Προφητείες του Γέροντα Αμβρόσιου της Μονής Δαδίου (+2006) για το μέλλον της Ελλάδας και πολλά άλλα (Μέρος 1ο)

Οι μακάριοι Γέροντες Πορφύριος (ο γνωστός) (δεξιά) και Αμβρόσιος (αριστερά) μαζί με κάποιους κοσμικούς σε προσκυνηματική επίσκεψή τους.

Για περισσότερα σχετικά με αυτόν τον σύγχρονο διορατικό και προορατικό άγιο διαβάστε πιό κάτω.
1) Στο τέλος Αυγούστου 2001, κάποιος τον παρακάλεσε να προσευχηθεί στον Άγιο Νεκτάριο, για να τον βοηθήσει. Και ο Γέροντας:
- Άστον, παιδί μου, τον Άγιο. Αυτός είναι στην Αμερική. Τρέχει να σώσει ζωές.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε πει ότι εκείνο που πρόκειται να συμβεί στην Αμερική θ’ αλλάξει τον ρου της Ιστορίας:
- Μεγάλο κακό θα βρει την Αμερική, και όχι μόνο μέσα στον Σεπτέμβριο. Αλλοίμονο!
Αυτό το είχε προαναγγείλει επίσης και στον μακαριστό Επίσκοπο Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιο σε μία από τις επισκέψεις του τελευταίου, και ήταν παρόντες κι άλλοι, χωρίς όμως να δώσει εξηγήσεις:
- Σεβασμιώτατε, να δείτε τί θα πάθουν οι Αμερικανοί σε δύο μήνες, είχε πει. (σελ. 119)
2) Το 1990 είχε πει ότι σύντομα ο Θεός, επειδή θέλει να στηρίξει τους ανθρώπους, θα αποκαλύπτει τους Αγίους Του οφθαλμοφανώς. Επειδή οι πειρασμοί θα είναι μεγάλοι και τα βάσανα δυσβάσταχτα, θα παραχωρήσει ο Κύριος να εμφανίζονται Άγιοι, και μάλιστα μεγάλοι, όπως ο Άγιος Δημήτριος ή ο Άγιος Γεώργιος. Θα ακούν οι άνθρωποι ότι τη μία εβδομάδα παρουσιάστηκε ο τάδε Άγιος στην Κρήτη, την άλλη ο τάδε στη Μακεδονία, άλλος εδώ, άλλος εκεί. (σελ. 122)

Συνέντευξη π. Σαράντη Σαράντου στον δημοσιογράφο Ζερβό με θέμα την Κάρτα Πολίτη (βίντεο)

Ευχαριστούμε τον αδελφό Αντώνιο για το βίντεο.
agiooros.org
http://anavaseis.blogspot.com/

Ἐπιτρέπεται ἡ καύση τῶν νεκρῶν; (Γέροντας Παΐσιος)

Ἀπάντηση στόν Μπουτάρη καί σ' ὅσους ἀσεβεῖς προωθοῦν τήν καύση τῶν νεκρῶν

Ἄς προσέξουμε ὅσα διδάσκει ὁ μακαριστός Γέροντας Παΐσιος περί τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν:

Ήρθε εδώ κάποιος, καθηγητής Πανεπιστημίου, και μου λέει ότι σκέφτονται
στα σοβαρά να καίνε τα οστά των νεκρών, γιατί δεν υπάρχει χώρος.

