Κυριακή ΣΤ’ Ματθαίου: Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

• Αρκεί η ακοή και ο λόγος του Θεού ο δι’ αυτής εισερχόμενος εις την ψυχήν ημών, για να φωτίζει και να στηρίζει και αυξάνει την αληθινή θεογνωσία και ευσέβεια.
• Ο Κύριός μας μπήκε στο πλοίο για την Καπερναούμ όταν οι Γεργεσηνοί Τον έδιωξαν από τα σύνορα της πόλης τους.
• Γιατί ο ιερός ευαγγελιστής ονομάζει την Καπερναούμ “ιδίαν πόλιν”;
• Ποια πληροφορία μας βεβαιώνει για την απόλυτη παραλυσία του παραλυτικού;
• Ποιων την πίστη είδε ο Ιησούς Χριστός;
• Γιατί ονομάζει τον παραλυτικόν “τέκνον” ο Χριστός;
• Από που προκύπτει ότι ο παραλυτικός είχε μετανοήσει για τις αμαρτίες του;
• Από πού μαθαίνουμε ότι πολλές φορές οι αμαρτίες προκαλούν ασθένειες;
• Ο Θεός γνωρίζει και τους λογισμούς μας.
• Ο Ιησούς ενεργεί την ορατή θεραπεία του παραλυτικού για να αποδείξει την θεϊκή και αόρατη εξουσία που έχει να συγχωρεί τις αμαρτίες.
• Από πού φαίνεται ότι η άφεση των αμαρτιών δίδεται μόνο στην παρούσα ζωή και όχι στη μέλλουσα;
• Γιατί λέγει ο Ιησούς στον παραλυτικό να πάει στην οικία του;
• Γιατί ο λαός εδόξασε τον Θεόν και όχι τον Ιησούν Χριστόν που έκανε το θαύμα;

Διαβάστε την ερμηνεία από το “Κυριακοδρόμιο των τεσσάρων Ευαγγελιστών”, του Νικηφόρου Θεοτόκη (τόμ. 1ος, σελ. 195 – Έκδοσις 1840), πατώντας εδώ

Ἡ Μαγεία

Η Μαγεία

Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Προοίμιο

 

Ταιριάζει σε όσα θα πω παρακάτω, να δανεισθώ το θρηνητικό εκείνο ρητό του προφήτη Ιερεμία και να φωνάξω κι εγώ με οδύνη: "Ποιος θα βάλει στα μάτια μου πηγή δακρύων, για να κλάψουν πικρά το λαό των Χριστιανών μέρα και νύχτα;" Γιατί ποιος μπορεί, αλήθεια, να μην τον κλάψει, όταν σκεφθεί πώς, ενώ ο Υιός του Θεού νίκησε με το σταυρικό Του θάνατο όλους τους δαίμονες, οι Χριστιανοί τους αναδεικνύουν πάλι νικητές και τροπαιούχους με τις διάφορες μαγείες τους; Και ποιος μπορεί να μη χύσει πικρά δάκρυα, όταν συλλογισθεί πώς, ενώ ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός απάλλαξε από την τυραννία του διαβόλου τον κόσμο και τους Χριστιανούς, αυτοί, με τη μαγεία, τον ξαναφέρνουν στον κόσμο και τον ξανακάνουν τύραννό τους;

Είναι ή δεν είναι, λοιπόν, για κλάματα η τωρινή κατάσταση των Χριστιανών, αφού, με τα μαγικά καμώματα και σατανικά τεχνάσματά τους, αναβιώνουν στην ουσία τη λατρεία των δαιμόνων;

Ἅγιοι Πατέρες γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τήν ἐν Χριστῷ θεραπεία της

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Φωτόπουλος

Ἔχοντας ὑπομείνει τή δυσωδία τῶν φρικτῶν συγγραφέων πού παρατίθενται στό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» εἶναι, φρονῶ, ἀναγκαῖο νά παραθέσουμε τή διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων σχετικά μέ τή μανία τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Βέβαια λίγα πράγματα ἀναφέρουν σχετικῶς οἱ Πατέρες ἀκολουθώντας τόν Ἀπόστολο πού γράφει «τά γάρ κρυφῇ ὑπ΄ αὐτῶν γινόμενα αἰσχρόν ἐστί καί λέγειν».  Ὡς βάση θά χρησιμοποιήσουμε τήν προαναφερθεῖσα ἑρμηνεία τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή. Πάνω στόν καμβᾶ αὐτόν θά συμπληρώσουμε καί ψηφίδες ἀπό τή διδασκαλία καί ἄλλων Πατέρων.

