Γέρων Εὐμένιος Λαμπάκης τῆς Κρήτης _Θά δεῖς τόν ΔΙΩΓΜΟ τῆς Ἐκκλησίας. Θά δεῖς πώς θά ΚΛΕΙΝΟΥΝ τίς Εκκλησίες καί θά τίς κάμουν ....ἀ π ο θ ῆ κ ε ς!!!!!!!!!

 Γέροντας ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ ( 1912 - 2005 )

Σύγχρονος Άγιος Ρεθύμνου

(1912-2005): Ο σύγχρονος άγιος του Ρεθύμνου.

Ο Γέροντας Ευμένιος γεννήθηκε το 1912 και σε ηλικία 21 ετών εγκαταβίωσε στο μοναστηράκι του Προφήτου Ηλιού στην περιοχή Ρούστικα του Νομού Ρεθύμνης της Κρήτης. 

Στο Μοναστηράκι αυτό αφιέρωσε τη ζωή του ψυχή τε και σώματι, και μάλιστα από το 1933 -για 72 ολόκληρα χρόνια ! - ποτέ του δεν διανυκτέρευσε εκτός της Μονής παρεκτός σε περιπτώσεις πού οι γιατροί και η κατάστασή του, του επέβαλαν να νοσηλευτεί σε νοσοκομεία της Κρήτης ή της Αθήνας.

Ο Γέροντας χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας πριν τον πόλεμο και σύντομα έγινε και ηγούμενος της Μονής. Η κοίμησή του και η επεισοδιακή εξόδιος ακολουθία του τον έκαμαν γνωστό στο πανελλήνιο αν και από πολλούς θρησκευτικούς κύκλους ήδη θεωρούνταν ανεκτίμητος θησαυρός. 

Πρόκειται βεβαίως για το θέμα πού απασχόλησε αρκετά τα τηλεοπτικά μέσα καθώς το σεπτό σκήνωμά του έγινε αιτία έριδος για τον τόπο ταφής του. 

Λίγα γεγονότα πού γνωρίζω αλλά και την προσωπική μου εμπειρία καταθέτω στο άρθρο αυτό. Καθόσον ζούσε ο γέροντας η ταπείνωσή του και η θερμή του προσευχή τον γέμισαν με τέτοιες χάρες του Αγίου Πνεύματος ώστε να ξεχωρίζει σε αγιότητα. 

Λειτουργία πού θεραπεύει! Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ. Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Λειτουργία πού θεραπεύει!

Μία γυναίκα, τυροκόμος, Μαρία τό όνομα, ειδοποιεί τον Γέροντα ότι ό άδελφός της ό Γιώργος στήν Αθήνα χαροπαλεύει στον Ευαγγελισμό καί νά κάνουν μιά Λειτουργία γι' αύτόν. Λέει τότε ό Γέροντας στον πατέρα Ιερόθεο:

-Νά κάνουμε, παιδί μου, μιά νυχτερινή Θεία Λειτουργία στήν Αγία Παρασκευή, μία έκκλησία λίγο έξω άπό τό Μοναστήρι, άλλά νά μήν τό μάθουν οί πατέρες. Θά πάς τά πράγματα εσύ μετά τον Εσπερινό καί θά έλθεις στις 12 τά μεσάνυχτα στο κελλί μου, νά πάρουμε καί τήν Ιωάννα, τήν αδελφή μου, νά πάμε νά λειτουργήσουμε καί νά έπιστρέψουμε χωρίς νά καταλάβει κανείς τίποτε.

Ήθελε ό Γέροντας, άπό την μεγάλη του ταπείνωση, να γνωρίζουν όσο τό δυνατόν λιγότεροι ό,τι έπραττε για τούς συνανθρώπους του. Έτσι καί έγινε. Έκανε την προετοιμασία ό πατήρ Ιερόθεος καί πηγαίνει τό βράδυ μαζί μέ την άδελφή τού Γέροντα στο κελλί του, γιά νά τον συνοδεύσουν στην έκκλησία.

