Ρύσαι ημάς από του πονηρού…

Στην εποχή του αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω ζούσε κοντά στη Βέροια ένας λόγιος χριστιανός, που έπεσε σε μια δαιμονική παγίδα.
Παρ’ όλο που συνήθιζε -όπως κάθε χριστιανός-να προσεύχεται με το «Πάτερ ημών» και να τελειώνει την προσευχή του με τα λόγια «ΡΥΣΑΙ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ», κάποια μέρα άνοιξε από περιέργεια ένα βιβλίο μαγείας που είχε πέσει στα χέρια του. Χωρίς, λοιπόν, να υπολογίζει τον κίνδυνο διάβασε λίγο, δοκιμαστικά, επικλήσεις του διαβόλου!Έτσι κάποια νύχτα, ενώ κοιμόταν, είδε στον ύπνο του ένα γιγαντιαίο αράπη, που του είπε:
-Ήρθα, επειδή με κάλεσες! Εμπρός, λοιπόν, αν θέλεις να σ’ εξυπηρετήσω, προσκύνησέ με!
Ο άνθρωπος έντρομος του αποκρίθηκε:
«Κύριον τον Θεόν μου προσκυνήσω και αυτώ μόνω λατρεύσω».
Τότε ο αράπης, γεμάτος θυμό, του έδωσε ένα φοβερό ράπισμα στο πρόσωπο και του είπε:
-Αφού δεν με προσκυνάς, τότε γιατί με προσκαλείς;

Στα μαύρα ντυμένη η Παναγία. π.Αυγουστίνος Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε χαρμόσυνος θεομητορικὴ ἑορτή. Ἑορτάζουμε τὴ γέννησι τῆς ὑπερ­α­γίας Θεοτόκου. Ποῖο εἶνε τὸ περιεχόμενο τῆς ἑορτῆς καὶ τί συναισθήματα μᾶς δημιουργεῖ;

Ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔτσι καὶ ἡ Παναγία ἀπὸ κάποιους ἦρθε στὸν κόσμο. Ποιός γεννή­θηκε ἀπὸ βράχο; Καν­είς. Ἀπὸ μιὰ μάνα κ’ ἕνα πατέ­ρα γεννηθήκαμε ὅλοι. Καὶ ἡ Παναγία εἶ­χε γονεῖς· τὴ μητέρα της τὴν ἔλεγαν Ἄννα, τὸν πατέρα της Ἰωακείμ.
Ἦταν εὐλαβέστατοι ἄν­θρωποι, ἀλλὰ ἄτεκνοι. Καὶ τότε ἡ ἀτεκνία ἐ­θεωρεῖτο ὄνειδος. Ὅποιος εἶχε παι­­διά, αὐτὸς ἐθεωρεῖτο εὐτυ­χής. Ὅποιος εἶχε πολλὰ παιδιά (5, 6, 7, 8…), τὸν μακαρίζανε. Ἐκεῖ­νες ἦταν πα­τριαρχικὲς οἰκογένειες. Τώρα τὰ παιδιὰ τὰ θε­­­ωροῦν συμ­φορά. Γεννοῦν ἕνα, μετὰ βίας δύο, παραπάνω ὄχι, στόπ! Αὐτὸ εἶ­νε μιὰ κατά­ρα. Τὸ ἄ­τεκνο λοιπὸν ἐκεῖνο ἀνδρόγυνο παρα­κα­λοῦ­σε τὸ Θεὸ μέρα – νύ­χτα νὰ τοὺς δώσῃ παιδί, γιὰ νὰ τοῦ τὸ ἀφιε­ρώσουν.

Το Θαύμα της Παναγίας που έσωσε τον Ορχομενό στην Κατοχή

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΟΝ ΟΡΧΟΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1943, ανήμερα των Γενεθλίων της Παναγίας μας οι Ιταλοί συνθηκολογούν. Μία ομάδα από κατοίκους του Ορχομενού Βοιωτίας πλησιάζουν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λειβαδιάς και ζητούν από την εκεί Ιταλική φρουρά να παραδώσει τον οπλισμό της. Διαφορετικά, τους απειλούν πως θα δεχθούν επίθεση από τους αντάρτες που βρίσκονται στην περιοχή του Τζαμαλιού (Διονύσου).

