Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 28

468. Χρησιμοποιούνταν μουσική στη λατρεία στην αρχαία εκκλησία;

Η ερώτηση του διακόνου : Χρησιμοποιούνταν μουσική κατά τη διάρκεια των λειτουργιών στην αρχαία εκκλησία;

Η απάντηση του ιερέα: «Δεν χρησιμοποιήθηκε. Ο ίδιος ο Σωτήρας και οι απόστολοι δοξολογούσαν τον Θεό με ζωντανή φωνή, τραγουδώντας. Και αφού έψαλαν, βγήκαν στο Όρος των Ελαιών ( Ματθαίος 26:30 ). Οι πρώτοι Χριστιανοί επίσης δοξολογούσαν τον Θεό με τραγούδι, όχι με μουσική ( Πράξεις 16:25 , Κολ. 3:16 , Εφεσ. 5:16 ). Το ίδιο ίσχυε και κατά την εποχή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου , ο οποίος λέει επίσης ότι η χρήση μουσικής στη λατρεία μεταξύ των Ιουδαίων επιτρεπόταν λόγω της αδυναμίας και της σκληροκαρδίας τους . Αυτό εξηγεί επαρκώς ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να δικαιολογούν τη μουσική στη λατρεία με το παράδειγμα των Ιουδαίων, όπως κάνουν οι Λατίνοι. Και η Δυτική Εκκλησία για πολύ καιρό δεν χρησιμοποιούσε μουσική στη λατρεία. Και ο Άγιος Αυγουστίνος λέει ευθέως ότι είναι ακατάλληλη στη λατρεία. Ήταν αρκετά αργά (από τον 13ο αιώνα) που τα όργανα εισήχθησαν στις εκκλησίες στη Δύση, ακολουθούμενα από άλλα μουσικά όργανα, ακόμη και ντέφια. Ωστόσο, η Ρωμαϊκή Εκκλησία, αυτή τη φορά, δεν ξεχνά ότι έχει μείνει πίσω από το αρχαίο χριστιανικό έθιμο: Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της παπικής διακονίας στη Ρώμη, υπάρχει τραγούδι, όχι μουσική. Οι Πάπες και οι Ρώσοι που ήταν μέρος της Ένωσης κάποτε επαίνεσαν το γεγονός ότι δεν χρησιμοποιούσαν τη δική τους μουσική στις εκκλησίες, αν και αργότερα οι Ουνίτες, μιμούμενοι τους Λατίνους, εισήγαγαν τελικά τα όργανα.

Ὁ ἅγιος πατὴρ ἡμῶν Ἰωάννης Καλαΐδης - Τί ἔλεγε γιὰ τοὺς κεκοιμημένους.

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Τι έλεγε για τους κεκοιμημένους.

Μεγάλη ήταν η σημασία που έδινε ο άγιος Πατήρ στον αγώνα που θα πρέπει να κάνουμε για τους κεκοιμημένους! Μας έλεγε ότι θα πρέπει να δίνουμε τα ονόματά τους στους ιερείς για να τα διαβάζουν και να βοηθιούνται έτσι οι ψυχές. Έλεγε ότι τα κόλυβα είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε και ότι οι ψυχές αναπαύονται με αυτά και ιδιαίτερα τα Ψυχοσάββατα! Μέχρι και για τον άγιο Ραφαήλ μάς έλεγε ότι ζήτησε από κάποιους να του κάνουν κόλυβα για την γιορτή του! Επίσης ανέφερε ότι τα πρόσφορα που δίνουμε στους ναούς με τα ονόματα των κεκοιμημένων, πολύ βοηθούν τις ψυχές τους!

Ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη Κινδυνεύει.

Συνέντευξη με τον Δρ. Ελπιδοφόρο Σωτηριάδη για την επικείμενη τροποποίηση του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου.

