Φθάσαμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ μάθουμε νὰ τρῶμε ἀκρίδες! Καὶ ἡ κτηνοτροφία;

Φθάσαμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ μάθουμε νὰ τρῶμε ἀκρίδες! Καὶ ἡ κτηνοτροφία;

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

1. Εἰσαγωγή.

Τὰ τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιᾶς προσπάθειας ποὺ γίνεται γιὰ ἀποδυνάμωση τοῦ πρωτογενή τομέα, μέσα ἀπὸ μιὰ σειρά ἐνέργειες, ὅπως ἡ μαζικὲς θανατώσεις ζώων μὲ τὸ πρόσχημα μεταδιδόμενων νόσων (εὐλογιά), ὑπογραφὴ καταστροφικῶν συμβάσεων, ὅπως αὐτὴ τῆς ΕΕ μὲ τὶς χῶρες ποὺ ἀνήκουν στὴν Mercosur, καταλογισμὸς στὴν κτηνοτροφία ὅτι εἶναι σημαντικὸς παράγοντας στὴν μόλυνση τοῦ περιβάλλοντος καὶ προώθηση πρότασης ἀντικατάστασής της ἀπὸ τὴν ἐντομοτροφία (!!!).

Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἀπειλοῦν καὶ προσβάλλουν ἐν τέλη τὴν αυτονομία μας και την αυτάρκειά μας, ποὺ βασίζεται πάνω στὸν πρωτογενὴ τομέα, τοῦ ὁποίου ἡ ἀποδυνάμωση ποὺ ἐπιχειρεῖται μὲ τοὺς παραπάνω τρόπους μᾶς ἐξαρτᾶ ἰσχυρὰ ἀπὸ οἰκονομίες τρίτων, μὲ ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνεπάγεται γιὰ τὴν αὐτοδιάθεση τῆς ἐλευθερίας μας. Καὶ ἡ καταστρατήγηση αὐτῆς εἶναι ποὺ τελικά, ἄν κοιτάξουμε βαθύτερα στὶς πνευματικές αἰτίες, πέρα ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ αἴτια, δηλαδὴ τὰ ἰδιοτελὴ συμφέροντα τῶν διεθνῶς ἰσχυρῶν, τὴν συναντάμε νὰ βρίσκεται πίσω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεση.

2. Ἡ ἀξία τῆς εὐλογημένης κτηνοτροφίας.

Ἐρωτἠσεις πρὸς τὴν σεπτὴ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας Ἑλλάδος περὶ τῆς στάσης της γιὰ τὸν ΠΑ καὶ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα.

Ἐρωτἠσεις πρὸς τὴν σεπτὴ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας Ἑλλάδος περὶ τῆς στάσης της γιὰ τὸν ΠΑ καὶ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα.

Βασίλειος Ευσταθίου

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΕΠΤΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ 26 Ὀκτωβρίου 2025

Σεβασμιώτατοι Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε μὲ τὴν εὐλογία σας, θὰ ἤθελα ταπεινὰ νὰ σᾶς ἀπευθύνω κάποια ἐρωτήματα, ἐκφράζοντας μὲ αὐτὰ καὶ χιλιάδες ἄλλους ἐνσυνείδητους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦν οἱ ἴδιες καλὲς ἀνησυχίες:

1. Στὸ ἀνακοινωθὲν τῆς ΔΙΣ στὶς 6 Σεπτεμβρίου 2023 γράφατε: «ἀκύρωσε (τὸ ΣτΕ) μερικῶς τὴν Ὑπουργικὴ Ἀπόφαση τοῦ 2018 ὡς πρὸς μία διάταξή της, ποὺ προέβλεπε ἄμεση χρήση τῆς ταυτότητας ἀπὸ τοὺς πολίτες ὡς κάρτας ὑπηρεσιῶν ψηφιακῆς διακυβερνήσεως». Ὡστόσο στὸ ἀνακοινωθὲν τῆς ΔΙΣ στὶς 13 Ἰουνίου 2025 γράψατε: «δὲν μπορεῖ νὰ ἐγερθεῖ, οὔτε ἐπιφύλαξη θεολογικῆς φύσεως, οὔτε ἰσχυρισμὸς περὶ ἀντισυνταγματικοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν (π.χ. προσωπικῶν δεδομένων) λόγω τῆς ἀντικαταστάσεως τριῶν ὑφισταμένων ἀριθμῶν μητρώου ἀπὸ ἕνα ἑνιαῖο ἀριθμό». Δηλαδὴ στὶς 13 Ἰουνίου 2025 ἀμνηστεύετε καὶ οὐσιαστικὰ ἀποδέχεστε ἀνεπιφύλακτα πλέον τὸν προσωπικὸ ἀριθμό, (στὴν θέση τοῦ πρώην ΕΚΑΜ, στὸν ὁποῖο εἶχαν ἀντιδράσει οἱ προκάτοχοί σας καὶ πολλοὶ πατέρες σήμερα ἁγιοκαταταγμένοι), ὁ ὁποῖος ὅπως ἔχει ἀποφασιστεῖ ἐπισήμως ἀπὸ τὶς 26 Μαρτίου 2025 (βλ. Παρ. α) θὰ ἀναγράφεται στὸ Δελτίο Ταυτότητας (γεγονὸς γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ ΑΠΔΠΧ εἶχε διατυπώσει βάσιμες ἐπιφυλάξεις καὶ εἶχε ἐπισημάνει ἐπανειλημμένα τοὺς πραγματικοὺς κινδύνους - βλ. Παρ. β) μὲ σκοπὸ τὴν παροχὴ ὑπηρεσιῶν ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης, στὴν ὁποία εἴχατε καὶ ἐσεῖς ἀναφερθεῖ στὶς 6 Σεπτεμβρίου 2023 ὅπως θυμίζουμε στὴν ἀρχή, καθησυχάζοντας τότε μὲ τὸ ἀνακοινωθὲν σας τὸν πιστὸ λαὸ ὅτι δὲν θὰ χρησιμοποιηθοῦν οἱ ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες γι’ αὐτή. Τώρα λοιπὸν τὶ ἄλλαξε, ὥστε νὰ μὴν ἀνησυχεῖτε γιὰ τὴν μετατροπὴ τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων σὲ μέσα ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης, δηλαδὴ σὲ κάρτες τοῦ πολίτη ὅπως λέγονταν στὸ παρελθόν, ὅταν οἱ προκάτοχοί σας καὶ πολλοὶ ἄλλοι πατέρες διατύπωναν γιὰ πολλὲς δεκαετίες σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις περὶ αὐτῶν (βλ. Παρ. γ);

Ἡ τραγωδία χωρὶς τέλος στὴν Οὐκρανία καὶ ἡ ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιο Ὄρος.

