APX. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ- ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΙΣ 26-06-2011-ΤΡΟΠΟΙ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

APX. ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ- ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΙΣ 26-06-2011-ΤΡΟΠΟΙ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (ΑΓΙΟΥ ΙΝΝΟΚΕΝΤΙΟΥ ΜΟΣΧΑΣ)- http://hristospanagia3.blogspot.gr/, http://www.HristosPanagia.gr, http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

«Ἡ ἁμαρτία καί οἱ ὀδυνηρές συνέπειές της», Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Ἡ ἁμαρτία καί οἱ ὀδυνηρές συνέπειές της»

Ὁμιλία στίς 14-01-2018

            Μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, τήν εὐχή τοῦ Σεβασμιωτάτου καί τίς εὐχές τῶν ἁγίων πατέρων πού εἶναι ἐδῶ, σήμερα θά ἀσχοληθοῦμε μέ τό θέμα «τί εἶναι ἡ ἁμαρτία καί ποιά εἶναι τά ὀδυνηρά ἀποτελέσματά της». Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἔχει ἕνα ὡραιότατο βιβλίο, πού λέγεται Ἐξομολογητάριο, τό ἔχω φέρει ἐδῶ νά σᾶς τό δείξω, καί ἐκεῖ μέσα ἔχει συμβουλή καί πρός τόν Πνευματικό καί πρός τόν μετανοοῦντα, δηλαδή στόν κάθε χριστιανό. Καί ἀφοῦ μᾶς δίνει τίς συμβουλές του, μέ βάση τούς ἁγίους Πατέρες καί τήν Ἁγία Γραφή, πῶς πρέπει νά ἐξομολογούμαστε, στό τέλος ἀπευθυνόμενος στόν μετανοοῦντα, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά εἶναι κληρικός, μπορεῖ νά εἶναι καί λαϊκός, ὅλοι πρέπει καί ὀφείλουμε νά μετανοοῦμε, μᾶς δίνει κάποια φάρμακα, γιά νά μήν ἐπαναλάβουμε τίς ἁμαρτίες, τίς ὁποῖες ἐξομολογηθήκαμε. Γιατί πολλές φορές, δυστυχῶς, ναί μέν ἐξομολογούμαστε, ἀλλά πάλι πέφτουμε στά ἴδια. Καί ἀνάμεσα στά ἄλλα φάρμακα, μᾶς δίνει καί ἕνα, τό ὁποῖο τό ὀνομάζει «ἡ γνῶσις τῆς ἁμαρτίας». Δηλαδή, ὅταν κανείς γνωρίσει τί εἶναι ἡ ἁμαρτία καί ποιά τά ὀδυνηρά ἀποτελέσματά της, αὐτό εἶναι ἕνας ἀνασταλτικός παράγοντας στήν ἁμαρτία τήν ἴδια, στό νά μήν ἁμαρτήσει ξανά ὁ ἄνθρωπος. Καί αὐτό εἶναι τό πέμπτο κατά σειρά ἀπό τά φάρμακα πού δίνει ὡς προφυλακτικό ἀπό τήν ἁμαρτία.

            Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι κάνουν τήν ἁμαρτία, ἐπειδή δέν γνωρίζουν πόσο μεγάλο κακό εἶναι. Γι’ αὐτό καί στήν Ἁγία Γραφή ὀνομάζονται οἱ ἁμαρτωλοί ἄφρονες καί ἄγνωστοι, μέ τήν ἔννοια ὅτι δέν ἔχουν γνώση πνευματική. Λέει στίς Παροιμίες, «ἐν γέλωτι ἄφρων πράττει κακά»[1]. Μέ γέλια, δηλαδή, ὁ ἀνότητος πράττει πονηρά ἔργα. Και, δυστυχῶς, πολλές φορές μέ γέλιο ἐξομολογεῖται κιόλας, πού σημαίνει ὅτι δέν μετανοεῖ. Καί ὁ σοφός Σειράχ λέει «ἀνήρ ἄφρων καί πλανώμενος διανοεῖται μωρά»[2]. Ὁ ἀσύνετος ἄνθρωπος σκέπτεται ἀνόητα. Πάλι μιλάει γιά ἀφροσύνη, γιά ἔλλειψη σύνεσης.

