Τό σχέδιο τῶν Μασόνων ἔχει εἰπωθεῖ ἀπό τόν Ἄλμπερτ Πάικ ἀπό τό 1871!

Με μια επιστολή, που έστειλε ο Αλμπερτ Πάικ στις 15 Αυγούστου του 1871, στον Ιταλό συνάδελφο του Μαζίνι ονόμαζε τους πολέμους που έπρεπε να γίνουν…

Πρώτα οι δύο πόλεμοι που προέβλεψε στην επιστολή και μετά τον τρίτο και τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο, με την εγκαθίδρυση της Νέας Τάξης Πραγμάτων…

Μετά απο τον τρίτο πόλεμο δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία από κανεναν για μια παγκόσμια κυβέρνηση που οι λαοί από μόνοι τους θα ζητήσουν.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τι ακριβώς γράφει για τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο στο γράμμα του προς τον Ιταλό συνάδελφο Μασόνο:

Ὁ Ο.Η.Ε.....''Κάνει'' γιόγκα!

Ο ΟΗΕ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΗ ΓΙΟΓΚΑ! τοῦ περιοδ. «ΖΩΗ» ἀρ. τ. 4293, Σεπτ. 2015 Ἠλ. στοιχειοθ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

.              Μὲ ἀφορμὴ τὴν πρόσφατη καθιέρωση ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τῆς 21ης Ἰουνίου ὡς «Παγκόσμιας Ἡμέρας Γιόγκας», ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ «Γιόγκα, ἀποτελεῖ θεμελιῶδες κεφάλαιο τῆς θρησκείας τοῦ Ἰνδουισμοῦ, ἔχει ποικιλομορφία σχολῶν, κλάδων, ἐφαρμογῶν καὶ τάσεων καὶ δὲν ἀποτελεῖ “εἶδος γυμναστικῆς”. Ὡς ἐκ τούτου ἡ “Γιόγκα” τυγχάνει ἀπολύτως ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη μας καὶ δὲν ἔχει καμιὰ θέση στὴ ζωὴ τῶν χριστιανῶν». Δυστυχῶς ὑπάρχουν μερικοὶ ἀδιαφώτιστοι Χριστιανοὶ ποὺ πέφτουν εὔκολα στὴν παγίδα. Μὲ ἑλκυστικὰ συνθήματα ὅπως τὸ Σωκρατικὸ “γνῶθι σαυτόν” ἢ τὸ “νοῦς ὑγιὴς ἐν σώματι ὑγιεῖ”, προσπαθοῦν νὰ προσελκύσουν ὀπαδούς.

Πῶς μετέχουμε στὴν λύτρωση ποῦ μᾶς χαρίζει ὁ Κύριος_mp3

Π. Σάββας 2015-05-06_Πῶς μετέχουμε στὴν λύτρωση ποῦ μᾶς χαρίζει ὁ Κύριος_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 06-05-2015 (Σύναξη στὸ Ἐνοριακό κέντρο Ἀμπελειῶν Πέλλης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

«Οἱ Χριστιανοί μέσα στόν κόσμο» μέρος ζ΄

ΟΜΙΛΙΑ 2η

π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

“Λόγοι Ἀφυπνίσεως”

Ὁ Χριστιανός δέν εἶναι πατριδολάτρης, γιατί

«τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς».

