Ἐν Κυθήροις τῇ 10ῃ Μαρτίου 2021
Ἀριθ. Πρωτ.: 114
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(ὑπ’ ἀριθ. 198/2021)
«Ὅταν δέ νηστεύητε, μή γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταί σκυθρωποί…» (Ματθ. στ’ 16)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά!
Εὐλογημένη, εἰρηνική κατά Θεόν, χαριτοφόρα καί καρποφόρα ἡ ἱερά καί κατανυκτική περίοδος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
Ἀρχίζει ἀπό τήν αὐριανή ἡμέρα, τήν Καθαρά Δευτέρα, τό «στάδιον τῶν ἀρετῶν» τῆς ἁγίας περιόδου τῶν φωτοποιῶν Νηστειῶν. Ἕξ ἑβδομάδες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί μία, ἡ ἀκροτελεύτιος, ἡ καί σπουδαιοτέρα καί ἱερωτέρα, ἡ τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος.
«Ἀγαθόν προσευχή μετά νηστείας καί ἐλεημοσύνης καί δικαιοσύνης» διαβάζομεν εἰς τό βιβλίον τοῦ Τωβίτ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὁ Μέγας Βασίλειος, ἀναφερόμενος εἰς τήν νηστείαν, λέγει : «Βλέπεις τί κάμνει ἡ νηστεία˙ καί νόσους θεραπεύει καί ρεύματα σωματικά ξηραίνει καί δαίμονας ἐκβάλλει, καί τόν νοῦν λαμπρότερον καθιστᾶ καί καρδίαν καθαράν καί σῶμα ἁγιασμένο (ἀπεργάζεται) καί εἰς τόν Θρόνον τοῦ Θεοῦ παρουσιάζει τόν ἄνθρωπον. Μεγάλη δύναμις ἡ νηστεία καί μεγάλα κατορθώματα γίνονται δι’ αὐτῆς». «Ἀληθής δέ νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις, ἐγκράτεια γλώσσης, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χωρισμός, καταλαλιᾶς, ψεύδους καί ἐπιορκίας˙ ἡ τούτων ἔνδεια, νηστεία ἐστίν, ἀληθής καί εὐπρόσδεκτος».
Αὐτά καί ἄπειρα ἄλλα ἔχουν λεχθῇ ἀπό τόν Σωτῆρα μας Ἰησοῦν Χριστόν, τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί τούς Ἁγίους καί Θεοφόρους Πατέρας τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας διά τήν νηστείαν, τήν ἀξίαν καί τήν δύναμίν της, ἀλλά καί διά τά πολλά ὀφέλη, τά ὁποῖα ἀποκομίζομεν δι’ αὐτῆς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τό ὁποῖο ἀποδυναμώνει καί ἀχρηστεύει τήν νηστεία εἶναι ἡ ὑποκρισία καί ὁ ὑποκριτικός τρόπος, μέ τόν ὁποῖο μερικές φορές γίνεται. Δι’ αὐτόν τόν λόγον μᾶς εἶπε εἰς τό σημερινό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς ὁ Θεῖος Διδάσκαλος Ἰησοῦς Χριστός: «Ὅταν δέ νηστεύητε, μή γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταί σκυθρωποί…». Διότι οἱ ὑποκριταί ἀλλοιώνουν τά πρόσωπά τους καί ἐπιδεικτικά παίρνουν τήν ὄψι καί τήν ἔκφρασι ἀνθρώπου καταβεβλημένου ἀπό τάς στερήσεις, διά νά φανοῦν εἰς τούς ἀνθρώπους ὅτι νηστεύουν καί τοιουτοτρόπως εἰσπράττουν καθ’ ὁλοκληρίαν τήν ἀμοιβή τους ἀπό τούς ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων.