Μία μέρα, στόν ὄρθρο, ὁ ὅσιος Ματθαῖος σήκωσε τά μάτια του καί κοίταξε τόν ἡγούμενο. Ἀντί ὅμως νά δῆ τόν Νίκωνα, εἶδε... ἕνα γάιδαρο!

 

Όσιος ΜΑΤΘΑΙΟΣ ο προορατικός ΠΑΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ  Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ματθαίος ο σπηλαιώτης, όχι μόνο ως προς το όνομα έμοιαζε με τον πρώτο από τους αγίους ευαγγελιστές, αλλά και ως προς τα θεία έργα. Διότι όπως ο ιερός ευαγγελιστής Ματθαίος απελευθέρωσε με το κήρυγμα και τη διδασκαλία του το λαό της Αιθιοπίας από την πλάνη των δαιμόνων, έτσι και ο προορατικός Ματθαίος, με τη σκληρή του άσκηση στη μονή των Σπηλαίων, έλαβε από τον Κύριο το χάρισμα ν' απελευθερώνει το λαό της Ρωσίας από τις δαιμονικές πλεκτάνες. Με τα φωτισμένα μάτια της ψυχής του, έβλεπε τους μισάνθρωπους δαίμονες

• να στήνουν παγίδες,
• να κατασκευάζουν πλεκτάνες,
• να σπέρνουν πονηρούς λογισμούς,
• να καλλιεργούν τα πάθη
• και να ρίχνουν σε αμαρτίες τα έμψυχα πλάσματα του Θεού.

Ο όσιος ξεσκέπαζε όλ' αυτά τα κρυφά και πονηρά έργα τους και συνέβαλλε έτσι στην ψυχική σωτηρία των αδελφών.

Κάποια μέρα, στη διάρκεια της πρωινής ακολουθίας, ο ευλογημένος Ματθαίος στεκόταν μέσα στην εκκλησία, στη συνηθισμένη θέση του. Είδε τότε ένα δαίμονα, με στολή στρατιώτη, να περιέρχεται τους μοναχούς και να τους πετάει άνθη φλαμουριάς, αφού πρώτα τα ράντιζε με μια παράξενη ουσία, σαν κόλλα.

Τό ἀνέλπιστο δῶρο μέ τά κεριά στήν Ἀκελδαμά .

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΚΤΗ

Το ανέλπιστο δώρο με τα κεριά στην Ακελδαμά

Η Ιερά Μονή Αγίου Ονουφρίου στον Αγρό του Κεραμέως αποτελεί ένα ξεχωριστό προσκύνημα για πλήθος προσκυνητών που βρίσκονται στην Αγία Γη. Ο επισκέπτης νιώθει την παρουσία πολλών ασκητών να τον συνοδεύουν και να τον υποδέχονται καθώς η πόρτα του μοναστηριού ανοίγει για να τους καλωσορίσει. Εκεί υπό το φως των καντηλιών, ο προσκυνητής πραγματικά ξεγυμνώνεται από το Εγώ και τα Θέλω, και επιζητά την ηρεμία και την γαλήνη. Εκεί στο σπήλαιο του Αγίου Ονουφρίου, μπορεί ο καθένας μας να συναντήσει τον πραγματικό εαυτό του. Είναι από τα μέρη που κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση στον επισκέπτη. Αν ποτέ βρεθείτε σε αυτή την χαριτόβρυτη μονή, μην παραλείψετε να πάρετε αγίασμα αλλά και την παράκληση του Αγίου. Η Μαρία από την Έδεσσα μας διηγείται μια θαυμαστή εμπειρία της στην Αγία Γη. Όταν το 2013, πήγανε με γκρουπ από την Έδεσσα στους Αγίους Τόπους, παρακάλεσε το γκρουπ να πάνε να δούνε και το μοναστήρι του Αγίου Ονουφρίου στην Ακελδαμά. 

Ευτυχώς δέχτηκαν, αλλά επειδή δεν το είχανε προγραμματίσει, το μόνο δώρο που είχανε να δώσουν ήταν 2 χαρτόνια με κεριά.