Τρίτο. «Πᾶσα ξένη πατρίς ἐστιν αὐτῶν, καί πᾶσα πατρίς ξένη»¹. Μάλιστα ὅ,τι σᾶς διαβάζω τώρα, ἀλλά καί κάποια ἄλλα παρακάτω πού θά ποῦμε, χωρίς ἀνάλυση, ἔχουμε μία ποιητικότητα, μία ἄφθαστη λογοτεχνική ἀξία. Τό λέγω ἔτσι, ἐν παρόδῳ. Κάθε ξένος τόπος εἶναι πατρίδα τους, λέει, καί κάθε πατρίδα γι᾿ αὐτούς εἶναι ξένη. Δηλαδή δέν παύουν νά ἀγαποῦν τήν δική τους τήν πατρίδα οἱ Χριστιανοί· ὅμως ὅπως σᾶς εἶπα, ἄν ὑπάρξει κάποιος λόγος, κάποια ἀνάγκη οἰκονομική, κάποτε καί θρησκευτική, μποροῦν νά ἐκπατρισθοῦν, νά πᾶνε σ᾿ ἄλλον τόπο. Ὅμως ὅπου καί νά πᾶνε, βολεύονται, γιατί θεωροῦν ὡς πατρίδα τους αὐτόν τόν νέο τόπο· ἀλλά καί ὅταν μένουν στήν πατρίδα τους, αἰσθάνονται ὅτι μπορεῖ νά φύγουν· συνεπῶς ζοῦν μέ τό αἴσθημα ὅτι εἶναι ξένοι.

Ἡ φιλανθρωπία τοῦ γέροντος Χαραλάμπους Βασιλόπουλου

Ήταν ο αείμνηστος Γέροντας ψυχή φιλάνθρωπος. Συμμετείχε στον ανθρώπινο πόνο. Πονούσε για τους ανθρώπους που υπέφεραν από φτώχεια, πείνα, αρρώστεια και συμφορές. Στις ανάγκες αυτές των συνανθρώπων μας έδειχνε έμπρακτα την αγάπη του προσφέροντας και τη στερνή δραχμή από το πενιχρό βαλάντιό του.

Οι γνωρίζοντες καλύτερα το οικογενειακό του δέντρο, λένε ότι σ’ αυτήν την αρετή ο Γέροντας είχε μοιάσει στην πονόψυχη και φιλάνθρωπη μητέρα του Σπυριδούλα που πάντα με μεγάλη χαρά έκανε τις μικρές φιλάνθρωπες ευεργεσίες της…

Ο π. Χαράλαμπος ήξερε ν’ αξιολογεί και να ιεραρχεί τις ανάγκες. Έτσι αν τύχαινε να έχει χρήματα στην τσέπη του που προορίζονταν για ένα συγκεκριμένο σκοπό, άλλαζε τον προορισμό τους αν τύχαινε μπροστά του μια άλλη ανάγκη.

Κυριακή Α' Λουκᾶ:Ἀπόστολος-Εὐαγγέλιο-Ὁμιλία Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΛΙΕΙΑ ΚΑΙ Η ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Ϛ´ 16 - 18

¹⁶ τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. ¹⁷ διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, ¹⁸ καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β' Ζ´ 1 - 1

¹ Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ. 

ρήματα Ζωῆς: Ἐκεῖνο πού πρέπει νά ξέρεις εἶναι…

Μη κοιτάζεις τι κάνουν οι άλλοι και να φαίνεσαι ότι ξέρεις. Εκείνο που πρέπει να ξέρεις είναι να προσεύχεσαι συνεχώς και να προσέχεις τον εαυτό σου.

 Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής 

http://www.pemptousia.gr/rimata_zois/rimata-zois-ekino-pou-prepi-na-xeris-ine/

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Κυριακής 27-09-2015

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2015. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κορινθίους Β΄ κεφ. στ΄ 16 - ζ΄ 1

στ΄ 16 - ζ΄ 1



Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Ε΄ 1 - 11

Ε΄ 1 - 11




Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

The Monastic Life: The way of perfection

With the advent of monasticism, a special way of life appeared in the Church, which however did not proclaim a new morality. The Church does not have one set of moral rules for the laity and another for monks, nor does it divide the faithful into classes according to their obligations towards God. The Christian life is the same for everyone. All Christians have in common that “their being and name is from Christ”1. This means that the true Christian must ground his life and conduct in Christ, something which is hard to do in the world.
What is difficult in the world is attempted with dedication in the monastic life. In his spiritual life the monk simply tries to do what every Christian should try to do: to live according to God’s commandments. The fundamental principles of monasticism are no different from those of the lives of all the faithful. This is especially apparent in the history of the early Church, before monasticism appeared.

