Πώς ἀντιμετώπιζαν οἱ Ἅγιοι τίς πτώσεις τους , Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος γιά τόν "Δίκαιο ἔπαινο" πρός τά παιδιά , Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Σχετικά μέ τόν λόγο τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου, ὅτι «ὀφείλουμε νά εὐχαριστοῦμε τήν κόλαση» Ἀρχ. Σαββα Ἁγιορείτου

 

Μέγας Ἀντώνιος

ΠΗΓΗ:ΤΟ ΕΙΛΗΤΑΡΙΟΝ

Ο άγιος Αντώνιος, το πρώτο άνθος της Ερήμου, γεννήθηκε περί το 250 στο μικρό χωριό Κόμα (σημ. Κιμάν αλ-Αριάς στην περιοχή Αλ-Ουαστά της Μέσης Αιγύπτου). Οι γονείς του, ευγενείς και πλούσιοι χριστιανοί, τον ανέθρεψαν με πίστη και φόβο Θεού. Ανέλαβαν οι ίδιοι την μόρφωση του γιου τους, γιατί ο Αντώνιος δεν αρεσκόταν να συμμετέχει στα θορυβώδη παιγνίδια των άλλων παιδιών και περιφρονούσε τις θύραθεν επιστήμες. Δεν έβγαινε από το σπίτι παρά για να πάει στην εκκλησία, όπου παρακολουθούσε προσεκτικά την ανάγνωση των ιερών βιβλίων και την εξιστόρηση των άθλων των αγίων. Γύρω στα είκοσί του χρόνια, ο θάνατος των γονέων του τον άφησε κύριο της οικογενειακής περιουσίας και μόνον υπεύθυνο για την ανατροφή της μικρότερης αδελφής του. Μια ημέρα, καθώς πήγαινε στην εκκλησία συλλογιζόμενος την ειρηνική και αμέριμνη ζωή των Αποστόλων και των πρώτων χριστιανών, άκουσε να διαβάζουν την ευαγγελική ρήση: «Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε και πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους πτωχούς και θα έχεις θησαυρό κοντά στον Θεό· κι έλα να Με ακολουθήσεις» (Ματθ. 19, 21). Πεπεισμένος ότι διαβάστηκε ειδικά γι’ αυτόν, πήγε και μοίρασε χωρίς χρονοτριβή όλα τα κτήματα που διέθετε, πούλησε τα υπάρχοντά του, μοίρασε τα χρήματα στους πτωχούς και δεν κράτησε παρά τα απαραίτητα για την αποκατάσταση της αδελφής του. Μια άλλη φορά ακούγοντας να διαβάζουν την ευαγγελική ρήση: «Μην αγωνιάτε για το αύριο» (Ματθ. 6, 34), αποφάσισε να αποταχθεί οριστικά τον κόσμο, να μοιράσει το υπόλοιπο της περιουσίας του, να εμπιστευθεί την αδελφή του σε έναν ενάρετο άνθρωπο, να εγκαταλείψει το σπίτι του και να ασπασθεί τον ασκητικό βίο.

Την εποχή εκείνη δεν είχαν συσταθεί ακόμη μοναστήρια. Συναντούσε κανείς μόνο κάποιους ανθρώπους του Θεού οι οποίοι ζούσαν μοναχικά όχι μακριά από το χωριό τους, νηστεύοντας και προσευχόμενοι. Ένας από αυτούς τους γέροντες έμενε εκεί κοντά. Ο Αντώνιος έβαλε σκοπό να τον μιμηθεί. Εγκασταστάθηκε κι εκείνος σ’ ένα απομονωμένο μέρος, όπου με τον νου απαλλαγμένο από κάθε μέριμνα και κάθε ενθύμηση της περασμένης του ζωής, εργαζόταν με τα χέρια του, μοίραζε τα περισσεύματά του στους πτωχούς, μελετούσε τα ιερά βιβλία και προσπαθούσε να φυλάξει αδιατάρακτη την προσευχή μέσα στην καρδιά. Ωσάν μέλισσα, κάθε φορά που άκουγε να επαινούν την αρετή κάποιου ασκητή, προσέτρεχε σ’ αυτόν, παρατηρούσε την ταπεινοφροσύνη του ενός, την σκληραγωγία του άλλου, την προσήλωση στην προσευχή ή στην μελέτη και, όταν γύριζε στο κελί του, αγωνιζόταν να συγκεντρώσει πάνω του όλες αυτές τις αρετές.

