Παρηγοριά… ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς

Το 1995 ένας δικηγόρος, ευλαβής, υγιέστατος, νέος, ωραίος και μοιραίος επισκέφτηκε με χριστιανική αγάπη, μαζί με δυο ακόμη χριστιανούς ορθοδόξους ένα άσυλο ανιάτων κάπου στην Αθήνα. Σε ένα θάλαμο άνοιξε καλοπροαίρετο διάλογο παρηγοριάς με έναν κατάκοιτο ανίατο νεαρό, τελείως και για πάντα ανάπειρο-τετραπληγικό. Υπομονή αδελφέ μου, του είπε ο δικηγόρος, με την αθέλητη και κρυφουπερήφανη σιγουριά της υγείας μπροστά στον κατάκοιτο.

Η απάντηση του τετραπληγικού αναπάντεχη, άμεση, συγκλονιστική:

Χανιά: Τά σχολεῖα πού δέν θά ἐφαρμόσουν θεματική ἑβδομάδα, δημιουργικές ἐργασίες καί μαθητεία

Η ΕΛΜΕ Χανίων χαιρετίζει τις αποφάσεις των συναδέλφων σε όσα σχολεία έχουν πάρει αποφάσεις με πρακτικά, δηλώνοντας την πρόθεσή τους να μην υλοποιήσουν το περιεχόμενο των εγκυκλίων του υπουργείου για θεματική εβδομάδα, δημιουργικές εργασίες και μαθητεία.

Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες του υπουργού και των σχολικών συμβούλων να μας πείσουν για την επιστημονική και μαθησιακή αξία αυτών των επιλογών, οι συνάδελφοι αντιλαμβάνονται τους πραγματικούς στόχους.

Άλλωστε, οι δηλώσεις του υπουργού στη βουλή, όπου συνέδεσε την οποιαδήποτε αλλαγή στο σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ με την αξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολιών.

Τα Χανιά δεν είναι η εξαίρεση! Δεκάδες ΕΛΜΕ πανελλαδικά  έχουν πάρει αντίστοιχες αποφάσεις και τα σχολεία το ένα μετά το άλλο αρνούνται να υλοποιήσουν τις εγκυκλίους. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Γαβρόγλου αναγκάστηκε να μιλήσει για μια ακόμα φορά για υποχρεωτικότητα.

Υπενθυμίζουμε, όμως, ότι το ίδιο «υποχρεωτική» παρουσιαζόταν και η αξιολόγηση από τις προηγούμενες ηγεσίες του υπουργείου, αλλά το εκπαιδευτικό κίνημα μπλόκαρε και κατάργησε στην πράξη την όποια «υποχρεωτικότητα». Τέλος, το ίδιο «επιστημονική» παρουσιαζόταν και η «τράπεζα θεμάτων» πριν λίγα χρόνια, ώσπου να αποδειχθεί στην πράξη ότι ο μόνος στόχος της ήταν να μειώσει τους μαθητές που φοιτούσαν στα ΓΕΛ.

Εἶναι Ὀρθόδοξοι οἱ Νεορθόδοξοι;

Τοῦ π. Μάρκου Κ. Μανώλη (†)

 

Ὁ π. Θεόκλητος ἀπαντᾶ εἰς τὸν κ. Γιανναράν

 

«Στὸ βιβλιαράκι του «ἐρωτικῶν ἀµφιλογίες» καὶ στὴ σελίδα 56, ἀπαντώντας στὸν ἰσχυρισµό µου ὅτι: «Ὁ ὅρος ἔρως δὲν ὑπάρχει στὴν πατερικὴ ὁρολογία γιὰ τὶς σχέσεις τῶν ἀνθρώπων. Ἔρως εἶναι ἡ φλογερὴ ἀγάπη, ποὺ ἀναφέρεται µόνον στὸν Θεὸ καὶ δὲν ἔχει καµµία θέση οὔτε πρὸ τοῦ γάµου, οὔτε µέσα στὸν γάµο», γράφει τὰ ἑξῆς: «∆ὲν ἔχει νόηµα νὰ παραθέσει κανεὶς τὶς πλήθουσες ἀναφορὲς τῆς πατερικῆς γραµµατείας στὸν ἀνθρώπινο ἑτερόφυλο ἔρωτα καὶ στὴ δυναµικὴ τῆς εἰκόνας τοῦ τριαδικοῦ τρόπου τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς «κενώσεως» τοῦ Χριστοῦ, ποὺ αὐτὸς ὁ ἔρωτας ἀντανακλᾶ.

