Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ
Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος - Θεολόγος
Κοιμήθηκε μητέρα καί παρθένος ἡ Παναγία μας, γιά νά ἀνεβεῖ «πλατυτέρα νεφέλης», βασίλισσα τῶν ἁγίων καί τῶν ἀγγέλων, μεσίτρια ὅλων τῶν πεινασμένων γι᾽ ἀλήθεια καί διψασμένων γιά δικαιοσύνη, τῶν «τεταγμένων εἰς ζωὴν αἰώνιον». Ἔζησε -μετά τή σταύρωση καί τήν ἀνάσταση τοῦ μονογενῆ της- κάτω ἀπό τή στοργική φροντίδα τοῦ μαθητῆ «ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς», τοῦ Ἰωάννη, ὥς τήν ἡμέρα πού ἔγειρε καί κοιμήθηκε τόν μακάριο ὕπνο, γιά νά ἀνεβεῖ μέ τά φτερά τῶν ἀγγέλων στήν αἰώνια δόξα.
Ἄφταστο πρότυπο αἰθέριας ἁγνότητας καί ἀσύλληπτης ταπείνωσης, ἔφεξε μέ τό φῶς τῆς θείας μορφῆς της στούς δύστηνους σκλάβους, πού ἀναδεύονταν μέσα στήν κατασκότεινη ρωμαϊκή κατακόμβη, νά βροῦν τόν δρόμο τοῦ λυτρωμοῦ. Στάθηκε γι᾽ αὐτούς ὁλόθερμη ἀγκάλη συμπόνιας, παρηγοριά γλυκύτατη, δίδαγμα ἐγκαρτέρησης, ταμεῖο ἀστείρευτο ἐλπίδων ἀλλά κι ἀλάθευτη ὁδηγήτρια στήν πορεία τῆς νίκης καί τοῦ θριάμβου.
Καί μόνον τά ἁπλά ἐπίθετα πού ὁ πιστός λαός τῆς ἀφιέρωσε νά παραθέσει κανείς, εἶναι σάν νά ἀφουγκράζεται ἀτελείωτο αἶνο ἀπό τά πλήθη πού μέ εὐλάβεια ἀκολουθοῦν σέ πομπή ἐπιβλητική διά μέσου τῶν αἰώνων: Ἄνθος τό Ἀμάραντο, Παναγία ἡ Ἀμόλυντη, ἡ Ἀσπροφοροῦσα, ἡ Βασίλισσα Οὐρανοῦ καί Γῆς, ἡ Γαληνή, ἡ Γλυκιά, ἡ Γιάτρισσα, ἡ Βεβαία Ἐλπίς, ἡ Γλυκοφιλοῦσα, ἡ Ἐλεοῦσα, ἡ Γοργοϋπήκοος, ἡ Βλέπουσα, ἡ Δεομένη, ἡ Δακρυρροοῦσα, ἡ Ἐγγυήτρια, ἡ Διακονοῦσα, ἡ Θαλασσομάχισσα, ἡ Κοσμοσώτειρα, ἡ Θεοσκεποῦσα, ἡ Ἐλευθερώτρια, ἡ Ἡλιόκαλλη, ἡ Ζωοδότρα, ἡ Χρυσοπηγή, ἡ Ψυχοσώστρα, ἡ Πανάχραντος, ἡ Κυρία τῶν ἀγγέλων, ἡ Καθαρότατη Καρδία, ἡ Κιβωτός, ἡ Κεχαριτωμένη, ἡ Παναγία ἡ Μεγάλη, ἡ Παραμυθία καί τόσα ἄλλα ἐπάνω ἀπό χίλια ἐξαίσια ὀνόματα. Δέν ὑπάρχει πολιτεία, κάμπος, βουνό, νησάκι, δάσος, ἀκρωτήρι, λόφος, πού νά μήν ἔχει συνυφάνει τό ὄνομά του μέ τίς δικές της εὐεργεσίες. Ἐπάξια τό ἑλληνικό Ἔθνος τήν ἔστησε πολιοῦχο στή βασιλίδα τῶν πόλεων, νά στρατηγεύει σέ ὅλους τούς πολέμους τῆς βυζαντινῆς Χριστιανοσύνης καί νά τῆς ψάλλουν τά νικητήρια χρυσοφορεμένοι αὐτοκράτορες στήν Ἁγια-Σοφιά, τόν Παρθενώνα τῆς Ὀρθοδοξίας.
.jpg)
