18 Μαΐου 2014
Ο Άγιος Γεράσιμος Β´ ο Παλλαδάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, που έζησε κατά τον 17ο
αιώνα, είναι ένας από τους διαπρεπέστερους λόγιους ιεράρχες της
περιόδου της τουρκοκρατίας, που παρέμεινε σχεδόν στην «αφάνεια» για
πολλά χρόνια, αν και διακρίθηκε για την αγιότητα και την ακτινοβολία της
προσωπικότητάς του, καθώς και την πολύπλευρη πνευματική του
δραστηριότητα.
Βιογραφία του αγίου Γερασίμου έγραψε
εβδομήντα χρόνια μετά την κοίμησή του, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας
Γεράσιμος Γ’ ο Γημάρης (1783-1788). Γεννήθηκε στο χωριό Σκιλλούς της
Κρήτης, τη σημερινή Καλλονή, μεταξύ των ετών 1625 και 1630. Πατέρας του
ήταν ο Θεόδωρος Παλλαδάς πρωτοπρεσβύτερος στον Χάνδακα (Ηράκλειο)
ονομαστός για την μόρφωση και τη ρητορική του ικανότητα και μητέρα του
η Στυλιανή, το γένος Μαρά. Η οικογένειά του, από τον πατέρα του, ήταν
λευιτική και ανέδειξε γνωστές προσωπικότητες στην Κρήτη. Μετά την
κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους η οικογένεια του πήγε στα
Επτάνησα.
Αφού διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα και
πήρε τα πνευματικά εφόδια από τον πατέρα του κατά τη διάρκεια της
παραμονής της οικογένειας του στα Επτάνησα πήγε για σπουδές στην
Βενετία. Η μόρφωσή του ήταν μεγάλη, καθώς γνώριζε άριστα την αρχαία
ελληνική, λατινική και εβραϊκή γλώσσα, και κατείχε σε βάθος τη
θεολογία, φιλοσοφία κ. λ. π.