Ἀσυμβίβαστη μέ τή χριστιανική πίστη ἡ ψῆφος στά κόμματα πού ἀπελευθέρωσαν τή βλασφημία (ΣΥΡΙΖΑ καί ΠΟΤΑΜΙ)

Φίλιππος ἱερομόναχος (Τουμπίδης)

Μετά τήν πρόσφατη –ἀνήμερα τῆς Ἀναλήψεως– ψήφιση τοῦ νέου ποινικοῦ κώδικα πού καταργεῖ τίς ποινές γιά τή βλασφημία τῶν Θείων καί τήν περιύβριση τῶν νεκρῶν, εἶναι σαφές πλέον ὅτι τά κόμματα πού τόν ψήφισαν (ΣΥΡΙΖΑ καί ΠΟΤΑΜΙ) ὑπερέβησαν ὅλα τά ὅρια καί ταυτίστηκαν μέ αὐτούς πού βλασφημοῦν τόν Χριστό καί τήν Παναγία καί κάθε τι ἱερό καί ὅσιο τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως.

Ὡς γνωστό, οἱ νόμοι λειτουργοῦν καί ἀποτρεπτικά, ἐνῶ ἡ κατάργησή τους ἐνθαρρύνει τήν ἀνηθικότητα. Ἔτσι, ὅλοι ὅσοι μέχρι τώρα δέν βλασφημοῦσαν φανερά μπροστά στούς ἄλλους, φοβούμενοι μήπως τούς ἐγκαλέσουν, τώρα θά μποροῦν νά τό κάνουν ἐλεύθερα (ἀκόμη καί σέ ταινίες ἤ θεατρικά ἔργα). Καί γιά τίς βλασφημίες αὐτές θά εἶναι βέβαια συνυπεύθυνοι –καί συμμέτοχοι– οἱ βουλευτές καί τά κόμματα πού ἄλλαξαν τόν νόμο καί κατήργησαν τίς ποινές.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς διαρκής Πεντηκοστή (Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

Ποιὸς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός; Ποιὸς εἶναι σὲ Αὐτὸν ὁ Θεὸς καὶ ποιὸς ὁ ἄνθρωπος; Πῶς γνωρίζεται ὁ Θεὸς στὸν Θεάνθρωπο καὶ πῶς ὁ ἄνθρωπος; Τί ἐδώρησε σέ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ὁ Θεὸς ἐν τῷ Θεανθρώπῳ;Ὅλα αὐτὰ τὰ φανερώνει σέ μᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας». Μᾶς ἀποκαλύπτει δηλαδὴ ὅλη τὴν ἀλήθεια γιὰ Αὐτόν, γιὰ τὸν Θεὸ ἐν Αὐτῷ καὶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ γιὰ τὸ τί χάρισε σ’ ἐμᾶς μ’ ὅλα αὐτά. Αὐτὸ ἐπίσης ἀπείρως ξεπερνᾷ κάθε τί ποὺ οἱ ἀνθρώπινοι ὀφθαλμοὶ εἶδαν καὶ τοῖς ὠσίν αὐτῶν ἠκούσθη καὶ ἡ καρδία αὐτῶν κάποτε αἰσθάνθηκε.

Μὲ τὴν ἔνσαρκη ζωή του στὴ γῆ ὁ Θεάνθρωπος ἐγκαθίδρυσε τὸ Θεανθρώπινό του Σῶμα, τὴν Ἐκκλησία, καὶ μὲ αὐτὴν προετοιμάζει τὸν γήινο κόσμο γιὰ τὴν ἔλευση καὶ τὴ ζωὴ καὶ τὴ δραστηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ψυχῆς Αὐτοῦ τοῦ Σώματος.

Τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα κατῆλθε ἐξ οὐρανοῦ στὸ Θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ γιὰ πάντα παρέμεινε σὲ Αὐτὸ σὰν Πᾶν-Ζωοποιὸς ψυχὴ Αὐτοῦ. Αὐτὸ τὸ ὁρατὸ θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας συγκροτοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι μὲ τὴν πίστη των στὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς Σωτῆρα τοῦ κόσμου καὶ ὡς τέλειου Θεοῦ καὶ ὡς τέλειου ἀνθρώπου. Καὶ ἡ κάθοδος καὶ ἡ σύνολη δρατηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἔρχεται ἀπὸ τὸν Θεάνθρωπο καὶ ἐξαιτίας τοῦ Θεανθρώπου.