Ι.  Ὁ Θεός ἔθεσε ὅρια ἀπαράβατα  στήν ἐρωτική ἐπιθυμία.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης θεωρεῖ τήν ὁμοφυλοφιλία, «τήν κατά τῶν ἀρρένων μανία», ὡς τό πλέον «ἄτιμο» πάθος, πού ἀποτελεῖ «ὕβριν» κατά τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως  Αὐτό ὀφείλεται στό...

γεγονός ὅτι εἶναι «παρά φύσιν». Κάνει γι΄ αὐτό μία διάκριση. Ἄν καί εἶναι πεσμένη ἡ ἀνθρώπινη φύση, στή φθορά στήν ἁμαρτία καί στό θάνατο ὑπάρχουν καί παραμένουν «ὅρια» στήν ἐρωτική ἐπιθυμία καί τίς σχέσεις ἀνδρός καί γυναικός. 

Ὅσιος Παΐσιος: «Νά ζηλεύετε τόν ζηλωτή Ἡλία καί ἐκεῖνος νά σᾶς διώξη τήν ζήλεια»

- Γέροντα, ζηλεύω μια αδελφή.

- Ξέρω ποιά αδελφή ζηλεύεις... Έμαθα όμως ότι κι εκείνη ζηλεύει εσένα! Εγώ θα εύχωμαι και οι δυο σας να ζηλεύετε τον ζηλωτή Ηλία και εκείνος να σάς διώξη την ζήλεια και να σάς δώση από τον δικό του θείο ζήλο. Αμήν.

- Όταν, Γέροντα, ζηλεύω, προσπαθώ να τοποθετηθώ λογικά.

- Αν εξ αρχής προσπαθήσης να μη ζηλέψης, δεν είναι πιο καλά; Η ζήλεια είναι γελοίο πράγμα. Λίγη σκέψη χρειάζεται, για να ξεπεράση την ζήλεια κανείς· δεν χρειάζεται να κάνη μεγάλους αγώνες και πολλή άσκηση, γιατί είναι ψυχικό πάθος.

Ὁ ρόλος τῶν χριστιανῶν στόν κόσμο εἶναι...

Ο άνθρωπος εκείνος που ζει μέσα του τη Βασιλεία των ουρανών ακτινοβολεί άγιους λογισμούς. Θείους λογισμούς. Η Βασιλεία του Θεού δημιουργεί μέσα μας μια ατμόσφαιρα παραδείσου, εν αντιθέσει προς την ατμόσφαιρα της κολάσεως, την οποία ακτινοβολεί όποιος έχει τον Άδη στην καρδιά του.

Ἁλιεῖς ἀνθρώπων, Βασιλείου Σελευκείας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἁλιεῖς ἀνθρώπων, Βασιλείου Σελευκείας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία στίς 03-07-2016
(Κήρυγμα τήν Κυριακή Β΄ Ματθαίου, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης).
http://Hristospanagia3.blogspot.gr

Γιά τόν φθόνο

Όπως ακριβώς η σκουριά φθείρει τον σίδηρο, έτσι και ο φθόνος καταστρέφει την ψυχή που τον έχει. Και το σκληρό της ασθενείας είναι ότι δε μπορεί να την ομολογήσει, αλλά όμως σκύβει και είναι κατηφής και τα έχει χαμένα. 

Ντρέπεται να ομολογήσει τη συμφορά... ότι είμαι φθονερός και πικρός και με συντρίβουν τα καλά του φίλου, κλαίω για τη χαρά του αδελφού και δεν υποφέρω να βλέπω τα ξένα καλά, αλλά κάνω συμφορά την ευτυχία των πλησίον μου.

Όπως ακριβώς η καπνιά είναι χαρακτηριστική ασθένεια του σιταριού, έτσι ο φθόνος είναι αρρώστια της φιλίας. Εκείνο, βέβαια, που θα μπορούσε κανείς να επαινέσει από το φθόνο είναι ότι όσο μεγαλύτερος, τόσο ενοχλητικότερος γίνεται στον κάτοχό του. Διότι ποιός απ' αυτούς που λυπείται ζημίωσε ποτέ τα αγαθά του πλησίον; Κατέστρεψε όμως τον εαυτό του με το να λιώνει από τις λύπες.

Ἡ μοναχή Θεοφανώ Βιδάλη προηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κεχροβουνίου Τήνου. «Εἶδα πολλές φορές τήν Παναγίας μας»

Η ΜΟΝΑΧΗ ΘΕΟΦΑΝΩ ΒΙΔΑΛΗ, ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ

Γεννήθηκε το 1872 στο χωριό Τριπόταμος Τήνου. Οι γονείς της Νικόλαος και Ελένη Βιδάλη είχαν τρία ακόμη παιδιά. Ή οικογένεια της ήταν αρκετά πλούσια. Είχαν πολλά ελαιόδεντρα του τούς απέδιδαν αρκετά κέρδη από την πώληση τού λαδιού και τών ελαιών. Γι’ αυτό ο πατέρας της ήταν γνωστός με το όνομα Λαδογιάννης. Ή μητέρα της ήταν επίσης από πλούσια οικογένεια. Το 1896 έδωσε 6.000 δραχμές μετρητά, με τα οποία αγόρασε σπίτι στην χώρα για την κόρη της Ειρήνη.