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

Σήμερα ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς αὐτοκέφαλης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, Ἐπιφάνιος Ντουμένκο, ὁλοκληρώνει τὴν τριήμερη ἐπίσκεψή του (Παρασκευὴ ὡς Δευτέρα, 10 – 13 Ὀκτωβρίου 2025) στὸ Ἅγιο Ὄρος, τὴν ὁποία διακαῶς ποθοῦσε νὰ πραγματοποιήσει ἐδὼ καὶ πολλὰ χρόνια, μετὰ τὴν ἐκλογή του στὶς 15 Δεκεμβρίου 2018 καὶ τὴν ἀπόδοση τοῦ Τόμου Αὐτοκεφαλίας στὴν Οὐκρανία στὶς 6 Ἰανουαρίου 2019.

Δὲν θὰ ἐπιμείνουμε ἐδὼ στὸ ποιὰ ἦταν ἀρχικὰ τὰ κίνητρά του γιὰ μιὰ τέτοια ἐπίσκεψη τότε, τὰ ὁποία καὶ ἐνδεχομένως μπορεῖ νὰ διαφοροποίηθηκαν ἀπὸ τότε μέχρι σήμερα εἶτε λίγο, εἶτε πολύ, δεδομένης τῆς μεγάλης κλιμάκωσης τοῦ πολέμου ἀπὸ τὶς 24 Φεβρουαρίου τοῦ 2022 μὲ τὴν εἰδική στρατιωτικὴ ἐπιχείρηση τῆς Ρωσίας στὴν Οὐκρανία, ὁ ὁποῖος ὅμως στὴν πραγματικότητα ἦταν σὲ ἐξέλιξη ἀπὸ τὶς 20 Φεβρουαρίου 2014.

Ὁ ἐπισκέπτης παρουσιάζεται ἀπὸ τὸν Πρωτεπιστάτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους π. Ἁβραὰμ ὅτι εἶχε ἐκφράσει τὴν ἐπιθυμία νὰ προσέλθει «ὡς προσκυνητής», γιὰ νὰ προσευχηθεῖ «ἔμπροσθεν τῆς Παναχράντου Μητρός τοῦ Θεοῦ» καὶ νὰ λάβει «εὐλογίαν ἐκ τῶν Ἁγίων Σεβασμάτων τοῦ Ἄθω, ὅπου ἐπὶ δέκα καὶ πλέον αἰῶνας ἀναπέμπονται ἀδιαλείπτως προσευχαὶ ὑπὲρ πάσης τῆς οἰκουμένης». Καὶ πράγματι ἡ ὅλη ἐπίσκεψη πραγματοποιήθηκε ἀθόρυβα, μὲ λίγους μόνο μοναχοὺς σὲ κάθε μονὴ ποὺ πέρασε, ὅπως ἀποκαλύπτουν οἱ φωτογραφίες, σὰν νὰ γίνεται πράγματι αὐτὴ γιὰ προσκυνηματικοὺς λόγους καὶ ὄχι γιὰ ἔμμεση ἀναγνώριση τοῦ μὴ ἀναγνωριμένου ἐκκλησιαστικοῦ καθεστώτος τῆς Οὐκρανίας μετὰ τὴν χορήγηση τοῦ Τόμου τὸ 2019, τὸ ὁποῖο δὲν ἀναγνωρίζει ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ Ὀρθόδοξου Χριστιανικοῦ κόσμου.

Ἔσχατοι χρόνοι- Τὰ τρία βασικὰ ἐρωτήματα τῶν πιστῶν.

Έσχατοι χρόνοι- Τα τρία βασικά ερωτήματα των πιστών.

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

Παρακάτω ακολουθούν οι τρείς βασικές ερωτήσεις που συνήθως απασχολούν τους πιστούς σχετικά με τα γεγονότα των έσχατων χρόνων που περιγράφονται στην Αποκάλυψη, με τους οποίους παρουσιάζεται να έχει πολλά κοινά η εποχή μας:

Ερώτηση 1. Θα είναι ο Αντίχριστος πρόσωπο ή καθεστώς, που θα στηρίζεται στην ισχύ των κεντρικών υπολογιστών (data center) και γενικά στις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας;

Κατ’ αρχήν να πούμε ότι σημασία έχει η αντίσταση σε αυτόν και η μη προσκύνησή του, ότι και να είναι.

Ωστόσο να εξηγήσουμε ότι θα είναι συγκεκριμένο πρόσωπο, καθώς όπως η σωτηρία μας ήρθε από συγκεκριμένο πρόσωπο, έτσι θα έρθει και η απώλεια, δηλαδή από κάποιον άνθρωπο, τον υιό της απωλείας, κατά την ορολογία των Αγίων Γραφών: «οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας», Ιω. 17,12.

Άλλωστε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος έγραψε και την Αποκάλυψη όπου προφητεύει με ακριβείς λεπτομέρειες την έλευσή του, αναφέρεται και στις επιστολές του στον αντίχριστο με εκφράσεις που δεν μπορούν να κατανοηθούν, παρά μόνο αν αναφέρονται σε συγκεκριμένο άνθρωπο. Για παράδειγμα γράφει:

α) «Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν·», Α’ Ιω. 2,18. Εδώ, εφόσον χρησιμοποιεί και πληθυντικό αναφέρεται στους διάφορους πολέμιους της χριστιανικής πίστεως μέσα στους αιώνες, πριν έρθει ο έσχατος αυτών, για τον οποίον γράφει αναλυτικά στο βιβλίο της Αποκαλύψεως.

Οὐκρανία ὥρα μηδέν.

Οὐκρανία ὥρα μηδέν.

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

1. Εἰσαγωγή.

Σὲ λίγες ἡμέρες, στὶς 24 Φεβρουαρίου 2025, συμπληρώνονται τρία ἔτη ἀπὸ ὅταν ἡ Οὐκρανία ἔγινε ἡ σκηνή τοῦ παγκόσμιου δράματος ποὺ παρακολουθεῖ ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα μέχρι σήμερα. Ἡ πυρηνικὴ ἀπειλή ἦρθε σὲ πολλὲς στιγμὲς τοῦ πολέμου πρὸ τῶν θυρῶν καὶ μὲ κομμένη τὴν ἀνάσα ὁ κάθε λογικὰ σκεπτόμενος πολίτης σὲ ὅλο τὸν πλανήτη ἀντιλαμβανόταν ὅτι τὰ πράγματα μπορεῖ ἀνὰ πάσα στιγμὴ νὰ πάρουν ὀλέθρια τροπή. Παρακολουθήσαμε τὸν προηγούμενο πρόεδρο Ἀμερικῆς σὲ συνεργασία μὲ τοὺς Εὐρωπαίους νὰ ἐνισχύουν ἐπίμονα τὴν οὐκρανικὴ κυβέρνηση, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ μένει ὄρθια στὸ μέτωπο τῆς ἀντίστασης κατὰ τῆς ρωσικῆς ἐπέλασης ἐπὶ αὐτὰ τὰ τρία ἔτη. Ἐνῶ ὅμως τὰ ἐφόδια καὶ ὁ ἐξοπλισμὸς ἀντικαθιστοῦνταν καὶ ἐκσυγχρονίζονταν συνεχῶς, οἱ ἄνθρωποι ποὺ χάνονταν δὲν μποροῦν πιὰ νὰ ξαναγυρίσουν.

