Γιατί μᾶς δόθηκε ὁ Χρόνος;

«Ο χρόνος μας έχει δωθεί,για να τον μεταβάλλουμε σε αιωνιότητα,ζώντας "εν σοφία"δηλαδή εν Χριστώ και δια του Χριστού»

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

https://proskynitis.blogspot.com/2023/01/blog-post_3.html

α) Γιά τήν ἐργασία τήν Κυριακή, β) ἀξιοποίηση χρόνου, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Απόσπασμα από την ομιλία 106. Ἡ ἀργία εἶναι αἰτία πολλῶν κακῶν B΄ μέρος΄, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 15-12-2018https://www.youtube.com/watch?v=I_AnM...

ΗΜΕΡΑ ΚΕ΄. Περὶ τῆς ἀναβολῆς τοῦ καιροῦ.

ΗΜΕΡΑ ΚΕ΄. Περὶ τῆς ἀναβολῆς τοῦ καιροῦ.

Α΄. Ἤμαρτον· λοιπὸν ἢ κόλασις, ἢ μετάνοια· καὶ ἁμαρτάνω ἀκόμη; Καὶ ζῶ εὐχαριστημένος μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς ἔχω νὰ μετανοήσω; Ἄχ! Ἀλλὰ ποῖος μὲ βεβαιώνει πῶς ἔχω νὰ τὸ ἐπιτύχω; Ποῖος μὲ βεβαιώνει πὼς θὰ ἔχω καιρὸν νὰ μετανοήσω;

Β΄. Καὶ ἂν λάβω καιρόν, ἄραγε θὰ ἔχω τὸν τρόπον καθὼς πρέπει νὰ μετανοήσω;

Μήν ἐμπορεύεσαι τή Χάρη. Διότι τήν ἐγγύηση τῆς συγχωρήσεως ἀπό τόν Χριστό τήν ἔχεις. Τήν ἐγγύηση ὅμως τοῦ χρόνου, δέν τήν ἔχεις...

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που λένε: ''Ας απολαύσουμε. ο Θεός είναι καλός. Ας απολαύσουμε σήμερα και θα μετανοήσουμε αύριο. Ποιός πήγε στον Θεό και δεν τον συγχώρεσε ο Θεός;''. Έτσι σκέφτονται και αμαρτάνουν. Πολλοί μάλιστα με την προοπτική ότι θα εξομολογηθούν π.χ. το Σάββατο, αμαρτάνουν την Τετάρτη, την Πέμπτη και την Παρασκευή, για να τα πούνε όλα μαζεμένα. Γι' αυτούς κάποιος Πατέρας λέει:

Ὁ μόνος χρόνος πού δέν πηγαίνει χαμένος, εἶναι ὁ χρόνος πού ἔχεις ἐπαφη μέ τό Χριστό

Ὁ μόνος χρόνος πού δέν πηγαίνει χαμένος, εἶναι ὁ χρόνος πού ἔχεις ἐπαφη μέ τό Χριστό. Ὅ,τι ἄλλο ἄν κάνεις, θά μείνει ἐδῶ καί δέν ἀντέχει πέραν τοῦ τάφου..

~ Αείμνηστος ιεροκήρυκας Δημήτριος Παναγόπουλος†

Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου; , (Ἀββᾶ Δωρόθεου) , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 "Πώς περνάς τον καιρό σου;" Αββά Δωρόθεου. Ομιλία του Αρχιμανδρίτη Σάββα Αγιορείτη στην Κατερίνη,το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020, στα πλαίσια εκδήλωσης του Ιεραποστολικού Συλλόγου "Κυριακή" η οποία πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους.

Γιά νά ξυπνήσεις, πρέπει νά τό θέλει Αὐτός. Γι' αὐτό, ὅταν σηκωθεῖς τό πρωΐ ἀπό τό κρεβάτι σου πες...

Πολλοί νομίζουν, ότι σήμερα ξύπνησαν, επειδή έβαλαν ξυπνητήρι. Για να ξυπνήσεις, πρέπει να το θέλει Αυτός.
Γι' αυτό όταν σηκωθείς το πρωΐ από το κρεβάτι σου πες:
- Χριστέ μου σε ευχαριστώ, που επέτρεψες να ξαναδώ το μεγαλείο σου!

Κάθε στιγμή τοῦ ἀνθρώπου εἶναι στιγμή ἐμπορίου. Καί πρέπει νά τήν ἐκμεταλλεύεται ὁ ἄνθρωπος σωστά καί ἐπικερδῶς.