κ. Σωτηριάδη, έχουμε ακούσει ότι έχει σταλεί επιστολή από Ορθοδόξους Πιστούς στην Ιερά Σύνοδο σχετικά με την προσπάθεια τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Γνωρίζετε κάτι για αυτό το θέμα;

Είναι αλήθεια ότι έχει σταλεί μια τέτοια επιστολή. Είμαι ένας από αυτούς που υπέγραψαν την επιστολή την οποία έχουν συνυπογράψει υποψήφιοι βουλευτές, επαγγελματίες, συνταξιούχοι, άνεργοι, οικοκυρές, ακαδημαϊκοί και άλλοι. Θα μπορούσαν να μαζευτούν εκατοντάδες υπογραφές αλλά λόγω του επείγοντος του θέματος, η επιστολή στάλθηκε με σχετικά λίγες υπογραφές αλλά ενδεικτικές της καθολικότητας του αιτήματος. Είναι αλήθεια ότι ο πιστός λαός του Θεού βρίσκεται σε αναβρασμό για αυτό το θέμα, διότι η προσπάθεια νέας τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα (είχε γίνει εκτεταμένη τροποποίηση πριν από μόλις 15 χρόνια) είναι φανερό ότι υποκρύπτει άλλες σκοπιμότητες. Απορία και απογοήτευση εξάλλου προκαλεί το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος έχει δηλώσει δημοσίως ότι ο κύριος στόχος αυτής της προσπάθειας είναι ο αποκλεισμός του λαού από τη συμμετοχή του στις εκλογές των Μητροπολιτών.

Τι ακριβώς αφορά η επιστολή που έχει αποσταλεί;

Με την παρέμβασή μας ζητούμε από την Ιερά Σύνοδο να ανακαλέσει την πρόθεσή της να αποκλείσει τον λαό από τις εκλογές για την ανάδειξη Μητροπολιτών στην Εκκλησία της Κύπρου. Η πρακτική αυτή είναι αρχαία παράδοση της Εκκλησίας και ιδιαίτερα της Εκκλησίας της Κύπρου η οποία θέλουμε να διατηρηθεί ανόθευτη όπως μας την παρέδωσαν οι πατέρες και οι παππούδες μας. Σε περίπτωση που η Ιερά Σύνοδος επιμείνει στην πρόθεσή της να τροποποιήσει και πάλι τον Καταστατικό Χάρτη για να αποκλείσει τον λαό, καλούμε τους ιεράρχες να προκηρύξουν δημοψήφισμα ανάμεσα στο πλήρωμα της Εκκλησίας ώστε να αποφασίσει ο λαός αν θέλει να συμμετέχει στις εκλογές και όχι να αποφασίζουν οι ιεράρχες για τον λαό, χωρίς τον λαό.

Δεν νομίζετε ότι αυτό είναι ευθύνη της Ιεράς Συνόδου να αποφασίσει;

Όχι, οι ιεράρχες δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα. Θα έλεγα ότι μερικά πράγματα τα προσπερνούμε ελαφρά τη καρδία κυρίως λόγω άγνοιας, ίσως και λόγω σκοπιμοτήτων. Η συμμετοχή όλων των Ορθόδοξων Χριστιανών στη ζωή της Εκκλησίας αποτελεί Αποστολική Παράδοση από την οποία κανένας αρχιερέας δεν έχει το δικαίωμα να παρεκκλίνει. Αυτή την πρακτική εφάρμοσαν και οι Απόστολοι από την πρώτη στιγμή της εγκαθίδρυσης της Εκκλησίας με τη συμμετοχή κλήρου και λαού στην επιλογή των επισκόπων.

Κυριακή Δ Νηστειῶν:«Ἡ μετάνοια κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τῆς Κλίμακος» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-4-1989]

[Β213]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, προβάλλει τον άγιον Ιωάννην της Κλίμακος, ηγούμενον της Ιεράς Μονής του Σινά και μέγαν ασκητήν. Ο σκοπός αυτής της προβολής, αν και γιορτάζει στις 30 Μαρτίου, είναι πιθανώς ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ανάγνωσμα εις την τράπεζαν των μοναστηριών, εχρησιμοποιείτο αυτό του το σύγγραμμα, «Κλίμαξ». Έτσι ελέγετο. Σκάλα. Κλίμαξ. Αλλά προβαλλόμενος, όμως, ο άγιος Ιωάννης, ουσιαστικά προβάλλεται το κλασικό αυτό σύγγραμμά του «Κλίμαξ» που είναι προβολή ανόθευτος και ορθόδοξος της πνευματικότητος της Ορθοδόξου Ανατολικής μας Εκκλησίας.

Όπως σας είπα, υπήρξε ηγούμενος ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, έτσι λέγεται, «άγιος Ιωάννης της Κλίμακος», έτσι λέγεται, δηλαδή συγγραφέως του βιβλίου «Κλίμαξ», της Κλίμακος, υπήρξε ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Σινά, κατά τον 6ον αιώνα. Αυτό το θαυμαστό του σύγγραμμα που αναφέραμε, περιέχει τριάντα ομιλίες επί πνευματικών θεμάτων, που δημιουργούν μια κλιμακωτή πρόοδο, εκ των χαμηλοτέρων προς τα υψηλότερα γι'αυτό ακριβώς και ονομάσθη «Κλίμαξ». Πιο πολλά δεν θα σας πω για το βιβλίο αυτό, ούτε για τον ιερό του συγγραφέα, αλλά για μια πνευματική μας ωφέλεια θα πάρομε ένα σύντομο σταχυολόγημα, θα κάνομε ένα σύντομο σταχυολόγημα από τον 5ον του λόγον που αναφέρεται εις την μετάνοια, κάτι που, τις ημέρες αυτές τουλάχιστον, ιδιαιτέρως τις ημέρες αυτές, μας χρειάζεται.

Τυχικός: Ἡ Ὀρθόδοξη Δικαιοσύνη ἀπέναντι στὴν Ἀδικία.

Η ιστορία της Εκκλησίας είναι γεμάτη από περιπτώσεις όπου αδίκως συκοφαντημένοι ιεράρχες υπερασπίστηκαν το δίκαιο. Από τον Άγιο Νεκτάριο μέχρι τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, το μοτίβο παραμένει ίδιο: συκοφάντες και φθονούντες προσπαθούν να επιβάλλουν σιωπή και αδικία, ενώ οι πιστοί που υπερασπίζονται την αλήθεια χαρακτηρίζονται «αντιδραστικοί» ή «προβληματικοί».

Ο λόγος του Χριστού: Δίκαιο και αλήθεια

Στην κορύφωση της προδοσίας Του, ο Χριστός λέει στον Ιωάννη 18:23:

ἀπεκρίθη αὐτῷ Ἰησοῦς· Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις; — Κατὰ Ἰωάννην 18:23 (Ελληνικό κείμενο)

Ο Χριστός εδώ δεν αποδέχεται την αδικία. Ζητά να φανεί η αλήθεια και να εφαρμοστεί δίκαιη κρίση. Αυτό το πνεύμα αποτελεί θεμέλιο για κάθε πιστό που αντιμετωπίζει αδικία ή συκοφαντία: μην υποταχθείς στην αδικία, ζήτησε δικαιοσύνη.

Άγιος Νεκτάριος: Ταπεινός αλλά υπερασπιστής της αλήθειας

Ο Άγιος Νεκτάριος, επίσκοπος Πενταπόλεως, υπέστη αδικίες και συκοφαντίες, χωρίς δίκη ή δυνατότητα υπεράσπισης. Σε επιστολές του αναφέρει:

«Ουδείς με εκάλεσε να απολογηθώ. Ουδεμία κατηγορία μοι εγνωστοποιήθη. Κατεδικάσθην άνευ ακροάσεως, άνευ κρίσεως, άνευ ελέους.»

Παρά την αδικία, δεν ζήτησε εκδίκηση, αλλά δικαιοσύνη, επιδιώκοντας να φανεί η αλήθεια με σεβασμό στην Εκκλησιαστική τάξη.

Διά τήν Ἁγιοκατάταξιν τοῦ Ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου.

