1 Νοεμβρίου. Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ τῶν ἀναργύρων καί τῆς μητρός αὐτῶν Θεοδότης. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Τῶν ἁγίων. 1 Νοεμ. (Α΄ Κορ. ιβ΄ 27 - ιγ΄ 8).

Α Κορ. 12,27      Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους.

Α Κορ. 12,27            Σεις, λοιπόν, οι Χριστιανοί είσθε σώμα Χριστού και ο καθένας σας είναι επί μέρους μέλος, που κατέχει την ταιριαστήν θέσιν δι' αυτόν και δι' ολον το σώμα.

Ἡ ἀγάπη τοῦ Ἁγίου Λουκά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ ἀγάπη τοῦ Ἁγίου Λουκά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 17-10-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://www.hristospanagia.gr/ καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.com/2...

Τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἅγιο καί γι΄ αὐτό, ὅσοι τό προφέρουν χωρίς σεβασμό, ἁμαρτάνουν.

   Άγ. Τύχων Ζαντόνσκ: Πορεία προς τον ουρανό 

 

"4. Ευλάβεια προς τον Θεό

Τον Θεό να Τον τιμάς όχι με υλικά πράγματα και επιφανειακές εκδηλώσεις,αλλά με την καθαρή συνείδηση, με το φόβο, την αγάπη, την υπακοή, την ευγνωμοσύνη, την προσευχή, την πίστη. Γιατί ο Θεός είναι άυλο Πνεύμα, και γι΄ αυτό το λόγο με κανέναν άλλο τρόπο δεν τιμάται, παρά μόνο «έν πνεύματι και αληθεία».

Να προφέρεις το όνομα του Θεού με κάθε τιμή, φόβο και σεβασμό. Και αυτό, μόνο όταν και όπου υπάρχει ανάγκη. Το όνομα του Θεού είναι άγιο, και γι΄ αυτό, όσοι το προφέρουν χωρίς σεβασμό, αμαρτάνουν σοβαρά. Να τιμάς λοιπόν και να σέβεσαι το όνομα του Θεού, όπως σέβεσαι Αυτόν τον ίδιο.

Αν χρησιμοποιείς με σεβασμό το όνομα του επίγειου βασιλιά – κι έτσι πρέπει – με πόσο βαθύτερο σεβασμό και ευλάβεια πρέπει να προφέρεις το αγαπημένο και γλυκύτατο όνομα του Θεού, του βασιλιά των ουρανών, που υμνείται από τους αγγέλους και τις ψυχές των αγίων;

Καλή χρήση του ονόματος του Θεού γίνεται στις δεήσεις, στις δοξολογίες, στις ευχαριστίες, στους αίνους, στους πνευματικούς ύμνους και σε ευπρεπείς συζητήσεις και συνομιλίες των χριστιανών, όταν δηλαδή συζητούν για τον άγιο λόγο του Θεού, για το νόμο Του, το Ευαγγέλιο, την έλευση του Χριστού στον κόσμο, την επίγεια ζωή Του, τα Πάθη, το Σταυρό που για χάρη μας σήκωσε, το θάνατο που όλοι θα γευθούμε, τη μέλλουσα Κρίση, την αιώνια κόλαση, την αιώνια ζωή, κ.λ.π.

Ἡ ἀλαζονεία στήν διδασκαλία τῶν Ἁγ.Πατέρων

 

“Υπάρχει και κάτι χειρότερο απ’ την αμαρτία. Είναι η αλαζονεία της αρετής”, λέει ο Άγιος Αυγουστίνος, δείχνοντας μια άλλη αλαζονεία, αυτή των πιστευόντων ότι είναι κάτι το ξεχωριστό, ακόμη και μέσα στο ίδιο το σώμα της Εκκλησίας, αναδεικνύοντας μορφές ευσεβισμού και δοκησισοφίας με προσωπείο τελώνου της γνωστής παραβολής.

 Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης φέρνει στη επιφάνεια τη σχέση αλαζονείας και οργής, συνιστώντας: “Αν βρεις τρόπο να αποβάλεις την υπερηφάνεια από τον χαρακτήρα σου, τότε δεν βρίσκει τρόπο ν’ αναπτυχθεί μέσα σου και το πάθος του θυμού”.

Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός αντιπαραβάλει τον αλαζόνα με την εικόνα του εξωτερικού ενός τάφου: “Βέλτιον καλόν όντα, νομίζεσθαι κακόν, ή κάκιστον, δόξαν έχοντα (να φαντάζεται) αγαθού. Ως τάφος πλαστός τοις ανθρώποις φαινόμενος, και υπάρχων, όστις σεσηπόσι νεκροίς έσωθεν υπερόζων, έξωθεν λάμπει ασβέστω και ζωγραφίαις τερπναίς”.

Ο αλαζών μένει χωρίς στήριγμα, κατά τον Άγιο Ισαάκ το Σύρο: “Η υπερηφάνεια διώχνει τον φύλακα Άγγελό μας, ενώ η προσευχή και η ταπείνωση τον κρατά κοντά μας βοηθό και φύλακά μας”.

 Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός συγκρίνει τον αλαζόνα με τον Αδάμ, που από αλαζονεία, “του γίνεσθαι ίσα Θεώ”, εξέπεσε του Παραδείσου:

 “Αδάμ ποτε τον προπάτορα ο εχθρός παρασκευάσας ισοθεϊαν φαντασθήναι, εξήνεγκε παραδείσου και μέχρις άδου πυθμένων κατήγαγε.” Ο αδάμας της ερήμου Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης πιστεύει ότι η αλαζονεία φύεται στη λησμοσύνη των αμαρτημάτων του ανθρώπου:

Θαῦμα στόν πόλεμο τοῦ 1940 ~ Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

  Θαύμα στον πόλεμο του 1940 ~ 

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

  

Ένας Έλληνας στρατιώτης του Αλβανικού μετώπου στο έπος του 1940 καταθέτει την μαρτυρία του για τον άγνωστο σε εκείνον τότε, αλλά γνωστό σε εμάς Ιερέα και Άγιο ο οποίος με παρέμβαση του τόν έσωσε από βέβαιο θάνατο:

 

«Είμαι Πειραιώτης. Μόλις επέστρεψα από το αλβανικό μέτωπο. Κινδύνεψα. Δίπλα μου ακριβώς, έπεσε μια οβίδα. Άνοιξε ολόκληρο πηγάδι. Εκείνη τη στιγμή, έρχεται αστραπιαία ένας παπάς – πού βρέθηκε; - και μου δίνει μια γερή σπρωξιά. Μ’ έριξε στο χώμα, αντίθετα από την οβίδα. Γλίτωσα, κυριολεκτικά από θαύμα!...

 Εκείνος, μόλις μ’ έσπρωξε, εξαφανίστηκε. Ταραγμένος όπως ήμουν, ούτε που μού ’κοψε να τον αναζητήσω εκείνη τη στιγμή. 

 Όταν γύρισα στον Πειραιά, άρχισα να ρωτώ γνωστούς παπάδες και να κοιτάζω φωτογραφίες Ιερωμένων, για να βρω τον παπά που μ’ έσωσε.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Ἐδέσσης Πέλλης καί Ἀλμωπίας ἀπορρίπτει ὡς ἀπαράδεκτη τήν συμφωνία τῶν Πρεσπῶν καί ζητᾶ τήν ἀκύρωσή της

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΕΔΕΣΣΗΣ ΠΕΛΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΜΩΠΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έδεσσα 25.10.2018

Με μεγάλη έκπληξη ακούσαμε τον βουλευτή Πέλλας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννη Σηφάκη σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του σε τηλεοπτικό σταθμό της Μακεδονίας (EURO), να ισχυρίζεται ότι στην Πέλλα η Εκκλησία υποχώρησε στο ζήτημα του Μακεδονικού. Κατά την κρίση του η μη συμμετοχή στο πρόσφατο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και η απουσία νέων συλλαλητηρίων αποτελεί δείγμα υποχώρησης της τοπικής Εκκλησίας στο θέμα αυτό, όπως και άλλων φορέων. 