Ἡ μεγαλύτερη ἀρετή

 

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ

(Ἁγίου Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου)

 Ἀδελφοί μου, θέλω νά  σᾶς μιλήσω γιά κεῖνα τά πράγματα πού συμβάλλουν στήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς, καί ντρέπομαι τήν ἀγάπη σας, γνωρίζοντας τήν ἀναξιότητά μου. Θά προτιμοῦσα νά  σιωπήσω, γιατί δέν τολμῶ νά σηκώσω τά μάτια μου καί  ν’ ἀντικρύσω πρόσωπο ἀνθρώπου.

 Ἡ συνείδησή μου μέ κατακρίνει, καί μέ πληροφορεῖ πώς εἶμαι ἀνάξιος νά γίνω ὀδηγός σας. Λυπᾶμαι πού προκρίθηκα νά ὁδηγῶ ἐσᾶς ἐγώ ὁ ταπεινός, ἐγώ πού εἶμαι κατώτερος ἀπ’ ὅλους σας καί δέν ἔχω λόγο «μεμαρτυρημένο» ἀπό τίς πράξεις μου καί τήν πολιτεία  μου.

Γνωρίζω καλά πώς ὁ Κύριος δέν μακαρίζει ὅποιον διδάσκει μόνο, μά ὅποιον  ἐφαρμόζει πρῶτα τίς ἐντολές Του καί ὕστερα διδάσκει. «Ὁ ποιήσας καί διδάξας» λέγει, «μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».  Γιατί μόνον ὅσοι ἀκοῦνε ἕνα τέτοιο δάσκαλο, προθυμοποιοῦνται νά τόν μιμηθοῦν.

Ἡ βόμβα πού δέν ἔσκασε μπροστά στήν ἁγία Τράπεζα στόν πόλεμο τοῦ 1940

 «Αυτό το οποίο θα σας πω τώρα έγινε την πρώτη Κυριακή του Δεκέμβρη: Ήταν και η τελευταία μου μέρα στο μέτωπο, γιατί κατά το μεσημέρι τραυματίστηκα. Ξημερώνοντας, λοιπόν, η Κυριακή μάς βρήκε να κατεβαίνουμε μια πλαγιά, στην οποία είχαμε φτάσει απ’ την προηγούμενη μέρα.

Όλο το Σάββατο ο παππούλης [π. Αχίλλειος, στον πόλεμο του ‘40] εξομολογούσε και μας είπε, όσοι ήθελαν, μπορούσαν να κοινωνήσουν την άλλη μέρα. Το Σύνταγμά μας θα έμπαινε σε καινούργιες μάχες. Σαν ξημέρωσε, το χιόνι είχε πάψει να πέφτει. Μερικοί στρατιώτες είχαν στολίσει με ελάτια και αγριορύκια, τα οποία είχαν κόψει από ένα χωριό, το μέρος στο οποίο θα έμπαινε η Αγία Τράπεζα. Το μάτι κουραζόταν να βλέπει αυτήν την απέραντη λευκότητα. Ο διοικητής, οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες, όλοι συγκεντρωθήκαμε όσο μπορούσαμε ο ένας κοντά στον άλλον. Τα ψαλσίματα αντιλαλούσαν στα γύρω υψώματα.
Είχε προχωρήσει η Λειτουργία αρκετά, όταν ακούσαμε ξαφνικά τον βόμβο πολλών αεροπλάνων και φάνηκαν σε λίγο στο βάθος καμιά πενηνταριά.

Μεταμοσχεύσεις: Δικαίωμά μας, Ὑποχρέωσή μας ἤ Ἄρνησή τους;

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου

Δρ. Φυσικού, πτ. ΕΚΠΑ Κ.Θεολογίας

                       

1. Εισαγωγή.