Ὁ Γέροντας Εὐμένιος μέσα στό φῶς. Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ. Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Ό Γέροντας Εύμένιος μέσα στο φως

Τον καιρό πού ό πατήρ Ιερόθεος ήταν κοντά στον Γέροντα Εύμένιο συνήθιζε καί τακτοποιούσε όλα τά τού ναού μετά τήν Θεία Λειτουργία τό πρωί, γιά νά είναι έντάξει όταν θά ξεκινούσαν τον Εσπερινό. Μπαίνοντας, όμως, ό Γέροντας Εύμένιος ένωρίτερα στήν Εκκλησία, λόγω τής μειωμένης του όράσεως, μετακινούσε λίγο τό μανουάλι, έψαχνε τά βιβλία στο άναλόγιο, με άποτέλεσμα νά βρίσκει ό πατήρ Ιερόθεος συχνά-πυκνά τά πράγματα σε διαφορετική θέση καί νά δυσανασχετεί. Ένα μεσημέρι, βλέποντας τήν πόρτα τής Εκκλησίας άνοιχτή, πηγαίνει πίσω άπό τό ιερό, άνεβαίνει πάνω σ' ένα σκαμνί καί κοιτάζει μέσα άπό τό παράθυρο τού ιερού, γιά νά μπορέσει νά καταλάβει τί κάνει ό Γέροντας καί άλλάζει θέση στά πράγματα.

Διορατικό χάρισμα. Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ. Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Διορατικό χάρισμα

Ο ιερέας, πατήρ Σπυρίδων, συζητούσε με τον Μετοχιάρη τού Σινά στα Χανιά, τον Γέροντα Σωφρόνιο, πού ασχολείτο με τις αγροτικές δουλειές τού Μοναστηριού:

-Γέροντα, πώς πήγαν οί δουλειές σήμερα;

-Άσε, πάτερ μου, έχασα τά αυγά και τά καλάθια.

-Τόσες πολλές δουλειές είχες, Γέροντα;

-Όχι, στήν κυριολεξία έχασα τά καλάθια μέ τά αυγά πού είχα μαζέψει. Τά άφησα έδώ στο πεζούλι, πήγα νά βάλω φαγητό στις γάτες καί έπιστρέφοντας έλειπαν. Τί νά πώ, πάτερ μου, συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Στον κήπο πού πάω βλέπω νά λείπουν τά καλύτερα λάχανα, τά καλύτερα κουνουπίδια καί δέν θυμάμαι έάν τά έχω κόψει εγώ!

Τότε ό ιερέας παίρνει τηλέφωνο τον Γέροντα Εύμένιο:

-Ευλογείτε, Γέροντα, τί κάνετε;

-Καλά παιδί μου, καλά, τά βρήκατε τά καλάθια μέ τά αυγά;

Ρώτησε ό πατήρ Εύμένιος χωρίς νά έχει αναφερθεί τίποτα για τό περιστατικό.

-Γέροντα, τού λέει ό ιερέας, αύτό κι αυτό έγινε.

-Ναί, παιδί μου, τον είδα τον κλέφτη. Δέν θά σού πώ ποιος είναι, αλλά θά τον πιάσετε μόνοι σας.

-Καί πώς θά τον πιάσου με μόνοι μας, Γέροντα;

Πρόβλεψη μελλόντων.Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ. Π. ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Πρόβλεψη μελλόντων

Ο Γέροντας Εύμένιος δέν έβλεπε καλά, έβλεπε θολά. Μία φορά, σκέφθηκε ό πατήρ Σπυρίδων νά τον πάνε σέ κάποιον καλό οφθαλμίατρο στήν Αθήνα καί τού τό πρότεινε, για νά τον άκούσει νά τού λέει:

-Οι, όι, παιδί μου, που θά πάμε, για νά γυρίσουμε τό βράδυ στο κελλί μου; Θά προλάβουμε νά πάμε τό πρωϊ καί νά γυρίσουμε τό βράδυ;

Σημειωτέον ότι ό Γέροντας Εύμένιος είχε βάλει κανόνα στον έαυτό του, όπου και νά πήγαινε, τό βράδυ νά ήταν στο κελλί του. Δέν ήθελε νά είναι έξω άπό τό Μοναστήρι τό βράδυ. Γιά τον λόγο αύτό δέν είχε πάει σέ άλλα προσκυνήματα, Άγιους Τόπους, Άγιο Ορος κλπ.

