Ἔντονος προβληματισμὸς γιὰ τὴ συμμετοχὴ Ἑλλήνων ἱερέων καὶ Αὐστραλῶν πολιτικῶν σὲ σκοπιανὴ ἐκδήλωση.

σ.σ. Αναμενόμενη εξέλιξη. Η αναγνώριση των σχισματικών των Σκοπίων με την παντελώς ακατάλληλη για την περίσταση ονομασία «Αχρίδος», εις το κρατίδιο που ο πατρ. Βαρθολομαίος αναγνωρίζει ως «Βόρεια Μακεδονία» (και οι Σκοπιανοί με όλους τους άλλους αναγνωρίζουν ως σκέτο «Μακεδονία») και στο οποίο αναγνωρίζει ότι ομιλείται η «μακεδονική γλώσσα», είναι φουλ αναγνώριση με ψευτο-υπεκφυγές για τους αδαείς μέχρι να σιωπήσουν. Οι Σκοπιανοί αναζήτησαν αναγνώριση της σχισματικής «εκκλησίας» τους για την ενίσχυση της κρατικοποίησης του κρατιδίου τους. Μόνο ένας ανόητος ή αθεράπευτα ευκολόπιστος θα πίστευε ότι οι 2 ονομασίες, κρατιδίου και ψευτο-εκκλησίας, δεν θα συνέκλιναν στο «Μακεδονία».

Με αφορμή επιστολή του Προέδρου του Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Αμμοχωρίου Φλώρινας «Μακεδονικός Ελληνισμός», Γιάννη Παπαδημητρίου, επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση γύρω από τη χρήση του όρου «Μακεδονία» και τις συμβολικές και πολιτικές προεκτάσεις του σε εκδηλώσεις στην Αυστραλία.

Η επιστολή αναφέρεται σε πρόσφατη εκδήλωση της οργάνωσης «Macedonian Orthodox Youth of Australia», στην οποία παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, Ελληνορθόδοξοι ιερείς, και οι Alija Alievski, Αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος, και Silvana Ivanovski, Αντιπρόξενος της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» — όπως αυτή αναγνωρίζεται επισήμως από την αυστραλιανή κυβέρνηση — οι οποίοι, σύμφωνα με την καταγγελία, παρουσιάστηκαν ως εκπρόσωποι της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».

Σύντομη ἀναφορά στό Σκοπιανό ζήτημα (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 25η Ιανουαρίου 2018

 

ΣΥΝΤΟΜΗ  ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ  ΖΗΤΗΜΑ

 

    Όπως διακηρύσσει ο μέγας Παύλος, «ημών γαρ, [των Χριστιανών], το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ’ ου και σωτήρα απεκδεχόμεθα Κύριον Ιησούν Χριστόν» (Φιλιπ.3,20). Και τούτο διότι «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ.13,14).Πραγματική και αιώνια πατρίδα μας είναι ο ουρανός, η ετοιμασμένη «από καταβολής κόσμου» Βασιλεία του Θεού (Ματθ.25,34), «τοις αγαπώσι τον Θεόν» (Ρωμ.8,28). Στο πρωτοχριστιανικό κείμενο «Προς Διόγνητον Επιστολή», ο άγνωστος συγγραφέας του, αναφέρει ότι οι Χριστιανοί «πατρίδας οἰκοῦσινἰδίας, ἀλλ’ ὡς πάροικοι· μετέχουσι πάντων ὡς  πολῖται, καὶ πάνθ’ ὑπομένουσιν ὡς ξένοι· πᾶσα ξένη πατρίς ἐστιν αυτῶν, καὶ πᾶσα πατρὶς ξένη» (κεφ. V,4-5).

