Περί Κρίσεως

❈ Ὅταν ἐκφέρουμε μιὰ κρίση γιὰ κάτι τὸ κακὸ ποὺ γίνεται ἀπὸ ἕναν ἱερέα, ἀρχιερέα π.χ. κηρύττει αἵρεση, αὐτὸ δὲν εἶναι κατάκριση. Εἶναι μιὰ δίκαιη κρίση.

Κατάκριση εἶναι ὅταν ὑποτιμᾶς τὸ πρόσωπο καὶ δέν μπορεῖς νὰ πεῖς ὅτι τὸ ἀγαπᾶς. Μπαίνει ἐμπάθεια δηλαδὴ στὴν κρίση σου. Ἐνῶ εἶναι ἐντολὴ νὰ κρίνουμε. "Τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε" (Ἰωάν. 7,24). Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐντολὴ νὰ μὴν κατακρίνουμε, νὰ μὴν καταδικάσουμε δηλαδὴ ἐμεῖς κανέναν, γιατί αὐτὸ εἶναι ἔργο του Χριστοῦ.

Ὁ Χριστὸς θὰ πεῖ ποιός θὰ πάει στὴν κόλαση καὶ ποιός δὲν θὰ πάει. Ἐσὺ δὲν ἔχεις δικαίωμα νὰ πεῖς ὅτι, "αὐτὸς θὰ πάει στὴν κόλαση", ἢ "ὁ ἄλλος δὲν θὰ πάει". Αὐτὸ εἶναι του Χριστοῦ. Ἀλλὰ ὀφείλεις νὰ κρίνεις δίκαια καὶ νὰ λὲς, ὅτι "αὐτὸ ποὺ ἔγινε δημόσια ἀπὸ ἕναν ἱερέα, ἀρχιερέα, αὐτὸ εἶναι λάθος".

Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε, νὰ τὸ καταγγέλλουμε τὸ κακό, νὰ τὸ ἐλέγχουμε τὸ κακό. Τὸ κακό! (ὄχι τὸν ἁμαρτωλὸ). Καὶ φυσικὰ ἐλέγχεται ἔμμεσα καὶ αὐτὸς ποὺ πράττει τὸ κακό, ἀλλὰ γιὰ τὸ συγκεκριμένο σφάλμα ἐμεῖς δὲν τὸν καταδικάζουμε στὴν κόλαση, δὲν τὸν κατακρίνουμε.

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΝΤΙΟΥΜ

ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ

π.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ – ΓΚΟΥΡΟΥΪΣΜΟΣ – ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ-ΑΘΗΝΑ 1997 (4^η ΕΚΔΟΣΗ)

  

      Οι μεντιουμιστικές ομάδες ταυτίζουν τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης με τα μέντιουμ του αποκρυφι­σμού και υποστηρίζουν πως και οι προφήτες ήσαν ένα είδος μέντιουμ.

 Στον πνευματισμό τα μέντιουμ λογίζονται μεσά­ζοντα ανάμεσα στον δικό μας κόσμο και στον πνευματικό κόσμο και πιστεύεται πως χωρίς τα μέντιουμ δεν είναι δυνατή η επικοινωνία. Όμως η θέση αυτή είναι για κάθε πιστό απαράδεκτη, γιατί η κοινωνία ανάμεσα στην στρατευόμενη και στην θριαμβεύουσα Εκκλησία πραγματοποιείται πάντοτε εν Χριστώ, αφού, όπως πι­στεύουμε, όλοι είμαστε ενωμένοι στο Σώμα του Χριστού, εις εν Χριστώ και αλλήλων μέλη. Γι' αυτό και δεν υπάρχει μεσίτης ή μεσάζων έξω από τον Χριστό (Α' Τιμ. β' 5).