Οἱ κυρώσεις ποὺ ἐφάρμοσαν στὴ δύση κατὰ τῆς Ρωσίας μόνο τὸ ἀναμενόμενο ἀποτέλεσμα δὲν εἶχαν, καθὼς ἐνῶ ἡ Ρωσία παρέκαμψε ἐπιτυχῶς τὸ ἀδιέξοξο ποὺ ἤθελαν νὰ τὴν ὁδηγήσουν, συνάπτοντας συνεργασίες μὲ πρόθυμες χῶρες τῆς ἀνατολῆς. Ὡστόσο αὐτὰ τὰ μέτρα γύρισαν μπούμερανκ. Ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν, καὶ ἡ πληροφόρηση τῶν λαῶν γιὰ ὅλα αὐτὰ γινόταν μέσα σὲ ἕνα προπαγανδιστικὸ πλαίσιο, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ὅσα λέγονταν κατηγορῶντας γιὰ ὅλα τοὺς Ρώσους καὶ ὑπερασπίζοντας ὑπὸ κάθε συνθήκη τὴν οὐκρανικὴ κυβέρνηση, τὸν πόλεμο ὑπὲρ τῆς ἀντίστασής της καὶ τὴν βοήθεια τῶν δυτικῶν, ἦταν σωστὰ καὶ ἀξιέπαινα.

Ἡ ὑποβάθμιση τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου ἐν Χριστῷ

 

Οι ριζοσπαστικές νομοθετικές αλλαγές εις βάρος του κατά Θεόν μυστηρίου του γάμου και της οικογένειας άρχισαν με την κυβέρνηση του κ. Αντρέα Παπαντρέου, ενώ συνεχίστηκαν και στις επόμενες κυβερνήσεις μέχρι σήμερα επί κυβερνήσεως του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ἡ βρεφοφοβία καὶ οἱ ἀπαρχές της μέσα στὴν ἱστορία.

Ἡ βρεφοφοβία καὶ οἱ ἀπαρχές της μέσα στὴν ἱστορία.

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, Med

1. Ἡ ἔννοια τῆς «φοβίας» καὶ τοῦ «φοβικοῦ».

Ἡ κάθε γλώσσα ἐξελίσσεται μέσα στοὺς αἰῶνες καὶ προσαρμόζεται στὶς ἐπιταγὲς τῆς ἐποχῆς της μέσα στὸ ἑκάστοτε κοινωνικό, πολιτικὸ καὶ πολιτισμικὸ πλαίσιο ποὺ συναντάται. Πλησιάζοντας στὸ τέλος τοῦ πρώτου τέταρτου τοῦ 21ου αἰώνα βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ μιὰ ἄνευ προηγουμένου ἀναθεώρηση ἐννοιῶν καὶ νοημάτων ἤδη γνωστῶν λέξεων ἤ μὲ τὴν εἰσαγωγὴ νεόπλαστων, ποὺ δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα μόνο κοινωνικοπολιτικῶν ζυμώσεων καὶ τεχνολογικοπολιτισμικῶν ἐξελίξεων, ἀλλὰ καὶ ἐπίδρασης νεοφανῶν ἰδεοληψιῶν κάτω ἀπὸ τὴν προπαγάνδα συγκεκριμένων κέντρων ἐξουσίας, κυρίως ἐλέγχοντας τὶς κυβερνήσεις (καὶ ἄρα τὴν παιδεία καὶ τὴν νομοθεσία) καὶ τὰ ΜΜΕ διὰ τοῦ οἰκονομικοῦ κεφαλαίου (μνημόνια, δάνεια, ἀποκλεισμοί), ἔχοντας νέο πανίσχυρο σύμμαχό τους την ψηφιοποίηση τῶν πάντων.

Ἐπὶ τοῦ παρόντος θὰ σταθοῦμε στὶς νεοεμφανισθεῖσες, πλὴν ὅμως ἐπίμονα χρησιμοποιούμενες, σύνθετες λέξεις μὲ δεύτερο συνθετικὸ τὸ φοβία ἤ φοβικός, ὅπως γιὰ παράδειγμα ξενοφοβικός καὶ ὁμοφοβικός. Οἱ συγκεκριμένες λέξεις ἔχουν φυσικὰ ἀρνητικὴ χροιὰ καὶ στοχοποιοῦν αὐτοὺς ποὺ συνοδεύουν, ὡς ἄτομα προκατειλημμένα μὲ ἐχθρικὲς διαθέσεις κατὰ ἄλλων ποὺ φέρουν κάποιο συγκεκριμένο γνώρισμα, ὅπως ὁμοφυλοφίλων, ἀλλοφύλων ἤ ἀλλοθρήσκων κ.α. Δηλαδὴ ὡς ἄτομα ποὺ κάνουν διακρίσεις εἰς βάρος κάποιων ἄλλων, ποὺ δὲν τοὺς ἀντιμετωπίζουν ὡς ἰσότιμους καὶ ποὺ δὲν τους σέβονται γιὰ τὴν καταγωγή τους, γιὰ τὶς σεξουαλικὲς ἐπιλογές τους κ.α. Καὶ λοιπόν; Δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλοὶ συμπεριφέρονται μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο; Αὐτὸ πράγματι συμβαίνει, καὶ μάλιστα σὲ διαστάσεις ἀνθρώπινης μάστιγας, ὄχι μόνο στὴν ἐποχή μας, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλους τοὺς καιρούς, μὲ ἔνταση ποὺ ἐξαρτάται ἀπὸ τὸν τόπο, τὸν χρόνο καὶ τὸν κάθε φορέα.