  Ωστόσο ο Θεός, ο Οποίος μας έφερε «εκ του μη όντος εις το είναι», για να ζήσουμε στη γη τη σύντομη ζωή μας, μας χάρισε και μια άλλη, επίγεια πατρίδα, για να μπορούμε να επιτύχουμε τον προορισμό μας, να γίνουμε, δηλαδή, «σύσσωμοι και σύμμορφοι» του Χριστού μας. Η Πατρίδα ως έννοια και ως περιεχόμενο, ως τόπος κατοικίας ενός λαού, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με γλώσσα, με ιστορία και παραδόσεις, δεν απαξιώνεται από την Εκκλησία. Αντίθετα μάλιστα αποτελεί αξία, η οποία βρίσκει θέση στον αιώνιο λόγο του Θεού. Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο του Δευτερονομίου αναφέρεται ότι: «ὅτε διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ» (32,8). Ο απόστολος Παύλος στην ομιλία του στον Άρειο Πάγο αναφέρει ότι «ἐποίησέ τε ἐξ’ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖνἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν» (Πραξ.17,26). Επίσης ο Χριστός κλαίει για την Ιερουσαλήμ, την πρωτεύουσα της επιγείου Πατρίδος Του, εκφράζοντας το παράπονό Του για την αμετανοησία των κατοίκων της, πράγμα που δείχνει το πατριωτικό Του συναίσθημα: «Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπ᾿αὐτῇ» (Λουκ.19,41). Το ίδιο παράπονο εκφράζει και σε άλλη περίπτωση:«ἹερουσαλὴμἹερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν! ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νοσσία ἑαυτῆςὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε. ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶνἔρημος» (Ματθ.23,37-38). Εάν λοιπόν ο Χριστός αγαπούσε την επίγεια πατρίδα Του, γιατί δεν θα πρέπει και εμείς να αγαπούμε τη δική μας;

Ποτέ δέν μοιράσθηκε στά τρία ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Προπαγάνδα τά περί μοιρασιᾶς της τό 1913

Ποτέ δέν μοιράσθηκε στά τρία ἡ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Προπαγάνδα τά περί μοιρασιᾶς της τό 1913

 

(τοῦ Νίκου Σταυριανίδη)

 

Δέν ἔχει δικαίωμα κανείς νά διαπραγματευτεῖ τή Μακεδονία

Τίς στιγμές πού διαβάζουν οἱ ἀναγνῶστες μας αὐτές τίς γραμμές, ἀρκετοί ἀπ’ αὐτούς ἔχουν πάρει τό δρόμο γιά τό συλλαλητήριο τῆς Ἀθήνας, πού ἤδη ἔχει ἀποκτήσει χαρακτηριστικά παλλαϊκοῦ καί πανεθνικοῦ ξεσηκωμοῦ. Ἐπειδή εἶχα τήν τύχη νά συνομιλῶ μέ τινές τῶν διοργανωτῶν, ἡ ἄποψη πού ἀποκόμισα εἶναι ὅτι πρόκειται γιά μία αὐθεντική πρωτοβουλία πολιτῶν, χωρίς πολιτικά, κομματικά, προσωπικά ἤ ἄλλα καπελώματα. Οἱ ἀθλιότητες πού ἐκτοξεύτηκαν ἀπό τόν ἴδιο τόν πρωθυπουργό, τούς ὑπουργούς, τά μέλη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τά φερέφωνά τους στά προπαγανδιστικά τους μέσα, εἶναι ἄνω ποταμῶν.

Πρόκειται λοιπόν γιά ἕναν αὐθεντικό λαϊκό ξεσηκωμό, ἐναντίον τῆς κυβέρνησης πού πῆρε τήν πρωτοβουλία νά «κλείσει» ἕνα ζήτημα, μέ ὅρους ἐθνικῆς ἥττας.

Γιατί πρόκειται γιά ἐθνική ἧττα ἤ μᾶλλον γιά ἐθνική καταστροφή.

Εἶναι ἕνα τεράστιο ψέμα ὅτι ἡ Μακεδονία γεωγραφικά ἐκτείνεται στά ἐδάφη τοῦ κράτους τῶν Σκοπίων. Εἶναι ἕνα τεράστιο ψέμα ὅτι στή Συνθήκη τοῦ Βουκουρεστίου μοιράστηκε ἡ Μακεδονία μέ τά ἑξῆς ποσοστά: Ἑλλάδα 51%, Σερβία 39% καί Βουλγαρία 10%. Στό κείμενο τῆς Συνθήκης πουθενά δέν ἀναφέρεται κάτι τέτοιο. Ἄρα, ἀφοῦ δέν ἦταν ποτέ γεωγραφικό τμῆμα τῆς Μακεδονίας, εἶναι πέραν λογικῆς νά γίνεται ὁποιαδήποτε διαπραγμάτευση γιά σύνθετη ὀνομασία μέ γεωγραφικό ὄρο.

Ἐπιπλέον, ὁ ὅρος Ἄνω Μακεδονία, εἶναι καί ἀνιστόρητος καί λάθος ὡς γεωγραφικός προσδιορισμός. Στήν Ἄνω Μακεδονία εἶχαν ἀναπτυχθεῖ τά βασίλεια τῆς Ἐλιμιώτιδας, τῆς Ἐορδαίας, τῆς Τυμφαίας, τῆς Ὀρεστίδας καί τῆς Λυγκηστίδας. Τά δυό πρῶτα βρίσκονταν στή σημερινή Π.Ε. Κοζάνης, τό τρίτο στήν Π.Ε. Γρεβενῶν, τό τέταρτο στήν Π.Ε. Καστοριᾶς καί τό πέμπτο στήν Π.Ε. Φλώρινας.