—Βρε, του λέω, τι δεν υπάρχει χώρος; Τόσα ρουμάνια έχει η Θεσσαλονίκη!! Ολόκληρος Χορτιάτης! Γέμισε ένα νεκροταφείο, μετά 3-4 χρόνια, φτιάχνεις άλλο ένα πιο πέρα. Τι γέμισαν τα βουνά παντού με πολυκατοικίες;

—Μου λέει και εξ απόψεως υγιεινής! Τι εξ απόψεως υγιεινής, που έχετε βρωμίσει όλο τον κόσμο, που βρωμίσατε τη θάλασσα στη Θεσσαλονίκη και αλλού, ενώ τα οστά είναι πλυμένα, καθαρισμένα! Λίγο σεβασμό. Αλλά αυτοί πάνε να εξευτελίσουν τον άνθρωπο, να τον κάνουν να μην αξίζει τίποτα. Να τον ξεκόψουν από τη ρίζα του, από τους προγόνους του, από την παράδοσή του, να τον αφήσουν μόνο και έρημο, να καταστρέψουν τη μνήμη του, τη σύνδεσή του με τους προηγούμενους, με τις αξίες και τη ζωή των προγόνων, για να τον κάνουν μετά ό,τι θέλουν με διάφορες θεωρίες να τον τραβάν από δω και από κει. Πάνε να σκορπίσουν την αθεΐα. Πέθανε; πάει χάθηκε ο άνθρωπος!

Εσωτερισμός

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΘ' ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΔΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

(Προκόπι Ευβοίας, 29/10 - 1/11/2007)

1) Ύστερα από μια μακρά περίοδο κάμψεως του θρησκευτικού φαινομένου, καθώς και μετά την κατάρρευση των υλιστικών και αντιθρησκευτικών ιδεών και πρακτικών του 20ου αιώνος, διαπιστώνουμε μια απρόσμενη στροφή του σημερινού ανθρώπου στη θρησκευτικότητα και την πνευματική αναζήτηση. Δυστυχώς όμως η θρησκευτικότητα αυτή, αντί να αναζητήσει τον αληθινό Θεό Ιησού Χριστό, παγιδευμένη από τη σύγχρονη, εντελώς υποκειμενική, φιλοσοφία, επήρε λάθος δρόμο και οδηγεί πολλούς σε μια θρησκευτικότητα, που βάση της έχει τον Αποκρυφισμό και τον Εσωτερισμό, που έχουν προσλάβει μορφή επιδημίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

2) Ο Εσωτερισμός αυτοπαρουσιάζεται σαν μια μυστική γνώση, μη κοινοποιήσιμη στους αμύητους. Αποκτάται με διαδοχικές μυήσεις, που τάχα επιτυγχάνονται με αυτονομημένες τεχνικές, οι οποίες σκοπό έχουν να ενεργοποιήσουν δήθεν κρυμμένες εσωτερικές δυνάμεις του ανθρώπου. Έτσι δημιουργείται η εντύπωση μιας ελίτ, με υψηλότερες τάχα αναζητήσεις.

3) Ο Εσωτερισμός ξεκινάει με βάσεις παγανιστικές συνδεδεμένες με τις ειδωλολατρικές θρησκείες και μάλιστα της εποχής της παρακμής τους και καταλήγει να εντάσσεται στο ευρύτερο σύστημα του Αποκρυφισμού, με πιο ισχυρή επάνω του την επίδραση του θεοσοφικού κινήματος.

«Ἡ ἀγάπη στόν Χριστό εἶναι καί ἀγάπη στόν πλησίον» (Γέροντας Πορφύριος)