Πανσεξουαλικότητα καὶ χυδαιότητα ἐν ἔτη 2024

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, Med

 

Στὴν σημερινὴ ἐποχή, ποὺ μπορεῖ να χαρακτηριστεῖ ἐποχὴ τῆς πλάνης καὶ ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεό, ἐφάμιλλη μὲ ἐποχὲς ὅπως αὐτὴ ποὺ ἔζησε ὁ Νῶε ἤ ὁ Λὼτ, πολλὰ πράγματα πλέον διαφέρουν ριζικά μὲ ὅσα ζούσαμε πρὶν μερικὲς δεκαετίες κατὰ τὴν παιδική μας ἡλικία. Περπατώντας στὸν δρόμο μιὰ ἡμέρα τοῦ καλοκαιριοῦ κάτω ἀπὸ τὸν καυτὸ (καὶ ἀνυπόφορο πλέον) ἥλιο συχνὰ δὲν ἔχουμε ποὺ νὰ στρέψουμε τὸ βλέμμα μας. Καὶ αὐτὸ γιατὶ συμβαίνει δεξιά μας, ἀριστερά μας, μπροστά μας καὶ πίσω μας νὰ διέρχονται ἡμίγυμνα γυναικεία πρόσωπα διάφορων ἡλικιῶν. Οὐδὲν λόγος βέβαια γιὰ τὸ τὶ συμβαίνει στὶς παραλίες. Ἀλλὰ ἐκεῖ βέβαια πηγαίνει κάποιος ἄν θέλει, δὲν εἶναι ὑποχρεωτικό. Στὸν δρόμο ὅμως τῆς πόλης σου δὲν μπορεῖς νὰ μὴν βγεῖς νὰ περπατήσεις, γιατὶ ἄν δὲν τὸ κάνεις γιὰ περίπατο, τὸ κάνεις γιὰ τὶς δουλειές σου. Μήπως ὅμως εἴμαστε ὑπερβολικοὶ μὲ τὸν ὅρο «ἡμίγυμνα»; Πῶς ἀλλιῶς μποροῦν νὰ χαρακτηριστεῖ κάποιο πρόσωπο ποὺ ἔχει ἐντελῶς ἀκάλυπτα ὁλόκληρα τὰ πόδια του, τὰ χέρια μαζὶ μὲ τοὺς... ὤμους του, τὴν κοιλιά του, τὴν πλάτη του, μεγάλο μέρος τοῦ στήθους του; Δὲν γνωρίζουμε ἄν ὑπάρχει κάποια ἄλλη λέξη καταλληλότερη ἀπὸ αὐτή.

Δὲν φθάσαμε βέβαια μέχρι ἐδῶ ξαφνικὰ καὶ ἀναίτια. Ἡ ντροπὴ ὑποχώρησε ἀργὰ ἀργὰ τὰ τελευταία χρόνια συμβαδίζοντας μὲ τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεὸ εἴτε συνειδητά, εἴτε ἀσυνείδητα, κάτω ἀπὸ τὴν ἐπίδραση τῶν προτύπων ποὺ προωθούνται ἀπὸ τὰ ΜΜΕ καὶ τὰ κοινωνικὰ διαδίκτυα, τὶς ὑλιστικές, καπιταλιστικές, νεοφιλελεύθερες ἰδεολογίες μέσα στὸ πλαίσιο τοῦ νεοταξικοῦ, νεοεποχίτικου δικαιωματισμοῦ καὶ τοῦ κινήματος ἀφύπνισης (wokeism). Ἐξοικειώθηκε ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος μὲ τὸ γυμνὸ πρώτα ἀπὸ ὅλα μέσα ἀπὸ τὴν ὀθόνη καὶ σιγὰ σιγὰ τὸ ἔβαλε γιὰ τὰ καλὰ μέσα στὴν ζωή του. Ἄλλωστε σὲ ἕναν κόσμο ἀμφισβήτησης τῶν πάντων, ἡ ἐνδυμασία καὶ ἡ σεμνότητα πῶς θὰ ἔμεναν ἀπρόσβλητες;

Ἀπαντήσεις κατὰ τῶν συνηγόρων τοῦ Ἀρχιεπ. Ἀμερικῆς γιὰ τὴν βάπτιση στὴν Γλυφάδα

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου

Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου

Ἀπάντηση Α’. Μελετήσαμε μὲ πολὺ προσοχὴ καὶ προσδοκίες τὴν νομοκανονικὴ τοποθέτηση τοῦ κ. Βαβούσκου καὶ Ἄρχων Ἀσηκρήτη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου («Η βάπτιση στη Γλυφάδα και η κανονική αποτίμησή της») περὶ τῆς βαπτίσεως δύο βρεφῶν υἱοθετημένων ἀπὸ ὁμόφυλο ζευγάρι ὁμογενῶν τῆς Ἀμερικῆς, ἡ ὁποία τελέστηκε σὲ Ἱερὸ Ναὸ τῆς Γλυφάδας ὑπὸ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου (ἔχει ἀπαντήσει καὶ ὁ σεβ. Μητροπολίτης Γλυφάδας «Ἀπάντηση Γλυφάδας Ἀντώνιου σὲ Ἀν. Βαβοῦσκο γιὰ τὴν βάπτιση»). Καθὼς τὸ γεγονὸς τελέστηκε ὑπὸ... τὰ φώτα τῆς δημοσιότητας ἀστραπιαία πήρε μεγάλες διαστάσεις λαϊκῆς κατακραυγῆς κάτω ἀπὸ τὴν ὁποία ὁ τοπικὸς ἐπίσκοπος κ. Ἀντώνιος δήλωσε ὅτι γνώριζε γιὰ τὴν βάπτιση καὶ ἔδωσε ἄδεια γιὰ τὴν τέλεσή της στὸν Ἀρχιεπ. Ἀμερικῆς χωρὶς ὅμως ὁ δεύτερος νὰ τοῦ ἀφήσει τὴν παραμικρὴ ὑπόνοια ὅτι ἐπρόκειτω γιὰ ὁμόφυλο ζεύγος, χαρακτήριζοντας τὴν ἐνέργεια τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς αὐτόβουλη, αὐθαίρετη καὶ ἀντικανονική.

Ὁ κ. Βαβοῦσκος ἀναλώνεται σὲ μιὰ ἐνδελεχὴ ἐξέταση τοῦ κατὰ πόσο ἡ ἄδεια ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθήκες ἦταν ἔγκυρη ἤ ὄχι, γεγονὸς ποὺ ἰσχυρίζεται ἐκ παραλλήλου τῆς περιπτώσεως χειροτονίας, ὅτι ἔχει σημασία γιὰ τὴν ἐγκυρότητα τοῦ μυστηρίου ποὺ τελέστηκε. Καταλήγει ὅτι ἐφόσον ὁ σεβ. Μητροπολίτης Ἀντώνιος δὲν ἀνακάλεσε τὴν ἀντικανονικὴ ἄδεια, πράγμα ποὺ ὅπως πολὺ σωστὰ τονίζει ἔγινε κατ’ ἐκκλησιαστικὴ οἰκονομία, τὸ κύρος τοῦ μυστήριου ποὺ τελέστηκε διασώθηκε τυπικά, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὰ ἐφόσον τὸ μυστήριο τελέστηκε κατὰ τὰ προβλεπόμενα. Ἀντὶ γιὰ ἀνάκληση τῆς ἄδειας, μετὰ τὴν ἐπιστολὴ τοῦ σεβ. Μητροπολίτη Ἀντωνίου στὴν ΔΙΣ, ἡ ΔΙΣ ἔστειλε μὲ τὴν σειρά της ἐπιστολὲς στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς καὶ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Καὶ τελειώνει ὁ κ. Βαβοῦσκος γράφοντας ὅτι σὲ μιὰ βάπτιση πρωταγωνιστὴς εἶναι ὁ βαπτιζόμενος, γεγονὸς ποὺ τὸ ἀναγνωρίζουν μὲ τὴν παραπάνω στάση τους καὶ ὅλοι οἱ ἐμπλεκόμενοι Ἀρχιερεῖς.