Μάλιστα τόν τίτλο Ὑπέρτιμος Ἔξαρχος Ἄνω Μακεδονίας ἔχουν μέχρι σήμερα οἱ μητροπολίτες Φλωρίνης καί Καστοριᾶς.

Ψήφισμα κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας γιά τό θέμα τοῦ ὀνόματος τοῦ κράτους τῶν Σκοπίων.

Στή Βέροια, σήμερα Παρασκευή 26 Ἰανουαρίου 2018 στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο, πραγματοποιήθηκε Σύναξις ἁπάντων τῶν κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας.

 Κατά τήν Σύναξη εἰσηγήθηκε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ. Παντελεήμων σχετικά μέ τίς ἐξελίξεις στή διαπραγμάτευση γιά τήν ὀνομασία τοῦ Κράτους τῶν Σκοπίων. Ἀκολούθησε ἐκτεταμένη συζἠτησις καί στό τέλος τῆς Συνάξεως ἐγρίθηκε ὁμοφώνως τό κατωτέρω ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΒΕΡΟΙΑΣ, ΝΑΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

Στήν κρίσιμη αὐτή ὥρα τῶν διαπραγματεύσεων γιά τό ὄνομα τοῦ κράτους τῶν Σκοπίων καί τήν προτεινόμενη χρήση ἀπό αὐτό τοῦ ὀνόματος «Μακεδονία» ἔχοντας συναίσθηση τῆς εὐθύνης μας ὡς κληρικῶν ἀλλά καί ὡς Ἑλλήνων πολιτῶν πού διακονοῦμε στή Μακεδονία, σέ μία περιοχή γιά τήν ὁποία ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν οἱ πατέρες μας, γιά ἕνα θέμα ὄχι μόνο πολιτικό ἀλλά κυρίως ἐθνικό, ἐκφράζουμε δημόσια τήν ἀνησυχία μας γιά τίς συζητούμενες ἐξελίξεις καί συμμεριζόμαστε ἀπολύτως τήν ἀνησυχία τοῦ λαοῦ μας.

1. Θεωροῦμε ὅτι ἡ χρήση τοῦ ὀνόματος «Μακεδονία» ἀπό τό γειτονικό κράτος τῶν Σκοπίων σέ συνδυασμό μέ τό σύνταγμά του ἐκφράζει ἀλυτρωτικές διεκδικήσεις εἰς βάρος τῆς χώρας μας καί τῆς Μακεδονίας μας, πού βασίζονται στόν σφετερισμό τῆς ἱστορίας καί τῶν μνημείων μας, τά ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀψευδεῖς μάρτυρες τῆς ἑλληνικότητος τῆς Μακεδονίας.

Συνοδική Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς ἐπαρχιακής Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, περί τῆς ὀνομασίας τῶν Σκοπίων

Ἀριθμ. Πρωτ. 65         

Ἐν Ἡρακλείῳ, τῇ 22ᾳ Ἰανουαρίου 2018

Πρός
τούς Αἰδεσιμωτάτους Κληρικούς, τούς Ὁσιωτάτους Μοναχούς
καί τόν εὐσεβῆ Λαό τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης

Ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, στή Συνεδρία Της, τῆς 16ης Ἰανουαρίου 2018, ἀσχολήθηκε ἀναλυτικά μέ τό θέμα τῆς ὀνομασίας τῶν Σκοπίων, τό ὁποῖο συζητεῖται τίς ἡμέρες αὐτές καί ἀποφάσισε ὁμόφωνα, ὄχι μόνο νά κοινοποιήσει τίς θέσεις Της πρός κάθε ἁρμόδιο καί ὑπεύθυνο παράγοντα τῆς Πολιτείας μας, μέ κατάλληλα Συνοδικά Γράμματα, ἀλλά καί νά ἐξαπολύσει τή Συνοδική αὐτή Ἐγκύκλιο γιά τήν ἐνημέρωση τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τῶν Μοναστικῶν Ἀδελφοτήτων καί τοῦ εὐσεβοῦς Κρητικοῦ Λαοῦ, ὅλων ἐσᾶς, γιά τό σπουδαῖο τοῦτο Ἐθνικό θέμα.