Oι μεταμοσχεύσεις αποτελούν άλλο ένα σύγχρονο θέμα, που ως και σήμερα μπερδεύει, δυσκολεύει και διχάζει πολλούς. Ωστόσο δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο πολύπλοκο, όσο παρουσιάζεται, αν δούμε ποια είναι η βάση του, όπως και άλλα θέματα αυτού του είδους. Παρουσιάζεται όμως ότι δεν είναι απλό, καθώς λείπει και εδώ η σωστή και ακριβής ενημέρωση, όταν μάλιστα ο άμεσα συσχετισμένος όρος με αυτές, η γνωστή δηλαδή ταμπέλα που χρησιμοποιείται του ‘εγκεφαλικά νεκρός’, είναι στην πραγματικότητα ένας όρος παντελώς ασαφής και ανακριβής, και κατά συνέπεια απόλυτα παραπλανητικός σε ένα τέτοιο σοβαρό θέμα που έχει να κάνει με ιατρικές περιπτώσεις και ανθρώπινες ζωές. Έτσι πολλοί άνθρωποι οδηγούνται να δίνουν  αφελώς και ανυποψίαστα την σχετική συγκατάθεσή τους, κάτι το οποίο μπορεί κάποτε να πληρώσουν ακριβά τελικά, ενώ άλλοι, λόγω άνομων διαδικασιών, που παρερμηνεύουν και περιθωριοποιούν κάθε έννοια ανθρώπινων δικαιωμάτων, μπορεί να υποστούν τα ίδια, έστω και χωρίς να έχουν συγκατατεθεί ποτέ οι ίδιοι και χωρίς να ήθελαν ποτέ να το κάνουν.

Τά δύο εἴδη τῆς θεοπνευστίας εἶναι ὁ φωτισμός καί ἡ θέωση ~ π. Ἰ. Ρωμανίδης

Η θεόπνευστη θεολογία των Πατέρων

Τα δύο είδη της θεοπνευστίας είναι ο φωτισμός και η θέωση

π. Ι. Ρωμανίδης ~ Εμπειρική Δογματική

Τα συγγράμματα των Πατέρων είναι θεόπνευστα, επειδή γράφηκαν από θεοπνεύστους άνδρες. Η θεοπνευστία στην περίπτωση αυτή δεν είναι κατά γράμμα, αλλά οι Άγιοι είχαν φθάσει στον φωτισμό και την θέωση και, όταν ομιλούσαν για δογματικά ζητήματα, ομιλούσαν εκ πείρας και αυτό λέγεται θεοπνευστία. Τα δύο είδη της θεοπνευστίας είναι ο φωτισμός και η θέωση.
Θεωρούνται και τα συγγράμματα των Πατέρων ως θεόπνευστα, όχι μόνον τα συγγράμματα της Αγίας Γραφής. Λέγοντας όμως θεοπνευστία, εδώ πρέπει να ξεχωρίσουμε πρώτα - πρώτα σε ποια θέματα μπορεί να είναι κανείς θεόπνευστος, μέχρι πού φθάνει η θεοπνευστία.

Δὲν ἀντέχουμε ὅλα τὰ βιβλία. Γέρων Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

Τὸ ἔτος 1971, διάβαζα ἕνα βιβλίο  μὲ τὰ ἑξῆς περιεχόμενα: Τί εἶναι Πνευματισμός, Ἱστορία τοῦ Πνευματισμοῦ, Πνευματιστικὰ Φαινόμενα, Θεωρία πρὸς ἐξήγηση, Μεσάζοντες ἢ Μέντιουμ, Πνευματισμὸς ὡς ἀποκάλυψη, Διδασκαλία τοῦ Πνευματισμοῦ, Πνευματισμὸς καὶ Χριστιανισμός, καὶ καθὼς προχωροῦσα στὸ διάβασμα, μοῦ ἔφερνε τὸ περιεχόμενό του διάφορες φοβίες, ταραχές, καὶ μοῦ δημιουργοῦσε στὸν λογισμό μου διάφορα προβλήματα.
Τὸ εἶδε ὁ Παππούλης τὸ πρόβλημά μου χωρὶς νὰ τοῦ τὸ πῶ ἐγώ καὶ μοῦ λέει: