Περί τῆς θεωρίας τῶν κτισμάτων & τοῦ πολέμου ἀπό τό πνεῦμα τῆς βλασφημίας, κεφ. η΄-3, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

Περί τῆς θεωρίας τῶν κτισμάτων καί τοῦ πολέμου ἀπό τό πνεῦμα τῆς βλασφημίας, κεφ. η΄-3, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ,Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

  http://hristospanagia3.blogspot.com

Περί τῶν 2 τρόπων πού δίδονται οἱ ἀποκαλύψεις, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῶν 2 τρόπων πού δίδονται οἱ ἀποκαλύψεις, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, 20-9-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ αὐταπάρνηση-ἐκκοπή τοῦ θελήματος, Κυριακή μετά τήν Ὕψωση Τ. Σταυροῦ, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ αὐταπάρνηση-ἐκκοπή τοῦ θελήματος, Κυριακή μετά τήν Ὕψωση Τ. Σταυροῦ, 20-9-2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀνδρική ἐνδυμασία στίς γυναῖκες καί τό μακιγιάζ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ἀνδρική ἐνδυμασία στίς γυναῖκες καί τό μακιγιάζ, 20-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὑπάρχει ἕνα ἀφελὲς ἐπιχείρημα ποὺ ἀκούω δυστυχῶς ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ ἀπὸ ὑποτίθεται ἀνθρώπους "διαβασμένους καὶ μορφωμένους" ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό..

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό..

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

ΑΦΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΟΑΝΑΠΤΥΚΤΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους "διαβασμένους και μορφωμένους" που δεν πιστεύουν στον Θεό και ομολογώ ότι πάντοτε με προβληματίζει όχι βέβαια για το βάθος του, αλλά για την ευκολία με την οποία παρουσιάζεται ως ακαταμάχητη απόδειξη,

«Αν υπάρχει Θεός, γιατί πεθαίνουν παιδιά στην Αφρική; Γιατί υπάρχει πείνα, πόνος, αρρώστια και αδικία; Γιατί δεν επεμβαίνει;»

Και κάπου εκεί, σύμφωνα με τη δική τους λογική του παραλόγου μπαίνει τελεία.. Άρα Θεός δεν υπάρχει.

Ας δεχθούμε όμως καλοπροαίρετα πάντα, για χάρη της συζήτησης, ότι ο Θεός επενέβαινε κάθε φορά που ένας άνθρωπος υπέφερε. Κάθε φορά που κάποιος αρρώσταινε, πεινούσε, αδικούνταν, κινδύνευε ή έκανε μια καταστροφική επιλογή, ο Θεός θα παρενέβαινε και θα διόρθωνε αμέσως την κατάσταση. Τότε όμως τι θα απέμενε από την ανθρώπινη ελευθερία;

Αν ο Θεός διόρθωνε υποχρεωτικά κάθε συνέπεια των πράξεών μας, δεν θα ήταν πλέον Θεός που καλεί τον άνθρωπο σε ελεύθερη σχέση μαζί του αλλά ένας κοσμικός Δεσπότης, ένας παντοδύναμος Τύραννος και Δυνάστης που θα ρύθμιζε κάθε λεπτομέρεια της ζωής μας, προκειμένου να μην υποφέρουμε ποτέ.

Τότε είμαι σίγουρος ότι οι ίδιοι ακριβώς που έχουν αυτή την αντίληψη θα είχαν την αντίστροφη απαίτηση,

«Γιατί ο Θεός δεν μας αφήνει ελεύθερους;»

Ὁ ταξιτζῆς. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 Ὁ ταξιτζής

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Κάποτε ὁ Ἅγιος μᾶς εἶπε τήν ἑξῆς ἱστορία:

«Εἶχα πάει στή µάντρα τοῦ κ. Κώστα (Κελαϊδῆ), γιά νά παραγγείλω οἰκοδομικά ὑλικά καί πῆρα ταξί γιά νά φύγω. Ὁ ταξιτζής, σέ ὅλο τόν δρόµο, μιλοῦσε ἄσχημα γιά τούς παπάδες καί τούς Δεσποτάδες καί προσπαθούσε νά μέ ἐκνευρίσει, ἀλλά ἐγώ δέν τοῦ μιλοῦσα καθόλου. “Είδα” ὅτι εἶχε ὅλη τήν οἰκογένειά του διασκορπισµένη. Ἕνα παιδί τό εἶχε σέ συγγενεῖς, ἄλλο τό εἶχε στούς παπποῦδες, ἀλλοῦ ἦταν ἡ γυναίκα του, ἀλλοῦ ἔμενε αὐτός... Ὅταν φτάσαμε, τόν πλήρωσα καί ἤρεμα τοῦ εἶπα:

Τὰ σχολικὰ βιβλία μετατρέπονται σὲ ἐργαλεῖα σκοπιμοτήτων

Τα σχολικά βιβλία μετατρέπονται σε εργαλεία σκοπιμοτήτων

Όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, αυτό που προ καιρού νομοθετήθηκε σχετικά με το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, που σηματοδοτούσε έμμεσα την δυνατότητα υιοθεσίας και θεσμικής κατοχύρωσης οικογένειας και στην Ελλάδα, άρχισε να υλοποιείται με πρώτο και συνάμα καθοριστικό εργαλείο, την εκπαίδευση των μικρών παιδιών.

•Του Αποστόλου Β. Νικολαΐδη (Ομότιμου Καθηγητή ΕΚΠΑ- Προέδρου του Ινστιτούτου «Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής»)

Τα πρώτα βήματα γίνονται με την ένταξη σε δύο σχολικά εγχειρίδια της Δημοτικής Εκπαίδευσης σχετικών αναφορών άλλοτε με εικόνες και έντεχνα «παιδαγωγικά» ερωτήματα, και άλλοτε με πληροφόρηση, συζήτηση, ομαδική εργασία και παροχή πληροφοριών για την μορφή οικογένειας του καθενός από τα παιδιά.

Στο μεν πρώτο, στο μάθημα της Γλώσσας της Β΄ Δημοτικού και στην θεματική ενότητα «Ποιοι είναι οι σημαντικοί αγαπημένοι γύρω μας», παρουσιάζονται εικονογραφημένες διάφορες οικογενειακές συνθέσεις, μεταξύ των οποίων και οικογένειες με δύο πατέρες και οικογένειες με δύο μητέρες. Στη συνέχεια τα παιδιά καλούνται μετά από παρατήρηση να σχολιάσουν τις εικόνες και να απαντήσουν στο ερώτημα: «Με ποια εικόνα μοιάζει περισσότερο η δική σου οικογένεια» και να την ζωγραφίσουν.

Στο δεύτερο Βιβλίο της ΣΤ’ Τάξης, στο μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής και στην ενότητα «Ελληνική Οικογένεια» γίνεται αναφορά στη «μεγάλη πολυμορφία» των οικογενειακών σχημάτων: πυρηνική, μονογονεϊκή, εκτεταμένη, θετή και οικογένεια με δύο γονείς του ιδίου φύλου. Οι μαθητές καλούνται να εργαστούν σε ομάδες, να επιληφθούν με έναν τύπο “οικογένειας” και να δημιουργήσουν σχετική αφίσα με εικόνες και φωτογραφίες. Επίσης καλούνται να προσδιορίσουν σε ποια κατηγορία ανήκει η δική τους οικογένεια.

11η Σεπτεμβρίου: Ἡ μέρα ποὺ ὁ τρόμος ἔγινε παγκόσμιο δόγμα διακυβέρνησης

11η Σεπτεμβρίου: Η μέρα που ο τρόμος έγινε παγκόσμιο δόγμα διακυβέρνησης

Ελευθέριος Ανδρώνης

Εικοσιπέντε έτη συμπληρώνονται σήμερα από εκείνη την αποφράδα μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, όταν δύο αεροπλάνα πολιτικής αεροπορίας καρφώθηκαν στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, με τραγικό απολογισμό 2.977 θανάτων.

Δεν θα ενδώσω στον πειρασμό να σχολιάσω τις υποθέσεις, τα σενάρια και τις πολλές θεωρίες συνομωσίας που συνοδεύουν αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα της Αλ Κάιντα στην καρδιά των ΗΠΑ. Όμως μπορώ να μιλήσω για κάτι πολύ πιο απτό, έγκυρο και διαπιστωμένο που δεν είναι άλλο από τις κοσμοϊστορικές επιπτώσεις που είχε αυτό το γεγονός στη συλλογική συνείδηση των λαών.