Ἀρχικά, καί σέ σχέση μέ ὅσα δημοσιεύθηκαν σέ κάποια Μέσα Γενικῆς Ἐνημερώσεως, γιά «ἐρωτήματα» κύκλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος: «ἄν ἡ Ἡγεσία τῆς Ἐκκλησίας ἀποφάσισε νά συμπορευθεῖ μέ τό νεοναζιστικό μόρφωμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς», ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, δηλώνει ξεκάθαρα καί κατηγορηματικά, ὅτι δέν ταυτίζεται καί δέν συμπορεύεται μέ τή Χρυσή Αὐγή, οὔτε μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο Κόμμα ἤ Πολιτικό Φορέα.

Σύντομη ἀναφορά στό Σκοπιανό ζήτημα (Ἱερά Μητρόπολη Πειραιῶς)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 

Εν Πειραιεί τη 25η Ιανουαρίου 2018

 

ΣΥΝΤΟΜΗ  ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ  ΖΗΤΗΜΑ

 

    Όπως διακηρύσσει ο μέγας Παύλος, «ημών γαρ, [των Χριστιανών], το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ’ ου και σωτήρα απεκδεχόμεθα Κύριον Ιησούν Χριστόν» (Φιλιπ.3,20). Και τούτο διότι «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ.13,14). Πραγματική και αιώνια πατρίδα μας είναι ο ουρανός, η ετοιμασμένη «από καταβολής κόσμου» Βασιλεία του Θεού (Ματθ.25,34), «τοις αγαπώσι τον Θεόν» (Ρωμ.8,28). Στο πρωτοχριστιανικό κείμενο «Προς Διόγνητον Επιστολή», ο άγνωστος συγγραφέας του, αναφέρει ότι οι Χριστιανοί «πατρίδας οἰκοῦσινἰδίας, ἀλλ’ ὡς πάροικοι· μετέχουσι πάντων ὡς  πολῖται, καὶ πάνθ’ ὑπομένουσιν ὡς ξένοι· πᾶσα ξένη πατρίς ἐστιν αυτῶν, καὶ πᾶσα πατρὶς ξένη» (κεφ. V,4-5).

  Ωστόσο ο Θεός, ο Οποίος μας έφερε «εκ του μη όντος εις το είναι», για να ζήσουμε στη γη τη σύντομη ζωή μας, μας χάρισε και μια άλλη, επίγεια πατρίδα, για να μπορούμε να επιτύχουμε τον προορισμό μας, να γίνουμε, δηλαδή, «σύσσωμοι και σύμμορφοι» του Χριστού μας. Η Πατρίδα ως έννοια και ως περιεχόμενο, ως τόπος κατοικίας ενός λαού, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με γλώσσα, με ιστορία και παραδόσεις, δεν απαξιώνεται από την Εκκλησία. Αντίθετα μάλιστα αποτελεί αξία, η οποία βρίσκει θέση στον αιώνιο λόγο του Θεού. Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο του Δευτερονομίου αναφέρεται ότι: «ὅτε διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱοὺς Ἀδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ» (32,8). Ο απόστολος Παύλος στην ομιλία του στον Άρειο Πάγο αναφέρει ότι «ἐποίησέ τε ἐξ’ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖνἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν» (Πραξ.17,26). Επίσης ο Χριστός κλαίει για την Ιερουσαλήμ, την πρωτεύουσα της επιγείου Πατρίδος Του, εκφράζοντας το παράπονό Του για την αμετανοησία των κατοίκων της, πράγμα που δείχνει το πατριωτικό Του συναίσθημα: «Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπ᾿αὐτῇ» (Λουκ.19,41).

ΣΚΟΠΙΑ: Τά σχολικά βιβλία τοῦ μίσους καί τῆς διαστρέβλωσης

ΣΚΟΠΙΑ: Τα σχολικά βιβλία του μίσους και της διαστρέβλωσης

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ 

 

Συζητώντας κανείς με τους Σκοπιανούς αντιλαμβάνεται ότι ζουν σε μία απίστευτη πλάνη, την οποία φυσικά και δεν παραδέχονται, κάτι που κάνει αυτήν την πλάνη πραγματικά ακατανίκητη σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.

Στην προσπάθειά μου να βρω πού εδράζεται η πλάνη αυτή, κατέφυγα στα σχολικά βιβλία. Με ιδιαίτερη δυσκολία, είναι η αλήθεια, κατάφερα να προμηθευτώ τα δύο βασικά σχολικά βιβλία Ιστορίας, ένα για το βασικό σχολείο (δημοτικό) και ένα για το Γυμνάσιο.