Ό πατήρ Σπυρίδων, παρά τις άντιρρήσεις τού Γέροντος, βρίσκει έναν καλό οφθαλμίατρο, κλείνει εισιτήρια καί τού τό άνακοίνωσε. Εκείνος, άν καί δέν ήθελε νά πάει, γιά νά μήν στενοχωρήσει τον πατέρα Σπυρίδωνα, συναινεί νά κάνει τό ταξίδι.

Λίγες ή μέρες πριν τό ταξίδι, επικοινωνεί ό Γέροντας μέ τον πατέρα Σπυρίδωνα καί τού λέει νά πάνε μέ τήν πρεσβυτέρα στο Μοναστήρι. Συναντούν, λοιπόν, τον Γέροντα Εύμένιο καί συζητούν παρούσης καί τής αδελφής του Ιωάννας. Σέ κάποια στιγμή λέει ό Γέροντας:

-Ετούτο τό ταξίδι πού πρόκειται να κάνουμε δεν τό θέλει ό διάβολος καί θά φέρει πάρα πολλά εμπόδια, άλλά νά μήν φοβηθείτε. Θέλω νά σάς πώ κάποια πράγματα, γιά νά έχετε τον νού σας.

Καί άπευθύνεται πρώτα στήν άδελφή του:

-Ιωάννα, νά προσέχεις πάρα πολύ, νά μήν βάλεις καμιά φωτιά με τό τηγάνι. Μήν τό ξεχνάς αύτό καί πιάνεις τήν κουβέντα στο τηλέφωνο με τήν άδελφή σου τήν Μαρία καί πιάσει φωτιά τό τηγάνι καί καείς!

Λέει στή συνέχεια στήν πρεσβυτέρα:

Ἀναγνώριση ἀπό τόν Ἅγιο Πορφύριο.Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Ήταν, κατά την συνάντηση τού πατρός Σπυρίδωνος με τον Άγιο Πορφύριο πού προείπαμε, ζήτησε αυτός από τον χαρισματούχο Άγιο την γνώμη του για κάποιο θέμα πού τον απασχολούσε, εκείνος τού απάντησε με βεβαιότητα:

Ζήτησε προϋπάντηση ἀρχιερέως. ..Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Όταν νοσηλευόταν στο νοσοκομείο, τον επισκέφτηκε ένας επίσκοπος πού δεν τον γνώριζε ο Γέροντας και δεν έφερε τα διακριτικά του, συνεπώς φαινόταν σαν απλός ιερέας. Ενώ ακόμη πλησίαζε ο επίσκοπος αύτός, ο Γέροντας ζήτησε από τούς ανθρώπους πού ήσαν πλησίον του να βγουν να τον προϋπαντήσουν. Και ό ίδιος εκείνος επίσκοπος σάστισε όταν τον αναγνώρισαν. Καθώς όλοι πίεζαν τον Γέροντα να τούς πει πώς κατάλαβε ότι ερχόταν ο επίσκοπος, εκείνος είπε:

Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ. Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ. Πρόβλεψε τήν ἱεροσύνη Ἀξιωματικοῦ

Πρόβλεψε τήν ιεροσύνη Αξιωματικού

Το καλοκαίρι τού 1979, ό Έπανωσηφίτης Ιερομόναχος π. Ιερόθεος, τότε Ιωάννης, υπηρετούσε ώς Έφεδρος Αξιωματικός στο Ρέθυμνο. Ό τότε Μητροπολίτης Ρεθύμνης Τίτος τον προόριζε γιά Διάκονο, αλλά ό νεαρός Ιωάννης σε εκείνη τήν περίοδο της ζωής του δέν σκεφτόταν νά Ακολουθήσει τον δρόμο της ίεροσύνης. Ό Μητροπολίτης συνήθιζε νά πηγαίνει τούς ύποψήφιους γιά χειροτονία σε έναν πνευματικό, γιά νά πάρει τήν γνώμη του.