Ὁ ἐράσμιος Γέροντας Πορφύριος ἀγαποῦσε τόν Χριστό καί διά τοῦ Χριστοῦ τούς πάντες καί τά πάντα. Ἡ ἀγάπη του ὴταν «ἔμπονη», θυσιαστική, κενωτική, ἀνιδιοτελής, τελεία. Μιλώντας στά πνευματικά του παιδιά ὑπογράμμιζε: «Ἡ ἀγάπη στόν Χριστό εἶναι κι ἀγάπη στόν πλησίον, σ΄ ὅλους, καί στούς ἐχθρούς. Ὁ χριστιανός πονάει γιά ὅλους, θέλει ὅλοι νά σωθοῦν, ὅλοι νά γευτοῦν τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ χριστιανισμός. Μέσῳ τῆς ἀγάπης πρός τόν ἀδελφό θά κατορθώσουμε ν΄ ἀγαπήσουμε τόν Θεό. Ἐνῶ τό ἐπιθυμοῦμε, ἐνῶ τό θέλουμε, ἐνῶ εἴμαστε ἄξιοι, ἡ θεία χάρις ἔρχεται μέσω τοῦ ἀδελφοῦ. Ὅταν ἀγαπᾶμε τόν ἀδελφό, ἀγαπᾶμε τήν Ἐκκλησία, ἄρα τόν Χριστό. Μέσα στήν Ἐκκλησία εἴμαστε κι ἐμεῖς. Ἄρα ὅταν ἀγαπᾶμε τήν Ἐκκλησία, ἀγαπᾶμε καί τόν ἑαυτό μας»[1]. Οἱ δύο ἐντολές, τά δύο σκέλη τοῦ Σταυροῦ, ἡ ἀγάπη στόν Χριστό (κατακόρυφο σκέλος) καί ἡ ἀγάπη στόν πλησίον (ὁριζόντιο σκέλος) εἶναι οὐσιαστικά μία κατά τό Κυριακόν λόγιον: «᾿Αγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καί ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καί ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου· αὕτη ἐστίν ἡ μεγάλη καί πρώτη ἐντολή. δευτέρα δέ ὁμοία αὐτῇ, ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν»[2].

«Ὅταν ἀγαπᾶς τόν Χριστό, ἀγαπᾶς συγχρόνως ὅλους τούς ἀνθρώπους, χωρίς νά ρωτᾶς ἄν οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἄξιοι τῆς ἀγάπης ἤ ἀκόμη ἄν τήν ἀποδεχθοῦν ἤ τήν ἀπορρίψουν».

Ἄς πιστέψουμε φιλότιμα στόν Θεό.

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. Λόγοι Β΄ Μέρος 4ον Κεφάλαιο 2ον.1)«Νά πιστέψουμε φιλότιμα στον Θεό»

Λόγοι Β΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ή πίστη και ή εμπιστοσύνη στον Θεό

«Νά πιστέψουμε φιλότιμα στον Θεό»

- Γέροντα, στενοχωριέμαι για τους λογισμούς απιστίας πού έχω.
- Τό ότι στενοχωριέσαι και δεν τους δέχεσαι, σημαίνει ότι αυτοί οι λογισμοί είναι από τόν πονηρό. Μερικές φορές ό Χριστός επιτρέπει νά έχουμε λογισμούς αμφιβολίας ή απιστίας, για νά δη την διάθεση καί τό φιλότιμο μας.
Ό δικός μας όμως Θεός δέν είναι μύθος όπως ό Δίας, ό Απόλλων κ.λπ. Ή θρησκεία μας είναι αληθινή, ζωντανή. Έχουμε νέφος Αγίων, όπως αναφέρει καί ό Απόστολος Παύλος[1], οι όποιοι γνώρισαν τόν Χριστό, Τόν έζησαν άπό κοντά καί θυσιάσθηκαν γι' Αυτόν.
Καί στην εποχή μας υπάρχουν άνθρωποι αφιερωμένοι στον Θεό πού ζουν ουράνιες καταστάσεις καί έχουν επαφή με Αγγέλους, με Αγίους, ακόμη καί με τόν Χριστό καί την Παναγία.
Καί θά σου πω κάτι άπό τόν εαυτό μου, γιά νά σε βοηθήσω.
Βλέπεις, γίνομαι καί εγώ... αιμοδότης· φανερώνω ορισμένα γεγονότα, γιά νά βοηθήσω. Όπου βλέπω θησαυρισμένη γνώση καί παραγκωνισμένη πίστη, την πίστη θέλω νά ενισχύσω, γι' αυτό και λέω μερικά γεγονότα πίστεως.
Όταν ήμουν μικρός, στην Κόνιτσα, διάβαζα πολλούς βίους
-Αγίων καί έδινα καί στά άλλα παιδιά νά διαβάσουν ή τά μάζευα καί διαβάζαμε μαζί. Θαύμαζα τήν μεγάλη άσκηση καί τις νηστείες πού έκαναν οι Άγιοι καί προσπαθούσα νά κάνω καί εγώ ό,τι έκαναν εκείνοι. Άπό τήν νηστεία ό λαιμός μου είχε γίνει σάν το κοτσάνι άπό το κεράσι.
Τά παιδιά με πείραζαν. «Θά πέση το κεφάλι σου!», μού έλεγαν. Τι τραβούσα! Τέλος πάντων. Άπό τήν
άλλη, ό μεγάλος μου αδελφός, επειδή αρρώσταινα άπό τις νηστείες καί φοβόταν μήπως δέν τελειώσω τό σχολείο, μού έπαιρνε τά Συναξαράκια των Αγίων πού διάβαζα.