Ο Μέγας Βασίλειος λέει το εξής: Πρόσεξε, να φροντίσεις να εμπορευτείς καθ’ ην η ώρα το παζάρι είναι ανοιχτό. Όταν σταματήσει το παζάρι, δεν μπορείς ούτε να πουλήσεις, ούτε να αγοράσεις.

Και το παζάρι αγαπητοί μου, είναι η ανοχή του Θεού που μένουμε εδώ ο καθένας μας. Και σε ένα ανύποπτο χρόνο – δεν γνωρίζουμε πότε - θα μπει το χέρι Του κατά κάποιο τρόπο και θα μας τραβήξει εκ του κόσμου τούτου, γι’ αυτό κάθε στιγμή του ανθρώπου είναι στιγμή εμπορίου. Και πρέπει να την εκμεταλλεύεται ο άνθρωπος σωστά και επικερδώς.

Ἄν μπορούσαμε, ν' ἀκούσουμε, τί ζητοῦν οἱ κολασμένοι στόν Ἅδη, ξέρετε τί θέλουν;;

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΣΩΣΤΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!

Ένας Βασιλιάς είχε πολλούς υπηκόους, τους οποίους υπεραγαπούσε. Μία ημέρα, έκανε σ’ όλους από ένα δώρο. Τους έδωσε από ένα πουγκί γεμάτο χρυσά νομίσματα. Το πήραν το άνοιξαν και άρχισαν να μετράνε τα νομίσματα. Μετρούσαν, μετρούσαν... Όλοι ευρήκαν το ίδιο ποσό. Μέσα σε κάθε πουγκί υπήρχαν 8.760 χρυσά νομίσματα! Μεγάλο το ποσό!

Ο Βασιλιάς έκανε αυτή την προσφορά από καλωσύνη, ώστε οι άνθρωποι να χρησιμοποιήσουν τα νομίσματα γιά το δικό τους καλό και των άλλων.

Αλλά αυτοί, τί έκαναν;

Αντί με αυτά να βοηθήσουν το σπίτι τους και την Κοινωνία τους, πήγαν στο ποτάμι, άνοιξαν τα πουγκιά και άρχισαν να πετάνε ένα-ένα τα χρυσά νομίσματα μέσα στο νερό…!

Αν ήταν κάποιος εκεί και τους έβλεπε, τί θα έλεγε; Ότι αυτοί τρελλάθηκαν...

Αυτή είναι η παραβολή, αγαπητοί μου. Ποιός είναι ο Βασιλιάς;

Είναι ο Θεός!!!

Ὁ Θεός προσθέτει χρόνο στή ζωή μας, γιά νά μετανοήσουμε!

Ο Θεός προσθέτει χρόνο στη ζωή μας, όχι για να κάνουμε το καλό, δεν μας δίνει χρόνο για τους αρραβώνες και τους γάμους, ούτε για ταξίδια και τις επιτυχίες... αλλά για να μετανοήσουμε! Και 1000 χρόνια μπορεί να περιμένει ο Θεός τον άνθρωπο που αμαρτάνει, αρκεί να μετανοήσει.

Αλίμονο στον άνθρωπο που δεν αξιοποιεί το χρόνο της ζωής του για μετάνοια. Και έχεις τον άλλο να παίζει τάβλι και να λέει:

- Να, σκοτώνω την ώρα μου! (λες και η ώρα είναι θηρίο)

Ώστε είναι κακούργος ο Θεός που σε προσθέτει χρόνο στη ζωή σου; Για μετάνοια σου τον προσθέτει και όχι για να τον ''σκοτώσεις''. Δεν έχεις κάτι στη ζωή σου, που έχει ανάγκη μετανοίας; Εκεί πού θα μπορούσες να διαβάσεις ένα βιβλίο ή να προσευχηθείς, γιατί σπαταλάς το χρόνο σου στο καφενείο;

«Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;» Ἀββᾶ Δωροθέου Ι΄ Διδασκαλία, β΄ μέρος, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

«Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;» Ἀββᾶ Δωροθέου Ι΄ Διδασκαλία, β΄ μέρος, 30 5 2020, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου
https://www.youtube.com/watch?v=IzEx0JMcdSk

«Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;» , β΄ μέρος, Ἀρχ Σάββα Ἁγιορείτου

«Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;» Ἀββᾶ Δωροθέου Ι΄ Διδασκαλία, β΄ μέρος, 30-5-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀρχιμανδρίτης Σάββας Ἁγιορείτης - Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;

