«Θα σωθῶ ἐγώ;»

«ΘΑ ΣΩΘΩ ΕΓΩ;»

Μαρτυρία μοναχοῦ Ἱερᾶς Μονῆς

Μεγίστης Λαύρας, Ἅγιον Ὄρος

Το 1976 εἶχα κατέβει στήν Ἀθήνα για κάποια ἐργασία τοῦ Μοναστηριοῦ καί ἕνας γνωστός μου μέ πῆγε στα Καλίσσια γιὰ νὰ γνωρίσω, ὅπως μοῦ εἶπε, κάποιον πολύ χαρισματικό Γέροντα.

Μπῆκα μέσα σέ ἕνα πάμφτωχο Κελλί καί, μόλιςσυνάντησα τόν σημερινό Ἅγιο Πορφύριο, τοῦ εἶπα:

-Γέροντα, ἐγώ εἶμαι ἀπό τήν Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας.

-Ἄαα..., κι ἐγώ Λαυριώτης εἶμαι!

Τό εἶπε αὐτό, διότι τά Καυσοκαλύβια ὅπου ἀσκήτεψε καί τα ὁποία ὑπεραγαποῦσε, ἀνήκουν στήν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας.

Ἔνιωσα τόσο όμορφα καί ἄνετα μαζί του, πού ἀμέσως αἰσθάνθηκα έντονα καί τήν ἀνάγκη νά τοῦ ἐξομολογηθῶ τίς ἁμαρτίες μου. Ἀφοῦ τοῦ ἄνοιξα τήν ψυχή μου καί τοῦ εἶπα τά πάντα..., στό τέλος μέ αἰφνιδίασε μόλις τόν ἄκουσα νά λέγει:

-Νά μεταλάβεις...

- Να μεταλάβω;

-Ναί, ναί..., νά πᾶς νά μεταλάβεις.

Ἔνιωθα πολύ ἁμαρτωλός καί ξαφνιάστηκα μ' αὐτό πού μοῦ εἶπε. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος πού μέ πῆγε ἐκεῖ, μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ἔχει μεγάλα χαρίσματα, προορατικό, διορατικό, προφητικό κ.ά., τό σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα... καί στό τέλος πίεσα τόν ἑαυτό μου, πῆρα τό θάρρος καί πολύ διστακτικά και φοβισμένα τόν ρώτησα:

- Γέροντα..., θα σωθῶ ἐγώ;

Ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης καὶ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

 Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Πῆγαν κάποιοι γνωστοί µου στὀν Ἅγιο Ἅγιος Έφραίμ Έφραίμ τόν Κατουνακιώτη καὶ συζητώντας, τοῦ μίλησαν γιά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Τότε σηκώθηκε καὶ δείχνοντας τή θάλασσα ποὺ ἁπλωνότανε ἀπέραντη κάτω ἀπό τά πόδια τους, κάτω ἀπό τά ἀσκητικά Κατουνάκια, τούς εἶπε µέ µεγάλο θαυμασμό:

Διάφορα περιστατικά. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ. ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Διάφορα θαυμαστά .

(1)Κάποιος πολύ ἐνάρετος καί μεγάλος ἀσκητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γνωστός σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί ὄχι µόνο, ἔκανε πολλή προσευχή γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τοῦ Γέροντός του πού εἶχε πρόσφατα κοιμηθεῖ. Σύντομα ἄρχισε νά τοῦ παρουσιάζεται ζωντανά μέσα στο κελλί ο πεθαμένος Γέροντας του και σχεδόν κάθε βράδυ συνομιλουσανε.

Ο Άγιος Πορφύριος έστειλε κάποιον γνωστό μου μοναχό νά τόν συνάντηση και νά τού μεταφέρει το εξής μήνυμα.

Μου είπε ο ο. Πορφύριος ότι αυτός που έρχεται κάθε βράδυ στο Κελλί σου μετά τήν προσευχή δέν είναι ο γέροντας σου, αλλά ο διάβολος μεταμορφωμένος!

Πω,πω... τί θά πάθαινα; Πώς τό γνώριζε αυτό; Δεν τό είχα πει σέ κανέναν!!

Ο ερημίτης έμεινε εμβρόντητος και παραμιλουσε. Από εκείνη τήν ημέρα δεν του ξαναπαρουσιάστηκε ο διάβολος πού ήθελε να τον πλανέψει και να τον καταστρέψει.

(2] Ἔμαθα πώς κάποιοι μοναχοί, μὲ μεγάλο ἀγωνιστικό φρόνημα καὶ αὐταπάρνηση, ὅταν ἀντιμετώπιζαν πειρασμό μέ αἰσχρούς σαρκικούς λογισμούς, δέρνανε τό σῶμα τους. Προβληματισµένος, ρώτησα τόν Ἅγιο καὶ μοῦ ἀπάντησε: «Ἔεε.., ὄχι, ὄχι. Ἄλλα χρειάζονται.., θἐλει ταπείνωση, περιφρόνηση».

«Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ... Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

«Ἡ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ...

Μαρτυρία π. Ιωακείμ ἱερομονάχου, Ἱ. Κ. Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου, Ἱ. Μ. Σιµωνόπετρας, Ἅγιον Ὄρος

(Ὁ ἐνάρετος Γέροντας Ἰωακείμ ἀπό νέος, μόλις 18 ἐτῶν, ἀφιέρωσε τή ζωή του στόν Θεό. Ἐγκαταβίωσε στήν Ἱ. Μονή Γενέθλιο τῆς Θεοτόκου καί 84 χρόνια µετά, στίς 8 Σεπτεµβρίου 2019 (νέο ἡμερολόγιο), ἡμέρα ἑορτῆς τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου, σάν γνήσιο παιδί της, τόν παρέλαβε ἡ Θεοτόκος κοντά της. Κοιμήθηκε µέσα στό περιβόλι της, στό Ἅγιον Ὄρος, στό Ἱ. Κελλί Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου.)

Σὲ ἡλικία 18 ἐτῶν πῆγα στήν Ἱ. Μ. Κατερινούς (Γενέθλιο τῆς Θεοτόκου) στή Γαβαλού χωρίς νά γνωρίζω τίποτα περί μοναχισμοῦ. Δέν εἶχα ούτε βιβλία, οὔτε ἕναν ἄνθρωπο νά μοῦ πεῖ κάποιο πνευματικό λόγο. Στό Μοναστήρι πού πῆγα ἥμουν ἐγώ καί ὁ Γέροντάς µου, ὁ π. Χρυσόστομος, πού µέ ἔκανε ἀμέσως μοναχό.

Ἀπό κάποια παρεξήγηση ἔφυγα καί τόν κατηγοροῦσα χωρίς νά γνωρίζω τήν ἁμαρτία τῆς κατάκρισης. Λίγο ἀργότερα ἐπέστρεψα, ἀλλά ἤδη οἱ κομμουνιστές εἶχαν σκοτώσει 144 ἀνθρώπους καί εἶχαν συλλάβει τόν Γέροντά µου. Ἀναστατωμένος ἐγκατέλειψα τή Μονή καί ἔγινα παπάς στὀ Ἀγρίνιο.

Ἕνα βράδυ, πρίν κοιμηθῶ, µία µεγάλη φλόγα κατέβηκε καί μπῆκε µέσα στό στῆθος µου, καί χωρίς νά καταλάβω πῶς γίνεται αὐτό, ἄρχισα νά λέω τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν µε..!». Μέχρι ἐκείνη τή στιγµή, ὄχι µόνο δέν γνώριζα ὅτι ὑπάρχει τέτοια εὐχή, ἀλλά δέν ἤξερα οὔτε καί νά προσεύχοµαι σωστά. Μία φωνή µέσα στήν καρδιά µου, ἀνεξάρτητη ἀπό΄᾽µένα, ἐπαναλάμβανε ἀσταμάτητα, ἀκόμη καί τή νύχτα πού κοιµόμουν: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...!» καί ἄρχισα νά περιφρονῶ ὅλες τς µάταιες Κοσμικές µέρινες.

Ἡ μάνα. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Η ΜΑΝΑ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Κάποτε ὁ Ἅγιος πῆγε σέ ἕνα γνωστό µου γυναικεῖο Μοναστήρι καί, ἀφοῦ ἐπισκέφτηκε διάφορους χώρους τῆς Μονῆς, τοῦ ζητήσανε καί ἐκεῖνος ὑπέδειξε δύο σημεῖα γιά νά κάνουνε γεώτρηση. Πράγματι, ἀρκετό καιρό ἀργότερα κάνανε γεώτρηση σέ αὐτά τά σημεῖα καί βρέθηκε τό νερό.

Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα γιά νά φύγει, συγκεντρώθηκαν ὅλες οἱ μοναχές στὀ προαύλιο τῆς Μονῆς καί πήρανε τήν εὐχή του. Στό τέλος ὁ Ἅγιος τίς ρώτησε:

«Ἑσεῖς εἶστε ὅλες ἐδῶ; Δέν εἶναι κανείς ἄλλος;

Ὁ ταξιτζῆς. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 Ὁ ταξιτζής

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Κάποτε ὁ Ἅγιος μᾶς εἶπε τήν ἑξῆς ἱστορία:

«Εἶχα πάει στή µάντρα τοῦ κ. Κώστα (Κελαϊδῆ), γιά νά παραγγείλω οἰκοδομικά ὑλικά καί πῆρα ταξί γιά νά φύγω. Ὁ ταξιτζής, σέ ὅλο τόν δρόµο, μιλοῦσε ἄσχημα γιά τούς παπάδες καί τούς Δεσποτάδες καί προσπαθούσε νά μέ ἐκνευρίσει, ἀλλά ἐγώ δέν τοῦ μιλοῦσα καθόλου. “Είδα” ὅτι εἶχε ὅλη τήν οἰκογένειά του διασκορπισµένη. Ἕνα παιδί τό εἶχε σέ συγγενεῖς, ἄλλο τό εἶχε στούς παπποῦδες, ἀλλοῦ ἦταν ἡ γυναίκα του, ἀλλοῦ ἔμενε αὐτός... Ὅταν φτάσαμε, τόν πλήρωσα καί ἤρεμα τοῦ εἶπα:

Δαιμονικός πόνος, Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Δαιμονικός πόνος

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ὁ ἀδερφός τῆς κουμπάρας μου, ὁ κ. Φάνης Τ., ἦταν παλιά ναυτικός καί τοῦ παρουσιάστηκε ἕνα περίεργο πρόβλημα υγείας. Τοῦ πονούσανε φοβερά οἱ πατοῦσες τῶν ποδιῶν καί οἱ ἐξετάσεις δέν ἔβρισκαν τήν αἰτία. Τοῦ μιλήσαμε γιά τόν Ἅγιο, καί αὐτός δέν μᾶς πίστευε, ἀλλά τελικά, μέ πολλή περιέργεια καί δυσπιστία, πῆγε νά τόν συναντήσει. Ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε μόνο αυτό:

«Μήν τρέχεις στούς γιατρούς, γιατί δέν ἔχεις τίποτα».

Πρόβλεψη καιροῦ. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Πρόβλεψη καιρού

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Μία ἄλλη φορά ὁ ἄντρας μου διοργάνωσε προσκυνηματική εκδρομή στήν Ἱ. Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυίδ στήν Εὔβοια, ἐπειδή πανηγύριζε το Μοναστήρι, καί συμπεριλάβανε στο ταξίδι καί τόν Ἅγιο.

Περίπου δύο εβδομάδες πρίν ἀπό τό ταξίδι ὁ Ἅγιος τηλεφώνησε στόν κ. Μιχάλη καί τοῦ εἶπε: «Εγώ δέν θά ἔρθω, διότι ἀπ' τήν παραμονή θά βρέχει πάρα πολύ κι ἀπ᾿ τίς λάσπες, δέν θα μπορέσει νά βγεῖ τό πούλμαν ἐπάνω».

Μέ ἀπάλλαξε ἀπό δαιμονική ἐπήρεια. Ἅγιος Πορφύριος

ΜΕ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΕΠΗΡΕΙΑ

Μαρτυρία κ. Μαρίας, Μεσολόγγι

Ὅταν ἤμουν νέα, ὅπως ὅλα τὰ κορίτσια τῆς ἡλικίας μου, ὀνειρευόμουν νὰ γνωρίσω έναν όμορφο νέο καὶ νὰ παντρευτῶ. Ἐπειδὴ ὅμως περνούσανε τὰ χρόνια καὶ οἱ φίλες μου ἔκαναν τις οἰκογένειές τους ἐνῶ ἐγὼ ἀποτύχαινα, ἄρχισα νὰ

ἀπελπίζομαι καὶ νὰ πιστεύω ὅτι κάποιος μὲ μισεῖ καὶ μὲ ἔχει "δέσει" μέ μάγια.

Μὲ τὴν ἀφελὴ αὐτὴ σκέψη ἐπισκέφτηκα μάγους, χαρτορίχτρες, μέντιουμ... προκειμένου νὰ μοῦ λύσουνε τὰ μάγια.

Ψυχολογικὰ χειροτέρεψα καὶ ἔνιωθα ἕνα βάρος στὴν ψυχή μου. Εἶχα ταραχὴ καὶ ἐκνευρισμό. Οι τύψεις καὶ οἱ ἐνοχὲς γιὰ τὴν ἁμαρτία μου αὐτή μοῦ ἔφεραν περισσότερη ἀπελπισία.

Ήμουν στὴν Ἀθήνα, ἔμαθα γιὰ τὸν Ἅγιο καί τόν ἐπισκέφτηκα. Βρῆκα κόσμο νὰ περιμένει καὶ μία μοναχή μᾶς εἶπε νὰ παίρνουμε τὴν εὐλογία του καὶ νὰ φεύγουμε.

