Ἦταν γνήσιο καί ἀλώβητο τό Σύμβολο τῆς Πίστεως πού ἀπαγγέλθηκε στή Νίκαια

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ,

Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Κυθήρων & ἈντικυθήρωνἩ ἀπαγγελία τοῦ Συμβόλου Πίστεως ἄνευ τοῦ Filioque.

Πολύς λόγος ἔγινε τίς τελευταῖες ἡμέρες γιά τήν ἀναγνώριση καί τήν ἀπαγγελία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, χωρίς τό Filioque, ἀπό τόν Πάπα Λέοντα 14ο. Τά ΜΜΕ, στρατευμένα ἤ καί ἀπό ἄγνοια, προβάλλουν τήν πράξη αὐτή θετικά ὑπέρ τοῦ Πάπα, παρουσιάζοντάς την ὡς δεῖγμα καλῆς διάθεσης πρός τήν ἑνότητα. Ὀφείλουμε νά εἴμαστε ἐπιφυλακτικοί ἀπέναντι σέ αὐτήν τήν δήλωση τοῦ Πάπα Λέοντος, γνωρίζοντας ἀπό τήν ἱστορία τῶν σχέσεων Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν τήν στρατηγική πού ἀκολουθοῦν οἱ δεύτεροι πρός ἐπίτευξη τοῦ γενικοῦ σκοποῦ τους, χρησιμοποιώντας κάθε εἴδους ἀπατηλά καί ἀθέμιτα μέσα, δόλο καί ἀπάτη. Καί σέ ἕναν βαθμό ὁ σκοπός τους ἐπιτεύχθηκε, ἀφοῦ διευκολύνθηκε ἡ ἐμφάνισή τους ὡς πλησιέστεροι στήν Πίστη μας, δημιουργώντας εὐμενεῖς ἐντυπώσεις καί ἐξαπατώντας τούς ἁπλούστερους.

Ἡ ἀναγνώριση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως στήν ἀρχική του μορφή δέν ἀποτελεῖ κανένα θετικό βῆμα πρός ἕνωση καί ὑποχώρηση τῶν Παπικῶν στά δόγματα καί στίς καινοτομίες τους. Αὐτό γίνεται κατανοητό ἀΣΥπό τό γεγονός ὅτι τό Σύμβολο τῆς Πίστεως ἀναγνωρίζεται καί διαβάζεται ἀπό τούς Παπικούς χωρίς τήν προσθήκη τοῦ Filioque, ὅταν ὑπάρχουν μπροστά Ὀρθόδοξοι ἤ βρίσκονται σέ χῶρο ὀρθόδοξο. Αὐτό μαρτυρεῖ καί ἡ πράξη τῶν Παπικῶν κατά τήν ἀπαγγελία τοῦ Συμβόλου στή λατρεία τους ἐδῶ στήν Ἑλλάδα. Μάλλον θά λέγαμε ὅτι πρόκειται γιά πράξη προσηλυτιστική, ὅπως ἡ Οὐνία. Ἄλλωστε, ἡ ἀναγνώριση καί ἀπαγγελία τοῦ Συμβόλου χωρίς τό Filioque δέν σημαίνει σέ καμία περίπτωση καταδίκη τοῦ Filioque ἀπό πλευρᾶς τῶν Φραγκολατίνων, μιά καί συνεχίζει νά ὑφίσταται στήν ἐπίσημη δογματική διδασκαλία τους καί νά προστίθεται στό Σύμβολο.Ἀπαγγελία παραλλαγμένου Συμβόλου Πίστεως.

Ἰ. Καλβῖνος: Μία ὑποτιμητική ἀναφορά στό Σύμβολο Πίστεως τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργόπουλου

Ἀναπλ. Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Ι. ΚΑΛΒΙΝΟΣ: Μία ὑποτιμητική ἀναφορά στό Σύμβολο Πίστεως τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου

Ὁ Ἰωάννης Καλβῖνος ἦταν μία ἀπό τίς ἡγετικές προσωπικότητες τῆς Προτεσταντικῆς Μεταρρύθμισης στήν Ἑλβετία καί ὁ κύριος ἐκπρόσωπος τῆς Μεταρρυθμισμένης (Reformed) θεολογίας. Σέ θεολογικά κείμενά του ἀναφέρεται θετικά καί ἐπιλεκτικά στίς ἀποφάσεις μόνο τῶν τεσσάρων πρώτων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Δέν θεωροῦσε ὅμως ὅτι δεσμευόταν ἀπολύτως ἀπό αὐτές, δέν ἀποδεχόταν κάποιο ἀναμφισβήτη το κῦρος τους καί δέν ἀντιμετώπιζε τίς δογματικές ἀποφάσεις τους ὡς ἀλάθητες. Ἀναγνώριζε τήν ἀξία τους, ἰδίως σέ θεμελιώδη ζητήματα ὅπως ἡ Τριαδολογία ἤ ἡ Χριστολογία, ἀλλά δέν τίς ἀποδεχόταν ἀπροϋπόθετα. Θεωροῦσε ὅτι, ἄν μία ἀπόφαση Συνόδου δέν συμφωνεῖ μέ τή Βίβλο, πρέπει νά ἀπορρίπτεται καί υἱοθετοῦσε μόνο ὅσα στοιχεῖα ἔκρινε ὅτι εἶναι σύμφωνα μέ τό περιεχόμενο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῆς ὕψιστης καί μοναδικῆς αὐθεντίας, κατ᾽ αὐτόν.

Ι. Ὁ Ἰ. Καλβῖνος καί Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος. Ἡ στάση τοῦ Ἰ. Καλβίνου ἀπέναντι στήν Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδο ἐκδηλώνεται στό πλαίσιο τῆς ἀντιπαράθεσής του μέ τούς Ἰταλούς Ἀντιτριαδικούς, οἱ ὁποῖοι στά χρόνια της Μεταρρύθμισης ἀναβίωναν ἀρχαῖες ἀντιτριαδικές δοξασίες.

Τὸ Σύμβολο Πίστεως τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ οἱ σύγχρονες ἀντιτριαδικὲς αἱρέσεις

Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ.Θ

Αναβίωση αρχαίων αιρέσεων με νέο προσωπείο

Το Σύμβολο Πίστεως της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και οι σύγχρονες αντιτριαδικές αιρέσεις

Η μεγάλη δωρεά και προσφορά των 318 θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νικαίας(325) προς το πλήρωμα της Εκκλησίας μεταξύ των άλλων ήταν και η σύνταξη του ομωνύμου Συμβόλου.

Οι ιδέες του Αρείου σχετικά με τον Υιό του Θεού, ότι δήθεν είναι δημιούργημα και όχι ομοούσιος με τον Θεό Πατέρα, ήχησαν στην καρδιά και το μυαλό των Πατέρων της Εκκλησίας ως ξένα της αποστολικής παραδόσεως και για αυτό καταδικάστηκαν στην Α’ Οικουμενική Σύνοδος(325). Το Σύμβολο της Συνόδου απετέλεσε τον κανόνα πίστεως και αληθείας για όλους τους πιστούς.

Όμως ο αγώνας των Πατέρων μας εναντίον αυτής της κακοδοξίας συνεχίστηκε και μετά τη Σύνοδο καθώς οι αρειανικές δοξασίες διαδίδονταν με μεγάλη ταχύτητα. Οι οπαδοί του Αρείου προσηλύτισαν επισκόπους και απείλησαν να καταλάβουν όλον τον εκκλησιαστικό οργανισμό απομακρύνοντας βίαια τους ορθοδόξους επισκόπους έχοντας πολιτικά ερείσματα στην αυτοκρατορική αυλή.

Θά δεῖτε ὅτι μέσα στό Σύμβολο τῆς Πίστεως μας ἐμπεριέχονται ὅλα τά γράμματα τῆς ἀλφαβήτου ἐκτός ἀπό...

 

Θα δείτε ότι μέσα στο Σύμβολο της Πίστεως μας εμπεριεχονται όλα τα Ελληνικά γράμματα της αλφαβήτου εκτός από το γράμμα Ψ

Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, μέρος δ' (τελευταῖο)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

“Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα...”

Τό “ΠΙΣΤΕΥΩ” ἔχει τήν ἱστορία του. Συντάχθηκε ἀπό δύο Οἰκουμενικές Συνόδους, τήν Α΄ καί τή Β΄.