Δὲν διαφωνοῦμε σὲ ἀπολύτως τίποτα ἀπὸ τὰ παραπάνω μὲ τὸν κ. Βαβοῦσκο. Ὅμως αὐτὸ ἦταν πράγματι τὸ πρόβλημα σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ συμβᾶν, ποὺ κατασκανδάλισε τοὺς πιστούς; Τὸ θέμα ἦταν ἄν εἶναι ἔγκυρο τὸ μυστήριο ποὺ τελέστηκε ἤ ὄχι, καὶ ἄν τελικὰ βαπτίστηκαν ἤ ὄχι τὰ βρέφη, τὰ ὁποία εἶναι τὰ μόνα ἐμπλεκόμενα πρόσωπα σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν ἱστορία, ποὺ δὲν φταῖνε σὲ ἀπολύτως τίποτα; Προφανῶς ὄχι. Μελέτησα πλήθως ἄρθρων περὶ τοῦ ζητήματος καὶ δὲν εἶδα σὲ κανένα νὰ τίθεται τέτοιο ζήτημα. Τὸ ὅλο πρόβλημα βέβαια δὲν ἔγκειται πουθενὰ ἀλλοῦ παρὰ στοὺς «γονεῖς» καὶ στοὺς ἀναδόχους, οἱ ὁποίοι ὅπως ἀναφέρει ὁ κ. Βαβοῦσκος μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι οἱ πρωταγωνιστές, ἀλλὰ ὡστόσο βέβαια θὰ πρέπει νὰ πληροῦν κάποιες προυποθέσεις.

Ὁ λόγος ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει μιὰ ʺΜακεδονικὴ Ἐκκλησίαʺ.

Ὁ λόγος ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει μιὰ ʺΜακεδονικὴ Ἐκκλησίαʺ.

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου,Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου

1. Ἀπὸ τὴν «ἐπαρχία τοῦ Βαρδάρη» στὴν «Βόρεια Μακεδονία».

Στὴν περιοχὴ τῆς γείτονος χώρας μὲ πρωτεύουσα τὰ Σκόπια ζοῦσαν στὴν ἀρχαιότητα διαδοχικὰ Ἕλληνες καὶ Ρωμαίοι, ἐνῶ ἐπὶ Ρωμανίας (Βυζαντίου) ἄρχισε ἀπὸ τὸν 6ο αἰώνα νὰ ἐποικίζεται ἀπὸ Σλαβικὰ φύλα. Στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα μὲ ἀρχὲς τοῦ 20ου ἀνάμεσα στοὺς Σλάβους τῆς εὐρύτερης περιοχῆς κάνει τὴν ἐμφάνισή του ὁ σλαβομακεδονικὸς ἐθνικισμὸς, ὁ ὁποῖος στὴν συνέχεια, μὲ τὴν γεωγραφικὴ διάσπαση τῆς περιοχῆς τῆς Μακεδονίας ἀνάμεσα σὲ Ἑλλάδα, Σερβία καὶ Βουλγαρία κατὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους, ὑποστηρίχθηκε ἀπὸ τὴν κομμουνιστικὴ κίνηση τῆς περιοχῆς. Ἀπὸ τὸ 1929 ἔως τὸ 1941 ἡ περιοχὴ ἀποτελοῦσε μιὰ ἀπὸ τὶς ἐπαρχίες τῆς Γιουγκοσλαβίας μὲ τὸ ὄνομα «ἐπαρχία τοῦ Βαρδάρη» (Μπανόβινα Βαρντάρσκα).

Μετὰ τὸν Β΄ΠΠ, ὡς καρπὸς τοῦ σλαβομακεδονικοῦ ἐθνικισμοῦ, ἡ ὁμόσπονδη δημοκρατία τῆς Γιουγκοσλαβίας ποὺ ἱδρύθηκε στὴν περιοχὴ ἔφερε τὸ ὄνομα «Σοσιαλιστικὴ Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας», ποὺ περιείχε γιὰ πρώτη φορὰ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας. Μὲ τὴν διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβίας τὸ 1991 ἡ δημοκρατία στὴν περιοχὴ αὐτὴ μετατράπηκε σὲ ἀνεξάρτητο κρατίδιο ποὺ διεκδικοῦσε πλέον στὸ σύνταγμά του τὸ ὄνομα Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας, ἄν καὶ στὸν ΟΗΕ ἔφερε τὸ ὄνομα Πρώην Γιουγκοσλαβικὴ Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας. Τελικὰ στὶς Πρέσπες στὶς 17 Ἰουνίου τοῦ 2018 οἱ τότε κυβερνήσεις τῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ γειτονικοῦ κρατιδίου συμφώνησαν στὴν μετονομασία τοῦ δεύτερου σὲ «Δημοκρατία τῆς Βόρειας Μακεδονίας». Κατὰ τὴν συμφωνία ἀναγνωρίζεται οὐσιαστικὰ ἡ σλαβικὴ καταγωγὴ τῶν «Μακεδόνων» τῆς «Βόρειας Μακεδονίας» καὶ ὅτι δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τοὺς ἀρχαίους κατοίκους τῆς περιοχῆς, τοὺς ἀρχαίους Μακεδόνες, μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουν σχέση βέβαια οἱ Μακεδόνες μὲ ἑλληνικὴ καταγωγὴ ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Μακεδονίας στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποίοι εἶναι ἀπόγονοί τους καὶ κληρονόμοι τῆς ἱστορίας τους.

Ἀπὸ τὸ «Ἄρσεν καὶ θῆλυ» στοὺς ΛΟΑΤ.

Ἀπὸ τὸ «Ἄρσεν καὶ θῆλυ» στοὺς ΛΟΑΤ.

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)

1. Ἡ Δημιουργία.

Τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου γύρω μας ἀνάγει στὴν δημιουργικὴ θέληση καὶ δύναμη τοῦ προσωπικοῦ Θεοῦ, ὁ κάθε ἄνθρωπος ποὺ πιστεύει σὲ Αὐτόν, ὄχι μόνο ὁ Χριστιανός, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἐβραῖος καὶ ὁ Μουσουλμάνος: «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν…καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· ... καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία» (Γεν. 1-5). Ἀντιθέτως, ἄνθρωποι ποὺ δὲν πιστεύουν στὸ Θεὸ καταλήγουν νὰ δέχονται ἄλλες ἐρμηνεῖες τύπου Στήβεν Χόκινγκ περὶ προελεύσεως τῶν πάντων λόγω τῆς πιθανότητάς τους νὰ ὑπάρξουν μέσα ἀπὸ τὸ χάος-ἐφόσον ὁ κόσμος εἶναι πιθανὸ νὰ ὑπάρξει, γιατὶ νὰ μὴν τὸ κάνει; Ἀνάλογη τῆς προσέγγισης τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου εἶναι καὶ ἡ προσέγγιση τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου.

Γιὰ τὸν πιστὸ στὸ Θεό: «καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς» (Γεν. 1,27). Γιὰ αὐτὸν ποὺ δὲν πιστεύει καὶ προσπαθεῖ μὲ μόνη τὴν δύναμη τῆς λογικῆς του νὰ προσεγγίζει τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου εἶναι ἀδιανόητες τέτοιου εἴδους θαυματουργικὲς ἐπεμβάσεις ἑνὸς ὑπέρτατου Ὄντος, καὶ συνεχίζει νὰ βγάζει συμπεράσματα βάση τῆς ἐξήγησης τῶν πιθανοτήτων: μέσα στὴν ροὴ τῶν αἰώνων ἐπιτυγχάνονταν ἀποτελεσματικοὶ πιθανοὶ συνδυασμοί σωματιδίων, ἀτόμων, μορίων, ὀργανικῶν μορίων, γενετικῶν μορίων καὶ τελικὰ ἰδοῦ: τὸ ἀνθρωποειδὲς ζῶο ἔγινε νοήμων ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος τώρα σκέφτεται ὅλη αὐτὴν τὴν ἐξελικτική του πορεία, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸν Δαρβίνο! Ὑπὸ αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ δὲν μποροῦν νὰ ἔχουν καὶ πολὺ σημασία τὰ περί «ἄρσεν καὶ θῆλυ», καὶ ἄν δὲν τὸ εἴχαμε καταλάβει πρὶν μάθουμε τὴν «θαυμαστὴ καταγωγή μας ἀπὸ τὰ ἀνθρωποειδή», τὸ κάναμε ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἀντιθέτως ἡ πίστη σὲ ἕναν προσωπικὸ Θεὸ καὶ ἡ ἀποδοχὴ τοῦ μωσαϊκοῦ λόγου περὶ δημιουργίας ὡς «ἄρσεν καὶ θῆλυ» τῆς ἀνθρώπινης φύσεως γίνεται ἀνυπέρβλητος σκόπελος γιὰ τὴν ἀναθεώρηση τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας σὲ ἄλλη βάση πέρα αὐτῆς τῆς ὑπάρξεως δύο καὶ μόνο φύλων.

2. Ὁ ἐλεύθερος αὐτοπροσδιορισμός.

Ἐπομένως στὴν ἐποχή στὴν ὁποία ζοῦμε τοῦ ἐλεύθερου αὐτοπροσδιορισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου (μὲ τὶς ἀνάλογες συνέπειες σὲ κάθε περίπτωση βέβαια) μποροῦμε νὰ διακρίνουμε τὶς ἐξῆς περιπτώσεις:

- Τὸν ἐτεροφυλόφιλο προσδιορισμό, ποὺ εἶναι συμβατὸς μὲ τὴν πίστη τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἡμέρα ἑορτῆς γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐνδομήτριου παιδιοῦ

Ἡμέρα ἑορτῆς γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐνδομήτριου παιδιοῦ

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου,Δρ. Φυσικού, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)

Στὶς 24 Ἰουνίου 2022 ἀνατράπηκε ἀπὸ τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο στὶς ΗΠΑ ἡ ἀπόφαση τοῦ 1973 κατὰ τῆς ζωῆς καὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τότε εἶχε πλέον μείνει ἐντελῶς ἀνυπεράσπιστο στὰ φονικὰ νυστέρια καὶ ἄλλα ἐκτρωτικὰ ὄργανα τῶν ἰατρῶν – δολοφόνων. Ἀκόμα καὶ λίγες ἡμέρες πρὶν τὴν γέννα του, ὁπότε στὴν πραγματικότητα εἶναι ἕνα πλήρως σχηματισμένο βρέφος, μποροῦσε νὰ κατακρεουργηθεῖ, κάτω ἀπὸ τὴν κάλυψη τοῦ νόμου γιὰ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης τοῦ σώματος τῆς γυναίκας.

Αὐτὸ τότε θεωροῦταν μιὰ μεγάλη νομικὴ κατάκτηση στὶς ΗΠΑ ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ταυτίζονταν μὲ τὰ δικαιώματα τῶν γυναικῶν, καὶ οὔτε λόγος γιὰ αὐτὰ τῶν παιδιῶν τους μέσα στὶς μήτρες τους. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἐκεῖ δὲν βρέθηκαν μέσα στὸ σώμα τῶν μητέρων τους ξαφνικά, ἀπὸ τὸ πουθενὰ καὶ ἀπρόσκλητα, ἀλλὰ ἀφοῦ οἱ μητέρες τους ἦρθαν σὲ συνάντηση μὲ ἕνα σύντροφο, τὸν πατέρα τῶν παιδιῶν, κατ’ ἐπιλογή καὶ εὐχαρίστησή τους, ἄν καὶ ὑπάρχουν καὶ οἱ βεβιασμένες περιπτώσεις, γιὰ τὶς ὁποῖες ὅμως τὰ μόνα ἐντελῶς ἀνεύθυνα καὶ ἀθώα εἶναι αὐτὰ τὰ ἀγέννητα παιδιά.

Ὅλα αὐτὰ βέβαια ποὺ γράφουμε στὶς παραπάνω γραμμές μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι καθόλου πολιτικὰ ὀρθά, εὐχάριστα καὶ «προοδευτικά» γιὰ πολλούς, ὅμως ἄν θυμηθοῦμε λίγο καὶ ἐκείνη τὴν ξεχασμένη πίστη στὸ Θεό εἶναι ἀπὸ αὐτὴ ἀπόλυτα ἀποδεκτὰ καὶ ζητούμενα. Εἴτε ἡ πίστη μᾶς θυμίζει τὸ «οὐ φονεύσεις», εἴτε τὸ «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (πόσο μάλλον το παιδί σου), εἴτε τὸ «πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιῆτε αὐτοῖς» (θα τους άρεσε άραγε των υπερασπιστών της έκτρωσης, να τους είχαν κάνει το ίδιο οι γονείς τους;), δὲν μᾶς μένει κανένα περιθώριο γιὰ φονικὰ ψευδοδικαιώματα.