«∆ὲν ἔχει νόηµα;» ἀπαντᾶ ὁ πατήρ. «Ὄχι µόνο ἔχει, ἀλλὰ ἡ λύση τοῦ προβλήµατος εἶναι ἡ παράθεση τῆς σχετικῆς πατερικῆς γραµµατείας. Λοιπὸν «ὅπερ ἔδει δεῖξαι», ὅπως λένε καὶ οἱ µαθηµατικοί. Φέρε µας δύο, τρία, πέντε κείµενα Πατέρων, ποὺ ἀποδέχονται τὸν ἑτερόφυλο ἔρωτα ὡς ἀναµάρτητον, ὡς διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν θεῖον ἔρωτα καὶ ἰδοὺ οἱ νεορθόδοξοι εἶσθε πλέον ὀρθόδοξοι». Ἂν µπορῆτε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες νὰ φέρετε µαρτυρίες ὅτι....

δέχονται οἱ Ἅγιοι Πατέρες τὸν ἑτερόφυλο ἔρωτα, τότε πραγµατικὰ εἶσθε ὀρθόδοξοι.

Οἱ δοκιμασίες λευκαίνουν τήν ψυχή

Αι δοκιμασίαι λευκαίνουν την ψυχήν

 

Μας διδάσκει ο Απ. Παύλος «ου μόνον δε, αλλά καν καυχώμεθα εν ταις θλίψεσιν, ειδότες ότι η θλίψις υπομονή κατεργάζεται, η δεν υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα» (Ρωμ. δ,3). Δεν καυχώμεθα δε μόνον δια την δόξα, που ελπίζουμε, αλλά καυχώμεθα και δια τις θλίψεις, διότι γνωρίζομε ότι η θλίψη παράγει την υπομονή και η υπομονή αρετή δοκιμασμένη και η αρετή ελπίδα στον Θεό. Όλες οι δοκιμασίες είναι παραχώρηση Θεού. Όλες μας φέρνουν πάντα πνευματικό όφελος.

● Μας λέγει ο Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (από το βιβλίο εκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου):

«Τα βάσανά σας είναι πολλά. Τα χτυπήματα πέφτουν επάνω σας αδυσώπητα απ’ όλες τις μεριές. Αλλά μη απελπίζεστε.Δοκιμασίες είναι, που σας βρίσκουν με παραχώρηση του Φιλάνθρωπου Θεού, για να καθαρισθείτε από τα πάθη και τις αδυναμίες σας. Παραδώστε λοιπόν, τον εαυτό σας στα χέρια Του με εμπιστοσύνη, ευψυχία, χαρά και ευγνωμοσύνη.

Ἡ ἐμφάνιση τῆς Παναγίας στόν Πατέρα Καλαΐδη

Πολλές φορές μας μιλούσε ο Παππούλης για την προσευχή και τη δύναμή της. Η προσευχή συνήθιζε να λέει πως είναι η συνομιλία του ανθρώπου με το Θεό και ο Θεός την έχει δώσει σε όλους, φτωχούς και πλούσιους.

Επέμενε πολύ στην αδιάλειπτη προσευχή. Συνήθιζε να λέει: «Συνεχώς να προσεύχεσθε. Μέρα και νύχτα διαρκώς να λέτε “Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με” ή “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”. Είναι μικρή προσευχή, αλλά έχει πολλή χάρη κι ευλογία. Να έχετε πάντοτε την ευχή, ώστε να βρίσκεσθε κοντά στο Θεό και να μην κάνετε αμαρτωλές σκέψεις».

Συγγενικό πρόσωπο του Παππούλη μας εξιστόρησε πως παρουσιάστηκε η ίδια η Παναγία στον παπα-Γιάννη μετά από πολύωρη προσευχή σ’ αυτήν. 