Ἡ Α΄ ἔγινε τό 325, ὅταν βασίλευε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, στή Νίκαια τῆς Βιθυνίας. Τριακόσιοι δέκα ὀκτώ (318) ἅγιοι Πατέρες καί Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας, Μάρτυρες καί Ὁμολογητές οἱ περισσότεροι, πού πολλά ὑπέφεραν, ὅσο διαρκοῦσαν οἱ διωγμοί, κατεδίκασαν τήν φοβερή αἵρεσι τοῦ Ἀρείου, πού ἔλεγε ὅτι κάποτε ὑπῆρχε ἐποχή, πού δέν ὑπῆρχε ὁ Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ. Τό “Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος...¹” τό ἑρμήνευε ὡς ἀρχή χρόνου. Ἀρνιόταν δηλαδή ὁ Ἄρειος τήν Θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Τόν θεωροῦσε κτίσμα, ὅπως κάνουν καί οἱ σημερινοί χιλιαστές, τά πνευματικά ἐγγόνια τοῦ Ἀρείου. Πρωταγωνιστῆς τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἦταν ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, διάκονος τότε τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας.

Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, μέρος γ'

“Τάς θύρας, τάς θύρας!...

Μετά τήν ἐκφώνησι αὐτή ἀρχίζει ἡ ἀπαγγελία τῆς ὁμολογίας:

“Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα...

Πιστεύω καί εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν...

Πιστεύω καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον...

Πιστεύω καί ὁμολογῶ ἕν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν...

Πιστεύω εἰς μίαν ἁγίαν, καθολικήν καί ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν...

Πιστεύω καί προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν...

Πιστεύω καί εἰς τήν ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν. “

Ἀποκαλύπτονται τά Τίμια Δῶρα καί κινεῖται τό κάλυμμα τοῦ “Ἀέρος”, ἐνῶ συγχρόνως ἀπαγγέλλεται τό ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ, ἀφ᾿ ἑνός μέν γιά νά δηλωθῆ ὁ θρίαμβος τῆς πίστεως, τῆς Ἀναστάσεως ἐκ τῶν νεκρῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέ τά σημεῖα τοῦ σεισμοῦ, τοῦ κυλίσματος τοῦ λίθου καί τοῦ κενοῦ μνημείου, καί ἀφ᾿ ἑτέρου γιά νά ἀποκαλυφθῆ στήν Στρατευομένη Ἐκκλησία ὁ ἀκατάληπτος καί ἀπερίγραπτος κατά τήν Θεότητα Χριστός Κύριος.

Τό σύμβολο τῆς πίστεως, μέρος β'

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

μέρος β΄

“Τάς θύρας, τάς θύρας!...

Φωνάζοντας ὁ ἱερεύς “τάς θύρας, τάς θύρας...” ἀλληγορικά προτρέπει νά προσέξουμε τίς αἰσθήσεις μας, τό μυαλό μας, τίς σκέψεις μας, διότι διά μέσου αὐτῶν περνᾶ ὁ θάνατος. Τό βεβαιώνει καί ἡ Ἁγία Γραφή: ὁ θάνατος εἰσέρχεται “διά τῶν θυρίδων”¹. Οἱ “θυρίδες” εἶναι οἱ αἰσθήσεις τοῦ ἀνθρώπου καί οἱ λογισμοί του. Εἶναι ἔγκλημα νά εἴμεθα μέσα στό Ναό καί τό μυαλό μας νά ταξιδεύει ἀκόμα καί σέ πονηρές παραστάσεις. Κλείσιμο λοιπόν καί σφράγισμα ὅλων τῶν αἰσθήσεων διά τῆς προσοχῆς καί προσευχῆς “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”.

Ἄν ὁ χριστιανός πού ἐκκλησιάζεται, καταφέρη ν᾿ ἀπομονωθῆ ἀπό τόν ὑλικό κόσμο, πού τόν περιβάλλει, τότε μπορεῖ – μέ τή Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος – νά φθάση (ἐν ἐκστάσει ψυχῆς) στή θέα τῆς Θριαμβεύουσας Ἐκκλησίας καί τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων τοῦ Θεοῦ.....