Τόν φυλάγει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Ἄγιος Πορφύριος

ΤΟΝ ΦΥΛΑΓΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Μαρτυρία κ. Γεωργίου Τσιτσόπουλου, Ἀθήνα

Γιὰ τὸν Ἅγιο Πορφύριο μοῦ πρωτομίλησε ὁ ἀδερφός μου περίπου τὸ 1973 καὶ πῆγα καί τὸν γνώρισα στὰ Καλλίσια.

Λίγο καιρὸ ἀργότερα, χωρὶς νὰ τὸν ἔχουμε ἐνημερώσει ποῦ ἐργάζομαι ἦρθε ἀργὰ τὴ νύχτα στὸ λαμαρινάδικο στὸν Ἅγιο Φανούριο ὅπου δούλευα υπάλληλος μαζὶ μὲ τὸν ξάδερφό μου.

Ὁ Ἅγιος μᾶς ζήτησε νὰ πάρουμε ἕνα βαρέλι καὶ μᾶς ἔδειξε πῶς θὰ τὸ κόψουμε γιὰ νὰ γίνει ξυλόσομπα. Ἐπειδὴ ἦταν χειμώνας καὶ ἔκανε πολὺ κρύο, τὸν ἔβαλα μαζὶ μὲ τὸν συνοδό του νὰ καθίσουνε στο βάθος τοῦ μαγαζιοῦ, μέσα στὸ κλειστὸ γραφειάκι. Καθὼς ἔκοβα τὸ βαρέλι, μοῦ ἔφυγε ὁ ἠλεκτρικὸς τροχὸς ἀπὸ τὰ χέρια, ἔπεσε επάνω μου, μπλέχτηκε καὶ ἔκοβε τὰ ροῦχα μου. Φώναζα τὸν ξάδερφό μου να βγάλει τὸ καλώδιο ἀπὸ τὴν πρίζα, ἀλλὰ ἐκεῖνος δὲν μὲ ἄκουγε. Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ τροχὸς σταμάτησε.

Ὁ Ἅγιος εἶχε βγάλει τὸ καλώδιο καὶ ἦταν δίπλα μου. Φοροῦσα ἀρκετὰ ροῦχα καὶ εἶχαν κομματιαστεῖ, ἀλλὰ κατὰ ἕναν θαυμαστὸ τρόπο δὲν εἶχα τραυματιστεῖ καθόλου καὶ ἀμήχανα εἶπα στὸν Ἅγιο:

-Γέροντα, βλέπεις πόσο ψύχραιμος εἶμαι;

-Δὲν εἶσαι ψύχραιμος εὐλογημένε... Πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι σου ἦταν ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Δεν βλέπεις ἀπέναντι; Ὅλη ἡ περιοχὴ ἔγινε ἡμέρα!

Ἀπέναντι ἀπὸ τὸ μαγαζὶ εἶχε οἰκόπεδα καὶ χωράφια. Τὸ μόνο ποὺ ἔβλεπα ἦταν σκοτάδι, διότι ἦταν 12 τα μεσάνυχτα.

Ἅγιοι Ἄγγελοι στόν οὐρανό

ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ 

Μαρτυρία κυρίου ΓΕ, Δ. Πολιτικός μηχανικός, Ἀθήνα! 

Ημουν στήν ομάδα τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν πού ἀνέλαβαν τὴ µελέτη καὶ ἐπίβλεψη στήν ἀνέγερση τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου στό Μήλεσι,

Ἕνα βράδυ τοῦ 1985, ἐργαστήκαμε ἕως ἀργά καί, κατά τή 01:00 µετά τά μεσάνυχτα, πρίν πᾶμε γιά ὕπνο, αποφασίσαμε νά κάνουμε µία βόλτα στήν αὐλή. Ἠταν καλοκαίρι καί εἶχε ξαστεριά. Βλέπαμε καθαρά τόν ἔναστρο οὐρανό καί κατευθυνθήκαµε πρός τή νότια πλευρά τῶν Κελλιῶν, δηλαδή περίπου κάτω ἀπό τό μπαλκόνι τοῦ Κελλιοῦ τοῦ Ἁγίου.

Ημασταν τρία ἄτομα καί, καθώς δέν εἶχε τά δέντρα πού ἔχει σήµερα, κοιτούσαµε τόν οὐράνιο θόλο, γεμάτο µέ ἑκατοντάδες χιλιάδες λαμπερά ἀστέρια καί φωτεινούς ἀστερισμούς, Μικροί καί μεγάλοι ἀστέρες, ἀκανόνιστα ἁπλωμένοι ἀπό τό χέρι τοῦ Θεοῦ. Τότε ἀγαποῦσα καί μελετοῦσα τήν ἀστρονομία. Καθώς συζητούσαµε γιά αὐτή τή φανταστική ὀμορφιά, διακρίναµε τόν Ἅγιο νά ἔρχεται πρός τό µέρος µας καί ὅταν ἦρθε κοντά µας, πολύ γαλήνιος καί ἤρεμος, μᾶς ρώτησε:

“Τί κάνετε ἐσεῖς ἐδῶ ἔξω;

"Βλέπουμε τά ἀστέρια...

