Ὁ χορτασμός του ἦταν πάντα μέ πνευματική τροφή (Γέροντας Ἰάκωβος Βαλοδῆμος)

Ὁ ὅσιος Ἰάκωβος τῆς Βίτσης τοῦ Ζαγορίου, ὁ ἅγιος προστάτης τῶν ἀνέργων, δὲν εἶχε μεριμνήσει ποτὲ γιὰ ἀποθεματικὰ τροφίμων.

Βίωνε τὸ «Πάτερ ἡμῶν»! Ζητοῦσε μόνιμα «τὸν ἄρτον τὸν ἐπιούσιον» (Ματθ. στ΄ 11) καὶ ἐφάρμοζε ἔμπρακτα τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας: «Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε» (Ματθ. στ΄ 19).

Ὁ χορτασμός του ἦταν πάντα μὲ πνευματικὴ τροφή.

Στὶς ἱεραποστολικὲς περιοδεῖες του ὁ Γέροντας Ἰάκωβος στὰ Ζαγοροχώρια δὲν εἶχε ἀξιώσεις φιλοξενίας ὕπνου καὶ τροφῆς.

Χόρταινε μὲ τὸν ἄρτο τῆς πίστεως, ποὺ τὸν μοίραζε πλουσιοπάροχα· χόρταινε μὲ τὸν χορτασμὸ τῶν ἄλλων.

Καὶ δὲν ἦταν μόνος του.

Συνοδευόταν πάντοτε ἀπὸ τὴν γερόντισσα ἀδελφή του, τὴν τυφλή, ποὺ προσπαθοῦσε νὰ τὸν περιποιεῖται βλέποντας ὄχι μὲ τὸ φῶς τῶν κλειστῶν χοϊκῶν ὀφθαλμῶν της, ἀλλὰ μὲ τὸ φῶς τῆς κενωτικῆς της ἀδελφικῆς προσφορᾶς, τῆς προσφορᾶς τῆς ἀγάπης.

Ἡ ἀρχαία στάμνα μέ τό αἷμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου!

Η αρχαία στάμνα με το αίμα του Αγίου Δημητρίου!

– Αποστόλου Σπύρου.

Στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη φυλάσσεται ένα από τα σημαντικότερα κειμήλια της Ορθοδοξίας. Πρόκειται για το ιερό κεράμιο, μία αρχαία στάμνα, που εμπεριέχει μέσα χώμα και αίμα από το μαρτύριο του προστάτη της πόλης.

Κατά καιρούς, είτε τυχαία είτε ύστερα από αρχαιολογική έρευνα, βρέθηκαν διάφορα φιαλίδια, τα οποία προέρχονταν από τον τάφο του Αγίου Δημητρίου. Τα φιαλίδια αυτά προορίζονταν για να διαφυλάττουν μέσα οι προσκυνητές μύρο η χώμα διαποτισμένο από το μύρο του Αγίου Δημητρίου.

Ο προϊστάμενος του ναού Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός Πέτικας κάνει γνωστό ότι η εκκλησία απέκτησε αυτό το σημαντικό κειμήλιο στις 23 Οκτωβρίου 1985 και εξιστορεί ότι η στάμνα βρίσκονταν στα χέρια της οικογένειας Σάββα, μίας παλαιάς οικογένειας της Θεσσαλονίκης, η οποία κατοικούσε από την βυζαντινή εποχή σε ένα σπίτι κάτω από το ναό του Αγίου Δημητρίου, γύρω από το σημερινό ναό του Αγίου Νικολάου. Το σπίτι καταστράφηκε ολοσχερώς από την μεγάλη πυρκαγιά του Αυγούστου του 1917 και τότε καταστράφηκαν κι όλες οι έγγραφες μαρτυρίες σχετικά με την ιστορία της οικογένειας και την απόκτηση της στάμνας.

ΥΠΟΓΕΙΑ ΣΤΟΑ

Σύμφωνα με προφορικές αφηγήσεις στο σημείο όπου ήταν το σπίτι υπήρχε και ένα μικρό παρεκκλήσι (προσκυνητάρι) μέσα στο οποίο -σε ειδική κατασκευασμένη κόγχη- βρισκόταν ένα ξύλινο κιβώτιο χρώματος βαθύ πρασίνου με παραστάσεις λουλουδιών κίτρινου χρώματος και μέσα σε αυτό φυλασσόταν η στάμνα.