Προϋποθέσεις γιά συμμετοχή στήν Θεία Κοινωνία (Μικρός Εὐεργετινός) - Ὁμιλία Α΄(mp3).

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 30-10-10 (Σύναξη Νέων καί ἀνδρῶν).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ(δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).
Πηγή εἰκόνας: Ἱ. Ἡσ. Ἀνάστασις Χριστοῦ-Ἐμμαούς, Ἅγ. Βασίλειος Λαγκαδᾶ.

26 Νοεμβρίου Συναξαριστής Αλυπίου Κιονίτη, Στυλιανού Παφλαγόνα, Ακακίου, Νίκωνος, Σίλου Επισκόπου, Εγκαίνια Ναού Αγίου Γεωργίου, Πέτρου Επισκόπου, Χαιρέμωνος Οσίου, Γεωργίου Νεομάρτυρα, Ιννοκεντίου Θαυματουργού, Προκοπίου Πέρση.

Ὁ Ὅσιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης

Ἦταν ἀπὸ τὴν Ἀδριανούπολη τῆς Παφλαγονίας καὶ ἔζησε τὸν 6ο αἰώνα μ.Χ. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι, ὅταν θὰ γεννιόταν ὁ Ἀλύπιος, ἡ μητέρα του εἶδε σὲ ὄνειρο νὰ κρατάει ἕνα λευκὸ ἀρνὶ ποὺ στὰ κέρατά του ἦταν τρεῖς ἀναμμένες λαμπάδες, ποὺ σήμαινε τὶς ἀρετὲς ποὺ θὰ εἶχε τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννιόταν.
Οἱ γονεῖς του ἔδωσαν στὸν Ἀλύπιο χριστιανικὴ ἀνατροφή, ποὺ στὸ πρόσωπό του ἐπέφερε καρποὺς ἐκατονταπλασίονας. Εἶχε μεγάλη περιουσία, τὴν ὁποία δαπάνησε στοὺς φτωχοὺς καὶ πάσχοντες τῆς περιοχῆς του. Διότι εὐχαρίστησή του ἦταν νὰ ἐκπληρώνει τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ, ποὺ προτρέπει τοὺς χριστιανοὺς νὰ εἶναι «συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαχνοι, φιλόφρονες». Δηλαδὴ νὰ συμπαθοῦν καὶ νὰ συμμετέχουν στὶς λύπες τῶν ἀδελφῶν τους, νὰ ἀγαποῦν σὰν ἀδελφοὺς τοὺς συνανθρώπους τους, νὰ ἔχουν πονετικὴ καὶ τρυφερὴ καρδιὰ καὶ νὰ εἶναι περιποιητικοὶ καὶ εὐγενεῖς.
Ὁ Ἀλύπιος, ἀφοῦ ἔμεινε πάμφτωχος, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο, ὅπου ἔκανε ἀσκητικὴ ζωή. Πληροφορίες ἀναφέρουν ὅτι ἔμεινε πάνω σ’ ἕνα στύλο 50 (κατ’ ἄλλους 53) χρόνια γιὰ λόγους ἄσκησης καὶ κάτω ἀπὸ διάφορες καιρικὲς συνθῆκες.