Πιο συγκεκριμένα, ο πατήρ Ιωάννης αναφέρθηκε σ’ αυτήν την εμφάνιση με δάκρυα και λυγμούς ως εξής: «Κάποιο βράδυ, μετά από πολύωρη προσευχή με κομποσκοίνι, καθώς έλεγα την καρδιακή προσευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με” και το “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς” και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά μου η Υπεραγία Θεοτόκος, απαστράπτουσα σε ουράνιο φως και ευωδιάζοντας. 

Ηχητικό Αγιολόγιο 4 Απριλίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 4 Απριλίου



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης - Ὅταν σοῦ ἔρχεται σαρκικός πόλεμος ...

Όταν σου έρχεται σαρκικός πόλεμος, πρόσεχε πάρα πολύ τας αισχράς φαντασίας, εκ των οποίων πηγάζουν οι ακάθαρτοι λογισμοί. Δίωκε, χάλασε τας φαντασίας μόλις έλθουν, αμέσως λέγε την ευχήν με πόνον ψυχής και αμέσως λυτρώνεσαι από τον πόλεμον.

Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

 

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/03/blog-post_23.html

«Προσκαλέσεται τόν οὐρανόν ἄνω καί τήν γῆν τοῦ διακρίναι τόν λαόν αὐτοῦ». Ψαλμός 49, στίχος 4. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Προσκαλέσεται τόν οὐρανόν ἄνω καί τήν γῆν τοῦ διακρίναι τόν λαόν αὐτοῦ». Ψαλμός 49, στίχος 4. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 10-3-2017(Κήρυγμα)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Ἡ παρακολούθηση καί ἡ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας» Ἁγίου Παϊσίου,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ἡ παρακολούθηση καί ἡ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας»

Ἁγίου Παϊσίου

Ὁμιλία στίς 07-07-2011

Ἄς συνεχίσουμε σήμερα μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ  τό θέμα γιά τό πῶς πρέπει νά παρακολουθοῦμε τόν ἑαυτό μας γιά νά φτάσουμε, σ΄ αὐτό πού λέμε, ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητάς μας. Λέγαμε ὅτι πρέπει κανείς νά φροντίζει τήν συνείδησή του, νά τήν ἀκούει καί νά τήν καθαρίζει, γιατί ὑπάρχει καί ‘καπακωμένη’ συνείδηση, καθώς καί διεστραμμένη συνείδηση, νά νομίζεις δηλαδή ὅτι κάνεις τό καλό, ἐνῶ κάνεις τό κακό.

- Πῶς πρέπει νά παρακολουθοῦμε τόν ἑαυτό μας;

Καί οἱ ἀρχαῖοι τό λέγανε ὅτι τό νά γνωρίσεις τόν ἑαυτό σου εἶναι ἡ πιό σπουδαία ἀπ’ ὅλες τίς γνώσεις. Ὁ ἑαυτός μας πολλές φορές εἶναι ὁ μεγάλος ἄγνωστος. Λέει κάπου καί ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι: «ὁ ἄνθρωπος εἶναι βαθεῖα καρδία» (Ἱερ. 17,9), δηλαδή δέν ξέρουμε οἱ ἄνθρωποι τά βάθη τῆς ψυχῆς μας. Εἶναι τεράστια ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί ἔχει πολύ μεγάλο βάθος. Κάνουμε κατά καιρούς πράγματα καί δέν ξέρουμε γιατί τά κάνουμε.

Ἀπό τόν π. Παΐσιο: Ἡ παρακολούθηση καί ἡ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἡ μελέτη τοῦ ἑαυτοῦ μας: «Στόν στρατό, στίς Διαβιβάσεις, εἴχαμε δίκτυο παρακολουθήσεως καί πίνακα ἀναγνωρίσεως. Παρακολουθούσαμε καί καταλαβαίναμε ποιός σταθμός ἦταν ξένος καί ποιός δικός μας, γιατί μερικές φορές ἔμπαιναν ἐνδιάμεσα καί ξένοι σταθμοί. Ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά παρακολουθεῖ τούς λογισμούς του καί τίς ἐνέργειές του, γιά νά βλέπει ἄν συμφωνοῦν μέ τίς ἐντολές τοῦ Εὐαγγελίου, νά πιάνει τά σφάλματά του καί νά ἀγωνίζεται νά τά διορθώνει. Γιατί, ἄν ἄφηνει ἕνα σφάλμα του νά περνᾶ ἀπαρατήρητο ἤ ὅταν τοῦ λέει ὁ ἄλλος κάποιο ἐλάττωμά του, δέν κάθεται νά τό σκεφθεῖ, δέν μπορεῖ νά προκόψει πνευματικά».

