Παναγία ἡ Παυσολύπη
H εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου μέ τήν ἐπωνυμία «Ἡ Παυσολύπη» βρισκόταν στην πόλη Σκλόβ τῆς Λευκορωσίας και μεταφέρθηκε στη Μόσχα ἀπό τούς Κοζάκους το 1640, στά χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Μιχαήλ Δ΄ Θεοδώροβιτς (1613-1645).
Τοποθετήθηκε στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου, στήν περιοχή τοῦ Πουπίσεβο. Στόν ναό ὑπῆρχε βιβλίο ὅπου καταγράφονταν τά θαύματα τῆς εἰκόνας, θαύματα πολλά καί ἐξαίσια, ἀλλά τό βιβλίο αυτό κάηκε σέ μιά πυρκαγιά τό 1771.
Ἡ παράδοση διέσωσε τό ἱστορικό τοῦ πρώτου θαύματος τῆς εἰκόνας, μέ τό ὁποῖο ἀποκαλύφθηκε ἡ ἰαματική της χάρη.
Το δεύτερο μισό τοῦ 17ου αι. μιά πλούσια γυναίκα ἀριστοκρατικῆς καταγωγῆς, πού ζοῦσε μακριά ἀπό τή Μόσχα, ὑπέφερε γιά πολλά χρόνια ἀπό παράλυση τῶν χεριῶν καί τῶν ποδιῶν. Εἶχε πιά ἀπελπιστεῖ ἀπό τούς γιατρούς, οἱ ὁποῖοι μέ καμιά θεραπεία δέν μπόρεσαν νά τή βοηθήσουν, ὅταν μια νύχτα, ἐνῶ κοιμόταν, ἄκουσε μιά φωνή νά τῆς λέει:
- Πές στούς δικούς σου νά σέ πᾶνε στη Μόσχα, στην περιοχή τοῦ Πουπίσεβο. Ἐκεῖ, στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ὑπάρχει μιά εἰκόνα τῆς Θεοτόκου μέ τήν ἐπιγραφή «Ἡ Παυσολύπη». Νά προσευχηθείς μπροστά της, και θα γίνεις καλά.
Τήν ἴδια στιγμή εἶδε καί τήν εἰκόνα μέ τήν ἐπιγραφή, ἀπό τήν ὁποία ἐρχόταν ἡ φωνή. Ἀμέσως ἡ παράλυτη γυναίκα ξύπνησε, νιώθοντας χαρά καί αἰσιοδοξία. Φώναξε τούς δικούς της καί τούς διηγήθηκε τό ὄνειρο.
Χωρίς καθυστέρηση τήν πῆραν καί τήν ἔφεραν στή Μόσχα. Βρῆκαν τήν περιοχή πού λεγόταν Πουπίσεβο, καί κατευθύνθηκαν στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Φτάνοντας ἐκεῖ, ἡ
παράλυτη κοίταξε ὅλες τίς εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, ἀλλά δέν βρῆκε ἀνάμεσά τους ἐκείνην πού εἶχε δεῖ στόν ὕπνο της.
Στο μεταξύ, οἱ συνοδοί της διηγήθηκαν στόν ἐφημέριο τοῦ ναοῦ τό ὄνειρό της. Τότε ὁ ἱερέας εἶπε στούς νεωκόρους να φέρουν ὅλες τίς παλιές εἰκόνες τῆς Παναγίας, πού ἦταν φυλαγμένες στο καμπαναριό. Ὅταν τίς ἔφεραν, βρῆκαν ἀνάμεσά τους μία μέ τήν ἐπιγραφή «Ἡ Παυσολύπη». Ηταν σκεπασμένη μ' ἕνα στρῶμα σκόνης. Τήν καθάρισαν καί τήν πλησίασαν στήν ἄρρωστη. Ἐκείνη, μέ μάτια ὀρθάνοιχτα ἀπό τήν ἔκπληξη, ἀναφώνησε:
