος, εκείνος δηλαδή που είχε δεχθή μέσα στην καρδιά του την επίσκεψι του Αγίου Πνεύματος και που το Πνεύμα είχε αρχίσει να προσεύχεται μέσα του. Εκείνος, δηλαδή που είχε γίνει ναός του Αγίου Πνεύματος και γι’ αυτό μέλος του Σώματος του Χριστού, δηλαδή της Εκκλησίας.

Ὁ Σεβ. Γλυφάδας κ. Παῦλος ἐφιστᾶ τήν προσοχήν εἰς τούς πιστούς διά τήν αἱρεσιν του ἡλίου.

Ο ΣΕΒ. ΓΛΥΦΑΔΑΣ κ. ΠΑΥΛΟΣ ΕΦΙΣΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΙΝ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Μετὰ τὰς ἀποκαλύψεις ὅτι λευκοντυμένοι κάμνουν τελετὰς εἰς τὴν παραλίαν τῆς Βουλιαγμένης 

Προσφάτως ἡ ἐφημερὶς «δημοκρατία» καὶ εἰς τὸ ἔνθετόν της «δημοκρατία γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία», ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ κ. δημοσιογράφου κ. Δημητρίου Ριζούλη ὅτι γίνονται τελεταὶ εἰς τὴν Βουλιαγμένην ὑπὸ λευκοντυμένων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς αἵρεσιν. Τὸ δημοσίευμα ἔλεγε τὰ ἑξῆς:

«Μεγάλες συζητήσεις καὶ ἔκπληξη προκάλεσε ἡ ἀποκάλυψη τῆς “δημοκρατίας” τοῦ περασμένου Σαββάτου γιὰ τὴν “περίεργη” τελετὴ τῶν λευκοντυμένων, ποὺ γίνεται σὲ δημόσια θέα στὴν παραλία τῆς Βουλιαγμένης, ἀκριβῶς στὴν ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου. Τὸ ρεπορτὰζ καὶ οἱ σχετικὲς φωτογραφίες προκάλεσαν ἄμεσα τὴν εὐαισθητοποίηση τῆς Μητρόπολης Γλυφάδας, ποὺ ἔσπευσε νὰ ἐνημερωθεῖ γιὰ τὸ θέμα.

Γέρων Συμεών Γρηγοριάτης (+1918-1999).

  Γέρων Συμεών Γρηγοριάτης (+1918-1999).

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ὁ Γέρο-Συμεών, κατά κόσμον Σπυρίδων Στεφανόπουλος τοῦ Παναγιώτου, γεννήθηκε στό χωριό Βερτσίτσιο τῶν Καλαβρύτων Πελοποννήσου. Προερχόταν ἀπό εὐσεβῆ οἰκογένεια καί σέ ἡλικία 20 ἐτῶν ἐγκατέλειψε τά φθαρτά καί ἐφήμερα τῆς παρούσης ζωῆς γιά νά ὑποταχθῆ "ἀγαλλομένῳ ποδί" στόν ἐλαφρό ζυγό τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
-Σέ ἐρώτησί μου ἐάν εἶχε κι ἄλλα ἀδέλφια μοῦ εἶπε:
-Ναί, εἴμασταν τέσσερα ἀδέλφια. Ἐγώ ἤμουν ὁ τρίτος στήν σειρά. Ἔμεινα ὀρφανός ἀπό μητέρα καί μᾶς μεγάλωσε ὁ πατέρας μου μέ πολλές δυσκολίες καί βάσανα.
Ὅταν ἦλθε νέος στό Μοναστήρι μας ἡγούμενος τῆς Μονῆς τότε ἦτο ὁ παπᾶ Θεόδωρος, ὁ ὁποῖος ἐποίμανε τήν Ἀδελφότητα  ἀπό τό 1937 ἕως τό 1943. Μετά ἀπό ἕνα χρόνο ἐκάρη μεγαλόσχημος Μοναχός καί κατετάγη πλέον ὁλοκληρωτικά καί ἐπίσημα στήν Μάνδρα τοῦ Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ, ὅπου καί ἐδούλευσε σκληρά σέ πολλά διακονήματα τῆς Μονῆς μέ αὐτοθυσία.

Ὁ Μέγας Μακάριος καί οἱ δύο γυναῖκες

  «Κάποτε, στην ώρα της προσευχής στο κελί του, ο μέγας Μακάριος άκουσε μια φωνή άνωθεν, να του λέγει:

-Μακάριε, πρέπει να ξέρεις, πώς, παρά τις προσευχές και την άσκησή σου, δεν έφτασες ακόμη στα μέτρα της αρετής, πού έχουν ανέβει εκείνες οι δύο γυναίκες, στη τάδε πολιτεία.