Συνήθως τούς πήγαινε στά Ρούστικα, στον Γέροντα Εύμένιο, πού τον σεβόταν πάρα πολύ ώς πνευματικό. Δέκα συμμαρτυρίες νά είχε ό ύποψήφιος, έάν δέν έπαιρνε τήν συγκατάθεση τού πατρός Εύμενίου δέν προχωρούσε σε χειροτονία ό Δεσπότης.

Σε κάποια συνομιλία τους Αναφέρει ό Δεσπότης στον Ιωάννη γιά τον πατέρα Εύμένιο καί τού πρότεινε  νά τον πάρει μαζί του καί νά τον επισκεφτούν. Εκείνος μή γνωρίζοντας τόν άπώτερο σκοπό της συζητήσε- ως συμφώνησε νά πάνε, γιά νά γνωρίσει τόν Γέροντα. Ένα μεσημέρι του Ιουλίου, όταν τελείωσε τήν ύπηρεσία του ό Ιωάννης, τόν περίμενε έξω άπό τό στρατόπεδο ό Μητροπολίτης καί ξεκίνησαν γιά τά Ρούστικα, όπου καί τό Μοναστήρι του Προφήτη Ήλία.

Με τό πού άντικρύζειό Ιωάννης τόν πατέρα Εύμένιο ξαφνιάζεται τόσο πολύ με τό άγγελικό του πρόσωπο καί τήν φωτεινή του μορφή, όπου άναρωτιέται άπό μέσα του, «ύπάρχει τέτοιος καλόγερος στήν Κρήτη;», διότι είχε συνηθίσει τούς Γεροντάδες νά είναι άγρότες, στιβαροί... Τόν συστήνει ό Δεσπότης ώς Ιωάννη άπό τό Ηράκλειο καί εκείνος σκύβει καί παίρνει τήν εύχή τού Γέροντα. Τού ήρθε τότε ή επιθυμία νά εξομολογηθεί καί ρωτάει τόν πατέρα Εύμένιο άν θά μπορούσε νά τόν έξομολογήσει. Εκείνος, με τήν πατρική του στοργή, τόν παίρνει άμέσως καί πηγαίνουν στήν έκκλησία τού Προφήτη Ήλία.

Ή χαρά τού Μητροπολίτη δέν περιγραφόταν. Μέχρι νά τακτοποιήσει ό πατήρ Εύμένιος κάποια πράγματα στήν έκκλησία, άκούγεται ή φωνή της άδερφής του Ιωάννας πού τούς καλούσε γιά τήν τράπεζα. Τού λέει τότε ό Γέροντας:

-Παιδί μου θά χρειαστούμε άρκετό χρόνο καί καλό είναι νά μή μάς διακόπτουν! Πάμε νά κάτσουμε στήν τράπεζα νά ξεκινήσουμε νά τρώμε καί όταν σου κάνω νεύμα ερχόμαστε στήν εκκλησία».

Βγαίνοντας άπό τήν εκκλησία ρωτάει ό Δεσπότης  τον π. Εύμένιο, νομίζοντας ότι ό Ιωάννης έχει εξομολογηθεί:

Πνευματική πατρότητα. Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ. Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

 Από ένα άλλο θαυμαστό γεγονός καταλαβαίνουμε τό μέγεθος τής πνευματικής πατρότητας τού πατρός Εύμενίου.