ΟΙ ΠΑΠΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο «ΚΟΙΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ; (Σχόλιο σέ πρόσφατο διαχριστιανικό συμπόσιο)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 24η Οκτωβρίου 2022

ΟΙ ΠΑΠΙΚΕΣ ΠΛΑΝΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο «ΚΟΙΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ;

(Σχόλιο σε πρόσφατο διαχριστιανικό συμπόσιο)

Το καρκίνωμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, προχωρεί δυστυχώς καλπάζοντας και διαβρώνει επικίνδυνα ολόκληρο το Εκκλησιαστικό Σώμα, χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα κάποια ελπίδα αναχαιτίσεώς του. Ιδιαίτερα μετά την «Σύνοδο» της Κρήτης, στην οποία, ως γνωστόν, αντί καταδίκης εθριάμβευσε η παναίρεση, η μεγάλη πλειοψηφία της Ιεραρχίας, του λοιπού Κλήρου, του Μοναχισμού και του θεολογικού κόσμου της χώρας αγωνίζεται ακάθεκτη, με ζήλο «ου κατ’ επίγνωσιν» βέβαια, στην προώθηση των στόχων της, στην επανένωση σε πρώτη φάση, του κατακερματισμένου χριστιανικού κόσμου με την Ορθόδοξη Εκκλησία, χωρίς όμως την μετάνοια των ετεροδόξων και παρά τις υπάρχουσες δογματικές διαφορές. Και σε δεύτερη φάση στο συγκερασμό του Χριστιανισμού με όλες τις άλλες θρησκείες. Φυσικά δεν πρόκειται για επιδίωξη πραγματικής ενώσεως εν τη αληθεία, σύμφωνα με την πατερική μας Παράδοση, αλλά περί συγκολλήσεως ετεροκλήτων στοιχείων, η οποία θα προέλθει ύστερα από συμβιβασμούς και «επανερμηνείες» των πλανών των ετεροδόξων, αλλά και με καινοφανείς ερμηνείες βιβλικών χωρίων, που οδηγούν σε αστήρικτα συμπεράσματα, μη μαρτυρούμενα από τους αγίους Πατέρες μας.

Έχουμε αποδείξει επανειλημμένως ότι οι ατέρμονες Θεολογικοί Διάλογοι όχι μόνο έχουν παρεκκλίνει από την αποστολή τους, αλλά έχουν καταντήσει ολέθριο όργανο των θιασωτών του Οικουμενισμού, για να πλήξουν την αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας μας, ότι μόνο σ’ αυτή βρίσκεται η αλήθεια και η σωτηρία και πουθενά αλλού. Από την όλη μέχρι σήμερα πορεία των Διαλόγων αυτών και από τα κείμενα που παρήγαγαν, αποδείχθηκε ξεκάθαρα ότι αυτοί δεν αποσκοπούσαν στην επισήμανση των αιρετικών διδασκαλιών του Παπισμού και στην προσπάθεια από Ορθοδόξου πλευράς επανόδου στην Ορθοδοξία.

Ὁ τρόπος τῆς νοερᾶς προσευχῆς, Βίος καί Λόγοι Ἁγίου Πορφυρίου.Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

60. Ὁ τρόπος τῆς νοερᾶς προσευχῆς, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 5-2-2019

«Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι;»[1]. Ναί Κύριε, ἀπαντοῦν οἱ δύο τυφλοί. Αὐτή ἡ ὁμολογία εἶναι ὁμολογία πίστεως. Τόν ἀναγνωρίζουν τόν Χριστό μας, ὡς Κύριο, δηλαδή ὡς Θεό οἱ δύο τυφλοί. Καί ὁ χριστιανός, ὅταν ἐπικαλεῖται καί λέγει «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», ὁμολογεῖ τήν Θεότητα μέ τήν λέξη «Κύριε».

«Ἡ νοερά προσευχή», λέγει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «γίνεται μόνο ἀπό ἐκεῖνον πού ἔχει ἀποσπάσει τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ». Αὐτός ὁ ὁποῖος εἶναι μέσα στήν Χάρη, μέσα στό Ἅγιο Πνεῦμα, αὐτός εἶναι πού μπορεῖ νά πεῖ σωστά τήν θεῖα αὐτή προσευχή, τήν θεία ἐπίκληση τό Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με. «Δέν πρέπει ἡ προσευχή», λέει ὁ Ἅγιος, «νά γίνεται μέ τήν σκέψη, νά τήν μάθουμε, «νά τήν μάθω, νά τήν καταφέρω, νά τήν φθάσω», γιατί μπορεῖ νά ὁδηγηθοῦμε στόν ἐγωισμό καί στήν ὑπερηφάνεια»[2].

