17 Φεβρουαρίου. Θεοδώρου μεγαλομάρτυρος Τήρωνος (†307). Μαριάμνης ἀδελφῆς τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου (α΄ αἰ.), Μαρκιανοῦ καὶ Πουλχερίας βασιλέων, Θεοδώρου νεομάρτυρος τοῦ ἐν Μυτιλήνῃ (†1795). Ἁγιογραφικό ανάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου. ιζ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Κορ. ιδ´ 20-25).

Α Κορ. 14,20      Ἀδελφοί, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν, ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε.

Α Κορ. 14,20            Αδελφοί, μη γίνεσθε σαν μικρά παιδιά κατά τον νουν και κατά την σκέψιν, αλλά να γίνεσθε απονήρευτοι και αθώοι σαν τα νήπια κατά την κακίαν. Κατά δε τον νουν και την σύνεσιν και την ορθοφροσύνην να γίνεσθε τέλειοι.

Α Κορ. 14,21      ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται ὅτι ἐν ἑτερογλώσσοις καὶ ἐν χείλεσιν ἑτέροις λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ, καὶ οὐδ᾿ οὕτως εἰσακούσονταί μου, λέγει Κύριος.

Α Κορ. 14,21             Εις την Παλαιάν Διαθήκην έχει γραφή, ότι “θα ομιλήσω στον λαόν τούτον, τον ιουδαϊκόν, δια μέσου ανθρώπων που ομιλούν ξένας γλώσσας και με χείλη ξένων λαών, αλλ' ακόμη ούτε με τον τρόπον αυτόν, τον θαυμαστόν και υπερφυσικόν, θα με ακούσουν”, λέγει ο Κυριος.

π. Ἰωάννης Δρογγίτης: Ἔμφυλη βιβλικὴ ἀνθρωπολογία ἢ ἔκ- φυλη ψυχικὴ διαταραχή;

 

 

https://ethnegersis.blogspot.com/2024/02/blog-post_608.html

Ἡ νοερὰ προσευχὴ ἀποτρέπει τὸν σχηματισμὸ εἰδώλων στὸν νοῦ μας , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ ἀποδοχὴ τῶν φαντασιῶν δημιουργεῖ ἐπιθυμίες , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα καθορίζονται ἀπὸ μασόνους καθ' ὁμολογία ἀπὸ τοὺς ἴδιους , Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

Θὰ πλανηθοῦν ἀπὸ τὸν ἀντίχριστο ὅσοι δὲν θὰ νήφουν, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ ἅγιος Παΐσιος «ἀγόμενος ὑπὸ τοῦ Πνεύματος»

Διηγήθηκε ο Γέροντας Παΐσιος: «Ήρθαν δύο πατέρες στο Στόμιο (στην Κόνιτσα) για να μείνουν μαζί μου. Είχα ένα μεγάλο κελλί και θέλησα να το χωρίσω σε δύο, αλλά δεν είχα χρήματα. Απεφάσισα να δανεισθώ πεντακόσιες δραχμές.

»Στον δρόμο βρήκα ένα εικονοστάσι. Έκανα τον σταυρό μου, άναψα το καντήλι και προχώρησα. Έφθασα σε ένα σπίτι και κάτι με ωθούσε να χτυπήσω. Ήταν πρωί. Ο οικοδεσπότης, όταν με είδε, χάρηκε. “Σε ήθελα”, μου είπε, “αυτά τα είχα τάξει για την Παναγία”, και μου έδωσε πεντακόσιες δραχμές, ακριβώς όσες μου χρειάζονταν.

»Έχοντας υπ’ όψιν μου αυτό το γεγονός άλλη φορά αισθάνθηκα μια παρόμοια εσωτερική παρόρμηση – κάτι με έσπρωχνε μέσα μου – να πάω σε μια μεγάλη πόλη (Ιωάννινα). Μη μπορώντας να κάνω διαφορετικά, υπάκουσα και πήγα. Δεν ήξερα τι πάω να κάνω, δεν είχα συγκεκριμένο σκοπό. Βαδίζοντας στους δρόμους, πέρασα έξω από ένα κατάστημα, μπήκα και αγόρασα μερικές κούπες για τα καντήλια της Εκκλησίας, έτσι για να βρίσκωνται.

Γέρων Γαβριήλ: Τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ συμβουλές, ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ πρότυπα νὰ μιμηθοῦν. (βίντεο)

Μερικοί γονείς περιορίζονται στο να δίνουν συμβουλές στα παιδιά. Αυτό είναι λάθος.

Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από συμβουλές. Έχουν ανάγκη από πρότυπα να μιμηθούν.

Τα παιδιά έχουν κλειστά τα αυτιά στις συμβουλές και ορθάνοιχτα τα μάτια στο παράδειγμα.

Ένας που δίνει καλή συμβουλή χτίζει με το ένα του το χέρι.

Ένας που δίνει καλή συμβουλή και καλό παράδειγμα χτίζει με τα δυο του τα χέρια.

Κι ένας που δίνει καλή συμβουλή και κακό παράδειγμα, με το ένα του χέρι χτίζει και με το άλλο γκρεμίζει.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταστρέφει τὴν ἑλληνικὴ οἰκογένεια γιὰ νὰ πάρει ἕνα καλὸ ἀξίωμα στὶς Βρυξέλλες; Ναί, σύμφωνα μὲ τὸ Politico!

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δηλώνει ὑποταγὴ στὴν «ἐλὶτ» καὶ διχάζει τὴ χώρα μὲ διεστραμμένους νόμους γιὰ νὰ σώσει τὴν τραυματισμένη εἰκόνα του στὴν ΕΕ

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Τὸ προσωπικὸ «διαβατήριό» του γιὰ κάποιο μεγάλο εὐρωπαϊκὸ ἀξίωμα, φαίνεται πῶς εἶναι γιὰ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, τὸ ἐπαίσχυντο νομοσχέδιο γιὰ τοὺς «γάμους» καὶ τὶς υἱοθεσίες ὁμόφυλων ζευγαριῶν. Αὐτὸ ὑποστηρίζει σὲ ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο του τὸ Politico, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι τὸ νομοσχέδιο γιὰ τοὺς γκέϊ χρησιμοποιεῖται ὡς πολιτικὸ «πλυντήριο» ἀπὸ τὸν πρωθυπουργό, προκειμένου νὰ μετριάσει τὴν κατακραυγὴ ποὺ δέχεται ἀπὸ τὸ εὐρωπαϊκὸ μπλὸκ γιὰ τὸ σκάνδαλο.... τῶν ὑποκλοπῶν!

Ἔτσι μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ ἱκανοποιητικὰ ἡ μεγάλη... φούρια τοῦ πρωθυπουργοῦ νὰ ψηφιστεῖ τὸ ἄθλιο νομοσχέδιο. Καὶ ἔτσι ἐξηγεῖται γιατί ἀγνοεῖ τὶς μεγάλες ἀντιδράσεις στὸ ἴδιο του τὸ κόμμα, ἀλλὰ καὶ παραβλέπει τὶς σφοδρὲς διαμαρτυρίες τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

Ἐνῷ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐδῶ καὶ μῆνες θεωρεῖται στοὺς κύκλους τῶν Βρυξελλῶν ὡς τὸ «μαῦρο πρόβατο» ποὺ καταπατᾶ τὸ κράτος δικαίου καὶ ἀμαυρώνεται ἀπὸ τὴ σκιὰ τοῦ Predator, μὲ τὸν δῆθεν «προοδευτικὸ» ἑλιγμό του γιὰ τὴν καθιέρωση τῶν γκέϊ γάμων, θέλει νὰ δώσει τὴν εἰκόνα ἑνός... «δικαιωματιστὴ» πρωθυπουργοῦ ποὺ μάχεται γιὰ τὴν «ἰσότητα» καὶ ὑπερασπίζεται τὰ «δικαιώματα» ἀκόμα καὶ τῶν μειοψηφιῶν.

Τὸ ἂν αὐτὰ τὰ «δικαιώματα» παραβιάζουν βιολογικοὺς νόμους, καταστρέφουν τὸν κοινωνικὸ ἱστὸ καὶ ἰσοπεδώνουν προαιώνιες ἀξίες, ποσῶς ἐνδιαφέρει τὸν πρωθυπουργό. Αὐτὸ ποὺ τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι το νὰ σκαρφαλώσει στὴν κορυφὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς «πυραμίδας», ἔχοντας ξεπλύνει τὸ ὄνομά του ὅσο περισσότερο γίνεται. Καὶ στὸ διεφθαρμένο «βασίλειο» τῶν Βρυξελλῶν, ὁ μόνος τρόπος νὰ καθαρίσεις τὸ πολιτικό σου image εἶναι νὰ δηλώσεις πλήρη ὑποταγὴ στὶς «βασιλικὲς» διαταγὲς ποὺ ἐκπορεύονται ἀπὸ τὴ νεοταξικὴ κλίκα του Νταβός.

