Ἕνα μαντίλι μουσκεμένο μέ δάκρυα μετανοίας ζύγιζε ὅσο οἱ βαριές ἁμαρτίες ἑνός ληστή....

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Όταν βασίλευε ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος, υπήρχε στην Κωνσταντινούπολη ένας διαβόητος ληστής. Ήταν ο φόβος και ο τρόμος των κατοίκων μέσα στην Πόλη αλλά και στα προάστια. Μια μέρα, ο ίδιος ο αυτοκράτορας έστειλε στον ληστή έναν σταυρό ως σημείο και ένδειξη καλής πίστεως ότι δεν θα του έκανε κακό, αν αποφάσιζε να παραδοθεί.

Ο ληστής έλαβε τον σταυρό και πράγματι παραδόθηκε Φθάνοντας στην Κωνσταντινούπολη έπεσε στα πόδια του αυτοκράτορα και τον ικέτεψε για συγχώρηση. Ο Μαυρίκιος κράτησε τον λόγο του, έδειξε ευσπλαχνία και τον απελευθέρωσε.

Αμέσως μετά απ’ το γεγονός, ο ληστής ασθένησε σοβαρά και κατάλαβε ότι ο θάνατος ήταν επικείμενος. Συντετριμμένος τότε μετάνιωσε για όλες τις αμαρτίες του και κλαίγοντας προσευχήθηκε στον Θεό να τον συγχωρήσει, όπως τον είχε συγχωρήσει και ο βασιλιάς. Τόσα άφθονα δάκρια έχυσε, που το μαντήλι του μούσκεψε τελείως.

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ: «Πάτερ, ἐγώ χθές ἔπρεπε νά εἶχα πεθάνει, ἀλλά ὁ Θεός μέ ἔσωσε»

Διήγηση ευλαβούς εγγάμου Ιερέως που σπουδάζει στην Θεσσαλονίκη. 

«Προ καιρού ήρθε ένας νέος και μου είπε: «Πάτερ, εγώ χθές έπρεπε να είχα πεθάνει, αλλά ο Θεός με έσωσε. Καθώς έτρεχα με μεγάλη ταχύτητα χτύπησα με την μοτοσυκλέττα μου επάνω σε ένα αυτοκίνητο και πετάχθηκα μακρυά.

Τήν στιγμή εκείνη είδα έναν παππούλη να με πιάνη γερά από το δεξί χέρι και έτσι δεν έπαθα τίποτε». 

»Εγώ (ο ιερεύς) του έδειξα μερικές εικόνες Αγίων και φωτογραφίες συγχρόνων Γερόντων.

Σεβασμιώτατε πάταξον μέν, ἄκουσον δέ!

(Ἡ ἀπάντηση ἑνὸς ἀποδήμου στὸ κείμενο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἀνθίμου σχετικὰ μὲ τὴν κρίση τοῦ ΣτE ἐπὶ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν)

Σεβασμιώτατε εὐλογεῖτε! 

Ἂν καὶ περιστάσεις μὲ ἔχουν ἀναγκάσει νὰ διαμένω στὸ ἐξωτερικό, παρακολουθῶ μὲ ἰδιαίτερη ἀγωνία τὰ τεκταινόμενα στὴν χώρα μας, ἰδίως σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὸν ἀγώνα τοῦ Ἑλληνισμοῦ γιὰ τὴ διάσωση τῆς Ἐθνικῆς καὶ Θρησκευτικῆς του ταυτότητας. 

Τὸ κείμενό σας γιὰ τὴν ὑπόθεση τῶν Θρησκευτικῶν ἦταν ἴσως ἡ πρώτη γραπτὴ ἀντίδραση Ἱεράρχη ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἔσπευσα ὡς ἐκ τούτου νὰ τὸ ἀναγνώσω μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον. Μὲ ἔκπληξη διαπίστωσα ὅτι παρὰ τὸν τίτλο του "Ἡ αὐτοκριτική μας μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ" ἡ θέση σας καὶ τὰ συμπεράσματά σας ἦταν ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ μία δυσμενῆ ἐξέλιξη γιὰ τὴν ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδοθοῦν εὐθύνες! 

Χαρακτηρίζετε ἀπαξιωτικὰ τὴν κρίση τοῦ ΣτΕ ὡς "τέτοια ἀπόφαση", "στρατηγικὴ ἥττα" γιὰ τὴν ὁποία πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν "εὐθύνες". 

Ὀφείλω νὰ σᾶς ἐπισημάνω ὅτι ἡ ἀπόφαση ποὺ ἀποκαλεῖτε ἀπαξιωτικὰ "τέτοια" εἶναι στὴν πραγματικότητα τέσσερις ἀποφάσεις τῆς Μείζονος Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἑνὸς δικαστικοῦ σχηματισμοῦ ποὺ ἀπαρτίζεται ἀπὸ συνολικὰ 25 δικαστὲς -κατὰ τεκμήριο τοὺς ἐμπειρότερους καὶ πλέον κατηρτισμένους τῆς Διοικητικῆς Δικαιοσύνης- ποὺ ἔχουν ἀφιερώσει τὴ ζωή τους στὴ μελέτη καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ Δημοσίου Δικαίου, κρίνοντας ἐπὶ σημαντικῶν θεμάτων ποὺ ἅπτονται τῆς Ἱστορίας καὶ τῆς πορείας τῆς Πατρίδος μας. Λόγω τῆς θέσεώς τους ἀδυνατοῦν νὰ ὑπερασπισθοῦν τὶς ἀποφάσεις τους καθὼς μποροῦν νὰ μιλοῦν δημοσίως μόνο μέσω αὐτῶν, πλὴν ὅμως τὸ Σύνταγμα μᾶς ἐπιτάσσει οἱ ἀποφάσεις τους νὰ γίνονται σεβαστὲς ἀπὸ τὶς δύο ἄλλες ἀναγνωρισμένες ἐξουσίες, τὴν ἐκτελεστικὴ καὶ τὴ νομοθετική.

Ἀπόδειξη ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

       

       ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ἑβδομαδιαῖο  φυλλάδιο, Ἀριθμ. 4

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

5. Ἀπόδειξη ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί

Παρακαλῶ, ἀδελφοί μου χριστιανοί, νά ἀκοῦτε μέ προσοχή τά θεῖα κηρύγματα τῆς σειρᾶς αὐτῆς, γιατί ἀναφέρονται στήν πίστη μας καί γιατί εἶναι  λόγοι ἀγίου Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Στό προηγούμενο μάθημα μᾶς εἶπε ὁ ἅγιος γιά τό τί εἶναι ὁ Θεός καί ὅτι Αὐτός εἶναι ἀκατάληπτος, ὅτι δηλαδή δέν μποροῦμε νά Τόν κατανοήσουμε. Σήμερα ὁ ἅγιος θά μᾶς πεῖ γιά τό ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί. Σπουδαῖο τό θέμα αὐτό καί ἄς τό ἀκούσωμε, ὅπως μᾶς τό λέγει ὁ μεγάλος δογματικός τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός.

1. Ἀποδείχθηκε ἀρκετά, μᾶς λέγει ὁ ἅγιος, ὅτι ὑπάρχει Θεός καί ὅτι ἡ οὐσία του εἶναι ἀκατάληπτη. Καί γιά ὅσους μέν πείθονται στήν Ἁγία Γραφή εἶναι πάλι φανερό καί ἀναμφίβολο ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί. Ἔτσι λέγει ὁ Κύριος στήν ἀρχή τοῦ Δεκαλόγου, τῆς θείας αὐτῆς Νομοθεσίας: «Ἐγώ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ Θεός σου, πού σέ ἔβγαλα ἀπό τήν χώρα τῆς Αἰγύπτου. Δέν θά ἔχεις ἄλλους θεούς, ἐκτός ἀπό μένα» (Ἐξ. 20,2). Καί πάλι λέγει ὁ Θεός: «Ἄκουε, Ἰσραήλ. Ὁ Κύριος ὁ Θεός σου, εἶναι ὁ ἕνας Κύριος» (Δευτ. 6,4). Καί διά τοῦ προφήτου Ἠσαΐα λέγει ὁ Θεός: «Ἐγώ εἶμαι ὁ Θεός, ὁ πρῶτος, Ἐγώ θά εἶμαι καί γιά πάντα. Ἐκτός ἀπό μένα δέν ὑπάρχει ἄλλος Θεός. Πρίν ἀπό μένα δέν ὑπῆρχε ἄλλος Θεός, οὔτε καί ἀργότερα θά ὑπάρξει ἄλλος. Ἐκτός ἀπό μένα δέν ὑπάρχει ἄλλος Θεός» (Ἠσ. 43,10-11. 44,6). Καί ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός στά ἱερά Εὐαγγέλια ὁμιλώντας στόν Πατέρα Του λέγει: «Αὐτή εἶναι ἡ αἰώνια ζωή, τό νά γνωρίζουν Ἐσένα, τόν μόνον ἀληθινό Θεό» (Ἰωάν. 17,3).