"Τά ἀστέρια,, Μόνο αὐτά βλέπετε;

“Τί ἄλλο νά δοῦμε µέσα στή νύχτα;

-Καλά, ὁ οὐρανός εἶναι γεμάτος µέ Ἁγίους καί Ἀγγέλους, δέν τούς βλέπετε;

Όχι, δέν βλέπουμε τίποτα.

«θέλετε νά τούς δεῖτε;

Μοναχός Φώτιος. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Μοναχός Φώτιος. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία κ. Ευαγγέλου Π., Αθήνα. 

Μοναχός Φώτιος.

Ὁ Ἅγιος ἔλεγε στή μητέρα µας γιά το µέλλον τοῦ καθενός µας, ἀλλά ἐκείνῃ δέν συγκράτησε ὅλα τα λόγια του, διότι τῆς φαινότανε παράξενο νά τά γνωρίζει ὅλα αὐτά. Ὡστόσο θυµότανε ἰδιαίτερα τᾷ ἑξῆς λόγια πού τῆς εἶπε γιά τόν ἀδερφό µας, τόν Μελέτιο ὁποῖος ἀντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα ὑγείας. «Ο Μελέτιος θά πάει καλύτερα... καί µία ἡμέρα ἕνας Γέροντας θα τόν πάρει ἀπό τό χέρι καί θά τόν πάει στὀ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου θά γίνει μοναχός. Θά ταλαιπωρηθεῖ στή ζωή του, ἀλλά στό τέλος θά ἁγιάσει». Ὁ Μελέτιος πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Ἠταν ὑπερκινητικός καί εἶχε ὑποστεῖ ὅλη τήν αὐστηρότητα τοῦ πατέρα µας.

Ηταν µελαμψός καί ἀπό μικρό παιδί τόν κοροϊδεύανε ὅλοι στό σχολεῖο. Ἀπό τήν ἡλικία τῶν 17 ἐτῶν ἄρχισε νά πηγαίνει στό Ἅγιον Ὄρος καί ὁ πατέρας µας ἔστελνε ἀνθρώπους καί τόν φέρνανε πίσω, ἕως ὅτου ἐπενέβη ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος καί ζήτησε νά τόν ἀφήσουμε ἐκεῖ. Δέν µάθαμε ποτέ ποιός τόν πῆγε γιά πρώτη φορά στό Περιβόλι τῆς Παναγίας. Σέ ἡλικία 21 ἐτῶν ἔγινε δόκιµος στήν Ἱ. Μονή Κουτλουμουσίου καί ἕνα χρόνο µετά ἔγινε μοναχός µέ τό ὄνομα Φώτιος. Στό Μοναστήρι εἶχε ἕνα ἀπό τά πιό δύσκολα διακονήµατα. Καθάριζε ἠλικιωμένα γεροντάκια, ἀλλά αὐτό δέν τόν πείραζε καθόλου!

Ὁ Ἅγιος, πρίν πάει στήν Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου, τοῦ εἶχε πεῖ. «Στά 53 σου χρόνια θά πεθάνεις!». Ἂν καί ὁ Ἅγιος τοῦ εἶπε ὅτι σέ 35 χρόνια ἀπό τότε θά πεθάνει, ὁ π. Φώτιος δέν ἔδειχνε νά τόν φοβίζει καθόλου ὁ θάνατος. Αὐτήν τήν προφητεία τοῦ Ἁγίου μᾶς τήν ἐκμυστηρεύτηκε τά τελευταία χρόνια πού ἦταν ἄρρωστος καί τόν φροντίζαµε στό σπίτι τῆς άδερφῆς µου στήν Ἀθήνα. Τό κομποσκοίνι δέν ἔλειπε ἀπό τό χέρι του καί δύο ἡμέρες πρίν πεθάνει, τηλεφώνησε στον Γ. Χριστόδουλο, Ἡγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου, καί τοῦ εἶπε:

Μασονία. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Μασονία. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία κ. Ευαγγέλου Π., Αθήνα.

Μασονία.