Οι Ιταλοί αρνούνται να παραδοθούν και ενημερώνουν τους Γερμανούς, οι οποίοι αφού κύκλωσαν και αφόπλισαν τους Ιταλούς έστειλαν εναντίον των Ορχομένιων την άλλη μέρα, 9 του Σεπτέμβρη, απόσπασμα με τεθωρακισμένα. Οι Ορχόμενιοι, που είχαν φθάσει στο μεταξύ στο σταυροδρόμι του Αγίου Ανδρέα, ανέτοιμοι και ανοργάνωτοι καθώς ήταν, σκόρπισαν στη γύρω περιοχή με κατεύθυνση οι περισσότεροι τον απόμερο Διόνυσο. Οι Γερμανοί όμως συνέχισαν την καταδίωξη με σκοπό να επιβάλλουν αντίποινα στον Ορχομενό, όπως ήταν η συνηθισμένη τακτική τους.

Πῶς ὁ διάβολος προσπαθεῖ νά μᾶς ἀφαιρέσει τήν εἰρήνη τῆς ψυχῆς (mp3).

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στό Ἀρχονταρίκι τοῦ Ἱ. Ἡσ. Ἀνάστασις Χριστοῦ - Ἐμμαούς στίς 6-12-09.
Πηγή εἰκόνας: http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ5biPBfO7-l69de2kItfntyvNVC076n6SIt_i1QtEO-I8VGMU&t=1&usg=__3Bk3Uef-It2TNgWqmOw9Tb9rBV0=
Διαβᾶστε ἀκόμη:

• ΕΙΡΗΝΗ (11)
• ΔΙΑΒΟΛΟΣ (13)
• ΨΥΧΗ (5)

Ἀποφθέγματα Ρώσων Ἁγίων καὶ Γερόντων

Προέλευση: http://www.geocities.com/lelefty/Russians.htm

Ὅσιοι Ὅσιος Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ Ἅγιος Σιλουανός Γέροντες μὲ ἀλφαβητικὴ σειρά: Ἀββᾶς Ναζάριος Γέροντας Ἱλαρίων Γέροντας Σωφρόνιος Πάτερ Ἀρσένιος Πάτερ Νικόλαος Πεκατῶρος Στάρετς Ἀντώνιος Στάρετς Βαρσανούφιος Στάρετς Ζαχαρίας Στάρετς Μπόρις Χόλτσεφ Στάρετς Σαμψὼν Σίβερς Ἄλλοι Ρῶσσοι Γέροντες

---

Ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ

«Χριστὸς Ἀνέστη, χαρά μου!».
«Ὅτε ἐλάλουν ἐκ τοῦ νοός μου συνέβαινον σφάλματα».
«Νηστεία δὲν εἶναι μόνο νὰ τρώῃ κανεὶς ἀραιά, ἀλλὰ καὶ νὰ τρώῃ λίγο. Δὲν εἶναι φρόνιμο αὐτὸς ποὺ νηστεύει, νὰ περιμένῃ μὲ ἀνυπομονησία τὴν ὥρα τοῦ γεύματος καὶ νὰ ρίχνεται μὲ βουλημία – σωματικὴ καὶ πνευματικὴ στὸ φαγητό. Ἡ ἀληθινὴ νηστεία ἐξ ἄλλου δὲν εἶναι μόνο στὸ νὰ δαμάζῃ κανεὶς τὸ σῶμα του, ἀλλὰ καὶ στὸ νὰ στερῆται, προκειμένου νὰ δώσῃ ψωμὶ σ᾿ ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει.»
«Ἀπόκτησε τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη καὶ χιλιάδες θὰ βροῦν κοντά σου τὴ σωτηρία».
«Ἂν εἶσαι σωστὸς χριστιανός, χιλιάδες ἄνθρωποι γύρω σου – βλέποντάς σε θὰ σωθοῦν.»
«Ἂς μὴν ἀκολουθοῦμε τὸ δρόμο τῆς ἀπογοητεύσεως, διακήρυττε, κτυπώντας χαρούμενα τὸ πόδι του στὸ ἔδαφος. Ὁ Χριστὸς τὰ νίκησε ὅλα. Ἀνέστησε τὸν Ἀδάμ. Ἔδωσε πάλι στὴν Εὔα τὴν ἀξιοπρέπειά της. Ἐθανάτωσε τὸν θάνατο».