Ὄταν διαβάζεται ὁ ἑξάψαλμος....

Τό σταυρό μας μποροῦμε νά κάνουμε στήν ἀρχή καί στό τέλος τοῦ Ἑξάψαλμου. Σ’ ὅλη ὅμως τή διάρκεια αὐτοῦ, ἀκόμη καί στό μέσον του, ὅταν λέγουμε τά «Δόξα… Καί νῦν… Ἀλληλούια…» ΔΕΝ κάνουμε τό σταυρό μας, ἀλλά παρακολουθοῦμε «ἐν πάσῃ σιωπῇ καί κατανύξει» τόν Ἀναγνώστη, ὁ ὁποῖος «μετ’ εὐλαβείας καί φόβου Θεοῦ», διαβάζει τόν Ἑξάψαλμο.

Διότι ὁ χρόνος αὐτός τῆς ἀναγνώσεως προεικονίζει τό χρόνο τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου, κατά τή διάρκεια τοῦ ὁποίου μέ φόβο καί τρόμο θά ἀναμένουμε τήν τελική κρίση Του γιά ἐμᾶς.

Καί, ὅπως τότε, ἔτσι καί τώρα θά πρέπει σιωπῶντες, ὄρθιοι, ἀκίνητοι, χωρίς μετακινήσεις ἤ, προπαντός, χωρίς καί τούς παραμικρούς θορύβους, νά παρακολουθοῦμε τήν ἀνάγνωση αὐτή.

Ὁ Κατακρίνων μοιάζει μέ τή μύγα!

Ο ΚΑΤΑΚΡΙΝΩΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΥΓΑ!

Ἄς μὴ δαγκώνουμε, οὔτε νὰ κατασπαράζουμε τὶς ξὲνες πληγὲς. Ἃς μὴ μιμηθοῦμε τὶς μύγες, ἀλλὰ ἃς ζηλέψουμε τὶς μὲλισσες.

Οἱ μύγες κάθονται ἐπάνω στὰ τραύματα καὶ τσιμποῦν, ἐνῶ οἱ μέλισσες πετοῦν πάνω στὰ λουλούδια. Γι’ αὐτὸ οἱ μὲν μέλισσες φτιὰχνουν κηρῆθρες, ἐνῶ οἱ μύγες μεταδίδουν ἀρρώστιες σ’ ὅποια σώματα κι’ ἂν καθήσουν.

Ὁ Ἀληθινός Σταυρός ἀναγνωρίζεται ἀπό τήν Ἁγία Ἑλένη ὅταν μπροστά του ἀνασταίνεται ἕνας νεκρός (Τοιχογραφία)

H δοκιμασία του Σταυρού.

Ο Αληθινός Σταυρός αναγνωρίζεται από την Αγία Ελένη όταν μπροστά του ανασταίνεται ένας νεκρός. 

2 Όκτωβρίου. Κυπριανοῦ ἱερομάρτυρος καί Ἰουστίνης μάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Τοῦ ἁγίου. Ὀκτωβρίου 2. (Α´ Τιμ. α´ 12 - 17).

Α Τιμ. 1,12         Καὶ χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν, 

Α Τιμ. 1,12                Και ευχαριστώ τον Ιησούν Χριστόν, τον Κυριον μας, που με ενίσχυσε και εδυνάμωσεν στο έργον του Ευαγγελίου, διότι με ενέκρινεν άξιον της εμπιστοσύνης του και με έθεσεν εις την ιεράν αυτήν υπηρεσίαν του κηρύγματος

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπευθυνόμενος στούς ἄνδρες συζύγους, 21-5-2010, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπευθυνόμενος στούς ἄνδρες συζύγους, 21-5-2010, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἡ μορφή τοῦ ἁγίου Σιλουανοῦ...

Ημείς εγνωρίσαμεν τον Γέροντα κατά την περίοδον ταύτην της ζωής αυτού. Είχον παρέλθει οι μακροί χρόνοι της τιτανίου μάχης κατά των παθών. Τότε ήτο αληθώς μέγας εις το πνεύμα. Μαθητευθείς εις τα μυστήρια του Θεού και καθοδηγηθείς άνωθεν εις τον πνευματικόν αγώνα, ανήρχετο ήδη σταθερώ ποδί εις την απάθειαν.