Το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν η πρώτη και καθοριστική στιγμή της νεότερης ιστορίας όπου ο τρόμος παγκοσμιοποιήθηκε και μάλιστα ακαριαία. Για πρώτη φορά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια είδηση έκανε σμπαράλια την αυτοαναφορικότητα κάθε κράτους, διέλυσε την εσωτερική τους επικαιρότητα και ουσιαστικά «διεθνοποίησε» τον τρόπο σκέψης των λαών – εθνών.

Η τραγική εικόνα των δύο ουρανοξυστών που κατέρρεαν, χαράχτηκε εν ριπή οφθαλμού στο «λογισμικό» της ανθρωπότητας. Μια παγκόσμια απειλή που παρουσιαζόταν ως παγκόσμιο πρόβλημα και αναζητούσε παγκόσμια λύση. Ο πόλεμος δεν είχε πια σύνορα και άρα γιγάντωσε την ιδέα του αντιθέτου: μιας παγκοσμιοποιημένης ειρήνης με ένα κοινό κέντρο εξουσίας και έναν κοινό εχθρό. Τα εθνικά κοινοβούλια ξαφνικά άρχισαν να μοιάζουν παρωχημένα και ανίσχυρα. Οι πολιτικές αποφάσεις έπρεπε να μπουν σε τροχιά υπερσυγκέντρωσης και επιτάχυνσης. Τα υπερεθνικά μπλοκ ξαφνικά φάνταζαν μονόδρομος σωτηρίας.

Τα εσωτερικά δίπολα της κάθε χώρας, έδωσαν τη θέση τους σε ένα οικουμενικό δίλημμα. «Πολιτισμένη» Δύση εναντίον ισλαμικού μεσαίωνα. Που να γνώριζαν οι πολίτες της Δύσης ότι είκοσι χρόνια αργότερα θα πήγαιναν φυλακή για «ισλαμοφοβικά» σχόλια, θα είχαν τη Σαρία ως δεύτερο τους «σύνταγμα», θα έχτιζαν ατελείωτα τζαμιά, θα επέτρεπαν παρελάσεις Μουσουλμάνων μέσα στις πρωτεύουσές τους, και θα έβλεπαν ως «αξιότιμο εταίρο» έναν πρώην χασάπη της Αλ Κάιντα που έγινε ηγέτης της Συρίας.

Καθώς ὁ Σταυρός ὑψώνεται, ὁ Σταυρωθείς δοξάζεται. Ὄχι ὅμως στήν Μητρόπολη Περιστερίου.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Ἅγιος Φιλόθεος, Πατριάρχης Κων/πόλεως: «Διά τοῦτο ὑψοῦντες αὐτόν καί προσκυνοῦντες αὐτόν (τόν Σταυρόν), μεγαλύνομε καί δοξάζομε τόν Χριστόν, ὁ ῾Οποῖος ἐσταυρώθη ἐπ᾿ αὐτοῦ». (Εἰς τήν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ PG.154,724)

Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος : «(ὅταν) προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης, ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο (ὁ Σταυρός)». [1]

«Bρισκόμαστε μπροστὰ σὲ ἕναν Χριστὸ μόνιμα “Ἐσταυρωμένο” καὶ πεθαμένο καὶ μάλιστα πεθαμένο ἐκεῖ ὅλο τὸ χρόνο…Ἀπελπισία!». [2]

«ὁ Ἐσταυρωμένος δὲν μπορεῖ νὰ ἔρθει, γιατὶ εἶναι πεθαμένος ἐπάνω στὸ σταυρὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου στατικὸς καὶ ἀκίνητος ὁλόκληρο τὸ χρόνο. Λέμε ποτὲ σὲ ἀκίνητο καὶ πεθαμένο “Ἔλα!”; Ἀστεία πράγματα». [3]

Στίς 14 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει, τιμᾶ καί προσκυνᾶ τόν Τίμιο Σταυρό μέ ἀφορμή δύο σπουδαῖα ἱστορικά γεγονότα. Τὸ πρῶτο εἶναι, ὅταν μετὰ τὴν ἀνεύρεσή του ἀπὸ τὴν ἁγία Ἑλένη, παραδόθηκε στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Μακάριο, ὁ ὁποῖος τὸν τοποθέτησε καὶ ὕψωσε στὸν ναὸ τῆς Ἀναστάσεως στὶς 14 Σεπτεμβρίου 335. Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ὕψωση.