Ἡ μεγαλύτερη ἐντολή (mp3)

Ὁμιλία -Κήρυγμα τοῦ π. Σάββα στό Εὐαγγέλιο τῆς ΙΕ΄Κυριακῆς τοῦ ἁγ. Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου («Νομικός τις πειράζων τόν Ἰησοῦν...»). Ἔγινε στό Καθολικό τοῦ Ἱ. Ἡσ. Ἀνάστασις Χριστοῦ, Ἐμμαούς.στίς 5-9-10.
Διαβᾶστε ἀκόμη ἤ καί ἀκοῦστε:

• Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ(MP3) (1)
• ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ (8)
• ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ (3) 

7 Σεπτεμβρίου Συναξαριστής. Προεόρτια Γεννέσεως Υπεραγίας Θεοτόκου, Σώζωντος, Ευόδου και Ονησιφόρου Αποστόλων, Ευψυχίου, Πέτρου Οσίου, Λουκά Οσίου, Κασιανής Οσίας, Ιωάννου Θαυματουργού.

Προεόρτια Γεννέσεως Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἑορτῆς.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Κατεπλάγη Ἰωσήφ.
Ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί, καὶ ἐξ ὀσφύος τοῦ Δαβίδ, ἡ Θεόπαις Μαριάμ, τίκτεται σήμερον ἡμῖν· διὸ καὶ χαίρει ἡ σύμπασα καὶ καινουργεῖται· συγχαίρει τε ὁμού, ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ. Αἰνέσατε αὐτὴν, αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν· Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται, καὶ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγάζουσα· Ἡ στεῖρα τίκτει, τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἡ Παρθένος σήμερον, καὶ Θεοτόκος Μαρία, ἡ παστὰς ἡ ἄλυτος, τοῦ οὐρανίου Νυμφίου, τίκτεται, ἀπὸ τῆς στείρας θεοβουλήτως, ὄχημα, τοῦ Θεοῦ Λόγου εὐτρεπισθῆναι· εἰς τοῦτο γὰρ καὶ προωρίσθη, ἡ θεία πύλη, καὶ Μήτηρ τῆς ὄντως ζωῆς.

Μεγαλυνάριον.
Ἐκ λαγόνων ἤδη στειρωτικῶν, τὴν καρποφορίαν, γεωργοῦσα τῶν ἀγαθῶν, ἡ Ἁγνὴ Παρθένος, προέρχεται τῷ κόσμῳ· λαοὶ μετ’ εὐφροσύνης, προεορτάσατε.

Ἀγάπη γιά τόν Χριστό Μας (τοῦ Γέροντα Παΐσιου)

Να κάνουμε το καλό από αγάπη για τον Χριστό


- Γέροντα, φοβάμαι, όταν σκέφτωμαι τα δύσκολα χρόνια που περιμένουμε.

- Τί φοβάσαι, μήπως πας στην κόλαση και βασανίζεσαι μαζί με τα ταγκαλάκια;

Το να λές: «βοήθησε με, Χριστέ μου, να πάω στον Παράδεισο, για να μη Σε στενοχωρήσω, γιατί είναι βαρύ μετά από όσα έκανες για μένα να με νιώθης στην κόλαση», αυτό το καταλαβαίνω.

Αλλά να θέλης να πας στον Παράδεισο, για να βολευτής, αυτό δεν έχει φιλότιμο.

Δεν το λέω αυτό, για να αφήσουμε ρέμπελη την ζωή μας, να κάνουμε αταξίες και να πάμε στην κόλαση, αλλά πολλές φορές μπαίνει μιά προσπάθεια (1): να κάνω το καλό, για να μη χάσω τον Παράδεισο.

Άγιος Νεομάρτυς Αθανάσιος

Κατά το έτος 1774, στις 8 Σεπτεμβρίου,
Μαρτύρησε ο Άγιος Αθανάσιος
(Από το νέο μαρτυρολόγιο του Αγ. Νικοδήμου)

Αθανασίω αγχόνη ώφθη κλίμαξ,
δι’ ης ανήλθε ουρανού εις το πλάτος.