Ὀρθοδοξία ἀλὰ Λατινικά (ἤ Δυτικοῦ Τυπικοῦ).

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου 

Δρ. Φυσικοῦ, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)

1. Ἱστορία τῆς Δυτικοῦ Τυπικοῦ Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

α) Στὴν Εὐρώπη.

Πρὶν τὸ σχίσμα τοῦ 1054 οἱ βυζαντινές ἐκκλησίες τῆς Ἀνατολῆς καὶ οἱ λατινικὲς ἐκκλησίες τῆς Δύσης ἦταν σὲ πλήρη κοινωνία, ὁμολογῶντας τὴν ἴδια Ὀρθόδοξη, καθολικὴ χριστιανικὴ πίστη. Τὸ βυζαντινὸ τυπικὸ ἦταν τὸ κυρίαρχο λειτουργικὸ τυπικὸ στὴν Ἀνατολὴ καὶ τὸ λατινικὸ τυπικὸ ἦταν τὸ κυρίαρχο τυπικὸ στὴ Δύση. Ἀμέσως μετὰ τὸ σχίσμα, μεγάλη περιοχὴ τῆς Νότιας Ἰταλίας, ποὺ παρέμενε ὑπὸ Βυζαντινὴ Κυριαρχία, καὶ ἐπομένως οἱ Ἐκκλησίες της, συνέχιζαν νὰ βρίσκονται σὲ κοινωνία μὲ τὶς Ἐκκλησίες τῆς Ἀνατολῆς, ὅπως καὶ συνέχιζαν νὰ χρησιμοποιοῦν τυπικὸ μὲ λατινικὲς ἐπιρροές, χωρὶς ὅμως βέβαια νὰ ἔχουν εἰσαγάγει τὸ Filioque στὸ σύμβολο τῆς πίστεως. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου τῶν Βυζαντινῶν μὲ τοὺς Νορμανδούς, ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία ἔχασε τὰ ἐδάφη της στὴν Δύση, καὶ συγκεκριμένα ἡ ἀπώλεια της νότιας Ἰταλίας ὁλοκληρώθηκε μὲ τὴν κατάκτηση τοῦ Μπάρι τὸ 1071. Αὐτὸ εἶχε ὡς σοβαρὴ ἐκκλησιαστικὴ ἐπίπτωση τὴν ἐπιβολὴ τῆς Εκκλησιαστικῆς Ἡγεσίας της Ρώμης ἐπὶ τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς πρώην Βυζαντινῆς Ἰταλίας καὶ τὴν ὑποχρεωτικὴ ἀποδοχὴ ἀπὸ Αὐτὲς τῆς προσθήκης τοῦ Filioque στὸ σύμβολο τῆς πίστεως κατὰ τὴν Σύνοδο τοῦ Μπάρι τὸ 1098, ποὺ σήμανε τὸ τέλος τῆς λατινικοῦ τυπικοῦ Ὀρθοδοξίας στη Δύση.

Τοὺς ἑπόμενους ἑπτὰ αἰῶνες, τὸ βυζαντινὸ τυπικὸ ἦταν ἀπόλυτα κυρίαρχο στὸν Ὀρθόδοξο κόσμο, ὥστε αὐτὸς νὰ συνηθίζεται νὰ ἀναφέρεται ὡς Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, δηλαδὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία Ἀνατολικοῦ Τυπικοῦ. Γύρω στὴν 10ετία τοῦ 1840, ὁ Οὐίλιαμ Πάλμερ ἀλληλογραφοῦσε μὲ τὸν Μητροπολίτη Ἅγιο Φιλάρετο τῆς Μόσχας, καὶ τὸν π. Αλέξιο Στεφάνοβιτς Χομιάκοφ μὲ ἀντικείμενο τὴν μελέτη ἵδρυσης μιὰς Δυτικοῦ Τυπικοῦ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴν Ἀγγλία, τὸ ὁποῖο...ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν ἦταν τελικὰ δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθεῖ τότε, λόγω ἔλλειψης οἰκονομικῶν πόρων.

Ὁ πρώην Ρωμαιοκαθολικὸς ἱερέας Ἰούλιος Ἰωσήφ Ὄβερμπεκ, ἀφοῦ μεταστράφει στὸν Λουθηρανισμό, μετὰ τὴν μελέτη τοῦ Αγγλικανισμοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, τελικὰ τὸ 1865 εἰσήλθε διὰ τοῦ π. Εὐγενίου Ποπόφ στὴν Ὀρθοδοξία. Ἔκανε γνωστὸ τὸ αἴτημά του γιὰ μιὰ Δυτικοῦ Τυπικοῦ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέσα στὸ βιβλίο του "Καθολικὴ Ὀρθοδοξία καὶ Ἀγγλο-Καθολικισμός" (τοῦ 1866), ὅπου στρεφόταν εὐθέως κατὰ τῶν ντόπιων «Δυτικῶν Ἐκκλησιῶν», ἐνῶ παράλληλα προωθοῦσε τὸ ὄνειρό του μέσα ἀπὸ τὸ περιοδικό του "Ὀρθόδοξη Καθολικὴ Επιθεώρηση". Τὸ 1870, τὸ αἴτημά του ἐγκρίθηκε ἀπὸ Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ στὴν Ἁγία Πετρούπολη, ποὺ εἶχε συστήσει ἡ Ἱερὴ Σύνοδο τῆς Ρωσικῆς Ἱεραρχίας καὶ ὁρίστηκε νὰ παρουσιάσει μιὰ ἀναθεωρημένη Δυτικὴ Λειτουργία, πράγμα ποὺ τὸ ἔκανε τὸ ἴδιο ἔτος, καὶ ἐγκρίθηκε γιὰ χρήση (συγκεκριμένα στὶς Βρετανικὲς Νήσους).

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ -Τί ἔφταιξε ὁ γέροντας Εὐθύμιος τῆς Καψάλας;

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου- Δρ. Φυσικού, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)

Ο γέροντας Ευθύμιος στήν Καψάλα Αγίου Όρους δημοσίευσε στίς 14 Απριλίου ένα κείμενο μέ αφορμή τόν κορωνοϊό καί τά μέτρα γι αυτόν. Αυτό, δηλαδή τό νά δημοσιεύσει κείμενο, συνέβη πρώτη φορά, καθώς τού τό επέβαλε η ανάγκη, όπως ο ίδιος εξηγεί, γιά νά μήν προκύψει ζημιά, από διάφορες φήμες πού ακούγονταν ότι είπε τό ένα ή τό άλλο επί τού θέματος, χωρίς όμως νά ανταποκρίνονται επακριβώς στό τί πραγματικά έχει πεί, μέ αποτέλεσμα νά προκύπτει σύγχυση («κάποιοι ανεύθυνα καί ψευδώς διέδωσαν», «χωρίς τήν άδειά μου ανήρτησαν συζητήσεις μου μέ ανακριβείς καί αντικρουόμενες απόψεις μου»). Επίσης, εξηγεί ξεκάθαρα ότι όσα δημοσιεύει είναι προσωπική του άποψη καί δέν έχει τήν διάθεση νά τήν επιβάλλει σέ άλλους («εντελώς προσωπική, χωρίς διάθεση νά τήν επιβάλλω καί σέ άλλους»).