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος κάτι κατορθώσει, πέφτει στήν ὑπερηφάνεια. Θά πρέπει ὁ ἄνθρωπος νά πηγαίνει μέ ἁπλότητα καί μέ ἁπαλότητα πρός τήν προσευχή, πρός τόν Θεό διαμέσου αὐτῆς τῆς προσευχῆς. Δέν πρέπει νά ὑπάρχει καμιά ἰδιοτέλεια, καμιά διάθεση αὐταρέσκειας, καμιά διάθεση ὑπερηφάνειας. «Χρειάζεται, λαχτάρα, πείρα ἀλλά καί σύνεση», ἔλεγε ὁ Ἅγιος, «προσοχή καί φρόνηση, γιά νά εἶναι ἡ προσευχή καθαρή καί θεάρεστη. Ἕνας λογισμός «εἶμαι προχωρημένος», τά χαλάει ὅλα. Τί νά ὑπερηφανευθοῦμε; Δέν ἔχομε τίποτα δικό μας. Αὐτά τά θέματα εἶναι λεπτά.

1 Νοεμβρίου. Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ τῶν ἀναργύρων καὶ τῆς μητρὸς αὐτῶν Θεοδότης. Δαυὶδ ὁσίου τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ (ιϛ ́ αἰ.), Ἰακώβου ἱερομάρτ. τοῦ ἐν Αἰτωλίᾳ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῶν ἁγίων, 1 Νοεμ. (Α΄ Κορ. ιβ΄ 27 - ιγ΄ 8).

Α Κορ. 12,27      Ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους.

Α Κορ. 12,27            Σεις, λοιπόν, οι Χριστιανοί είσθε σώμα Χριστού και ο καθένας σας είναι επί μέρους μέλος, που κατέχει την ταιριαστήν θέσιν δι' αυτόν και δι' ολον το σώμα.

Φεμινίστρια ἡγέτης παραδέχεται ὅτι εἶπαν ψέματα γιά τίς γυναῖκες πού πεθαίνουν ἀπό τίς παράνομες ἀμβλώσεις

“Φουσκώσαμε τα νούμερα… για να νομιμοποιηθούν οι αμβλώσεις”

LifeNews.com

Από Micaiah Bilger

14 Σεπτεμβρίου 2022, Πόλη του Μεξικού, Μεξικό

Άλλη μία ακτιβίστρια για τις αμβλώσεις πιάστηκε πρόσφατα να παραδέχεται ότι το κίνημα υπέρ των αμβλώσεων υπερβάλλει τον αριθμό των γυναικών που πεθαίνουν από παράνομες αμβλώσεις, για να χειραγωγήσει το κοινό ώστε να υποστηρίξει τις αμβλώσεις από «επιλογή».

Σε βίντεο που αποκαλύφθηκε πρόσφατα, από το ισπανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο ACI Prensa,* η Μεξικανή ηγέτης υπέρ των αμβλώσεων Marta Lamas δηλώνει σε πανεπιστημιακό πάνελ πώς «φούσκωσαν τα νούμερα» των θανάτων των γυναικών από αμβλώσεις.

Η Marta Lamas διδάσκει στο National Autonomous University of Mexico, (Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού) και βοήθησε στην ίδρυση της οργάνωσης υπέρ των αμβλώσεων Group for Information on Elective Reproduction (GIRE). Η ομάδα της ασκούσε επιρροή υπέρ του λόμπι των αμβλώσεων στην Πόλη του Μεξικού και σε οκτώ άλλες πολιτείες της χώρας, ώστε να νομιμοποιηθεί η δολοφονία των αγέννητων μωρών.

Ἐξ ἄκρας συλλήψεως

 π. Στυλιανός Καρπαθίου

Ἐξ ἄκρας συλλήψεως

ΑΠΡΟΥΠΟΘΕΤΩΣ

Σχολιασμὸς τῆς Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου

«Περὶ προστασίας τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ ἀποφυγῆς τῶν ἀμβλώσεων»

1. Τὸ πρόβλημα περὶ τῶν ἐκτρώσεων καὶ ἡ Ἐγκύκλιος τῆς Ἐκκλησίας

Τὴν 8ην Σεπτεμβρίου 2022, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζεται τὸ Γενέσιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀνεγνώσθῃ στὸ Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὑπ’ἀριθμ. 4008/25 Αὐγούστου 2022 Ἐγκύκλιος, «Περὶ προστασίας τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ ἀποφυγῆς τῶν ἀμβλώσεων».