Ἡ θαυματουργή διάσωση τῆς εἰκόνας τῆς Θεοτόκου Κασσωπίτρας ἀπό τήν καταστροφή τοῦ Μπαρμπαρόσα

Ο Ιερός Ναός Παναγίας Κασσωπίτρας (Κασσιώπη)

Λίγα χρονια μετα το θαύμα της ίασης του Στέφανου [ΕΔΩ] , το 1537, η Κασσιώπη έπεσε θύμα της βαρβαρότητας του στόλου του σουλτάνου Σουλεϊμάν.

Ο τουρκικός στόλος,υπό τις διαταγές του Μπαρμπαρόσσα , επιτέθηκε στην Κέρκυρα .

Το θαύμα της ίασης του Στέφανου[έργο Θεόδωρου Πουλάκη 1622-1692]

Η Κασσιώπη σχεδόν ισοπεδώθηκε από το μένος των επιτιθέμενων .Η εκκλησία της Κασσωπίτρας δεν γλύτωσε την επίθεση.

Σώθηκε όμως η θαυματουργή εικόνα με θεϊκή παρέμβαση .

Και αν αυτό πάλι ακούγεται υπερβολικό,το πιστοποιεί ο Γάλλος Βαρόνος Blancard, όπως αυτό καταγράφεται στο σχετικό ημερολόγιο της εκστρατείας του.

Ο Βαρόνος εκείνη τη περίοδο ήταν ηγέτης της Γαλλικής αρμάδας και πολεμούσε στο πλευρό των συμμάχων τους, των Τούρκων.

Ο Blancard,αν και σύμμαχος των εχθρών,δεν έπαυε να είναι χριστιανός . Έτσι τρείς μέρες μετά την επίθεση, άραξε μέ το στόλο του έξω από το λιμάνι της Κασσιώπης , γιά νά διαπιστώσει αν επέζησε της επίθεσης.

Βρήκε την εκκλησία κατεστραμμένη.

Η σκεπή είχε καταρρεύσει μέσα στο ναό ,όρθιοι απέμεναν μόνο οι τοίχοι .

Η εκκλησία ήταν γεμάτη μπάζα και εντόσθια ζώων, τα τιμαλφή είχαν αφαιρεθεί . Οι εικόνες πού δέν είχαν αξία, κρεμόταν ακόμα στους τοίχους , όλες καλυμμένες μέ αίμα και κόπρανα ζώων , σέ ένδειξη βέβηλότητας από τους Τούρκους .

Όμως μία εικόνα της Θεοτόκου παρέμενε άθικτη , στολισμένη μέ ασημένια τάματα .

Τό σύγχρονον Ἅγιον Ὄρος

Τό σύγχρονον Ἅγιον Ὄρος

«ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων»

Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου Ἰβηρίτου (πρῴην Πρωτεπιστάτου Ἁγίου Ὄρους Ἄθω).