Τό δεύτερο ἱστορικό γεγονός, εἶναι ἡ δεύτερη ὕψωση τοῦ Σταυροῦ. Ὁ αὐτοκράτορας Ἡράκλειος, μετὰ τὴν ὁριστικὴ νίκη του ἐναντίον τῶν Περσῶν τὸ 628, ἀνέκτησε τὸν Τίμιο Σταυρό -καθὼς εἶχε προηγηθεῖ ἡ κλοπή του ἀπὸ τοὺς Πέρσες τὸ 614- καὶ τὸν μετέφερε ἀρχικὰ στὴν Κωνσταντινούπολη, προβάλλοντάς τον θριαμβευτικὰ στὶς 14 Σεπτεμβρίου 629 καὶ στὴ συνέχεια στὰ Ἱεροσόλυμα.

Στήν ἀνωτέρω φράση τοῦ Ἁγίου Φιλοθέου Κων/πόλεως συμπυκνώνεται ἡ πεποίθηση τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν ἀδιάρρηκτη σχέση Σταυροῦ καί Σταυρωθέντος Χριστοῦ. Καθώς ὁ Σταυρός ὑψώνεται, ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστός δοξάζεται.

Ὡστόσο, αὐτό δέν εἶναι αὐτονόητο στούς αἱρετικούς.

Ὁ νεστοριανικοῦ τύπου διχασμός πού ὑφίσταται ὁ Μητρ. Περιστερίου στήν πίστη του περί τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόν ὁδηγεῖ καί τούτη τήν χρονιά, κατά τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, νά διαχωρίζει θεολογικά τόν τελευταῖο ἀπό τόν Σταυρωθέντα Κύριο τῆς Δόξης, ἀποδίδοντας τιμή στό «ὅπλο» (Σταυρό), καταρρακώνοντας παράλληλα τήν τιμή καί ὑπόληψη τοῦ «Ὁπλίτη» (Ἐσταυρωμένου). Διατείνεται πρὸς τοῦτο, ὅτι ὁ λαός τοῦ Θεοῦ «σταυρο-προσκυνᾶ» καί ὄχι «ἐσταυρωμενο-προσκυνᾶ», σημειώνοντας ὅτι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ προσκυνᾶ τὸν Σταυρὸ «ὅλον τὸν χρόνο», ἐνῶ τὸν Ἐσταυρωμένο «γιὰ μία μόνον ἡμέρα».

Στήν συγχυσμένη σκέψη του ἐπισκόπου, ὁ διάβολος βλέποντας τόν Ἐσταυρωμένο Χριστό, καυχιέται λέγοντας:

Σταυρὸς στὴν θύρα ἁγιορείτικου κελιοῦ. Ὁ ἅγιος Παΐσιος ἔδωσε αὐτὸν τὸν ξύλινο Σταυρὸ στὸν Γέροντα τοῦ κελιοῦ καὶ τοῦ εἶπε:

ΠΑΓΚΌΣΜΙΑ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Τίμιε και ζωοποιέ Σταυρέ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, σώζε πάντας ημάς, ως τείχος της οικουμένης απόρθητον, του Χριστού λαμπροφόρον στρατήγημα! Θραύσον δε τους αντιλέγοντας, ίνα γνώσι πάντες την αήττητόν σου δύναμιν.

22 Σεπτεμβρίου. Φωκᾶ ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου Σινώπης (†117). Φωκᾶ τοῦ κηπουροῦ (†320), Ἰσαὰκ καὶ Μαρτίνου μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης ιζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. β´ 19 - γ´ 7).

Εφ. 2,19            ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,

Εφ. 2,19                    Αρα δεν είσθε πλέον ξένοι, όπως προηγουμένως, και προσωρινοί πολίται της Εκκλησίας του Χριστού, αλλ' είσθε συμπολίται όλων των αγίων, και οικιακοί του Θεού.

Ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί τοῦ πῶς ὁ νοῦς φθάνει στήν θεωρία & τήν ἀγάπη, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τοῦ πῶς ὁ νοῦς φθάνει στήν θεωρία & τήν ἀγάπη, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-2, 19-9-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί ὁ πνευματικός ἀγῶνας , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί ὁ πνευματικός ἀγῶνας (ὁμιλία σέ παιδαγωγούς), 19-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com