"Πώς περνάς τον καιρό σου;" Αββά Δωρόθεου. Ομιλία του Αρχιμανδρίτη Σάββα Αγιορείτη στην Κατερίνη,το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020, στα πλαίσια εκδήλωσης του Ιεραποστολικού Συλλόγου "Κυριακή" η οποία πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους.

https://www.youtube.com/watch?v=cBZfRz-xQSU&feature=youtu.be

15. “Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;” Ἀββᾶ Δωρόθεου Ι΄ Διδασκαλία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

15. “Πῶς περνᾶς τόν καιρό σου;”  Ἀββᾶ Δωρόθεου Ι΄ Διδασκαλία, 22-2-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, ΚΑΤΕΡΙΝΗ (Ἱερός ναός Ἁγίου Χαραλάμπους). http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

... σκοτώνω τήν ὥρα μου..

«... σκοτώνω την ώρα μου..»

...Ο Θεός μας προσθέτει χρόνο στη ζωή μας, για να απαλλάξουμε την ψυχή μας από το βάρος της αμαρτίας. Δεν μας δίνει ο Θεός χρόνο για τους αρραβώνες και τους γάμους, ούτε για ταξίδια και τις επιτυχίες, για τίποτα! Και έχεις τον άλλο να παίζει τάβλι και να λέει:

- Να, σκοτώνω την ώρα μου!

σπαταλάς το χρόνο σου στο καφενείο;

Ξαναλογάριασε τόν χρόνο τῆς ζωῆς σου...

'Όταν βλέπεις ότι συμπληρώθηκε ο χρόνος, ευχαρίστησε τον Κύριο, διότι σε έβαλε σ’ αυτήν την περίοδο των ετών. Δημιούργησε κατάνυξη στην καρδιά σου, ξαναλογάριασε τον χρόνο της ζωής σου, πες στον εαυτό σου:

Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ, Ὁ χρόνος εἶναι ἡ δυνατότητα τῆς θεώσεώς μας

Ἀγαπητοί Χριστιανοί, 

Τό Νεον ἔτος ἦλθεν ! 

Τέκνα μου αγαπητὰ καὶ περιπόθητα, 

«Πρωί, καὶ λιοπερίχυτη καὶ λιόκαλ’ εἴναι η μερα» λέγει ο Κωστής Παλαμᾶς. Πάντοτε, ἀγαπητοί μου, ὀ άνθρωπος θαύμαζε καί εορταζε την αρχή της νέας ημερας, τήν ανατολη τού ηλιου, την αρχῆ τού νεου χρόνου, κάθε νεα αρχῆ. Διότι καθε αρχὴ εἶναι μιὰ γέννηση καί ο,τι εἶναι νέο εἶναι ζωή. 

Ζωή, και η αρχὴ καὶ δημιουργία τού Ανθρωπου. Ο Θεός ποῦ εἰναι η Αρχὴ τῶν πάντων, δημιούργησε τόν ανθρωπο, ἐδωσε αρχῆ καὶ ζωὴ στὸ δημιούργημά του. 

Δύο εἶναι τὰ σημαντικὰ σημεῖα, ὅπως μᾶς παραδίδουν οἰ Πατέρες τής Εκκλησιάς μας, γιὰ νὰ κατανοήσουμε αὐτὴ την αρχὴ τού χρονου καὶ τῆς δημιουργίας ποῦ ξεκινά από τὸν Θεό. 

Πρῶτο σημεῖο εἴναι η «δηµιουργία εκ τού μη οντος». Σύµπασα η κτιση καί ο ανθρωπος απεκτησαν εγχρονη ζωὴ καί ηρθαν στήν υπαρξη απο τήν ανυπαρξια. Αὐτη η θεμελιώδης αρχὴ κάνει ξεκάθαρη τὴ διαφορά αναμεσα στὸν Θεὸ καὶ τόν Ανθρωπο. Ο Θεός εἴναι ο Δημιουργος ο οποιος δέν εχει χρόνο, δεν έχει αρχὴ καὶ τέλος αλλα δημιουργεί τον χρόνο καὶ...

τόν ανθρωπο. Καί ο ανθρωπος εἶναι τὸ δημιούργημα πού αποκτα χρονο. 

Τὸ δεύτερο σημεῖο εἴναι οτι ο Θεος «ὀ Ζῶν εἰς τὸν αἰώνα εκτισε τὰ πάντα κοινὴ» κατὰ τὴν Σοφία Σειράχ, ποῦ σημαίνει «Ο Θεός, ποῦ ζεί αιωνια, δημιούργησε ολα τὰ πράγματα αμεσως». Ο χρόνος λοιπὸν και η ζωὴ ξεκίνησαν καί απεκτησαν διάρκεια «ἀμέσως». 

