"Σταχυολόγηση
καί διασκευή κειμένων
ἀπό
τά «Πνευματικά Γυμνάσματα»
τοῦ
ὅσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου"
Ἀξίζει
ν᾿ ἀγαπᾶμε τό Θεό περισσότερο ἀπό
κάθε ἄλλο καλό, γιατί ὁ Θεός εἶναι τό
πλήρωμα ὅλων τῶν τελειοτήτων καί ὅλων
τῶν ἀγαθῶν πού μπορεῖς νά βάλεις μέ
τό νοῦ σου:
τῆς
ὡραιότητος, τῆς σοφίας, τῆς δυνάμεως,
τῆς ἁγιότητος, τῆς μεγαλειότητος, τῆς
ἀγαθότητος, τῆς ἀπειρίας, τῆς ζωῆς,
τῆς εἰρήνης, τῆς ἀλήθειας, τῆς
βασιλείας, τῆς δικαιοσύνης καί τῆς
σωτηρίας. Καί πάλι, ὅλ᾿ αὐτά δέν εἶναι
ὁ Θεός, ἀλλά «τά περί τόν Θεόν».
Ὁ Θεός εἶναι ὕπαρξη
ἄπειρα ἀνώτερη ἀπ᾿ ὅλ᾿ αὐτά.
Τό
τονίζει ἐπιγραμματικά ὁ θεοφόρος
Μάξιμος, γράφοντας:
«Πάντων
τῶν ὄντων καί μετεχόντων (δηλ. τῶν
κτισμάτων) καί μεθεκτῶν (δηλ. τῶν
ἀκτίστων δυνάμεων καί ἐνεργειῶν τοῦ
Θεοῦ στίς ὁποῖες μετέχουν τά κτίσματα)
ἀπειράκις ἀπείρως ὑπερεξήρηται ὁ
Θεός» (μθ΄, Α΄ ἑκατ.
περί θεολογίας).