Αλγεινή εντύπωση προξένησε εξάλλου το γεγονός ότι χρησιμοποίησε ιδιαίτερα απαξιωτικές εκφράσεις για όσους συμμετείχαν στις πολλαπλές μαζικές εκδηλώσεις υπέρ της Μακεδονίας και κατά της συμφωνίας των Πρεσπών.

Η παραπάνω «δημιουργική» ενημέρωση μας αναγκάζει να δηλώσουμε προς αποφυγήν παραπλανητικών εντυπώσεων και διασποράς ψευδών ειδήσεων τα εξής:

Η Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας παραμένει αμετακίνητη εναντίον της παραχωρήσεως του ονόματος της Μακεδονίας στο γειτονικό κρατίδιο. Απορρίπτει επίσης ως απαράδεκτη την συμφωνία των Πρεσπών και ζητά την ακύρωσή της, μαζί με την συντριπτική πλειοψηφία του λαού της Μητροπολιτικής επαρχίας όπως και ολόκληρης της Ελλάδος. Η στάση αυτή εκφράστηκε επίσημα και δημόσια με δύο ψηφίσματα του ιερού κλήρου (22.1 και 14.6.2018), τα οποία υπέγραψαν ο Μητροπολίτης και οι κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως.

Νά ἀπελπιστοῦμε ἀπό τόν ἑαυτό μας, γιά νά ζήσουμε τόν Θεό

 «Μη καταπιστεύσεις με,ανθρωπίνη προστασία»

 

 Ο ιερός υμνογράφος σε ένα από τα τροπάρια της παρακλήσεως παρακαλεί την Υπεραγία Θεοτόκο και της λέει:«Παναγία δέσποινα,μη διαψεύσεις την εμπιστοσύνη μου προς εσένα,εσύ που είσαι η προστασία των ανθρώπων,αλλά να δεχτείς την δέηση του ικέτου σου».Για να δούμε τι σημαίνει να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου στην Παναγία και τι σημαίνει να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου στον κόσμο.

 Ήδη από την Παλαιά Διαθήκη υπήρχε το πρόβλημα αυτό.Είδατε τι λέγει ο ψαλμωδός·«Μή πεποίθατε ἐπ' ἄρχοντας ἐπί υἱούς ἀνθρώπων, οἶς οὐκ ἐστι σωτηρία». (Ψάλμ. ΡΜΕ΄ 3).Ή «ἀγαθόν πεποιθέναι ἐπί Κύριον ἢ πεποιθέναι ἐπ᾿ ἄνθρωπον»

.Ο Θεός έχει τη δύναμη αυτά που σχεδιάζει να τα πραγματοποιεί,ενώ ο άνθρωπος πολλές φορές διαψεύδεται στις προσδοκίες του.Ακόμη και οι πιο αγαθοί άνθρωποι με τις πιο καλές διαθέσεις ενδέχεται να αμς απογοητεύσουν.

Ο πρφήτης Ιερεμίας λέγει:«Επικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς τήν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον καί στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ’ αὐτόν»(Ιερεμ.17,5),αυτός δηλαδή που θα στηρίξει τα χέρια του πάνω σ'αυτόν και θα απομακρυνθεί από τον Κύριο.Οι άνθρωποι τον εαυτό τους δεν μπορούν να στηρίξουν,πολύ περισσότερο τους άλλους.

«Εν εκείνη τη ημέρα απολούνται πάντες οι διαλογισμοί αυτού»(Ψαλμ.145,4).

Κατά την ημέρα του θανάτου μας,όλα τα στηρίγματα θα πέσουν.

