Τὴν 26η τοῦ μηνὸς Μαρτίου ἐπιτελοῦμε τὴ σύναξη τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ἡ ὁποία μᾶς παραδόθηκε ἀπαρχῆς καὶ ἐκ Θεοῦ, διότι ὁ ἀρχάγγελος αὐτὸς διακόνησε στὸ θεῖο καὶ ὑπερφυὲς καὶ ἀπόρρητο μυστήριο τῆς οἰκονομίας τοῦ Χριστοῦ.
Κατὰ τὴ σημείωση μάλιστα τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ ἁγιορείτου στὸν Μέγα Συναξαριστή του, Γαβριήλ θὰ πεί Θεὸς καὶ ἄνθρωπος, (ἄνθρωπος Θεοῦ δηλαδή), κατὰ τὸν Κωνσταντινουπόλεως Πρόκλο. Γι᾽ αὐτὸ κι εἶναι ἐκεῖνος ποὺ... ὑπηρέτησε στὸ μυστήριο τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ Λόγου. Λέγει δὲ καὶ ὁ Θεοφάνης ὁ Κεραμεύς, ὁ ἐπίσκοπος τῆς Ταυρομενίας, ὅτι τὰ ἑπτὰ στοιχεῖα ποὺ περιέχει τὸ ὄνομα τοῦ Γαβριήλ σημαίνουν ὅτι ὁ Χριστὸς τοῦ ὁποίου τὴ Γέννηση εὐαγγελίστηκε ὁ Γαβριήλ θὰ ἔλθει γιὰ τὴ σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος μετράται ἀπὸ τὴν ἑβδομάδα καὶ τελειώνει σὲ ἑπτὰ αἰῶνες.
Ὁ ἅγιος ὑμνογράφος ᾽Ιωσήφ κινεῖται ἐκστατικά, καθὼς ἀναφέρεται στὸν ῾παμμέγιστον Γαβριήλ᾽. Δὲν ὑπάρχει σχεδὸν τροπάριο εἴτε στὸν ἑσπερινὸ εἴτε στὸν κανόνα γιὰ τὸν ἀρχάγγελο ποὺ νὰ μὴ φανερώνει τὸν θαυμασμὸ καὶ τὴ γεμάτη δέος στάση του ἀπέναντί του, ὄχι μόνο γιὰ τὸ γεγονὸς τῆς συμμετοχῆς τοῦ Γαβριήλ στὴ φανέρωση τοῦ μυστηρίου τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο ὡς ἀνθρώπου στὴν ἁγνὴ παιδούλα Μαριάμ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ διπλὴ ἀδιάκοπη καὶ ἀέναη στάση του ἀπέναντι στὸν Κύριο τοῦ Παντός, τὸν Τριαδικὸ Θεό: τή δοξολογίᾳ, δοξολογία τοῦ ἁγίου ὀνόματός Του καὶ τὴν ἑτοιμότητα ὑπακοῆς στὰ κελεύσματα τῆς βουλήσεώς Του.
