95. Τό κέρδος τῆς αὐτομεμψίας, Εὐεργετινὸς , Τόμος Α΄, Ὑπόθεση ΜΣτ΄, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 29-9-2018

95. Τό κέρδος τῆς αὐτομεμψίας, Εὐεργετινὸς , Τόμος Α΄, Ὑπόθεση ΜΣτ΄, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 29-9-2018,ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ἐμεῖς δέν λέμε κατάθλιψη, λέµε σατανική ἐνέργεια. Λέµε ἀκηδία, λέµε λογισµοί, καί λέµε ὁ διάβολος τῆς ἀκηδίας, ὁ διάβολος τῆς πορνείας, ὁ διάβολος, ὁ διάβολος, ὁ διάβολος»

 Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἐργασία: Τά πάθη ἡ κύρια αἰτία τῆς κατάθλιψης (Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου).

Μέ τήν ὁρολογία τῶν ἁγίων Πατέρων ἡ κατάθλιψη θά μποροῦσε νά ὁρισθεῖ σάν ἀκηδία, δαιμονική ἐνέργεια, αἰχμαλωσία ἀπό τούς λογισμούς, ἀπώλεια τῆς ὑπόστασής μας (δηλ. τοῦ προσώπου μας).

Ἔλεγε, ὁ μακαριστός π. Πορφύριος, ἀναφερόμενος σέ μία γυναίκα πού εἶχε κατάθλιψη: «Αὐτή τυλιγµένη στό πάπλωµα, σοῦ λέω, ὅπως µοῦ τά ἔλεγε, νηστική, ζοῦσε, ἄς ποῦµε, τήν κατάθλιψη. 

 

Εἶναι ἕνα αἴσθηµα δυσάρεστο, τό ὁποῖο σέ καταλαµβάνει, καί σέ καθηλώνει. Οὔτε νά σκεφθεῖς, οὔτε... Σκέφτεσαι αὐτό. Νοµίζεις ὅτι ἐσύ σκέφτεσαι σοβαρά πράγµατα. Ἐνῶ ἐσύ εἶσαι αἰχµάλωτος µιᾶς ἰδέας[1]. Ἔχω πολλά νά σᾶς πῶ πάνω σ’ αὐτά πού ἔχω ἰδεῖ στή ζωή µου, ἀπό ἀνθρώπους, πού κατείχοντο ἀπό τέτοια συναισθήµατα, δηλαδή σατανικά συναισθήµατα. Δηλαδή ὁ διάβολος, ὁ κακός ἑαυτός µας, κατορθώνει καί παίρνει ἀπό τή µπαταρία τῆς ψυχῆς µας, πού ἔχει τή δύναµη γιά νά κάνοµε τό καλό, τήν προσευχή, τήν ἀγάπη, τή χαρά, τήν εἰρήνη, τήν ἕνωση µας µέ τό Θεό. Αὐτός κατορθώνει καί µᾶς παίρνει αὐτή τήν ἐνέργεια καί τήν κάνει θλίψη, κατάθλιψη, καί ξέρω πῶς τά λένε οἱ λεγόµενοι ψυχίατροι. 

Οἱ προσευχές τῶν παιδιῶν μποροῦν νά κάνουν θαύματα!

  Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994).

[Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης]: Με τις προσευχές των μικρών παιδιών μπορούν να γίνουν θαύματα. Ό,τι ζητούν από τον Θεό τους το δίνει, γιατί έχουν αθωότητα και ο Θεός ακούει την καθαρή προσευχή τους.

Θυμάμαι, μια φορά που οι γονείς μας είχαν πάει στο χωράφι, με είχαν αφήσει στο σπίτι με τα δύο μικρότερα αδέλφια μου. Ξαφνικά ο ουρανός μαύρισε και άρχισε καταρρακτώδης βροχή.

– Τι θα κάνουν τώρα οι γονείς μας, είπαμε. Πώς θα έρθουν στο σπίτι;

Τα δυο μικρά άρχισαν να κλαίνε.

– Ελάτε, τους είπα, θα παρακαλέσουμε τον Χριστό να σταματήσει την βροχή.