Ὁ κ. Ὅμηρος µαζί µέ τὀν κ. Ἀντύπα ἦται φίλοι τοῦ πατέρα µου καί τόν παρότρυναν να ἐνταχθεῖ στή µασονία, ἀλλά ὁ πατέρας µου τό ἀπέφευγη διότι γνώριζε καλά τόν ρόλο αὐτῆς τῆς μυστικῆς ὀργάνωση Προσπαθοῦσε μάλιστα νά τούς φέρει σέ ἐπαφή µέ τόν Ἅγιο ὥστε νά τούς βοηθήσει νά ξεφύγουν ἀπό τά δίχτυα της μασονίας,

Ένα βράδυ ὁ κ. Ἀντύπας πέρασε ἀπό τό σπίτι µας καί χαρούμενος ο πατέρας µου τόν σύστησε στὀν Ἅγιο, ὁ οποίος παρολο πού δέν εἶχε ἐνημερωθεῖ, κάποια στιγµή τοῦ εἶπε:

Εἶσαι καλός ἄνθρωπος, νά πάρει ἡ εὐχή.., ὅμως ἔχεις μπλέξει!!!

Ἐκεῖ πού εἶσαι ἐνταγμένος δέν εἶναι ἔτσι ὅπως τά νομίζεις» Τώρα σοῦ τά παρουσιάζουνε ὅλα Τέλεια, Νά τό ξέρεις σὲ λίγο καιρό θά σοῦ παρουσιαστεῖ τό ἀληθινό πρόσωπο τους καὶ θά σὲ πιέσουν. Ὅταν μάθεις τίς προθέσεις τους, δὲν θά τὸ ἀντέξεις, θά “φύγεις” καί θά εἶσαι µέσα στό γραφεῖο σου. Γέροντα, ἐργαζόμαστε γιά τό καλό τῆς Πατρίδας.

"Ἔλα νά ἐξομολογηθεῖς καί νά ἀλλάξεις ζωή... Ἐκεῖ πού εἶσαι, εἶναι πολύ κακό πράγµα..! Ὅμως “βλέπω” πώς δέν θά τό ἀντέξεις...

Ὁ Ἅγιος Διονύσιος ἐν Ὀλύμπω. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ

Μαρτυρία Σεβασμιωτάτου κ. κ. Αγαθονίκου.

Μητροπολίτης κεντρικῆς Τανζανίας, Αφρική

Να γίνω μοναχός;

Το καλοκαίρι του 1982 εἶχα τελειώσει τό πρῶτο ἔτος τῆς Παιδαγωγικῆς Ακαδημίας καί μαζί μέ ἕναν φίλο μου πήγαμε στην Ι. Μονή Παρακλήτου για μερικές ημέρες. Ἦταν μία καλή ευκαιρία να ἐπισκεφτοῦμε τόν Ἅγ. Πορφύριο γιά τόν ὁποῖο εἶχα ἀκούσει πολλά θαυμαστά γεγονότα ἀπό τίς θεῖες μου.

Ξεκινήσαμε χαράματα, ἀμέσως μετά τή θεία Λειτουργία, ἀλλά χάσαμε τόν δρόμο καί ἀντί γιά μία ώρα φτάσαμε μετά ἀπό 6-7 ώρες. Ἦταν πιά μεσημέρι καί συναντήσαμε περίπου 50 άτομα νά περιμένουν ἔξω ἀπό τό τροχόσπιτο. Σέ λίγο βγῆκε ὁ Ἅγιος, ἔριξε μία λευκή πετσέτα στο κεφάλι του γιά να προστατευτεῖ ἀπό τόν καυτό ἥλιο καί πῆγε κατευθείαν σέ κάποιον πού εἶχε προσφερθεῖ νά μπολιάσει τά δέντρα του.

Θυμᾶμαι ἔντονα πώς μόλις τόν πρωτοεῖδα, μέ τράβηξε σάν μαγνήτης καί ἤμουν ὁ μόνος πού τόν ἀκολούθησε. Φίλησα τό χέρι του καί κοιταχτήκαμε στά μάτια. Πραγματικά εἶχε πανέμορφα γαλάζια μάτια. Δέν θά τά ξεχάσω ποτέ, διότι εἶχαν μία θεϊκή λάμψη. Μετά στράφηκε σέ ἐκεῖνον πού μπόλιαζε καί τοῦ εἶπε:

-Αὐτή τή ροδακινιά δέν τή μπόλιασες καλά...

Ἐκεῖνος γύρισε καί κοίταξε τόν Ἅγιο πού τοῦ ἐπανέλαβε:

-Αὐτή τή ροδακινιά, σοῦ λέω, δέν τή μπόλιασες καλά...

-Βρέ Παππού, δέν μέ παρατᾶς! Ἔχεις τόσο κόσμο πού σέ περιμένει καί ἦρθες τώρα ἐδῶ νά μοῦ κάνεις παρατήρηση;

Ασε με ήσυχο... Ξέρω εγώ τή δουλειά μου. Ἐσύ, ποῦ ξέρεις;

Ἀόρατη παρουσία. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ .ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Αόρατη παρουσία.

Μαρτυρία κ. Ευαγγέλου Π., Αθήνα.