Μία σπάνια φωτογραφία τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου...

Μία σπάνια φωτογραφία του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου...

Δευτέρα του Πάσχα 1978. Κατά την Λιτάνευση της θαυματουργού εικόνος ''Αξιον Εστίν'' στις Καρυές.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2022/10/blog-post_89.html

Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν (Ματθ. Κεφ. Ι'(10) 32-36), Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν (Ματθ. Κεφ. Ι'(10) 32-36), Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου (απόσπασμα)

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Κυριακή Ε Λουκᾶ:«Πηγές πίστεως».π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΠΗΓΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 2-11-1997]

[Β364]

Όλοι γνωρίζομε, αγαπητοί μου, την θαυμασία παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. Κάθε της φράση, κάθε της λέξη, είναι και μία θεολογική αποκάλυψις. Και είναι αποκάλυψη, γιατί Αυτός ο Κύριος την εδίδαξε. Μέσα σε όσα ειπώθηκαν, διαλογικά, ανάμεσα στον πλούσιον και τον Αβραάμ, είναι και τούτα τα λόγια. Σας διαβάζω: «Ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πεισθήσονται».

Εδώ έχομε έναν διάλογον πέραν από τον φυσικόν κόσμον. Πλέον ο Αβραάμ εις τον Παράδεισον, ο πλούσιος εις τον Άδην· κι εκεί οικονομείται ένας διάλογος. Είπα «οικονομείται», διότι όπως πράγματι καλώς ειπώθηκε, ότι «χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν». Γιατί ζήτησε ο πλούσιος να στείλει τον Λάζαρον, να στείλει ο Αβραάμ τον Λάζαρον, για να βρέξει, λέει, το άκρον του δακτύλου, επειδή φλέγεται, με νερό, επειδή φλέγεται, λέγει, εις αυτό το πυρ το βασανιστικό. Και είπε ότι «μέγα χάσμα ἐστήρικται» κ.λπ. · οπότε οικονομείται πραγματικά αυτός ο διάλογος, διότι δεν θα ήταν δυνατόν να ανοιχθεί στην πραγματικότητα αυτός ο διάλογος.

Ωστόσο εδώ παρακαλεί ο πλούσιος τον Αβραάμ να πέμψει τον Λάζαρον εις τον οίκον του πατρός του, «γιατί», λέγει, «έχω πέντε αδελφούς», να τους ειδοποιήσει, να μην έλθουν κι αυτοί εις αυτόν εδώ τον τόπον της βασάνου. Και λέγει ο Αβραάμ: «Έχουν τον Μωυσέα και τους προφήτας. Ας ακούσουν αυτούς τι λεν για την άλλη ζωή». «Όχι», λέει, «πάτερ Αβραάμ. Εάν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς, τότε θα μετανοήσουν». «Αχ, παιδάκι μου, αν δεν ακούσουν τον Μωυσή και τους προφήτες, τότε, κι από τους νεκρούς να αναστηθεί κάποιος, δεν θα πεισθούν».

Μέσα σ’ αυτά τα πέντε χωρία, αγαπητοί μου, του διαλόγου, θέλει ο Κύριος να ξεχωρίσει δύο πηγές πίστεως. Δύο πηγές πίστεως. Είναι τα θαύματα, όπως να αναστηθεί ο Λάζαρος και οι πληροφορίες που μπορούμε να πάρομε μελετώντας τις άγιες γραφές. Και φυσικά ο Κύριος δέχεται και τις δύο πηγές πίστεως αναμφισβήτητα αλλά δίδει όμως το προβάδισμα και την σιγουριά εις την πηγήν της πίστεως που είναι η Αγία Γραφή. Εκεί θα πας να πληροφορηθείς. Δεν θα μείνεις εις το θαύμα. Εκεί θα πας να πληροφορηθείς. Απλώς το θαύμα επιβεβαιώνει την Αγίαν Γραφήν. Πρόκειται για ένα σπουδαιότατο θέμα και το οποίο θα παρακαλέσω ας το προσέξομε και να το θυμόμαστε. Πάντοτε επίκαιρο είναι, γιατί οι άνθρωποι σ’ όλες τις εποχές, και στην εποχή μας, δεν γνωρίζουν να διακρίνουν αυτές τις δύο πηγές πίστεως. Το θαύμα, επαναλαμβάνω, να πάρω πληροφορίες από το θαύμα και η Αγία Γραφή. Περιφρονούν βέβαια την πηγή πίστεως από την Αγία Γραφή. Δεν δίνουν και πολλή σημασία. Και αναζητούν την πηγήν πίστεως από το θαύμα.