Μέ γύρισε σ’ ὅλες τίς Κολάσεις. Τρομερές ἦταν! Τό τί γινόταν ἐκεῖ πέρα! Φοβερά πράγματα! Δέν μπορῶ νά τά περιγράψω. ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ.

Άλλη φορά είδα ένα μικρό κοριτσάκι τριών έτών, πού τό λέγανε Αγγέλα. Φορούσε ένα σιέλ φουστανάκι και στά χέρια του κρατούσε ένα μικρό μπιλάκι. Ερχεται κοντά μου -έμοιαζε σαν να μη πατούσε στη γη- καί μου λέει: «Θα σε σκοτώσω μ’ αυτό, θα σε πάρω». «Άχ! Πώς θα με πάρης;». «Θά σέ πάρω μ’ αυτό τό μπιλάκι, δεν θα σ’ άφήσω». Ετρεχε αυτή, έτρεχα καί εγώ, σάν να μη πατούσα στή γη καί μέ πήγε σ’ όλες τις Κολάσεις. Μέ κυνηγούσε, καί έβλεπα σπήλαια, τρώγλες, φοβερά πράγματα. Την ρωτάω: «Τί είναι εδώ;». «Εδώ είναι οι Κολάσεις», μ’ απάντησε καί μέ κυνηγούσε με το μπιλάκι- «θα σ’ το ρίξω, θα σ’ το ρίξω», έλεγε. Ετρεχα εγώ, έτρεχε κι αυτή, για να μου τά δείχνη όλα. Να δης εκεί πέρα σπήλαια, πρόσωπα ρυτιδιασμένα, τί να πω! Ενα δάκτυλο ρυτίδα. Τα μαλλιά τους ήταν όρθια σάν αγκάθια, τά φορέματά τους κουρελιασμένα. Παντού γκρεμισμένα χαλάσματα. Τό κάθε σπήλαιο είχε μέσα κολασμένους. Ηταν σάν μιά μάζα -πώς τους θάβεις όλους μαζί, έτσι ήταν- μαζεμένοι και ούρλιαζαν, σπάραζαν, κλαίγανε και οδύρονταν. Όσο μου έλεγε θά σου ρίξω το μπιλάκι, τόσο εγώ έτρεχα.

Τό ἐλεήμων γεροντάκι

 Το 1990 δυο καλοί άνθρωποι μαζέψανε κάποιον γεροντάκο άστεγο, λιγδιασμένο και έρημο και με ασθενοφόρο τονε μεταφέρουνε σε ένα εκκλησιαστικό γηροκομείο της Λάρισας.

Η διεύθυνση του νοσοκομείου και το προσωπικό με αυταπάρνηση και αγάπη, σαν καλοί Σαμαρείτες, πλύνανε τον παππού του βγάλανε σύνταξη προνοίας και τον γηροκομήσανε ώσπου πέθανε εξομολογημένος, κοινωνημένος με ιλαρό πρόσωπο. Είχε και μια κρυφή αρετή.

Τό ἠλεκτρικό φῶς πού μολύνει τήν νύκτα (Σεβ. Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Διάβασα ἕνα ἐνδιαφέρον ἄρθρο τοῦ Καθηγητοῦ Γενετικῆς τῆς Γεωπονικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Ἀθανασίου Τσαυτάρη, μέ τίτλο «Σβῆστε τά φῶτα, ρυθμίστε τό βιολογικό ρολόϊ» (Βῆμα 20-1-2017).