Ὁ παππούς µου εἶχε ἕνα µεγάλο κτῆμα ἔξω ἀπό τήν Ἀθήνα καί ἐκεῖ ὑπῆρχε ἕνα παλιό ἐλαιοτριβεῖο, ἀποθῆκες σιτηρῶν...κ.λπ. Ἀπό τήν κάτω πλευρά τοῦ κτήματος ὑπάρχει ἕνα παλιό τοῦνελ πού οἱ ἱστορικοί λένε ὅτι ὁδηγεῖ στά ἀρχαῖα τῆς Ἐλευσίνας. Ἐκεῖ ὁ πατέρας µου φύλαγε καί κάποια βαριά μηχανήματα πού χρησιμοποιοῦσε στή δουλειά του. Μία ἡμέρα πῆγε µέ τὀν φίλο του κ, Ὅμηρο, πού ἦταν παλιά συµφοιτητής του στό Πολυτεχνεῖο, Ὁ Ὅμηρος πού ἦταν µασόνος, εἶχε ἀναλάβει µία ἐργολαβία σέ ἀμερικανικές βάσεις καί ὁ πατέρας µου θά τοῦ δάνειζε ἕνα μηχάνημα.

Μέσα σέ αὐτή τήν ἔκταση ὑπῆρχε καί ἕνα παλιό πηγάδι, 4-5 µέτρα βαθύ, καί ὁ Ὅμηρος, ἀπό περιέργεια, ἔσκυψε καί κοίταξε µέσα. Τότε ἄκουσε µία φωνή νά τόν καλεῖ καί νά τοῦ µιλάει. Φοβισμένος, τραβήχτηκε καί ἔφυγε.

Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Τό 1978 βαπτίσαµε Τόν γιό µας καί τό Μυστήριο τό ἐτέλεσε ὁ Ἅγιος στόν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Πρίν τή βάπτιση, συγκεντρωθήκαµε μπροστά στήν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ καί περιµέναµε νά ἔρθει ὁ Ἅγιος. Ὁ ἱερέας τοῦ Ναοῦ, ὁ π. Βασίλειος ἤθελε νά περάσει πρῶτα ὁ Ἅγιος καί µετά ὅλοι ἐμεῖς, Μετά ἀπὸ λίγη ὥρα ξεκλείδωσε τήν πόρτα καί εἶπε στόν σύζυγό µου πού ἦταν καί ψάλτης: «Κύριε Χαράλαμπε, πᾶμε µέσα νά κάνουµε τήν κατήχηση (εὐχές πού διαβάζονται στὀν νάρθηκα) µέχρι νά ἔρθει ὁ Παππούλης Πορφύριος, γιατί περνάει ἡ ὥρα..». Ὁ π. Βασίλειος πήγε καί μπῆκε στό Ἱ. Βῆμα, ἀλλά ἀμέσως βγῆκε ἔξω καί φώναξε τὀν ἄντρα µου: «Χαράλαμπε, Χαράλαμπε... ὁ Γέροντας κάθεται στήν καρέκλα µου»!

Ξαφνιασμένος, πῆγε µέσα ὁ ἄντρας µου, τοῦ ἔβαλε µετάνοια καὶ τόν ρώτησε γεμάτος ἀπορία:

Γέροντα, συγνώμη, ἀλλά πῶς μπῆκες µέσα µέ τήν πόρτα κλειδωμένη;

«Ἔεε, νά... μπῆκα. -Μά, ἀφοῦ ἦταν κλειδωμένα...

Πῶς πέρασες;

«Ἔεε... μωρέ, πέρασα µπροστά σας, ἀλλά δέν μέ εἴδατε.

Πῶς πέρασε ἀνάμεσά µας ἕνας ρασοφόρος, χωρίς νά τόν δεῖ κανείς καί βρέθηκε µέσα στό Ἱερό;

Εἶναι δυνατόν, ἀπό τούς 80 ἀνθρώπους πού ἥμασταν ἐκεῖ, νά µήν τόν δεῖ οὔτε ἕνας;

Καί ὅταν μάλιστα οἱ πόρτες ἦταν κλειδωµένες!

Ἄλλα θαυμαστά!!!Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Άλλα θαυμαστά !!!

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

(1) Πῆγε κάποτε µία γνωστή μου στόν Ἅγιο καί ἀφοῦ τήν κοίταξε γιά λίγο σιωπηλός, µετά τή ρώτησε:

«Πόσα παιδιά ἔχεις;

«Έξι παιδιά ἔχω...

-Ἀφοῦ ἔχεις πέντε.

«Γέροντα, εἶμαι ἔγκυος. Δέν µέ βλέπετε; Ἔχω πέντε καί ἕνα στήν κοιλιά µου, σύνολο ἕξι.

