Μὴν ἐπικαλεῖστε τὸν Ἅγιο Νεκτάριο γιὰ νὰ φιμώσετε τὸν ἀδικημένο

ΜΗΝ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΙΜΩΣΕΤΕ ΤΟΝ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟ

Δρ.Σέργιος Ντόριτς (Θεολόγος)

Ακούγεται συχνά στην υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού:

«Να κάνει όπως ο Άγιος Νεκτάριος. Τον έδιωξαν, υπέμεινε, δεν διεκδίκησε το δίκαιό του. Δέχθηκε την απόφαση και δεν ζήτησε αποκατάσταση.»

Μόνο που αυτή η εικόνα του Αγίου Νεκταρίου δεν αντέχει μπροστά στις ίδιες τις επιστολές του.

Ο Άγιος Νεκτάριος δεν είπε ποτέ ότι επειδή τον έδιωξαν, είχαν και δίκιο.

•Δεν είπε «καλά μου έκαναν».

•Δεν εγκατέλειψε την αλήθεια.

•Ζήτησε δικαιοσύνη.

Στις 11 Μαρτίου 1895, τέσσερα χρόνια μετά την εκδίωξή του, γράφει στον Πατριάρχη Σωφρόνιο:

«Οποίον εκκλησιαστικόν δικαστήριον με εδίκασε και με κατεδίκασε;»

Και συνεχίζει με λόγια που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας:

•«Πού ευρίσκονται τα πρακτικά;

•Πού οι κατήγοροί μου;

•Πού οι μάρτυρες;

•Πού το σώμα του εγκλήματος;»

Αυτός είναι ο Άγιος Νεκτάριος.

•Δεν εκδικείται, αλλά απολογείται.

•Δεν μισεί, αλλά διαμαρτύρεται.

•Δεν συκοφαντεί, αλλά ζητά αποδείξεις.

•Δεν αρνείται την Εκκλησία, αλλά ζητά δικαιοσύνη από την Εκκλησία.

Και το 1902, προς τον Πατριάρχη Φώτιο, δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το αίτημά του:

«παρακαλώ την Θ. Μακαριότητα να μοι αποδώση δικαιοσύνην, αναγνωρίζουσά με Αρχιερέα του εαυτής Πατριαρχικού θρόνου».

•Δικαιοσύνη ζητά ο Άγιος.

•Και αποκατάσταση.

•Όχι εκδίκηση.

•Όχι μίσος.

•Όχι ανταπόδοση.

•Αλλά αλήθεια και δίκαιο.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη παρεξήγηση.

Ο Άγιος Νεκτάριος δέχθηκε να υποφέρει την αδικία — δεν αποδέχθηκε ότι η αδικία ήταν δίκαιη.

•Η ανεξικακία δεν σημαίνει αποδοχή του ψεύδους.

•Η ταπείνωση δεν σημαίνει παραίτηση από την αλήθεια.

•Η υπακοή δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος στερείται του δικαιώματος να απολογηθεί και να ζητήσει δίκαιη κρίση.

Ο Απόστολος Παύλος, όταν αδικήθηκε, δεν εκδικήθηκε· αλλά χρησιμοποίησε το νόμιμο δικαίωμά του:

• «Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι.»

Και ο ίδιος ο Χριστός, όταν Τον χτύπησαν, δεν ανταπέδωσε το χτύπημα. Ρώτησε όμως:

«Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις;»

Αυτή είναι η χριστιανική διάκριση:

•Δεν εκδικούμαι τον αδικούντα.

•Αλλά δεν ονομάζω την αδικία δικαιοσύνη.

Γι’ αυτό και η επίκληση του Αγίου Νεκταρίου στην περίπτωση του Τυχικού πρέπει να γίνεται ολόκληρη και όχι επιλεκτικά.

•Ο Τυχικός δεν χρειάζεται να ζητήσει εκδίκηση.

•Δεν χρειάζεται να μισήσει κανέναν.

•Δεν χρειάζεται να προσβάλει κανέναν.

Αλλά εάν θεωρεί ότι αδικήθηκε, έχει κάθε λόγο να πει:

«Ακούστε με. Εξετάστε την υπόθεσή μου. Δώστε μου τη δυνατότητα να απολογηθώ. Εξετάστε την αλήθεια. Και εάν αποδειχθεί ότι αδικήθηκα, αποκαταστήστε με.»

Αυτό δεν είναι ανταρσία.

Είναι αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης.

Και όποιος επικαλείται τον Άγιο Νεκτάριο για να πει στον αδικημένο «μη ζητάς δικαιοσύνη», ας διαβάσει πρώτα τον ίδιο τον Άγιο.

Γιατί ο Νεκτάριος έχει ήδη απαντήσει:

• «Πού οι κατήγοροί μου;

•Πού οι μάρτυρες;

•Πού τα πρακτικά;»

και:

«να μοι αποδώση δικαιοσύνην».

Δεν είναι λοιπόν ο Άγιος Νεκτάριος παράδειγμα ανθρώπου που παραιτήθηκε από το δίκαιό του.

Είναι παράδειγμα ανθρώπου που διεκδίκησε το δίκαιό του χωρίς να χάσει την αγάπη του.

Και αυτή είναι η ουσία.

•Να ζητάς την αλήθεια χωρίς μίσος.

•Να ζητάς δικαιοσύνη χωρίς εκδίκηση.

•Να ζητάς αποκατάσταση χωρίς να παύεις να αγαπάς την Εκκλησία.

Αυτό δεν είναι αντίθετο με το πνεύμα του Αγίου Νεκταρίου.

Αυτό ακριβώς μας δίδαξε ο Άγιος Νεκτάριος.

https://aktines.blogspot.com/2026/09/blog-post_18.html#more