Κάθε τί στὴν Θεανθρώπινη Οἰκονομία τῆς σωτηρίας προῆλθε ἀπὸ τὸ Θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τέλος, ἀκόμη ὅλα συνοψίζονται καὶ ὑπάρχουν στὴν κατηγορία τῆς θεανθρωπότητας ἀκόμη καὶ ἡ δραστηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κάθε ἐνεργητικότητα Αὐτοῦ στὸν κόσμο εἶναι ἀχώριστη ἀπὸ τὸ θεανθρώπινο ἀνδραγάθημα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου.

Ἡ Παναγία “Ἄξιον Ἐστί” 11 Ἰουνίου 980 μ.Χ.

Η Παναγία “Άξιον Εστί” 11 Ιουνίου 980 μ.Χ.

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο

Η εικόνα της Παναγίας, το «Ἄξιον ἐστι», είναι μια από τις περίφημες εικόνες του Αγίου Όρους. Βρίσκεται στο ναό του Πρωτάτου στις Καρυές του Αγίου Όρους, θεωρούμενη ως «κοινή εφέστιος προστάτις» εικόνα όλων των Αγιορείτικων Μονών.

 [Είναι αυτή που προεκλογικά “προσκύνησε” ο νυν ύπατος άρχων πρωθυπουργός της χώρας]. Μάλιστα στο πλαίσιο της εικόνας υπάρχουν σφραγίδες και των 20 Μονών. Αρχικά η εικόνα αυτή βρισκόταν σε ένα παντοκρατορινό κελί στην τοποθεσία τη λεγόμενη κοιλάδα του «Ἄδειν» κοντά και κάτω από τη σκήτη του Αγίου Ανδρέα.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ: Την 11 Ιουνίου 980 μ.Χ. (κατά άλλους το 982 μ.Χ.) ο γέροντας έλειπε από το κελί, καθώς είχε πάει σε μια αγρυπνία στις Καρυές, αφήνοντας μόνο τον υποτακτικό του. Ο υποτακτικός τη νύχτα έκανε κανονικά τον κανόνα του. Ακούει σε μια στιγμή να του χτυπάνε την πόρτα, ανοίγει και βλέπει έναν περαστικό να του ζητάει φιλοξενία, πράγμα που γίνεται. Όταν ο μοναχός συνέχισε τον κανόνα του και έφτασε στην θ' ωδή «Τὴν Τιμιωτέρα τῶν Χερουβίμ...». Τότε τον διακόπτει ο φιλοξενούμενος και του λέει: «Όχι, πρώτα θα πεις: Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς...» ως συμπλήρωμα του υπό του Κοσμά Μαϊουμά γνωστού σε όλους Μεγαλυνάριου της Θεοτόκου. Ο μοναχός ενθουσιασμένος ζητάει να του γράψει ο νέος τον ύμνο για να μπορεί να το ψάλλει και αυτός. Επειδή όμως δε βρέθηκε μελάνι και χαρτί μέσα στο κελλί, ο μυστηριώδης ξένος μοναχός χάραξε τον ύμνο με το δάκτυλό του σε μια πέτρινη πλάκα. Έπειτα προσέθεσε ότι έτσι πρέπει να ψάλλεται στο εξής ο ύμνος αυτός από όλους τους Ορθόδοξούς και έγινε άφαντος.

Οι Αγιορείτες έστειλαν την πλάκα στον αυτοκράτορα και στον Πατριάρχη Νικόλαο Χρυσοβέργη, ο οποίος ενέκρινε την εισαγωγή του αγγελικού αυτού ύμνου στο λειτουργικό βίο της Εκκλησίας. Την εικόνα, μπροστά στην οποία ψάλθηκε για πρώτη φορά ο αγγελικός ύμνος, τη μετέφεραν στο Πρωτάτο, στο οποίο καθιερώθηκε να γίνεται και η ετήσια πανήγυρη σε ανάμνηση του θαύματος και προς τιμή της Θεοτόκου. Σύμφωνα με το αρχαίο συναξάρι, η γιορτή αυτή αρχικά τελούνταν στο Κελλί, όπου είχε γίνει το θαύμα, και μάλιστα προς τιμή του αρχάγγελου Γαβριήλ, που χωρίς άλλο ήταν ο θαυμαστός εκείνος ξένος μοναχός. Έτσι, το Μεγαλυνάριο αυτό της Θεοτόκου που συνέθεσε ο Κοσμάς (ο επίσκοπος Μαϊουμά) σήμερα ονομάζεται «Άξιον Εστί», εκ των δύο πρώτων λέξεων του Θεομητορικού αυτού Ύμνου που έχει ως εξής:

Prayer of St. Ephrem the Syrian to the Most Holy Spirit

 Prayer of St. Ephrem the Syrian to the Most Holy Spirit

O Lord, Heavenly King, Comforter, Spirit of Truth, have compassion and mercy on Thy sinful servant and pardon my unworthiness, and forgive me all the sins that I humanly committed today, and not only humanly but even worse than a beast - my voluntary sins, known and unknown, from my youth and from evil suggestions, and from my brazenness, and from boredom. If I have sworn by Thy Name or blasphemed it in thought, blamed or reproached anyone, or in my anger have detracted or slandered anyone, or grieved anyone, or if I have got angry about anything, or have told a lie, if I have slept unnecessarily, or if a beggar has come to me and I despised or neglected him, or if I have troubled my brother or quarrelled with him, or if I have condemned anyone, or have boasted, or have been proud, or lost my temper with anyone, or if when standing in prayer my mind has been distracted by the glamour of this world, or if I have had depraved thoughts or have overeaten, or have drunk excessively, or have laughed frivolously, or have thought evil, or have seen the attraction of someone and been wounded by it in my heart

17 Ιουνίου. ♰ Δευτέρα μετά τήν Πεντηκοστήν. ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Δευτ. ἁγ. Πνεύματος. (Ἐφεσ. ε´ 8-19).

Εφ. 5,8              ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ· ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε· -

Εφ. 5,8                      Διότι άλλοτε ήσασθε σκοτάδι εξ αιτίας της πλάνης και της αμαρτίας, που κυριαρχούσε μέσα σας. Τωρα όμως δια του Κυρίου έχετε φωτισθή και είσθε φως. Να ζήτε, λοιπόν, και να συμπεριφέρεσθε σαν άνθρωποι, που τα πάντα εις αυτούς είναι φως αληθείας και αρετής. 

Πότε καί ποιοί ἀποκτοῦν τό Ἅγιο Πνεῦμα, Ἁγ. Ἰννοκεντίου Μόσχας, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Πότε καί ποιοί ἀποκτοῦν τό Ἅγιο Πνεῦμα, Ἁγ. Ἰννοκεντίου Μόσχας, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 28-5-2018 (κήρυγμα στήν ἀγρυπνία Κυριακῆς Πεντηκοστῆς), ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr,ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἡ ὡφέλεια ἀπό τά μνημόσυνα, Ψυχοσάββατο, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ ὡφέλεια ἀπό τά μνημόσυνα, Ψυχοσάββατο, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης,Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 3-6-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://www.hristospanagia.gr/, http://HristosPanagia3.blogspot.gr, http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἁμάρτησες; Ἕλα στήν ἐκκλησία!

ΑΜΑΡΤΗΣΕΣ; ΕΛΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! 

Του Αγίου Ιωάννου, του Χρυσοστόμου

Aλήθεια, ποιό λιμάνι μπορεί να συγκριθεί με το λιμάνι της Εκκλησίας; Ποιός παράδεισος μπορεί να συγκριθεί με τον παράδεισο των συγκεντρωμένων πιστών; Δεν υπάρχει εδώ φίδι που γυρεύει να μάς βλάψει, μόνο ο Xριστός που μάς οδηγεί μυστικά. … Γι' αυτό δεν θα 'ταν λάθος αν θεωρούσαμε την εκκλησία πιο σπουδαία από την κιβωτό. Γιατί η κιβωτός δεχόταν βέβαια τα ζώα και τα διατηρούσε ζώα- η εκκλησία όμως δέχεται τα ζώα και τα αλλάζει. Tί εννοώ μ' αυτό: Mπήκε στην κιβωτό ένα γεράκι, βγήκε πάλι γεράκι- μπήκε ένας λύκος, βγήκε πάλι λύκος. Eδώ μπαίνει κανείς γεράκι και βγαίνει περιστέρι- μπαίνει λύκος και βγαίνει πρόβατο- μπαίνει φίδι και βγαίνει αρνί΄ όχι επειδή μεταβάλλεται η φύση του, αλλά επειδή διώχνεται μακριά η κακία.