Αυτός καταγόταν από μια περιοχή της Θεσσαλονίκης, που κοινά ονομάζεται Κουλακιά (σ.σ. σημερινή Χαλάστρα), γιος γονέων ευσεβών και κοσμικά επιφανών της περιοχής εκείνης, καθώς ο πατέρας του, που ονομαζόταν Πολύχρους, ήταν προεστός της περιοχής για πολλά χρόνια, ενώ η μητέρα του ονομάζονταν Λουλούδα και καταγόταν από βουλγαρικό γένος.

Αυτόν λοιπόν τον αοίδιμο Αθανάσιο τον σπούδασε καλά ο πατέρας του ο γέρο-Πολύχρους, πρώτα με τα λεγόμενα κοινά γράμματα, κι έπειτα τον έφερε στη Θεσσαλονίκη και τον έβαλε στο ελληνικό σχολείο, που εκεί ήταν τότε δάσκαλος ο Αθανάσιος ο Πάριος. Ήταν και ο νέος πολύ έξυπνος και επιμελής. Αφού έμαθε εκεί τα πρώτα γράμματα, ύστερα αναχώρησε για τον Άθωνα και πήγε στο σχολείο του Βατοπεδίου για μεγαλύτερη ωφέλεια. Εκεί ήταν τότε δάσκαλος ο Παναγιώτης ο Παλαμάς. Εκεί τελείωσε τα «γραμματικά» με καλή επίδοση και μετά διδάχτηκε και τη Λογική του Ευγένιου από τον δάσκαλο Νικόλαο τον Τζαρτζούλιο από το Μέτσοβο, ο οποίος στάλθηκε από την Μεγάλη Εκκλησία στον τόπο του σοφότατου δασκάλου Ευγενίου.

Πῶς ἕνας Τοῦρκος γνώρισε τόν Χριστό Μας

Πολυμερώς και Πολυτρόπως. ΠῺΣ ΕΝΑΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ. 

Μετάφραση Α. Α.

Πηγή: http://www.hristiyanforum.com/forum/showthread.php?t=4157

Διαβάστε τη συγκλονιστική μαρτυρία ενός Τούρκου που διηγείται πώς γνώρισε τον Χριστό.

Δεν ξέρω πως ακριβώς να αρχίσω αυτό το μήνυμα. Πριν σας καταθέσω τη μαρτυρία μου προσεύχομαι το Άγιο Πνεύμα να με φωτίσει και η μαρτυρία μου αυτή να βοηθήσει όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους να γνωρίζουν τον Κύριο.

Με λένε Rϋstϋ και είμαι γεννημένος το 1987 από μουσουλμανική οικογένεια. Παρ’ όλο που οι γονείς μου δεν επέμεναν σ’ αυτό, από 6 ετών παρακολούθησα μαθήματα μελέτης του Κορανίου και απόκτησα πολλές γνώσεις σχετικά με το Ισλάμ. Το περιβάλλον μου ήταν μουσουλμανικό και τα άτομα που με συμβούλευαν ήταν από τα πιο αφοσιωμένα στο Ισλάμ. Για το λόγο αυτό, αρχικά, προχωρούσα με ταχείς ρυθμούς προς την Ισλαμική θρησκεία και πίστευα βαθειά στο Θεό. Όσο μεγάλωνα πλήθαιναν οι αναζητήσεις μου και αποκτούσα όλο και περισσότερες γνώσεις. Αργότερα έγινα μέλος κάποιων πολύ φανατικών κοινοτήτων όμως δεν μπορούσα εκεί να βρω το Θεό που αναζητούσα. Δεν με ικανοποιούσε η λατρεία, δεν με ανέπαυε. Αντιμετώπισα δυσκολίες πνευματικές και υλικές. Είχα προβλήματα με την οικογένειά μου και το φιλικό μου περιβάλλον που μαζί με τα ψυχικά προβλήματα με οδηγούσαν στο γκρεμό.

Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας

Ψυχὴ καὶ Νοερὰ Ἐνέργεια

Ἔχει λεχθεῖ ὅτι ἡ Ἐκκλησία,  ἡ Ὀρθοδοξία ἔχει σκοπὸ νὰ μᾶς θεραπεύσει, νὰ μᾶς κάνει πνευματικὰ ὑγιεῖς. Οἱ Πατέρες μᾶς λένε ὅτι ἡ πρώτη παρακοὴ ποὺ ἔκανε ὁ ἄνθρωπος (ὁ Ἀδὰμ) στόν Θεό εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὸ χάσιμο τῆς κοινωνίας του μὲ τὸν Θεό. Ἔγινε αὐτὸ ποὺ λέμε: ἀμαύρωση τοῦ «κατ’ εἰκόνα».