Στήν συνέχεια λοιπόν γράφει ότι η Εκκλησία μέ τά μέτρα πού τής επιβλήθηκαν από τήν Πολιτεία ταπεινώθηκε, αποδυναμώθηκε καί δεσμεύτηκε. Γράφει επίσης τό γνωστό στούς πάντες ότι «Παλαιώτερα σέ παρόμοιες περιπτώσεις θανατηφόρων επιδημιών τελούσε αγιασμούς καί έκανε λιτανείες ιερών εικόνων καί αγίων λειψάνων» καί μέ τήν κοινή λογική, αλλά καί πίστη διερωτάται: «Γιατί καί σήμερα νά μήν γίνωνται αυτά; «Μή ουκ ισχύει η χείρ Κυρίου» νά μάς βοηθήση καί σήμερα;».

Καί στήν συνέχεια παραθέτει ένα θαύμα τού Αγίου Χαραλάμπους. Μετά επαναλαμβάνει αυτό πού αναφέρει σέ επίσημη επιστολή του στήν Υπουργό καί στήν Κυβέρνηση καί ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος ότι «Ούτε ο Διοκλητιανός, ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι κομμουνιστές στήν Ρωσσία, ούτε οι Γερμανοί στά χρόνια τής κατοχής κατάφεραν νά παύσουν τήν θεία Λειτουργία καί τήν προσέλευση τών πιστών γιά τήν θεία Κοινωνία». Καί φέρνει τό παράδειγμα άλλων χωρών: «τήν ίδια ώρα πού εδώ όλα σιωπούν από φόβο, στίς Ορθόδοξες Εκκλησίες τής Σερβίας, Βουλγαρίας καί Γεωργίας γίνεται η λατρεία απρόσκοπτα, οι ναοί είναι ανοιχτοί, τελείται η θεία Λειτουργία καί δέν φοβούνται οι πιστοί μήν προσβληθούν από τόν ιό».

Ἀπὸ τὸν φόνο τῶν παιδιῶν στὴν διαστροφὴ τῶν φύλων, στὸ σύγχρονο παιδομάζωμα καὶ στὰ ‘νέα’ παιδιά.

Ἀπὸ τὸν φόνο τῶν παιδιῶν στὴν διαστροφὴ τῶν φύλων, στὸ σύγχρονο παιδομάζωμα καὶ στὰ ‘νέα’ παιδιά.

 

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου, Δρ. Φυσικού, πτ. ΕΚΠΑ Κ.Θεολογίας

1. Ἡ Νομοθεσία,  ὁ χαρακτήρας καὶ οἱ συνέπειες της.

 

Χρόνος περισσότερος ἀπὸ μία γενιὰ ἔχει ἤδη παρέλθει ἀπὸ τότε ποὺ ψηφίστηκε στὴ χώρα μας νόμος ὑπὲρ τῆς δολοφονίας ἐμβρύων.  Τὸ ἄμεσο ἀποτέλεσμα ἦταν ἀπὸ τότε ἕως σήμερα ἐκατομμύρια βρέφη νὰ βροῦν θάνατο μὲ διάφορους φρικτοὺς τρόπους  πρὶν δοῦν τὸ φῶς τοῦ ἥλιου, βρισκόμενα ἀκόμα μέσα στὴν κοιλιὰ τῆς μάνας τους. Θάνατο ὄχι ἀπὸ φυσικὴ αἰτία, ἀλλὰ ἀπὸ σκόπιμη ἰατρικὴ παρέμβαση μὲ ἀπόφαση τῶν γονέων τους. Τὸ ἔμμεσο ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ δημογραφικὴ τραγωδία τῆς χώρας μας καὶ ταυτόχρονη ὂξυνση τῆς ἠθικῆς παρακμῆς. Το βάρος τῆς εὐθύνης γιὰ τὴν ψήφιση αὐτοῦ τοῦ ἄνομου νόμου εἶναι πολὺ μεγάλο, γιατὶ ὁ ἁμαρτωλὸς ἔρωτας μπορεῖ νὰ βρεῖ τὴν θεραπεία του τελικὰ στὴ δημιουργία μίας οἰκογένειας, ἕνα δολοφονημένο ἔμβρυο ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ ξανάρθει σε αὐτὴ τὴν ζωή.

Μεταμοσχεύσεις: Δικαίωμά μας, Ὑποχρέωσή μας ἤ Ἄρνησή τους;

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου

Δρ. Φυσικού, πτ. ΕΚΠΑ Κ.Θεολογίας

                       

1. Εισαγωγή.

Oι μεταμοσχεύσεις αποτελούν άλλο ένα σύγχρονο θέμα, που ως και σήμερα μπερδεύει, δυσκολεύει και διχάζει πολλούς. Ωστόσο δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο πολύπλοκο, όσο παρουσιάζεται, αν δούμε ποια είναι η βάση του, όπως και άλλα θέματα αυτού του είδους. Παρουσιάζεται όμως ότι δεν είναι απλό, καθώς λείπει και εδώ η σωστή και ακριβής ενημέρωση, όταν μάλιστα ο άμεσα συσχετισμένος όρος με αυτές, η γνωστή δηλαδή ταμπέλα που χρησιμοποιείται του ‘εγκεφαλικά νεκρός’, είναι στην πραγματικότητα ένας όρος παντελώς ασαφής και ανακριβής, και κατά συνέπεια απόλυτα παραπλανητικός σε ένα τέτοιο σοβαρό θέμα που έχει να κάνει με ιατρικές περιπτώσεις και ανθρώπινες ζωές. Έτσι πολλοί άνθρωποι οδηγούνται να δίνουν  αφελώς και ανυποψίαστα την σχετική συγκατάθεσή τους, κάτι το οποίο μπορεί κάποτε να πληρώσουν ακριβά τελικά, ενώ άλλοι, λόγω άνομων διαδικασιών, που παρερμηνεύουν και περιθωριοποιούν κάθε έννοια ανθρώπινων δικαιωμάτων, μπορεί να υποστούν τα ίδια, έστω και χωρίς να έχουν συγκατατεθεί ποτέ οι ίδιοι και χωρίς να ήθελαν ποτέ να το κάνουν.