Παράκληση γιά προσπάθεια-μετάνοια

  Β. Ο ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

Δέν δίσταζε ὁ Ὅσιος γέροντας Πορφύριος ἀκόμη καί νά παρακαλεῖ τόν ἐξομολογούμενο, ὥστε νά προσπαθήσει νά μετανοήσει.

Διηγεῖται πνευματικό του παιδί: «Ἤθελε ν’ ἀποβάλω μιὰ κακὴ συνήθεια∙ μοῦ τὸ ζητοῦσε ἐκεῖνος ὁ ἅγιος ἐμένα τῆς ἁμαρτωλῆς μὲ τοῦτα τὰ λόγια: «Δὲν ἔχει τόσο χατήρι ὁ Γέροντας; Κάνε το γιὰ τὸ χατήρι μου», ἤ «Πὲς στὸν ἄνδρα σου ὅτι τὸν παρακαλεῖ ὁ Γέροντας νὰ σοῦ συμπαρασταθεῖ σ’ αὐτήν σου τὴν προσπάθεια».

Ἑρμηνεία Παλαιᾶς Διαθήκης (Ε΄) – (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία)

          IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

Δημητσάνα, Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου 17 Ἀπριλίου 2015

ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ

(Ἡ ἑρμηνεία παρά τήν συντομία της καί τήν ἁπλότητά της εἶναι ἐπιστημονική)

Ἡ ἐργασία αὐτή προσφέρεται στούς ἀναγνῶστες σέ συνέχειες ἑκάστη Δευτέρα καί Παρασκευή διά ἐξεύρεση λαθῶν ἐκ μέρους τους καί ἐνημέρωσή μας πρός διόρθωση, πρίν ἀπό τήν τελική δημοσίευση τοῦ ἔργου.

Ἡ θυσία τοῦ Ἰσαάκ (22,1-19)

(Προλογικό σημείωμα τῆς περικοπῆς)

Στό περιστατικό τῆς περικοπῆς μας ὁ Ἀβραάμ ἀποδεικνύεται ἥρωας πίστεως, γιατί ὑπήκουσε χωρίς γογγυσμό στό σκληρό αἴτημα τοῦ Θεοῦ νά Τοῦ θυσιάσει τόν ἀγαπημένο του υἱό Ἰσαάκ! – Ποτέ ὁ Θεός δέν εἶχε ὑποδείξει τόπο, τό ποῦ θά γινόταν θυσία, παρά μόνο γιά τήν ἐδῶ θυσία τοῦ Ἰσαάκ (στίχ. 2)· αὐτό γίνεται γιατί ἡ θυσία αὐτή προεικονίζει τήν θυσία τοῦ Χριστοῦ, πού προσφέρθηκε στόν Γολγοθᾶ, κοντά στόν ὁριζόμενο ἐδῶ τόπο. Σάν ἄσπλαγχνος φαίνεται ὁ πατέρας Ἀβραάμ νά φορτώσει τά ξύλα στούς ὤμους τοῦ μελλοθάνατου υἱοῦ του (στίχ. 6)! Αὐτό γίνεται γιατί ὁ Ἀβραάμ, κινούμενος ἀπό τόν Θεό, ἀντιγράφει τό μέλλον: καί ὁ Χριστός ἀνέρχεται στόν Γολγοθᾶ βαστάζοντας τό ξύλο τοῦ Σταυροῦ. Ὁ γενναῖος καί μεγάλος στήν πίστη Ἀβραάμ σήκωσε τήν μάχαιρα γιά νά θυσιάσει τόν υἱό του, ἀλλά ὁ Θεός τόν ἐμπόδισε (στίχ. 10 -12). Ἡ θυσία τελέστηκε κατά τήν διάθεση καί ὁ Ἀβραάμ δικαιώθηκε ἀπό τόν Θεό (βλ. Ἑβρ. 11,17. Ἰακ. 2,21). Καί τοῦ ἐδείχθη ἕνας κριός κρεμασμένος ἀπό τά κέρατά του στό φυτό Σαβέκ, τόν ὁποῖο θυσίασε ἀντί τοῦ υἱοῦ του Ἰσαάκ (στίχ. 13). Στόν κριό αὐτό οἱ Πατέρες εἶδαν τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο κρεμάμενο ἀπό τόν Σταυρό.