Γονατίσαμε και τα τρία μπροστά στο εικονοστάσι και προσευχηθήκαμε. Σε λίγα λεπτά η βροχή σταμάτησε.

Οι γονείς πρέπει να βοηθούν με διάκριση τα παιδιά από μικρά να πλησιάσουν τον Χριστό και να ζήσουν από μικρά τις ανώτερες χαρές, τις πνευματικές.

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ στόν Ὅσιο Γέροντα Ἰάκωβο Τσαλίκη

 Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Ο άγιος Γέροντας Ιάκωβος δεν αξιώθηκε όμως μόνο να βλέπει αγγέλους και αρχαγγέλους στην αγία Τράπεζα. Είδε και εκτός Λειτουργίας τον αρχιστράτηγο Μιχαήλ να του δίνει οδηγίες για το κτίσιμο ναού του.

Το 1961 ο πατήρ Ιάκωβος μαζί με τον τότε ηγούμενο απεφάσισαν να κτίσουν ένα εκκλησάκι προς τιμήν των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Ο ηγούμενος επέλεξε τον τόπο και οριοθέτησε την περιοχή.Τη νύχτα όμως εμφανίσθηκε στον πατέρα Ιάκωβο ένας αξιωματικός με χρυσό σπαθί, υψηλός, ξανθός και ωραίος και του είπε:

ΑΠΑΝΤΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (Σε μορφή pdf)

 ΤΟΜΟΣ 1: ΠΕΡΙ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Α'-Ε'

 

ΤΟΜΟΣ 2: ΚΑΤΑ ΑΝΟΜΟΙΩΝ- ΠΕΡΙ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΟΥ, ΛΟΓΟΣ ΣΤ'

 

ΤΟΜΟΣ 2: ΚΑΤΑ ΑΝΟΜΟΙΩΝ- ΠΕΡΙ ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ, ΛΟΓΟΙ Ζ'-ΙΒ'

ΤΟΜΟΣ 3: ΚΑΤΑ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΩΝ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΤΟΜΟΣ 3: ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΒΑΒΥΛΑΝ, ΚΑΤΑ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ Α'
ΤΟΜΟΣ 4: ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΝ ΒΑΒΥΛΑΝ, ΚΑΤΑ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ Β'
ΤΟΜΟΣ 4: ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑ ΙΟΥΔΑΙΩΝ Α'-Δ'
ΤΟΜΟΣ 5: ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑ ΙΟΥΔΑΙΩΝ Ε'-Η'
ΤΟΜΟΣ 6: ΠΕΡΙ ΙΕΡΟΣΥΝΗΣ Α'-ΣΤ'
ΤΟΜΟΣ 7: ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ Α'-Η'
ΤΟΜΟΣ 8: ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥΣ ΣΥΝΕΙΣΑΚΤΟΥΣ
ΤΟΜΟΣ 8: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑΣ ΜΗ ΣΥΝΟΙΚΕΙΝ ΑΝΔΡΑΣΙΝ
ΤΟΜΟΣ 8: ΕΙΣ ΝΕΩΤΕΡΑΝ ΧΗΡΕΥΣΑΣΑΝ
ΤΟΜΟΣ 8: ΠΕΡΙ ΜΟΝΑΝΔΡΙΑΣ
ΤΟΜΟΣ 9: ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΟΜΙΛΙΑΙ Α'-Ζ'
ΤΟΜΟΣ 10: ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΟΜΙΛΙΑΙ Η'-Θ'
ΤΟΜΟΣ 10: ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ Θ'-ΙΒ'
ΤΟΜΟΣ 10: ΕΙΣ ΕΥΤΡΟΠΙΟΝ Α'-Β'

Ἁγίου Συμεών ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης – Γιά τήν ἱερή καί θεοποιό προσευχή (τήν λεγομένη νοερά προσευχή).

ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Αυτή λοιπόν η θεία προσευχή, η επίκληση του Σωτήρα μας, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με», είναι και προσευχή, και ευχή, και ομολογία της Πίστεως, που παρέχει το Άγιο Πνεύμα, είναι χορηγός θείων δωρεών, κάθαρση της καρδιάς, εκδίωξη των δαιμόνων, κατοίκηση μέσα μας του Ιησού Χριστού, πηγή πνευματικών εννοιών και θείων λογισμών, απολύτρωση από τις αμαρτίες, θεραπεία των ψυχών και των σωμάτων, χορηγός του θείου φωτισμού, βρύση του ελέους του Θεού, δωρητής θείων αποκαλύψεων και μυήσεων στον ταπεινό, και το μόνο σωτήριο, γιατί έχει το σωτήριο όνομα του Θεού μας, που είναι το μόνο όνομα που μας δόθηκε, το όνομα του Ιησού Χριστού, του υιού του Θεού, αφού δεν είναι δυνατό να σωθούμε με κανένα άλλο όνομα, όπως λέει ο Απόστολος (1).

Είναι εν πρώτοις προσευχή, γιατί με αυτή ζητούμε το θείο έλεος. Και ευχή, γιατί παραδίνομε τον εαυτό μας στο Χριστό με την επίκλησή Του.

Και ομολογία, γιατί αυτό ομολόγησε ο Πέτρος και δέχτηκε το μακαρισμό του Κυρίου (2). Και παρέχει το Πνεύμα, γιατί κανένας δε λέει Κύριο τον Ιησού παρά μόνο με το Άγιο Πνεύμα (3). Είναι και χορηγός θείων δωρεών, αφού γι’ αυτή την ομολογία υποσχέθηκε ο Χριστός στον Πέτρο να του δώσει τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών (4). Και κάθαρση της καρδιάς, γιατί βλέπει και καλεί το Θεό, και καθαίρει αυτόν που Τον βλέπει. Και εκδίωξη δαιμόνων, γιατί με το όνομα του Ιησού Χριστού εκδιώχθηκαν και εκδιώκονται όλοι οι δαίμονες.

Ἡ Παναγία Χρυσολεόντισσα θεραπεύει παράλυτη!

 Παναγία Χρυσολεόντισσα Αιγίνης.

  Μοναχή Χρυσαφένια: Κάποτε ήταν ανομβρία. Είχαν κατεβάσει την εικόνα της Παναγίας από τη Χρυσολεόντισσα [Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου «Χρυσολεοντίσσης» Αίγινα] εδώ στο Μοναστήρι μας [στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα].

Την είχαν έξω από την εκκλησία και προσκυνούσε ο κόσμος.

Έλεγα στη Γερόντισσα Ευνίκη που ήταν παράλυτη:

– Καλέ Γερόντισσα, σήκω να προσκυνήσεις κι εσύ. Τόσο μυαλό είχα…[η Μοναχή Χρυσαφένια ήταν στο μοναστήρι από παιδάκι].

– Αφού, παιδί μου, ξέρεις ότι δεν περπατάω…

Προσευχή στόν Σταυρό τοῦ Κυρίου

 

Ἐν φωναῖς ἀλαλάξωμεν, ἐν ὠδαῖς μεγαλύνωμεν, 

τόν Σταυρόν τόν τίμιον ἀσπαζόμενοι,

καί πρός αὐτόν ἐκβοήσωμεν Σταυρέ πανσεβάσμιε,

καθαγίασον ἠμῶν τάς ψυχᾶς καί τά σώματα τή δυνάμει Σου,

καί πάντας ἐκ βλάβης ἐναντίων διατήρησον ἀτρώτους

τους εὐσεβῶς προσκυνοῦντας σέ.

Κάντε τόν βουβό, τόν κουφό καί τόν τυφλό...

Κάντε τόν βουβό, τόν κουφό καί τόν τυφλό, γιά νά ἔρθει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ πάνω σας. (Ὅσιος Ἄνθιμος τῆς Χίου)

  

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/09/blog-post_822.html?m=1

8 Οκτωβρίου Συναξαριστής. Ὁσία Πελαγία, Ἁγία Πελαγία ἡ Παρθένος, Ἁγία Ταϊσία, Ἅγιος Ἰγνάτιος, Ὁ Ἅγιος Δοσίθεος.