Νικόλαος Μάννης, ἐκπαιδευτικός

Κύριε Διευθυντά,

Ἔλαβα γνώση τῆς προσπάθειας ποὺ γίνεται ἀπὸ πνευματικὰ τέκνα τοῦ Ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, γιὰ νὰ ἀναγνωρισθεῖ ἡ ἁγιότητά του ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖο [1]. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ εἶναι μὲν ἐπαινετή, ἐπειδὴ φανερώνει τὴν ἀγάπη καὶ τὸν ζῆλο τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος, ἀλλὰ τυγχάνει, κατὰ τὴν γνώμη μου, λίαν ἐσφαλμένη γιὰ τοὺς ἑξῆς τρεῖς λόγους:

Πρῶτον, διότι ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος ὡς ὑπόδικος στὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ ὄργανο (ἐφόσον ἀφενὸς μὲν ἐκκρεμεῖ ἡ ἐκδίκαση τῆς ἐναντίον του καταγνώσεως ἑτεροδιδασκαλιῶν, ποὺ ὑπέβαλε ὁ μακαριστὸς καθηγούμενος π. Χρυσόστομος Πῆχος, πνευματικὸς διάδοχος τοῦ Ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου [2], ἀφετέρου δὲ κοινωνεῖ μὲ τοὺς σχισματικούς στὴν Οὐκρανία καὶ ἀναγνωρίζει τοὺς αἱρετικοὺς Παπικούς) δὲν ἀντιπροσωπεύει τὴν Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία (τὸν θεσμὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου), καὶ ἔτσι τὸ κῦρος τῶν ἁγιοκατατάξεων καὶ τῶν λοιπῶν ἐκκλησιαστικῶν του πράξεων τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ [3].

23 Μαρτίου. Νίκωνος ὁσίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ 199 μαθητῶν αὐτοῦ μαρτύρων (†251). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΛΖ´ 33-38 καί ΛΗ´ 1-6).

Ησ. 37,33          διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ἐπὶ βασιλέα Ἀσσυρίων· οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐδὲ μὴ βάλῃ ἐπὶ αὐτὴν βέλος οὐδὲ μὴ ἐπιβάλῃ ἐπ᾿ αὐτὴν θυρεόν, οὐδὲ μὴ κυκλώσῃ ἐπ᾿ αὐτὴν χάρακα,

Ησ. 37,33                  Δια τούτο αυτά λέγει ο Κυριος εναντίον του βασιλέως των Ασσυρίων· Δεν πρόκειται να εισέλθη εις την πόλιν αυτήν, την Ιερουσαλήμ, ούτε και θα ρίψη βέλος εναντίον της. Δεν θα προβάλη ασπίδα εναντίον αυτής, ούτε και θα περιβάλη αυτήν με χαράκωμα,

Περὶ τῶν προαγωγικῶν καὶ τῶν παιδαγωγικῶν πειρασμῶν, Ἁββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, Ε΄4-2), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

. Περὶ τῶν προαγωγικῶν καὶ τῶν παιδαγωγικῶν πειρασμῶν - Περὶ ὑπερηφανείας, καὶ ποιὰ εἶναι ἡ θεραπεία ἐκ τῶν κακιῶν τῆς ὑπερηφανείας - Πῶς διακρίνομε, ἐὰν κάποιος λογισμὸς εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό, ἤ ὄχι, Ἁββᾶ Ἰσαάκ-  Ἀσκητικά(Ε' 4-3). Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 21-3-2026,

 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περὶ τοῦ πῶς ὁ Θεὸς γυμνάζει καὶ σοφίζει τὸν ἄνθρωπο στὴν ἐργασία τῆς ἀρετῆς, καὶ περὶ τῆς μεγάλης ὠφελείας ποὺ προέρχεται ἀπὸ τοὺς πειρασμούς, Ἁββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, (Ε' 4-2). Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περὶ τοῦ πῶς ὁ Θεὸς γυμνάζει καὶ σοφίζει τὸν ἄνθρωπο στὴν ἐργασία τῆς ἀρετῆς, καὶ περὶ τῆς μεγάλης ὠφελείας ποὺ προέρχεται ἀπὸ τοὺς πειρασμούς, Ἁββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, (Ε' 4-2). Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 20-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Διά πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί Λογισμῶν, παθῶν, εἰλικρινοῦς φίλου, πόνων καί θλίψεων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί Λογισμῶν, παθῶν, εἰλικρινοῦς φίλου, πόνων καί θλίψεων τῶν πνευματικῶν θεραπευτικῶν φαρμάκων πού δίδει ὁ Κύριος, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 21-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 27