Ὅσιος Δημήτριος ὁ Νέος (Μπασαράμπης).

Όσιος Δημήτριος ο Νέος (Μπασαράμπης).

27 Οκτωβρίου.

Ο προστάτης της ρουμανικής πρωτευούσης είναι ο Όσιος Δημήτριος ο Νέος ή Μπασαράμπης, από το όνομα του χωριού του, που ονομαζόταν Μπασαραμπόβ. Η παρουσία του ιερού σκηνώματός του στον μητροπολιτικό ναό Βουκουρεστίου είναι ένα μεγάλο πνευματικό δώρο. Ο Όσιος, και όταν ακόμη ζούσε, είχε λάβει το θαυματουργικό χάρισμα. Έζησε στην γη ως πτωχός και άσημος, και τώρα αξιώθηκε να είναι διδάσκαλος των σοφών, ιατρός των ασθενούντων και θερμός πρεσβευτής για την σωτηρία όλων μας.

Γεννήθηκε στο χωριό Μπασαραμπόβ, που απέχει από τον Δούναβη 20 χιλιόμετρα, και βρίσκεται στο έδαφος της Βουλγαρίας. Έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. στην περίοδο της βασιλείας των Πέτρου και Ιωάννου Ασάν. Επειδή προερχόταν από ευσεβείς μεν, αλλά πτωχούς γονείς, έβοσκε από μικρός αγελάδες στο χωριό του. Η ησυχία του χωριού, η μοναξιά του, ο πόθος του για τον Θεό, τον βοήθησαν ημέρα με την ημέρα στην πνευματική του πρόοδο. Έλαβε από τον Θεό το δώρο των καθαρτικών δακρύων, της καθαράς προσευχής και των ταπεινών στοχασμών. Η ίδια η δημιουργία του Θεού απετέλεσε για τον νεαρό εραστή της Βασιλείας των Ουρανών την πρώτη σχολή της πνευματικής μορφώσεως. Αγωνίσθηκε κατά των πειρασμών της νεότητος με τα όπλα του Πνεύματος και προετοίμασε το έδαφος της καρδιάς του για την σπορά της Θείας Χάριτος.

Το πόσο προόδευσε στην αρετή και αγάπη του Θεού και ολοκλήρου της κτίσεως φαίνεται από το εξής πάθημά του: Κάποια ημέρα πάτησε με το ένα του πόδι χωρίς να το θέλει, ένα πουλί που ευρισκόταν μέσα στα χόρτα. Τόση λύπη ένιωθε στην καρδιά του, ώστε τιμώρησε το ένοχο πόδι του. Επί τρία λοιπόν χρόνια βάδιζε από αυτό το πόδι ξυπόλυτος, με αποτέλεσμα, το μεν καλοκαίρι το γυμνό του πόδι να υποφέρει από τις πέτρες και τα αγκάθια, τον δε χειμώνα από το χιόνι και τους παγετούς. Αφού έφθασε σε υψηλά μέτρα πνευματικής ασκήσεως και η αγνή καρδιά του πληγώθηκε περισσότερο από τον θείο έρωτα, εγκατέλειψε το χωριό του. Πήγε σε ένα μοναστήρι κοντά στον ποταμό Λωμ, εκάρη μοναχός, και συνέχισε την σκληρή του άσκηση με αγρυπνίες, νηστείες και προσευχές. Και πάλι δεν αρκέστηκε σε αυτούς τους κόπους και την κοινοβιακή ζωή. Έφυγε για την τέλεια ησυχία μένοντας σε μια πέτρινη σπηλιά. Εκεί αγωνίσθηκε μέχρις ότου παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Χριστού. Όταν προαισθάνθηκε το τέλος του κρύφτηκε ανάμεσα σε δύο μεγάλες πέτρινες πλάκες, σαν σε φέρετρο, και εκοιμήθη.