Ἡ Ὁσία Πελαγία

Ζοῦσε στὴν Ἀντιόχεια καὶ ἀνῆκε στὴν τάξη τῶν ἐλαφρῶν γυναικών. Ἦταν πόρνη. Ἡ ζωή της ἦταν βουτηγμένη μέσα στὸν οἶστρο τῶν ἁμαρτωλῶν ἡδονῶν. Ἡ ἀκολασία εἶχε πωρώσει τόσο τὴν συνείδησή της, ὥστε καμιὰ ἔννοια μετανοίας νὰ μὴ μπορεῖ νὰ εἰσχωρήσει στὴν ψυχή της.
Ἑπομένως, θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανείς, ἦταν καταδικασμένη ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωή της στὸ πῦρ τῆς κολάσεως. Ὅμως ὄχι! Ὁ πολυεύσπλαχνος Κύριός μας διαβεβαίωσε ὅτι «αἱ τελώναι καὶ αἱ πόρνοι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ».
Δηλαδή, οἱ τελῶνες καὶ οἱ πόρνες, ποὺ στὴν ἀρχὴ ἔδειξαν ἀπείθεια στὸ Νόμο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ κατόπιν εἰλικρινὰ μετάνιωσαν, προλαμβάνουν στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐσᾶς, ποὺ μόνο μὲ τὰ λόγια δείξατε ὑπακοὴ στὸν Θεό, στὴν πράξη ὅμως ὑπήρξατε ἀπειθεῖς καὶ ἄπιστοι.
Πράγματι ἡ Πελαγία τυχαῖα σὲ κάποια σύναξη χριστιανῶν ἄκουσε θερμὸ κήρυγμα περὶ ἁγνότητας, τοῦ ἐπισκόπου Νόννου. Τὰ λόγια του ἤλεγξαν καὶ συγκλόνισαν τὴν ψυχή της. Μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπαρνήθηκε τὴν ἄσωτη ζωή της, πούλησε τὰ διάφορα κοσμήματά της καὶ τὰ χρήματα τὰ διαμοίρασε στοὺς φτωχούς.

8 Ὀκτωβρίου. Πελαγίας ὁσίας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Δευτ. κ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. β΄ 12-16).

Φιλιπ. 2,12         Ὥστε, ἀγαπητοί μου, καθὼς πάντοτε ὑπηκούσατε, μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον, ἀλλὰ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου, μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάζεσθε·

Φιλιπ. 2,12               Ωστε, αγαπητοί μου, όπως και προηγουμένως πάντοτε υπηκούσατε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου και εμιμήθητε την ταπείνωσιν και την αγάπην του Χριστού, έτσι και τώρα, όχι μόνον όταν είμαι παρών, αλλά πολύ περισσότερον τώρα που είμαι απών, με φόβον και τρόμον να εργάζεσθε και να αγωνίζεσθε, δια να ολοκληρώσετε την σωτηρίαν σας.

Συμβουλές Γέροντος στούς Χριστιανούς πού ζοῦν στόν κόσμο, Ἱ.Μ. Ὄπτινα, Γ΄ Μέρος, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 26-9-2018

Συμβουλές Γέροντος στούς Χριστιανούς πού ζοῦν στόν κόσμο, Ἱ.Μ. Ὄπτινα, Γ΄ Μέρος, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 26-9-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Ν. Αγίου Αθανασίου, Ᾰμπελειές Πέλλας, http://hristospanagia3.blogspot.gr_ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου - «Περί Υπακοῆς» - ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

 Και άλλοτε σας έχω διηγηθή, αλλά και για τους νεωτέρους, που δεν έχουν ακούσει, θα ήθελα να αναφερθώ και να σας δώσω κατά κάποιον τρόπον να καταλάβετε το τι είναι υπακοή.

Στα Κατουνάκια ήταν ένας Γέροντας ονόματι Κύριλλος, και είχε έναν υποτακτικό. Ο υποτακτικός αυτός εστενοχωρούσε και ελυπούσε τον Γέροντά του με τις συχνές του παρακοές. Με τον καιρόν ο υποτακτικός αυτός άρχισε να μη νοιώθη καλά από σωματικής απόψεως.

Πριν ολοκληρωθή ο δαιμονισμός του, ενεργούσε σαν παράλογος άνθρωπος. Πήγαινε με τους πατέρες τους ιδικούς μας, τον πατέρα Αθανάσιο, τον πατέρα Ιωσήφ και μάζευε λεπτόκαρα, αλλά δεν ημπορούσε.