Το πρωί ο Γέροντας σηκώθηκε, άρπαξε το ξύλινο ραβδί του και πήρε το δρόμο για την πολιτεία εκείνη. Όταν έφτασε, ρώτησε κι έμαθε, που μένουν εκείνες οι γυναίκες και χτύπησε την πόρτα τους. Βγήκε λοιπόν η μία γυναίκα και τον υποδέχτηκε στο σπίτι, με πολύ χαρούμενο πρόσωπο. Ώσπου να καθίσει ο Γέροντας να πάρει μια ανάσα, ήρθε και η άλλη. Τότε τις κάλεσε και τις δυο κοντά του και μόλις κάθισαν τους λέει:

Διάλογος στό τραῖνο. Ἐκλεκτές διηγήσεις καί προσευχές γιά μικρά παιδιά. Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ

Διάλογος στό τραῖνο.

Ἐκλεκτές διηγήσεις καί προσευχές γιά μικρά παιδιά. Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ
 

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἐπήγαινα κάποτε μέ τόν τραῖνο ἀπό τήν πόλι Φωσκάνη στήν πόλι Μπακέου. Ἐπειδή ἤμουν ἄρρωστος ἀπό τήν καρδιά μου καί μή μπορώντας νά ὑπομένω τό κάπνισμα τῶν ἄλλων, ἔβγαλα εἰσιτήριο πρώτης θέσεως, ὅπου ἦταν ἕνα βαγόνι γιά μή καπνιστές.
Ἐπλήρωσα λίγα χρήματα περισσότερα, ἀλλά ἤμουν ἥσυχος καί δέν εἶχα πρόβλημα μέ τόν καπνό. Ἐταξίδευα μόνος μου σ᾿ αὐτό τό βαγόνι, ἀλλά καί δέν ἤξερα ποιός μετά ἀπό λίγο θά ἔλθη κοντά μου. Ἐπῆρα τήν θέσι καί τό κάθισμά μου καί περίμενα τήν ὥρα μέχρι ν᾿ἀναχωρήση τό τραῖνο.
Ὅταν τό τραῖνο ἦταν ἕτοιμο νά ξεκινήση, σηκώθηκα καί μπῆκα γιά λίγο στό βαγόνι πού ἦταν οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τῆς ὑπηρεσίας.
 Ἐγώ δέν ἤξερα τί βαθμούς εἶχαν, διότι ὅταν ἐγώ ἤμουν στόν στρατό στά νειᾶτα μου, τότε εἶχαν μέ σειρήτια τούς διαφόρους βαθμούς τους, ἐνῶ τώρα ἔχουν τά ἀστέρια.
 Ἦταν ἀκόμη καί ἕνας ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπε ὅτι ἦταν ἀνθυπασπιστής μέ τήν γυναῖκα του καί μέ τό παιδάκι τους. Τήν γυναῖκα του τήν μετέφερε ἀπό τό νοσοκομεῖο τοῦ Ἰασίου. Πιάνοντας μαζί του γιά λίγο κουβέντα, μοῦ εἶπε τά ἑξῆς: «Ἐγώ εἶμαι ὁπλοποιός καί ὑπεύθυνος τοῦ ὁπλοστασίου τοῦ στρατοῦ, τῆς ἀεροπορικῆς ὑπηρεσίας». Καταγόταν ἀπό τά μέρη Ποντολένι.
Ἐγώ ὄντας μοναχός καί ἀνάμεσα σέ μία ὁμάδα ἀξιωματούχων τοῦ στρατοῦ, ἐσκεπτόμουν: τί διάλογο ἠμπορῶ νά κάνω ἐγώ μ᾿ αὐτούς; Ἤμουν ἐκεῖ ἀφοσιωμένος στήν προσευχή μου καί ἐκαθόμουν  μέ ἡσυχία, διότι ἐγνώριζα ὅτι ἔχω νά ταξιδεύσω δύο φορές μ᾿ αὐτούς.