Παίρνει μετάθεση ό πατήρ Ιερόθεος στο χωριό Σαϊτούρες, όπου ήταν εφημέριος ο πατήρ Ευμένιος, ώς ιερέας καί δάσκαλος, διαμένοντας στήν Ιερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή Αρκαδίου. Δέν είχε κλείσει άκόμη δύο χρόνια ώς ιερέας καί τον στέλνει τό Μοναστήρι για τό δεκαπεντάρι τού Αύγούστου, νά διακονήσει σέ ένα Μετόχι τού Αγίου Αντωνίου, στο Βένι τής έπαρχίας Αμαρίου. Προηγουμένως συνεννοείται ό Ηγούμενος τού Αρκαδίου μέ τον πατέρα Εύμένιο νά κάνουν τον πατέρα Ιερόθεο πνευματικό, διότι θά έπρεπε νά εξομολογεί λόγω τού Δεκαπενταύγουστου. Έτσι, τού Προφήτη Ήλία, λειτουργούσαν μαζί μέ τον Πισιδίας Ιεζεκιήλ, τον μετέπειτα Κώου, πού τον έκτιμούσε πολύ ό π. Εύμένιος μιας καί ήταν Γέροντας του. Κατά την διάρκεια τής Θείας Λειτουργίας περνούσε ό π. Εύμένιος μπροστά άπό τον πατέρα Ιερόθεο καί έλεγε:

-Κέλευσον, κελεύσατε.

Κάποιον θά προορίζουν γιά πνευματικό σκεφτόταν ό π. Ιερόθεος, χωρίς νά πηγαίνει ό νους του ότι θά ήταν εκείνος, διότι συλλειτουργούσαν πολλοί ιερείς. Πριν τό τέλος τής Θείας Λειτουργίας, παίρνει ό πατήρ Εύμένιος ένα έπιγονάτιο, πλησιάζει τον πατέρα Ιερόθεο καί τον οδηγεί στον Επίσκοπο, όπου εκείνος τον χρίζει Πνευματικό, χωρίς νά προλάβει νά πει ούτε λέξη. Από μέσα του, όμως, είχε μεγάλη άνησυχία καί στενοχώρια. Σκεφτόταν ότι είναι καλόγερος τού Αρκαδίου, έγινε πνευματικός δίχως νά πάρει εύχή άπό τον Ηγούμενο καί θά νομίζουν ότι εκείνος επιθυμούσε τό όφφίκιο τού πνευματικού. Μπαίνουν στο Ιερό Βήμα καί λέει τού πατρός Εύμενίου:

-Πώς θά άντικρίσω τώρα τον π. Άνθιμο;

Εννοούσε τον Ηγούμενο τής Μονής Αρκαδίου.

-Μην στενοχωριέσαι, τού άποκρίνεται, μέ συνεννόηση τό κάναμε.

Έτσι, πηγαίνει ό πατήρ Ιερόθεος στο Μετόχι τής Μονής Αρκαδίου. Ό κόσμος ήταν πολύς, διότι είναι μεγάλο προσκύνημα. Ό νεαρός πνευματικός, ό πατήρ Ιερόθεος, τελούσε τις Ακολουθίες καί έξομολογούσε τον κόσμο.

Ἔσπευδε πνευματικά τῷ τρόπω χωρίς μετακίνησιν. Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Ο Νίκος Πλουμιστάκης ήταν πνευματικό παιδί του Γέροντα. Άν και τον έπισκεπτόταν τακτικά στον Προφήτη Ηλία και συζητούσαν πολλά ψυχωφελή θέματα είχε τήν ιδέα ότι ο Γέροντας ήταν χαμηλού πνευματικού βεληνεκούς. Και τούτο γιατί ο πατήρ Εύμένιος ουδέποτε κόμπαζε γιά προσωπικές πνευματικές  αναβάσεις, αλλά επαναλάμβανε μυστικά το τού Παύλου: «Ό είμί τού Θεού είμί» (Α' Κορ. ιε' 10).