Γνωρίζουμε ὅτι στὴν ψυχὴ μᾶς εἶναι ἀποτυπωμένη ἡ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Ἡ εἰκόνα, ὅμως, αὐτὴ τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἀμαυρωθεῖ, ἔχει «μουτζουρωθεῖ» λόγω τῆς ἁμαρτίας. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀμαύρωσης εἶναι τὸ ἑξῆς: αὐτὴ ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔχουμε μέσα μας νὰ μὴν γίνεται πλέον φανερὴ στὶς ἐνέργειές μας, στή ζωή μας.

 Ἔτσι, λοιπόν, ὅλος ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀσθενής, εἶναι ἄρρωστος. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι, δυστυχῶς, «μουτζουρωμένος»… ἀπ’ τὴν κορφὴ ὡς τὰ νύχια! Οἱ ἐνέργειες ποὺ κάνει, οἱ ἐνέργειες τῆς ψυχῆς, ὅπως οἱ σκέψεις ἢ τὰ συναισθήματα καὶ οἱ ἐπιθυμίες, εἶναι ὅλες ἄρρωστες.

Εἶναι ἀπαραίτητο κατ’ ἀρχήν νὰ σημειώσουμε ὅτι ὁ Θεός ἔχει οὐσία καί ἐνέργειες. Ἡ ἀνθρώπινη ψυχὴ «ἡ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ κτισθεῖσα» ἔχει ἐπίσης οὐσία (διαφορετική ἀπό τήν τοῦ Θεοῦ), ἔχει καὶ ἐνέργειες. Ὁ Θεὸς ἔχει: α)οὐσία, ποὺ δὲν ξέρουμε τί εἶναι (καθόλου δὲν ξέρουμε τί εἶναι ὁ Θεὸς στὴ οὐσία Του), καί β) ἐνέργειες(οἱ ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ εἶναι μεθεκτές ἀπό ἐμᾶς, δηλαδή μποροῦμε νά μετέχουμε σ’ αὐτές, νά τίς ζοῦμε).

Ὁμοφυλοφιλία. Ἡ προβληματική γύρω ἀπό τήν ὁμοφυλοφιλία (π. Σαράντη Σαράντου).

π. Σαράντη Σαράντου, ἐφημερίου Ι.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου ᾿Αμαρουσίου

Ἡ προβληματική γύρω ἀπό τήν ὁμοφυλοφιλία.
Ἡ παιδαγωγική τῶν γονέων πρός ἀποφυγή τῆς ὁμοφυλοφιλίας. 

Μέ διάφορες τηλεοπτικές ἐκπομπές ἐπιχειρεῖται τά τελευταῖα πέντε- δέκα χρόνια νά ἰσοπεδωθεῖ κάθε ἠθικό κριτήριο κυρίως στήν πατρίδα μας, ἀλλά καί γενικά στήν παγκοσμιοποιούμενη παγκόσμια κοινότητα. Ἔντονα προβάλλονται τύποι ὁμοφυλοφίλων ὡς δυναμικές κοινωνικές προσωπικότητες, πού μποροῦν νά ἀποτελέσουν πρότυπα πρός μίμηση ἀπελευθερωμένων ἀνθρώπων καί καταξιωμένων σ' ὅλα τά ἐπίπεδα ζωῆς.

Οἱ τηλεοπτικές δημοσιογραφικές κάμερες ἔχουν στραφεῖ ἄπειρες φορές τόσο στόν πρόεδρο τῶν ὁμοφυλοφίλων, ὅσο καί στά διαφη-μιζόμενα μέλη τοῦ νεοσύστατου συλλόγου καί φυσικά στίς δραστη-ριότητές τους. Ὑπενθυμίζουμε πολύ συνοπτικά ὅτι πασχίζουν νά μᾶς περάσουν τό μήνυμα ὅτι αὐτοί εἶναι οἱ ὑγιέστεροι τῶν ἀνθρώπων, ἐνῷ ὅσοι δέν ἀνήκουν στό κλάμπ τό δικό τους εἶναι οἱ ἀσθενεῖς.