Το κατά κόσμο όνομά της ήταν Ευαγγελία. Ήταν τελειόφοιτος του Δημοτικού Σχολείου με άριστα, όπως και τά περισσότερα κορίτσια της εποχής. Διακρινόταν για την φιλομάθεια, την ευστροφία, την σοφία και την σεμνότητά της.

Ὅσιος Παΐσιος: Οἱ ἐκτρώσεις εἶναι φοβερή ἁμαρτία – Ἡ Προσευχή γιά τίς ἀμβλώσεις

-Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, που έχει μεγάλα παιδιά, είναι έγκυος τριών μηνών. Ό άνδρας της την απειλεί πώς, αν δεν κάνη έκτρωση, θα την χωρίσει.

-Αν κάμει έκτρωση, θα την πληρώσουν τα άλλα παιδιά τους με αρρώστιες και ατυχήματα.

Σήμερα οι γονείς σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις και δεν έχουν την ευλογία του Θεού. Παλιά, αν γεννιόταν ένα παιδάκι άρρωστο, το βάπτιζαν, πέθαινε αγγελούδι, και ήταν πιο ασφαλισμένο.

Είχαν οι γονείς και άλλα γερά παιδιά, είχαν και την ευλογία του Θεού. Τώρα γερά παιδιά τα σκοτώνουν με τις εκτρώσεις και διατηρούν στην ζωή άλλα που είναι αρρωστημένα. Τρέχουν οι γονείς στην Αγγλία, στην Αμερική να τα θεραπεύσουν.

Ἐπιστολή στούς Ἱεράρχες - Ἀποτίμηση "Συνόδου" τῆς Κρήτης ἀπό τόν καθηγητή κ. Τσελεγγίδη

ΣΥΝ­ΤΟ­ΜΗ Α­ΠΟ­ΤΙ­ΜΗ­ΣΗ ΤΗΣ «Α­ΓΙ­ΑΣ ΚΑΙ ΜΕ­ΓΑ­ΛΗΣ ΣΥ­ΝΟ­ΔΟΥ»  ΣΤΟ ΚΟ­ΛΥΜ­ΠΑ­ΡΙ ΤΗΣ ΚΡΗ­ΤΗΣ (19-26/7/2016)

Θεσ­σα­λο­νί­κη 20/7/2016

Πρός

τήν Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δο

τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

Ἰ. Γεν­να­δί­ου 14

115 21 Ἀ­θή­να

Κοι­νο­ποί­η­ση:  σέ ὅ­λους τούς Ἱ­ε­ράρ­χες  τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε Πρό­ε­δρε,  Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Ἀρ­χι­ε­ρεῖς,

Σᾶς ἀ­πο­στέλ­λω, εὐ­λα­βῶς, μιά πε­ρι­ε­κτι­κή ἀ­πο­τί­μη­ση γιά τήν «Ἁ­γί­α καί Με­γά­λη Σύ­νο­δο» καί Σᾶς πα­ρα­κα­λῶ, νά κά­νε­τε τόν κό­πο νά τήν με­λε­τή­σε­τε, ἐ­πει­δή πι­στεύ­ω, ὅ­τι θά μπο­ροῦ­σε νά βο­η­θή­σει, κά­πως, στήν ὑ­πεύ­θυ­νη συ­ζή­τη­ση πού θά γί­νει στή Σύ­νο­δο τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, ὅ­ταν αὐ­τή συ­νέλ­θει.

Ἡ ἀ­πο­τί­μη­σή μας θά κι­νη­θεῖ σέ δύ­ο ἐ­πί­πε­δα. Τό πρῶ­το ἐ­πί­πε­δο θά ἀ­φο­ρᾶ τήν ἀ­πο­τί­μη­ση ὡς πρός τό τυ­πι­κό καί Κα­νο­νι­κό μέ­ρος τῆς Συ­νό­δου, ἐ­νῶ τό δεύ­τε­ρο ἐ­πί­πε­δο θά ἀ­φο­ρᾶ τήν ἀ­πο­τί­μη­ση ὡς πρός τό οὐ­σι­α­στι­κό μέ­ρος της.