Μιαν ήμερα κατά τήν επίσκεψή του εκεί βλέπει τον Γέροντα να συνομιλεί με κάποιον πιστό χριστιανό, απόδημο στήν Αμερική, τον Νίκο Καβαλιεράτο. Ό Γέροντας Εύμένιος, με τήν ευγένεια πού τον διέκρινε,  τον σύστησε και στο τέλος της συναντήσεως τον παρακάλεσε νά τον μεταφέρει με το αυτοκίνητο του στο Ρέθυμνο λέγοντας:

-Πρέπει να γίνετε φίλοι και να συζητάτε πνευματικά θέματα!

Στο αυτοκίνητο κατά τήν μεταφορά ο οδηγός άκουσε τον απόδημο μας στήν Αμερική να τού λέει ότι ήλθε να επισκεφτεί τον Γέροντα στήν Κρήτη, γιατί τού ήταν πολύ υποχρεωμένος. Κάθε φορά πού είχε πρόβλημα εκείνος βρισκόταν κοντά του στήν Αμερική και τον ενίσχυε στα προβλήματα και τις δυσκολίες του.

Φρικτή προφητεία..Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

 Φρικτή προφητεία

Από τις φρικτότερες προφητικές του αποκαλύψεις ήταν ότι:

.. .Θά δεις τον διωγμό της Εκκλησίας.

Μετέωρος στήν Θεία Λειτουργία,.Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ

Κάθε φορά πού γιόρταζε ο πατήρ Εύμένιος, στις 18 Σεπτεμβρίου, τού Αγίου Εύμενίου, Επισκόπου Γορτύνης, λειτουργούσε στο Μοναστήρι μαζί με άλλους ιερείς. Μιά χρονιά λειτουργούσαν μαζί με τον Γέροντα άρκετοί ιερείς μεταξύ των όποιων ό πατήρ Ιερόθεος, ό Έπανωσηφίτης, ό Διάκονος, πατήρ Παύλος, μετέπειτα ιερέας στο Ρέθυμνο, ό πατήρ Εύάγγελος άπό κοντινό χωριό καί ό πατήρ Νικόλαος, διδάσκαλος άπό τό Αμάρι. Όταν έφθασαν στον καθαγιασμό τών Τιμίων Δώρων καί άπήγγειλαν: «Τά Σά έκ τών Σών» γονάτισαν όλοι καί ό Γέροντας με τά χέρια ύψωμένα δεόμενος έπιτελούσε τον καθαγιασμό.

Ή ώρα περνούσε καί κάποια στιγμή σηκώνει τό κεφάλι του ό πατήρ Σπυρίδων καί τόν βλέπει νά είναι μέσα σέ ένα σύννεφο, λουσμένος με άσπρο φώς καί νά βρίσκεται πιο ψηλά άπό τους άλλους συλλειτουργούς.

Πνευματικός μέ διόραση. Ὁ χαρισματικός γέροντας τῶν Ρουστικῶν π. Εὐμένιος Λαμπάκης

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΕ ΔΙΟΡΑΣΗ. Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Ο πατήρ Ευμένιος ως πνευματικός ήταν κάποιες φορές επιεικής καί συμβούλευε κατ' οικονομία. Σε σημαντικά, όμως, θέματα δεν έκανε πίσω. Άλλες φορές πάλι, όταν άρχιζαν οι δικαιολογίες από τούς εξομολογουμένους γιά θέματα πού τούς είχε δώσει τήν συμβουλή του καί εκείνοι έπέμεναν, έκανε πίσω καί έλεγε:

-Όπως θέλετε.

Ό Γέροντας είχε καί τό χάρισμα της διακρίσεως. Συνιστούσε νά μήν κάνουν υπερβολές, γιατί στο μέλλον θά τό πληρώσουν. Όταν κάποτε είχε αρρωστήσει πολύ βαριά ο πατήρ Σπυρίδων καί ήταν περίοδος Σαρακοστής, τού είχε βάλει κανόνα νά πίνει κάθε πρωί ένα ποτήρι γάλα, γιά νά πίνει τά φάρμακά του.