Πρό τετραετίας περίπου παρακολούθησα μία τηλεοπτική συζήτηση. Βασικός προσκεκλημένος ἦταν ἕνας ταλαίπωρος ὁμοφυλόφιλος, ὁ ὁποῖος, ὅπως εὔκολα καταλάβαινε ὁ μέσος τηλεθεατής, εἶχε δελεασθεῖ ἀπό τή διοργανώτρια τῆς τηλεσυζήτησης μέ τήν ὑπόσχεση χρηματικῆς ὑποστήριξης.

Πνευματικὸς Ἀγώνας Πειρασμοί Διδαχές Ἁγίου Νεκταρίου

Πνευματικὸς Ἀγώνας

Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας.
Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατὶ αὐτὲς δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ἀποτελοῦν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό.
Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστεῖτε ν᾿ ἀποβάλετε τὰ πάθη τῆς ψυχῆς. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρῆστε την ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σᾶς πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὶς θεῖες δωρεές.
Παιδιά μου ἀγαπητά, ὅλη σας ἡ ἀσχολία καὶ ἡ φροντίδα σ᾿ αὐτὰ νὰ εἶναι. Αὐτὰ ν᾿ ἀποτελοῦν σκοπὸ καὶ πόθο σας ἀσταμάτητο. Γι᾿ αὐτὰ νὰ προσεύχεστε στὸ Θεό.
Νὰ ζητᾶτε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ὅταν Τὸν βρεῖτε, σταθεῖτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατὶ ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρεῖτε τὸν Κύριο, ταπεινωθεῖτε μέχρι τὸ χῶμα, γιατὶ ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ἐνῶ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.

6 Σεπτεμβρίου Συναξαριστής Θαύμα Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς, των Αγίων Ευδοξίου, Ρωμύλου, Ζήνωνος, Μακαρίου και των συν αυτών 11000 μαρτύρων και 1104 Στρατιωτών, Καλοδότης, Φαύστου Πρεσβυτέρου, Μακαρίου και Ανδρέα, Βίβου Οσιομάρτυρα, των Αγίων Κυριάκου, Διονυσίου και Ανδρέα, Ανδροπελαγίας και Θέκλας, Θεοκτίστου Ναυκλήρου, Κυριάκου Δημότη, Σαραπάβωνος Βουλευτού, Εγκαίνια Ναού Υπεραγίας Θεοτόκου.

Θαῦμα Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὶς Χωναὶς

Σὲ κάποιο μέρος τῆς Φρυγίας χτίσθηκε ἕνας ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἀπὸ ἕναν χριστιανὸ ποὺ εἶχε γιατρευτεῖ ἡ κόρη του ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο.
Στὸ ναὸ ζοῦσε ἕνας εὐσεβὴς ἀσκητὴς ὁ Ἄρχιππος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στράφηκαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν γιὰ τὰ θαύματα ποὺ γίνονταν. Ὅρμησαν τότε νὰ καταστρέψουν τὸ ναὸ καὶ νὰ δολοφονήσουν τὸν Ἄρχιππο.
Ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος, ὁ ὁποῖος ἐξουδετέρωσε τοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτοὶ ὅμως δὲ σταμάτησαν θέλησαν νὰ ἐκτρέψουν ἕνα ποταμὸ νὰ πνίξουν τὸν Ἄρχιππο, καὶ νὰ καταστρέψουν τὸ ναό. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σταματᾷ τὰ νερὰ καὶ προστάζει νὰ χωνευθοῦν, κατὰ παράδοξο τρόπο ἕως καὶ σήμερα στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὰ νερὰ χωνεύονται καὶ γι’ αὐτὸ τὸ μέρος ὀνομάστηκε Χώναις.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς νεφέλη ὡράθης ἐπισκιάζουσα, Μιχαὴλ Ταξιάρχα τῷ σῷ ἁγίῳ ναῷ, ὑετίζων δαψιλῶς ὕδωρ ἀθάνατον· ὅθεν ὡς ἄλλην κιβωτόν, διεφύλαξας αὐτόν, καὶ ῥείθρων τῶν ποταμίων, τὸν ῥοῦν ἠκόντισας πόρρω, πρὸς εὐφροσύνην τῶν ψυχῶν ἡμῶν.