Τό περιώνυμον Θρᾳκομακεδονικόν Ἅγιον Ὄρος τοῦ Ἄθω ὑπῆρξε καί θά παραμείνῃ καθ’ ὅλους τούς αἰῶνας μέγα προπύργιον τῆς μεγάλης ἰδέας, κιβωτός τῶν προσδοκιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καί πνοή τοῦ Βυζαντίου, μέ τό ἔνδοξον πάντοτε ὄνειρον καί τήν γλυκυτάτην νοσταλγίαν διά τήν ἐπιστροφήν εἰς τάς πνευματικάς ἡμῶν ῥίζας καί τήν ἐπιστροφήν εἰς τάς κατ’ ἀνατολάς καταληφθείσας προγονικάς ἑστίας ὑπό τῶν αἱμοσταγῶν Περσιάνων Ἀγαρηνῶν. Αἱ ἐπιχειρηθεῖσαι προσπάθειαι πρός ἅλωσιν τοῦ Ἁγίου Ὄρους κατά τήν μακραίωνον αὐτοῦ ἱστορίαν, δέν ἠδυνήθησαν νά κάμψουν τό ὑψηλόν φρόνημα τῶν Ἁγιορειτῶν, προμαχούντων τούτων διά τήν Ὀρθοδοξίαν καί τά Πάτρια.

Συμφώνως μέ τόν ἔγκριτον ἱστορικόν καί Πανεπιστημιακόν Καθηγητήν Παῦλον Καρολίδην, «ἐνταῦθα διετηρήθη ὁ μεσαιωνικός ἐθνικός βίος ἐν πλήρει ζωῇ καί αὐτοτελείᾳ παριστῶν ἡμῖν, ἔστω καί ὑπό τύπον μονομερῆ, ἀναλλοίωτον συνέχειαν τοῦ Βυζαντινοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐν στενῷ τινι χώρῳ, ἐν γωνίᾳ τινι τῆς ὅλης περιοχῆς τοῦ ποτέ μεγάλου Βυζαντινοῦ κράτους».

Ἐπί αἰῶνας ὁλοκλήρους τό Ἅγιον Ὄρος ὑπῆρξεν ἔπαλξις τῶν ἀξιϋμνήτων ἀγώνων, τούς ὁποίους οἱ θεοκίνητοι κάτοικοί του, καθωπλισμένοι διά τοῦ θώρακος τῆς ζώσης πίστεως, τῆς θαυμαστῆς αὐταπαρνήσεως καί τοῦ ἀληθινοῦ πατριωτισμοῦ, ἀπεδείχθησαν πράγματι ἄγρυπνοι θεματοφύλακες, ἄν καί ἦσαν «ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι».

Ὁ Ἄθως κατώρθωσε καί ἐπεβίωσεν «ὡς κιβωτός τῶν ἐθνικῶν καί θρησκευτικῶν παραδόσεων» καί κατ’ αὐτήν τήν διάρκειαν τῆς πολυετοῦς Ὀθωμανικῆς κυριαρχίας· ὅμως, καί ἐνῷ τήν 2 Νοεμβρίου 1912 ἔκλειεν ὁριστικῶς ἡ τελευταία σελίς τῆς Τουρκικῆς ταύτης κατοχῆς, ἤνοιγεν ὁμοῦ μέ τήν ἀπελευθέρωσιν μία ἄλλη σκοτεινή σελίς, ἐκείνη τῆς διεθνοποιήσεως. Ἡ ἀπαίτησις τῆς διεθνοποιήσεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἦτο μία ἐκ τῶν ἐξελικτικῶν φάσεων τῆς ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς τοῦ πανσλαβισμοῦ εἰς τό Ἀρχιπέλαγος, ἥτις μέ τάς μεγάλας ἀποστολάς χρημάτων καί τήν ἀνέγερσιν οἰκοδομικῶν μεγαθηρίων ἀπέβλεπεν εἰς τήν ἐγκατάστασιν στρατιωτικοπολιτικῆς τσαρικῆς βάσεως εἰς τόν Ἄθω, ἅτινα ὡς πλημμυρίς ἐπέφεραν πλήν τῆς πνευματικῆς ἐκτροπῆς καί αὐτήν τήν ἀλλοίωσιν τοῦ κλασσικοῦ Ἁγιορειτικοῦ οἰκοδομικοῦ τύπου.