 

Ο άνθρωπος αυτός μύριζε σαν θειάφι, αυτό το γνωρίζω και από προσωπική μου πείρα. Είχε ανωμάλους λογισμούς μέσα του, από την όψιν του φαινόταν η όλη του κατάστασις. Ερχόταν πότε-πότε και εις τον Γέροντα τον ιδικόν μας, τον Γέροντα Ιωσήφ και έλεγε τους λογισμούς του και τον συμβουλευόταν, αλλά δεν έκαμνε υπακοήν σε τίποτε.

 

Πριν πεθάνη ο Γέροντάς του, ο π. Κύριλλος, του είπε: «παιδί μου, όταν πεθάνω, να με θάψης εδώ». Αυτός όμως, όταν πέθανε ο Γέροντάς του, τον έθαψε αλλού. Οι άλλοι πατέρες τον συμβούλεψαν να 

 

μη παρακούση έστω και τώρα, και να κάνη την τελευταίαν επιθυμίαν του Γέροντός του, αλλά αυτός απαντούσε: «Όχι, εγώ θέλω εδώ να τον θάψω». Αφού τον έθαψε, τότε φάνηκε μπροστά του ο διάβολος και του λέγει: « Εγώ ρε σου τα έκανα όλα, εγώ σε έσπρωχνα να στενοχωρής τον Γέροντά σου με τις παρακοές σου», και όπως άνοιξε το στόμα του, μπήκε μέσα του ο διάβολος, έκτοτε έκανε τρέλλες… Όταν έψαλλαν το Χερουβικό κορόϊδευε, έκανε σαν λύκος, σαν θηρίο. Πήρε το τσεκούρι και έσχισε την εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, γύριζε εδώ και εκεί, πότε-πότε ερχόταν στα καλά του.

 

Μια ημέρα ήταν μεσημέρι, ακούγονται φωνές αλεπούς.

«Ἀραπάκι, θά πᾶς τόν Νικηφόρο στόν πατέρα Χρυσόστομο τόν ράφτη…»!

  Πατήρ Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, (1905-1991), 

Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. (Αγιορειτική Φωτοθήκη).

Ήταν παραμονές της πανηγύρεως των Αγίων Πατέρων Διονυσίου και Μητροφάνους. Νέο καλογέρι τότε, βρισκόμουν εκεί πέρα. Όλοι οι πατέρες ήταν απασχολημένοι με την προετοιμασία της πανηγύρεως.

Έπρεπε κάποιος να πάει στα Κατουνάκια που ήταν ο ράπτης ο Χρυσόστομος ο Κύπριος για να του δώσει κάποια υφάσματα για την πανήγυρη, να τα διορθώσει και να πάρει κάποια άλλα επιδιορθωθέντα ιερατικά άμφια.

 

Με κάλεσε ο Γέροντας [Πατήρ Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης] και μου είπε να πάρω το «αραπάκι», δηλαδή το μουλάρι που συνέχεια αυτός χρησιμοποιούσε, και να πάω στον ράπτη τον Χρυσόστομο.

 

– Μα, του λέω, Γέροντα δεν έχω ξαναπάει, δεν ξέρω πού μένει. Θα χαθώ μέσα στα Κατουνάκια, μια και δεν ήξερα καθόλου τα Κατουνάκια και ιδιαίτερα την περιοχή όπου ήταν η Αγία Αικατερίνη και ασκήτευε ο πατήρ Χρυσόστομος ο ράπτης ο Κύπριος.

 

– Μην στενοχωριέσαι -μου λέει- θα πας με τον “αράπη”, θα του πω και θα σε πάει στην πόρτα. Δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα.

 

Ετοιμάστηκα, δεν σας κρύβω ότι είχα μεγάλη αγωνία, που θα πάω στο άγνωστο, αφού δεν είχα πάει προς τα ’κει. Τον πατέρα Χρυσόστομο τον είχα γνωρίσει βέβαια, γιατί ήταν τραπεζάρης σε διάφορες πανηγύρεις.