Γι' αυτό φέρνω το λόγο διαρκώς στη μετάνοια. Γιατί η μετάνοια, που στον αμαρτωλό φαντάζει φοβερή και τρομερή, γιατρεύει τα παραπτώματα- εξαφανίζει τις παρανομίες- σταματά το δάκρυ- δίνει παρρησία μπροστά στο Θεό- είναι όπλο κατά του διαβόλου- μαχαίρι που τού κόβει το κεφάλι- ελπίδα σωτηρίας- αφαίρεση της απελπισίας.

Aυτή ανοίγει στον άνθρωπο τον ουρανό. Aυτή τον οδηγεί στον παράδεισο. Aυτή νικά τον διάβολο. Γι' αυτό ακριβώς και σάς μιλώ συνέχεια γι' αυτήν. Όπως από την άλλη κι η υπερβολική αυτοπεποίθηση μάς οδηγεί στην πτώση. Eίσαι αμαρτωλός; Mήν απελπίζεσαι. Δεν σταματώ, σα φάρμακα αυτά τα λόγια συνεχώς να σάς τα δίνω. Γιατί ξέρω καλά τί όπλο δυνατό που είναι κατά του διαβόλου το να μη χάνεις την ελπίδα σου.

Aν έχεις αμαρτήματα, μην απελπίζεσαι. Δεν παύω διαρκώς αυτά τα λόγια να τά επαναλαμβάνω. Aκόμα και αν αμαρτάνεις κάθε ημέρα, κάθε ημέρα να μετανοείς. Ας κάνουμε ό,τι ακριβώς και με τα σπίτια τα παλιά που είναι ετοιμόρροπα: αφαιρούμε τα παλαιά και σάπια υλικά και τ' αντικαθιστούμε με καινούργια- και δε λησμονούμε διαρκώς να τα περιποιούμαστε. Πάλιωσες σήμερα από την αμαρτία; Γίνε πάλι καινούργιος με τη μετάνοια. Mα είναι στ' αλήθεια δυνατό, αυτός που θα μετανοήσει να σωθεί; - αναρωτιούνται μερικοί. Eίναι, και πολύ μάλιστα. Όλη μου τη ζωή μέσα στις αμαρτίες την πέρασα- και αν μετανοήσω, θα σωθώ; Nα είσαι απολύτως βέβαιος γι' αυτό. Kι από που φαίνεται αυτό; Aπ' τη φιλανθρωπία του Kυρίου σου.

Nομίζεις ότι από τη μετάνοιά σου μόνο παίρνω το θάρρος να μιλάω έτσι; Nομίζεις ότι από μόνη η μετάνοια έχει τη δύναμη να βγάλει από πάνω σου τόσα κακά;

Ἡ ζωή καί ἡ μαρτυρική ὁμολογία τοῦ π. Ἰλαρίωνος Fele 3 (τελευταῖο)

Ή τρίτη και τελευταία σύλληψη του έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου 1958. Αιτία στάθηκε μάλλον το γεγονός ότι γύρω του είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός μαθητών, κάτι πού θεωρήθηκε ώς άμεσος κίνδυνος στα μάτια του αθεϊστικού καθεστώτος.

Στήν δίκη, πού έγινε, ό κύριος μάρτυρας υπερασπίσεως του ήταν ό πρώην μαθητής και επίσης βαπτιστικός του, ό όποιος διαβεβαίωσε, ότι ό π. Ιλαρίων ποτέ δεν μίλησε για την «ειρήνη» με τήν έννοια πού κατανοούσαν οι αρχές (εννοώντας την εξόντωση τού κομμουνισμού). 

Ό π. Ιλαρίων, επίσης, υπεράσπισε τον εαυτό του λέγοντας ότι απλώς ήθελε να «διαδώση τήν ειρήνη τού Χριστού».