Εὐτυχῶς, ὁ Ἄθως ἐσώθη τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἕνεκα τῆς μπολσεβικικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1917, ὅτε τό Ῥωσικόν κράτος ἀνέστειλε τήν ὑποστήριξίν του πρός τούς ἐν τῷ Ἄθῳ Ῥώσους Μοναχούς πανσλαβιστάς, καί οὕτως ἔκλεισαν αἱ θύραι διά τούς πολυπληθεῖς ὁμοθρήσκους νέους κατακτητάς.

Κατά τούς ἐπελθόντας δύο Παγκοσμίους πολέμους ἡ Ἁγιορειτική Πολιτεία ἐστάθη καί πάλιν ὀρθία, μέ μόνην τήν διαφοράν ὅτι ἤρχισε νά τραυματίζηται ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἀπό τάς ἐνεργείας ὡρισμένων θρησκευτικῶν ὀργανώσεων ἐν Ἑλλάδι ἐχόντων μέν κοινωνικήν δρᾶσιν, ἀλλ’ ἔντονον ὅμως ἀντιμοναχικόν πνεῦμα. Τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τήν συῤῥίκνωσιν τοῦ Ἁγιορειτικοῦ Μοναχισμοῦ καί τήν πλήρη σχεδόν ἐγκατάλειψιν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπό τοῦ ἀσθενοῦντος Ἑλληνικοῦ κράτους, τό ὁποῖον ἐν τέλει ἐξέδωκε διάφορα νομοθετήματα ἀποβλέποντα εἰς τήν περιφύλαξιν τοῦ Ἄθω.

Πρόγραμμα προσκυνητῶν Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Κυριακή 22-01-2023

Σύν Θεῷ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ στήν ἱερά μονή Ἁγίας Τριάδος 06.00- 10.30 π.μ.

Ἡ πύλη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς θά εἶναι ἀνοικτή ἀπό τίς 06.00 ἔως 08.30 π.μ.

11.30 π.μ. σύναξη παιδιῶν-νέων

Ὑπάρχει ἐπιτυχημένος γάμος; π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου

Υπάρχει επιτυχημένος γάμος;

Απόσπασμα από ομιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου που έγινε στις 10/03/2001 σε mp3: εδώ

...Στη σχέση του άνδρα με την γυναίκα, κατεξοχήν εφαρμόσιμο αυτό το κλειδί του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά. Εκεί κρύβεται και το μυστικό, όχι ενός επιτυχημένου γάμου.

Επιτυχημένος γάμος δεν υπάρχει.

Αν υπήρχε θα είχαμε μεγάλη καταστροφή στην ζωή μας. Δεν μιλάμε εμείς για έναν επιτυχημένο γάμο! Μιλάμε για έναν διηνεκώς δρόμο, προς την θέωση των δύο προσώπων. Επιτυχημένο, ε-πέτυχε ή απότυχε…Δεν μπορούμε εμείς να μιλάμε γι' αυτό το πράγμα. Είναι [μιλάμε] για ένα συνεχή δρόμο προς την θέωση των δύο προσώπων. Για την θέωση των δύο προσώπων. Θεούμενα [τα πρόσωπα] θα καταλαβαίνουν την ενότητα. Δεν μπορώ να έχω ενότητα, χωρίς να μπω στη θέωση. Βλέπετε, έχουμε τώρα ενότητα, γιατί υπάρχει ένας χώρος που στεκόμαστε όλοι μαζί. Αν δεν υπήρχε αυτό το δάπεδο, δεν θα μπορούσαμε να σταθούμε καθόλου. Και να θέλαμε δεν θα είχαμε ενότητα. Άρα υπάρχει ένας χώρος υπαρκτός όπου στεκόμαστε για να βρούμε ενότητα, διατηρώντας τα πρόσωπα μας. Άρα τα δυο τα πρόσωπα, λένε, να είναι το ζευγάρι ενωμένο.