Εξωτερικώς ο Γέρων ήτο πολύ απλούς. Εις το ανάστημα υψηλότερος του μέσου ανδρός αλλ’ ουχί μεγαλόσωμος. Το σώμα αυτού ούτε ξηρόν ούτε πολύσαρκον ήτο. Ρωμαλαίος κορμός, ισχυρός λαιμός, πόδες δυνατοί, σύμμετροι προς τον κορμόν μετά μεγάλων πελμάτων, χείρες εργάτου στιβαραί, μεγάλαι παλάμαι και ανάλογοι δάκτυλοι· πρόσωπον και κεφαλή πολύ αρμονικών αναλογιών. Ωραίον, μέτριον στρογγύλον μέτωπον, μόλις μεγαλύτερον του μήκους της ρινός. Η κάτω σιαγών έντονος, δυνατή και αποφασιστική, αλλ’ άνευ σημείων αισθησιασμού ή τραχύτητος. Οφθαλμοί βαθύχρωμοι, ουχί μεγάλοι, βλέμμα επιεικές, προσεκτικόν, διορατικόν, πολλάκις καταπεπονημένον εκ της πολλής αγρυπνίας και των δακρύων. Γένεια μεγάλα, δασέα, εν μέρει φαιόχροα. Οφρύες χαμηλαί, ευθυτενείς. Η κόμη της κεφαλής μαύρη μέχρι του γήρατος, μάλλον πυκνή. Έτυχε να φωτογραφήσουν αυτόν, αλλ’ άνευ επιτυχίας. Τα ισχυρά, ανδρεία χαρακτηριστικά του προσώπου αυτού απετυπούντο σκληρά, ενώ εις την πραγματικότητα είχε την όψιν πραείαν, συμπαθή, μετά γαληνίου βλέμματος. Το πρόσωπον ωχρόν εκ του ολίγου ύπνου και της πολλής νηστείας, συχνάκις κατανενυγμένον, ουδέποτε τραχύ.

Ούτως ήτο συνήθως, αλλ’ ενίοτε μετεμορφούτο, ώστε να γίνηται αγνώριστος. Το χλωμόν, καθαρόν πρόσωπον ελάμβανε τοιαύτην πεφωτισμένην έκφρασιν, εγίνετο τοσούτον καταπληκτικόν, ώστε δεν είχες την δύναμιν να προσβλέψης εις αυτό· οι οφθαλμοί υπεστέλλοντο. Ακουσίως ήρχετο εις την μνήμην η Αγία Γραφή λέγουσα ότι ένεκα της δόξης του προσώπου του Μωϋσέως ο λαός εφοβείτο να ατενίση εις αυτόν.

Η ζωή του Γέροντος ήτο μετρίως αυστηρά, μετά τελείας αδιαφορίας δια την εξωτερικήν εμφάνισιν και μεγάλης αφροντισίας δια το σώμα. Περιεβάλλετο χονδροειδή ενδύματα, ως οι εργάται μοναχοί, έφερε δε πολλά ενδύματα, έτι και κατά το θέρος, επειδή εις τους χρόνους της πλήρους αδιαφορίας δια το σώμα αυτού συχνάκις ησθένει και έπασχεν εκ ρευματισμών. Κατά την διαμονήν αυτού εν τω Παλαιώ Ρωσικώ έπαθε ψύξιν εις την κεφαλήν και μαρτυρικαί κεφαλαλγίαι ηνάγκαζον αυτόν να μένη πολλάκις εξηπλωμένος επί της στρωμνής. Κατ’ εκείνον τον καιρόν, χάριν μεγαλυτέρας μονώσεως, διήρχετο τας νύκτας έξω των τειχών της κυρίως Μονής, εις τινα γωνίαν μεγάλης αποθήκης τροφίμων, την οποίαν διεχειρίζετο.

Ὁ Κύριος ποτέ δέ ξεχνάει κι ἄν εἶναι γιά τό καλό μας, θά μᾶς δώσει αὐτό πού πρέπει κι ὅταν πρέπει

Να μην εκβιάζουμε με τις προσευχές μας τον Θεό.

Να μη ζητάμε απ’το Θεό να μας απαλλάξει από κάτι, ασθένεια κλπ ή να μας λύσει τα προβλήματά μας, αλλά να ζητάμε δύναμη και ενίσχυση από Εκείνον για να τα υπομένουμε.