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης μιλάει γιὰ τὴ δημιουργία σὰν μιά ακαριαια ενεργεια τού Θεου, μὲ τήν οποια δημιουργήθηκαν απο τήν αρχη ολες οἰ καταβολὲς τών οντων. Καί έπειτα αρχίζει η δυναμική εξέλιξη τού κοσμου καὶ τῆς ζωῆς. 

Ο Άγιος πατὴρ γιὰ νὰ μάς εξηγησει αὐτὴ τὴ στιγμὴ τῆς Δημιουργίας απο τὸν Θεὸ χρησιμοποιει μιὰ πολυ ωραία φράση: ὀ Θεός εφτιαξε τὸν κόσμο «ἐν ακαρεῖ»! Ἀκαριαία δημιούργησε τὸν κόσμο. Η αρχή τού κοσμου ολου εγινε ξαφνικὰ καί ακαριαια. Όµως, ἀπὸ τὴ στιγµὴ πού η κτιση αρχιζει νά υπαρχει, τότε ξεκινα καί η ροὴ τού χρονου. Καί ολη η περαιτερω εξελιξη εἶναι μιὰ διαρκῆς κίνηση. Μιὰ κίνηση ποῦ μαρτυρά πως ολη η δημιουργια, ὅλα τὰ κτιστά οντα υποκεινται στὸν χρόνο. 

Τά ορη, οἰ ωκεανοί, τὰ δέντρα καὶ τὰ ζῶα, ὅλο τὸ φυσικὸ καὶ ζωϊκὸ βασίλειο, καί η κορωνιδά της δημιουργίας ο ανθρωπος εἶναι κτιστὰ δηµιουργήµατα. Όλα τά ορατα καὶ τά αορατα εἶναι κτιστὰ δημιουργήματα. Ολόκληρη λοιπόν η κτιση, ἔρχεται εξισου απο τήν ανυπαρξια στήν υπαρξη παρὰ τὶς διαφορὲς ποῦ µπορεί να υπαρχουν μεταξὺ τών οντων. 

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης μὲ μεγάλη ακριβεια κάνει μιὰ παρατήρηση καὶ διευκρίνιση εδω. Μᾶς λέει οτι εφοσον ολη η κτιση ταυτόχρονα αρχισε νά υπαρχει - ὅπως εἴπαμε «ἐν ακαρεῖ» - ἀκαριαία εποµενως απεκτησε χρόνο καί υλη. Ο χρόνος καί η υλη εἶναι τὰ δύο χαρακτηριστικὰ στοιχεῖα τῆς αἰσθητὴς φύσεως πού ολοι βλέπουμε γύρω μας. 

Ὅμως, ὅπως λέει ο Αγιος Γρηγόριος, γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὸν λόγο τῆς δημιουργίας καὶ τῆς σωτηρίας μᾶς πρέπει νὰ καταλάβουμε πρώτα ενα πολὺ κεντρικὸ σημεῖο. Δὲν εἶναι πρωτίστως η υλη πού μας κάνει νὰ διαφέρουμε απο τὸ Θεο αλλά ο χρονος. 

Η προέλευσή μας απὸ τήν ανυπαρξια στήν υπαρξη. 

Ἀκόμα καί κατά τήν ἐνδέκατη ὥρα, ὁ εὐγενικός Θεός μας μᾶς δέχεται ἐφ 'ὅσον συνειδητοποιοῦμε.....

 

Ακόμα και κατά την ενδέκατη ώρα, ο ευγενικός Θεός μας μας δέχεται εφ 'όσον συνειδητοποιούμε ότι περιμένει την επιστροφή μας. Αλλά ο πονηρός εχθρός της ψυχής μας δεν παραμένει ανενεργός. τίποτα δεν ξεφεύγει από την ειδοποίησή του. 

Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας (Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

 

 Οι χριστιανοί ζουν «εν σοφία», εάν ζουν κατά το Ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος είναι «η σοφία του Θεού» (A’ Κορ. 1. 24, 30). Έξω απ’ Αυτόν υπάρχει «η των αφρόνων ανθρώπων αγνωσία» (Α’ Πέτρ. 2. 15). Οτιδήποτε δεν είναι από το Χριστό, ο Οποίος είναι η μόνη και αληθινή και αιώνια σοφία, πράγματι είναι και μωρία και ανοησία. Και οι άνθρωποι γίνονται ανόητοι και παράφρονες από την αμαρτία και τα πάθη. Στην ουσία της η αμαρτία είναι η κύρια παραφροσύνη της ανθρώπινης ψυχής. Η φιλαμαρτησία είναι πάντοτε παραφροσύνη της ψυχής εμπρός στο Θεό. Μόνο η αγάπη για το Χριστό γεμίζει την ανθρώπινη ψυχή με την ένθεη σοφία.