Η αναγκαιότητα της ομολογιακής συμμετοχής μας στην ηλεκτρονική διαβούλευση.

 Πριν μερικές ημέρες αιφνιδιαστικά ανακοίνωσε η κυβέρνηση την έναρξη της ανοιχτής ηλεκτρονικής διαβούλευσης στο διαδίκτυο για το θέμα των ηλεκτρονικών καρτών.
Στο αιφνιδιασμό αυτό ανήκει και το ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη τοποθέτησή της και αλλάζει συνεχώς αποφάσεις όσον αφορά τα τεχνικά στοιχεία της κάρτας, το τι ακριβώς θα περιέχει, αν αυτά που περιέχει προσκρούουν ή όχι στα προσωπικά δεδομένα του πολίτη, αν είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος, αν μπορεί να διασφαλιστεί η ασφάλεια δεδομένων από υποκλοπή, και ένα σωρό άλλα θέματα στα οποία δεν υπάρχει επίσημη θέση γιατί ακριβώς είναι από ρευστά μέχρι εντελώς αντισυνταγματικά και προσκρούουν στην καταπάτηση των  προσωπικών δεδομένων και με βάση την ελληνική Αρχή προστασίας των προσωπικών δεδομένων, αλλά και με βάση την Ευρωπαϊκή Αρχή προστασίας δεδομένων.

Λόγω της τελευταίας αναγκάστηκε σε λίγες μόνο ώρες η κυβέρνηση να αποσύρει την απόφασή της για την υποχρεωτική παραλαβή εκ μέρους μας ειδικής ηλεκτρονικής Φοροκάρτας, ή οποία και σαφέστατα θα λειτουργούσε με κωδικοποίηση τον ΕΑΝ13 και τον γραμμωτό κώδικα ο οποίος λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια με βάση χρήσης το 666 για να «διαβάζει» τα προϊόντα.
Βέβαια δεν απέσυρε την υποχρεωτική παραλαβή της συγκεκριμένης φοροκάρτας λόγω του 666 αλλά λόγω της αντίθεσης της Ευρωπαίκής Αρχής προσωπικών δεδομένων.

Γιατί ἡ Κυβέρνηση ζητάει τή γνώμη μας γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη χωρίς νά μᾶς ἔχει ἐνημερώσει ὑπεύθυνα γιαυτήν;

  Πῶς γίνεται αὐτό;;;

Γιατί ἡ Κυβέρνηση ἐνῶ διαβεβαίωσε τήν Ἱερά Σύνοδο ὅτι ἡ διαβούλευση θά ἀρχίσει στίς ἀρχές τοῦ 2011 τήν ξεκίνησε ἤδη;

Ποῦ εἶναι ἡ ὑπεύθυνη ἐνημέρωση τῆς Κυβέρνησης γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη τήν ὁποία ὑποσχέθηκε;

Πῶς νά ἐκφέρουμε γνώμη γιά κάτι πού δέν γνωρίζουμε; 

Μήπως δέν τήν ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη μας ἀφοῦ οἱ ἀποφάσεις ἔχουν ἤδη παρθεῖ;

Μήπως ζοῦμε μία νέα χούντα; 

Καλό εἶναι, νά εἴμαστε πάρα πολύ προσεχτικοί στίς μεθοδεύσεις διαμόρφωσης τῆς κοινῆς γνώμης καί  δημιουργίας ἐντυπώσεων πού ἀκολουθοῦν οἱ ταγοί τῆς Νεοταξικῆς Δικτατορίας, εἰς βάρος τῶν ἐλεύθερων πολιτῶν!