Όπως προβλεπόταν, ή τελευταία άπόφασι τού δικαστηρίου ήταν 20 χρόνια φυλάκισι λόγω τής «εντατικής δραστηριότητός του εναντίον τού λαϊκού στρώματος και τής επαναστατικής του κινήσεως» και άλλα 20 χρόνια επειδή «συνωμοτούσε εναντίον τών άρχών». Μεταφέρθηκε πρώτα στις φυλακές τού GHERIA και μετά στο AIUD για να συμπληρώση τήν ποινή του.

Αφού άρνήθηκε να δεχθή όποιονδήποτε συμβιβασμό, σήκωσε τον σταυρό του μέχρι τέλους ώς αληθινός μαθητής τού Χριστού. Στις φυλακές τού AIUD ό π. Ιλαρίων έγινε ό κύριος καθοδηγητής και ό πνευματικός πατέρας τών φυλακισμένων μαζί μέ τον μεγάλο θεολόγο π. Δημήτριο SABAU Σύμφωνα μέ τον π. Ιωάννη 5303, ό όποιος βρισκόταν ήδη στή φυλακή, ό π. Ιλαρίων λειτουργούσε μέ απέραντο σεβασμό και εμφορούνταν τόσο πλούσια από τή χάρι τού Χριστού, ώστε ή προσευχή του ένέπνεε όλη τήν ομάδα τών φυλακισμένων να συμμετέχουν στήν ακολουθία μέ όλη τους τήν ύπαρξη, καρδιακά. 

"Έγινε λοιπόν το AIUD ένα αληθινό μοναστήρι, «το μεγαλύτερο επίτευγμα τής ρουμανικής πνευματικότητας».

Στον ίδιο τόπο, στις φυλακές τού AIUD, εξ αιτίας όλων των βασανιστηρίων και των στερήσεων πού υπέστη και επειδή τού αρνήθηκαν κάθε ιατρική περίθαλψη, έκοιμήθη ώς αληθινός μάρτυρας στις 18 Σεπτεμβρίου 1961. Έτάφη στους κοινούς τάφους των φυλακών χωρίς σταυρό.

"Ενας φυλακισμένος, ό π. Ιωάννη BARDAS, περιγράφει τήν ημέρα κατά τήν οποία όλοι έμαθαν στο AIUD, διά μέσου χτυπημάτων στους τοίχους των κελλιών των φυλακών και στους σωλήνες μέ σύστημα Μόρς, ότι ό π. Ιλαρίων έκοιμήθη•

«Όταν μάθαμε ότι έκοιμήθη έν Κυρίω, αγρυπνήσαμε δύο βραδιές, μέχρι πού τον μετέφεραν στο κοινό νεκροταφείο των πολιτικών φυλακισμένων. Τήν δεύτερη βραδιά αυτοί πού βρίσκονταν στον κάτω όροφο, κοντά στο νεκροτομείο, στον χώρο πού κρατούσαν τούς νεκρούς, έδωσαν σήμα• “Αυτή τή στιγμή παίρνουν τον π. Ίλαρίωνα”!

(Τό τί γινόταν κάτω ἀπό τό πετραχήλι δέν θά τό περιγράψω.)

 

1989. Προσπαθώντας να ξεφύγω από τα αδιέξοδα στα οποία έφτασα μετά από πέντε χρόνια διαλογισμού, από προτροπή φίλου αποφάσισα να γίνω Πεντηκοστιανός.

Βαπτίστηκα στις αλάνες της Ν Ηρακλείτσας Καβάλας .

Έμεινα κοντά τους πέντε περίπου μήνες.

Τα προβλήματα όμως παρέμειναν....

Μου μίλησαν για τον π. Βασίλη Καραγκιαούρη.

Τον επισκέφτηκα .

Από την πρώτη στιγμή δίχως να γνωρίζει το παρελθόν μου ,άρχισε να μου διαβάζει ευχές μπρος στην θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης.

(Το τι γινόταν κάτω από το πετραχήλι δεν θα το περιγράψω.)

Μετά από δέκα περίπου μέρες όταν ήδη άρχισα να νοιώθω καλύτερα μου ανακοίνωσε ότι πρέπει να προετοιμαστώ και την επόμενη Κυριακή να κοινωνήσω.

Ήρθε η Κυριακή , μπήκα γεμάτος χαρά στην ουρά, άνοιξα το στόμα και μόλις κατάπια τη Θεία Κοινωνία.....