-Πως; Που είναι το δάπεδο στο οποίο θα σταθούν για να είναι ενωμένα;

Και θα πούνε, χίλια πράγματα. Να έχουνε αγάπη, να κάνουν ο ένας του άλλου, να, να... Να έχουνε κοινές αντιλήψεις για τα πράγματα, να συμφωνούνε.

-Μου λένε μερικοί, τα βρήκαμε. Που; Σε ποιο δάπεδο τα βρήκατε;

Ναι συμφωνούμε, μας αρέσουνε, ξέρω γω οι ίδιοι ηθοποιοί. Ή τρώμε τα ίδια φαγητά. Ή, ή... Δεν είναι στοιχείο ενότητας.

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ: Τά παιδιά σέ ἕνα ζωντανό παραμύθι μέ τρομακτικούς δράκους

Μέσα σε όλα τα παράλογα που ζούμε τα τελευταία χρόνια, παρουσιάστηκε ως ευχάριστο γεγονός (!), μία «χριστουγεννιάτικη» παιδική εκδήλωση με τη συμμετοχή μεταμφιεσμένου άνδρα σε γυναίκα («drag queen» κατά την ορολογία των ΛΟΑΤΚΙ) ο οποίος ανέγνωσε σε μικρά παιδιά, παραμύθι με τον ατυχή και βλάσφημο τίτλο «η drag queen που έσωσε τα Χριστούγεννα». Στην εκδήλωση αυτή που τελικά πραγματοποιήθηκε εν κρυπτώ και με μικρή συμμετοχή λόγω υγιών αντιδράσεων απλών πολιτών, παρευρέθηκαν εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων, ενώ το κυβερνών «gay friendly» κόμμα, απείχε για προεκλογικούς λόγους, χωρίς ωστόσο να καταδικάσει ή να αποτρέψει ως όφειλε την επικίνδυνη για την ψυχική υγεία των παιδιών, εκδήλωση.

Όπως μας πληροφορεί το Thessaloniki pride που διοργάνωσε την εκδήλωση «Η δράση εποπτεύεται από φοιτητές και φοιτήτριες του τμήματος Πολιτισμού και Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών του Παν. Θεσσαλίας στα πλαίσια του μαθήματος Εκπαιδευτικές Δράσεις και Πολιτιστική Διαμεσολάβηση, υπό την επίβλεψη των διδασκόντων τους». Καταλαβαίνει ο καθένας, τι μας ετοιμάζουν στο κοντινό μέλλον όταν οι φοιτητές και αυριανοί εκπαιδευτικοί συμμετέχουν σε αυτές τις «εκπαιδευτικές δράσεις».

Χρήσιμο θα ήταν ο κάθε ενδιαφερόμενος να αναζητήσει στην επίσημη ιστοσελίδα του Thessaloniki pride τους χορηγούς του και αφού διαπιστώσει που πηγαίνει το δημόσιο χρήμα του Δήμου Θεσσαλονίκης, της ΕΡΤ κλπ, να έχει υπόψη του και τους ιδιώτες που στηρίζουν οικονομικά τέτοιες δράσεις και να προσαρμόσει αναλόγως και κατά συνείδηση τις αγοραστικές του συνήθειες.

Στόχος της εν λόγω εκδήλωσης που έρχεται ως νέο «έθιμο» από τις ΗΠΑ, είναι η γαλούχηση των νηπίων στα αναρίθμητα «κοινωνικά φύλα», σε αντίθεση με τα δύο φύλα που δημιούργησε ο Θεός. Και στο βωμό αυτού του «ιερού σκοπού» αγνοήθηκε η τρυφερότητα της ηλικίας των παιδιών που βρέθηκαν ενώπιον ενός αντιαισθητικού και τρομακτικού για την ηλικία τους θεάματος.