Με τη βοήθεια του φίλου Άρη Γεωργόπουλου, που είναι σλαβολόγος, εντόπισα τα βασικά στοιχεία «ιστορίας» του «Μακεδονικού Αφηγήματος», με τα οποία η νεολαία της γειτονικής χώρας διαπλάθει την ιστορική της συνείδηση. Και διαμορφώνει, εδώ και δεκαετίες, μία πεποίθηση, πάνω στην οποία εδράζεται όλη τους η πολιτική συμπεριφορά στο θέμα του ονόματος... Όπως σημειώνει και ο κ. Γεωργόπουλος, «στα βιβλία αυτά υπάρχει μία απίστευτη διαστρέβλωση γεγονότων και πηγών, με την οποία γίνεται μία τρομερή σύνδεση ασύνδετων πραγμάτων, προκειμένου να δομηθεί μία ιστορική συνέχεια, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι το σήμερα, ούτως ώστε να αποδειχθεί η συνέχεια του μακεδονικού έθνους».

Όλα ξεκινούν από την αρχαία Μακεδονία. Εκεί οι σχολικοί συγγραφείς πασχίζουν να πείσουν ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αποκρύβοντας μεθοδικά όλα εκείνα τα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν το αντίθετο. Για τους «επιστήμονες» των Σκοπίων δεν υπήρχε πουθενά το «όλοι οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων», ούτε η γραφή τους, που, όπως φαίνεται ακόμη και στα εκθέματα του παλιού αρχαιολογικού μουσείου των Σκοπίων, ήταν η ελληνική.

Οι συγγραφείς κάνουν τσαλαβουτήματα στην Ιστορία. Το γεγονός ότι οι Μακεδόνες ακολουθούσαν την ελληνική Παιδεία το δικαιολογούν γράφοντας ότι αυτή ήταν η συνήθεια της εποχής! Ξεπερνούν με απίστευτη ελαφρότητα το γεγονός ότι ποτέ δεν βρέθηκε καμία επιγραφή στη «Μακεδονική» γλώσσα, που υποτίθεται ότι ήταν διαφορετική από την ελληνική, γράφοντας απλώς ότι «δεν βρέθηκαν μέχρι τώρα ευρήματα». Πουθενά δεν γράφουν ότι ελόγιζαν τους εαυτούς τους ως Έλληνες, ότι λάτρευαν τους θεούς του Ολύμπου, όπως και οι Έλληνες, και πάντα αφιέρωναν τις ηρωικές τους πράξεις στην Ελλάδα!

Τά Σκόπια ἀπομονώθηκαν κι ὄχι ἡ Ἑλλάδα. Κωνσταντῖνος Χολέβας

Τα Σκόπια απομονώθηκαν κι όχι η Ελλάδα 

Κωνσταντίνος Χολέβας Πολιτικός Επιστήμων

 Η γνωστή μειοψηφία των γκρινιάρηδων και ηττοπαθών στα εθνικά μας θέματα είχε προφητεύσει ότι στο θέμα των Σκοπίων αν δεν  υποχωρήσουμε θα απομονωθούμε. Τελικά, όπως φαίνεται και από την πρόσφατη ειδησεογραφία, το γειτονικό μας κράτος της ΦΥΡΟΜ είναι εκείνο που δέχεται ραπίσματα πανταχόθεν και εκείνο απομονώνεται.
Δεν ισχυρίζομαι ότι τα πράγματα είναι ρόδινα για τα ελληνικά δίκαια, αλλά δεν είναι και τόσο άσχημα. Άλλωστε και εμείς ευθυνόμαστε διότι δεν κρατήσαμε από την αρχή μία ξεκάθαρη θέση, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τα συλλαλητήρια των Πανελλήνων στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στην Ομογένεια και από το Συμβούλιο των Πολιτικών αρχηγών τον Απρίλιο 1992.
Η μία ιστορικώς, νομικώς, και διπλωματικώς τεκμηριωμένη θέση είναι ότι δεν παραχωρούμε το όνομα ούτε με σύνθετη ονομασία ούτε με παράγωγο κ.λπ. Οι καλόπιστες   υποχωρήσεις μας απεδείχθη ότι δεν ωφέλησαν.