Ἡ ψυχή μετά τό σωματικό θάνατο

  Θέλουμε νά ξεχωρίσουμε τά πράγματα· Τί ἐννοοῦμε ὅταν λέμε «ζωή τῆς ψυχῆς μετά τό σωματικό θάνατο, μέση κατάσταση, Παράδεισο, ῞Αδη, Κόλαση, Βασιλεία, Αἰώνια ζωή»;

Ζωή τῆς ψυχῆς μετά τό σωματικό θάνατο, ἤ ὅπως τήν ὀμομάζουν ἄλλοι «μέση κατάσταση τῶν ψυχῶν» γιά τούς ὀρθόδοξους εἶναι ἡ ζωἠ πού ζεῖ ἡ ψυχή μετά τήν ἔξοδό της ἀπό τό σῶμα μέχρι τή Δευτέρα Παρουσία, ὁπότε, μετά τήν κοινή ᾿Ανάσταση, θά λάβη τό «οἰκεῖον» σῶμα μεταμορφωμένο καί ἄφθαρτο. Τήν ὀνόμασαν αὐτή τήν κατάσταση οἱ Πατέρες «μέση κατάσταση», διότι ἡ ψυχή βρίσκεται σέ κατάσταση ἀναμονῆς καί προσμονῆς τῆς ἀναστάσεως καί τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Παραμένοντας στήν κατάσταση αὐτή ἡ ψυχή, προγεύεται τήν παραδείσια μακαριότητα ἤ τίς τιμωρίες τῆς Κολάσεως. Στή μέση κατάσταση δηλαδή οὔτε οἱ δίκαιοι ἀπολαμβάνουν ὅσα θά ζήσουν καί θά ἀπολαύσουν στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, οὔτε οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοί ὑφίστανται τήν τέλεια κόλαση.
Σέ πολλά πατερικά κείμενα πού εἶναι σχετικά μέ τήν ἐσχατολογία παρατηροῦμε νά γίνεται διάκριση ἀνάμεσα στόν Παράδεισο καί στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί ἀνάμεσα στόν ῞ᾼδη καί στήν Κόλαση.

Τά θαύματα τῆς προσευχῆς – Θά σωθοῦμε, διά τῆς ζωντανῆς προσευχῆς

TA ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ἁγίους τῆς πίστεώς μας, ὁ ἔνδοξος προφήτης Ἠλίας.

Ἔζησε πρὸ Χριστοῦ, ἀλλὰ εἶναι καὶ «ὁ δεύτερος πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ» (ἀπολυτ.). Εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον δημοφιλεῖς ἁγίους· πολλοὶ φέρουν τὸ ὄνομά του, σὲ πολλὲς κορυφὲς εἶνε κτισμένα ἐκκλησάκια ἐπ᾿ ὀνόματί του, καὶ πολλὰ χωριὰ ἑορτάζουν τὴ μνήμη του. Νὰ διηγηθοῦμε τὸν βίο του; Χρειάζεται ὥρα κ᾿ ἐσεῖς δὲν ἔχετε τώρα πολλὴ ἀντοχή. Γιὰ νὰ μὴ σᾶς κουράζω, θὰ πῶ μερικὰ πράγματα οὐσιώδη ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ προφήτου Ἠλιού. Θ᾿ ἀναφέρω τρία θαύματα, ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ἔκανε.

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: Ὡφέλιμες Διηγήσεις - 14 χειρόγραφα κείμενα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο:

«ΩΦΕΛΙΜΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ» 

Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου

 

Στο βιβλίο θα διαβάσετε δεκατέσσερα περιστατικά που περιγράφει ο Άγιος Γέροντας, σε ιδιόχειρες σημειώσεις του, που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας. 

Από τον πρόλογο του βιβλίου:
Γράφει ο Ιερομόναχος Παΐσιος, Πνευματικός της Γυναικείας Ι.Μ. Αγίου Ιλαρίωνος Αριδαίας
 
Ήταν, θυμάμαι, Νοέμβριος του 1975. Είχαν περάσει λίγοι μήνες που είχα γίνει καλόγερος, και καθώς ανέβαινα από τη μονή Σταυρονικήτα στην Αθωνιάδα Σχολή, πέρασα - όπως συνήθιζα - από το καλυβάκι του Τιμίου Σταυρού, του πατρός Παϊσίου.
Εκεί βρήκα τον Γέροντα να κάθεται στο ασκητικό του κελλάκι και να γράφη. Έγραφε ασταμάτητα, οπότε κάποια στιγμή τον ρωτώ με το φτωχό μου το μυαλό:« Καλά, Πάτερ, δεν σκέφτεσθε καθόλου;»

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

Πρέπει πάντοτε να είμαστε προσεκτικοί στο να ευαρεστούμε τον Κύριο με κάθε μας έργο ή σκέψη. Ναι, ακόμα και με τις σκέψεις. Κάθε έργο που κάνουμε σ' αυτό τον κόσμο είναι έργο Θεού.

Γέροντας Θαδδαίος

http://epanosifi.blogspot.gr/2016/07/blog-post_438.html