Νά ζητᾶτε τέτοια πράγματα, τά ὁποῖα εἶναι φυσικό νά ζητοῦμε ἀπ' τόν Θεό

 «Είναι πολύ μεγάλο όπλο η προσευχή, μεγάλη ασφάλεια, μεγάλος θησαυρός, μεγάλο λιμάνι, απλησίαστος τόπος, μόνο όταν πλησιάζουμε τον Κύριο με νηφαλιότητα και με μεγάλη προσοχή, να προσευχόμαστε δε κατ' αυτόν τον τρόπο, ώστε να μη δίνουμε στον εχθρό δικαίωμα παρεμβάσεως στην δική μας σωτηρία ...
Γι' αυτό, παρακαλώ, να αγρυπνούμε κι έχοντος υπ' όψη τις επιβουλές του να φροντίζουμε περισσότερο κατά τον καιρό εκείνον, σαν να τον βλέπουμε παρόντα μπροστά στα μάτια μας κι έτσι να τον αποκρούουμε και να εκδιώκουμε κάθε σκέψη που διαταράσσει το λογισμό μας και να προσέχουμε με όλη μας τη δύναμη και να προσευχόμαστε, ώστε να μην μιλά μόνο η γλώσσα, αλλά να συμβαδίζει μαζί της και η διάνοια.

Ἡ ντροπή εἶναι ὅπλο καί στολίδι! Νεανικά ζητήματα. Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ἡ ντροπή εἶναι  ὅπλο καί στολίδι!

Ναί, παιδιά, ἡ ντροπὴ ἔχει αὐτὰ τὰ ὑπέροχα χαρακτηριστικά. Καὶ θὰ δεῖτε στὴ συνέχεια τὸ πῶς καὶ τὸ γιατί… Τὴν ἀφορμὴ γιὰ ὅλα ὅσα θὰ ἀναπτυχθοῦν ἔδωσε μία ἐπιστημονικὴ ἔρευνα, ποὺ ἦρθε στὸ φῶς τῆς δημοσιότητας.
Ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἔγινε ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο τῆς Καλιφόρνιας μεταξὺ 60 φοιτητῶν1.
Καὶ τί ἔδειξε; Πώς «ἀποτελεῖ κρυφὸ πλεονέκτημα τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ντροπαλός»! Πὼς «οἱ ντροπαλοὶ ἀποδεικνύονται πιὸ ἔμπιστοι καὶ πιὸ γενναιόδωροι»!
Καὶ πὼς «νοιώθει κανεὶς πιὸ ἄνετα, ὅταν ἐμπιστεύεται ντροπαλοὺς ἀνθρώπους καὶ μάλιστα θέλει νὰ συσχετιστεῖ μαζί τους»! Ὅπως δὲ τόνισαν οἱ εἰδικοὶ κοινωνικοὶ ψυχολόγοι – ἐρευνητὲς «ἡ συστολὴ εἶναι ἔνδειξη ἀρετῆς»!

«Ἐκ τῶν λόγων σου δικαιωθήσεται καί ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήση» (Ματθ. 12, 37)

 

«Εκ των λόγων σου δικαιωθήσεται

και εκ των λόγων σου καταδικασθήση»

(Ματθ. 12, 37)

          Με όσα λέγει και εκφράζει με τη γλώσσα του ο άνθρωπος φανερώνει τις εσωτερικές  του διαθέσεις, τις αρχές του, τον χαρακτήρα του, ολόκληρο τον ψυχικό του κόσμο. Και αν θελήσει προς στιγμή να υποκριθεί και να δείξει άλλη εικόνα του εαυτού του, έπειτα όμως θα έλθουν τα πράγματα για να φανερώσουν την πραγματική του ποιότητα.

Ἀδελφοί μου, μετανοεῖτε, ἐπειδή πλησιάζει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν (Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος)

ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ, ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.

Ἐπειδή ποτέ μέχρι τώρα δέν ἦταν τόσο ἀδύναμα τά βασίλεια τῆς γῆς.

Τά βασίλεια τῆς γῆς δέν ἦταν πιό ἀνίσχυρα νά προσφέρουν στήν ἀνθρώπινη ζωή κάποια ὑψηλή ἀξία καί κάποιο ὑψηλό στόχο. Γι᾿ αὐτό τό λόγο δέν μποροῦν νά γλυκάνουν τή ζωή μέ κάποιο αἰώνιο καλό, οὔτε νά μεταμορφώσουν τήν ἀνθρώπινη ζωή μέ τή χαρά καί τό φῶς.

Οπτικό Αγιολόγιο 12 Αυγούστου

Οπτικοποιημένο Ηχητικό Αγιολόγιο της 12ης Αυγούστου



Για να γνωρίσετε τους συντελεστές διαβάστε εδώ

Εἶπε ὁ γέρων Παϊσιος...

  Μόνο μέ τή μετάνοια θά ἐρθει τό ποθούμενο εἶπε ὁ γέροντας Παΐσιος