Όπως Εκείνος κρούει με ευγένεια την πόρτα της ψυχής μας, έτσι κι εμείς να ζητάμε ευγενικά αυτό που επιθυμούμε κι αν ο Κύριος δεν απαντάει, να σταματάμε να το ζητούμε. Όταν ο Θεός δε μας δίνει κάτι που επίμονα ζητάμε, έχει το λόγο Του. Έχει κι ο Θεός τα μυστικά Του. Εφόσον πιστεύουμε στην αγαθή Του πρόνοια, εφόσον πιστεύουμε ότι Εκείνος γνωρίζει τα πάντα απ’τη ζωή μας κι ότι πάντα θέλει το αγαθόν, γιατί να μη δείχνουμε εμπιστοσύνη; Να προσευχόμαστε απλά και απαλά, χωρίς πάθος και εκβιασμό. (…)

Ἡ 4η ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΓΙΑ TO ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, ΜΕ ΝΕΑ ΛΙΣΤΑ ΟΝΟΜΑΤΩΝ (Συλλογή υπογραφών)

4η έκδοση: ΕΠΙΣΤΟΛΗ για το ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ – ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ

Όσοι εξ υμών συμφωνείτε με το περιεχόμενο της συνημμένης επιστολής μπορείτε να την προσυπογράψετε στέλνοντας σχετικό μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ierarxiaoukraniko@gmail.com σημειώνοντας το ονοματεπώνυμο, την πόλη, την ιδιότητα-επάγγελμα και το email σας.— Σχολιασμός katanixi.gr —

Σεβαστοί Πατέρες, ευλογείτε! 

Αγαπητοί αδελφοί, χαίρετε!

Με πολύ χαρά σας κοινοποιούμε ανανεωμένη τη λίστα (που μόλις λάβαμε) με τα 2.000 περίπου ονόματαπου συνυπογράφουν την «ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ-Σεπτέμβριος 2019» (4η έκδοση 30.9.19).

Η επιστολή εκφράζει τον πόνο και την αγωνία μας, η οποία ασφαλώς διακατέχει και τους περισσότερους Ιεράρχες μας, για την αθέτηση της εκκλησιαστικής παράδοσης και τάξης και συνακόλουθα για το διαφαινόμενο κλονισμό και διατάραξη της ενότητας της ανά την οικουμένη Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Όπως τονίστηκε και στην αρχική δημοσίευση (19.9.19): «Όλοι παρακολουθούμε με θλίψη και αγωνία τις σοβαρές συνέπειες και τους κινδύνους για την πανορθόδοξη ενότητα από την παραχώρηση του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου. Επειδή αισθανόμαστε ως μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να στεκόμαστε αδιάφοροι στα μείζονα προβλήματα που έχουν ήδη τεθεί αλλά παράλληλα γνωρίζουμε ότι την κύρια ευθύνη για την επίλυση των σοβαρών αυτών ζητημάτων που αναφύονται στη ζωή της Εκκλησίας μας την έχουν οι επίσκοποι συνδιασκεπτόμενοι εν Συνόδω, κρίναμε αναγκαίο να συντάξουμε τη συνημμένη ανοικτή επιστολή που θα σταλεί στη Σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, εν όψει της συζητήσεως στην Ιεραρχία του Ουκρανικού ζητήματος».

Η άμεση ανταπόκριση στην πρόσκληση με τη συγκέντρωση 2.000 ηλεκτρονικών, κυρίως, υπογραφών (ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός, αν εκτιμήσουμε αφ’ ενός ότι το ζήτημα δεν φαίνεται να μας αφορά άμεσα ως Έλληνες Ορθοδόξους και αφ’ ετέρου οι πιστοί δεν είναι εξοικειωμένοι με τη διαδικασία αυτή) καθιστά σαφές το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του εκκλησιαστικού πληρώματος για τις εξελίξεις στο συγκεκριμένο θέμα.