Ο Όσιος Ιερόθεος της Βατοπαιδινής Σκήτης του Αγίου Δημητρίου (1762 – 9 Απριλίου 1814)

Ιερά Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Δημητρίου

1. Συνοπτικό βιογραφικό σχεδίασμα[1]
Ο μακάριος γέρων Ιερόθεος «ήτον γέννημα και βλαστός της περίφημου Πελοποννήσου, ήτοι του Μωρέως, από την επαρχίαν του αγίου Κορίνθου, από ένα χωρίον καλούμενον Συλίβενα[2] (του ποταμού όπου συνορεύει με την επαρχίαν του αγίου Κυρνίτης)»[3].
Γεννήθηκε κατά το έτος 1762[4], από τον Γεώργιο και την Μαλάμω[5], γονείς «θεοσεβείς, φιλαδέλφους, φιλογείτονες, φιλόπτωχους και ελεήμονες»[6], ως δευτερότοκος υιός τους[7], και «αναγεννηθείς δια, του αγίου Βαπτίσματος, ωνομάσθη Ιωάννης»[8]. Ο βιογράφος του δεν μας παρέχει, δυστυχώς, περισσότερες πληροφορίες για την παιδική του ηλικία μνημονεύει, πάντως, πως «ήτον προς τους γονείς του κατά πάντα υπήκοος, εις όσα, δηλαδή, πρέπει να υποτάσσωνται τα τέκνα εις τους γονείς αυτών»[9], καθώς και ότι βασική του απασχόληση ήταν η διαποίμανση του κοπαδιού που διατηρούσαν οι κτηνοτρόφοι -προφανώς- και γεωργοί γονείς του[10].
Σε ηλικία εννέα μόλις ετών, κατά το έτος 1771[11], «απαρνείται τον κόσμον και τα εν κόσμω, γονείς, συγγενείς, φίλους, συνομηλίκους και πάσαν περιουσίαν και όλα τα χαρμόσυνα και ηδέα λεγόμενα του παρόντος και ματαίου αιώνος»[12]. Η μητέρα του Μαλάμω τον πηγαίνει στο μοναστήρι τοϋ αγίου Γεωργίου του Φονέως[13], όπου τον εμπιστεύεται στον θείό του και ηγούμενο της Μονής Μακάριο[14]. Αφορμή γι΄ αυτήν την «παιδιόθεν» αφιέρωση και προσαγωγή του μικρού Ιωάννου στην αγγελική πολιτεία υπήρξε ένα θαυμαστό περιστατικό που συνέβη κατά την περίοδο που αυτός έβοσκε το ποίμνιο των γονέων του. Συγκεκριμένα, η «θαυματουργικώ τω τρόπω» διάσωση του από πτώση που επέφερε βέβαιο θάνατο στον γκρεμνό Άββορο[15], συνεκλόνισε βαθύτατα την ψυχή της λίαν ευσεβούς εκείνης μητρός, η οποία υπεσχέθη τότε προς την Θεοτόκο και τον άγιο Γεώργιο: «Παναγία μου Θεοτόκε, βοήθησον και, άγιε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρόφθασον και γλύτωσε το παιδίον μου να μην άποθάνη και να το φερω εις το μοναστήριον σου να γένη καλόγηρος»[16]· καθώς επίσης και: «Παναγία μου, βοήθησον [...] άγιέ μου Γεώργιε, βοήθησον και ιάτρευσον το παιδίον μου και να τελειώσω εκείνο όπου σου έταξα»[17].
Τούτο, λοιπόν, το ευλαβικό «τάμα» της «φιλοθέου άμα δε και φιλοτέκνου»[18] αυτής μητρός, η κλίση του νεαρού Ιωάννου προς το «μοναδικό επάγγελμα»[19] και κυρίως η κλήση που «παρά Θεού» είχε λάβει, τον οδήγησαν από την παιδική του ηλικία στο μοναστήρι για να ακολουθήσει την παράδοση της οικογενείας του, καθ΄ ότι ο πάππος του ήταν ιερεύς[20], αλλά και δύο ακόμη θείοί του ιερομόναχοι[21].