Το σώμα του, άγνωστο και άφθαρτο, παρέμεινε στην σπηλιά του περί τα 300 χρόνια. Με θεία παραχώρηση, ο ποταμός Λωμ, κατέβασε άφθονα νερά, τα οποία παρέσυραν τις πέτρες της σπηλιάς μαζί με το ιερό λείψανο, το οποίο σκεπάσθηκε με τις λάσπες και τα νερά, παραμένοντας σε αυτήν την κατάσταση περί τα 100 χρόνια.

Δελτίο Τύπου ἐνάντια στή δράση τῆς Στέγης Ὠνάση «I am Positive»

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΩΝΑΣΗ «I AM POSITIVE»

Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2022.

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών αντιτίθενται στη δράση της Στέγης Ωνάση* «I am Positive», στην οποία στηρίζει τις ΛΟΑΤΚΙ+ επιλογές, στα πλαίσια της Εθνικής Στρατηγικής για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+. (1) Η «Στέγη» χρησιμοποιεί γονείς και φίλους ΛΟΑΤΚΙ+ παιδιών που μιλούν για «άνευ όρων» αποδοχή εκ μέρους της οικογένειας των «ιδιαίτερων» σεξουαλικών επιλογών των παιδιών. Υποδεικνύουν θέσεις που «οφείλει» να λάβει η οικογένεια στο όνομα της «αγάπης».

Ποιος γονιός δεν συνταράσσεται όταν το παιδί του δηλώσει πως δεν αποδέχεται την βιολογική του πραγματικότητα και λειτουργεί ως «άλλο»; Αυτό σημαίνει έλλειψη αγάπης, ρατσισμό ή ομοφοβία; Με κανέναν τρόπο. Οι ίδιες οι μητέρες του «I am Positive» ομολογούν την δυσκολία που είχαν με την αποκάλυψη της «τρανς» ταυτότητας των παιδιών τους και οι λόγοι είναι κατανοητοί. Τους υποδεικνύει ο έμφυτος φυσικός νόμος, η ανθρώπινη συνείδηση, η πραγματική αγάπη για το παιδί τους. Όμως στο όνομα της πολύχρωμης «αγάπης» η έμφυτη μαρτυρία της συνείδησής τους πρέπει να καταπνιγεί. Και γι’ αυτό επιστρατεύεται η ιδεοληπτική «επιστήμη».

Πώς ορίζουμε την οικογενειακή αγάπη; Είναι αγάπη η άνευ προϋποθέσεων αποδοχή των επιλογών του παιδιού και μάλιστα υπό το κράτος του πανικού και της μονομερούς πληροφόρησης;

Η «άνευ όρων» αποδοχή της ΛΟΑΤΚΙ+ αίσθησης ενός παιδιού σημαίνει καταρχήν συγκατάθεση σε μια απόφαση που πήρε ένας βιολογικά ανώριμος εγκέφαλος.

Σημαίνει παραίτησή του γονέα από τη διεκδίκηση του βασικού δικαιώματος του παιδιού του στην υγεία.

Ἡ νοερά προσευχή μέ τήν Θεία Χάρη, Βίος καί Λόγοι Ἁγίου Πορφυρίου.Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

59. Ἡ νοερά προσευχή μέ τήν Θεία Χάρη, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 4-2-2019

«Καί ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ»[1]. Ἀπό μακριά ὁ Κύριος μέ τήν θεία Του Χάρη ἐποίησε αὐτή τήν θεραπεία. Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ θεία ἐνέργεια μέ τήν ὁποία κάνουμε ὅλα τά καλά ἔργα, πραγματοποιοῦμε τίς ἀρετές καί κάνουμε σωστή προσευχή. Γι' αὐτό ἔλεγε καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «ὅταν ἔλθει ἡ Χάρις, λέεις τό ὄνομα Χριστός καί γεμίζει ὁ νοῦς, γεμίζει καί ἡ καρδιά. Μόνο μέ τήν θεία Χάρη μπορεῖς νά προσευχηθεῖς. Καμία προσευχή δέν μπορεῖ νά γίνει χωρίς τήν θεία Χάρη»[2]. Ὅπως λέγει πάλι ὁ Κύριος, «κανένας δέν μπορεῖ νά πεῖ Ἰησοῦν», λέγει μέσα στήν Ἁγία Γραφή τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, «παρά ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ»[3]. Καμιά προσευχή δέν γίνεται χωρίς τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, αὐτό πού λέγεται θεία Χάρις, ἀλλά καί χωρίς τήν ἐνέργεια αὐτή.