Κυριακή ΙΖ Ματθαίου.«Θέσεις γονίμου προσευχῆς», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.15, 21-28]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΘΕΣΕΙΣ ΓΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-2-1998]

[Β369]

Μία από τις ωραιότερες και συγκινητικότερες περικοπές, αγαπητοί μου, της Καινής Διαθήκης, είναι η ιστορία της Χαναναίας γυναικός· που ζητούσε από τον Κύριο την θεραπεία της δαιμονιζομένης κόρης της. Και δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοθαυμάσει μέσα εις αυτήν την ιστορία. Πάντως είναι μία ιστορία νίκης. Μια ιστορία νίκης της Χαναναίας γυναικός. Όχι μόνον γιατί ενίκησε το θέλημα του Χριστού με το να της πει: «Γενηθήτω σοι ὡς θέλεις» και να θεραπευθεί βέβαια η θυγατέρα της, αλλά και να αποσπάσει μεγαλειώδη έπαινον από τον Χριστόν υπέρ του δικού της προσώπου, όταν ο Κύριος δημοσίως την επαινούσε κι έλεγε: «Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις!».

Και ο Κύριος, μαζί με την πίστη της Χαναναίας γυναικός, αλλά και την πίστη του Εκατοντάρχου, που δεν ήταν Εβραίος, ήταν Ρωμαίος και η Χαναναία γυναίκα δεν ήτο Εβραία, ήτο Συροφοινίκισσα, ήτο δηλαδή ειδωλολάτρης, που έφθασε να πει, για την μεγάλη πίστη που βρήκε στα δύο αυτά πρόσωπα, ώστε το εβεβαίωσε ο Χριστός, «Ούτε εις τον Ισραήλ», λέει, «δεν βρήκα τέτοια πίστη».

Είναι γνωστή η ιστορία βέβαια της Χαναναίας, όπως την ακούσαμε σήμερα, αγαπητοί μου, εις την ευαγγελική περικοπή. Η γυναίκα αυτή, ενώ ήτο ειδωλολάτρης, έμαθε, στην πατρίδα της, βόρεια της Παλαιστίνης, ότι υπάρχει ένα πρόσωπο που λέγεται Ιησούς. Και είναι μεγάλο πρόσωπο αυτό· που είναι καταπληκτικό, κάνει θαύματα, έχει υπέροχη διδασκαλία… Έφθασε λοιπόν η μεγάλη φήμη του Χριστού έως και στην χώρα της και η γυναίκα αυτή σπεύδει.

Πρώτος καρπός εδώ του ότι σπεύδει, είναι η πίστις της . Επίστευσε. Ότι όντως είναι σπουδαίο πρόσωπο ο Ιησούς. Και έρχεται, δεομένη τώρα στον Κύριον για την θυγατέρα της.

Αν διαβάσετε ξανά στο σπίτι σας την περικοπή αυτή, αγαπητοί, που είναι στον Ματθαίο, στο 15ο κεφάλαιο και μείνετε με προσοχή στις λεπτομέρειες, θα θαυμάσετε πραγματικά. Γιατί όσα είπε εις τον Κύριον, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μία θαυμασία ζώσα προσευχή. Με όλες τις γόνιμες θέσεις που έχει μια καλή προσευχή.