Μητροπολίτης Πειραιώς για κατάργηση τμήμ. Κοινωνικής Θεολογίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτή Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +302104514833 (19), Fax +3102104528332

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 24ῃ Nοεμβρίου 2010


ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ
Μέ ἀποτροπιασμό καί ὀργή γιά τούς γραικύλους διατάκτες τῆς «Νέας Ἐποχῆς» πού μέσα στήν φρικτή οἰκονομική κρίση τήν ὁποία ἐνορχήστρωσαν τά ἀφεντικά τους καί πού κάτω ἀπό τό βάρος της στενάζει ὁ λαός, βρῆκαν τήν εὐκαιρία μέ τό πρόσχημα τῆς δῆθεν κάθαρσης στό δημόσιο βίο, νά ἀρχίσουν τήν ὑλοποίηση τοῦ δολίου σχεδιασμοῦ τους γιά τήν ἀποδόμηση τῆς θρησκευτικῆς ἰδιοπροσωπείας τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ. Ὁ πονηρός σχεδιασμός ξεκινᾶ μέ τό γκρέμισμα καί τήν περιθωριοποίηση τῶν Θεολογικῶν Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν, πού ἰδιαίτερα στό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, ἱστορικά ἔχουν τό πρωτεῖο ἵδρυσης.

Τό ἐπαίσχυντο ἔγγραφο τῆς Κυβέρνησης πρός τήν Σύγκλητο τοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου γιά τήν κατάργηση τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί τήν συγχώνευσή του μέ τό Τμῆμα Θεολογίας, μέ τό φαιδρό ἀνεπέρειστο καί ἕωλο πρόσχημα τῆς στηλίτευσης τοῦ δῆθεν παρατηρηθέντος νεποτισμοῦ, σάν νά μήν ὑφίστανται στό δικαιϊκό μας σύστημα νομικές διαδικασίες
διά τήν κατάγνωση, ἀνατροπή καί τιμωρία τέτοιων πρακτικῶν, μοναδικό στόχο ἔχει δυνάμει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τοῦ Νόμου πλαισίου, τήν κατάργηση τῆς αὐτοτέλειας τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν, τήν ὑπαγωγή τους κατ’ ἀρχάς ὡς Τμημάτων καί μετά ταῦτα ὡς ἁπλῶν Προγραμμάτων Σπουδῶν στίς Φιλοσοφικές Σχολές μέ ὁλοκλήρωση τοῦ δολίου καί ἐλεεινοῦ σχεδιασμοῦ τήν κατάργηση τοῦ ὁμολογιακοῦ χαρακτῆρα τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν στήν Ἑλλάδα καί τήν κατάπτωσή τους σέ Θρησκειολογικά Προγράμματα.

Δήλωσις Αγιοταφίτου Μοναχού Σεραφείμ υπέρ Αρτεμίου

ΔΗΛΩΣΙΣ
ὑπέρ τοῦ διωκομένου ὁμολογητοῦ
Μητροπολίτου Ράσκας καί Πριζρένης
κ. Ἀρτεμίου (Ραντοσλιάβλεβιτς)

ἐλαχίστου Μοναχοῦ Σεραφείμ Ἁγιοταφίτου
ἐκ τῆς Ἱερᾶς Λαύρας τοῦ Ἁγίου Σάββα παρ’ Ἰεροσολύμοις