Όταν τό 1979 έπέστρεψε ό πατήρ Σπυρίδων στήν Κρήτη άπό τον Βόλο πού ύπηρετούσε, άναζητούσε νά βρει κάποιο πνευματικό νά πάει. Πήγε στήν άρχή σέ έναν, πήγε άργότερα σέ άλλον, άλλά δεν άναπαυόταν σέ κανέναν. Έτυχε τότε νά συναντηθεί μέ τον πατέρα Ιερόθεο, τον Έπανωσηφίτη, καί συζητώντας γιά τούς πνευματικούς τού λέει εκείνος γιά τον Γέροντά του, τον πατέρα Εύμένιο. Τήν έπομένη, Πρωτομαγιά τού 1979, πηγαίνει ό πατήρ Σπυρίδων άπό τά Χανιά στήν Μονή τού Προφήτη Ηλία, γιά νά συναντήσει τον Γέροντα.

Στο Μοναστήρι ύπήρχε τό αδιαχώρητο άπό τον πολύ κόσμο. Όταν είδε άπό μακριά ό πατήρ Σπυρίδων τον πατέρα Εύμένιο έντυπωσιάσθηκε καί συλλογίσθηκε:

Ὁ γέροντας δέν πατοῦσε στήν γῆ..Ὁ χαρισματικός γέροντας τῶν Ρουστικῶν π. Εὐμένιος Λαμπάκης

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΔΕΝ ΠΑΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΓΗ..Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

 Λίγα χρόνια πριν κοιμηθεί ο Γέροντας έτοιμαζόταν για τήν πανηγύρι τού Προφήτη Ηλία. Ό πατήρ Σπυρίδων ήταν ήδη μία έβδομάδα στο Μοναστήρι και βοηθούσε. Παραμονή τής εορτής τό πρωί συζητούσαν με τον Γέροντα, ό όποιος λειτουργούσε άλλά με δυσκολία:

-Τί θά κάνω, παιδί μου, πώς θά τά βγάλω πέρα, πώς θά σταθώ τόση ώρα στον θρόνο στον Εσπερινό; -Γέροντα, νά καθήσετε, έφ' όσον δέν αντέχετε.

-Τί λες, παιδί μου, νά κάτσω, ντροπής πράγματα, δέν γίνεται νά κάτσω.

-Έ, θά σέ βοηθήσει τότε ό Προφήτης Ήλίας και θά τά καταφέρεις.

Έρχεται ή ώρα τού Εσπερινού και παίρνει την θέση του ό Γέροντας, ώς Ηγούμενος τής Μονής, σέ ένα θρονάκι δίπλα στον Αρχιερατικό θρόνο. Κάποια στιγμή μία μοναχή, Τατιανή ή ή Μαρκιανή, από τήν συνοδεία τής Μονής Σωτήρος Χριστού Κουμπέ Ρεθύμνου, πού είχε έρθει για τήν πανήγυρι, λέει στον πατέρα Σπυρίδωνα:

-Πάτερ, ό Γέροντας δεν πατάει στην γή.

Οἱ Ἅγιοι καί ἐν ζωή γνωρίζονται μεταξύ τους..Ο ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΡΟΥΣΤΙΚΩΝ Π ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΑΚΗΣ.

Ενας από τούς πιο ταπεινούς και εκλεκτούς αρχιερείς της Κρήτης, πνευματικοπαίδι τού πατρός Ευμενίου, κάποτε επισκεπτόμενος τήν Ουκρανία, όπου υπάρχει μεγάλος και ανθηρός μοναχισμός, συνάντησε τον Ουκρανό Γέροντα Ιωνά, άνθρωπο με αντίστοιχο χάρισμα. Ό Δεσπότης θέλησε να αναφερθεί στήν ύπαρξη τού Γέροντος Ευμενίου, αλλά ο Ουκρανός προορατικός Γέροντας τον διόρθωσε:

-Ό Όσιος Ευμένιος να λες!