Μόνο όταν ζουν «εν σοφία» οι άνθρωποι επωφελούνται το χρόνο της ζωής τους που τους δόθηκε από το Θεό, «τον καιρόν εξαγοραζόμενοι». Με την αμαρτία και τα πάθη σκορπίζουμε το θεόσδοτο χρόνο, τον παραδίνουμε στο θάνατο και στην παραφροσύνη του κακού. Ο χρόνος της ζωής μας μάς έχει δοθεί για να κερδίσουμε την αθανασία και την αιώνια ζωή. Αλλά μόνο ζώντας «εν σοφία», δηλαδή με το Χριστό, «εξαγοράζομεν» το χρόνο μας, που έχει και αυτός δημιουργηθεί από το Θεό Λόγο και για χάρη του Θεού Λόγου (πρβλ. Ιω. 1. 3. Κολ. 1. 16). Η λογικότητα του χρόνου συνίσταται στο να υπηρετεί το Θεό Λόγο, τον Κύριο Ιησού Χριστό, να οδηγεί και να παραδίνει σ’ Αυτόν καθετί που έχει και φέρνει μέσα του. Ο χρόνος μάς έχει δοθεί, για να τον μεταβάλλουμε σε αιωνιότητα ζώντας «εν σοφία», δηλαδή εν Χριστώ και διά του Χριστού. Με τη λογικότητά του ο χρόνος εισήλθε στο θεανθρώπινο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, και εκεί βρήκε την αιώνια καταξίωσή του και τη θεία του πραγμάτωση. Διαμέσου των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών στο χώρο της Εκκλησίας ο χρόνος μεταβάλλεται σε αιωνιότητα. Διότι η Εκκλησία είναι το θαυματουργό θείο εργαστήριο στο οποίο το χρονικό μεταβάλλεται σε αιώνιο, το θνητό σε αθάνατο και το πεπερασμένο σε άφθαρτο.

«Ἡ ματαιότητα τοῦ κόσμου»

ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

“Η ματαιότητα του κόσμου”

(Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός)

Όλα του κόσμου τα πράγματα και όλες της γης οι ασχολίες, έξω από τη διακονία του Κυρίου, είναι ψεύτικα και μάταια. “Ματαιότης ματαιοτήτων, τά πάντα ματαιότης”, λέει ο σοφός συγγραφέας του Εκκλησιαστή (1:2). Μάταιη και άστατη είναι η κοσμική δόξα. Πλανεμένοι και μικρόμυαλοι όσοι κυνηγούν τα υλικά πλούτη, τις τρυφές και τις απολαύσεις της σύντομης αυτής ζωής, γιατί δεν ξέρουν ότι πίσω τους ακολουθεί θλίψη αιώνια.

Η φοβερά ημέρα της δευτέρας παρουσίας του Χριστού θα φανερώσει περίτρανα το κέρδος του φτωχού και τη ζημιά του πλούσιου, την αξία του άσημου και την κενότητα του δοξασμένου. Την ώρα εκείνη δεν θα χρησιμεύουν τα χρήματα και τα κτήματα, οι επιστημονικές γνώσεις και τα διπλώματα, η αναγνώριση και η φήμη, η ευφυϊα και η πανουργία, η ρητορεία και η επιχειρηματολογία, αλλή η καθαρή συνείδηση, η ενάρετη πολιτεία και τα καλά έργα.

Υπολόγισε πόσο χρόνο από την ως τώρα ζωή σου, τη ζωή που σου χάρισε ο Θεός για να Τον υπηρετήσεις -ή μάλλον για ν΄αγωνιστείς πνευματικά και να σωθείς, γιατί ο Θεός δεν έχει ανάγκη τις υπηρεσίες σου- υπολόγισε, λέω, πόσο χρόνο σπατάλησες σε έργα μάταια, άχρηστα ή και εφάμαρτα. Κάθε λεπτό που πέρασε, δεν γυρίζει πίσω. Οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια τρέχουν. Ο θάνατός σου, όσο κι αν δεν θέλεις να το συλλογίζεσαι, πλησιάζει, είναι δίπλα σου! Πότε θα σ΄αγγίξει;