“Ἐγώ πέντε βλέπω...

Δέν κατάλαβε τί ἐννοοῦσε ὁ Ἅγιος παρά µόνο ὅταν πῆγε γιά ἐξέταση στόν γυναικολόγο της, ὅπου διαπιστώθηκε ὅτι τό ἔμβρυο ἦταν νεκρό!

(2) Κάποιος ἄλλος πήγαινε στόν Ἅγιο τακτικά καί µία ἡμέρα τόν ρώτησε:

«Γέροντα, τόσες φορές ἦρθα ἐδῶ καί ποτέ δέν μοῦ µίλησες γιά τὀν Χριστό!

Μέ ρώτησες; Ἀφοῦ δέν μέ ρώτησες, πῶς νά σοῦ μιλήσω; Ἐγώ δέν µιλάω σὲ κανέναν γιά τόν ΧΡΙΣΤΟ, ἐάν ὁ ἴδιος δὲν δείξει ἐνδιαφέρον καί δέν μοῦ τό ζητήσει.

Αὐτό ὁ Ἅγιος δέν τό ἔλεγε ἐγωιστικά, ὅτι δηλαδή δέν καταδέχεται νά κάνει τόν δάσκαλο, ἀλλά ἀπό σεβασμό στἠν ἐλευθερία καί τό αὐτεξούσιο τοῦ ἄλλου.

Θὰ μᾶς κοσκινίσει. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

Θα μας κοσκινίσει.

Μαρτυρία κ. Εμμανουήλ Ρουσσάκη. Καθηγητής Θεολογίας Ηράκλειο Κρήτης

Τό 1998, γιά µία περίοδο, ἤμουν σέ πολύ δύσκολη κατάσταση. Περνοῦσα μεγάλους πειρασμούς καί ἔνιωθα ἕναν διαρκή πόλεμο ἀπό τόν πονηρό. Εἶχα τόσους πολλούς καί µπερδεµένους λογισμούς πού ἔνιωθα σάν μεθυσμένος. Δέν καταλάβαινα τί μοῦ γινότανε καί μόλις μπῆκα στό Κελλί του, µέ ρώτησε:

"Ἔχεις πολλούς πειρασμούς ἐσύ τώρα... Ἔεε;

-Ναί, Γέροντα, ἔχω...

-Τί θά πεῖ; “ Ἰδού ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τόν σῖτον”,1

-Ὁ Σατανᾶς ζήτησε ἀπό τόν Θεό τό δικαίωµα νά μᾶς κοσκινίσει σἀν τό σιτάρι.

-“Άχ µωρέ, αὐτό κάνει τώρα μέ σένα! Ἄκουσε, ὅταν ἤμουν στό Ἅγιον Ὄρος γνώρισα ἕναν ἀσκητή πού εἶχε µεγάλη ἀγάπη, θεῖο ἔρωτα..., εἶχε πόθο γιά τόν Θεό. Ἔτρεχε στήν ὑπακοή του καί ἦταν ὅλος φωτιά! Μία ἡμέρα βλέπει ἕναν δαιμονισµένο, τόν λυπήθηκε καί εἶπε στό δαιμόνιο:

Ὁ κύριος Χρῆστος. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ο κ. Χρῆστος.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Στις κατηχήσεις τοῦ κ. Μιχάλη ἐρχότανε καί ὁ κ. Χρῆστος. Ἕνας ἄνθρωπος μέ μεγάλη πίστη καί ζῆλο γιά τά πνευματικά. Ἔκανε πολλές νηστείες, προσευχές καί μελετοῦσε πολλά βιβλία.

Κάποτε ἀρρώστησε βαριά, ἦταν καί ἡλικιωμένος καί οἱ συγγενεῖς θέλησαν να φέρουνε τόν παπά γιά νά τόν κοινωνήσει, ἀλλά ἐκεῖνος ἀρνήθηκε. Ὅταν ἐπέμεναν ὅτι ἔπρεπε νά κοινωνήσει, τούς ἀποκάλυψε τό ἑξῆς μυστικό του. Πρίν ἀπό μῆνες ἦταν στο δωμάτιό του καί προσευχότανε μέσα στη νύχτα. Ξαφνικά όλο τό δωμάτιο φωτίστηκε καί τοῦ παρουσιάστηκε μπροστά του ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί τοῦ εἶπε φιλικά:

«Μπαρμπα-Χρῆστο, ἐσύ ἔχεις προχωρήσει... δέν ἔχεις πλέον ἀνάγκη νά κοινωνεῖς ἀπ' τόν παπά. Θά ἔρχομαι καί θά σέ κοινωνῶ ἐγώ ὁ ἴδιος, ἀλλά νά μήν τό πεῖς σέ κανέναν!».