465. Πώς συμβάλλει ο Φύλακας Άγγελος στη σωτηρία μας;

Η ερώτηση ενός ευγενή : Πώς συμβάλλει ένας Φύλακας Άγγελος στη σωτηρία μας;

Η απάντηση του ιερέα. Ο Φύλακας Άγγελος φέρνει τις προσευχές και τις ελεημοσύνες μας στη Μεγαλειότητα του Θεού. Προσεύχεται μαζί μας και τις προσφέρει στον Κύριο. «Όταν προσευχήθηκες », είπε κάποτε ο άγγελος στον Τωβίτ, « πρόσφερα την ανάμνηση της προσευχής σου στον Άγιο, και ήταν ευπρόσδεκτη ενώπιον του Θεού» ( Τωβίτ 12:12 ).

Σαν ένας καλός μέντορας, ο Φύλακας Άγγελός μας μας εμπνέει με καλές σκέψεις, επιθυμίες και συναισθήματα. Στη ζωή του καθενός μας, υπήρξαν και εξακολουθούν να υπάρχουν στιγμές που αναπόφευκτα αισθανόμαστε την αόρατη δύναμη του Φύλακα Αγγέλου μας. Πράγματι, του οποίου η αόρατη αλλά ισχυρή θέληση έχει επανειλημμένα ταπεινώσει το περήφανο μυαλό μας, την ίδια στιγμή που, σε μια τρελή έξαρση υπερηφάνειας, προσπάθησε να υποτάξει τα πάντα στη δύναμη της αδύναμης λογικής του; Ποιος έχει ξυπνήσει στις καρδιές μας την επιθυμία για κάτι ανώτερο, μια επιθυμία που δεν ικανοποιείται από τίποτα, την ίδια στιγμή που ήμασταν περιτριγυρισμένοι από όλη τη γοητεία και την ηδονή των αισθήσεων; Ω! Χωρίς αμφιβολία, αυτές είναι οι καλοπροαίρετες οδηγίες του καλού Φύλακα Αγγέλου μας. Είναι αυτός που αιχμαλωτίζει το μυαλό μας στην υπακοή της πίστης, απομακρύνει τις καρδιές μας από τις αποπλανήσεις του κόσμου και ξυπνά στις ψυχές μας την επιθυμία για μία σωτηρία, έναν παράδεισο.

Ένας Φύλακας Άγγελος βοηθά τη σωτηρία μας όχι μόνο υψώνοντας τις προσευχές μας στον Θεό, εμπνέοντάς μας με καλές σκέψεις και επιθυμίες και διακηρύσσοντας το θέλημα του Θεού σε εμάς, αλλά και προστατεύοντας τις ψυχές μας από όλα όσα είναι εχθρικά και εμποδίζουν αυτό το μεγάλο έργο. Υπάρχουν πολλοί εχθροί που επιδιώκουν να μας βλάψουν στο έργο της σωτηρίας, αλλά η μεγαλύτερη βλάβη μας προέρχεται από τον αρχέγονο εχθρό μας - τον διάβολο. Περιπλανιέται μέρα και νύχτα σαν βρυχώμενο λιοντάρι, ζητώντας ποιον να καταπιεί ( Α΄ Πέτρου 5:8 ). «Ως γενναίος διοικητής», λέει ο Μέγας Βασίλειος, «με γενναίο στρατό είναι πάντα έτοιμος να βοηθήσει μια εξαντλημένη μονάδα, έτσι και ο Θεός - ο Βοηθός και Δέητης μας - στέλνει πνεύμα διακονίας σε όλους όσους αγωνίζονται ενάντια στα τεχνάσματα του διαβόλου» (Λόγος για τον Ψαλμό 45).

«ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ...» Σχετικὰ μὲ ἕνα ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Γαβριὴλ (Οὐργκεμπάτζε).

«ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ...»

Σχετικά με ένα από τα θαύματα του Αγίου Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε)

Σήμερα, την ημέρα της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του Αγίου Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε), δημοσιεύουμε μια ιστορία για ένα άλλο θαύμα του σεβάσμιου γέροντα από τη Λευκορωσία.

Για δέκα χρόνια ήμουν μέλος των λεγόμενων Μαρτύρων του Ιεχωβά. Η μητέρα μου, η πλέον εκλιπούσα Αιδεσιμότατε Ιωάννα, με παρακάλεσε να συνέλθω, ζητώντας μου να εγκαταλείψω την άτακτη ζωή μου και να στραφώ στο δρόμο της αλήθειας. Αυτά τα λόγια με ενοχλούσαν τότε. Επιπλέον, προκάλεσαν μεγάλη δυσαρέσκεια μέσα μου, οδηγώντας με σε πολλούς καβγάδες με τη μητέρα μου και τους οικείους μου.

Όταν η μητέρα μου εκοιμήθη στον Κύριο (όπως είπα τότε, «πέθανε»), η οικογένειά μου την έθαψε σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση: κάλεσαν έναν ιερέα, τέλεσαν την νεκρώσιμη ακολουθία και ουσιαστικά, όλα έγιναν όπως συνηθίζεται. Όταν ξεκίνησε η νεκρώσιμη ακολουθία της μητέρας μου, βγήκα έξω και δεν άκουσα καμία προσευχή ή κήρυγμα, καθώς τα θεωρούσα όλα αυτά περιττά και λανθασμένα.

Μετά την κηδεία της μητέρας μου, δεν ένιωθα καλά: είχα έντονους πονοκεφάλους, υψηλή αρτηριακή πίεση και ανισορροπία. Με πήγαν στο νοσοκομείο, όπου έκανα εξετάσεις και αξονική τομογραφία. Με βάση όλα τα αποτελέσματα, παραπέμφθηκα στο ογκολογικό τμήμα. Διαγνώστηκα με καρκίνο του μυοκαρδίου. Αυτή η διάγνωση απαιτεί πολλαπλές εξετάσεις και εξετάσεις για να διαπιστωθεί ποια όργανα επηρεάζονται και τι είδους θεραπεία χρειάζεται.

Κυριακή Δ Νηστειῶν:«Τό τελευταῖο μας ὀχυρό, ἡ ἐλπίδα» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Εβρ. 6,13-20]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΣ ΟΧΥΡΟ, Η ΕΛΠΙΔΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 10-4-1994]

(Β295)

Στη σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, ακούσαμε τον Απόστολο Παύλο να μας λέγει: «Ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος· ἣν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα». Δηλαδή σε μία απόδοση: «Να έχομε εμείς που καταφύγαμε στον Θεόν, μεγάλη παρηγορία και προτροπή και στήριγμα, για να κρατήσομε την ελπίδα που βρίσκεται μπροστά μας. Αυτή την ελπίδα έχομε σαν άγκυρα της ψυχής, που ασφαλίζει από τους πνευματικούς κινδύνους και είναι βεβαία και αμετακίνητος. Και εισέρχεται στον ουρανό, στο ‘’καταπέτασμα’’, στον ουρανό. Εκεί στον ουρανό, για χάρη μας εισήλθε ο Ιησούς, σαν πρόδρομός μας. Για να μας ανοίξει τον δρόμο, σαν αιώνιος αρχιερεύς, κατά την τάξιν Μελχισεδέκ».