Σκοτάδι πάνω στούς ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ

ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ 17

Σκοτάδι πάνω στους εχθρούς του Θεού

1Εκπληκτικές είναι οι εκδηλώσεις της κρίσης σου, Κύριε! Κανένας δεν μπορεί εύκολα να τις διηγηθεί· γι’ αυτό όσοι δεν θέλησαν να διδαχτούν γι’ αυτές, πλανήθηκαν. 2Οι ασεβείς νόμισαν ότι θα καταδυναστεύσουν το δικό σου έθνος και γι’ αυτό έγιναν δέσμιοι του σκότους και αιχμάλωτοι μεγάλης νύχτας· κλείστηκαν στα σπίτια τους και βρίσκονταν εκεί αποξενωμένοι από την αιώνια πρόνοιά σου. 3Νόμισαν ότι θα μείνουν άγνωστοι μαζί με τα κρυφά τους αμαρτήματα κάτω από το σκοτεινό πέπλο της λησμονιάς· διασκορπίστηκαν, όμως, γιατί τους έπιασε πανικός και τρόμαξαν απ’ τα φαντάσματα. 4Το βαθύ καταφύγιο δεν τους απάλλαξε από το φόβο, και ήχοι τρομακτικοί αντηχούσαν γύρω τους, και παρουσιάζονταν μπροστά τους φαντάσματα σκυθρωπά με αγέλαστα πρόσωπα. 5Καμιά φωτιά δεν είχε τη δύναμη να φωτίσει το σκοτάδι εκείνο ούτε οι ακτίνες των άστρων μπορούσαν να φωτίσουν την τρομερή αυτή νύχτα. 6Κάποτε παρουσιαζόταν σ’ αυτούς μια φωτιά που άναβε μόνη της αλλά κι αυτή τους προκαλούσε φόβο.

16 Φεβρουαρίου. Παμφίλου μάρτυρος (†307) καὶ τῶν σὺν αὐτῷ. Φλαβιανοῦ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Ἁγιογραφικό ανάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρ. ιβ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. ζ΄ 10-16).

Β Κορ. 7,10        ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται· ἡ δὲ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται.

Β Κορ. 7,10               Ωφέλειαν πνευματικήν σας έφερεν η λύπη αυτή. Διότι η κατά Θεόν λύπη κατεργάζεται την ειλικρινή μετάνοιαν, δια την οποίαν ποτέ δεν θα μεταμεληθή ο λυπούμενος και η οποία φέρει ως καρπόν την σωτηρίαν. Η λύπη όμως, την οποίαν δια της αμαρτίας του προκαλεί ο κόσμος, έχει ως καρπόν και αποτέλεσμά της τον θάνατον τον πνευματικόν.

Ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας διέγραψε τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Νιέφσκι

Συνήλθε την Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2024 η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, υπό την προεδρία του Μητροπολίτου Κιέβου κ. Επιφανίου.

Μία από τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου που προκαλεί αλγεινή εντύπωση ήταν η διαγραφή από το Αγιολόγιο του Αγίου Μεγάλου Πρίγκιπα Αλεξάνδρου Νιέφσκι, ο οποίος ανέκαθεν τιμούνταν στη Γη των Ρως ως υπέρμαχος και προστάτης της Ορθοδοξίας.

Ο Άγιος Αλέξανδρος τον 13ο αιώνα κατ΄ επανάληψη νίκησε τους ρωμαιοκαθολικούς σταυροφόρους ιππότες και προστάτευσε τα πριγκιπάτα της Ρωσίας από τον στρατιωτικό επεκτατισμό του ρωμαιοκαθολικισμού.

Να αναφερθεί ότι στο έγγραφο, που συνόδευε τη συνοδική απόφαση, τονίζεται ότι «η απόδοση τιμής στον πρίγκιπα Αλέξανδρο Γιαροσλάβιτς του Νόβγκοροντ, επονομαζόμενο Νιέφσκι, συνδέεται στενά με το ενδοξασμό της μοσχοβίτικης δυναστείας των πριγκίπων, άλλωστε ήταν πατέρας του πρώτου πρίγκιπα της Μόσχας, καθώς και με τη ρωσική κρατική λατρεία του αυτοκρατορικού μιλιταρισμού».

Η ημέρα μνήμης του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στις 23 Νοεμβρίου αντικαταστάθηκε από μια «επιπρόσθετη ημέρα μνήμης» του ο Αγίου Αλεξάνδρου του Ακοιμήτου, ιδρυτή της Ιεράς Μονής των Ακοιμήτων.

Τό μικρό σπηλαιῶδες ξωκλήσι τῆς Ἁγίας Ἀγάθης στήν Ρόδο

Το μικρό σπηλαιώδες ξωκλήσι της Αγίας Αγάθης βρίσκεται κοντά στο χωριό Χαράκι στην ανατολική πλευρά της Ρόδου. Πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε από τους ερημίτες που ζούσαν σε κοντινά σπήλαια γύρω στο δωδέκατο αιώνα. Η εκκλησία με τις αρχαίες τοιχογραφίες βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε ένα σπήλαιο και μοιάζει με κατακόμβη. Μια εξωτερική πινακίδα χρονολογεί την εκκλησία στον 14ο-15ο αιώνα.

https://proskynitis.blogspot.com/2024/02/blog-post_5.html