Ἐχθές τό βράδυ ἔφθασε ὡς ἐμᾶς ἡ εἴδηση γιά τά ἑξῆς γεγονότα: (α) ὅτι διεδόθη στά Μ.Μ.Ε. τῆς Σερβίας ἡ πληροφορία, πώς οἱ Ἁγιοταφῖται τῆς Ἱερᾶς Λαύρας τοῦ Ἁγίου Σάββα συμπαρίστανται στόν ἀδίκως διωκόμενο Μητροπολίτη Ράσκας καί Πριζρένης τῆς Σερβίας κ. Ἀρτέμιο καί ὅτι προτίθενται νά ἀρνηθοῦν τήν ὑποδοχή στή Λαύρα ὁποιουδήποτε Ἐπισκόπου ἐκ Σερβίας ἔχει συνεργήσει στήν παράνομη δίωξη καί καθαίρεση τοῦ κ. Ἀρτεμίου καί (β) ὅτι ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης π. Μακάριος, Ἐπίτροπος τοῦ Πατριαρχείου μας στό Κάταρ, σερβομαθής καί ἐσπουδασμένος στή Σερβία, ἐδήλωσε μετά ταῦτα στά σερβικά Μ.Μ.Ε. ὅτι ὁ ὡς ἄνω ἰσχυρισμός εἶναι ψευδής καί ὅτι ὁ Πνευματικός τῆς Ἱερᾶς Λαύρας Ἀρχιμανδρίτης κ. Εὐδόκιμος καί οἱ ἐν αὐτῇ Πατέρες συντάσσονται μέ τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι μέ τόν  κ. Ἀρτέμιο.

Ἐπειδή τό προκείμενον ζήτημα εἶναι θέμα μοναχικῆς συνειδήσεως καί κατά τό μέγιστον μέρος θέμα Ὀρθοδόξου Πίστεως καί σεβασμοῦ στούς ἱερούς Κανόνες,

Εσωτερική αταξία και εξωτερική εμφάνιση

Γέροντος Παΐσιου του Αγιορείτου Λόγοι Α΄ Μέρος Γ΄ Κεφάλαιο 5ο «Σήμερα δεν διακρίνεις αν είναι άνδρας ή γυναίκα»

Λόγοι Α΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

Κεφάλαιο 5ο   Εσωτερική αταξία και εξωτερική εμφάνιση

«Σήμερα δεν διακρίνεις αν είναι άνδρας ή γυναίκα»

Κάποτε, για να δοκιμάσουν τον σοφό Σολομώντα, του πήγαν μια ομάδα αγοριών και μια ομάδα κοριτσιών, όμοια ντυμένα κατά πάντα, για να τα ξεχωρίση. Εκείνος τα οδήγησε σε μια βρύση και τα έβαλε να πλυθούν. Από τον τρόπο που πλένονταν, τα ξεχώρισε· τα κορίτσια έρριχναν με προσοχή το νερό στα μάτια, συνεσταλμένα, ενώ τα αγόρια το πετούσαν στο πρόσωπό τους και έκαναν θόρυβο με τις παλάμες τους.

Σήμερα οι άνδρες έχουν μιμηθή τόσο πολύ τις γυναίκες που πολλές φορές δεν διακρίνονται. Την παλιά εποχή στα πεντακόσια μέτρα μπορούσες να διακρίνης αν είναι άνδρας ή γυναίκα. Τώρα ούτε από κοντά δεν μπορείς μερικές φορές να ξεχωρίσης τι είναι· δεν καταλαβαίνεις· γυναίκα είναι; άνδρας είναι; Γι΄ αυτό αναφέρει η προφητεία ότι θα έρθη εποχή που δεν θα διακρίνωνται οι άνθρωποι αν είναι άνδρας ή γυναίκα. Ο Γερο-Αρσένιος ο Σπηλαιώτης (2) είπε σε έναν νεαρό που είχε κάτι μαλλιά μέχρι κάτω: «Καλά, εσύ τι είσαι; Αγόρι είσαι ή κορίτσι;» Δεν διακρινόταν. Παλιά τους κούρευαν στο Άγιον Όρος. Τώρα έρχονται όπως νάναι… Εγώ τους κουρεύω με το ψαλίδι που κόβω το μαλλί, όταν πλέκω κομποσχοίνι. Πόσους έχω κουρέψει! Πίσω από το Ιερό τους κουρεύω. Όταν έρχωνται τέτοιοι, τους λέω: «Υποσχέθηκα σε κάποιους φαλακρούς να τους κολλήσω μαλλιά… Κάντε αγάπη να τα κόψουμε! Τι να κάνουμε τώρα; Τόχω υποσχεθή!».