Ἡ αὐταπάρνηση τοῦ παπά-Κυπριανοῦ Σταυροβουνιώτη

Η ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ - ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗ

 Κάποτε, ὁ παπᾶ Κυπριανός Σταυροβουνιώτης ἕνεκα ὑποθέσεως τινός, μετέβη μετ’ ἄλλου μοναχοῦ εἰς Λάρνακα, ὅπου καί προσεκλήθη ὑπό φιλοχρίστου γνωστοῦ τῆς Μονῆς διά κέρασμα.  Εἰς τό δωμάτιον ὅπου ὁδηγήθησαν νά καθίσουν, ὑπῆρχεν εἰς ἔπιπλον μεγάλος καθρέφτης, ὁ δέ παπᾶ Κυπριανός βλέπων, ἐνῶ  ἐβάδιζεν εἰς τόν καθρέφτην, ἐνόμισεν ὅτι ἦτο κάποιος ἄλλος Μοναχός, ὅπου ἤρχετο νά τόν χαιρετήσει!  Διά τοῦτο, πρῶτος ὁ Γέρων τοῦ ἔκαμε σχῆμα καί τοῦ εἶπεν, «Εὐλογεῖτε»! Τότε ὁ ἄλλος ἐγέλασεν καί τοῦ λέγει:

Θαυμαστό γεγονός μέ τόν Ἅγιο Γεώργιο

''Με προσευχή ξεκινήσαμε την επιχείρηση απελευθέρωσης των ομήρων,μας ευλόγησε σε ειδική τελετή ο ιερέας της μονάδας μας.Ακόμα και όταν σφαίρες των τρομοκρατών έπεσαν πάνω σε συναδέλφους αυτοί δεν έπαθαν τίποτα.Υπήρχαν μαρτυρίες μοναχών και λαικών που προσεύχονταν,οι οποίοι έβλεπαν νοερά τον ΑΓΙΟ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ ΓΕΩΡΓΙΟ ΝΑ ΜΑΣ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΔΥΑ ΤΟΥ''!!!

Πανήγυρις καί προσκύνησις Ἱεροῦ Λειψάνου Ἁγίων Ἀναργύρων στά Γιαννιτσά

 Την Πέμπτη 1 Νοεμβρίου πανηγυρίζει το Ιερό Παρεκκλήσιο των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού της ενορίας Μητροπόλεως Γιαννιτσών. Τα ιερά λείψανα των Αγίων Αναργύρων, τα οποία φυλάσσονται σε αυτό, θα τεθούν σε προσκύνηση κατά την διάρκεια των Ιερών Ακολουθιών.

ΤΕΤΑΡΤΗ 31/10

5.00 μ.μ. Μέγας Εσπερινός και Λιτάνευση Ιερών Λειψάνων των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού.

ΠΕΜΠΤΗ 1/11

7.30 π.μ. Όρθρος, Αγιασμός και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Τον θείο λόγο θα κηρύξει ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης Σάββας Αγιορείτης, Ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως.

Πηγή

 

Θά παραχωρήσει ὁ Κύριος νά ἐμφανίζονται Ἅγιοι

  Ο Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης, το έτος 1990 είχε πει ότι σύντομα ο Θεός επειδή θέλει να στηρίξει τους ανθρώπους, θα αποκαλύπτει τους Αγίους Του οφθαλμοφανώς. Επειδή οι πειρασμοί θα είναι μεγάλοι και τα βάσανα δυσβάσταχτα, θα παραχωρήσει ο Κύριος να εμφανίζονται Άγιοι και μάλιστα μεγάλοι, όπως ο Άγιος Δημήτριος ή ο Άγιος Γεώργιος.

31 Οκτωβρίου Συναξαριστής. Τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐκ τῶν 70 : Στάχυ, Ἀπέλλη, Ἀμπλία, Οὐρβανού, Ναρκίσσου καὶ Ἀριστοβούλου, Ἐπιμάχου Αἰγυπτίου, Μνήμη Ἀνώνυμου Ἀπολογητῆ, Ἰακώβου Ἐπισκόπου, τῶν Ἁγίων Στεφάνου, Βαρνάβα, Τροφίμου, Δορυμέδωντος, Κοσμᾶ, Δαμιανοῦ, Σάββα, Βάση καὶ Ἀβραμίου, τοῦ Ἁγίου παιδιοῦ, τῶν Ἁγίων δώδεκα Θυγατέρων, Σελεύκου καὶ Στρατονίκης, Γορδιανού, Ἐπιμάχου Ρωμαίου, τῶν Ἁγίων τριῶν Μαρτύρων ἐν Μελιτινή, Νικολάου Νεομάρτυρα, Ἐγκαίνια τοῦ Πατριάρχου Εὐκτηρίων, Σπυρίδωνος καὶ Νικοδήμου Ὁσίων.