Αὐτοδιαλύεται ὁ μῦθος τῶν Ψευδομακεδόνων. Κωνσταντίνος Χολέβας

Αυτοδιαλύεται ο μύθος των Ψευδομακεδόνων

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Το όνομα αυτού Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι. Φιλόλογος, πρώην Πρωθυπουργός των Σκοπίων και ιδρυτής του εθνικιστικού κόμματος ΒΜΡΟ-ΔΠΜΗΕ, το οποίο εμφανίσθηκε ως συνέχεια του ΒΜΡΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) των κομιτατζήδων του 1893-1908. 

Προ δεκαπενταετίας παρουσιαζόταν ως ο πιο φανατικός οπαδός του τεχνητού μακεδονικού έθνους και δήλωνε ότι το επόμενο συνέδριο του κόμματός του θα γίνει στην «κατεχόμενη» από τους Έλληνες Θεσσαλονίκη. 

Σήμερα έχει μετατραπεί στον φανατικότερο  αντίπαλο των σκοπιανών μύθων που ο ίδιος υπηρέτησε. Προ ολίγων ημερών (βλέπε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της 2.7.2012) τόνισε δημοσίως ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων, οι γνωστοί μας ψευδομακεδόνες, είναι οι μεγαλύτεροι πλαστογράφοι της ιστορίας και παραχαράσσουν την ιστορία των Ελλήνων και των Βουλγάρων. Η στάση του πάντως δεν προκύπτει από έναν ξαφνικό φιλελληνισμό. Έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι αισθάνεται Βούλγαρος και ότι θα ήθελε να αναλάβει ως Πρέσβυς της Βουλγαρίας στην ΠΓΔΜ.

Οἱ φωτιστές τῶν Σλάβων ἦταν Ἕλληνες

 

Του ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΤΡΙΤΟΥ, Καθηγητή Α.Π.Θ. 

 

Οἱ φωτιστές τῶν Σλάβων, Θεσσαλονικεῖς ἱεραπόστολοι Κύριλλος καί Μεθόδιος, τῶν ὁποίων τή μνήμη γιορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας τήν 11ην Μαΐου, εἶναι οἱ κατεξοχήν ἐκφραστές τοῦ ὑπερεθνικοῦ, ὑπερφυλετικοῦ καί οἰκουμενικοῦ πνεύματος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ο ἐκχριστιανισμός τῶν Σλάβων καί ἡ δημιουργία τοῦ σλαβικοῦ ἀλφαβήτου πού ἐπέτυχαν, ἀποτελοῦν ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα ἐπιτεύγματα τοῦ βυζαντινοῦ πολιτισμοῦ καί ἕναν χωρίς προηγούμενο ἆθλο γιά τόν καθορισμό τῆς πορείας τοῦ χριστιανισμοῦ καί τοῦ πολιτισμοῦ στή Βόρεια, Κεντρική καί Νοτιοανατολική Εὐρώπη. Δικαιολογημένα ὁ D. Obolensky παρατηρεῖ ὅτι «μία ἀποστολή πού ἀποσκοποῦσε ἀρχικά νά κηρύξει τόν Χριστιανισμό στό μοραβικό ἰδίωμα, κατέληξε στή γένεση ἑνός ὁλόκληρου σλαβικοῦ πολιτισμοῦ»....

Δυστυχώς, οἱ Σκοπιανοί, στήν προσπάθεια πλαστογραφήσεως τῆς ἱστορίας μας μέ τό σφετερισμό τοῦ ἱστορικοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας, διαδίδουν ὅτι ὁ Κύριλλος καί ὁ Μεθόδιος δέν ἦταν Ἕλληνες, ἀλλά Σλάβοι.

Συνελήφθη για άλλη μια φορά ο μαρτυρικός Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων Ιωάννης

 Ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων κ. Ιωάννης, την Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010 τέθηκε υπό κράτηση στο διασυνοριακό Καλοτίνα, μεταξύ Βουλγαρίας και Σερβίας.

Σύμφωνα με την Αρχιεπισκοπή Αχρίδας ο κ. Ιωάννης συνελήφθη με βάση ένα ένταλμα του γραφείου INTERPOL της ΠΓΔΜ, και τέθηκε σε 24ωρη κράτηση.

Η «Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας», επικεφαλής της οποίας είναι ο κ. Ιωάννης, δεν αναγνωρίζεται από τις αρχές της ΠΓΔΜ και η δράση της είχε θεωρηθεί ότι είναι «απειλητική» για τη χώρα.


Ρομφέα

Το μαρτύριο του Αρχιεπισκόπου Aχριδών Ιωάννου. Αναπλ. Καθηγητού Α.Π.Θ. κ. Μιχαήλ Γ. Τρίτου

Τα τελευταία χρόνια με πόνο ψυχής και ιερή αγανάκτηση παρακολουθούμε τη βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Αχριδών και Μητροπολίτου Σκοπίων Ιωάννου.