Ἡ ταραχή τῆς ψυχῆς καί ὁ ἐχθρός_mp3

Π. Σάββας 2009-12-06_ΠΩΣ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑΡΑΞΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 6-12-2009 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

Τί ἔμαθα ἀπό τόν Παπα-Στέφανο-Διδάσκει ταπείνωση

ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

Κάποτε ήρθαν στην καλύβα μου, έλεγε κάτι Ιερωμένοι από Ρωσία. Ήταν δεσποτάδες, αρχιμανδρίτες καί κανά-δύο παπάδες. Πλούσιοι όλοι. Τούς έφερε κάποιος γνωστός μου, έλεγε.

Αλλά όλοι τους γκρίνιαζαν για τήν βρωμιά καί τήν ακαταστασία πού επικρατούσε μέσα στο κελί μου.

Όλοι γκρίνιαζαν άλλα ειδικά ένας πανύψηλος Ρώσος Αρχιμανδρίτης αυτός το παραξήλωσε.

-Τί ήρθαμε εδώ να δούμε; έλεγε καί ξανάλεγε. Πάμε να φύγουμε. Φορούσε άσπρο κολάρο, ολόχρυσα μανικετόκουμπα καί έλαμπε από σχολαστική καθαριότητα.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ-ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ  ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015

---

7:45    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

            ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

            ΑΙΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

---

8:05  ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ   ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΥ_ΜΕΡΟΣ Γ΄

---

 9:00   ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΥΜΝΟΙ

---

 9:08 ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΙΜ. ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ_ΣΥΝΕΧΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ_ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΘΕΟ_11-2-2012 (ΧΡΟΝΟΣ: 46:29)

---

 9:55  ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ 

---

10:06 ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ  ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ  ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ (ΧΡΟΝΟΣ: 30:20 ΛΕΠΤΑ)

---

10:37  ΗΧΗΤΙΚΟ ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ-

---

   10:45 ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΥΜΝΟΙ-ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ_Π. Κ. ΣΤΑΜΟΣ (ΧΡΟΝΟΣ 4 ΛΕΠΤΑ)

---

10:49 ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ  ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ  ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ (ΧΡΟΝΟΣ: 31:39 ΛΕΠΤΑ)

---

11:21 ΑΙΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

---

11:37 ΟΜΙΛΙΑ Π. ΑΘΑΝ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ_ΑΝΑΛΥΣΗ ΨΑΛΜΩΝ (ΧΡΟΝΟΣ: 1 ΩΡΑ & 20 ΛΕΠΤΑ)

Ὁ προστάτης τοῦ μοναστηριοῦ

Ο π. Πορφύριος αφηγείται:

«Ήταν ένα Μοναστήρι, όπου όλοι οι μοναχοί είχαν γεράσει και πεθάνει, εκτός από έναν, που ζούσε εκεί σαν ερημίτης. Ο μοναχός αυτός ήταν τελείως αγράμματος, αλλά είχε δυνατή και απλή πίστη. Καθώς έκανε τις ακολουθίες του και τα διακονήματά του, πίστευε ότι ο Χριστός και οι άγιοι είναι ζωντανοί και τον συντροφεύουν, γι’ αυτό και τους μιλούσε τακτικά, όπως μιλά κανείς σε ζωντανούς ανθρώπους.

Μια μέρα που βγήκε από το Μοναστήρι, μπήκαν σ’ αυτό ληστές, έκλεψαν ότι βρήκαν, τα φόρτωσαν στα ζώα τους κι έφυγαν. Όταν επέστρεψε ο μοναχός και είδε το γυμνωμένο Μοναστήρι, ταράχθηκε. Αμέσως έτρεξε στο Ναό, που ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, στάθηκε μπροστά στον Άγιο Νικόλαο, στάθηκε μπροστά στον προστάτη του Μοναστηριού άγιο και άρχισε να διαμαρτύρεται:

Ἡ ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπό τούς Λατίνους (12 Ἀπριλίου 1204)

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης

από τους Λατίνους (12 Απριλίου 1204)

 

του Κων. Α. Οικονόμου δασκάλου –συγγραφέα

 