Οἱ Ἅγιοι Στάχυς, Ἀπελλῆς, Ἀμπλίας, Οὐρβανός, καὶ Νάρκισσος οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τῶν 70

Καὶ οἱ πέντε ἄνηκαν στοὺς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅλοι τους ὑπῆρξαν «Χριστοῦ εὐωδία τῷ Θεῷ ἐν τοὶς σωζομένοις». Δηλαδὴ εὐωδία Χριστοῦ, εὐχάριστη στὸ Θεό, καὶ εὐωδία μεταξὺ τῶν σῳζόμενων ποὺ ἄκουγαν ἀπ’ αὐτοὺς τὸ σωτήριο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου.
Ὁ Στάχυς ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Βυζαντίου, καὶ ἀφοῦ διάνυσε 16 χρόνια στὸ ἀποστολικὸ κήρυγμα, εἰρηνικὰ ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίῳ.
Ὁ Ἀπελλῆς ἔγινε ἐπίσκοπος Ἡράκλειας καὶ πολλοὺς ἔφερε στὴν χριστιανικὴ πίστη.
Ὁ Ἀμπλίας ἔγινε ἐπίσκοπος Ὀδυσουπόλεως καὶ ὁ Οὐρβανός, ἐπίσκοπος Μακεδονίας. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δυὸ γκρέμιζαν τὰ εἴδωλα, θανατώθηκαν μαρτυρικά.
Ὁ Νάρκισσος χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, τοῦ Εὐαγγελίου, τὴν ὁποία δίδασκε μὲ ζῆλο, ἐξήγειρε τοὺς εἰδωλολάτρες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τὸν βασανίσουν καὶ νὰ παραδώσει τὴν ψυχή του μαρτυρικά.

Quantity and quality in prayer

ΤΗΕ ROLE OF THE ORTHODOX CHURCH 

 previous:https://hristospanagia3.blogspot.com/2018/10/anyone-in-orthodoxy-who-becomes-heathy.html

Quantity and quality in prayer

Question from the audience:

Fr. Savva, “evlogeite” (your blessing). People say “We cannot have quality in our prayers, because the Holy Spirit would/should be the only One granting the quality and enabling us for a pure prayer. What we can offer is just quantity, meaning praying as much as we can…

And reading in spiritual books, I found our Holy Church Fathers saying, that we, lay people, which have many activities and mundane worries, can initially start by filling up the gap in-between, by trying, as much as and in any way we can, to say the Jesus-prayer. When eating something or driving somewhere in our car, for example, to say the Jesus-prayer. This is how we can utilize this spare time. But, Father, is this enough, at least in terms of quantity?

Answer by Fr. Savvas:

No, it is not! Because we have so many things to do, and, at the end, there are not even 5 minutes left for prayer! Aren’t they? Am I right?

31 Ὀκτωβρίου. Στάχυος, Ἀπελλοῦ, Ἀμπλίου, Οὐρβανοῦ, Ναρκίσσου καί Ἀριστοβούλου έκ τῶν ἑβδομήκοντα. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Τετ. κγ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Θεσ. β΄ 1-8).

Α Θεσ. 2,1         Αὐτοὶ γὰρ οἴδατε, ἀδελφοί, τὴν εἴσοδον ἡμῶν τὴν πρὸς ὑμᾶς ὅτι, οὐ κενὴ γέγονεν,

Α Θεσ. 2,1                 Περί του έργου μας εις την Θεσσαλονίκην δεν έχω ανάγκην να σας γράψω· διότι, αδελφοί, σεις οι ίδιοι γνωρίζετε καλά, ότι η έλευσίς μας εις σας δεν υπήρξε ματαία και ανωφελής,