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ: «Ὀφειλόμενες ἐξηγήσεις στούς ἐπικριτές μου»

Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ

Αὐτές τίς ἡμέρες κάποιοι ἐπικριτές μου μέ βαρεῖς χαρακτηρισμούς καί δριμεῖες ἐκφράσεις καταφέρονται ἐναντίον μου ἐξ ἀφορμῆς τῆς στάσεως καί τῶν δηλώσεών μου ἐν Ἱερᾷ Συνόδῳ καί ἐκτός Αὐτῆς ἐπί τοῦ φλέγοντος καί περιπλόκου Οὐκρανικοῦ ζητήματος. Οἱ θέσεις μου ἐπί τοῦ σοβαροτάτου αὐτοῦ Κανονικοῦ καί Ἐκκλησιολογικοῦ θέματος εἶναι ξεκάθαρες καί διάφανες. Γιά τήν ἀκρίβεια δέν εἶναι δικές μου οἱ θέσεις αὐτές, ἀλλά τοῦ Θείου Νόμου, τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τοῦ Ἱεροῦ Πηδαλίου ἐν γένει, τῆς Δογματικῆς Διδασκαλίας τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί τῶν Ἁγίων Πατέρων Αὐτῆς, καί ἐκεῖθεν ἀντλῶ τήν ἐπιχειρηματολογία μου.

Γιά τήν ἐν φόβῳ Θεοῦ προσήλωσί μου αὐτή στήν Παράδοσι τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας οἱ ἐπικριτές μου μέ χαρακτηρίζουν ἀκραῖο, μέ ἔμμονες ἰδέες, ἐριστικό, ἀπείθαρχο, μεγάλο ἀντιπατριαρχικό, φιλορῶσο, ἀκόμη καί ἄλλον πάπα (γιατί δῆθεν θεωρῶ τόν ἑαυτό μου ὑπεράνω Συνόδων καί ἀλάθητο) καί ὑπαινίσσονται πώς ἔχω ἀνάγκη… ψυχιατρείου.

Δέν θά ἀπαντήσω στά φαιδρολογήματά τους αὐτά, οὔτε θά ἀπευθυνθῶ σ’ αὐτούς γιά νά τούς διαφωτίσω, διότι θεωρῶ ὅτι γνωρίζουν καλά τί κάνουν καί γιατί τά κάνουν. Οἱ ἐξηγήσεις αὐτές δίδονται βασικά γιά τούς καλοπροαίρετους καί ἀνύποπτους ἀναγνῶστες τῶν ὡς ἄνω εἰδήσεων. Θά σταθῶ σέ τρία σημεῖα τῶν ἐπικριτῶν μου.

1. Ἀντιπατριαρχικός;

Ὁ νέος ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, πού τά λείψανά του δέν παύουν νά θαυματουργοῦν

Κάποιοι, που λειτουργούν αποκλειστικά με τη λογική και τη διανόηση, εγκλωβισμένοι σε μια αναλήθεια, παρασυρμένοι από το ψέμα του ορθολογισμού, παραμερίζουν και εμπαίζουν τις πνευματικές εμπειρίες και τα αποκαλυπτικά βιώματα.

Όμως έρχονται να διαψεύσουν τον πειθαναγκασμό της άρνησης τα οφθαλμοφανή και ολοφάνερα θαύματα του νέου αγίου της Εκκλησίας, του Αμφιλόχιου Μακρή της Πάτμου (1889-1970) , που αγιοκατατάχτηκε πρόσφατα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο (το 2018) και του οποίου η ανακομιδή των λειψάνων εορτάζεται στις 17 Σεπτεμβρίου.

Ευωδιάζουν και θαυματουργούν τα λείψανά του, γιατί δεν παγιδεύτηκε στο κενό της ζωής, δεν ήταν ρηχός, επιφανειακός και επίπεδος και έζησε, προσωπικά όχι εγωκεντρικά, τα σημάδια του Θεού.

Αν και στο μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του το σώμα του ήταν ασθενικό, το πνεύμα του έκανε συνεχώς αναβάσεις στο μυστήριο της πραγματικότητας του Θεού.

Έτσι αξιώθηκε της φιλίας του αγίου Νεκταρίου, γεύτηκε τη χαρά αξιόλογα στελέχη της Εκκλησίας και της Ιεραποστολής να είναι πνευματικοπαίδια του, κράτησε σταθερά το τιμόνι της ηγουμενίας στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου Πάτμου, υπήρξε ιδρυτής της γυναικείας Μονής του Ευαγγελισμού της Μητρός του Ηγαπημένου στην Πάτμο, διετέλεσε Πατριαρχικός Έξαρχος στο ιερό νησί και τα αποφθέγματά του, όπως έχουν καταγραφεί σε επιστολές ή διαλόγους του βοηθούν στο να αναζητήσουμε, να ανακαλύψουμε και τελικά να αισθανθούμε τη "μυστική" συνάντηση με το Θεό.