ΓΕΝΙΚΑ: Η Δ' Σταυροφορία (1201-4) έχοντας στόχο την απελευθέρωση από τους Μουσουλμάνους των Ιεροσολύμων, παρέκκλινε από το στόχο της και οι Σταυροφόροι κατέλαβαν τελικά την Κωνσταντινούπολη καταλύοντας το Βυζάντιο Αυτοκρατορία, διασπώντας την επικράτειά της σε μικρά φράγκικα κρατίδια υπό την υψηλή παπική εποπτεία. Ως ιστορικό γεγονός, η Δ' Σταυροφορία υπήρξε αποτέλεσμα θρησκευτικών αισθημάτων, ελπίδων των Σταυροφόρων για ηθική ανταμοιβή, επιθυμίας κέρδους και περιπετειών. Όμως, η επικράτηση των υλικών συμφερόντων επιβεβαιώθηκε με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Στις αρχές του 13ου αιώνα η Παλαιστίνη ανήκε στους διαδόχους του Άραβα Σαλαντίν, οι οποίοι ήλθαν σε εμφύλια σύγκρουση. Αυτό έδειχνε ευνοϊκό για την τύχη της Σταυροφορίας που ετοιμαζόταν στη Δύση. Στα χέρια των Σταυροφόρων, είχαν μείνει η Άκκρα, η Ανιόχεια της Συρίας και η Τρίπολη της Παλαιστίνης. Από τον ια΄αιώνα, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπέφερε από εσωτερικά προβλήματα, διευκολύνοντας τα σχέδια της παπικής συμμαχίας. Χρονιά σταθμός ήταν το 1071 όταν στο Ματζικὲρτ ο βυζαντινὸς στρατὸς ηττήθηκε απὸ τους Σελτζούκους, χάνοντας βασικά ερείσματα στη Μ. Ασία, ενώ το ίδιο έτος χάθηκε από τους Νορμανδούς και η τελευταία βυζαντινή πόλη στην Ιταλία, η Βάρις (Bari). Οι προσπάθειες των Κομνηνών δεν είχαν φέρει αποτελέσματα και η βυζαντινή οικονομία υποχώρησε στη δύναμη ιταλικών πόλεων, στις οποίες είχαν παρασχεθεί σημαντικά προνόμια (Βενετία, Πίζα, Γένουα) με αντάλλαγμα στρατιωτικὴ βοήθεια.

Ἡ ἀκτημοσύνη, τό ἄγχος γιά τά βιοτικά καί ἡ Θεία Χάρη_mp3

Π. Σάββας 2011-09-18_Η ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗ, ΟΙ ΒΙΟΤΙΚΕΣ ΜΕΡΙΜΝΕΣ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ_(ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ Β΄ΜΕΡΟΣ)_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-09-2011 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Ἡ σπουδαιότητα τοῦ Γάμου κατά τόν ἱερό Χρυσόστομο

Ο ιερός Χρυσόστομος σημειώνει τα εξής αξιοπρόσεκτα, τα οποία υπογραμμίζουν τη σπουδαιότητα του Μυστηρίου του Γάμου, αφού ο ίδιος ο Θεός εμπνέει την ισχυρή αυτή αγάπη και έλξη ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα, ώστε να αποχωρίζονται ευχαρίστως όλα τα προσφιλή τους πρόσωπα προκειμένου να έλθουν σε κοινωνία Γάμου:

«Το μυστήριο αυτό είναι μεγάλης σημασίας. Αλλά, πες μου, πως είναι μεγάλης σημασίας; Διότι η κόρη, που όλο τον καιρό μένει στο σπίτι και δεν είχε δει ποτέ γαμβρό, από την πρώτη ημέρα τόσο πολύ τον ποθεί και τον αγαπά, σαν να είναι δικό της σώμα. Ο άνδρας πάλι, αυτήν που

ποτέ δεν την είδε, με την οποία δεν μίλησε ποτέ, και εκείνος από την πρώτη ημέρα την προτιμά από όλους και από τους φίλους, και από τους συγγενείς και από τους δικούς του γονείς» (ΕΠΕ 27,170).