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκᾶ – Σὲ ποιούς ὀφείλουμε εὐγνωμοσύνη; (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου)

 

Σὲ ποιούς ὀφείλουμε εὐγνωμοσύνη;

«Οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ…;» (Λουκ. 17,18)

(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἀγαπητοί μου, νὰ δώσετε προσοχὴ καὶ ζητῶ τὴν ὑπομονή σας λίγα λεπτά, γιὰ ν᾿ ἀκούσετε μία σύντομη ὁμιλία.

Ἀκούσατε τὸ σημερινὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο (βλ. Λουκ. 17,11-19). Τί μᾶς λέει; Τὸ εὐαγγέλιο σήμερα διηγεῖται ἕνα θαῦμα. Ἕνα θαῦμα ἀπὸ τὰ ἄπειρα θαύματα ποὺ ἔκανε, κάνει καὶ θὰ κάνῃ μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων, εἰς πεῖσμα τῶν ἀ θέων καὶ τῶν ἀπίστων, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ὅπως εἶπα καὶ ἄλλοτε, μπορεῖ κανεὶς νὰ μετρήσῃ τὰ ἄστρα τ᾿ οὐρανοῦ, τὰ φύλλα τῶν δέντρων καὶ τὴν ἄμμο τῆς θαλάσσης, ἀλλὰ δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ μετρήσῃ τὰ θαύματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἕνα θαῦμα - ἕνα ἄστρο εἶνε τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο. Τί λέει;

Σάν δίκοπη μαχαίρα στήν καρδιά τοῦ σαρκικοῦ ἀνθρώπου

Όπως ἡ ἀκτίνα τοῦ ἥλιου, καθὼς μπαίνει ἀπὸ κάπου σὲ μία σκοτεινὴ οἰκία, χτυπᾶ καὶ σχίζει τὸ σκότος σὰν ἕνα βέλος, ἔτσι καὶ ὁ θεόπνευστος λόγος ἑνὸς πνευματικοῦ καὶ ὁσίου ἀνθρώπου γίνεται μέσα στὴν καρδιὰ τοῦ σαρκικοῦ ἀνθρώπου σὰν μία δίκοπη μάχαιρα, προκαλώντας σ' αὐτὴ πόνο καὶ διεγείροντάς την σὲ ἀντιλογία καὶ σὲ μίσος ἀπὸ τὴν ἄγνοια καὶ τὴν ἀπιστία.

Άγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος

(Κατηχητικός Λόγος ΙΕ΄, παρ. 2 σελ. 181-182 Εκδ. Το Περιβόλι της Παναγίας)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/01/blog-post_47.html

20 Ἰανουαρίου. † Εὐθυμίου ὁσίου τοῦ μεγάλου. Ζαχαρίου νεομάρτυρος τοῦ ἐξ Ἄρτης. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ὁσίου, Κυρ. ιε΄ ἐπιστ. (Β΄ Κορ. δ΄ 6-15).

Β Κορ. 4,6          ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Β Κορ. 4,6                Και τούτο, διότι ο Θεός, ο οποίος κατά τους χρόνους της δημιουργίας διέταξε να λάμψη φως αντί του σκότους που υπήρχε τότε, αυτός έλαμψεν εις τας καρδίας μας και τας εφώτισεν, όχι μόνον δια να γνωρίσωμεν ημείς, αλλά δια να μεταδώσωμεν και στους άλλους φωτεινήν και καθαράν την γνώσιν της δόξης του Θεού, η οποία δόξα εφανερώθη δια του Ιησού Χριστού.

Ὁ Γέροντας Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης ὁ Ὑμνογράφος (ἀφιέρωμα)

 

Ἀφιέρωμα στό γέροντα Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη, ὑμνογράφο τῆς μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.

Μιλοῦν πατέρες τῆς Σκήτης Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννας, ὁ κεκοιμημένος γέρων Σπυρίδων καί ὁ π. Νεκτάριος.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2023/01/blog-post_15.html

«Ὅπου Θεός βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις» - (B') , Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου

 «Ὅπου Θεός βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις» - (B') , Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου, 15-1-2023 (ἀπόσπασμα)