«Θυμηθεῖτε», λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «τήν Σοφία Σειράχ, «ἐν γάρ σοφία ρηθήσεται αἶνος καί Κύριος εὐοδώσει αὐτήν»[4]. Δηλαδή μόνον αὐτός πού κατέχει τήν θεία σοφία μπορεῖ νά δοξολογήσει καθώς πρέπει τόν Θεό καί ἡ θεία σοφία εἶναι ἡ Θεία Χάρης, ἡ θεία ἐνέργεια, καί ὁ Κύριος μόνο δίδει Χάρη πρός τοῦτο». Ὁ Κύριος εἶναι ὁ χορηγός παντός ἀγαθοῦ. «Ὅταν ἔρθει ἡ Χάρις, ὅταν ἔρθει ἡ ἀγάπη, λέεις τό ὄνομα «Χριστός» καί γεμίζει ὁ νοῦς, γεμίζει καί ἡ καρδιά. Ἡ ἀγάπη αὐτή, ἡ λαχτάρα αὐτή ἔχει καί βαθμούς, ὅταν ζεῖς αὐτή τήν ἀγάπη ἐπιθυμεῖς νά ἀποκτήσεις τά πνευματικά ὅταν εἶσαι ξύπνιος, ἀλλά τά ἴδια βλέπεις καί στά ὄνειρα. Τά πάντα νά τά κάνεις μέσα στήν ἀγάπη. Νά κινεῖσαι μέσα στήν ἀγάπη. Ἀπό ἀγάπη στόν Θεό νά κάνεις τόν κόπο, τόν κάθε κόπο. Νά αἰσθάνεσαι ἀγάπη, εὐγνωμοσύνη πρός τόν Θεό, χωρίς νά ἔχεις στόν νοῦ σου νά πετύχεις κάτι. Ἀξία ἔχει νά λέγεις τήν εὐχή μέ τρυφερότητα ψυχῆς, μέ ἀγάπη, μέ λαχτάρα, καί τότε δέν θά σοῦ φαίνεται κουραστική. Ὅπως ὅταν λέεις «μητέρα μου... πατέρα μου» καί νιώθεις πλήρη ἀνάπαυση».

Ἡ καταδίκη τοῦ π. Ἀναστασίου Γκοτσοπούλου ἀφορᾶ ὅλους μας

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Μέ μεγάλη μας λύπη πληροφορηθήκαμε τήν καταδίκη τοῦ π. Ἀναστασίου Γκοτσοπούλου ἀπό τό Μονομελές Πλημμελειοδικεῖο Πατρῶν, ἐπειδή λειτούργησε τήν μεγάλη ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου τό 2020. Ὁ π. Ἀναστάσιος ἔπραξε τό καθῆκον του ὡς Ὀρθόδοξος Κληρικός καί τίμησε μέ τήν πράξη του τό ἀξίωμά του.

Τά μέτρα πού ἐπέβαλαν οἱ κυβερνῶντες ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, εἰδικότερα τήν περίοδο τοῦ πρώτου lock down ἦταν... ἐκτός ἀπό ἀσεβῆ καί ἀντισυνταγματικά, πλήρως ἀναποτελεσματικά.

Σέ μία δύσκολη γιά ὅλους περίσταση πού εἴχαμε περισσότερο τήν ἀνάγκη τοῦ Θεοῦ, τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων, ὄχι μόνο δέν ὑπῆρξε ἔστω μία τυπική ἐπίκληση τῆς θείας βοηθείας, ἀλλά ἀντιθέτως κηρύχθηκε διωγμός κατά τῆς θείας λατρείας, ὡς δῆθεν μέσου ὑπερμετάδοσης ἀσθενειῶν. Καί ἐνῶ τούς πρώτους μῆνες τῆς πανδημίας, ἡ Ἑλλάδα τά πῆγε σχετικά καλά, στή συνέχεια ἐπῆλθε ἡ κατάρρευση, ὥστε νά εἴμαστε ἀπό τίς χῶρες μέ ὑψηλότερη θνητότητα στόν κόσμο, πίσω ἀπό χῶρες πού δέν ἀπαγόρευσαν τή λατρεία καί δέν ἐδίωξαν τούς χριστιανούς.