Ὁ τίτλος τοῦ ἄρθρου ἀποδίδει μέ ἁπλό τρόπο τό περιεχόμενο τοῦ θέματος, ὅτι σύμφωνα μέ τίς νέες ἀνακαλύψεις τῆς Γενετικῆς, τό ἠλεκτρικό φῶς κατά τήν διάρκεια τῆς νύκτας, πού ὑπάρχει παντοῦ ἀπό τούς δρόμους μέχρι τά σπίτια καί τά Νοσοκομεῖα, ἀπορρυθμίζει τό βιολογικό μας ρολόϊ, τό ὁποῖο ρυθμίζει τήν ξεκούραση, τόν ὕπνο, τήν ἐγρήγορση τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν δέ τό βιολογικό ρολόϊ ἀπορυθμίζεται ἀπό τό φῶς, τότε ὁ ἄνθρωπος χάνει τόν ὕπνο του, ἀποδομεῖται ὅλος ὁ σωματικός ὀργανισμός, μέ ἀποτέλεσμα νά δημιουργοῦνται πολλές σωματικές καί ψυχικές δυσλειτουργίες καί οἱ ἄνθρωποι καταλήγουν ἀπό ἀρρώστιες «στά νοσοκομεῖα καί τά ψυχιατρεῖα».

Ἀκούσατε φιλοπόλεμοι Βασιλεῖς καί Ἄρχοντες τῶν Ἐθνῶν καί σύνετε!

του Γέροντος Φιλόθε­ου Ζερβάκου, Ηγουμένου Ί. Μονής Λογγοβάρδας Πάρου

 

Ο Παντοκράτωρ Θεός και ποιητής του παντός σας κατέστησε Βασιλείς, Άρχοντας και Κυβερνήτας των ε­θνών και λαών, και οι άνθρωποι σας ενεπιστεύθησαν την διακυβέρνησίν των, να κυβερνάτε τους υπηκόους σας εν δικαιοσύνη και αληθεία και ως πατέρες φιλό­στοργοι και κυβερνήται άριστοι, να προνοήτε και να φροντίζητε περί της ευημερίας, ευτυχίας και σωτηρίας των λαών σας. Διατί λησμονήτε τον προορισμόν σας;

Α­κούσατε και σύνετε! Εκατοντάδας χιλιάδων ανεύθυνων και αθώων ανθρώπων εθανατώσατε παραδόντες εις σφαγήν, εις το πυρ και εις τον βυθόν της θαλάσσης! Εκατο­ντάδας χιλιάδων ανθρώπων κατεστήσατε δυστυχεστάτους, ελεεινοτάτους, αθλιεστάτους, πεινασμένους, γυ­μνούς και αστέγους! 

Δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων δραχμών σπαταλάτε καθ’ εκάστην εις εξοπλισμούς και τα ρίπτετε εις το πυρ και εις την θάλασσαν, διά να θεραπεύσητε το πάθος του εγωϊσμού και της φιλοδοξίας σας, και δεν σκέπτεσθε, ότι με αυτά τα χρήματα που πετάτε α­σκόπως, αδίκως και παραλόγως, πόσα εκατομμύρια πτω­χών, χηρών, ορφανών, πεινασμένων θα εσώζατε;

Ἡ πρόκληση τῶν πεταμένων τροφίμων

Η είδηση δημοσιεύθηκε, σχετικά πρόσφατα, στην βρετανική εφημερίδα The Independent: «Στην Βρετανία τα νοικοκυριά, τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία πετούν κάθε χρόνο στα σκουπίδια 16 εκατομμύρια τόνους τροφίμων, ποσότητα, που θα μπορούσε να καλύψει το μισό των ετήσιων αναγκών της Αφρικής. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η αξία των τροφίμων που πετάγονται στα σκουπίδια ανέρχεται στο ποσό των 26 δις ευρώ»!… Ασφαλώς δεν είναι μόνο οι Βρετανοί που πετούν τρόφιμα στα σκουπίδια. Απλώς εκεί οι ποσότητες μετρήθηκαν. Ο άνθρωπος της δυτικής κοινωνίας της αφθονίας, προσπαθώντας να βιώσει έναν ατομικό ευδαιμονισμό, κινείται μεταξύ υπερκατανάλωσης και σπατάλης.