Ἡ Μακεδονία εἶναι Ἑλλάδα. Η Συρία έσφαλε που αναγνώρισε την ΠΓΔΜ, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας

Αντίοχος, Σέλευκος και Στρατονίκη. Έργο του Gérard de Lairesse (1673)

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΤΗΣ
Πρώην Υπουργός
Αυτοί που εισηγήθηκαν και αναγνώρισε η Συρία τη ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», προφανώς αποσιώπησαν ή αγνοούν την ιστορία της Συρίας, της οποίας ο Μακεδόνας διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Σέλευκος, αυτοανακηρύχθηκε ως Βασιλεύς το 205 π.Χ. Ο Στράβων, αφού επισκέφθηκε τη Σελευκιδιακή Συρία και είδε Συριακές πόλεις που είχαν ονόματα πόλεων και αρχαιολογικών χώρων της Μακεδονίας, πριν έρθουν οι Σλάβοι στη Βαλκανική, την αποκάλεσε ΜΙΚΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.
Ως γνωστόν, η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου από το Αιγαίο μέχρι τον Ινδό Ποταμό διενεμήθη μετά το θάνατο του μεταξύ των Μακεδόνων διαδόχων του κατά την Ελληνιστική Περίοδο (4^ον αιώνα π.Χ. – 1^ον αιώνα π.Χ.).  Ο Αλέξανδρος έκτισε 70 πόλεις. Υπήρξε αήττητος. Ουδέποτε πολέμησε αμυντικά. Το σπουδαιότερο είναι ότι όχι μόνο δε μισήθηκε από τους λαούς που κατέκτησε, αλλά αντίθετα αγαπήθηκε και λατρεύτηκε ως ημίθεος. Αγαπάται μέχρι σήμερα και αποτελεί τιμή για τους λαούς και τις χώρες που κατέκτησε, να ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Γιά την ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ΟΠΗΝ, γνωστή ως «Όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου»  το βιβλίο του Χρ. Ζαλοκώστα «Ο Αλέξανδρος Πρόδρομος του Χριστού», σελ. 60) αναφέρει: «Ο Αλέξανδρος, σε πανεθνικό συμπόσιο αξιωματικών και στρατιωτών από όλες τις Μονάδες, είπε: ‘Σας εύχομαι τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένοι για την κοινή προκοπή. Δεν χωρίζω ανθρώπους όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και Βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους χαρακτηρίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Τον Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά κοινό Πατέρα όλων. Από μέρους μου θεωρώ όλους ίσους λευκούς και μελαμψούς…’». [Ο Ζαλοκώστας αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ως πηγή τον Ψευδοκαλλισθένη και τον φιλόσοφο Ερατοσθένη].

Μακεδονία - ἐπεῖγον!

Ποῦ φτάσαμε; Νά ψηφίζουμε στό διαδίκτυο Ἕλληνες καί ξένοι, γιά νά κατοχυρώνεται ἤ νά ἀμφισβητεῖται ἡ ἐθνική προέλευση ἐδαφικῶν περιοχῶν! Τῆς ἔνδοξης Ἑλληνικῆς Μακεδονίας μας ἐν προκειμένῳ! Τί ἀμερικάνικο παιχνίδι εἶναι αὐτό πάλι;

Διαβᾶστε:

Ὁ ἅγιος Δημήτριος θέλει τήν Μακεδονία Ἑλληνική.

ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

 Κωνσταντῖνος Χολέβας

 Πολιτικός Ἐπιστήμων

            Ὁ μήνας Ὀκτώβριος εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένος μέ τή Μακεδονία καί τήν πρωτεύουσά της, τή Θεσσαλονίκη. Στίς 13.10.1904 σκοτώθηκε στό χωριό Στάτιστα τῆς Καστοριᾶς-σημερινό χωριό Μελᾶς- ὁ Ἀνθυπολοχαγός τοῦ Πυροβολικοῦ Παῦλος Μελᾶς πού εἶχε μεταβεῖ μέ ψευδώνυμο στήν τουρκοκρατούμενη Μακεδονία γιά νά βοηθήσει τόν ἀγῶνα τῶν ἐντοπίων Ἑλλήνων κατά τῶν Ὀθωμανῶν Τούρκων καί τῶν Βουλγάρων κομιτατζήδων. Αὐτή θεωρεῖται συμβολικά ὡς ἡ ἔναρξη τῆς ἔνοπλης φάσεως τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνος. Ἐξ ἄλλου στίς 26 Ὀκτωβρίου 1912 , τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ πολιούχου της Ἁγίου Δημητρίου, ἐλευθερώθηκε ἀπό τόν Ἑλληνικό Στρατό ἡ Θεσσαλονίκη, συμβασιλεύουσα τοῦ Βυζαντίου (Ρωμανίας) καί σημερινή συμπρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος. Ἐπειδή αὐτές τίς ἡμέρες (φθινόπωρο 2010) πιεζόμεθα διεθνῶς νά «κλείσουμε» τό ζήτημα τῆς ὀνομασίας τῶν Σκοπίων μέ μία ἀπαράδεκτη ἐθνικη ὑποχώρηση κρίνω σκόπιμο νά θυμηθοῦμε τό ἱστορικό ὑπόβαθρο τοῦ Μακεδονικοῦ ζητήματος καί πῶς αὐτό συνδέεται μέ τόν Μυροβλήτη Ἅγιο Δημήτριο.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ, ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Αποσπάσματα από το βιβλίο «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» του Ιερομονάχου Ισαάκ (ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2004).
Για το μέλλον της Ελλάδας
Σε κάποιον που ανησυχούσε για τις εχθρικές επιβουλές εναντίον της πατρίδος, έδωσε την εξής ελπιδοφόρο απάντηση : «Κι αν μου πουν ότι δεν υπάρχει Έλληνας, εγώ δεν ανησυχώ. Μπορεί ο Θεός να αναστήσει έναν Έλληνα. Φτάνει ακόμη και ένας». Ακόμη πίστευε : «Και ένας Χριστιανός να μείνει μόνο, ο Χριστός θα κάνει το σχέδιό Του». Όταν οι άλλοι μιλούσαν για δυσάρεστες μελλοντικές εξελίξεις στο Έθνος και έσπερναν τον φόβο, ο Γέροντας μετέδιδε αισιοδοξία και ελπίδα. Μιλούσε για αναστημένη Ελλάδα και για ανάκτηση της Αγια – Σοφιάς. «Υπάρχει και Θεός. Τον Θεό που τον έχεις βάλει»; είπε σε κάποιον κληρικό που έβλεπε το μέλλον της Πατρίδας ζοφερό.
Για τα Σκόπια
Παρομοίαζε το κράτος των Σκοπίων με οικοδόμημα που είναι κτισμένο με τούβλα και Φαρσαλινούς χαλβάδες, που είναι κομμένοι σε σχήμα τούβλων και που είναι φυσικό κάποτε να καταρρεύσει.

Για τη Τουρκία
Για την Τουρκία διακήρυσσε με βεβαιότητα : «Θα διαλυθεί και οι μεγάλες δυνάμεις θα μας δώσουν την Πόλη. Όχι επειδή μας αγαπούν, αλλά γιατί ο Θεός θα οικονομήσει τα πράγματα έτσι, ώστε το συμφέρον τους να είναι να την έχουμε εμείς. Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι. Οι Τούρκοι έχουν να πληρώσουν πολλά, από αυτά που έχουν κάνει. Αυτό το Έθνος θα καταστραφεί γιατί δεν προήλθε με την ευλογία του Θεού. Τα κόλλυβά τους τα έχουν στο ζωνάρι τους (δηλαδή πλησίασε το τέλος τους).
Για την Κύπρο
Ρωτήθηκε ο Γέροντας, πότε θα ελευθερωθεί η Κύπρος και απάντησε : «Η Κύπρος θα ελευθερωθεί, όταν μετανοήσουν οι Κύπριοι. Να κάνετε πνευματικές βάσεις για να διώξουν τις βάσεις των Τούρκων, των Άγγλων και των Αμερικανών». Έβλεπε δηλαδή το Κυπριακό σαν πνευματικό θέμα και όχι σαν εθνικό, ή πολιτικό και ότι η λύση του θα προέλθει από την μετάνοια του λαού και την προσευχή.
Για τη γλώσσα
Η επόμενη γενιά θα φέρει Γερμανούς για να μας μάθουν τη γλώσσα μας και τα παιδιά μας θα μας φτύνουν». Έγραφε σε επιστολή του : «Αυτοί που κατάργησαν τα Αρχαία, πάλι θα τα ξαναφέρουν».

προφητείες του Γέροντα Παϊσίου

http://www.dailygreece.com/2007/08/post_163.php