Εδώ, όπως βλέπομε, αγαπητοί, ο Απόστολος ομιλεί για την ελπίδα· που είναι σαν την άγκυρα, που κρατά με ασφάλεια, το πλοίον της ψυχής, προκειμένου να εισέλθομε εντός του καταπετάσματος, δηλαδή στη Βασιλεία του Θεού, που πρώτος από μας εισήλθε ο Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος. Και βέβαια εισήλθε με την ανθρωπίνη Του φύση. Γιατί ως Θεός, είναι πανταχού παρών και εις τον ουρανόν.

Το βάρος εν προκειμένω πέφτει στην ελπίδα. Αλλά τι είναι η ελπίδα; Προσέξτε τι είναι η ελπίδα. Είναι η προέκτασις της πίστεως. Βλέπομε τις τρεις θεολογικές αρετές· πίστις, ελπίς, αγάπη. Τι είναι, λοιπόν, η ελπίδα; Τοποθετημένη μετά την πίστη, είναι η προέκτασις της πίστεως. Τι είναι; Μία τονισμένη πίστις. Όπως λέγει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: «Ἡ ἐλπὶς ἐκ πίστεως συνέστηκεν (:Από τι συνίσταται η ελπίδα; Από την πίστη). Αἷμα τῆς πίστεως ἡ ἐλπίς, ὑφ΄ἧς συνέχεται (:Είναι το αίμα της πίστεως –λέει- από το οποίον αίμα συνέχεται η πίστις, είναι η ελπίδα) διαπνευσάσης δὲ τῆς ἐλπίδος(:όταν, όμως, απέλθει η ελπίδα) τὸ ζωτικὸν τῆς πίστεως ὑπεκλείεται (:Τότε η ζωντάνια, η ζωή της πίστεως εξασθενίζει)».

Ουσία της ελπίδος είναι ο πόθος, η επιθυμία. «Ἐλπὶς δέ –λέει ο αυτός- ἐν τῷ αὐτὰ ποθεῖν (:να ποθείς εκείνα που η πίστη σου λέγει ότι υπάρχουν)». Η πίστη σού λέγει ότι στον ουρανό υπάρχουν τα αγαθά. Αυτό είναι θεωρητικό. Εάν αρχίσεις να τα ποθείς αυτά τα αγαθά, τότε αυτός είναι ο πόθος της ελπίδος, που είναι πραγματικά η ζωή και το αίμα της πίστεως. Είναι «ἡ προσδοκία τῶν ἀγαθῶν», όπως λέγει ένας αρχαίος εκκλησιαστικός συγγραφεύς. Είναι η χαρά, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, είναι η χαρά πριν από τη χαρά. Πώς λέμε σε ένα μικρό παιδί: «Θα σου φέρω καραμέλες» κι εκείνο, όλη την ημέρα χαίρεται περιμένοντας τον πατέρα του να του φέρει καραμέλες. Βλέπετε, λοιπόν, ότι είναι η χαρά πριν από τη χαρά. Πριν από την απολαβή του αντικειμένου. Είναι… «τῇ ἐλπίδι χαίροντες» λέει ο απόστολος Παύλος.

Είναι, όπως λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, που σήμερα τελούμε την μνήμη του, την μνήμη του όχι ακριβώς, αλλά τον προβάλλει η Εκκλησία μας, επειδή είναι ασκητικός πατήρ του 7ου αιώνος, ακριβώς για να τονωθούμε στην άσκηση, μέσα στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Λέγει λοιπόν ότι είναι η ελπίδα «ἀδήλου πλούτου πλοῦτος». «Είναι ο πλούτος αφανέρωτου πλούτου». «Είναι -λέει ο ίδιος- ἀνενδοίαστος πρὸ θησαυροῦ θησαυρός». «Είναι ανεμπόδιστος πριν από τον θησαυρό θησαυρός». Ποιος είναι ο θησαυρός; Η Βασιλεία του Θεού. Ο θησαυρός, λοιπόν, πριν από τον θησαυρό. Δηλαδή η ελπίδα προσδοκά, χαίρει, πλουτίζει, για ό,τι η πίστις αποκαλύπτει, πριν ο άνθρωπος εγγίσει, δει και απολαύσει τα αγαθά του Θεού. Αυτό είναι η ελπίδα.