Αλλά και οι γονείς των μελλονύμφων με χαρά δίδουν ό,τι πρέπει για την κόρη τους χωρίς να στεναχωρούνται:

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός: Ἀκόμη βαρύ σοῦ φαίνεται;

«Άκουσε, παιδί μου, να σου ειπώ. Η τελεία αγάπη είναι να πουλήσης όλα σου τα πράματα, να τα δώσης ελεημοσύνη και να πηγαίνης και εσύ να εύρης κανένα αυθέντη να πουληθής σκλάβος. Και όσα πάρης, να τα δώσης όλα. Να μη κράτησης ένα άσπρο. Ή μπορείς να το κάμης αυτό να γένης τέλειος; Βαρύ σου φαίνεται… Δεν ημπορείς να το κάμης αυτό; Κάμε άλλο: Μη πουληθής εσύ σκλάβος. Μόνο πούλησε τα πράματά σου. Δώσε τα όλα ελεημοσύνη. Το κάμνεις; Ακόμη βαρύ σού φαίνεται και αυτό. Ας έλθωμε παρακάτω. Δεν ημπορείς να δώσης όλα σου τα πράγματα. Δώσε τα μισά. Δώσε από τα τρία ένα. Δώσε από τα πέντε ένα. Ακόμη βαρύ σου φαίνεται.

Ἡ ἀλήθεια γιά τή Νέα Ἐποχή_1_mp3

Π. Σάββας 2009-06-14_Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-06-09 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Ἀρχονταρίκι).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Εἰρωνεία καί καταφρόνησις

Κωστής Παλαμάς και Ρωμηοσύνη

  Ορμώμενος από τα τοιαύτα του Κρουμπάχερ ως και από την καθημερινήν εμπειρίαν του λαού και την πρόσφατον ιστορίαν του έθνους, ο Παλαμάς τονίζει ότι όχι μόνον το Ρωμιός, αλλά και το Έλλην χρησιμοποιείται κάποτε με ουχί καλήν σημασίαν.
Γράφει ως εξής, “Ακόμη και τα ονόματα Έλλην, Έλληνες, ελληνικά Πράγματα κ.τ.λ κάθε που παρουσιάζονται στη ζωή, οπωσδήποτε βαλμένα, με όλο τους τον κλασσικό φωτοστέφανο, χρησιμοποιούνται κ’ εκείνα, κατά την περίσταση, ειρωνικώτατα και καταφρονετικώτατα.  Όμως για τούτο κανενός δεν πέρασε από το νού να τα στείλη στο λοιμοκαθαρτήριο” .

Δυσκολεύομαι νά πιστεύσω στό Θεό, ἀφοῦ δέν Τόν βλέπω.

Τον προπάππο σου, ενώ δεν τον είδες, πιστεύεις ότι υπήρχε, γιατί σου τον περιέγραψε ο παππούς σου και γιατί είναι λογικό να έχεις ανάμεσα στους προγόνους σου και κάποιον προπάππο. Έτσι και με το Θεό, ενώ δεν Τον βλέπουμε, πιστεύουμε στα λόγια των μαθητών του Χριστού, που Τον είδαν και θυσιάστηκαν γι’ Αυτόν. Επίσης είναι λογικό να δεχθούμε ότι ο πολύπλοκος και πανέμορφος κόσμος πρέπει να έχει κάποιο πάνσοφο και πανίσχυρο Δημιουργό.

Πολλά πνευματικά πράγματα στη ζωή μας, όπως την αγάπη, την ευγνωμοσύνη, τη ζήλια, δεν τα βλέπουμε, αλλά τα ζούμε. Επίσης πολλά υλικά πράγματα, όπως τον αέρα, δεν τα βλέπουμε, όμως τα αισθανόμαστε. Τον ήλιο οι τυφλοί δεν τον βλέπουν, όμως αισθάνονται την ύπαρξή του με τη θερμότητά του.

Τό ταξίδι τῆς Μετάνοιας (Γέροντας Ἀμβρόσιος )

 Να πάς τώρα στον Θεό;
Που θα πας με άδεια βαλίτσα; Πρέπει να γεμίσεις τη βαλίτσα σου. Αυτόν τον καιρό είναι άδεια. Πώς θα πας στον Κύριο;

Γέροντας Αμβρόσιος

Πηγή:  dakriametanoias.blogspot.ca 

http://www.diakonima.gr/2015/04/19/%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%B3%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CF%81/